muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7534, Karar No: 2015/8360, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7534 E.  ,  2015/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 934,13 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacılar... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacılar... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Uyap kayıt sistemi üzerinden çıkartılan nüfus kayıt örneğine göre, davacı asılın dava tarihinden sonra 10.05.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmış olup, asıl hak sahibinin ölümü ile ölen lehine doğmuş hak ve alacakları talep etme hakkının TMK'nın 599. maddesi gereğince yasal mirasçılarına geçeceği, bu kapsamda davacının (murisin) sağlığında haksız tutuklama nedenine dayalı olarak uğradığı kayıpların giderilmesine ilişkin açmış olduğu tazminat hakkını (davasını) da kapsayacağı ve bu hakkın yasal mirasçılarına geçeceğinin anlaşılması karşısında, ölenin yasal mirasçılarının vekilleri aracılığıyla dosyaya sunmuş oldukları usulüne uygun vekaletname dikkate alınarak, davaya dahil edilmeleri ve yapılacak yargılama sonucu ölenin yasal mirasçıları lehine hak ve nasafet ilkelerine uygun bir tazminata hükmedilmesi yerine, davacının yasal mirasçıları olan... ve ...'in davaya dahil edilmeleri yönünde herhangi bir karar verilmeden, davaya devam ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok fazla manevi tazminata hükmolunması,

İsabetsiz olup, davalı vekili ve davacılar... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52666, Karar No: 2014/1699, Tarih: 27.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52666 E.  ,  2014/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... ile ... Grup Temizlik Otamasyon Gıda Otomasyon Gıda Danışmanlık Nakliyat Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde, kıdem tazminatı için hakkın doğduğu tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir. 4857 sayılı İş Kanununun 120’nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesinin on birinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Davacı, emekli olarak iş akdini sona erdirdiğinden, yaşlılık aylığı tahsis belgesini işverene bildirdiği tarihten itibaren faiz yürütülmelidir. Ancak davacı, buna ilişkin belge sunmadığından kıdem tazminatına yürütülecek faizin dava tarihinden başlatılması gerekirken, fesih tarihinden başlatılması, ayrıca davacının dava dilekçesinde yıllık ücretli izin alacağı için 100 TL talep etmesi karşısında, hüküm fıkrasında dava dilekçesi ile talep edilen miktarın “100,000 TL” şeklinde yazılmasının infazda tereddüde yol açabileceğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının tamamen çıkarılarak yerine,

“1- Davanın KISMEN KABULÜNE,

2- 5.940,09 TL brüt kıdem tazminatı alacağının dava tarihi olan 04.01.2010 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının tamamen çıkarılarak yerine,

“1- Davanın KISMEN KABULÜNE,

2- 5.940,09 TL brüt kıdem tazminatı alacağının dava tarihi olan 04.01.2010 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

3-738,30 TL brüt yılık ücretli izin alacağının 100 TL’sinin dava tarihi olan 04.01.2010 tarihinden, bakiye 638,30 TL'sinin ıslah tarihi olan 21.02.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Yasal kesintilerin ödeme sırasında dikkate alınmasına,

5- Fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,

6-Peşin yatırılan 177,50 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 219,20 TL karar ve ilam harcının, davalı ... harçtan muaf olduğundan davalılar ... Grup Temizlik Otomasyon Gıda Danışmanlık Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve ... Tekstil Turizm İnşaat Plastik Temizlik Otomotiv Maden Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden müteselsilen tahsili hazineye irat kaydına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun YD İtiraz No 2011/321 sayılı 30.06.2011 tarihli kararı dikkate alınarak hesaplanan 801,41 TL vekâlet ücretinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8- Davalılar ... ve ... Grup Temizlik Otomasyon Gıda Danışmanlık Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun YD İtiraz No 2011/321 sayılı 30.06.2011 tarihli kararı dikkate alınarak hesaplanan 542,11 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... ve ... Grup Temizlik Otomasyon Gıda Danışmanlık Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne verilmesine,

9- Davacı tarafından karar, vekâlet ve başvuru harcı dışında harcanan ve aşağıda dökümü bulunan toplam 329,17 TL yargılama giderinin davanın kabul edilen kısmı dikkate alınarak hesaplanan 196,35 TL'sinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına,

Davacı tarafından peşin yatırılan başvuru, karar ve vekâlet harcı toplamı olan 197,40 TL harcın davalılar ... Grup Temizlik Otomasyon Gıda Danışmanlık Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve ... Tekstil Turizm İnşaat Plastik Temizlik Otomotiv Maden Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1022, Karar No: 2011/2538, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1022 E.  ,  2011/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6510, Karar No: 2016/6126, Tarih: 22.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/6510 E.  ,  2016/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği ... 2. Çocuk Mahkemesi'nin 22.02.2010 tarih 2009/772 esas 2010/146 karar sayılı kararında belirtilen 21.11.2009 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/341, Karar No: 2023/810, Tarih: 22.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/341 E.  ,  2023/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2022 tarihli, 2022/690 Esas, 2022/663 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. 53, 58. maddeleri gereğince 10 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Mahkemenin 24.10.2022 tarihli ek kararı ile, kararın sanığın yüzüne karşı okunmuş olması karşısında, sanığın istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/2590 Esas, 2022/1689 Karar sayılı kararı ile, sanığın istinaf dilekçesinin Mahkemeye cezaevi müdürlüğü tarafından sehven geç gönderilmiş olması nedeniyle sanığın temyizinin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin 24.10.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede, kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süresi içerisinde verdiği cezaevi idaresinin 15.12.2022 havale tarihli dilekçesinde özetle zararın tamamını kovuşturma tamamlamadan karşıladığını, etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak, takdirî indirim yapılması gerektiğini, sanık müdafii süresi içerisinde verdiği 10.12.2022 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, şikâyetçinin zararının henüz kovuşturma aşaması bitmeden karşılandığını, katılan tarafın şikâyetinden vazgeçtiğini, takdirî indirim uygulanması gerektiğini, sanığın olaydan dolayı pişman olduğunu ileri sürmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık ve kamera araştırma tutanağı, görgü tespit ve olay yeri krokisi tutanağı, görüntü inceleme, araştırma, muhafaza altına alma ve yakalama tutanağı ve 1 Adet CD, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın olay günü gece vaktinden sayılan 00.40 sıralarında katılanın ikametinin otoparkındaki bulunan depo olarak kullandığı yerde bulunan 1 adet bisiklet, 1 adet güneş gözlüğü, 40 çift yeni bayan ve erkek ayakkabısı, 2 adet 16 litre zeytinyağı, 3 adet 5 kg sade yağ, 1 adet 5 kg sızma zeytinyağı ve 1 adet kamerayı hırsızladığı, sanığın alınan savunmalarında da suçunu ikrar ettiği gibi, görüntü inceleme tutanağı ile de olayın bu şekilde meydana geldiğinin sabit olduğu, katılanın olay nedeniyle meydana gelen zararı 150.000,00 TL civarında olup bunun yaklaşık 50.000,00 TL'sının katılana iade edildiği, geri kalan zararının sanık tarafından giderilmediği, katılanın şikâyetinin devam edip etkin pişmanlık hükümlerinden sanığın faydalanmasına rıza göstermedikleri anlaşılmış olmakla, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi hükümleri gereğince yasal şartları oluşmadığından indirim yapılmayarak sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması yoluna gidildiği, TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer ile amaç ve saik, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınarak, asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini ile sanığın takdiren ve teşdiden 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiği anlaşıldığından TCK'nın 143. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında artırım yapılarak sanığın 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın suç kayıtlarına yansıyan aynı suçu işleme konusundaki istikrarlı davranışları ve suç işlemeye eğilimli kişiliği nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu bir vicdani kanaate varılamadığında geçmişi nazara alınarak hakkında TCK'nın 62/1. maddesindeki takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi, tekerrüre esas sabıkasının olması, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmiş olması nedeniyle yasal şartları oluşmadığından, sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’ nun 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine, TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelemesine ve sanık hakkında CMK’nın 231/5-6. maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın daha önce ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/696 Esas, 2020/263 Karar sayılı sayılı ilâmı ile neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, verilen cezanın 01.01.2021 tarihinde kesinleştiği ve sanığın TCK'nın 58. maddesinde belirtilen 3 yıllık süre geçmeden davaya konu suçu işleyerek mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 58/7

. maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın daha önce ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/696 Esas, 2020/263 Karar sayılı sayılı ilâmı ile neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, verilen cezanın 01.01.2021 tarihinde kesinleştiği ve sanığın TCK'nın 58. maddesinde belirtilen 3 yıllık süre geçmeden davaya konu suçu işleyerek mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, sanığın ikinci kez mükerrir olması sebebiyle 5275 Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay yerini gören kamera kayıtları, CD izleme tutanağı, sanığın ikrarı karşısında, sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanığa katılanın kalan zararı olan 100.000,00 TL'yi ödemesi konusunda süre verildiği halde bu zararı gidermediği ve katılan vekilinin de karar duruşmasında kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermediklerini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal imkan bulunmadığı, sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen indirimin uygulanmadığının anlaşılması karşısında sanık ve müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/2590 Esas, 2022/1689 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1019, Karar No: 2011/2542, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1019 E.  ,  2011/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1383, Karar No: 2012/707, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1383 E.  ,  2012/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2006 gün ve 2005/578 Esas, 2006/45 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, 12.11.2003 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11944, Karar No: 2025/8347, Tarih: 07.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/11944 E.  ,  2025/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3000 E., 2022/66 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret,temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/3000 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle Tebliğname düzenlenerek gönderilmesi üzerine yapılan incelemede, öğrenme üzerine, karara karşı suça sürüklenen çocuk ...'ın 22.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, ancak suça sürüklenen çocuk ...'ın bu temyiz istemi hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.