muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15294, Karar No: 2023/4657, Tarih: 20.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15294 E.  ,  2023/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/5 E., 2013/578 K.

...

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

...

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

07.05.2021 tarihli temyizin süreden reddine dair ek karar, cezaevinde olan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/son maddesi uyarınca okunup anlatılmadan usûlsüz olarak tebliğ edildiğinden, suça sürüklenen çocuğun 04.08.2021 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenmeyle süresinde olduğu ve 16.04.2021 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 07.05.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Mala Zarar Verme Suçu İçin

Konya 3. Çocuk Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2013/5 Esas, 2013/578 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesinin ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2. Hırsızlık Ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçları İçin

Konya 3. Çocuk Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2013/5 Esas, 2013/578 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilip 09.10.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.04.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/9736, Karar No: 2013/9356, Tarih: 01.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9736 E.  ,  2013/9356 K.**

* HARİCİ SATIŞ SÖZLEŞMESİ

* KADASTRO TESPİTİ ÖNCESİ DÜZENLENEN SATIŞ SENEDİ

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 13

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Alaçam Köyü çalışma alanında bulunan 145 ada 6 parsel sayılı 19812,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davalılar F.. Y.. ve arkadaşları adına veraseten iştirak halinde tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar N.. B.. ve arkadaşları irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar; dava dışı 145 ada 4 parsel sayılı taşınmazın malikleri olup 145 ada 6 parsel sayılı taşınmazda kalan 2000 metrekarelik kısmı 30.03.1957 tarihli harici satış sözleşmesi ile satın aldıkları iddiası ile dava açmışlardır. Mahkemece; davacıların dayanmış olduğu 30.03.1957 tarihli satış sözleşmesinin tapuda yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Tapuda kayıtlı taşınmazların satışının resmi şekilde yapılacağı kuşkusuzdur. Ancak Tasfiye Kanunu niteliğinde olan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesinde koşulların varlığı halinde kadastro tespitinden önce yapılan satışa değer verileceği hususu düzenlenmiştir. Somut olayda dava, kadastro öncesi tarihte düzenlenen satış senedine dayanılarak açılmıştır. Öte yandan davacıların dayandığı 30.03.1957 tarihli satış sözleşmesinin çekişmeli taşınmaz bölümünü kapsadığı ve davalı 145 ada 6 parselin dayanağı olan 18.1.1944 tarih ve 1682 numaralı tapu kaydının maliki olan H... oğlu M... D... tarafından davacılar murisi K... Ç...'a yapılan satışa ilişkin olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanan deliller ile de belirlenmiştir. Bu durumda uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz bölümünün zilyetliğinin davacı tarafa hangi tarihte devredildiği ve davacı taraf yararına kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesindeki şartların gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir. Ne var ki, mahkemece bu hususta yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, 30.07.1957 tarihli satış senedinde imzası bulunan tanıklar ile tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile taşınmazın başında yeniden keşif yapılarak, çekişmeli taşınmazda davacı tarafın zilyetliğinin başlangıç tarihi, süresi, niteliği sorularak açıklığa kavuşturulmalı, davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-b maddelerinde öngörülen şartların oluşup oluşmadığı tartışılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek ve dosya kapsamına uygun bulunmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3848, Karar No: 2014/8555, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3848 E.  ,  2014/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2114, Karar No: 2012/8456, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2114 E.  ,  2012/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.12.2010 tarih ve 2008/403-2010/677 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısının İstanbul'dan Romanya'ya demiryolu ile eşya taşınması konusunda davalı ile iki adet taşıma sözleşmesi düzenlediğini, taşıma sırasında 3535 koliden 353 adedinin kaybolduğunu, bu nedenle sigortalılarına 7.528 TL ödediklerini ileri sürerek, bu meblağın 18.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tüm parkurlarda meydana gelen kayıptan sorumlu olmadığını, noksanlığın Türkiye dışında meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, olayda Uluslararası Demiryolu Taşımalarına İlişkin Sözleşme (COTIF) ile bu sözleşmeye değişiklik getiren COTIF-CIM Ana Ek B hükümlerinin uygulanması gerektiği, taraflar arasında akdedilen taşıma sözleşmesiyle ilgili tanzim edilen CIM evrakının taşıma güzergahını kapsadığı, taşımanın uygulama alanı içinde olduğu, sigortacının isteyebileceği tazminat miktarının sigortalının uğradığı gerçek zararla sınırlı olduğu, hasarlanan emtianın gerçek değerinin fatura değerine göre belirleneceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.675,87 TL'nin 18.02.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12312, Karar No: 2012/13970, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12312 E.  ,  2012/13970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacıların tapu iptali ve tescili, ikinci kademedeki istekleri ise ödenen bedelin ve cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici ... Ltd. Şti.vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahibi ... Ltd. Şti. vekili, davalı yüklenici ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmenin tadil edildiğini, dava konusu bağımsız bölümde yüklenicinin hakkının bulunmadığını, 2232 parsel sayılı taşınmaza yapılacak konutların arsa sahibine ait olacağını, bu taşınmaza yapılacak inşaatın tamamlanma aşamasına göre 2233 parsel sayılı taşınmazda yapılacak bağımsız bölümlerin yükleniciye bırakılacağını, bu nedenle öncelikle 2232 parsel sayılı taşınmazdaki eksik işlerin belirlenmesi gerektiğini, yüklenicinin tamamlamadığı eksik işlerin arsa sahibi müvekkili tarafından tamamlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirmiş olduğu gerekçesiyle 2233 parsel sayılı taşınmazda ... blok ... no'lu bağımsız bölüme ilişkin tapunun iptali ile davacılar adına ½ şer pay oranında tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince; davalı yüklenici ile davalı arsa maliki arasında 29.06.2005 tarihinde ... Noterliği’nde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Bu sözleşme gereğince, davalı yüklenici 2232 sayılı parselde bina yaparak anahtar teslimi olarak arsa malikine teslim edecek, karşılığında 2233 parsel sayılı taşınmazdaki binalar yükleniciye bırakılacaktır. Davacı, anılan bu sözleşme uyarınca yükleniciye bırakılan 2233 parsel sayılı taşınmazdaki ... Blok ... numaralı bağımsız bölümü 22.04.2006 tarihli adi yazılı sözleşmeyle 95.000 Euro bedelle yükleniciden temlik alıp, bedelini ödemiştir.

Davacı, davada yüklenicinin temliki işlemine dayandığından bağımsız bölümün adına tescilini sağlayabilmesi için yüklenicinin arsa malikine karşı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlenen edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmiş olması gerekir.

Somut olayda, yüklenicinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlenen edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirip getirmediği belirlenmemiştir. Bu nedenle, yüklenicinin sözleşmeyle yerine getirmesi gereken edimleri hangi oranda yerine getirdiği tespit edilmeli, edimlerin arsa maliki açısından katlanılabilir seviyede yerine getirilmiş ise eksik ve ayıplı işlerin bedelinin toplamının davacı tarafından depo edilmesi için uygun bir süre verilmelidir. Ayrıca, arsa malikine ait taşınmazda iskan ruhsatı alınmamış ise, bu eksikliğin giderilmesi için de davacıya süre verilmelidir. Daha açığı, yüklenici sözleşmede belirlenen edimlerini yerine getirerek taşınmazı adına tescile hak kazandığının anlaşılması halinde, davacının tapu iptali ve tescil istemi değerlendirilmelidir.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar doğrultusunda arsa payı karşılığı davalı arsa sahibine bırakılacak taşınmaz üzerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın yükleniciye düşen taşınmaz üzerinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yüklenicinin edimini yerine getirdiği gerekçesiyle yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırına iadesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6125, Karar No: 2015/9910, Tarih: 30.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6125 E.  ,  2015/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/384-2013/298

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı H.. G.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davacının üniversite öğrencisi olması nedeniyle okuluna devam edemediğini, malul kaldığını belirterek okulu bir yıl geç bitirecek olması nedeniyle 7.000,00 TL ve okulun bir yıl uzaması nedeni ile yapılacak eğitim giderleri için 1.000,00 TL olmak üzere 8.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davacının olay nedeniyle şiddetli depresyon geçirdiğini, bu nedenle psikiyatrik tedavi gördüğünü belirterek 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davada, davanın kısmen kabulü ile davacının okulunu geç bitirmesi nedeniyle 3.841,46 TL, okul masraflarındaki artış nedeniyle 303,44 TL olmak üzere toplam

4.144,90 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Ö.. G.. ve H.. G..'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline, talebe konu zararlar teminat kapsamında olmadığından davalı sigorta şirketine yönelik davanın reddine, birleştirilen davada, davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Ö.. G.. ve H.. G..'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı H.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı H.. G.. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi gereğince yaralanması sonucu üniversiteyi geç bitirmesi nedeniyle uğradığı maddi zararın tazminini talep etmiş, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuyla davacının bu talebi belirlenerek davalılar işleten ve sürücüden tahsiline karar verilmiş, zararın dolaylı olduğu gerekçesiyle davalı sigorta şirketi bu zarar kaleminden sorumlu tutulmamıştır.

Davacı, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi gereğince yaralanması sonucu üniversiteyi geç bitirmesi nedeniyle uğradığı maddi zararın tazminini talep etmiş, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuyla davacının bu talebi belirlenerek davalılar işleten ve sürücüden tahsiline karar verilmiş, zararın dolaylı olduğu gerekçesiyle davalı sigorta şirketi bu zarar kaleminden sorumlu tutulmamıştır.

Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesi ile sigortalanan motorlu aracın 3. kişilere vermiş olduğu zararlarda, sigorta şirketi meydana gelen doğrudan zararlardan sorumlu olup, oluşan dolaylı zararlardan sorumlu değilse de, BK'nun 46. maddesinde düzenlenmiş olan ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle uğranılan zarar dolaylı bir zarar olmayıp trafik sigortacısının sorumluluğu cihetine gidilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi

gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının yaralanmasının özelliği ve kusur oranları gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı H.. G.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı H.. G.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı H.. G..'e geri verilmesine 30.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.