muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10905, Karar No: 2010/56, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/10905 E.  ,  2010/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu edilen 4130 ada 7 parsel sayılı taşınmazın üzerinden geçen Ürgüp Sokak ile ilgili yol genişletme çalışmalarının fiilen hangi tarihte (gün, ay ve yıl olarak) yapıldığının davalı idareden sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın üzerinden geçen Ürgüp Sokağın ana arter olup olmadığının davalı ... ile Keçiören Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2915, Karar No: 2013/5869, Tarih: 18.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2915 E.  ,  2013/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 111 ada 7 parsel sayılı taşınmaza davalının bahçe yapmak ve içerisine arı koymak suretiyle müdahalede bulunduğunu, bu müdahalesine halen devam ettiğini, ileri sürerek davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,kendisine ait payı kullandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin paylı mülkiyeti konu yerlerden olduğu, davacı ile davalının fiili kullanım yerlerinin belirlendiği, davalının kendine ait yere arı kovanları koyduğu, davacının ise kendine ait ayrılan yere ait otları almak üzere 3. kişiye sattığı, davacı ile davalı arasında hukuki itilaf, müdahalenin men'i davası ile çözülebilecek mahiyette görülmediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19593, Karar No: 2016/12012, Tarih: 20.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19593 E.  ,  2016/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden....'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Şaban'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3949, Karar No: 2022/5084, Tarih: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3949 E.  ,  2022/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin kullanılan en son tarihli faturaya göre “21.01.2007” olduğu; sanık müdafisinin 04.04.2016 havale tarihli vekalet ücreti talebine ilişkin Mahkemenin 04.04.2016 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 21.01.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13747, Karar No: 2022/11397, Tarih: 21.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13747 E.  ,  2022/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21/06/2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

1) Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın %5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2) Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

3-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patatesin 2012 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4) Kamulaştırma bedeline uygulanan faizin bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13617, Karar No: 2014/2392, Tarih: 17.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13617 E.  ,  2014/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda münavebeye alınan biberin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına elde edilecek ortalama verimi, üretim gideri ve kg. başına toptan satış fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5526, Karar No: 2023/8379, Tarih: 19.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/5526 E.  ,  2023/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/232 E., 2022/51 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ........., Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne kabulüne, duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369’uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacının kaza tarihine kadar davalı ...'a ait işyerinde işçi olarak çalıştığı, adı geçen işyerinde çalışmaya başladığı günden itibaren çatı kaplama ve izolasyon işlerini yaptığı, davalı ...'nin diğer davalı ... şirketine ait fabrikanın çatı kaplama ve izolasyon işini yapmak için adı geçen şirketle anlaştığı ve davacının da aralarında bulunduğu işçilerin fabrikanın çatı kaplama ve izolasyon işlerini yapmaları için görevlendirildikleri, kazanın, davacı çatıda çalışırken meydana geldiği, çatıyı kapladığı eternit adlı malzemenin kırıldığı, davacının 5 m. yukarıdan beton zemine düşerek yaralandığından bahisle 148.847,01 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kaza tarihinde davalı ...'nin işçisi olduğunu, adı geçen işyerinde 11.08.2012 tarihinde çalıştığı bu firmadan bir