muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4091, Karar No: 2024/3883, Tarih: 27.05.2024

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/63102 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin, şüpheliler ... ve ...'un kendisine tehdit ve hakaret içerikli mesajlar gönderdiğini, şüpheli ...'ın müştekiyi tehdit ederek bağ evinden çıkarmaya çalıştığını ve müşteki hakkında konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarını işlediği şeklinde haksız isnatlarda bulunarak müştekinin gözaltına alınmasına sebebiyet verdiği ve iftira suçunu işlediğinden bahisle yaptığı şikayet üzerine, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekiye isnatta bulunulan suçlarla ilgili mahkemelerce henüz verilmiş bir kararın olmadığı, müştekiye yönelik haksız isnat olduğunun anlaşılması halinde dava açılabileceği ve şüphelinin üzerine atılı suçları işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle iftira ve kişinin hürriyetini yoksun kılma suçlarından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş, müşteki vekilinin anılan karara itiraz etmesi üzerine Bursa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/8065 değişik iş sayılı kararıyla şüpheli ... hakkında kasten yaralama suçundan kamu davası açılması gerektiğinden bahisle itirazın kabulü ile kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2021 tarihli kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararında şüphelinin yaralama eyleminden söz edilmediği gibi şüpheli ...'ın müştekiye yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2021 tarihli ve 2021/83243 soruşturma 2021/37414 esas, 2021/27338 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/889 esas sayılı dosyasında derdest bulunması nedeniyle şüpheli ...'ın yaralama eylemiyle ilgili mükerrer soruşturma yapılamayacağı cihetle, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un, Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi başlıklı 160. maddesinde yer alan; "(1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür."

Kamu davasını açma görevi başlıklı 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan; "1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler."

Kamu davasını açma görevi başlıklı 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan; "1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler."

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar başlıklı 172. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; "(1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir."

Cumhuriyet savcısının kararına itiraz başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili bölümlerinde yer alan; "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

" şeklindeki düzenlemeler uyarınca Cumhuriyet savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikâyet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm kanunî yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaşıldığında iddianame düzenleyerek kamu davası açılması, aksi hâlde ise 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekmektedir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyasının değerlendirilmesinde; Cumhuriyet Başsavcılığınca “...müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde özetle, müvekkili hakkında yapılan şikayet nedeniyle (2021/83243 soruşturma) müvekkilinin gözaltına alındığını, müvekkiline iftira atıldığını belirtir dilekçesine istinaden soruşturma yapılmış ise de,

2. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyasının değerlendirilmesinde; Cumhuriyet Başsavcılığınca “...müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde özetle, müvekkili hakkında yapılan şikayet nedeniyle (2021/83243 soruşturma) müvekkilinin gözaltına alındığını, müvekkiline iftira atıldığını belirtir dilekçesine istinaden soruşturma yapılmış ise de,

Müşteki ... hakkında müşteki şüpheli olarak Cumhuriyet Başsavcılığımızın 2021/83243 soruşturma numaralı dosyası üzerinden hakkındaki şikayet ve şikayetleri nedeniyle soruşturmanın devam ettiği ve bu soruşturma dosyasında da kendisine iftirada bulunulduğunu belirttiği, müşteki hakkında kendisine isnatta bulunulan şuçlarla ilgili bir kararın bulunmadığı, dolayısıyla iftira eyleminin gerçekleştirildiğine dair bir hükme varılırsa ancak o zaman suç unsuru teşkil eden durumla alakalı olarak ya bizzat soruşturmayı yapan Cumhuriyet Savcısı tarafından veya şikayette üzerine soruşturmanın yapılabileceğinden mevcut dosya kapsamı itibarıyla atılı suçların işlendiğine dair delil bulunmadığından” bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Anılan karara itirazın merci tarafından "...müşteki vekilinin kasten yaralama, iftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret suçlarından şikayetçi olduğu, C. Başsavcılığının sadece iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin değerlendirme yapılmamış ise de, müşteki ifadesinde kendisini yaralayan ...'tan şikayetçi olduğunu beyan etmiş olup kolluk tutanakları, müştekiye ait adli muayene raporu, ses kayıtları birlikte değerlendirildiğinde şüphelinin hukuki durumunun tespiti için delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemece yapılması gerektiği anlaşılmakla itirazın kabulü ile şüpheli ... hakkında kasten yaralama suçundan kamu davasının açılmasına" şeklindeki gerekçeyle şüpheli hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Oysa Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2021/83243 Soruşturma sayılı dosyasında şikâyetçinin şüpheli tarafından yaralandığı iddiasına ilişkin 17.12.2021 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yargılamanın Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/889 Esas sayılı dosyasında derdest olduğu belirlenmekle şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şüpheli ... hakkında Bursa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/8065 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şüpheli ... hakkında Bursa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/8065 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2315, Karar No: 2012/2395, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2315 E.  ,  2012/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...; ırza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ...; ırza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma, fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarından sanıklar ..., ...; ırza geçme, fuhşa teşvik suçlarından sanık ... ile ırza geçme, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık ...; fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan sanıklar ..., ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'nin üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ... ile ...'ın zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraatleri ile ırza geçme eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek vaki feragat nedeniyle davaların düşmesine, sanıklar ... ile ...'in fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından beraatlerine, sanıklar ... ile ... 'in ırza geçme eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek vaki uzlaşma nedeniyle davaların düşmesine, sanıklar ... ile ...'ın üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanıklar ..., ... ile ...'in ise ırza geçme eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek mahkûmiyetlerine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2006 gün ve 2003/251 Esas, 2006/296 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... müdafileri ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak, sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... haklarında reşit olmayan kimseyle cinsel ilişki suçlarından verilen uzlaşma nedeniyle düşme kararları ile sanıklar ... ve ... haklarında aynı suçtan feragat nedeniyle verilen düşme kararları ve sanıklar ..., ..., ... haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ile ... haklarında reşit olmayan kimseyle cinsel ilişki suçlarından verilen uzlaşma nedeniyle düşme kararları ile sanıklar ... ve ... haklarında aynı suçtan feragat nedeniyle verilen düşme kararları ve sanıklar ..., ..., ... haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince zamanaşımı süresi yönünden lehe olan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup, bu suç ile fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçunun kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerine göre 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilaveli zamanaşımına tâbi bulunduğu ve mahkûmiyet hükmü kurulan suçlar için suç tarihi olan 16.09.2003'ten, düşme kararı verilen suçlar içinse sanıkların mahkeme sorgularının yapıldığı 31.10.2003'ten inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından, sanık ... hakkında fuhşa teşvik suçundan verilen beraat kararları ile sanıklar ..., ... haklarında ırza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından, sanık ... hakkında ırza geçme suçundan ve sanıklar ... ile ... haklarında ise zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından, sanık ... hakkında fuhşa teşvik suçundan verilen beraat kararları ile sanıklar ..., ... haklarında ırza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından, sanık ... hakkında ırza geçme suçundan ve sanıklar ... ile ... haklarında ise zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, savunmalar ile tüm dosya içeriğine göre, adları geçen sanıklar ..., ..., ... ile ...'nin üzerlerine atılı fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarını, sanıklar ... ile ...'nün değişen suç vasfına göre reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ile reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunu, sanıklar ... ile ...'ın değişen suç vasfına göre reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunu ve ...'in ise değişen suç vasfına göre reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu işledikleri anlaşıldığından, mahkûmiyetleri yerine yazılı gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu suçların kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıkların mahkemece sorgularının yapıldığı 31.10.2003'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında ırza geçme suçundan verilen beraat kararının incenlemesine gelince;

