muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12647, Karar No: 2015/1155, Tarih: 02.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12647 E.  ,  2015/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ile tapu malikleri arasındaki bağlantıyı gösterir belgeye dosya içerisinde rastlanamadığından söz konusu belgenin (veraset ilamı vs. belgelerin) ilgilisinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan bezelye, bamya(taze) ve ıspanağın 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin Armutlu Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın idarece yapılan kıymet takdirine ilişkin kıymet takdir raporunun davacı idareden ,

4- Davaya konu taşınmazın kamulaştırma bedelinin davalılar adına bankaya depo edildiğine dair ödeme belgesinin davalı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

5-Davalı ... vekili Av....'ye ait vekaletname dosyada bulunmadığından adı geçen vekilden vekaletnamesini sunmasının istenmesi, sunulması halinde başkaca bir işlem yapılmadan dosyanın gönderilmesi, aksi halde kararın davalı asile tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, temyiz edilmesi halinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5025, Karar No: 2023/983, Tarih: 20.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5025 E.  ,  2023/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilin 1054 ve 1055 parsel sayılı taşınmazların maliki iken Yenimahalle Belediyesinin imar uygulaması ile parselasyon yapıldığını ve dava konusu taşınmazların ağaçlandırılacak alan olarak 43533 ada 1 parsel numarasını aldığını, taşınmazın üzerindeki muhdesatın bedelinin müvekkile ödenmediğini, davalı ...Valiliği tarafından 08.03.2010 tarihli ecrimisil ihbarnamesi ile 64,08 m² yerin hurda deposu yapılarak kullanıldığı gerekçesi ile 1.031,00 TL ecrimisil bedelinin istendiğini, İmar Kanunu’nun 18 inci maddesi gereğince muhdesat bedeli ödeninceye kadar müvekkilin dava konusu yerden faydalanma hakkı bulunduğunu belirterek, müvekkilin haksız işgalci olmadığının ve ecrimisilden sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkili kurumun tüzel kişiliği bulunmadığından öncelikle davanın husumetten reddi gerektiğini, derdestlik itirazları olduğunu zira davacının ecrimisil bedelinin iptali için ...9. İdare Mahkemesinde dava açtığını, idarece yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli ve 2015/111 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2019/2042 Esas, 2021/245 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz üzerinde taşınmazın tümü yönünden fiili bir kullanım biçiminin oluşup oluşmadığının, şayet oluşmuş ise davalının taşınmaz üzerinde çekişmesiz olarak kullandığı ya da kullanabileceği yer olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2019/2042 Esas, 2021/245 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz üzerinde taşınmazın tümü yönünden fiili bir kullanım biçiminin oluşup oluşmadığının, şayet oluşmuş ise davalının taşınmaz üzerinde çekişmesiz olarak kullandığı ya da kullanabileceği yer olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz üzerinde tüm paydaşlar tarafından fiili bir kullanım biçimi oluşmadığı, davalı taşınmazı kullanmıyor ise de taşınmaz üzerinde davalının çekişmesiz olarak kullanabileceği bir alan bulunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, 1.030,00 TL ecrimisil bedelinin gecikme zammı ile birlikte davacıdan tahsil edildiğini, mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, müvekkili idare tarafından davanın açılmasına sebebiyet verilmediğinden müvekkiline yargılama gideri yükletilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil ihbarnamesine karşı ileri sürülen menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozma sonrası bilirkişi heyetince düzenlenen raporda bozmada belirtilen hususların irdelenerek değerlendirilmiş olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2, Karar No: 2019/3441, Tarih: 10.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2 E.  ,  2019/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : SİLİVRİ Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi, sanık ... müdafinin mazeretinin reddi, diğer sanıklar Orhan ve Ömer yönünden ise duruşmalı inceleme talebi olmaması nedenleriyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

1-Sanıklar Mehmet, Orhan ve Ömer hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında, temyiz edilen bozma öncesi kararda TCK’nın 58. maddesinin uygulanmamasına rağmen bozma sonrası verilen kararda uygulama yapılmak suretiyle CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8959, Karar No: 2010/4588, Tarih: 19.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8959 E.  ,  2010/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 24/04/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, oğulları ...'in, davalıların oğlu ... tarafından bıçakla yaralanması nedeniyle yaşam tehlikesi geçirdiğini, bu olay nedeniyle küçük ...'nin yargılanarak cezalandırıldığını, Medeni Yasa'nın 369. maddesi gereğince küçüklerin tüm sorumluluklarının velisi bulunan kişilere ait olduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, açılan davayı kabul etmediklerini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, ev başkanı olarak zarardan sorumlu olan kişinin küçüğün babası olarak değerlendirilmesi gerektiği, küçüğün annesi olan davalı ...'nin ev başkanı olarak sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiştir.

Evlilik devam ettiği sürece velayet hakkını birlikte kullanacakları Medeni Yasa'nın 336/1. maddesinde belirtilen ana ve baba; aynı Yasa'nın 342/1. maddesi gereğince, velâyetleri çerçevesinde üçüncü kişilere karşı çocuklarının yasal temsilcisi olduklarından, küçüğün başkalarına verdiği zarardan dolayı yine aynı Yasa'nın 369. maddesi gereğince aile başkanı olarak sorumludurlar.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan anne ...'nin de saptanan zarardan sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, onun hakkındaki istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan anne ...'nin de saptanan zarardan sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, onun hakkındaki istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın meydana geliş biçimi, davacıların küçük çocuklarının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalılardan ...'nin tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9844, Karar No: 2015/8467, Tarih: 05.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9844 E.  ,  2015/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/10-2013/1663

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde satış bedelinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri vekili, yüklenicinin sözleşme gereğince edimini yerine getirmediğini, yüklenici tarafından alınması gereken yapı kullanma ruhsatının henüz alınmadığını bu yüzden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı yüklenici, davaya cevap vermemiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre "Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir." Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada "şey" olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Davacı vekili dava dilekçesiyle tapu iptali ve tescil, 14.11.2013 tarihli oturumdaki imzalı beyanında ise tapu iptali ve tescilin mümkün olmaması halinde dava konusu taşınmazın rayiç bedelinin yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının tapu iptali ve tescil talebinin vazgeçme sebebiyle reddine, dava tarihi itibariyle taşınmazın değeri olan 251.088,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı M... E.. A...'den alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm sadece davacı vekili tarafından tapu iptali ve tescil talebinin kabul edilmemesi sebebiyle temyiz edilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere davacı vekili, birinci kademede tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise terditli olarak dava konusu bağımsız bölümün rayiç bedelinin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş olup tapu iptali ve tescil talebinden vazgeçmiş değildir.

Diğer taraftan arsa malikleri tarafından Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/160 Esas sayılı dosyasında açılan nama ifaya izin ve tazminat talepli bir dava açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Bu dava ile görülmekte olan davanın arasında bağlantı mevcut olduğundan mahkemece sözü edilen davanın sonucu da beklenerek Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda araştırma yapılarak yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahiplerine karşı edimini tam olarak yerine getirip getirmediği değerlendirilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davacının tapu iptali ve tescil talebinden vazgeçmiş olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/450, Karar No: 2016/5683, Tarih: 10.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/450 E.  ,  2016/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapusunun iptali ile hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 Sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.