muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4870, Karar No: 2007/6106, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4870 E.  ,  2007/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.12.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava yüklenicinin temliki nedeniyle kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı arsa sahibi ... temyiz etmiştir.

18.03.1992 günlü sözleşmeyi arsa sahibi olarak hareket eden ... ve ... ...’yle yüklenici sıfatıyla dava dışı ... ... ... imzalamıştır. Somut olayda olduğu gibi arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi eserin meydana getirilerek arsa sahiplerine tesliminden sonra yükleniciye bir bakıma eserin bedeli olan ve sözleşmede kararlaştırılan arsa payının devrini talep ... sağlar. Yüklenici eserin meydana getirilmesinden sonra temlik yapılmamışsa arsa payının devrini doğrudan arsa sahiplerinden isteyebileceği gibi kazandığı kişisel hakkını sözleşmede aksine hüküm yoksa yazılı olmak koşulu ile üçüncü kişiye de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak temlik edebilir. Nitekim, davacının dayandığı tarihsiz sözleşmeden yüklenici 18.03.1992 tarihli sözleşme ile dayandığı kişisel ... davacıya temlik etmiştir.

Yükleniciden kazanılan şahsi hakka dayanılarak açılan davalarda üçüncü kişinin satış ilişkisini yükleniciye karşı şahsi hakkın kazanıldığına dair iddianın ise arsa sahibine karşı ispat etmesi gerektiğinden, davada dava dışı yüklenici ... ... ...’nin ve arsa sahiplerinden ... ...’nin taraf olması zorunludur. Üzerine bina yapılarak kat irtifakı kurulan dava konusu bağımsız bölümün tapuda davalı ... adına kayıtlı olması sözleşmenin tarafı olan diğer arsa sahibi ... ...’nin taraf durumu almasını engellemez.

Hal böyle olunca; mahkemece davacıya uygun bir süre verilerek davada zorunlu dava arkadaşı olan ve taraf durumu almayan yukarıda isimleri söz edilen kişiler hakkında dava açma olanağı sağlanmalı, onlar hakkında açılacak dava eldeki dava dosyası ile birleştirilerek çekişmenin esası taraf teşkili sağlandıktan sonra incelenmelidir. Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4255, Karar No: 2024/9740, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4255 E.  ,  2024/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1828 Esas, 2023/596 Karar

