muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7176, Karar No: 2015/24201, Tarih: 09.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/7176 E.  ,  2015/24201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/423671

MAHKEMESİ : Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/50 (E) ve 2014/101 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılama giderlerine ilişkin terkin işleminin temyiz aşamasındaki masraflar da gözetilerek infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmiştir.

1- İkametinde yapılan aramada 1 adet ateşli silah fişeği ile işyerinde yapılan aramada 1 adet 6136 sayılı Yasa uyarınca yasak niteliği haiz sustalı bıçak ele geçirilen sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/4. ve aynı Kanunun 15/1. maddesi kapsamında suç teşkil ettiği, ancak TCK.nun 44. maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 6136 sayılı Kanunun 13/4. ve aynı kanunun 15/1. maddesi gereğince ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; yasak niteliği haiz bıçak bulundurmak suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre belirtilmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "1 yıl" süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3791, Karar No: 2015/2901, Tarih: 28.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3791 E.  ,  2015/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında yazılı eser sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı açtığı dava ile, 2006-2007 yıllarında yönetim kurulu üyesi sıfatıyla, öncesinde ise yüklenici sıfatıyla, davalı kooperatife ait inşaatları yaptığını, iş bedeli alacağının bir kısmının ödenmediğini belirterek bakiye alacağının tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı iş sahibi ise, davacı ile aralarında akdi ilişkinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddeleri gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Somut olayda davacı, davalı ile aralarında sözlü eser sözleşmesi yapıldığını iddia etmekte, davalı ise davacı ile aralarında sözleşme ilişkisinin kurulmadığını savunmaktadır. O halde, davacı akdi ilişkiyi kanıtlamak zorundadır. Davacı taraf, davalının inşaatlarındaki mermer, PVC ve havuz imalâtlarını yaptığını ve bedelinin ödenmediğini iddia etmekte olduğundan iddiasını, müddeabihin miktarına göre 6100 sayılı HMK'nın 200. madde hükmü gereği senetle ispat etmek zorundadır. Taraflar arasında akdi ilişkinin kurulduğunu ispat açısından HMK'nın 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil yada yazılı delil başlangıcı niteliğindeki bir belgeye dayanılmadığı gibi, aynı Kanun'un 200/2. maddesi gereğince davalı vekilince tanık dinlenmesine açıkça muvafakat edilmediğinden, dinlenen tanık beyanlarına göre de taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu kabul edilemez. Davacı, dava dilekçesinde sair deliller demek suretiyle yemin deliline dayanmış ise de, 05.11.2012 tarihli dilekçesinde yemin teklif etmeyeceğini beyan etmekle, davacı ile davalı arasında akdi ilişkinin varlığı usulünce kanıtlanamamış olup, davanın tümden reddine karar vermek gerekirken akdi ilişkinin kurulduğu düşüncesiyle kısmen kabulü yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/729, Karar No: 2023/4135, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/729 E.  ,  2023/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/14 E., 2022/4421 K.

DAVA TARİHİ : 09.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/792 E., 2021/811 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde 52 nci Bakım Fabrika Müdürlüğü/... işyerinde çalıştığını, işyerinin ... şehir merkezine 25 km mesafede bulunduğunu, işyerinde 2012 yılından itibaren servis hizmetinde güvenlik gerekçesiyle aksamalar yaşandığını ve davacının toplu taşıma hizmeti kullandığını, 2012-2018 yılları arasında şehir merkezinden işyerine belediye otobüsü hizmeti olmadığından işveren tarafından Şoförler Odası rayiç bedeli olan 10,00 TL üzerinden ödeme yapıldığını, davalı işyerinin bulunduğu yere herhangi bir belediye otobüsü ya da ulaşım hizmeti sunulmadığını sadece Şoförler Odası tarafından ulaşım imkânı verildiğini, işverenin de bu hususu bildiğinden bu bedel üzerinden yol ücretlerini ödediğini, ancak 2018 yılında Belediye tarafından P1 kodlu aracın saat başı olmak üzere hizmete sunulduğunu ve belediye otobüsü imkânı olduğundan davalı Kurumun belediye rayiç bedeli üzerinden ücreti ödemeye başladığını, ancak Belediyenin tahsis ettiği P1 kodlu aracın da ikinci ... kadar kaldırılmış olduğunu, bu durumda öncesinde olduğu gibi Şoförler Odasının ... - ... hattı dışında ulaşım imkânı kalmadığını, davalı tarafın 2018 yılı öncesinde servis imkânı ve belediye otobüsü servisi olmadığında Şoförler Odası rayicinden ödemiş olmasına rağmen belediye otobüsünün kaldırılması sonrasında ... ulaşım imkânı olan Şoförler Odası rayici üzerinden değil Belediye rayici üzerinden ödeme yaptığını, ...-... arası mesafe için Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasının belirlediği rayiç bedelin 14,00 TL olarak kararlaştırıldığını ileri sürerek eksik ödenen yol ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak işverenin işçiyi ikametgâhına kadar taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, servis hizmetinin verilmediği durumlarda işçilerin ikametgâhlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartının verilebileceğini, bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilmemesi durumunda ise belediyenin rayici üzerinden bedelinin net olarak ödenebileceğini, ancak işyerince servis planlamasına dâhil edilen işçilerin servis hizmeti verildiği müddetçe bu haktan yararlanamayacağını, 52 nci Bakım Fabrika Müdürlüğü bünyesinde çalışan işçilerin 2012-2018 yılları arasında iddia ettikleri işyerine belediye otobüs hizmeti olmadığı ve ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığının belirlemiş olduğu rayiç bedeli olan 10,00 TL tutarı üzerinden yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 2012-2018 yılları arasındaki ocak ve aralık aylarına ait ücret bordrolarında da görüleceği üzere herhangi bir servis yardımının yapılmadığını ve işveren vekilinin sağlamış olduğu servislerle ulaşımın sağlandığını, güvenlik nedeniyle servis hizmeti çıkarılamadığı dönemde ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığından gelen belgeye binaen ...-... arasındaki 25 km'lik yolun rayiç bedelinin 5,00 TL olduğunu, gidiş dönüş toplamda 10,00 TL olarak belirlendiğini ve servis ücretlerinin bu bedel üzerinden hesaplanarak yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait ücret bordrolarının incelenmesinde 2019 ve 2020 yıllarında servis günü (fiilen çalışılan günler) için günlük 10,00 TL netin brütü üzerinden servis yardımı yapıldığı, ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası ise ...-... arası rayiçlerini 2018 yılı sonuna kadar gönderdiği, 2018 yılı rayici 5,00 TL olduğu, 12.05.2020 günlü yazıda ise rayicin 14,00 TL (gidiş geliş) olarak belirtildiği, 2019 yılı için rayiç bedelinin 6,00 TL olduğu, toplu ... sözleşmesi hükmünün işçilere ek maliyet yüklemeden işyerine gidiş gelişlerinin sağlanmasına yönelik olduğu, 2019 ve 2020 yılı için 14.09.2020 tarihine kadar 2019 yılı için günlük 2,00 TL, 2020 yılı için ise günlük 4,00 TL olmak üzere davacının fark yol yardımı alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya yol ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre eksiksiz ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya yol ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre eksiksiz ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı işyerinde uygulanmakta olan 26 ve 27. Dönem Toplu ... Sözleşmeleri'nin 74 üncü maddesinin (1) inci bendinin (b) alt bendinde yer alan "Servis hizmeti verilemediği durumlarda, işçilerin ikametgahlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş ve dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilir. Bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilememesi durumunda belediyenin rayici üzerinden bedeli net olarak ödenir." hükmünde açıkça belirtildiği üzere davacıya Belediye rayici üzerinden bilet ücreti karşılığının ödendiğinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, bu nedenle davacının daha fazla ulaşım ücreti/servis bedeli ödenmesi gerektiğine ilişkin talebinin toplu ... sözleşmesi hükmünde dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının güvenlik gerekçesiyle servis hizmeti sunamadığını, davacının fiilen Şoförler Odasının rayici üzerinden işyerine gidip geldiğini, belediye otobüs seferinin bulunmadığını, daha önce de Şoförler Odası rayici üzerinden ödeme yapıldığı hâlde otobüs seferinin kaldırılmasından sonra belediye otobüsü rayicine göre ödeme yapılmasının davacının fiili olarak karşıladığı yol giderini karşılamadığını, davacının evinden işine gidiş geliş maliyetine göre ödeme yapılması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacıya yapılması gereken yol yardımı miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacıya yapılması gereken yol yardımı miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13322, Karar No: 2016/8280, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13322 E.  ,  2016/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak, abonelik sözleşme tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 36.117,94 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 36.117,94 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 27.05.2015 havale ve harçlandırma tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ikinci fıkrasında yer alan '' 36.117,94 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “500 TL alacağın dava tarihinden , 35.617,94 TL alacağın ise 27.05.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3694, Karar No: 2019/13597, Tarih: 26.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3694 E.  ,  2019/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nun 331. maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nun Onaltıncı Bab'ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; şikayete dayanak olan ... 23. İcra Müdürlüğü’nün 2015/12679 Esas sayılı icra takip dosyasında borçlunun takibe itiraz ettiği ve takip kesinleşmeden 15/07/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu, buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 26/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13711, Karar No: 2022/16110, Tarih: 15.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13711 E.  ,  2022/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, 15.10.2002 tarihinden itibaren yurtdışı ev hanımlığı süresinin 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanabileceğinin tespiti ile yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı 18.09.2002 tarihinden itibaren yurtdışında ikamet ettiğini 15.10.2002 tarihinden itibaren Almanya’da geçen ev hanımlığı süresini borçlanabileceğinin ve borcun tahakkuk ettirilerek ödenmesinin akabinde yaşlılık aylığının bağlanabileceğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum, davacının ancak yurtdışında geçen ev hanımlığı sürelerini borçlanabileceğini, davacının ülkeye giriş-çıkış kayıtlarının ise yurtdışında bulunduğunu göstermediğini, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

