muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3025, Karar No: 2015/15875, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3025 E.  ,  2015/15875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/70-2014/436

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. ..... Belediye Başkanlığı'nın 06.05.2014 tarihli yazısında taşınmazın belediye sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 100 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Faizin başlangıç tarihinin 22.06.2014 olması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8231, Karar No: 2015/11422, Tarih: 07.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/8231 E.  ,  2015/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 109/2-3f-5, 35/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden aynı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve kasten yaralama suçları yönünden 5237 sayılı Kanunun 73/4 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince davaların düşürülmesine dair Çocuk Mahkemesinin 26.06.2014 tarih ve 2014/2 Esas, 2014/548 sayılı Kararının;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2011 tarih ve 2011/13388 soruşturma, 2011/5415 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında cebir tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde ... Çocuk Mahkemesinin 08.06.2012 tarih ve 2011/576 Esas, 2012/289 sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından beraatine, kasten yaralama suçundan 1.320 TL adli para cezası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün beraat kararları yönünden temyiz edildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edildiği, mercii ğır Ceza Mahkemesinin 16.08.2012 tarih ve 2012/1032 değişik iş sayılı Kararı ile .... Çocuk Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından verilen kararın kaldırıldığı,

kaldırma kararı üzerine Sakarya Çocuk Mahkemesinin 27.12.2012 tarih ve 2012/621 Esas, 2012/645 sayılı Kararı ile bu kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 109/2-3f-5, 35/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve 19.02.2013 tarihinde kararın kesinleştiği, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından yapılan temyiz incelemesinde ise Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.11.2013 tarih ve 2013/2162 Esas, 2013/27219 sayılı Kararı ile hükümlerin bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde .... Çocuk Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/2 Esas, 2014/548 sayılı Kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve kasten yaralama suçları yönünden şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, ne var ki suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden .... Çocuk Mahkemesinin 27.12.2012 tarih ve 2012/621 Esas, 2012/645 sayılı Kararının 19.02.2013 tarihinde kesinleştiği nazara alınmaksızın, bu suç yönünden mükerrer olarak hüküm kurularak suça sürüklenen çocuğun aynı eylemden dolayı ikinci kez mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.08.2015 gün ve 94660652-105-54-6043-2015-16283/52520 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

... Çocuk Mahkemesinin 08.06.2012 tarih ve 2011/576 Esas, 2012/289 sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama suçundan 1.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın da itiraz edilmeden kesinleştiği gözetilmeden bir kısım başka suçlar yönünden bozma üzerine yapılan yargılama sırasında kasten yaralama suçunun da yargılamaya dahil edilerek Sakarya Çocuk Mahkemesinin 26.06.2014 tarih ve 2014/2 Esas, 2014/548 sayılı Kararı ile bu suç yönünden de düşme kararı verilmek suretiyle mükerrer olarak hüküm kurulduğunun anlaşılması ve Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.08.2015 günlü isteminde de sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümle ilgili olarak kanun yararına bozma talebinde bulunulup Dairenin de kanun yararına bozma isteyen taleple bağlı olması karşısında, kasten yaralama suçundan verilen düşme hükmüne yönelikte kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8560, Karar No: 2021/1671, Tarih: 22.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8560 E.  ,  2021/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A) “Defter, Kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan temsilcisinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14/05/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan temsilcisinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) “2008-2009 takvim yıllarında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme” suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan temsilcisinin ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında "2008 yılı Şubat, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2009 Mayıs dönemlerinde S.S. Yalımkaya Tarımsal Kalkınma Kooparatifine muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ( fatura ) düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kooparatif adına çalıştığı dönemde belirli bir zaman diliminde işi bitirme taahhüdünde bulunan bazı kooperatif üyelerin süresi içerisinde işlerini bitiremeyecek durumda olmaları nedeniyle bu kişilere kamyonu ve işçisiyle yardım ettiğini, işin bitirilmesi sonucunda yapılan işe ilişkin ödemelerin bu üyelere yapılması gerektiğini, ancak kendisinin de bu iş için yaptığı çalışmalara karşılık olarak fatura tanzimi karşılığında ödeme alabildiği için fatura düzenlediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları kullandığı belirlenen S.S Yalım Kaya Tarımsal Kalkınma Kooperatifi hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2-Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturaları kullanan kooperatifin 2008-2009 dönemlerindeki yetkililerinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

2-Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturaları kullanan kooperatifin 2008-2009 dönemlerindeki yetkililerinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

4-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen sanığa bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5-Kabule göre de;

a) Sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yılları için tek hüküm kurulması,

b) Sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında birden fazla fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu; sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkemeye kanaat geldiğinden cezası ertelenen ve suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, kamu zararının giderilmediği şeklindeki hatalı gerekçe ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı,

ç)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

ç)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan temsilcisinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3226, Karar No: 2018/5619, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3226 E.  ,  2018/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde;.......parsel sayılı taşınmazın hissedarı maliki olup arsa payının hatalı hesap edildiği ve tapuya hatalı olarak kaydedildiği, ayrıca dava konusu taşınmazdaki tüm dairelerin arsa paylarının hatalı hesaplaması nedeniyle hukuki sorunlar ile birlikte hak kayıplarının oluştuğu beyan edilerek, arsa paylarının düzeltilmiş haliyle tapuya tescili istenilmiştir.

