muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3576, Karar No: 2013/7097, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3576 E.  ,  2013/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2012 gün ve 2011/120 Esas, 2012/218 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin 09.03.2011 tarihli ... alınan yetersiz rapora göre karar verildiği görülmekle, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden usulüne uygun olarak yeniden rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 26.05.2011 tarihli iddianamede suçun "beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı" olarak gösterildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne uygun açılmış bir davanın bulunmadığı ve bu eksikliğin ancak kamu davası açılmak suretiyle giderilebileceği gözetilmeden, sanığa ek savunma verilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurularak CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/885, Karar No: 2020/8777, Tarih: 23.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/885 E.  ,  2020/8777 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06/04/2015 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve ot bedelinin tahsili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Aras Mahallesi 368 ada 341 parsel sayılı mera vasfındaki taşınmaza davalı Şirketin maden arama çalışması amacıyla haksız olarak elattığı ve taşınmaz üzerine trafo koyarak direkler diktiğini, trafo ve direkler nedeniyle merada hayvanların yararlanamadığı alanların oluştuğunu belirterek, elatmanın önlenmesini, taşınmazdaki trafo ve direklerin kal'ini 500,00 TL ot bedelinin yasal faizi birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davalı Şirketin almış olduğu ruhsatlar çerçevesinde maden arama ve işletme faaliyetlerini yürüttüğünü, davacının mera ikazı üzerine faaliyetlerini durdurduklarını ve ... İl Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonuna müracat edildiğini, taşınmazın hazine arazisine dönüştürülmesinin talep edildiğini, ... Kaymakamlığının da dava konusu taşınmaz için men kararı verdiğini ve bu süreçte de ödemeler yaptıklarını, davanın konusuz kaldığını belirterek reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, meraya elatmanın önlenmesi, kal ve ot bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

4302 sayılı Mera Kanunun 14. maddesi "Tahsis amacı değiştirilmedikçe mera, yaylak ve kışlaktan bu Kanunda gösterilenden başka şekilde yararlanılamaz. Ancak, bu Kanuna veya daha önceki kanunlara göre mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilmiş olan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan arazilerden;

a) Enerji ve Tabiî Kaynaklar Bakanlığının talebi üzerine, 3213 sayılı Maden Kanunu ve 6326 sayılı

Petrol Kanunu hükümlerine göre, arama faaliyetleri sonunda rezervi belirlenen maden ve petrol faaliyeti için zaruri olan,

b) Kültür ve Turizm Bakanlığının talebi üzerine, turizm yatırımları için zaruri olan,

c) Kamu yatırımları yapılması için gerekli bulunan,

d) (Değişik: 3/7/2005 - 5403/27 md.) Köy yerleşim yeri ile uygulama imar plânı veya uygulama plânlarına ilave imar plânlarının hazırlanması, toprak muhafazası, gen kaynaklarının korunması, millî park ve muhafaza ormanı kurulması, doğal, tarihî ve kültürel varlıkların korunması, sel kontrolü, akarsular ve kaynakların düzenlenmesi için ihtiyaç duyulan,

e) 442 sayılı Köy Kanununun 13 ve 14 üncü maddeleri kapsamında kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan,

f) Ülke güvenliği ve olağanüstü hal durumlarında ihtiyaç duyulan,

g) Doğal afet bölgelerinde yerleşim yeri için ihtiyaç duyulan,

e) 442 sayılı Köy Kanununun 13 ve 14 üncü maddeleri kapsamında kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan,

f) Ülke güvenliği ve olağanüstü hal durumlarında ihtiyaç duyulan,

g) Doğal afet bölgelerinde yerleşim yeri için ihtiyaç duyulan,

Yerlerin, ilgili müdürlüğün talebi, komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine, valilikçe tahsis amacı değiştirilebilir ve söz konusu yerlerin tescilleri Hazine adına, vakıf meralarının tescilleri ise vakıf adına yaptırılır.

