muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7124, Karar No: 2024/8624, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7124 E.  ,  2024/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1270 Esas, 2024/116 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2023 Tarihli ve 2023/1139 Esas, 2023/1573 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayı küçüğün Köyü No:171......,/ Muş adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Muş Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2024 Tarihli ve 2023/1270 Esas, 2024/116 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının sürekli yerleşim niyetiyle ikamet ettiği adresinin ......,/Adana olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre kısıtlı adayı küçüğün dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Seyhan/Adana olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9598, Karar No: 2024/14583, Tarih: 15.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9598 E.  ,  2024/14583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/531 E., 2016/263 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I.Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5084, Karar No: 2013/4579, Tarih: 13.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5084 E.  ,  2013/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 29/04/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı-karşı davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalılar, davalılardan ...'ın mülkiyetinde, ...'ın yönetimindeki kamyonetin, aynı yönde seyir halinde bulunan oğulları ... yönetimindeki araca sağ yan kısmından dokundurması nedeniyle, yolun soluna yuvarlanan araçta bulunan destekleri ...'in hayatını kaybettiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalı-karşı davacılar, kazaya davacıların destekleri ...'in sebebiyet verdiğini, kaza nedeniyle kamyonet sürücüsü ...'ın da ağır yaralandığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; kazada kusurlu olan tarafın davalı-karşı davacılar olduğu kabul edilerek karşı davanın reddine, asıl davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; Olay tarihi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı-karşı davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 203 ve 208. maddesinde düzenlenen karşılık dava; açılmış olan bir davada, davalının, aynı mahkemede (ve aynı dosyada) asıl davacıya karşı dava açmasına denir.

Dosya kapsamından, dava dilekçesinde sadece ... ve ...'ın davalı olarak gösterildiği, karşı davacılar arasında yer alan ...'ın asıl davada davalı olmadığı ve karşı davanın 10 günlük yasal cevap süresi içinde açılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, karşı davanın süresinde açılmadığı ve davalı gösterilmeyen ...'ın karşı dava açamayacağı gözönünü alınarak davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddi usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davacı-karşı davalılar yararına, (3) no'lu bentte gösterilen nedenle davalı-karşı davacılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte belirtilen nedenlerle REDDİNE ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3957, Karar No: 2013/8228, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3957 E.  ,  2013/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2012 gün ve 2010/564 Esas, 2012/578 Karar sayılı ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13932, Karar No: 2019/13719, Tarih: 16.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13932 E.  ,  2019/13719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanığın müştekiye gönderdiği mesajda yer alan ve telefonla aramasında söylediği " ölümün çok yakın senin, bunu hissediyorum, o yalandan kurana el basmalar, yalanlar dolanlar siz üç kişinin sonu olacak Rabbim görüyor herşeyi ama goruyor herşeyi , sabirla bekliyorum olacakları.. ", " o ev size mezar olacak bu gidişle, istediğiniz karakola gösterin bu mesajımı, ... benim eğer o geldiğimde o kizimi bana göstermeyin allahıma kitabima o evi size mezar ederim... artık kaybedeceğim bir şey kalmadığını daha iyi sen biliyorsun.... esra olarak amenne babamlarla aran iyi" ve "oraya gelicem seni öldüreceğim" biçimindeki sözlerin objektif olarak korkutucu nitelikte bulunması ve tehdit suçunda tasarlama unsurunun aranmaması nedeniyle suçun oluşacağı gözetilerek, “sanığın üzerine yüklenen tehdit suçuna yönelik kastını gösteren şüpheden uzak somut kesin ve yeterli delile ulaşılamadığı” şeklindeki, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyularak eylemin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41888, Karar No: 2017/4842, Tarih: 20.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/41888 E.  ,  2017/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... Oto Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. Vekili avukat ... geldi. Davalı tarafdan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davacı şirket ile aralarında davalının yapmakta olduğu ... Otomobil Alışveriş Merkezi projesinden 9 adet bağımsız bölümün satışına ilişkin olarak gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca 31.12.2011 tarihinde teslim edilmesi gereken taşınmazların tesliminin gerçekleşmemesi üzerine ek protokol yapılarak toplam 317.351,00 Dolar üzerinden anlaşma sağlandığını ve teslim tarihinin 15.01.2013 olarak kararlaştırıldığını, ancak davalının bu tarihte de teslimi gerçekleştiremediğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile geç teslimden dolayı uğranılan kira geliri kaybının tahsili için olmak üzere Şubat ve Mart aylarına ilişkin aylık 90.000,00 TL'den olmak üzere 180.000,00 TL'nin ticari faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalıdan satın aldığı 9 adet bağımsız bölümün sözleşmede kararlaştırılan tarihte teslim edilememesi nedeniyle uğradığı kira kaybının tahsilini istemiş, davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının dayanmış olduğu taraflar arasında yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ve bu sözleşmeye ek protokolün adi yazılı şekilde yapılmış olmaları nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı ile davalı arasında 9 adet bağımsız bölüme ilişkin olarak harici satış vaadi sözleşmesi ve 17.11.2012 tarihli ek sözleşme imzalandığı hususları taraflar arasında ihtilafsızdır. Her ne kadar davacı ile davalı arasında haricen düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi resmi şekilde yapılmadığından geçersiz ise de, dosya arasında mevcut tapu kayıtlarından dava konusu bağımsız bölümlerin tapu devrinin yapıldığı anlaşıldığından taraflar arasındaki sözleşme tapu devri ile geçerli hale gelmiştir. O halde Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin geçerli olduğu hususu gözetilerek tarafların iddia, savunma ve delilleri değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekildi karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6310, Karar No: 2008/9503, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6310 E.  ,  2008/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 170 ada 15 parsel sayılı 7570.44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın taşlık, ... ve hali yerlerden olduğu ddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin A=1503.48 m2 bölümünün Hazine adına, kalan 6066.96 m2'lik bölümünün tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından reddedilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın taşlık, ... ve hali nitelikte Devletin Hüküm ve Tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu savı ile tesbitin iptali ile taşınmazın hazine adına tescilini talep ederek dava açmıştır. Hazinenin orman savı yoktur. Davada, Orman yönetimi taraf değilse de, uzman orman bilirkişi aracılığı ile resmi belgelere dayalı yapılan incelemede taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve taşınmaz eğiminin % 60-80 olduğu ve kuzeyde, batıda ve güneyde tarla nitelikli ziraat arazileri ve doğuda 101 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrili olduğu ve üzerinde taşlık bulunan ve 1984 tarihli memleket haritasında açıklık alan olarak göründüğü ve orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ve haritalarda lokal olarak işaretlenmekle yetinilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise; taşınmazın (A) bölümünün ortalama eğiminin % 50-60 olduğu, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı ve geven bitkisiyle kaplı olduğu, zilyetliğe konu olamayacağı, geri kalan bölümünde ise, eğimin % 15-20 olduğu, üzerinde kendiliğinden yetişen buğdayğil bitkileriyle örtülü, ... otları ve taşlık problemi bulunan ve otu biçilmek suretiyle faydalanıldığı 5403 sayılı ... Koruma ve Arazi Kullanımı yasasının 3. maddesi j bendi anlamında ... arazisi olduğu söylenmiş ve bu raporlara dayanılarak mahkemece (A) bölüme ilişkin davanın kabulüne ve geri kalan bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmişse de reddedilen bölüme ilişkin alınan raporlar ve yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Taşınmazın belgesizden davalı adına kadastroda tesbiti yapılmıştır. Davacı Hazinenin savı karşısında, 3402 kadastro yasasının 14 ve 17. maddelerine göre kadastro tesbitinden öncesine ilişkin 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin ya da imar ihyanın varlığını davalının kanıtlaması gerekir.

