muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1303, Karar No: 2024/4522, Tarih: 30.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1303 E.  ,  2024/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2529 Esas, 2022/1870 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/629 E., 2021/610 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili banka ile ... İnşaat Yatırım A.Ş. arasında imzalanan 10.04.2017 tarihli kredi sözleşmesi ile adı geçen borçluya kredi kullandırıldığını, ... ve ...'ün söz konusu sözleşmeleri müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini, kefiller aleyhine takip başlatıldığını, davalıların takibe itiraz ettiklerini, itirazların haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı yanın açmış olduğu davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen hususları kabul etmediklerini, takibe mesnet teşkil eden ve ödeme emirlerinde borcun sebebi kısmında dercedilen herhangi bir belge olmadığını, dayanak belge tebliğ edilemeden yapılan icra takibininde usul ve yasaya aykırı olduğunu, takipte talep edilen faiz oranını da kabul etmediklerini, bu nedenle davanın esastan reddine, karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının genel kredi sözleşmesine dayalı takip başlattığı, davalıların sözleşmeye müteselsil kefil olarak katıldığı, davacı banka tarafından mahkemeye ibraz edilen 23.07.2019 tarihli ihtarnamede 3 günlük süre tanındığı, bu durumda muacceliyetin tanınan 3 günlük sürenin sonuna ertelendiği, ancak davacı tarafından takibin 24.07.2019 tarihinde başlatıldığı, davalı borçlulara tanınan süre sona ermeden, muacceliyet süresi bitmeden icra takibine geçilmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesine aykırı olduğu, takip tarihi itibariyle alacağın muaccel olmadığı, bu sebeple usulüne uygun başlatılmış bir takipten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; delil olarak sunulan Ankara 3. Noterliği'nden 22.3.2019 tarih, 7459 yevmiye numaralı muacceliyet ihtarı dikkate alınmadan, gözden kaçırılarak hakikata aykırı gerekçe ile davanın reddedilmiş olduğunu, Yargıtay kararları uyarınca borçluların sözleşme adreslerine tebliğ edilen ihtarname olmasa (veya tebliğ edilmese) dahi, davanın reddedilemeyeceği, somut olaydaki ticari borç nedeni ile en geç icra takibi tarihi itibariyle borcun muaccel olduğunu, muacceliyet ihtarı olmaksızın borcun icra takibine konu edilemeyeceğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin davanın reddi yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2919, Karar No: 2013/4011, Tarih: 19.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2919 E.  ,  2013/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkin olup, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8990, Karar No: 2016/496, Tarih: 19.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8990 E.  ,  2016/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına zarar verme, tehdit

HÜKÜM : 1) TCK.nun 106/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

2) TCK.nun 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun kapalı ceza infaz kurumunda iken sayım yapıldığı sırada tutuklu olarak kaldığı koğuşta infaz koruma memuru olan katılanın cebine elini soktuğu katılanın sinirlenmesi üzerine katılana hitaben "sabah bahçe kapısı açıldığında senin yüzünü keseceğim, dışarıda seninle görüşürüz, seni astırır kestiririm çoluğunu çoğunu sinkaf ederim" diye tehditlerde bulunduğu ve bir adet sandalye ile pencere camına vurarak kırdığı, suça sürüklenen çocuğun bu şeklide üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6334, Karar No: 2016/6809, Tarih: 18.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6334 E.  ,  2016/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 2015/16898E, 2015/22349K sayılı, 14/12/2015 tarihli kararı ile davalı .... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.' nin ticaret sicilinden terkin edilmiş olması halinde şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek şirket ihya edildikten sonra gerekçeli kararın adı geçen davalı şirkete, yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş olup davalı şirketin 22.05.2015 tarihinde terkin edildiği ve tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşılmış olmasına rağmen gereği yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1- Davalı .... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicilinden 22.05.2015 tarihinde terkin edildiği ve tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşıldığından, şirketin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilerek şirket ihya edildikten sonra gerekçeli kararın adı geçen davalı şirkete, yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletilerek ve

2- Davalı ...Bankası ... Şubesi ile davalı ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. arasında dava dönemine ilişkin sözleşmeler davalı bankadan istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2324, Karar No: 2024/7529, Tarih: 24.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2324 E.  ,  2024/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/803 E., 2016/2 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama, kısmî bozma

Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin münhasıran sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine ve suçta kullanılan aracın müsadere edilmesi gerektiğine yönelik temyiz isteğinde bulunduğu, ancak suçta kullanılan araçla ilgili olarak iddianamede müsadere talebi bulunmadığı gibi Mahkemece de aracın müsaderesi ile ilgili bir karar verilmemesi karşısında araçla ilgili temyize konu bir hüküm bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyizi yönünden; anılan sanıkların eylemlerinin, suç tarihi ve ele geçen makaron cinsi eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen

Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a dair hükümleri temyize hakkı bulunmadığı;

Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizi yönünden; anılan sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen kaçak sigara cinsi eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin sanık ...'e dair hükmü temyize hakkı bulunmadığı;

Sanık ... Talay'ın usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunduğu,

Katılan ... İdaresi vekili ve suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri bakımından, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, kaçak makaronlar yönüyle sanıklar ..., ..., ... hakkındaki eylemlere ilişkin Gümrük İdaresi'nin, kaçak sigaralar yönüyle sanık ...'e ilişkin Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunduğundan kanun yollarının açık olduğu ve suçtan zarar gördüğü kabulüyle temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

I. GEREKÇE

A. Suçtan Zarar Gören Tarım Ve Orman Bakanlığı Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Mahkûmiyet ve Beraat Hükümlerine İlişkin Temyizi Yönünden;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın eylemlerinin, suç tarihi ve ele geçen kaçak makaron cinsi eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, bu eylemler yönüyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan ... İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden;

Sanık ...'in eyleminin, suç tarihi ve ele geçen kaçak sigara cinsi eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden

Sanık ...'ın yokluğunda verilip 25.01.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

D. Katılan ... İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanıklar ..., ...; Suçtan Zarar Gören Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükümlerine İlişkin Temyizleri Yönünden;

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörüldüğünden anılan Kanun'un 67/2-(a) maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık ...'ın savunmasının alındığı 24.03.2014, sanık ...'in savunmasının alındığı 14.01.2014, sanık ...'in savunmasının alındığı 16.11.2015 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

E. Katılan ... İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden;

E. Katılan ... İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden;

Sanık ...'in, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.08.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64. maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin duruşma açılmak suretiyle karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Suçtan Zarar Gören Tarım Ve Orman Bakanlığı Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Mahkûmiyet ve Beraat Hükümlerine İlişkin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

D. Katılan ... İdaresi Adına Hazine Vekilinin Sanıklar ..., ...; Suçtan Zarar Gören Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükümlerine İlişkin Temyizleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi adına Hazine vekili ve suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

E. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (E) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sair yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2481, Karar No: 2022/11304, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2481 E.  ,  2022/11304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zaman aşımını süresi nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.