Birinci fıkranın (a) bendi kapsamında başvuruda bulunan işletmeciler ile (c) bendi kapsamında başvuruda bulunan kamu kurumları faaliyetlerini çevreye ve kalan mera alanlarına zarar vermeyecek şekilde yürütmekle ve kendilerine tahsis edilen yerleri tahsis süresi bitiminde eski vasfına getirmekle yükümlüdürler. Bu yerler tahsis süresi bitiminde özel sicile kaydedilir.

Komisyon gerektiğinde; 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununun uygulanmasını Bakanlıktan talep edebilir ve köy veya belediyelerde toplulaştırma projeleri uygulatabilir.

Durum ve sınıfı çok iyi, iyi ve orta ile arazi kullanım kabiliyet sınıfı bir, iki, üç olan mera, yaylak ve kışlaklarda birinci fıkranın (a), (f) ve (g) bentleri hariç, tahsis amacı değişikliği yapılamaz.

Bu Kanun kapsamında, 3213 sayılı Maden Kanunu ve 6326 sayılı Petrol Kanunu hükümlerine göre arama ve işletme faaliyetlerinin yürütülmesi ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkartılarak bir yönetmelikle düzenlenir.

Harman yeri, panayır, sıvat ve eyrek yerleri gibi kamu orta mallarının tahsis amacı değişikliğinde bu madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesine dayalı olarak kendisine verilen ruhsat nedeniyle tahsis amacının değiştirilmesi talebinde bulunulmuş, mahkemece Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının kararı beklenmeden hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece yapılacak iş öncelikle Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığına yapılan başvuru üzerine verilen kararın araştırılması, Mera Kanununun 14. maddesi gereğince tahsis amacının Valilikçe değiştirilebileceği gözetilerek Valilik Makamınca tahsis amacının değiştirilip değiştirilmediğinin belirlenmesi gerekmektedir. Tahsis amacının değiştirildiğinin tespiti halinde ise bu kez keşif yapılarak davalı tarafa verilen ruhsatın kapsamı dikkate alınmak suretiyle meraya elatma olup olmadığının belirlenmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen bu hususlar yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan

...
Yargıtay — Esas No: 2015/21589, Karar No: 2016/4413, Tarih: 08.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21589 E.  ,  2016/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Şerhi Konulması-Ev ve Eşyanın Özgülenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl Dava 20.02.2014 tarihinde, birleşen dava ise 07.03.2014 tarihinde açılmıştır. Mahkemece, 15.10.2014 tarihli tensip tutanağı ile ön inceleme duruşmasının 21.01.2015 tarihinde yapılmasına karar verilmiş, taraflara ön inceleme duruşma günü tebliğ edilmiş, davalılardan ... vekili ön inceleme duruşmasına katılmış, diğer davalıların duruşmaya katılmaması ve davacının mazeret bildirmesi üzerine herhangi bir işlem yapılmaksızın duruşma 11.03.2015 tarihine bırakılmıştır. Mahkeme 10.03.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında da uyuşmazlık konularını tespit etmeden ve taraflara delillerini sunmaları için bir süre tanımadan, yazılı şekilde karar vermiştir. Oysa ki, mahkeme ön inceleme duruşmasında; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar. Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bunları tutanağa geçirir. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilmez (HMK m. 137). Hukuk Genel Kurulunca da ön inceleme duruşması ve duruşmada yapılması gerekli olan işlemler yapılmadan tahkikat duruşmasına geçilemeyeceği, bu düzenlemenin emredici nitelikte olduğu benimsenmiştir (HGK. 13.03.2013, 2012/14-802 esas, 2013/347 karar). Yukarıda açıklanan gerekçeler karşısında mahkemece, usulünce ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikat aşamasına geçilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.03.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/19381, Karar No: 2021/7746, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19381 E.  ,  2021/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Müşteki ...’e karşı işlediği Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarrı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda olmasına rağmen TCK’nun 31/3 maddesi uygulanmayarak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

b-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan, aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6477, Karar No: 2025/4079, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6477 E.  ,  2025/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2278 Esas, 2024/678 Karar

