muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/970, Karar No: 2015/6590, Tarih: 20.05.2015

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1159, Karar No: 2012/1890, Tarih: 19.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1159 E.  ,  2012/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 20.6.2011 tarihli eksik iade kararının gereği yerine getirilmemiştir.

1-Dava konusu taşınmazlara komşu 184 ada 58, 69, 215 ada 3, 6, 236 ada 9, 12, 247 ada 7, 8, 12, 13, 16, 251 ada 4, 252 ada 3, 5, 253 ada 3, 6, 10, 24, 255 ada 31 ve 40 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanakları tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden getirtilmesi,

2-Dava konusu 184 ada 59, 60, 70 ve 71 parsel sayılı taşınmazlara komşu 184 ada 65, 68 ve 79 parsel sayılı taşınmazların dayanağı 24.4.1974 tarih ve 6 ile 11.4.1977 tarih ve 2 sayılı tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının göz önünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 19.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16969, Karar No: 2013/15411, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16969 E.  ,  2013/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret (Kadıköy 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 10.10.2012 tarih ve 2012/1235-2012/1003 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin nev'i değişikliğinden sonra eski yönetici ... tarafından imza yetkisi olmadığı halde çek keşide edildiğini, ilgili çeklere dayalı icra takibi yapan kişiler aleyhine menfi tespit davası açtıklarını, ayrıca 68 adet çek yaprağının kayıp olduğunu tespit ettiklerini ileri sürerek, HMK'nın 106. maddesi uyarınca bu çeklerin müvekkili şirketin kayıtlarında bulunmadığının tespitine ve çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, çek yaprakları bir başkası tarafından doldurulup ibraz edildiğinde hasımsız nitelikte olduğu için talep edilen tespit hükmünün tehlikeyi ortadan kaldırmayacağı, davacının ibraz edene karşı menfi tespit davası açmak zorunda kalacağı ve böylece davacının hasımsız tespit davası açmasında hukuki yararının bulunmadığı, davanın TTK'nın 757 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş zayi nedeniyle iptal davası niteliğinde olmadığı, olsa bile TTK'nın 651 (eski 563) maddesi uyarınca bu davayı senet üzerinde hak sahibi olan hamilin açabileceği, keşidecinin açamayacağı gerekçesiyle; dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/680, Karar No: 2024/693, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/680 E.  ,  2024/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 5. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/4 E., 2024/2 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 5. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekil tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığının müvekkiline ait iki adet taşınmaz hakkında kamulaştırma kararı aldığını, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davası açtığını, Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/97 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararıyla hükmedilen kamulaştırma bedelinin Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ve yasa değişikliğine rağmen talepleri üzerine ödenmemesi nedeniyle zarara uğrdığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.307.136,78 TL tazminatın davalı Hazineden tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği dayanak mahkeme kararının kesinleşmediği ve yargı yollarının tükenmediğini, HMK'nın 46 ncı maddesindeki şartların gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 18.12.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/82 Karar sayılı kararıyla kamulaştırma hukukuna ilişkin davalar hakkındaki kararların temyiz inceleme görevinin Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğu, dolayısıyla eldeki davanın görülmesinde de aynı Dairenin görevli olduğu gerekçesiyle görev bakımından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

7. Kararın taraflarca temyiz edilmeksizin 29.05.2023 tarihinde kesinleşmesi, davacı vekilinin de 29.05.2023 tarihli dilekçesi ile dosyanın görevli daireye gönderilmesini talep etmesi üzerine dosya Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

8. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 13.02.2024 tarihli ve 2023/4 Esas Esas, 2024/2 Karar sayılı kararı ile;

7. Kararın taraflarca temyiz edilmeksizin 29.05.2023 tarihinde kesinleşmesi, davacı vekilinin de 29.05.2023 tarihli dilekçesi ile dosyanın görevli daireye gönderilmesini talep etmesi üzerine dosya Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

8. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 13.02.2024 tarihli ve 2023/4 Esas Esas, 2024/2 Karar sayılı kararı ile;

