muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24742, Karar No: 2017/28850, Tarih: 18.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24742 E.  ,  2017/28850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar ... ile ... Temizlik ve Özel Güvenlik Hizmetleri Turizm Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2000 tarihinden itibaren davalı belediyenin ihale ile iş verdiği şirketlerde kesintisiz çalıştığını, son olarak Belediyenin şirketi Spor A.Ş. ye girişinin yapılarak kendisini çağıracaklarını söyleyip bir daha çağırılmaksızın iş akdinin haksız feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, zamanaşımı ve husumet itirazıyla birlikte davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle şirketçe feshedildiğini, davacının taleplerinden çalıştığı şirketlerin sorumlu olduğunu, yıllık izin kullandırıldığını, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatillerde çalışılmış ise bordrolara yansıtılarak ödendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirketler vekili de zamanaşımı itirazında bulunarak devir nedeniyle sorumluluğun 2 yıl süre ile sınırlı olduğunu, ancak kendi döneminden sorumlu tutulabileceğini, son alt işveren olmadıklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı ve davalılar ... ile ... Temizlik Ltd. Şti'nin vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı 01.01.2000 tarihinden bu yana ilk ... Temizlik Ltd. Şti. firmasında işe başlayıp, ... ve İlta şirketlerinde çalıştığını beyan etmiştir. Hizmet döküm cetvelinde 06.06.1980 tarihinden sonra davacının yeniden ... Tem. Ltd. Şti.'nde 5/2004 yılında sigortalı çalıştığı anlaşılmaktadır.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı 01.01.2000 tarihinden bu yana ilk ... Temizlik Ltd. Şti. firmasında işe başlayıp, ... ve İlta şirketlerinde çalıştığını beyan etmiştir. Hizmet döküm cetvelinde 06.06.1980 tarihinden sonra davacının yeniden ... Tem. Ltd. Şti.'nde 5/2004 yılında sigortalı çalıştığı anlaşılmaktadır.

Halen şef pozisyonunda çalışan davalı ... tanığı ... yeminli beyanında "Ben halen 2000 yılından beri davalı Belediyenin ihale ile hizmet satın aldığı şirketlerin elemanı olarak temizlik işinde çalışırım, 2011 yılından beri de şef pozisyonunda çalışıyorum, davacı da 2010 yılına kadar aynı şekilde şirket elemanı olarak davalı Belediyenin değişik birimlerinde yaklaşık 10 sene kadar çalıştı, kendisiyle aynı yerde hiç çalışmadım, farklı yerlerde çalıştık, şeklinde, davacı tanığı ... ise; "Ben 05.04.2010 tarihinde emekli olana kadar davalı Belediyenin hizmet satın aldığı taşeron şirketlerde yaklaşık 10 sene değişik bölgelerde temizlik işi yaptım, davacı da aynı şekilde taşeron şirketin elemanı olarak temizlik işlerinde çalışırdı, biz çıkarılmadan önce emekli olmuştuk, emekli olduğumuz için bizi çıkardılar emekli olmamıza rağmen 3 ay daha çalıştık, davacı daha fazla çalıştı, tarihlerini yıllarını tam olarak hatırlamıyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur. Yine davacı tanıkları ... ve ... belediyede davacı ile 9-10 yıl birlikte çalıştıklarını belirtmişlerdir.

Mahkemece önceki dönem kayıtların mevcut olmadığı, davacının 01.02.2004-06.07.2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı hesaplanmıştır.

Davalı Belediyeye ve 2004 yılı öncesinde çalıştığı belirtilen firmalara müzekkere yazılarak işçi listeleri ve davacı işçiye ait tüm kayıt ve bordrolar getirtilerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının yeniden hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29732, Karar No: 2014/33055, Tarih: 06.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/29732 E.  ,  2014/33055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2012/278-2014/360