#

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/331 Esas, 2022/243 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 30 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi irtifak hakkı bedelinin tespiti ve irtifak hakkının davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Gaziantep ili, ..., ... Mahallesi 110 ada 35 parsel, 110 ada 38 parsel, ... Mahallesi 103 ada 23 ve 24 parsel, 105 ada 15 parsel 147 ada 124 parsel, 150 ada 30 parsel, 154 ada 78 parsel, Çevreli Mahallesi 107 ada 44 parsel, ... Mahallesi 107 ada 197 parsel; ..., ... Mahallesi 3316 ve 3317 parsel sayılı taşınmazlarda kamulaştırma konusu daimi irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen bedelin yüksek olduğunu, hükme esas alınan verilerin rapora eklenmediğini ve raporun verilere göre denetlenmediğini, münavebe planının hatalı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının düşük alındığını, değer kaybı hesabının ve oranının hatalı olduğunu, resen sebeplerin gözetilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen değerin düşük olduğunu, resen sebeplerin gözetilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen değerin düşük olduğunu, resen sebeplerin gözetilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak ... Mahallesinde bulunan taşınmazların kamulaştırma nedeniyle imar planı kapsamına alındığı gözetildiğinde bu taşınmazlara arsa olarak değer biçilmesi doğru olmadığından bu arazi olarak hesaplama yapan rapor üzerinden bedel tespiti gerektiği; tespit edilen toplam 222.798,32TL kamulaştırma bedelinden, idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği ve ilk karar ile ödenmesine karar verilen 180.804,74TL bedele 26.08.2017 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihi olan 29.06.2018 tarihine, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve işlemiş neması ile derhal ödenmesine karar verilen 41.993,58TL fark bedele ise 26.08.2017 tarihinden son karar tarihi olan 30.06.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve fazla bloke edilen bedelin iade edilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

2. Arazi niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Dava konusu ... Mahallesi 3316 ve 3317 parsel sayılı taşınmazın kadastro yenilemesi çalışmaları sonucu oluşan yeni mahalle ve ada-parsel numarası üzerinden karar verilmemesi doğru olmadığı gibi ... Mahallesi 103 ada 24 parsel sayılı taşınmaz tapuda 551,23 m² olduğu hâlde, sehven 551,27 m2 üzerinden tescil kararı verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının;

a) Hüküm fıkrasının (II) numaralı bendinin (2) ve (4) numaralı alt bentlerinden ... Mahallesi 103 ada 24 parselin alanına ilişkin "551,27" sayısının çıkarılması ve yerine "551,23" sayısının yazılması,

b) Hüküm fıkrasının (II) numaralı bendinin (2) ve (4) numaralı alt bentlerinden ... Mahallesindeki taşınmazlara ilişkin olarak sırasıyla "3316 parselde kayıtlı taşınmazın 5332,24" ile "3317 parselde kayıtlı taşınmazın 355,43" ibarelerinin çıkarılması ve yerlerine sırasıyla "7660 ada 13 parselde kayıtlı taşınmazın 5303,49 " ve "7660 ada 11 parselde kayıtlı taşınmazın 357,75" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1057, Karar No: 2019/9071, Tarih: 12.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1057 E.  ,  2019/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 12.11.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekilleri Av. ... ile Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılar ile aralarında uzun süreli operasyonel motorlu araç kiralama sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin konusunun muhtelif marka ve modeldeki sıfır kilometre araçların 24 ay süre ile kullanımına ilişkin olduğunu; kiralanan araçların 15/04/2015 tarihinde hasarlı bir şekilde teslim edidiğini; sözleşmede araçların yıllık 50.000 Km'den fazla kullanılması halinde ek ücret ödeneceğinin de kararlaştırıldığını, bazı araçların 50.000 Km'den fazla kullanıldığını; Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/47 D.İş sayılı dosyasında tespit yaptırdıklarını, araçlardaki hasar bedelinin 71.453,86TL olarak belirlendiğini; bilirkişi raporuna istinaden fatura düzenlendiğini ancak, herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 71.453,86TL'nin ve tespit masraflarının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir