muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14141, Karar No: 2010/10407, Tarih: 18.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14141 E.  ,  2010/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/05/2006 gününde verilen dilekçe ve ...'nın açtığı 2006/281 Esas sayılı birleşen dosya ile 2006/244 Esas sayılı birleşen dosyalar ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davaların kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ..., ..., ..., ... ve ... ve davalı-karşı davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacılardan ...’ın tüm, diğer davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'in öteki temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılardan ..., ..., ..., ... ve ... ile davalı-karşılık davacı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda ölenin davacılara olan yakınlığı, olay tarihi ve kusur durumu ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacılardan ..., ..., ..., ... ve ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının davacılardan ... yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 1-b nolu bendinde yer alan “…1000,00-…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…3.000,00…“ sayı dizisinin yazılmasına; 1-c nolu bendinde yer alan “…1000,00-…” ve “…4000,00-…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…3.000,00…” ve “…12.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; 6. sayfanın harç alınmasına ilişkin paragrafında yer alan “…270,00-…” ve “…189,00-…” biçimindeki sayı dizleri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…810,00…” ve “…729,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; aynı sayfanın avukatlık ücretleri takdirine ilişkin paragraflarında yer alan “…600,00-…”, “…600,00-…”, “…1320,00-…” ve “…600,00-…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.700,00…”, “…1.700,00…”, “…2.420,00…” ve “…1.700,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalı-karşılık davacılardan ...’ın tüm, diğer davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'in öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı-karşı davacı ...'a yükletilmesine ve peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26960, Karar No: 2016/828, Tarih: 14.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/26960 E.  ,  2016/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenliğe ait zincir restorantta 2008/Mayıs ayın sonundan 08.07.2011 tarihine kadar fırın ustası olarak aylık net 1.700 TL çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 06.07.2011 tarihinde istifa ettiğini, sonraki günlerde haklı bir neden olmaksızın işe gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekili cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve yasal süresi içinde sunduğu tanık listesinde üç tane tanık bildirmiştir. Mahkemece bu tanıklardan ikisine dinlenilmesi için davetiye çıkarılmış, tebliğe çıkarılan davetiyeler tanıkların belirtilen adreslerden ayrıldıkları gerekçesiyle iade edilmiş, davalı vekili 26.03.2013 tarihli 5. oturumda tanıkların yeni adreslerini bildireceğini beyan etmiştir.

Mahkemece 26.03.2013 tarihli 5. oturumda;

“Davalı vekilinin tebligat yapılamayan ve taşındığı anlaşılan tanıklarının adreslerini bildirdiğinden ve masraf yatırıldığından yeniden davetiye çıkarılmasına, adres bildirilememesi halinde tanıkların adreslerinin resmi kurumu ve kuruluşlardan ayrı ayrı araştırılmasına, davalı vekiline bu konuda 20 gün süre verilmesine” şeklinde ara karar oluşturulmuştur.

26.06.2013 tarihli 6. oturum için davalı vekili mazeret bildirmiş, mahkemece davalı vekilinin mazereti kabul edilmiş ve dosyanın tevdiine dair ara karar oluşturularak yargılamaya devam edilmiş, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili esasa ilişkin olarak ve tanıklarının dinlenmesi gerektiğini belirterek usule ilişkin olarak temyiz etmiştir.

Dosyada öncelikli sorun davalı şirketin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilip, edilmediğidir.

Hukuki dinlenilme hakkı 6100 Sayılı HMK’nın Hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. Maddesinde aynen;

“MADDE 27- (1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

Kararı davalı vekili esasa ilişkin olarak ve tanıklarının dinlenmesi gerektiğini belirterek usule ilişkin olarak temyiz etmiştir.

Dosyada öncelikli sorun davalı şirketin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilip, edilmediğidir.

Hukuki dinlenilme hakkı 6100 Sayılı HMK’nın Hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. Maddesinde aynen;

“MADDE 27- (1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir. “ şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin 2/b bendinde belirtilen “…. ispat hakkı “ delil sunma hakkı olup, taraflar yasal ve süresinde olmak koşulu ile her türlü delili sunma ve delillerinin toplanılmasını isteme ve bu bağlamda tanıklarının dinlenilmesi isteme hakkına sahiptir.

Davalı şirket, davaya karşı vekili marifeti ile cevap verip, cevap dilekçesi ile delillerini ve bu bağlamda mahkemece verilen süre içinde dinletmek istediği üç tanığı bildirmiştir.

Mahkemece davalı şirketin iki tanığına dinlenilmesi için davetiye çıkarıldığı ve davetiyelerin iade edilmesi nedeniyle tanıkların dinlenmediği, diğer tanık için ise davetiye çıkarılmadığı anlaşılmıştır.

6100 Sayılı HMK’nın 240/3 maddesindeki “Tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa, tarafa adres göstermesi için, işin niteliğine uygun kesin süre verilir. Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse, bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçmiş sayılır” düzenlemesi karşısında, Mahkemenin 26.03.2013 tarihli 5. oturumunda aldığı ara karar usule uygun değildir.

Mahkemece; davalı vekiline tebligat yapılamayan tanıklarının tebligata yarar açık adreslerini bildirmesi için HMK’nın 240/3 maddesi uyarınca işin niteliğine uygun kesin bir süre verilmeden ve ayrıca davetiye çıkarılmayan diğer davalı tanığının gerekçe gösterilmeksizin dinlenmeden dosyanın bilirkişiye tevdii ile rapor alınarak yargılamanın sonuçlandırılması, Anayasal ve Yasal hukuki dinlenilme, buna bağlı adil yargılanma hakkının ihlali olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4549, Karar No: 2017/9381, Tarih: 14.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4549 E.  ,  2017/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ile ... ve ark. vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; Müvekkillerinin, ...,..., ... mah.... pafta, ... ada...parsel de kayıtlı apartmanın... ve ...numaralı bağımsız bölümlerin malikleri olduğunu, bağımsız bölümlerin arsa paylarının paylaştırılması sırasında büyük oranda paylaştırma hatası yapılmış ve bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olmayan arsa payları tevzi edilmiş olduğunu, bağımsız bölümlerin değerleri, m2 alanları, kaçıncı katta olduğu, ve cephesi ve tabiattan yararlanma konumuna bakılmaksızın hatalı ve orantısız olarak yapılmış arsa payı dağılımındaki eşitsizliğin müvekkillerinin maddi yönden büyük zararına sebebiyet verdiğini, bu nedenle arsa payları ile bağımsız bölümlerin hatalı olarak düzenlendiğini belirterek eşit olmayan arsa payı dağılımının giderilmesini, binada mevcut bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere devrinin önlenmesi bakımından tedbir konulmasını, mümkün olmadığı taktirde şerh konulmasını, masraf ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 27/08/2015 tarihli bilirkişi raporu yeterli ve gerekçeli bulunup hükme esas alınarak, davalı ...'in dava tarihi itibariyle ve yargılama boyunca kat maliki olmadığından bu davalı hakkında davanın usulden reddine, diğer davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar ile davalı ... ve ark. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 27/08/2015 tarihli bilirkişi raporu yeterli ve gerekçeli bulunup hükme esas alınarak, davalı ...'in dava tarihi itibariyle ve yargılama boyunca kat maliki olmadığından bu davalı hakkında davanın usulden reddine, diğer davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar ile davalı ... ve ark. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, veya kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir."Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 1968 olan kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı gibi kat irtifakının kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz ileri sürülmemiştir. Açıklanan nedenlerle herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak arsa payı düzeltimi davasının reddi yerine kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5298, Karar No: 2012/10129, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5298 E.  ,  2012/10129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2007 gün ve 2006/16 Esas, 2007/154 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Aralarında gönül ilişkisi bulunan sanık ve mağdurenin ilk olarak 26.08.2005 tarihinde anlaşarak kaçtıkları ve 16.09.2005 tarihinde sanığın mağdureyi ailesine teslim ettiği, daha sonra 28.09.2005 tarihinde sanık ile mağdurenin yeninden anlaşarak kaçtıkları ve 11.10.2005 tarihine kadar birlikte kaldıkları olaylara ilişkin mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında ilk cinsel ilişki tarihinin kesin olarak tespit edilmediği, sanığın alınan beyanlarında da ilk cinsel ilişki tarihi konusunda çelişkili beyanlarda bulunduğu ve yine yargılama sırasında bu çelişkilerin giderilerek ilk ilişki tarihinin kesin olarak belirlenmediği anlaşılmakla, mağdurenin 04.10.2005 doğumlu olması nedeniyle suçun oluşumuna ve niteliğini belirlemeye etkisi bakımından ifadeler arasındaki çelişkinin giderilerek, ilk cinsel ilişki tarihinin kesin olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10793, Karar No: 2014/12172, Tarih: 17.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10793 E.  ,  2014/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, belli bir kamu görevlisi yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin, kendisini Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin özel kalem müdürü olarak tanıtmak suretiyle, katılanın eşini ve kardeşini işe sokacağı vaadiyle katılandan 40.000 TL alması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4208, Karar No: 2010/5631, Tarih: 25.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/4208 E.  ,  2010/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Silahla Yaralama ve bu suça kalkışma

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten silahla yaralamaya kalkışma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına, sanık savunması, katılanların ve tanıkların beyanları ile olay yeri tespit tutanağı içeriğine göre; aralarında mülkiyeti ve kullanımı ihtilaflı olan araziden ot biçme meselesinden katılanlar ile tartışan sanığın sinirlenerek eve gitmesi üzerine katılan ...’in sanıktan şüphelenerek çukur bir yere gizlenerek beklediği, evden aldığı ele geçirilmeyen av tüfeği ile yaklaşık bir saat sonra olay yerine ... gelen sanığın 45-50

metre mesafeden arazide ot biçmekte olan diğer katılan ...’e ... birkaç el ... ettiği sırada katılan ...’ün yaralanmasına yol açtığı, katılan ...’i görmediğinden O’na ... hiç ... etmediği anlaşıldığı halde sanığın katılan ... ‘ e de av tüfeği ile ... ederek isabet ettiremediğinden bahisle silahla kasten yaralamaya kalkışmada bulunduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde olay yeri krokisinden yola çıkarak atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9996, Karar No: 2015/14805, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9996 E.  ,  2015/14805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.