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, görevsizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 23/01/2009 - 17/12/2009 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığını, davalı tarafından yapılan sayımda mal eksik çıktığı gerekçesiyle zarar miktarı kadar senet imzalamasını istediklerini, müvekkilinin kabul etmemesi üzerine haklarını vermeyeceklerini ve mağazadan çıkamayacağını söyleyerek zorla 10 adet tarih ve miktarı yazılmayan senetleri imzalattırdıklarını, boş senetleri de koz olarak kullanarak zorla ibranamede imzalattıklarını, ibraname ile senetlerin 17/12/2009 tarihli olduğunu, müvekkilinin açtığı işçilik alacakları davasını kazanınca senetlerin işveren tarafından icraya konulduğunu iddia ederek anılan senetler nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görev ve yetki itirazında bulunmuş, ayrıca, davacının 17.12.2009 günü yapılan sayımda 6.000,00 TL tutarında mal kaybına sebebiyet verdiğini, davalı tarafa borçlu olduğunu, davacının özgür iradesi ile borcuna karşılık senet verdiğini, olayın tutanaklarla sabit olduğunu açıklamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdi feshedildikten sonra davacı ile işveren arasındaki işçi - işveren ilişkisi sona erdiğinden fesihten sonraki tarihlerde taraflar arasında iş ilişkisine dayalı olarak düzenlendiği anlaşılamayan 10 adet senet düzenlenmesinin iş ilişkisi dışında hukuki bir konu olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İşçi edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirir. İşçinin işverene karşı kişisel bağımlılığı ön plana çıkmaktadır. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini, işçinin işverenin talimatlarına göre hareket etmesi ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, işçinin bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin ölçüt teşkil etmez. İşçinin işverenin belirlediği koşullarda çalışırken kendi yaratıcı gücünü kullanması ve işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip bulunup bulunmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Somut olayda, taraflar arasındaki iş ilişkisinden dolayı davaya konu senetlerin alındığı ve bu nedenle davaya bakmak görevinin İş Mahkemesine ait olduğu anlaşılmakla, davaya devam yerine görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirkmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3492, Karar No: 2012/4510, Tarih: 02.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3492 E.  ,  2012/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi uyarınca 18 ay hapis cezasına hükmedilmesine dair

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 2004 takvim yılında Gelir Vergisi ziyaına sebebiyet verilmesi nedeniyle, 01.04.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanığın 2004 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/725, Karar No: 2024/8406, Tarih: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/725 E.  ,  2024/8406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1974 E., 2023/1986 K.

KARAR : Kaldırma, esas hakkında hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/203 E., 2023/337 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı erkek vekili ve davalı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, dosyanını İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kaldırılmasına, esas hakkında hüküm tesisine, erkeğin sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortak çocuğa karşı sorumluluklarını yerine getirmediğini, çocuğun okul çıkışında evde bulunmadığını, bu hususta çocuğu ve eşine haber vermediğini, kadının erkeğin önceki evliliğinden olan kızını ortak konuta kabul etmediğini, kızın erkeğin babasının evinde kaldığını, beddua ettiğini, erkeğin anne ve babasının ortak konuta gelmesini istemediği, hakaret ettiğini, aşağıladığını iddia ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî tazminat ile 50.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı davalı erkek vekili birleşen dosya cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle ;iddiaların asılsız olduğunu, kabul etmemekle birlikte iddiaların affedildiğini, ortak çocuğa karşı sorumluluklarını yerine getirmediğini, çocuğun okul çıkışında evde bulunmadığını, bu hususta çocuğu ve eşine haber vermediğini, kadının erkeğin önceki evliliğinden olan kızını ortak konuta kabul etmediğini, kızın erkeğin babasının evinde kaldığını, beddua ettiğini, erkeğin anne ve babasının ortak konuta gelmesini istemediği, hakaret ettiğini, aşağıladığını savunarak birleşen davanın reddine karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine 50.000,00 TL maddî tazminat ile 50.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı- davacı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin kadına Ankaraya gidip çalışmasını istediğini, daha sonra kendisinin geleceğini söylemesine rağmen gelmediğini, erkeğin hakaret ettiğini, kadına Ankara'dan döndükten sonra istemediğini söylediğini, sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu evi terk ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, aylık 1.000,00 TL tedbir iştirak nafakasına karar verilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir yoksulluk nafakasına karar verilmesine, iştirak ve yoksulluk nafakalarının her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesine, 70.000,00 TL maddî tazminat ile 70.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı kadın vekili birleşen dosya dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu, yurt dışına gitmek için anlaşmalı boşanmayı teklif ettiğini, kadına Ankara'ya gidip çalışmasını istediğini, daha sonra kendisinin geleceğini söylemesine rağmen gelmediğini, erkeğin hakaret ettiğini, kadına Ankara'dan döndükten sonra istemediğini söylediğini ,sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu evi terk ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını erkeğin annesinin kadının ziynetlerini zorla aldığını, tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, aylık 1.000,00 TL tedbir iştirak nafakasına karar verilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir yoksulluk nafakasına karar verilmesine, iştirak ve yoksulluk nafakalarının her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesine, 70.000,00 TL maddî tazminat ile 70.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2022 tarih 2021/137 Esas, 2022/486 Karar sayılı ilamı ile kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın ve birleşen davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, 20.000,00 TL maddî tazminat ile 20.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, yoksulluk nafakasının her yıl üfe oranında artırılmasına, kadının velâyet, iştirak nafakası, maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir, karara karşı davalı davacı kadın vekilinin kusur belirlemesi, kabul edilen asıl dava , maddî tazminat, manevî tazminat, reddedilen maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri bakımından hükmün kaldırılmasını talep etmesi, davacı davalı erkek vekilinin kabul edilen birleşen dava, kusur belirlemesi, kabul edilen maddî tazminat ve manevî tazminat miktarları,tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası bakımından hükmün kaldırılmasını talep etmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 26.04.2023 tarih 2023/759 Esas, 2023/756 Karar sayılı ilamı ile gerekçeli karar ile hükmün çelişkili olduğu gerekçesi ile hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir .

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının erkeğe bir elinde iki parmak olması nedeniyle hakaretler ettiği, ona topal, çolak dediği, fiziksel engeli nedeniyle alay edici tutumu olduğu, evde temizlik, yemek gibi ev işlerini yapmadığı, ortak çocuk ile ilgilenmediği, ortak çocuğu şiddet uyguladığı, erkeğin kadını Ankara'ya ben de geleceğim diyerek gönderdiği fakat erkeğin Ankara'ya gitmediği, kadının eve gelmesini istemediği, yurt dışına gideceği sebebi ile boşanma teklifini ileri sürdüğü, evi terk ettiği belirlenen kusurlu davranışlar ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır kusurlu, kadının az kusurlu olduğu, sir raporu, kadının ortak çocuğa şiddet uyguladığı, tarafların sosyal ekonomik durumları gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, 25.000,00 TL maddî tazminat ile 30.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, yoksulluk nafakasının her yıl ÜFE oranında artırılmasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul edilen birleşen dava, yoksulluk nafakası, maddî tazminat ve manevî tazminat, reddedilen asıl dava ve tazminat talepleri bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul edilen birleşen dava, yoksulluk nafakası, maddî tazminat ve manevî tazminat, reddedilen asıl dava ve tazminat talepleri bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı Kanunu'na uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edildiği, yerel mahkemece erkek ağır kadın hafif kusurlu kabul edilmiş ise de yerel mahkemenin kusur belirlemesinin ve derecesinin hatalı olduğu, kadın istinafa gelmediğinden yerel mahkemece erkeğe yüklenen kadına "Ankaraya git çalış, ben de arkandan geleceğim" dediği halde gitmediği, eşinin Ankara'ya gönderdikten sonra eve gelmesini istemediği, yurt dışına gitmek için kağıt üzerinde boşanalım dediği, eşi Ankara'dan geldikten sonra ortak konutu terk edip gittiği kusurlarının kesinleştiği, kadının ise eşine "topal, çolak" diyerek hakaret ettiği, "çöt" diyerek başkalarının yanında fiziksel engeli ile dalga geçtiği, temizlik ve yemek yapmadığı, çocuğu ile ilgilenmediği, ortak çocuğu darp ettiği, sürekli gezdiği, ortak çocuk eve geldiğinde annesini evde bulamadığı için sürekli babasını aramak zorunda kaldığı, ilk eşinden olma kızını evde istemediği, eşi çocuğu ile ilgilendiğinde ya da ihtiyaçlarını karşılamadığında huzursuzluk çıkardığı, eşine beddua ettiği, eşinin annesine "sen cahilsin, anlamazsın" diyerek saygısızlık ettiği şeklinde kusurlarını olduğu tespit edildiği, tarafların tespit edilen kusurları gereği kadının ağır erkeğin hafif kusurlu olduğu, boşanma davasının açıldığı günden, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar kadın ve ortak çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinde, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, kadının ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi gereği hükmedilen nafakaların miktarında isabetsizlik bulunmadığı, kadının ağır kusurlu olması, tarafların sosyal ekonomik durumları gerekçesi ile erkeğin reddedilen asıl davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlara yönelik istinaf başvuru talebinin kabulü ile kadının ağır erkeğin hafif kusurlu olduğunun tespitine, reddedilen asıl dava, ve birleşen davanın maddî tazminat, manevî tazminat, yoksulluk nafakası kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne , kadının yoksulluk nafakası, maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine, 20.000,00 TL maddî tazminat ile 20.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kadından alınarak erkeğe verilmesine, erkeğin sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar