muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3997, Karar No: 2010/4859, Tarih: 26.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3997 E.  ,  2010/4859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 112 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi yanıt ta vermemişlerdir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 112 parsel sayılı taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı iptal, sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 112 parsel sayılı taşınmazın 16.01.1968 tarihinde kesinleşen kadastro tespitine dayalı olarak tescil edildiği, davanın ise 26.08.2005 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan ilam ve kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. Maddesinde öngörülen süre hak düşürücü  süre olup  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden  sorumlu  tutulamaz.Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

O halde, öncelikle dava konusu 112 parsel sayılı taşınmazın kadastro öncesi tüm tapu kayıtları getirtilerek Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediğinin araştırılması, Hazinenin taraf olduğu bir dava sonucunda tescil gördüğünün belirlenmesi halinde kesin hükmün tarafı olan Hazineyi bağlayacağı gözetilerek davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması, aksi halde yöntemine uygun bir şekilde, çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının keşfen belirlenmesi ve sonucuna göre kıyıda kaldığının anlaşılması durumunda davalı tarafın yargılama giderlerinden avukatlık ücreti ve harçtan sorumlu tutulması, çekişmeli taşınmazın kıyıda kalmaması halinde ise yargılama giderlerinden davacı Hazinenin sorumlu tutulacağının gözetilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazine'nin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3602, Karar No: 2010/6037, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3602 E.  ,  2010/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 104 ada 5 parsel sayılı 141,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ağaçlık niteliği ile 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, uzman orman bilirkişi kurulu ve ziraat bilirkişi raporlarına göre, taşınmaz üzerinde gürgen ve kayın cinsi orman ağaçları ile orman alt flora bitkilerinin bulunduğu ve taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu belirlendiğinden, mahkemece taşınmazın bu niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken tespit gibi tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendindeki “TESBİTİ GİBİ TESCİLİNE” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/05/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22780, Karar No: 2014/16034, Tarih: 27.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22780 E.  ,  2014/16034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/211711

Mahkemesi : Kocaeli 5.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/04/2013

Numarası : 2012/856- 2013/379

Sanık : M.. K..

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

24/09/2012 günü saat 01.30 sıralarında sanık M.. K.. idaresindeki ... plakalı otomobil ile İzmit istikametinden Yalova istikametine doğru seyir halindeyken Buz Restorant önüne yaklaştığında, 70 km. hız limiti levhasından 200 metre ileride aracın kontrolünü kaybederek, yolun sağındaki beton refüje sürtünerek geçip, daha önce meydana gelmiş maddi hasarlı bir kazadan dolayı yan yolda park halinde bulunan .... plakalı aracın arka ve üst kısımlarına çarptıktan sonra tavanı üzerine ters dönerek yan yolun sağında park halinde bulunan ...plakalı aracın arka kısımları ile daha önce meydana gelen kazaya müdahale eden ve yolun dışında yeşil alan üzerinde yaya olarak bulunan görevli polis memuru A.. A..'ın üzerine düşmesi sonucu polis memurunun öldüğü, sanığın olay saatinden yaklaşık 45 dakika sonra yapılan muayenesinde 182 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve bir kişinin öldüğü gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11039, Karar No: 2016/4882, Tarih: 07.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11039 E.  ,  2016/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun oğlu olan ... yemeğini yemek üzere evine çıktığı sırada bisikletini apartmanın önüne bıraktığı, döndüğünde bisikletin yerinde olmadığını gördüğü, annesine haber verdiği, yaklaşık 15 gün sonra verilen eşgal bilgileri doğrultusunda sanığın yakalandığı olayda, bisikletin mağdurun oğlu olan ... evde bulunduğu sırada hırsızlandığı, mağdurun ise oğlu eve gelmeden önce balkonda otururken sokakta şüpheli hareketler sergileyen bir şahıs gördüğü, oğlunun eve gelmesi üzerine içeri girdiği, yemeğini yedikten sonra tekrar sokağa dönen oğlunun seslenmesi üzerine hırsızlık yapıldığını öğrendiğinin anlaşılması karşısında, bisikletin “hırsızlanma anını” gören veya duyan kimsenin bulunmadığı, sanığın sokakta geziniyor olmasının tek başına atılı suçu işlediği anlamına gelmeyeceği, bu yönüyle mahkemenin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3097, Karar No: 2024/4780, Tarih: 23.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3097 E.  ,  2024/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/388 E., 2024/170 K.