Taşınmazın belgesizden davalı adına kadastroda tesbiti yapılmıştır. Davacı Hazinenin savı karşısında, 3402 kadastro yasasının 14 ve 17. maddelerine göre kadastro tesbitinden öncesine ilişkin 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin ya da imar ihyanın varlığını davalının kanıtlaması gerekir.

Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları, taşınmazın otunu biçmek suretiyle kullanıldığı şeklinde soyut olup, kullanıma ilişkin beyanlar maddi olaylara dayalı olmadığı gibi, taşınmazın kimden kime kaldığı, kimlerin ne süreyle ne şekilde kullandığı ve

zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve kullanımın ekonomik amaca uygun olup olmadığı konuların da ayrıntılı bilgi alınmamıştır. Kaldı ki; taşınmaz 1984 tarihli memleket haritasında beyaz renkli açık alanda kaldığı bildirilmişse de, en eski tarihli memleket haritası getirtilip uygulanması gerekirken 1984 tarihli memleket haritasında lokal olarak işaretlemekle yetinilmiş. harita ve paftaların ölçekleri denkleştirilerek ablike edilmemiştir. Taşınmazın renkli fotoğrafında yüksek eğimde ve taşlık görünümünde olduğu görülmektedir. Ayrıca uzman orman bilirkişi tarafından taşınmazın ... fotoğraflarındaki görünümü ile 1980 li ve 1990 lı yıllara ait fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftası getirtilerek taşınmaz ve çevresinin davalı olan aynı adadaki diğer parsellerle birlikte o tarihlerde kullanılıp kullanılmadığı ve sözü edilen bu haritalarda mülkiyet sınırının gözüküp gözükmediği özel aletlerle ve bilimsel yöntemlerle araştırılıp incelenmemiştir. Bu nedenle;