muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3779, Karar No: 2024/7064, Tarih: 17.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3779 E.  ,  2024/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/533 E., 2024/45 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik'te (Yönetmelik) belirtilen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde 0,5 saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2021/131 Esas, 2022/472

Karar sayılı kararı ile; yapılan keşif neticesinde davacının Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği tespit edildiğinden toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %14 kısa çalışma priminden yararlandırılması gerektiği ve haftalık 45 saati aşmasa da günlük 7,5 saati aşan çalışmalarının fazla çalışma olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli ve 2022/4756 Esas, 2023/385 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince aldırılan bilirkişi hesap raporuna göre davacının hak kazandığı fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının davalı işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesi ve emsal Yargıtay içtihatlarına göre hesaplandığı, zamanaşımı def'inin dikkate alındığı, faiz türlerinde ve başlangıçlarında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.09.2023 tarihli ve 2023/7836 Esas, 2023/11862 Karar sayılı ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra; İlk Derece Mahkemesince davacının fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin faiz başlangıç tarihlerinin infazda tereddüt yaratmayacak şekilde açık ve net olarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fazla çalışma ücretinin hesap dönemleri ve bu dönemlere göre temerrüt tarihlerinin kesinleşen benzer mahiyetteki kararlar da dikkate alınarak ve bu alacağa uygulanan faiz başlangıç tarihlerinin açık ve net şekilde belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, savunmalarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun tamamen genel değerlendirmeye dayalı olduğunu, eksik incelemeyle karar verildiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını, faiz türü ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağına uygulanan faiz başlangıç noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, Yönetmelik'in 4 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, Yönetmelik'in 4 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2103, Karar No: 2013/2999, Tarih: 01.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2103 E.  ,  2013/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1029, Karar No: 2008/4063, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1029 E.  ,  2008/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 26.249,57 YTL borcun 8.811,82 YTL'sinden, ıslahla da 10.667,01 YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinde yer alan 1.262.460.000 TL. tutarındaki öğretim üyesi ek ders ücretinin Altındağ 5. Noterliğince 27.09.2001 tarihinde 21964 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masrafdan da davacıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan davacıların borçlu olduğu ve olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi ek raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2086, Karar No: 2019/6279, Tarih: 24.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/2086 E.  ,  2019/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... ve ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/072015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 24/12/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ve davacılardan asıl ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Davalı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Mazeret reddedildi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, 30/12/2012 tarihinde davalının kullandığı aracın müvekkillerinin desteği ...’a çarpması neticesinde desteğin öldüğünü, ceza davasında her ne kadar davalının ölen ... ile eşdeğer oranda kusurlu olduğu yönünde hüküm kurulmuşsa da esasen davalının kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamada alınan ve ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunu da irdeleyen kusura ilişkin raporda davalının birinci dercede ve % 70 oranında kusurlu ve davacıların desteğinin ise ikinci derecede ve % 30 oranında kusurlu bulunduğu, bu nedenle davacıların manevi tazminat isteme haklarının bulunduğu gerekçesiyle, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Davacıların manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece, yargılamada alınan ve ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunu da irdeleyen kusura ilişkin raporda davalının birinci dercede ve % 70 oranında kusurlu ve davacıların desteğinin ise ikinci derecede ve % 30 oranında kusurlu bulunduğu, bu nedenle davacıların manevi tazminat isteme haklarının bulunduğu gerekçesiyle, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Davacıların manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı TBK’nın 56. maddesi hükmüne göre, hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın gelişim şekli, davalının kusur durumu, desteğin davacılara yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b) Davacıların faize yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararların ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek halinde hükmedilecek tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Davacı dava dilekçesinde haksız eylem tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece haksız eylem tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, faize hükmedilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

c) Davacıların manevi tazminat istemi yönünden hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, davada istemleri de ayrı ayrı olduğuna göre, davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Şu halde mahkemece, davacılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