DAVA TARİHİ : 16.12.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/667 Esas, 2020/326 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 134 ada 42 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; kıymet takdir raporunda belirlenen kısmın derhal, fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesaba bloke edilerek karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; bakiye kalan bedele kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın bedelinin yüksek hesaplandığını, objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, bilirkişi raporunda münavebeye alınan ürünlerin verim ve fiyat değerlerinin yüksek alındığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; bakiye kalan bedele kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın bedelinin yüksek hesaplandığını, objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, bilirkişi raporunda münavebeye alınan ürünlerin verim ve fiyat değerlerinin yüksek alındığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; sulama maliyetine ilişkin değerlendirme resmi veriler olmaksızın eksik ve hatalı olarak yapıldığını, objektif değer artış oranının daha yüksek hesaplanması gerektiğini, münavebeye ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu, taşınmazın bulunduğu alanda meyve bahçesi mevcut olup taşınmaz üzerinde meyve bahçesi bulunup bulunmadığının tespitinin yapılmadığını, kapitalizasyon faiz oranının yüksek alındığını, taşınmaz Çağlayan Deresi ve kaynak sularından gelen su ile kendiliğinden hiçbir teknik alet kullanılmasına gerek kalmadan sulandığından herhangi bir masraf yapılmadığını, bu husus göz ardı edilerek amortisman ve sair giderlerin düşülmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, taşınmaz üzerindeki ağaç gibi ekonomik değeri olan şeylerde eksik hesaplama yapıldığını, taşınmazın değerinin düşük belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü ile yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde heyetçe belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe desenin daha önce aynı yöreden Yargıtay'a intikal eden dosyalar ile tutarlılık gösterdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, bilirkişi raporuna göre hüküm tesisinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin tüm, davacı Hazine temsilcisi aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince derhal ödenmesine karar verilen 28.552,50 TL'ye dava tarihinden dört ay sonrası olan 17.04.2020 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine, Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ara kararı ile ödenmesine karar verilen fark bedel 13.679,05 TL'ye ise 17.04.2020 tarihinden ödemeye ilişkin ara karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı Hazine temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı Hazine temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci bendinde yer alan “kalan 13.679,05 TL'lik kısmının ise kararın kesinleşmesine kadar (3)'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, karar kesinleştiğinde bedelin hak sahibi davalıya ödenmesine Ziraat Bankası Tufanbeyli Şube Müdürlüğü'ne kararın ve eklerin gönderilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılması ve 2 nci bendinde yer alan “ bakiye 13.679,05 TL'ye karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesine,” ibaresinin hükümden çıkartılması, yerine ''Bölge Adliye Mahkemesince 09.03.2022 tarihli ara karar ile derhal ödenmesine hükmedilen bakiye 13.679,05 TL bedele ise 17.04.2020 tarihinden 09.03.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Davalı taraftan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5440, Karar No: 2019/18200, Tarih: 11.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5440 E.  ,  2019/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, ATM cihazlarının para çıkış haznesine yerleştirdiği yapışkanlı aparat sayesinde müştekilerin çekmeye çalıştıkları paraları alması şeklindeki eylemlerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2017/17-96 E. 2019/79 K. sayılı kararına göre 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinden düzenlenen suçu oluşturduğu ve alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde aynı Kanunun 142/2-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanığın müştekilerden ... ve ...'a yönelik eylemlerinde; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanığın ...'e yönelik eyleminin tamamlamış olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde teşebbüs hükmü uyarınca cezasından indirim yapılması,

4-Sanığın ...'e yönelik eyleminde; 100TL çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan para miktarının az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.12.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.12.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanığın otomatik para çekme makinasına özel bir düzenek yerleştirerek müşteki hesap sahiplerinin çekmek istedikleri parayı almasını engelleyip müştekiler ayrıldıktan sonra bu paraları alması şeklindeki eylemleri; kanun maddesinin gerekçesi, kanun maddesinin lafzi ve ruhi yorumu ve dilbilgisi kurallarına göre TCK'nın 142/2-b maddesinin uygulanmasını gerektirdiğinden eylemlerin TCK'nın 141/1. madddesine uygun olduğuna dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/5234, Karar No: 2024/4057, Tarih: 03.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5234 E.  ,  2024/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2021/362 E., 2022/241 K.

