muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2948, Karar No: 2019/469, Tarih: 24.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/2948 E.  ,  2019/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, dava dışı müteahhit ... ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca dava konusu 232 ada 27 sayılı parseldeki A Blok 9 no’lu bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu, İmdat’ın arkadaşı olan dava dışı ...’in para ihtiyacı nedeniyle davalı ...’un bu ihtiyacı karşıladığını, karşılığında ise daha sonra iade edilmek koşuluyla maliki olduğu 9 no’lu bağımsız bölümün İmdat tarafından ( daha önce verdiği vekaletname kullanılarak ) vekaleten Yusuf’a satış yoluyla bedelsiz devredildiğini, bu devrin borca teminat amacı taşıdığını, davalı ...’un çekişmeli taşınmazı başkasına satmak istemesi üzerine olayları en son öğrendiğini ileri sürerek, dava konusu A Blok 9 no’lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, iddiaların yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini, TMK’nın 1023. maddesi uyarınca tapu kaydına ve geçerli vekaletnameye güvenerek, iyiniyetli olarak çekişmeli bağımsız bölümü bedeli karşılığında satın aldığını, davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddialarını yazılı delil ile kanıtlaması gerekir iken herhangi bir yazılı delil sunmadığı, ayrıca davacının iddialarını mevcut deliller ile de kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...’nun maliki olduğu 232 ada 27 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşaat yapılabilmesi için gerekli işlemleri yapmak ve aynen ‘’ … A blok olarak isimlendirilen ve her katta üçer daireden toplam 15 daireli olan bloğun tamamı uhdemde kalması kayıt ve şartıyla bu bloğun dışında kalan diğer blok ve bağımsız bölümlerin tamamını ‘’ dilediği kişi veya kişilere dilediği bedel ve koşullarla satmaya, satış bedellerini almaya vs konularda Kanberoğlu isimli şirketi, ...’nu, Yaşar Kanberoğlu’nu ve ...’nu birlikte ve ayrı ayrı temsile mezun ve yetkili olmak üzere vekil tayin ettiği, dava konusu 677 ada 6 sayılı parseldeki ( 232 ada 27 sayılı parselden ifrazen oluşan ) A blok 9 no’lu bağımsız bölümün tamamı ... adına kayıtlı iken; ...’ya vekaleten ...’nun anılan bağımsız bölümün tamamını 10.000,00 TL bedel üzerinden ...’e 11.05.2012 tarih ve 5130 yevmiye no’lu akit ile satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK’nın 33. (1086 sayılı HUMK 76.) maddesi hükmü uyarınca olayları bildirmek taraflara hukuki nitelendirmeyi yapmak ve ona uygun yasal düzenlemeyi tayin ve tespit ederek uygulamak mahkemeye aittir.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK’nın 33. (1086 sayılı HUMK 76.) maddesi hükmü uyarınca olayları bildirmek taraflara hukuki nitelendirmeyi yapmak ve ona uygun yasal düzenlemeyi tayin ve tespit ederek uygulamak mahkemeye aittir.

Eldeki davada, iddianın ileri sürülüş biçimi, dava dilekçesi içeriği ve yapılan temlikin şekli birlikte değerlendirildiğinde, davacının; vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Borçlar Kanununun temsil ve vekalet aktini düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

6098 s. Türk Borçlar Kanununda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanununun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nin 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nin 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Somut olayda, maddi vakıaların içerisinde yer aldığı ileri sürülen davacı tanıkları İmdat ve ..., alınan beyanlarında; çekişme konusu bağımsız bölümün borcun teminatı olarak davalı ...’a devredildiğini, devir sırasında kredi kullanıldığını ve bir kısım taksitlerini de ...’in ödediğini, kalanları ise ödeyemediğini beyan ettikleri, dava konusu 9 no’lu bağımsız bölümün 11.05.2012 tarihinde davalıya devrinin yapıldığı ve 14.05.2012 tarihinde de Vakıflar Bankası lehine 500.000,00 TL üzerinden ipotek tesis edildiği anlaşılmış olup, iddia ve savunmalar ile toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek değinilen bu hususların gerçekliğinin açıklığa çıkarılması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, vekalet görevinin kötüye kullanılması iddiasının usulüne uygun elde edilmiş her türlü delil ile kanıtlanabileceği gözetilerek, çekişmeli taşınmaz üzerindeki ipoteğe konu kredi taksitlerinin kim ya da kimler tarafından ödendiğinin tespit edilmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek vekalet görevinin kötüye kullanılıp kullanılmadığının aydınlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile iddianın yazılı delille kanıtlanması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 24.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11752, Karar No: 2012/8307, Tarih: 24.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/11752 E.  ,  2012/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın bina dahilinden hırsızlık suçuyla birlikte, 5237 sayılı T.C.K.’nın 116/2-4, 119/1-c maddesinde düzenlenen geceleyin birden fazla kişi ile iş yeri dokunulmazlığını bozma ve aynı yasanın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da işlediği anlaşıldığından, bu suçlarla ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15437, Karar No: 2014/7648, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/15437 E.  ,  2014/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/391026