c) Davacıların manevi tazminat istemi yönünden hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, davada istemleri de ayrı ayrı olduğuna göre, davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Şu halde mahkemece, davacılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a,b,c) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16352, Karar No: 2010/1336, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16352 E.  ,  2010/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne. yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Petrol ve petrol ürünleri Tur.Tic.ltd.şti'nin Finansbanktan çektiği krediye diğer davalılar ile birlikte kefil olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine kendisi tarafından ödendiğini ileri sürerek kefil olarak ödediği bedelin tahsili için başlattığı icra takibine davalılar tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın kaldırılması ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kabulü ile,İtirazın iptaline, takibin 4993,00 YTL anapara ve takip tarihinden itibaren işleyecek %35 faiz üzerinden devamına, asıl alağın %40 oranında inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin tavzih talep etmesi üzerine hüküm fıkrasının değiştirilerek davalılardan ... ve Murat Basman'ın sorumluluklarının ayrı ayrı 1.664,00 YTL ana para üzerinden takip tarihinden itibaren işleyecek %35 faiz ve %40 inkar tazminatı olduğu hususunun tavzih olunduğuna karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nın 455. maddesi hükmünce hükmün müphem, gayrivazıh olması veya mütenakız fıkralar içermesi halinde bu usuli eksikler tavzih yoluyla düzeltilir. O halde anılan madde de belirtilen durumlara uymayan ve mahkeme kararını tamamen değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların değer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 60.90 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1671, Karar No: 2017/2941, Tarih: 12.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1671 E.  ,  2017/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Oluş ve dosya kapsamına göre, çocuğa karşı silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini gerçekleştiren sanık hakkında TCK.nın 109/3.maddenin (f) bendinin yanısıra aynı maddenin ve fıkranın (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

a) Sanığın, mağdur ...'in okula gitmek için yolda yürüdüğü sırada arkasından gelerek ani bir hareketle mağduru tutup ağzını kapattıktan sonra sevk ve idaresi altındaki marka ve plakası tespit edilemeyen bir araca bindirdiği, mağdurun bağırıp çevreden yardım talebinde bulunmasını engellemek amacı ile gözünü, ağzını ve kollarını bir bezle bağladığı, mağduru ...numaralı boş bir eve götürüp bu yerde mağduru çözdüğü, mağdurun bağırmaya başlaması üzerine onu etkisiz kılmak için bayıltıcı gaz sıkıp eline aldığı bir bıçakla tehdit etmek sureti ile korkuttuğu, mağdurdan anne baba ve kardeşlerinin isim ve adreslerini sorup istediği bilgileri aldıktan sonra aynı gün mağdur küçüğü yeniden el ve ayaklarını bağlayarak evde tek başına bırakıp ev kapısını dışarıdan kilitleyerek evden ayrıldığı, mağdurun okula giderken ailesi tarafından verilen beslenme çantasını alıp içerisine "oğlunuz ...'i istiyorsanız 15 milyar hazırlayın sayın ..., ... ... ister inan ister inanma" yazılı fidye istediğine dair bir notu mağdurun ev kapısının önüne bıraktığı, eve dönen sanığın mağdura su ve ceviz verdikten sonra odadan dışarı çıktığı, bu sırada eve bir şahsın ''arabamı alabilir miyim?'' demesi üzerine sanığın ''alabilirsin'' şeklinde verdiği yanıtı mağdurun tutulduğu odadan duyduğu, konuşmalardan sonra şahsın evden ayrıldığı, mağdurun soruşturma başından itibaren sanık dışında ikinci bir suç failinden bahsetmediği, otoyu almaya gelenin ise yağma fiiline katıldığına dair dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın mağdura yönelik yağma eylemine katılan bir başka suç arkadaşının olduğunu gösteren kesin, inandırıcı deliller karar yerinde açıklanıp denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden eylemin silahla, birden fazla kişi ile işlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğunun kabulü; uygulamaya göre de TCK.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yanısıra (c) bendi yerine (h) bendine yer verilmesi,

b) 02/07/2003 doğumlu olup suç tarihinde 8 yaşında bulunan mağdur ...'in beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığının araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) 02/07/2003 doğumlu olup suç tarihinde 8 yaşında bulunan mağdur ...'in beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığının araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesi gereğince sanığın belirtilen yasal hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, şartla tahliye halinde alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin konulan yasaklılığın 53/3.maddesi gereğince kaldırılmasına, yasaklılığın cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürdürülmesine, karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 12/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.