muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3394, Karar No: 2023/2439, Tarih: 17.05.2023

2.Dairenin 25.02.2019 tarihli ve 2018/1673 Esas, 2019/1630 Karar sayılı kararıyla, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, ihtiyacı aşan şekilde harcamalar yaptığı, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, olayların akışı karşısında erkeğin dava açmakta haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddinin ... bulunmadığı, Mahkemece verilen ilk hükümde, tarafların boşanmalarına, kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verildiği, tarafların temyizi üzerine Dairenin 23.11.2015 tarihli kararıyla ziynet alacağının reddine ilişkin hükmün onandığı, boşanma davaları yönünden ise hükmün bozulmasına karar verildiği, tarafların karar düzeltme talebinin ise reddedildiği, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucu, ziynet alacağı davasının kesinleştiği nazara alınmadan, yeniden ziynet alacağı davasının reddine ve ziynet alacağı davasında erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin ... olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen kadının boşanma davası ve boşanmanın fer'ilerine yönelik tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kadın vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, evinin temizlik ve düzeni ile ilgilenmeyen ve ihtiyacı aşan harcamalar yapan kadının az kusurlu, eşinin fiziksel özellikleriyle "şişmansın, ayı gibisin" gibi hakaret niteliğindeki sözlerle dalga geçen, evi ve ailesinin ihtiyaçları ile ilgilenmeyen, eve sık sık alkollü gelmek suretiyle tartışma çıkaran ve tartışma sonunda kadın ve çocuğunu annesinin yanına bırakıp götürmek suretiyle birlik görevlerini yerine getirmeyen erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, her iki davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ergin olduğundan velâyet yönünden karar verilmesine yer olmadığına, tedbir nafakalarının karar kesinleşinceye kadar devamına, kadın için aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 40.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının ziynet alacağı davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuş ise de kadına yapılan ihtarat üzerine kadın vekilinin verdiği dilekçe ile temyiz taleplerinin bulunmadığı belirtilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuş ise de kadına yapılan ihtarat üzerine kadın vekilinin verdiği dilekçe ile temyiz taleplerinin bulunmadığı belirtilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 06.10.2021 tarihli 2021/4647 Esas, 2021/6893 Karar sayılı kararıyla, dosyadaki yazılara ve Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle kadına yapılan ihtarat üzerine verdiği dilekçe ile temyiz taleplerinin bulunmadığını belirtilmiş olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı erkek vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; boşanma kararı kesinleşmiş ise de kadının sadakatsiz olduğunu öğrendiğini, bu nedenle kadının bu kusurunun nafaka ve tazminatlar belirlenirken dikkate alınması gerektiğini, tazminat miktarlarının da oldukça yüksek olduğunu belirterek kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Dairenin 06.10.2021 tarihli ve 2021/4647 Esas, 2021/6893 Karar sayılı kararında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık bulunup bulunmadığı ve kusur değerlendirmesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 ... maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 490,00 TL para ceza ile 375,10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20107, Karar No: 2014/9795, Tarih: 03.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20107 E.  ,  2014/9795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesinden ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine havale ve gönderme tarihinin mahkemesinden sorularak buna ilişkin bilgi ve belgelerin,

2-Dava konusu taşınmazlara el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

3-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu ... Kasabası 769 parsel numaralı taşınmazın 25.04.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Kasabası 31 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 27.07.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 31 ada 10 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 27.07.2011 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 769 parsel ile somut emsal alınan 31 ada 10 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7406, Karar No: 2023/7093, Tarih: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7406 E.  ,  2023/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/979 E., 2023/1190 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma

KARARLAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ve ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verdiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli ve 2022/69 Esas ve 2023/28 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten açılan davada eylem çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 30.03.2023 tarih ve 2023/979 Esas, 2023/1190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarih ve 2023/979 Esas, 2023/1190 Karar sayılı Ek kararı ile de, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına dair kesin olarak verilen kararlara yönelik temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarih ve 2023/979 Esas, 2023/1190 Karar sayılı Ek kararı ile de, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına dair kesin olarak verilen kararlara yönelik temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müdafiinin asıl karar ve ek karara yönelik temyiz istemi; SSÇ’nin yetimhanede kaldığına, psikolojik olarak kötü durumda olduğuna, yönlendirme ve baskı,tehdit ile suç işlediğine, suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayacak durumda olmadığına, SSÇ’nin hırsızlık kastı ile hareket ettiğine, cinsel saldırı amacının bulunmadığına, mağdurenin ilk beyanında da bu durumun anlaşıldığına, ... ....’ün SSÇ’ye baskı uyguladığına, mağdurenin zararının giderildiğine, ...’in olay yerinde olduğuna ancak güvenlik kameralarının göremeyeceği yerde bulunduğuna, Mahkemenin eylemin çocuğun cinsel istismarı olduğu kabulünün hukuka aykırı olduğuna, SSÇ’nin telefonu aldıktan sonra mağdurenin üzerinden kalktığına, SSÇ’nin cebir ve tehdit altında olduğundan tüm suçlardan beraat etmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlemediğine, SSÇ hakkında 5237 sayılı Kanun'un 28 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

.... İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "24/12/2021tarihinde katılan ...'in öğrenim gördüğü okulun düzenlediği ... Caminde gerçekleşen programa katıldığı, daha sonra programın bitimin de ... Mahallesi'nde bulunan ikametine yaya olarak gittiği esnada, suça sürüklenen çocuk ...'un katılan ...'i yolda görerek takip etmeye başladığı, katılan ...'in ikametinin kapısını açarak ikametine girdiği sırada SSÇ'nin katılan ...'e bir şahsı sorma bahanesi ile katılanı oyalayarak zorla katılanın ikametine girdiği, katılanın önce telefonunu vermeyi teklif ederek SSÇ'yi evden uzaklaştırmaya çalıştığı, SSÇ'nin başlangıçta bunu kabul etmeyerek akabinde ikametin kapısını kapatarak katılanın soyunmasını istediği, katılanın odasına kaçtığı, SSÇ'nin katılanın başına ve gözüne yumruk atmak suretiyle katılanın direncini kırdığı, katılanın pantolonunu yarıya kadar indirdiği, katılanın cinsel organına eli ile dokunduğu, kendi pantolonunu da indirmeye çalıştığı, ancak katılanın bağırarak çığlık attığı ve SSÇ'ye karşı koyduğu, söz konusu eylemlerin yaklaşık 6-7 dakika sürdüğü, SSÇ'nin katılanın üzerinden kalktıktan sonra direnci kırılmış vaziyette bulunan katılana ait samsung marka cep telefonunu da katılandan aldığı, SSÇ'nin cebir eylemleri neticesinde katılanın alınan kat'i adli raporunda da belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

Cinsel İstismar Suçu Açısından Yapılan Değerlendirme:

Cinsel İstismar Suçu Açısından Yapılan Değerlendirme:

Suça sürüklenen çocuk mağdura soyun demediğini, pantolonunu indirmeye çalışmadığını kendi pantolonunu indirmediğini beyan etmiş ise de; katılanının her aşamada vermiş olduğu istikrarlı beyanlar, katılan ...'in SSÇ'ye suç atmasını gerektirecek bir neden bulunmaması, katılanın beyanlarının alınan genel adli muayene raporuyla uyumlu olması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde SSÇ'nin üzerine atılı eylemi kabul etmeyen beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmıştır. Her ne kadar suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismara teşebbüs suçundan cezalandırılması için iddianame tanzim edilmiş ise de; SSÇ'nin katılanın cinsel organına ve vücuduna yaklaşık 6-7 dakika eli ile dokunması şeklinde gerçekleşen eyleminin cinsel istismar suçunu oluşturduğu, eylemin nitelikli halinin gerçekleştirilmesine yetecek süre ve SSÇ'ye göre katılanın mukavemet gücünün daha sınırlı olmasına rağmen suça sürüklenen çocuğun bu yönde hareket etmediği, bu haliyle eyleminin nitelikli cinsel istismara teşebbüs suçunu oluşturacak yoğunlukta olmadığı anlaşılmıştır." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Asıl Karar Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ek Karar Yönünden

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından verilen karara ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

.... Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Asıl Karar Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

B. Asıl Karar Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 30.03.2023 tarih ve 2023/979 Esas, 2023/1190 Karar sayılı kararı ile 18.04.2023 tarihli ek kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜM İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3221, Karar No: 2015/12125, Tarih: 04.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3221 E.  ,  2015/12125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.'nun 82/4. maddesi hükmü gereğince; borçlunun mesleği için lüzumlu olan alet ve edavat haczedilemez.

Somut olayda, borçlu nezdinde haczedilen 1 adet hp marka bilgisayar takımı ile 2 adet .... marka ilaç muhafaza dolabı yukarıda anılan madde kapsamında kalmakta olup; haczi mümkün değildir. Zira, borçlunun eczacılık mesleğini devam ettirmesi için şikayete konu bilgisayar takımı ile ilaç muhafaza dolaplarının bulunması gerekli ve zorunlu olup; sözü edilen eşyaların haczedilmesi mesleğin ifasını imkansız hale getirir.

Bu durumda, mahkemece, 1 adet bilgisayar takımı ve 2 adet ilaç muhafaza dolabı yönünden şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5151, Karar No: 2010/8961, Tarih: 13.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5151 E.  ,  2010/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.7.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taraf teşkilinde, yazım hatası sonucu karar başlığında yer almayan davalı ...’in isminin tavzihen karar başlığına eklenmesinde, dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü,cinsi, pay oranları ve paydaş sayısı ile imar durumu itibariyle aynen bölünmesi mümkün olmadığından satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde, taşınmaz üzerinde bulunan bütünleyici parçaların aidiyeti konusunda tapuda şerh olmadığı gibi taraflar arasında ittifak da bulunmadığından oran kurulmamasında, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin bölüştürülmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.'şar-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 13.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5567, Karar No: 2020/6863, Tarih: 24.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5567 E.  ,  2020/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet İlkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ;Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2020 (Prş.)