Mağdurenin soruşturma ve kovuşturma safhalarındaki tutarlı beyanları, savunma ile dosya kapsamı nazara alındığında, kayden 15.03.1988 doğumlu olup, 15 yaşını 15.03.2003'te ikmal eden mağdurenin 17.09.2003 tarihli kolluk ve 19.09.2003 tarihli savcılık ifadelerinde ... ile 10 ay kadar önce ilişkiye girdiğini belirtip, 31.10.2003 tarihli mahkeme ifadesinde ise 2002 yılının son ayında yılbaşına yakın bir zamanda ilişkiye girdiğini beyan etmesi karşısında adı geçen sanığın 2002 yılının son ayı itibariyle 15 yaşını bitirmediği anlaşılan mağdureyle rızasıyla cinsel ilişkiye girip kızlığını bozduğu anlaşıldığından, lehe kanun değerlendirmesi de yapılarak atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14182, Karar No: 2019/8452, Tarih: 16.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/14182 E.  ,  2019/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 85 parsel sayılı 267.455,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., maliki olduğu 113 ada 25 parsel sayılı taşınmazının 15.000 metrekaresinin komşu 113 ada 85 sayılı parsel sayılı taşınmaz içerisinde Hazine adına tescil edildiği iddiasıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının taşınmaz üzerinde tek başına tasarruf yetkisinin bulunmaması, taşınmazın el birliği mülkiyet hükümlerine tabi olması, davacının diğer mirasçılarının muvafakatını almaması veya terekeye temsilci tayin edilmemesi ve dava konusu yerin kendisine verilmesini talep etmesi nedeni ile davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar isabetsizdir. Şöyle ki; TMK'nın 683. maddesinde düzenlendiği üzere; ''Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." Davacının 113 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tek başına maliki olduğu anlaşılmakta olup, bu nedenle taşınmaz üzerinde tek başına tasarruf yetkisinin bulunduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davacının taşınmazı üzerinde tek başına tasarruf yetkisi bulunduğundan, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23078, Karar No: 2012/21199, Tarih: 22.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/23078 E.  ,  2012/21199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasa maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması;

2-Sanığın adli sicil kaydındaki cezanın infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise, infaz tarihi araştırılıp, denetime olanak sağlanması bakımından bu ilamın onaylı örneği dosyaya getirtilerek sonucuna göre; 5237 sayılı yasanın 58/6-7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28587, Karar No: 2013/25664, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28587 E.  ,  2013/25664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, çalışma ücreti ve haksız fesih sebebi ile yoksun kalınan ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, emekli sınıf öğretmeni olduğunu, 07.04.2011 tarihinde Özel ... İlköğretim Okulu ile bir yıl süreli ... sözleşmesi imzaladığını, ... sözleşmesinin süre bitiminden önce 18.07.2011 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek çalıştığı süreye ilişkin ödenmeyen ücret alacağı ile haksız fesih sebebi ile yoksun kaldığı bakiye süre ücretini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile 07.04.2011 tarihinde tip sözleşmesi imzaladığını mevzuat gereği sözleşmelerin bir yıllık olduğunu, okullar kapandıktan sonra okul kurucusunun değiştiğini, davacıya 18.07.2011 tarihinde sözleşmenin özel şartlar bölümünün 6-a maddesine göre kendisi ile çalışılmayacağının bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

4857 sayılı ... Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

... sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. ... sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında ... sözleşmesinin

bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. ... sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.