.........2015/909 Esas, 2015/893 Karar sayılı dosyasında; davacı dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazdaki arsa paylarının hatalı olduğu ve ilgili taşınmaza ait tapu bilgilerine göre malik görünen ... vefat ettiğinden vareset ilamında belirtilen davalıların mirasçı olduğu anlaşıldığından, ayrıca............2015/792 Esas sayılı dosyasının 22.12.2015 tarihli ara kararı gereğince dava açılması için taraflarına süre verildiğinden bu davanın açılmasının zorunlu olduğu belirtilerek, bu dosyanın usul ekonomisi dikkate alınarak ...............sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece bu dava ile......... görülen 2015/792 Esas sayılı dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu görülmek....... görülen 2015/792 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece; taşınmazın yönetim planının 23.05.1968 tarihinde düzenlendiği, binanın bodrum + zemin + 3 normal katlı, bodrum katında sığınak, kapıcı dairesi, dairelere ait kömürlükler, zemin katında 3 adet dükkan ile birlikte 2 adet daire, birinci, ikinci ve üçüncü katlarda üç'er adet daire ve bahçede de müstakil bağımsız bölüm nolu özel depodan oluştuğu, kat mülkiyetine geçildiği tarihten itibaren ruhsat alımını gerektirecek herhangi bir önemli tadilat geçirmediği, belediyece tasdik edilmiş projesine göre 23.05.1968 tarihinde kat irtifakının tesis edildiği, bağımsız bölümlere tefrik edilen arsa paylarının da kat irtifakının tesisi esnasında o tarihteki malikler tarafından tahsis edildiği, mevcut arsa paylarının da o tarihlerdeki değerleri ile doğru orantılı bir şekilde düzenlenmediği, bulundukları kat, kat içerisindeki konumları, alanları, piyes sayıları gibi etken faktörlerin dikkate alınmadan arsa paylarının belirlendiği anlaşılmakla, mevcut arsa paylarının Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi ve hakkaniyet kurallarına uygun bir şekilde düzenlenmesi için yukarda bahsedilen etken faktörler çerçevesinde dairelerin bulundukları kat, baktıkları cephe, kat içerisindeki pozisyonları, projesinde belirtilen ölçü ve alanlar, taşınmazın bulunduğu semt ve semt içindeki konumu, kat mülkiyetine geçildiği 1968

........

........

yılından bu yana taşınmazın semt içerisindeki çevresel oluşum ve gelişim gibi faktörler eşliğinde rayiç değerleri ve yeni yüzölçümleri belirlenerek davanın kabulü ile........ sayılı dosyası açısından; ve mahkemenin 2015/792 sayılı dosyası açısından;...... parselde tapuda kayıtlı taşınmazın mevcut arsa paylarının iptali ile; yeni arsa paylarının tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 23.05.1968 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Kabulü halinde ise;

Mahkemece hüküm kısmında kat maliklerine ait bağımsız bölümlere ilişkin arsa paylarının düzeltilmeden önce hangi oranlarda olduğu ve davanın kabulü ile arsa paylarının hangi oranlar da düzeltildiğinin yazılmamış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16447, Karar No: 2015/16888, Tarih: 19.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16447 E.  ,  2015/16888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 23.853,65 TL alacağın 24.05.2010 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının sağlık ocağında sözleşmeli hekim olarak görev yaptığı sırada ... Genel Müdürlüğü'nün 06.10.2008 tarih ve 37007 sayılı yazısına istinaden ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 08.10.2008 tarihinden itibaren altı ay süre ile hemodiyaliz eğitimine alındığını, davalının eğitim öncesi verdiği taahhüt süresi dolmadan istifa ettiğini, davalıya eğitim süresince maaş, döner sermaye ve ek ödeme ile diyaliz eğitim yolluğu ödemesi yapıldığını, davalının taahhütname uyarınca yapılan ödemeleri iade etmesi gerektiğini ileri sürerek, davalının taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle oluşan 23.853,65 TL kamu zararının 24.05.2010 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalı ... Noterliğinin 02.07.2008 tarih ve 3831 yevmiye sayılı taahhütnamesi ile diyaliz eğitim süresinin dört (4) katına tekabül eden süreyle mecburi hizmet yükümlüsü olmak kaydı ile diyaliz eğitimini takiben Bakanlığın uygun göreceği bir diyaliz ünitesinde iki (2) yıl çalışacağını taahhüt etmiş olup, bunun dışında herhangi bir taahhütte bulunmamıştır. Davalı 13.09.2009 tarihinde istifa etmiş olup istifa ettiği ve taahhüt imzaladığı tarihte yürürlükte bulunan ve 18.06.2010 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan yönetmelikle yürürlükten kaldırılan 08.05.2005 tarihli Diyaliz Merkezleri Hakkında Yönetmelikte davalının taahhüdüne uymaması halinde aldığı maaş, döner sermaye, harcırah ve ek ödeme gibi ödemeleri iade edeceğine dair bir hüküm bulunmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.