günlüğüne izin aldığını, kazanın olduğu gün kimsenin onayını ve iznini almadan işyerine geldiğini, kazanın meydana geldiği anda işyerine geliş amacının belli olmadığını, eternitin eski ve çatlak olmasından değil davacının sorumsuzca çatıda gezerken eternitlere basmış olmasından dolayı olayın meydana geldiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle kazanın davacı kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin üzerine düşen önlemleri aldığını, yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının izinliyken işyerine gelip habersiz bir şekilde çalıştığını, davacının işçi olmadığını, müvekkilinin kar ortağı olduğunu, davacının kendi şahsına ait işi yaparken kazanın meydana geldiğini, işveren olarak müvekkilinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle kazanın davacı kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin üzerine düşen önlemleri aldığını, yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının izinliyken işyerine gelip habersiz bir şekilde çalıştığını, davacının işçi olmadığını, müvekkilinin kar ortağı olduğunu, davacının kendi şahsına ait işi yaparken kazanın meydana geldiğini, işveren olarak müvekkilinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2017 tarih ve 2013/758 Esas, 2017/355 Karar sayılı kararıyla; 11.08.2012 tarihli iş kazasının meydana gelişinde davacının %20, davalı İşveren Ruhi’nin %60, davalı şirketin %20 oranında kusurlu olduğundan bahisle maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 50.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2017 tarih ve 2013/758 Esas, 2017/355 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2019 Tarih, 2018/1811 Esas, 2019/946 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz'in 22.06.2021 tarih ve 2020/7227 Esas, 2021/8749 Karar sayılı kararı ile ticaret sicil müdürlüğünden davalı ... Boyama Terbiye Baskı İplik Örme San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin sicil kayıtlarının dosyaya celp edilmesinden sonra devir olgusunun irdelenmesi, devir olgusunun varlığının sabit olması halinde 6100 sayılı HMK’nın 124. maddesi uyarınca devralan şirketin davaya katılımının sağlanması, devrin dava devam ederken gerçekleştiği ve davanın açılmasından devir ve terkin tarihine kadar davalı vekilince yapılmış usul işlemleri bulunduğunun gözetilmesi, usuli kazanılmış haklar dikkate alınıp devralan şirketin savunma ve delilleri topladıktan sonra sonucuna göre, ....., Mak. San. A.Ş. yönünden ise bu ünvanda bir şirketin gerçekten var olup olmadığının ticaret sicil müdürlüğünden sorulması, dosya kapsamında yer alan davacının işvereninin gerçek kişi ... isimli kişi olduğuna dair belgelerin değerlendirilmesi, işverenin gerçek kişi Ruhi olduğunun tespiti halinde oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davalı ... Boyama Terbiye Baskı İplik Örme San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin ... Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. uhdesinde adı geçen şirketle birleştiği, vekillerinin aynı olduğu, ....., Mak. San. A.Ş. unvanında bir şirket bulunmadığı, davacının gerçek kişi ...’un şahıs işletmesinin sigortalısı olduğu, ...’un da aşamalarda vekille temsil edildiği bu açıdan da sorun bulunmadığından bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 50.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle, bir kısım istinaf nedenleri Bölge Adliye Mahkemesi tarafından değerlendirilmediğinden istinaf incelemesi eksik ve hatalı olduğunu, Kurum tahkikat raporu ile mahkemece alınan ilk kusur raporu dikkate alınmadan ve bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, hükme dayanak kılınan bilirkişi kusur raporunda ifade edilen tedbirsizliğin ne olduğu, nasıl bir tedbir alabileceğinin belirtilmediğini ve işin müvekkilinin uzmanlığı dışında anahtar teslimi verilen bir iş olduğunu, bu nedenle gerekli önlemleri ve tedbirleri diğer davalının gerektiğini, bu durumda da müvekkili şirketin tedbirsizliğinden bahsedilmesinin mümkün olmadığını, yapılan işin anahtar teslim iş sözleşmesi ile yapıldığı hususunun dikkate alınmadığını, aktif ve pasif dönemin kusur oranı ve alınan maluliyete göre hesaplanmadığını, pasif dönem başlangıcının hatalı tespit edildiğini, davacının her ne kadar SGK'lı gözükse de aslında davalı ... ile ortak olduklarını, müvekkili yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının izin kullandığı günde işverenin otoritesi ve sorumluluğu altında olmadığı bir anda kazalandığını, gerekli önlemlerin alınmasına rağmen davacının önlemlere uymayarak kazaya kendi tedbirsizlikleri ile sebep olduğunu, davacı dava dilekçesinde muğlak bir şekilde tazminatların “davalıdan tahsilini” talep ettiğini, davacı tarafın sonuç ve talep kısmında ne istediğini açıkça belirtmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 nci ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21'inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 nci ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21'inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmının son paragrafında "Bozma sonrası yargılamada davacı tarafın 2022 asgari ücret verilerine göre karar verilmesine yönelik talebi olmamıştır. Hal böyle olunca; Yargıtay kararında açıklanan usuli eksiklikler giderilerek ilk hükümdeki bozmaya konu edilmeyen tespit ve belirlemeler korunmakla aşağıda gösterildiği şekliyle yeniden karar verilmiştir." şeklinde bir gerekçeye yer verildiği, hüküm fıkrasında davalılardan alınmasına karar verilen karar ve ilam harçları ile ilgili hükümler kurulurken “(bozma ilamı öncesi varsa tahsil edilen harcın dikkate alınarak eksik kısmın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin kısım varsa talep halinde ve karar kesinleştiğinde davalılara iadesine,)" de karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, davacı tarafın Dairemizce bozulan ilk karara karşı kanun yoluna başvurmadığı, bu nedenle asgari ücret değişiklikleri nedeniyle yeniden hesap raporu alınmasını ve bu değişikliklerin hesaplamada dikkate alınmasını talep edemeyeceği gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinde "Bozma sonrası yargılamada davacı tarafın 2022 asgari ücret verilerine göre karar verilmesine yönelik talebi olmamıştır. Hal böyle olunca; Yargıtay kararında açıklanan usuli eksiklikler giderilerek ilk hükümdeki bozmaya konu edilmeyen tespit ve belirlemeler korunmakla aşağıda gösterildiği şekliyle yeniden karar verilmiştir." şeklinde bir gerekçeye yer verilmesi isabetsiz olduğu gibi davalılar tarafından aşamalarda bakiye karar harcı yatırılmadığı dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi'nce verilen temyiz incelemesine konu kararın hüküm fıkrasının davalılardan tahsiline karar verilen bakiye karar ve ilam harçları ile ilgili bentlerinde “(bozma ilamı öncesi varsa tahsil edilen harcın dikkate alınarak eksik kısmın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin kısım varsa talep halinde ve karar kesinleştiğinde davalılara iadesine,)” şeklinde ihtimalli bir şekilde karar verilmesi de yerinde görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370'inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi'nin temyiz incelemesine konu 08.02.2022 Tarih, 2021/232 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararının;

1.Gerekçe kısmının son paragrafının tamamen silinerek yerine geçmek üzere "Bozma ilamında yalnızca tarafların tüzel kişiliklerine ilişkin eksiklikler belirtilmiş olup başkaca bir olgu bozmaya konu edilmemiştir. Yine bozma sonrasında yeniden bilirkişi hesap raporu aldırılmasına ilişkin herhangi bir açıklama da yoktur. Öte yandan 04.11.2021 tarihli duruşmada davacı vekili yargılamada herhangi bir eksiklik bulunmadığını, gerekçeli karardaki ünvan yanlışlığı düzeltilerek yeniden karar verilmesini talep etmiştir. Mahkememizce bozma ilamına uyulduktan ve bozma kararında açıklanan eksiklikler giderildikten sonra aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." rakam ve sözcüklerinin yazılması,

2.Hüküm fıkrasının karar ve ilam harçlarına ilişkin A-2 ve B-2 bentlerinde yer alan “(bozma ilamı öncesi varsa tahsil edilen harcın dikkate alınarak eksik kısmın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin kısım varsa talep halinde ve karar kesinleştiğinde davalılara iadesine,)” sözcüklerinin silinerek hükümden çıkarılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Hüküm fıkrasının karar ve ilam harçlarına ilişkin A-2 ve B-2 bentlerinde yer alan “(bozma ilamı öncesi varsa tahsil edilen harcın dikkate alınarak eksik kısmın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin kısım varsa talep halinde ve karar kesinleştiğinde davalılara iadesine,)” sözcüklerinin silinerek hükümden çıkarılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.