II-CEVAP

Davalı Kurum, davacının ancak yurtdışında geçen ev hanımlığı sürelerini borçlanabileceğini, davacının ülkeye giriş-çıkış kayıtlarının ise yurtdışında bulunduğunu göstermediğini, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “... davacının Türk vatandaşı olduğu, davacının ikamet belgesine göre 15/10/2002 tarihinden 09/11/2015 tarihine kadar Almanya'da yaşadığının sabit olduğu, bu döneme ilişkin çalışma kaydının olmadığı, 3201 sayılı Yasanın 1. maddesi ile yurt dışında geçen sürelerin borçlandırılması ve değerlendirilmesine ilişkin yönetmeliğin 9/2 maddesine göre yapılan değerlendirmede ev kadınlığı sürelerinin de borçlanmada esas alınabileceği, Türk vatandaşlarının yurt dışında çalışmaları ya da ev kadını olarak ikamet etmeleri halinde 3201 sayılı Yasaya göre Türk vatandaşı olarak yasadan ve Anayasadan kaynaklanan haklardan yararlanmaya devam edeceğinin düzenlendiği, davalı kurumca davacının borçlanma talebinin yurt dışında belgelerle çalıştığı ve ev kadını olarak ikamet ettiği süreler olan 08/02/2002 tarihinden 20/08/2002 tarihine kadar olan dönem ile 27/08/2010 tarihinden 07/07/2014 tarihine kadar olan süre açısından talep kabul edilerek borç tahakkuk cetveli düzenlendiği, dolayısıyla bu tarihler açısından davacının hukuki yararının bulunmadığı, davacının yurt dışı giriş çıkış kayıtlarında 18/09/2002 tarihinde Türkiye'ye giriş yaptıktan sonra çıkış yaptığına ilişkin kaydın bulunmadığı, 27/08/2010 tarihine kadar olan dönem açısından 15/07/2010 tarihinde sadece bir giriş kaydının bulunduğu, davacının sadece 15/07/2010 tarihinde o gün yurt dışına herhangi bir şekilde çıkmış ve aynı gün dönmüş olabileceği, sadece yurda giriş kaydının bulunmasının o tarihe kadar yurt dışında olduğunun ispatına yetmediği, sadece giriş yaptığı gün işlem yaptırmış olma ihtimalinin de bulunduğu, dolayısıyla giriş çıkış kayıtlarına göre davacının talebinin kabul edilemeyeceği, sadece Almanya'da ikamet ettiğine ilişkin ... ... belirtilen tarihler açısından davacının ev kadını olarak Almanya'da yaşadığının ve 15/10/2002-27/08/2010 tarihleri yönünden 3201 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitinin gerektiği, davacının borç tahakkuk ettirilmesi, borcun tahsili, sonrasında dilekçe alınıp emeklilik maaşı bağlanması yönündeki talepler ise mahkememizin 15/10/2002-27/08/2010 tarihleri yönünden kabul edilen süre açısından kararın kesinleşmesine bağlı olarak idare tarafından yapılacak işlemle mümkün olduğundan ve bu işlemlerin sonuçlandırılması açısından da davacının işlem yapması gerektiğinden henüz ortada borçlanılacak kesin süre olmadan bu aşamada idareyi bağlayacak mahiyette karar verilmesi mümkün olmadığından davacının borç tahakkuku, borcun tahsili ve emeklilik başvurusu ve maaş bağlanması talepleri yönünden davanın reddinin gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki hükmü kurmak gerekmiştir.” gerekçesi ile, “...1-Davanın kısmen kabulü ile,