muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2911, Karar No: 2018/6456, Tarih: 31.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2911 E.  ,  2018/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde asıl davanın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, asıl davada yaptıkları ihale ile davalıyla hizmet alım sözleşmesi imzalamaları üzerine bakanlıkları bünyesinde davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti. tarafından çalıştırılan dava dışı işçi ... tarafından aleyhlerine açılan ... 2. İş Mahkemesi’nin 2008/263 esas sayılı kararına istinaden başlatılan icra takibi sonucunda ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/7149 esas sayılı dosyasına ödedikleri toplam 10.381,98 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini istemiş. Birleşen davada ise yine aynı işçiyi bakanlıklarında alt işveren olarak çalıştıran davalı ... Bil. Müş. San. Tic. Ltd. Şti.’nin ödedikleri 10.381,98 TL miktarın 2.125,11 TL sinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, asıl ve birleşen davada davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının asıl davasının kısmen kabulüne, 8.256,87 TL'nın 06/09/2012 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıyı verilmesine, fazla istemin reddine, birleşen davasının kabulü ile, 2.125,11 TL'nin 06/09/2012 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıyı verilmesine karar verilmiş; hüküm, asıl davanın davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, hizmet alım ihalesinin asıl ve birleşen davanın davalıları tarafından üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, davalı yüklenicilerin çalıştırdığı işçilerin iş hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından ve ücretlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçilerin işçilik tazminatları ve ücret alacaklarının tahsili için açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ve ücret alacağının eldeki davanın tarafı olan davacıdan tahsiline karar verildiği ve icra takibi sonunda da, davacı tarafından ödendiği ihtilafsızdır.

Dava, asıl işveren davacı Bakanlığa karşı davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçilerin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldıkları işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen yıllık izin ücreti alacağından tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir.

Somut olayda davacı, asıl davada, dava dışı işçi ...’e ödemek zorunda kaldığı işçilik alacaklarının tamamını, bu işçiyi son alt işveren olarak çalıştırmış olan davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti.’den tahsil edilmesini istemiş ve birleşen davada ise asıl davada talep ettiği alacağın 2.125,11 TL'lik kısmından davalı ... Bil. Müş. San. Tic. Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğunu ve bu miktarın ondan tahsili gerektiğini iddia etmiştir. Mahkemece davacının, davalılardan talep edebileceği rücu alacağı kıdem tazminatı yönünden davalıların dava dışı işçiyi çalıştırdıkları kendi dönemlerine göre hesaplanmış ve işçinin son alt işvereni olması nedeniyle ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti de davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti.’ne yüklenmiştir. Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarına yönelik mahkemenin bu kanaati yerinde olmuşsa da yıllık izin ücretinin de alt işverenlerin her birinin dava dışı işçiyi çalıştırdığı dönemi kapsayan kısmından sınırlı sorumlu olacağı, dava dışı işçinin davalı alt işverenler işçisi olarak çalıştığı süre bir yıldan az olsa bile işçiyi çalıştırdığı süre ile orantılı olarak yıllık izin ücretinin bu alt işverenlerden tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılacak inceleme sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti.’nın ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, peşin alınan 161,78 TL harcın istek halinde davalı ... Gıda Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Ltd. Şti.’ne iadesine, HUMK’nun 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/424, Karar No: 2012/18537, Tarih: 05.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/424 E.  ,  2012/18537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 28/09/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, "www.....com" adlı internet haber kanalında 12/09/2009 tarihli "Görünmez Kaza Kurşun Sekmesinden" başlıklı haberde, yaşamını yitiren ...'ın vurulup öldürülmesi olayında kurşunun davacının kullandığı silahtan çıktığının belirlendiği şeklindeki asılsız haberle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise; dava konusu haberde iddia edildiği gibi davacının cinayet işlediğine, katil gibi gösterildiğine ilişkin hiçbir beyanın bulunmadığını, haberin yayın ve yazımında davacının kişilik haklarına saldırılmadığını, dava konusu haber ve olayın gerçek ve güncel olduğunu, gazetecinin maddi gerçeği araştırmak ve ortaya çıkarmak görevi bulunmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, kurşunun davacının tüfeğinden çıktığına ilişkin haberin hukuka uygun olmadığı, maddi gerçekliğe uygun olmadığı, davacının kişilik haklarını ihlal edici nitelikte olduğu gerekçesi ile istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu www.....com adlı internet haber kanalında 12/09/2012 tarihinde yer alan "Görünmez Kaza Kurşun Sekmesinden" başlıklı haberde, Avcılar ve Atıcılar Derneği ... Şubesi tarafından düzenlenen domuz avı sırasında domuz sürüsüne açılan ateş sonucu ...'ın kaza kurşunu ile vurulduğu, olay yerinde yaşamını yitirdiği, olayla ilgili olarak 4 avcının gözaltına alındığı ...'ın ölümüne neden olan kurşunun gözaltına alınan avcılardan ...'nın tüfeğinden çıktığının belirlendiği, kurşunun kayalardan sekerek isabet ettiğinin sanıldığı belirtilmektedir.

Dava konusu yayın yukarıda açıklanan ilkelere ve görünür gerçekliğe uygundur. Dava konusu haberin resmi mercilerce başlatılan soruşturma bilgilerine dayalı olarak yapıldığı anlaşılmakta olup davacının kişilik haklarına bir saldırı teşkil etmemektedir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun olmamıştır.

Diğer yandan, 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi (HUMK'nun 275. m) uyarınca "mahkeme çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz”.

Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. Mahkemece bilirkişi görüşüne başvurulması da doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6657, Karar No: 2024/2670, Tarih: 22.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/6657 E.  ,  2024/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2020/65 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ...1. Asliye Hukuk Mahkemesine sundukları dava dilekçelerinde; ...ilçesi ... kasabası Orta mahalle Sakal Tutan mevkiinde bulunan 14.03.1936 tarih ve 8 nolu tapu kaydı ile murislerinden kendilerine intikal eden 6 dönüm civarında bir yerin kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığını, daha sonrasında yapılan orman kadastrosu çalışmasında bu yere 102 ada 1 parsel numarası verilerek orman sınırları içerisinde kaldığını, bu taşınmazın ...Kadastro Mahkemesinin 1998/243 esasında kayıtlı dava dosyasında davalı olduğunu belirterek 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki tapu kaydı kapsamında kalan bölümün miras hisseleri oranında adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişler, yapılan yargılama neticesinde ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/260E-2014/526K sayılı ilamıyla davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/06/2017 tarihli ve 2016/14540 Esas, 2017/5594 Karar sayılı ilamı ile ''Taşınmazın kadastro tutanağı dava tarihinde kesinleşmemiş olduğuna göre mahkemece görevsizlik kararı verilip, dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu" gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

...Kadastro Mahkemesince; "1988/243 E sayılı dosyasında dava konusu Antalya ili ...ilçesi ... Mahallesi 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilerek hükmün 28.04.2006 tarihinde kesinleştiği, taşınmaz hakkında kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğundan davacıların davasının reddine" karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...Kadastro Mahkemesince; "1988/243 E sayılı dosyasında dava konusu Antalya ili ...ilçesi ... Mahallesi 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilerek hükmün 28.04.2006 tarihinde kesinleştiği, taşınmaz hakkında kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğundan davacıların davasının reddine" karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...Kadastro Mahkemesinin 1998/243 Esas ve 2001/82 Karar sayılı dosyasındaki hüküm, İlk Derece Mahkemesince her ne kadar işbu dava yönünden kesin hüküm olarak kabul edilmiş ise de iş bu dosya davacılarının kesin hüküm kabul edilen davada taraf olmadıkları, ilgili dosyada dava konusu edilen yerlerin işbu dosyada dava konusu olmadığı, bu yönüyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 303 üncü maddesinde yer alan kesin hüküm koşullarının oluşmadığı, kaldı ki işbu dava 11.12.1996 tarihinde açıldıktan sonra 1998/243 Esas sayılı dosyanın 28.04.2006 tarihinde kesinleştirildiği, her iki dosyada da 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı olduğu gözetildiğinde 1998/243 Esas sayılı dosyada dava devam ederken iş bu davanın açıldığı, buna göre işbu dosyanın 1998/243 Esas sayılı dosya ile birleştirilerek karar verilmesi gerektiği, kesinleşmiş bir hükümden bahsedilemeyeceği çıktır. Yine, İlk Derece Mahkemesince deliller toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmektedir.

O halde Mahkemece yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ve varsa ilgili Yargıtay ilamlarının örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanun'lar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman bilirkişi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak)denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 17/2 nci maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmeli, orman olmadığı araştırılmalı, dava konusu 102 ada 1 parselin davalı olduğu

...Kadastro Mahkemesinin 1998/243 Esas, 2001/82 Karar sayılı dosyası işbu dosya içerisine alınarak davacı tarafın dayandığı tapu kaydı da yöntemine uygun olarak keşifte mahalline uygulanarak toplanmış ve toplanacak delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, 22.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18559, Karar No: 2010/3192, Tarih: 02.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18559 E.  ,  2010/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama bağ niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen omcaların bedelinin de taşınmazın kapama bağ değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak, bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8448, Karar No: 2024/8999, Tarih: 25.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8448 E.  ,  2024/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/245 E., 2024/40 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... ve Tekstil San. Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette yün ve keçe bölümünde 01.09.1995-31.12.2011 tarihleri arasında, her sene kış aylarında bir buçuk ay bazen 2 ay ara verdiklerini beyanla, sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde, davacının hizmet cetvelinde yer alan çalışmalar haricinde bir çalışmasının bulunmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 89/9 uncu maddesi uyarınca davanın tespiti istenen hizmetin görüldüğü yılın sonundan itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre içersinde açılması gerektiğini, hak düşürücü sürenin Mahkemece re'sen gözetilerek davanın reddine karar verilmesini, müvekkili Kurumun fer'i müdahil olması nedeni ile aleyhine yargılama gideri yönünden hüküm kurulmamasını talep etmiştir.

2.Davalı ... ve Tekstil San. Tic. A.Ş. vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde, açılan davanın kanunun emrettiği hususları kapsamadığını, davacının çalıştığı iş kolunun 2008 yılında kapatıldığını ve üretimin tatil edildiğini, aradan yaklaşık 15 sene zaman geçtiğini, davanın reddi gerektiğini, ayrıca müvekkili şirketin tüm iş ve işlemleri ile genel merkezinin Ankara'da olduğunu, bu sebepten davanın Ankara İş Mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının işyerinde çalıştığı yıl ve günlere ait primlerin eksiksiz olarak yatırıldığını, kendi isteği ile dosyasında gösterilen tarihte işten ayrıldığını, bir daha da çalışmasının bulunmadığını, işyerinde çalıştığı döneme ait primlerin eksiksiz olarak yatırıldığını, hakkın kötüye kullanıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI