muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12283, Karar No: 2018/5302, Tarih: 22.03.2018

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında belediye sınırları içinde olduğu belirtilmişse de, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları anlaşılamamaktadır.Bu itibarla, öncelikle dava konusu taşınmazın arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi için; taşınmazın değerlendirme tarihi olan 09.03.2015 gününde belediye imar planı içinde olup, olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak;a)Arsa ise Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca yakın tarihte satışı yapılan emsallerle dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilmek suretiyle mukayese yapılıp dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihinde, bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilecek taşınmazın ise satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği hususunda bilirkişi raporu denetlenerek,b)Tarım arazisi ise, aynı Yasanın 11/1-f maddesi uyarınca; o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel belirlenerek,Hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile soyut ifadelerle değer biçen rapora göre hüküm kurulması, Kabule göre; 2)Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hükmedilmesi gereken maktu vekalet ücreti 1.800,00 TL olmasına rağmen, 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1868, Karar No: 2011/849, Tarih: 31.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1868 E.  ,  2011/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/05/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar ... ... ve ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Yerel mahkemece olayın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Yerel mahkemece olayın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...500,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...1.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak "3-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 162,00 TL karar harcından davacı yandan alınan 121,50 TL peşin harç indirilerek eksik 40,50 TL harcın davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, davacılardan alınan 121,50 TL peşin harcın davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak alınıp davacı yana verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacılar tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan "...14,00 TL başvuru ile..." ve "...32,00 TL..." biçimindeki sözcük ve sayı dizileri silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; aynı bentte yer alan "...5,27..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...10,54..." sayı dizisinin yazılmasına; davalılar tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan "...16.38..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...8.16..." sayı dizisinin yazılmasına; davalıların tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5853, Karar No: 2022/14827, Tarih: 15.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5853 E.  ,  2022/14827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın, dosyası tefrik edilen ... ve kimliği tespit edilemeyen Koko lakaplı bir şahıs ile birlikte hırsızlık yapmak amacıyla buluştukları, suça sürüklenen çocuk ...’ın gözcülük yaptığı, dosyası tefrik edilen ... ve Koko lakaplı şahsın ise müştekinin ikamet kapı kilidini kırmak suretiyle, ikamette bulunan LCD televizyon ile bir adet battaniyeyi çalmaları ve daha sonra birlikte olay yerinden uzaklaşmaları, şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK’nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/3. maddesinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 12.07.2016 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çoçuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13616, Karar No: 2022/14840, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13616 E.  ,  2022/14840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle alacak davası üzerine yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 20/10/2021 gün, 2021/20790 E - 2021/7159 K sayılı ilamında; “...davalının Antalya ili Akseki ilçe Devlet Hastanesinde hekim olarak görev yaptığı, 2013 yılının 7. ayından 12. ayları arasında muhtelif zamanlarda yasal izin ve rapor almak sureti ile bu görevi fiilen yürüttüğü anlaşılmaktadır. Davalının fiilen hekimlik görevini ifa etmiş olması nedeniyle kendisine maaş ve döner sermaye ödenmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Aksinin kabulü Anayasada düzenlenen angarya yasağı ile uyuşmayacaktır. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 17/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23823, Karar No: 2013/11735, Tarih: 07.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23823 E.  ,  2013/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilirken, mahkemenin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b maddesine uygun olarak kişiliğini değerlendirmek suretiyle gösterdiği gerekçede bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, 4 adet bisiklet çalınmasına ilişkin somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

09/04/2012 tarihli yer gösterme tutanağına göre, sanığın suça konu iki adet bisikletin yerini göstererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, mağdurdan kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorulup, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/4 maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 168/1 maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15552, Karar No: 2013/2343, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15552 E.  ,  2013/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2012 gün ve 2010/407 Esas, 2012/107 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24682, Karar No: 2019/22357, Tarih: 04.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24682 E.  ,  2019/22357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... İnsan Kaynakları Temizlik Bakım ve ... ... Yayıncılık Reklam Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile ... vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... İnsan Kaynakları Temizlik Bakım ve Organizasyon ... Yayıncılık Reklam Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye yükletilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3274, Karar No: 2019/5114, Tarih: 20.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3274 E.  ,  2019/5114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşini öldürme

HÜKÜM : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarih ve 2016/544 esas, 2017/387 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten eşi öldürmek suçundan TCK'nin 82/1-d, 29/1, 62/1, 53, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, hak yoksunluğu, mahsup ve müsadereye ilişkin hükmün sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan ASPB vekili tarafından istinafı üzerine, sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, katılanlar vekillerinin istinaf talebinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına, sanık hakkında TCK'nin 82/1-d, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafileri, katılanlar ..., Harun Tosun ve ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin REDDİYLE, takdiren incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmekle,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanığın, sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yüzüne karşı 19.11.2018 tarihinde verilen karara karşı sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından hukuki neden içermeyen 19.11.2018, 26.11.2018, 03.12.2018 tarihli, süre tutum dilekçelerinin verildiği, sanık müdafilerine ve katılanlar vekiline kararın 14.12.2018 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 12.02.2019, katılanlar vekilinin ise 24.12.2018 tarihli dilekçeleriyle, anılan kararı süresinden sonra temyiz ettikleri, temyiz istemlerinin yasal süresinde olmadığı, süre tutum dilekçelerinin de hukuki neden içermediği anlaşılmakla 9.11.2018, 26.11.2018, 03.12.2018 tarihli dilekçelerle yapılan temyiz istemlerinin CMK’nin 294 ve 298. maddeleri gereğince, 24.12.2018 ve 12.02.2019 tarihli dilekçelerin ise CMK’nin 295 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE, Heyetimizden ...'in red kararlarına konu temyiz istemlerinin geçerli olduğuna ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik eşi kasten öldürme öldürme suçundan verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2018 tarih 2018/101 esas ve 2018/2574 karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Kurum vekilinin, suç vasfına, sanık lehine tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, o yer Cumhuriyet savcısının, tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Bölge Adliye Mahkemesinde kendisini vekil ile temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bölge Adliye Mahkemesinde kendisini vekil ile temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; bu husus yerinden yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nin 303. maddesi gereğince hükmün mahsus bölümüne "Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca 2. Kısmın 2. Bölümüne göre belirlenen 2.180.00.- TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Kuruma verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)