“…Yargılama aşamasında celbedilip incelenen Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/97 Esas 2019/151 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde davacısının Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı, davalısının ..., davanın Kocaeli ili Gebze ilçesi Pelitli Mahallesi 1702 ve 1703 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespit ve tesciline ilişkin bulunduğu, dosyanın 14.06.2019 tarihinde kabul ile karara çıktığı, kamulaştırma bedelinin 2.581.549,56 TL olarak belirlendiği, davacı idare tarafından kamulaştırma bedeli olarak takdir edilen 1.919.596,00 TL 'nin davalıya derhal ödenmesine 661.953,56 TL fark bedelin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştikten sonra davalıya ödenmesine karar verildiği, kararın taraf vekillerinin istinafı üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/1493 Esas, 2020/174 Karar sayılı ilamı ile kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, kaldırma kararı üzerine Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/20 Esas 2022/176 Karar sayılı ilamı ile kamulaştırma bedelinin 2.603.392,00 TL olarak tespitine, derhal ödenmesine karar verilen 1.919.596,00 TL'nin mahsubuyla nemalandırılan 661.953,56 TL'nin neması ile birlikte ve istinaf mahkemesinin kaldırma kararından sonra depo edilen 21.842,44 TL'nin neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verildiği, kararın davalı vekilince istinafı üzerine dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2022/3638 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davada derdest olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama sonunda her ne kadar davacı tarafça Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/98 Esas 2019/151 Karar sayılı dosyasında hükmedilen kamulaştırma bedelinin Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ve yasa değişikliğine rağmen talepleri üzerine ödenmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini talep edilmiş ise de; hakimin hukuki sorumluluğunu düzenleyen ve davacının davasının dayanağını oluşturan HMK 46/c ve e bentlerinde ifadesini bulan farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması ve hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması durumlarının söz konusu olmadığı, karar veren hakimin karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun karar verdiği gibi yargılamanın istinaf aşamasında devan ettiği, kararın henüz kesinleşmediğinden gerçek kamulaştırma bedelinden ve bu nedenle de doğmuş zarardan söz edilemeyeceği anlaşılmakla davanın reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:

1-Davanın HMK'nın 46. maddesindeki koşullar oluşmadığından REDDİNE,

HÜKÜM:

1-Davanın HMK'nın 46. maddesindeki koşullar oluşmadığından REDDİNE,

2-HMK'nın 49. maddesi uyarınca 1.500,00 TL disiplin para cezasının davacı taraftan tahsili ile Hazineye irad kaydedilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2. maddesi uyarınca takdir olunan 32.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine,

4-Mahkeme masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına...” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

9. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

III. GEREKÇE

10. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

11. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede

“(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

12. Somut olayda 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 5 Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13703, Karar No: 2015/11758, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13703 E.  ,  2015/11758 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/825, Karar No: 2021/2000, Tarih: 08.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/825 E.  ,  2021/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.03.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5324, Karar No: 2015/970, Tarih: 25.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5324 E.  ,  2015/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık .... sürücü kursunda çalıştığı, olay tarihinde mağdurun çalıştığı işyerine giderek sürücü kursuna ait bilgisayar kartuşlarını doldurttuğu, kartuşları paketlemek için arkasını dönen mağdurun boğazını 7-8 cm.'lik cilt ve cilt altını içerecek şekilde, Adli Tıp Kurumu'nun 06/01/2009 tarihli raporuna göre, boğazlama vasfında kestiği, önünü dönmesi üzerine bu defa da hedef gözeterek göğüs bölgesine şiddetli bir şekilde vurduğu, sanıkla mücadele eden mağdurun ellerinde ve kolunda kesiler oluştuğu, bıçak darbeleri sonucunda mağdurun akciğerde pnömotoraks oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, mağdurun etkin direnmesi ve elindeki bıçağı yere düşürmesi üzerine sanığın, olay yerinden kaçtığı olayda; teşebbüs nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, aynı Yasanın 61. maddesinin uygulanması sonucu eksik ceza tayin edilmesi ve lehe yasanın buna göre değerlendirilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve CMUK'un 326/son maddesinin uygulanması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ....'nun mağdur .. ....'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/659, Karar No: 2011/4775, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/659 E.  ,  2011/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.07.2006 gün ve 2005/363 Esas, 2006/251 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Mayıs 2000-26.05.2001'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle kurulan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15101, Karar No: 2020/7691, Tarih: 16.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/15101 E.  ,  2020/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16287, Karar No: 2015/11748, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16287 E.  ,  2015/11748 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23143, Karar No: 2012/7870, Tarih: 21.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23143 E.  ,  2012/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın GTS isimli firmanın temizlik koordinatörü olarak katılanın çalıştığı şirketin iş yerinin temizliğinden sorumlu bulunduğu, katılanın gece vardiyasında yerlerin yağlı kalması nedeniyle düşerek yaralanması şeklinde gelişen olayla ilgili yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün ONANMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1686, Karar No: 2023/4817, Tarih: 18.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1686 E.  ,  2023/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3631 E., 2022/3901 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/876 E., 2022/217 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma hükmü kesinleştiğinden boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince, kusur belirlemesi yönünden hüküm davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı erkek vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışında gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine 250.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.