muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14772, Karar No: 2014/39449, Tarih: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14772 E.  ,  2014/39449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/91852

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2008/249 (E) ve 2013/531 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık M.. A.. ve diğer sanık M.. K..'ın müşteki T.. G..'in garson olarak çalıştığı işyerinde birlikte alkol aldıkları sırada, müşteki ile hesap meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların müştekiye, müştekinin de sanıklara vurmaya başladığı, bu esnada sanıklardan birisinin müştekiyi ele geçirilemeyen bir bıçakla vurmak suretiyle yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla birlikte; olayın ani olarak gelişmesi nedeniyle sanıklar arasında iştirak iradesinden bahsedilemeyeceği ve müştekinin olaydan yaklaşık 5 yıl sonra fotoğraf üzerinden yaptığı teşhisin de tek başına yeterli olamayacağı gözetilerek, müştekinin kolluk tarafından alınan 16.01.2008 tarihli ifadesinde üzerinde kahverengi mont bulunan uzun saçlı şahsın kendisini bıçakladığını beyan etmesi, tanık A.. A..'nın da kolluk tarafından alınan ifadesinde aynı yönde beyanlarda bulunması, tanık A.. Y..'ın kollukta alınan ifadesinde lakabı K. Mehmet olan kişinin müştekiyi bıçakla yaraladığını öğrendiğini beyan etmesi, diğer sanık M.. K.. hakkında müştekiyi bıçakla yaraladığı iddiasıyla kamu davası açılması, dosya kapsamından müştekinin ve tanık Abdullah'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarında geçen ve müştekiyi bıçaklayan üzerinde kahverengi mont bulunan uzun saçlı kişinin sanık Metin mi yoksa arkadaşı diğer sanık M.. K.. mı olduğunun anlaşılamaması karşısında, sanık M.. A.., diğer sanık M.. K.., tanıklar A.. Y.., A.. A.., L.. E.., R.. K.., Y.. C.. ve H.. B..'ın celbedilerek olay sırasında kahverengi mont giyen uzun saçlı kişinin sanıklar Mehmet Adalı ve M.. K..'tan hangisi olduğu hususunda teşhis yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın kovuşturma aşamasında, garsonların kendisine saldırıp yumruk attığını savunması, müştekinin de Kırşehir Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan 02.10.2009 tarihli ifadesinde hesap meselesi yüzünden çıkan tartışmada birbirlerine girdiklerini beyan etmesi, tanık A.. A..'nın kovuşturma aşamasında müşteki ile sanıkların birbirlerine yumrukla vurduklarını beyan etmesi, olay sonucu sanığın da basit şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Katılan vekili Av. Z.. M..'nun katılanın isteği üzerine mahkemece atandığı, vekaletnameli vekil olmaması nedeniyle katılan lehine vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) Katılan vekili Av. Z.. M..'nun katılanın isteği üzerine mahkemece atandığı, vekaletnameli vekil olmaması nedeniyle katılan lehine vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/506, Karar No: 2017/13370, Tarih: 11.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/506 E.  ,  2017/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın inşaat yıkım işi yaptığını belirtmekle çoktandır içinde oturan kimsenin olmadığı suça konu evin sahibinin torunu olan .... ve ....’nın annesi olan ... ile anlaşmaları sonucu evi yıktığını, yıkımdan sonra evin yapımında kullanılan taşları yaptıkları anlaşma gereği alacağını, ancak olaydan evin sahibinin kızı olan mağdurun haberinin olmadığını bilmediğini, olaydan haberinin olmasından sonra mağdurun taşları evine götürdüğünü, hatta yıkımdan geriye kalan ağaçları da ...’ın evine götürdüğünü savunduğunun, ...’ın da soruşturma aşamasındaki ifadesinde, evin yıkıldığı haberini alınca, evden geriye kalan ağaçları ‘boşa gitmesin diye’ dünürü olan ...’ya taşıttığını belirttiğinin ve mağdurun, olaydan eniştesi ....’ın suça konu evin yıkıldığını görüp kendisine söylemesi ile haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, ..., ... ve ....’ın da tanık beyanları alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında mağdur ...’ın adı ve soyadının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,

3- Kabule göre de;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca hapisten çevrilerek hükmedilen adli para cezasının aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca miktarının takdir edilmesi ve TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirme yapılması sırasında uygulanan kanun maddelerinin ve taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8425, Karar No: 2015/1820, Tarih: 19.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8425 E.  ,  2015/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ........ tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1958 yılı orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ile 1950 çekim yılı hava fotoğrafları ve dosyaya getirtilecek olan tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (....... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı ve dağılımı ile kullanım durumunu açıklayıcı müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4871, Karar No: 2010/1894, Tarih: 25.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/4871 E.  ,  2010/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ....tarafından, davalı .... ve ... Sigorta AŞ aleyhine 07/11/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafa ait aracın çarpması nedeniyle %43 oranda sürekli işgücü kaybına uğradığını belirterek, olayda %25 oranda kusurlu bulunan davalı taraftan 5.000,00 YTL de manevi tazminat alınmasını istemiştir.

