muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11179, Karar No: 2023/1371, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11179 E.  ,  2023/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 442 ada 10 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2015/1082 Esas, 2016/407 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, taşınmazın bilirkişi Ahmet Özgür Tuncel'in 03.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokisinde taralı olarak gösterilen 2.760,91 m²lik kısmı üzerinde davacı lehine daimi irtifak hakkı tesisine, irtifak hakkının tapuya kayıt ve tesciline, 12,89 m²lik pilon yerinin muris ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, kamulaştırma bedelinin 159.967,81 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, niteliği ve enerji nakil hattının güzergâhı dikkate alındığında, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 5'ini geçemeyeceği düşünülmeden, az bedel tespiti ile bedele dava tarihinden itibaren dört ay sonraki tarihten karar tarihine kadar faiz yürütülmesi ile yetinilmesi gerekirken mükerrer ödemeye sebebiyet verecek şekilde ayrıca faiz bedelinin de bloke edilerek karar verilmesi ve 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması hâlinde bu kısım için 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, taşınmazın bilirkişi Bülent Atsan'ın 19.04.2021 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokisinde taralı olarak gösterilen 2.110,33 m²lik kısmı üzerinde davacı lehine daimi irtifak hakkı tesisine, irtifak hakkının tapuya kayıt ve tesciline, 4,37 m²lik pilon yerinin muris ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, kamulaştırma bedelinin 281.500,52 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın değerinin fahiş tespit edildiğini, eksik, hatalı inceleme ile karar verildiğini, davaya konu taşınmazın arsa niteliğinde olmayıp arazi olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacı idare lehine bozma kararı öncesi verilen vekâlet ücretinin kesinleştiğini ileri sürerek kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16 .02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36078, Karar No: 2017/6566, Tarih: 06.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36078 E.  ,  2017/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre olay günü sanığın katılanın konutuna girerek bir adet cep telefonu ve 2 paket sigarayı çalarak konuttan çıkacağı sırada katılan tarafından fark edildiği, sanığın kaçması üzerine katılanın ve tanıkların sanığı takip etmeye başladığı ancak katılanın ve tanıkların soruşturma evresinde alınan beyanlarına göre sanığı ara bir sokakta kaybettikleri, sokak sakinlerinden bir vatandaşın sanığın kaçıp saklandığı yeri gösterdiğinin anlaşılması karşısında kesintisiz takip olmaksızın yakalanan sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve sanığın adli sicil kaydındaki daha ağır cezayı içeren kararın tekerrüre esas alınması gerekirken, Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2011 tarih ve 2011/318-2011/630 sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın bıçakla tehdit eylemini hırsızlık eylemini gerçekleştirdikten sonra tanıklar tarafından yakalanması üzerine gerçekleştirdiği gözetildiğinde yağma suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10105, Karar No: 2014/8194, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10105 E.  ,  2014/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel isitismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre; sanığın gece 00:30 - 01:00 sıralarında, staj yaptığı otelden evine doğru yürüyen mağdurenin önüne geçip, bileklerinden ve omuzundan tutarak kendisine çektiği ve saçlarından tutup yere düşürdüğü, yerde bir metre kadar sürükledikten sonra ağzını eliyle kapatıp göğüslerini elleyerek sıktığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş biçimi, yeri ve zamanı ile hak ve nesafet kuralları da gözetilerek kanunda öngörülen cezanın alt sınırından uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde TCK.nın 3 ve 61/1. maddelerine aykırı biçimde alt sınırdan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini ve ayrıca mağdure hakkında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 03.10.2010 tarihli raporunda, mağdureye "Akut stres reaksiyonu" tanısı konulmuş olup ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda 6 ay sonra değerlendirme yapılması gerektiğinin bildirilmesi karşısında, olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu’ndan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, tetkik edilen konunun uzmanı çocuk psikiyatrisi bir doktor ile adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan kanunun 7/f maddesinde 6. ihtisas kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzman doktorların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman doktorla oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, duruşmada bulundurulan pedagog bilirkişinin mağdure hakkında ruh sağlığının bozulmadığı yönünde bildirdiği kanaati gerekçe gösterilerek TCK.nın 106. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2891, Karar No: 2015/22602, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2891 E.  ,  2015/22602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık..'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmesi için 22/02/2008 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11496, Karar No: 2013/5689, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11496 E.  ,  2013/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine, cinsel taciz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2010 gün ve 2009/878 Esas, 2010/51 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında cinsel taciz suçuyla ilgili verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itirazı kâbil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığından katılan vekilinin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre; suç tarihlerinde 11 yaş içerisinde bulunan mağdurenin 23.03.2009 tarihinde ''okula gidiyorum'' diyerek evden çıktığı, aynı mahallede ikamet eden sanıkla karşılaştıktan sonra gezmek amacıyla birlikte otobüse binip mağazalara gittikleri aynı gün mağdureyi evinin yakınlarında bıraktığı, 24.03.2009 tarihinde okula gidiyorum diyerek evden çıkan mağdurenin, sanıkla birlikte otobüse binerek farklı bir mağazaya gidip gezdikleri, sanığın yine saat 16:30 sıralarında mağdureyi evinin yakınlarında bıraktığı mağdurenin evine gittiği, 25.03.2009 tarihinde mağdure ile sanığın ... Konak'ta çorba içtikten sonra vapurla ...'ya gittikleri aynı gün saat 19:00 sıralarında evinin yakınlarında sanığın mağdureyi bıraktığı, mağdurenin 3 gündür okula gelmediğinin öğretmeni tarafından bildirilmesi üzerine, dedesi müşteki İbrahim'in, mağdure ile konuşup olaydan haberdar olunduğu ve polise müracaatta bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında TCK.nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8798, Karar No: 2022/9442, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8798 E.  ,  2022/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...'ın ... Elektrik arıza, onarım, bakım montörlüğünde açma/kapama elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, alt işveren işçisi olduğunu, Çalışma Bakanlığı ... Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerince düzenlenen 10.05.2011 tarihli ve 7457 sayılı raporda, hizmet alımının muvazaalı olduğunun belirtildiğini bu nedenle davacının baştan beri ...'ın işçisi olarak değerlendirilmesi gerektiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret farkı, ilave tediye, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatili, hafta tatili, sosyal yardım, ikramiye, ... güçlüğü tazminatı, gıda yardımı, elektrik yardımı, vardiya tazminatı, vardiya dönüş ücreti, pazar çalışması zammı ve cumartesi çalışması zammı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; ... ile yüklenici firmalar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, ...'ın ihale makamı olduğunu, bu Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca Şirketin özelleştirme kapsamına alınması nedeni ile personel alımı yapılmadığını, ... sözleşmesinin belirli süreli olup olmadığının irdelenmesi gerektiğini, ... yönünden işyeri devri söz konusu olmadığını, bu nedenle bu davalıya husumet yöneltilemeceğini ve her iki davalı yönünden taleplerin zamanaşımına uğradığını ve iddiaların doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2015/246 Esas, 2017/568 Karar sayılı kararıyla,