DAVA TARİHİ : 11.01.2016

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen irtifak hakkı şerhinin terkini ve tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine davacı vekilince hüküm temyiz edilmekle; Dairemizce bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu dava konusu 575 ada 10 parsel sayılı taşınmazda, 25.04.1996 tarihli irtifak hakkı sözleşmesine istinaden davalı lehine taşınmazın kültür ve sanat merkezi olarak kullanılması amacıyla 49 yıl süreyle irtifak hakkı tesis edildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan...Kültür Evi binasının zemin katındaki anaokulunun ve taşınmazın bahçe olarak kullanılan bölümünde cam ve çelik malzemeden inşa edilen, üzeri kapalı, lokanta olarak kullanılan iki adet demonte yapının idareden izin alınmadan yapıldığını ve bu haliyle taşınmazın sözleşmede öngörülen amaç dışında kullanıldığını belirterek davalı lehine konulan irtifak hakkı şerhinin terkiniyle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin feshinden kaynaklanan 38.823,42 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, irtifak hakkı sözleşmesinin düzenlendiği sırada dava konusu yapıların taşınmazda mevcut olduğunu, bu yapıların gerekli izinler alınarak imar mevzuatına uygun olarak yapıldığını, feshedilmeyen sözleşmeye dayalı olarak irtifak hakkı şerhinin terkini ve tazminat talep edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi ilk kararında; dava konusu taşınmazın irtifak hakkı sözleşmesinde belirtilen amaç dışında kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi ilk kararında; dava konusu taşınmazın irtifak hakkı sözleşmesinde belirtilen amaç dışında kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli kararında; davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2018/2793 Esas, 2019/4607 Karar sayılı kararında, "...yüklü taşınmaz maliki davacı, dava konusu taşınmaz üzerinde davalı lehine kültür ve sanat merkezi olarak kullanılmak amacıyla irtifak hakkı kurmuş olup, davalı tarafından dava konusu taşınmaz üzerine inşa edilen ve lokanta olarak kullanılan iki adet demonte yapının kültür ve sanat merkezi kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda, davalı irtifak hakkı sahibinin irtifakın amacını aşarak hakkını kötüye kullandığının kabulü gerekir ve hakkın kötüye kullanılması hukuk düzenince korunmaz. Ayrıca, taraflar arasında düzenlenen 22.04.2009 tarihli irtifak hakkı sözleşmesinin 14. maddesinde, taşınmazın sözleşmede öngörülen amaç dışında kullanılması halinde, irtifak hakkının idarece iptal edileceği düzenlenmiştir.O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle davacının irtifak hakkı şerhinin terkini isteminin kabulüne karar verilmesi ve tazminat isteminin değerlendirilmesi gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının oy çokluğu ile bozulmasına" karar vermiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli kararında, önceki karardaki gerekçe ile direnme kararı vermiş; direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine direnme kararını incelemek üzere dosya, Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulunca Verilen Bozma Kararı

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Verilen Bozmaya Uyma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; bozma ilamına uyarak davanın kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, irtifak hakkı şerhinin terkini kararının doğru olmadığını, tazminatın hangi gerekçe ile kabul edildiğinin kararda belirtilmediğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, irtifak hakkı şerhinin terkini kararının doğru olmadığını, tazminatın hangi gerekçe ile kabul edildiğinin kararda belirtilmediğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, irtifak hakkı şerhinin terkini ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 786/1,787, 788 ve 838 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve terkinine karar verilen irtifak hakkı şerhinin 25.04.1996 tarihli, 1461 yevmiye numaralı ve 15.05.2009 tarihli, 5193 yevmiye numaralı şerhler olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4065, Karar No: 2014/16449, Tarih: 02.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4065 E.  ,  2014/16449 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile SGK Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2013 günlü ve 2013/61-2013/584 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının, tapu sicil kayıtlarının, İlçe Tarım kayıtlarının, Ziraat Bankası kayıtlarının, Tarım Kredi Kooperatifi kayıtlarının, Ziraat Odası kayıtlarının, Birlik ve Kooperatif kayıtlarının ilgili mercilerden celbedilip 2926 sayılı Yasaya ilişkin sicil dosyası ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum avukatının temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3847, Karar No: 2017/4142, Tarih: 16.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/3847 E.  ,  2017/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını ve SGK'ya bildirilmeyen veya eksik bildirilen prime esas kazancının ve hizmet süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı nezdinde 18/05/2007 -25/03/2008 tarihleri arasında çalıştığını, işten çıkarıldığını, ustabaşı aşçı olarak çoğunlukla tek vardiya sabaha kadar çalıştığını, genel ve hafta tatillerinde, dini ve milli bayramlarda çalıştırıldığını, müvekkilinin bu çalışmaları karşılığında ek ödeme veya fazla mesai ücreti alamadığını, sadece iki defa ücretsiz izne çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını ve müvekkilinin SGK'ya bildirilmeyen veya eksik bildirilen prime esas kazancının ve hizmet süresinin tespitini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, hizmet tespiti davası ile alacak davasının birlikte görülemeyeceğini, işçilik alacaklarına ilişkin taleplerinin miktarlarını kalem kalem açıklamadığını, iş veren tarafından davacıya 11/03/2008 tarihinde iş akdinin ihbar önelinin kullanılmasından sonra fesh edileceği yönünde yazılı ihbar yapıldığını ve çalıştığı süre nazara alınarak 25/03/2008 tarihinde iş akdinin fesh edildiğini, fazla mesai yapmadığını, davacının ekmekçi olarak görev yaptığını, davacının dini ve milli bayramlar ile genel ve hafta tatillerinde çalıştırılmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 21. Hukuk Dairesi'nin 2013/22562 Esas sayılı hizmet tespit davası ile işçilik alacağı davasının ayrılmasına ilişkin bozma ilamına uyulduğu, hizmet tespitine ilişkin davanın Mahkeme'nin 2014/273 Esas sırasına kaydedilerek sonuçlandırıldığını, davanın reddine karar verildiği, 24/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda davacının aylık brüt ücretinin 1.444,45 TL olduğu, sigorta bildiriminde bir usulsüzlük olmadığı, davacının 572,25 TL kalan ihbar süresi alacağı bulunduğu, davacının hafta tatili ücreti alacağı bulunmadığı, davacının 400,60 TL ulusal bayram ve genel tatil günü alacağı bulunduğu, davacının 794,04 TL fazla çalışma ücretinin alacağının bulunduğunun bildirildiğ gerekçesi ile hafta tatili haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dava tarihi 30/04/2008 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 30/04/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-İhbar süresi bölünemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçiye 13 gün ihbar süresi kullandırıldığı, buna göre 15 gün kullandırılmayan ihbar süresi kaldığı gerekçesi ile 15 günlük ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, ihbar önelinin tamamına hükmedilmelidir.

4-Fazla mesai ücreti, her bir fazla mesai saati için 1 saatlik normal yevmiyenin 1,5 katı olarak hesaplanır. Bu nedenle fazla mesai ücretinin 1 yevmiye üzerinden hesaplanması hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.