Mahkeme : DENİZLİ 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27.09.2011 - 2011/324 esas ve 2011/504 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6733, Karar No: 2023/871, Tarih: 15.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6733 E.  ,  2023/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların dava konusu 2896 ada 5 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduklarını, taşınmaz üzerinde 5 katlı betonarme bina bulunduğunu, taraflar arasında 12.05.2015 tarihli protokol düzenlendiğini ve bu protokolde bodrum ve zemin katın davalıya 1. 2. ve 3. katların davacıya ait olduğunun düzenlendiğini belirterek, dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim, kat mükiyetine geçiş veya satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 5 katlı binanın taraflar arasında taksim edildiğini, kat mülkiyeti tesisinin bu taksime göre yapılmasını istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2014/1038 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 2896 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim mümkün olmadığından satış yoluyla giderilmesine, satış bedelinin arsa bedelinin tapudaki hisseler oranında bina bedelinin bodrum ve zemin katın satış bedelinin davalıya, 1. 2. ve 3. katın satış bedelinin davacıya verilmek suretiyle paylaştırılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 19.11.2020 tarihli 2020/1126 E., 2020/7517 K. sayılı kararı ile taraflar arasında düzenlenen 12.07.2005 tarihli protokolde dava konusu taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerin hangi paydaşa ait olduğunun belirlendiğini, bilirkişiden rapor alınarak satış bedelinden ne kadarının muhdesatlara isabet ettiğinin her bir bağımsız bölüme ilişkin yüzdelik oran kurularak belirlenmesi, satış bedelinin bu oranlar esas alınarak dağıtılması ve dağıtım oranlarının hükümde açıkça gösterilmesi gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2022 tarih ve 2021/157 E., 2022/1010 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu 2896 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine, satıştan elde edilecek paranın %54,03 oranındaki kısmının ...'a, %11,4925 oranındaki kısmın ...'a, %11,4925 oranındaki kısmın ...'a, %11,4925 oranındaki kısmın ...'a, %11,4925 oranındaki kısmın ...'a dağıtılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, taşınmaza takdir edilen değerin çok düşük olduğunu, kararda satış bedelinin belirtilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, paydaşın açtığı ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 436 ve 437 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 99,20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8585, Karar No: 2018/22755, Tarih: 29.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/8585 E.  ,  2018/22755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/03/2018 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 562 ada 684 parselden ifrazen oluşan 769 parselin 25.05.2018 tarihli ek fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A3) ile gösterilen ve ana arter olan 419/2 sokak ile 419 sokağın kesiştiği yerde kalması sebebiyle davalı idarenin sorumluluğunda bulunan 393,00 m2’lik kısmına emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)... Belediye Başkanlığının 24.12.2015 tarihli yazı cevabına göre dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının % 27-29 olduğu belirtildiği halde, taşınmazın tespit edilen m2 birim fiyatından % 40 oranında Düzenleme Ortaklık Payı düşülerek hesap yapılmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazların geldisi olan 562 ada 684 parsel sayılı taşınmaz için davacı ... tarafından ... Belediye Başkanlığına karşı ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/217E. (bozma öncesi esas 2005/573) sayılı dosyası ile açılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasında ... Belediye Başkanlığının sorumluğunda bulunan ve eldeki davada alınan

25.05.2018 tarihli ek fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 768 parselin 61,50 m2’lik kısmı ile aynı krokide (A1) ile gösterilen 769 parselin 132,20 m2’lik ve (A2) ile gösterilen 308 m2’lik bölümlerin bedeline hükmedildiği anlaşıldığından bu kısımlar yönünden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi,

3)Dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı 15.000-TL olduğu ve davacı tarafından ıslah yapılmadığı halde, talep aşılmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın el atılan kısmında davacı ...’ya isabet eden payın iptaline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hisseye düşen yüzölçümünün iptaline karar verilmek suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

Doğru görülmemiştir.

3)Dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı 15.000-TL olduğu ve davacı tarafından ıslah yapılmadığı halde, talep aşılmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın el atılan kısmında davacı ...’ya isabet eden payın iptaline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hisseye düşen yüzölçümünün iptaline karar verilmek suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15324, Karar No: 2015/10190, Tarih: 28.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15324 E.  ,  2015/10190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ..... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece “...Davacının, .....nden celp edilen görev tanımı ile ilgili kayıtlardan temizlik personeli olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Zira temizlik personeli dışında görevlerde çalışan işçilerin görevleri farklı şekilde kayıtlarda yer almaktadır. Davacının, çalışmalarında aslolan temizliktir. Bu görevde olan bir kişinin nadiren temizlik işine yakın kısa süreli başka bir iş yapması farklı bir işte istihdam edileceği anlamına gelmeyecektir. Zira farklı görevlerin farklı çalışanlar tarafından ikame edildiği kayıtlarda görülmektedir. Ara sıra getir götür işi yapılması, evrakın bir yerden bir yere götürülmesi gibi işler davacının, farklı alanlarda istihdam edildiği anlamına gelemez. Davacının, ihale ve hizmet ilişkisine uygun şekilde çalıştırıldığı, dolayısıyla iş müfettişi tespitinde yer alan muvazaanın davacı lehine düşünülmesinin mümkün olmadığı belirlenmiş, davacının 6772 sayılı Yasa kapsamında kalan davalı kurum işçisi olmadığı, .... Hukuk Dairesi Başkanlığının 21.03.2014 tarih, 2014/10417 Esas, 2014/15240 Karar sayılı yine ..... Hukuk Dairesi Başkanlığının 15.05.2014 tarih, 2014/9203 Esas, 2014/14029 Karar sayılı içtihatlarının da aynı doğrultuda olduğu anlaşılmakla, ...” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.