Davalı taraf ise, davayı kabul etmediğini, hastanedeki harcamalar ile diğer zararları karşıladığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacının maddi zararının yanı sıra 1.200,00 YTL de manevi tazminat alınmasına karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

2009/4871-2010/1894

2009/4871-2010/1894

Dava konusu olayın gelişimi, davacının yaralanma derecesi ve ... göremezlik oranı ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 1.200,00 YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1.200…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…3.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…297,14…” ve “…162,14…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…394,34…” ve “…259,34…” sayılarının yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…144,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine ”…500,00…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde alan “…274,00…” ve “…334,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…164,12…” ve “…444,18…”sayılarının yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davacı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3190, Karar No: 2021/2867, Tarih: 10.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3190 E.  ,  2021/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13/06/2011 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/12/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine; davalının 1910 ve 1911 sayılı mera parsellerine ev yaparak, ağaç dikerek ve bahçe olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini belirterek; elatmanın önlenmesi ve 2.021,53TL eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı, söz konusu yeri satın aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 121 ada 2 ve 3 (eski 1910 ve 1911) mera parsellerinde bilirkişi raporunda gösterilen yerlere elatmasının önlenmesine ve 6.289,81TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur. Somut olayda ziraat bilirkişi raporunda ot bedeli olarak tespit edilen 568,04 TL'nin de davalıdan tahsili doğru görülmemiştir.

3-Diğer taraftan, İcra ve İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir.

Mahkemece, talep olmadan İcra İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gözardı edilerek davalıdan ayrıca 4.000,00 TL tahsiline dair hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Mahkemece, talep olmadan İcra İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gözardı edilerek davalıdan ayrıca 4.000,00 TL tahsiline dair hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Yukarıda değinilen kanun kuralları gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmekte ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 ve 3 bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile hüküm sonucunun 2. bendinde yer alan "Toplam 6.289,81 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" sözcüklerinin çıkarılarak yerine ''2-Toplam 1721,77TL eski hale getirme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" sözcüklerinin yazılarak hükmün DÜZELTİLMESİNE, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10832, Karar No: 2023/11276, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10832 E.  ,  2023/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/35 E., 2023/144 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalılardan ...'ün bilinen son adresine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ve gerekçeli kararın davalılardan ...'ün dosya kapsamındaki bilinen son adresi olan ... mh. 244 sk. No 56 içkapı no 1 Buca ... adresine usulüne uygun tebliği ve temyiz hususunda gerekli usulü işlemler yapıldıktan sonra dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15722, Karar No: 2014/1386, Tarih: 13.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15722 E.  ,  2014/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/279689

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2011

NUMARASI : 2011/147 Esas, 2011/200 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar Zafer ve Cemil’in 08/07/2010 günlü dilekçelerinde kooperatife ilişkin ödemeleri yapması için sanık Erkan’a vekalet verdiklerini savundukları, bu sanığın da 15/04/2008 günlü beyanında müteahhide olan borçlar sebebiyle kooperatif gelirleri üzerinde haciz olması nedeniyle üyelerden alınan paraların kendi uhdesinde kaldığını, tüm parasal işlemlerin kendisi tarafından yürütüldüğünü belirttiği, sanıklar müdafiin 30/07/2009 tarihli dilekçesinin ekinde sunduğu icra ödeme emirlerinin 2005 yılına ait olduğu, bilirkişi Doğan Toksözlü tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda; 10/04/2004 tarihli mahsup fişi ile ... İnş. Tic. Ltd. Şti., A.. D..’e avans olarak 28.884.657.000 TL verildiğine dair muhasebe kaydı yapıldığı, bunlardan 3 adet 7.500.000.000 TL tutarındaki çekin kooperatif üyelerine ait olduğu, kasadan ödendiği kayıtlı olan 21.334.657.000 TL’nin ise nakit olarak verilmediği, çeşitli firmalara ait 13 adet, ödemeleri 5. ayda yapılacak çek verildiği, söz konusu çeklerin 101- alınan çekler hesabında kayıtlı olmadıkları, üyelere ait aidatlara karşılık verilen çekler olmadığı, piyasada tacirler arasında keşide edilen çekler olduğu, bu çeklerin kooperatifle ilgisinin ne olduğunun, ... Tavukçuluk A.Ş. tarafından hamiline keşide edilen 10.000.000.000 TL tutarlı üç adet çekin niçin kooperatife verildiğinin anlaşılamadığı, kasadan alınan 21.334.657.000 TL nakit yerine bu çeklerin konularak, A.. D..’e avans olarak ödendiği, bu şekilde kooperatife ait nakdin kasadan alınarak yerine piyasaya ait çekler konulmak suretiyle kooperatif parasının ortalama bir ay süreyle kullanıldığı, çek asılları dosyada bulunmadığından ciroların görülememesi nedeniyle bu çeklerin niçin kasaya konduğunun, A.. D..’e avans olarak kasadan nakit yerine söz konusu çeklerin verildiği, ya da kasadan nakit alınıp yerine bu çekler verildiyse, niçin muhasebe kayıtlarına alındığının anlaşılamadığı, bu konuda E. A..’in açıklama yapması gerektiği mütalaa edilmesine karşın, 11/03/2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; bilirkişi D. T.. tarafından yapılan tespitlerin doğru olduğu, ancak bu tespitlere dayanarak oluşabilecek suçun kullanma zimmeti olarak nitelendirilemeyeceği, raporda da belirtildiği gibi, söz konusu 21.384.657.000 TL tutarındaki çeklerin kooperatifin yasal ticari defterlerine intikal ettirilmediği, daha açık bir ifadeyle bu çeklerin karşılığı olarak kooperatifin her hangi bir kişi veya kuruma borçlandırılmadığı gibi söz konusu çeklerin keşide tarihleri itibariyle kooperatifin 2004 yılına ait ticari defterlerinde de herhangi bir kaydın bulunmadığının belirtilmesi karşısında;

Öncelikle sanıklara isnatlar açıklanarak ayrıntılı biçimde savunmalarının alınması, yapılmayan işlere karşılık sözleşme süresi de bitmesine rağmen neden Ayhan’a avans ödemesi yapıldığının, 13 adet çekin kooperatifle ilgisinin ne olduğunun, Ayhan’a yapılan ödemelerin nakit olarak mı çekle mi yapıldığının, ödemeler nakit olarak yapıldı ise, bu çeklerin niçin kasaya konduğunun, avans olarak kasadan nakit yerine söz konusu çeklerin verildiği, ya da kasadan nakit alınıp yerine bu çekler verildiyse, niçin muhasebe kayıtlarına alındığının belirlenmesi, sanıklar Cemil ve Zafer’in savunma dilekçelerinde belirttikleri vekaletnamelerin temini, 13 adet çekin tasdikli suretlerinin temini ile ciro silsilesi incelenerek kooperatifle ilgilerinin olup olmadığının değerlendirilmesi, suç tarihleri (2004 yılı) itibariyle kooperatifin hak ve alacakları üzerinde haciz olup olmadığının, kooperatif hakkında icra takibi olup olmadığının tespiti, Kooperatif tarafından yapılan avans ödemelerinin nakit veya çek suretiyle yapılıp yapılmadığı ve yapılan avans ödemelerinin miktarlarının belirlenmesi amacıyla ... İnş. Tic. Ltd. Şti.’ye ait 2004 yılına ait ticari defterler temin edilip dava dosyası ve ekleri önceki bilirkişilerden farklı 3 kişilik Sayıştay emekli uzman denetçisinden oluşacak bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, sanıklar ile müdafiilerin tüm savunmalarının değerlendirilmesi suretiyle; sanıkların zimmetlerinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı, 21.384.657.000 TL tutarındaki ödeme işlemlerine ilişkin olarak kullanma zimmetinin olup olmadığı, zimmet varsa hangi sanık üzerinde ne miktarda kooperatif parası bulunduğu ve ne şekilde mal edinildiği, kullanma zimmeti olup olmadığı hususlarında önceki raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeniden rapor tanzim ettirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, bilirkişi raporları arasındaki çelişki de giderilmeksizin eksik soruşturmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığına CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak hatalı yazılan suç tarihinin 2004 yılı olduğunun anlaşılması karşısında zimmet suçuna ilişkin olarak da 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kullanma zimmetinin konusunu oluşturan nema tutarının suç tarihi olan 2004 yılı içindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü karşısında pek hafif ve az değerde olduğu nazara alınmaksızın TCK'nın 249. maddesi uygulanmayarak sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Kullanma zimmetinin konusunu oluşturan nema tutarının suç tarihi olan 2004 yılı içindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü karşısında pek hafif ve az değerde olduğu nazara alınmaksızın TCK'nın 249. maddesi uygulanmayarak sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında, aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.