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 11. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil, kredi kartları harcamalarından doğan borçlarını ödeyemeyince hakkında icra takipleri başlatıldığını, davalının yüksek akdi faiz ve temerrüt faizi talep ederek icra takibine geçtiğini, 2009/2339 E sayılı takipte akdi faiz oranın % 52,68, temerrüt faizi oranının % 61,68 olduğunu, 2009/4440 E sayılı takipte akdi faizin yazmadığını, temerrüt faiz oranın %43,88 olduğunu, 2009/3584 E sayılı dosyada akdi faiz oranı belli olmamakla birlikte temerrüt faizi oranının %25 olduğunu, banka tarafından SGK'ya müzekkere yazılarak ikramiyesine haciz konulduğunu, borçlarını ödemek için emekli olduğunu, takipler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, alacağı çıkarsa tarafına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, Borçlar Kanunu’nun 76 ncı maddesi ve 88 inci maddelerinin davacıya uygulanamayacağını, takip kesinleştiğinden sözleşme hükümleri uygulanacağından haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.04.2016 tarih ve 2014/618 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 17.689,56 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karara yönelik süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.04.2016 tarih ve 2014/618 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 17.689,56 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karara yönelik süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarih, 2020/2834 Esas, 2021/1365 Karar sayılı ilamı ile, davalı vekilinin usule ilişkin temyiz itirazları reddedilerek, "Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu bankacılık konusunda uzman olmayan hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenmiş olup söz konusu bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi hüküm kurmaya da elverişli değildir. Mahkeme kararında yalnızca bilirkişi raporuna dayanılmış tarafların iddia, savunma ve dosya içerisindeki deliller tartışılmamıştır. Mahkeme gerekçesi yeterli olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, her bir icra dosyası ile ilgili icra takiplerinde istenilen banka alacaklarına ilişkin sözleşmelerin tamamının ibrazı sağlanarak, bankacılık konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla banka kayıt ve belgelerinin bulunduğu yerde inceleme yaptırılarak yine her bir icra dosyası için alacağın türü de dikkate alınarak icra takip tarihi itibariyle alacak borç durumu tespit edilerek davacı tarafından yapılan ödemeler de dikkate alınarak dava tarihi itibariyle söz konusu icra takiplerinden dolayı davacının borçlu olup olmadığı, fazla ödeme de bulunup bulunmadığı hususları hiç bir tereddüde yer verilmeyecek şekilde tespit ettirilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurmaktan ibarettir. Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınmayarak yetersiz ve uzman olmayan bilirkişiden rapor alınarak deliller tartışılmaksızın yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında belirtilen kararıyla; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacı tarafından tüketici kredisi yönünden 3.269,38 TL, kredi kartı yönünden 1.855,17 TL ve kredili mevduat hesabı yönünden 1.659,56 TL olmak üzere toplam 6.794,11 TL fazla ödeme yapıldığı ve fazla ödenen bedelin faizinin 153,90 TL olduğu anlaşıldığından 6.938,01 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Nazilli 1. İcra Dairesi'nin 2009/4440 ve 2009/3584 sayılı dosyalarının tüketici kredisi sözleşmelerine dayanmakta olduğunu, sözleşmede akdi faiz oranının bulunduğunu, davacının temlik eden banka ile arasında imzalanan sözleşmeyle temerrüt durumunda uygulanacak faiz oranını peşinen kabul ettiğini ve sözleşmeyi özgür iradesiyle imzaladığını, Mahkemece dava dışı banka kredi kartı sözleşmeleri ve bankacılık hizmetleri sözleşmelerinin dosyaya sunulamamasından bahisle karar tesis edilmiş ise de; bu durumun eksik inceleme ve araştırma yapıldığını gösterdiğini, taraflarınca 24.01.2008 tarihli ve 7.320,00 TL bedelli Tüketici Kredisi Sözleşmesi aslını ve 5571 1340 ... numaralı kredi kartına ilişkin sözleşmenin aslı gibidir yapılmış örneğini sunduklarını, asılları müvekkili şirkette olmayan sözleşmelere ilişkin olarak da Nazilli Akbank Şubesine ve Akbank Genel Müdürlüğüne müzekkere yazılmasını talep ettikleri halde dikkate alınmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takiplerine konu alacak nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ve fazla tahsil edilen ödemelerin istirdadına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 88 inci maddesi.

2. 6098 sayılı Kanunu'nun 120 nci maddesi.

3.6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun (6502 sayılı Kanun) 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Mahkeme kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, davalının tüketici kredisi sözleşmesi dışındaki kredi kartı sözleşmesi ve kredili mevduat hesabının dayanağı bankacılık hizmetleri sözleşmesini sunamadığı, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11370, Karar No: 2019/4232, Tarih: 25.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11370 E.  ,  2019/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların, yabancı bankalara ait kart bilgilerini bir şekilde elde edip kopyalarak ürettikleri kartlarla alışveriş yapmak suretiyle banka ve kredi kartlarını kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

TCK.nun 245/2. madde ve fıkrasında, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma ve kabul etme eylemleri yaptırıma bağlanmış olup bu suçun mağdurunun, sahte banka veya kredi kartı ile ilişkilendirilen hesapların bulunduğu banka olduğu, aynı bankaya ait farklı kişiler adına düzenlenen sahte kredi kartlarının, değişik zamanlarda üretildiğine dair bir delil bulunmaması halinde eylemin tek suç oluşturacağı, aksi takdirde ise zincirleme suç hükümlerinin tatbiki gerekeceği cihetle;