muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24440, Karar No: 2016/24796, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24440 E.  ,  2016/24796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Devlet Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, fark ücret ve ücret eki alacağı, ilave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

7-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

8-Sermayesi değişen kurumlar,

9-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

10-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

11-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, ... kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve ...Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere ilave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9764, Karar No: 2019/11008, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9764 E.  ,  2019/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 142/1-a, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 09/07/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç ve karar tarihlerinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nun 150/1. maddesi gereğince atanan zorunlu müdafi mazeret bildirmeden duruşmaya katılmadığı halde, aynı Kanunun 151/1. maddesi uyarınca, görevlendirilen müdafii duruşmada hazır bulunmadığından başka bir müdafiinin görevlendirilmesi veya duruşmanın başka bir güne ertelenmesine karar verilmesi gerekirken zorunlu müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17154, Karar No: 2023/6547, Tarih: 04.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/17154 E.  ,  2023/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/238 E., 2021/1197 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının müsaderesine

yer olmadığına,

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/1197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin Esas No : 2022/17154

beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca sonuç olarak 10 ... hapis cezası ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. OLAY VE OLGULAR

1.Beraat hükmü kesinleşen ... ...'ya ait araçta ihbar üzerine yapılan aramada 44.000 adet ... cinsi eşya ele geçirilmiş, ...'in ele geçen çakmağı Sanık ...'a ait olduğu anlaşılan ... cinsi eşya ele geçti, sanık ...'in ele geçirilen çakmakları sanık ...'dan aldığını söylemesi üzerine aynı gün sanık ...'a ait adreste yapılan aramada 1.375.000 adet ..., 10.000 adet ... haznesi ve 12.000 adet ... çakı/demir aksamı/separatörü ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... suçlamayı inkar etmiştir.

III. GEREKÇE

1.Ele geçen eşyanın, kaçak olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında olacağı, bu madde kapsamında belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 07.07.2010 tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde tamamlanmış olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 07.07.2010 tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde tamamlanmış olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/1197 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğinci MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7920, Karar No: 2019/20680, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7920 E.  ,  2019/20680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin ... yönünden reddi ile davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin ... yönünden reddi ile davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle davanın kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin olduğunun tespiti ile ecrimisil talebinin kabulü suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm; davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 384 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 384 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Aynı mahalde yeralan 337 parsele ilişkin olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 17/841 Esas 2018/122 K. sayılı ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilmesi suretiyle kurulan hükmüne esas bilirkişi kurulu raporunda belirtilen yönteme uygun olarak ecrimisil hesaplaması yapıldığı ve kararın Dairemizin 2018/7931 E. - 2019/20670 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki bu dosyada ki bilirkişi kurulu raporu dosya arasına alınıp, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/93, Karar No: 2019/31, Tarih: 14.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/93 E.  ,  2019/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yargıtaya Geliş Tarihi: 07.01.2019

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; asıl dava kıyı kanununda kaynaklanan tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava tazminat isteklerine ilişkindir.

... Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 21.02.2018 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi ... 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı ...Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın ...8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1667, Karar No: 2012/5373, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1667 E.  ,  2012/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile kredi sözleşmesi imzalandığını, davalı borçluya verilen süreye rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle icra takibine geçildiğini, muaccel olan borcun faizi ile tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, 4077 sayılı yasanın 10. Maddesinde Tüketici Kredisine ilişkin şartlar belirtilmiş olup bu yasa uyarınca borç muaccel olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı banka tarafından davalıya gönderilen ihtarnamenin 4077 sayılı yasanın 10. Maddesine uygun olmadığı anlaşıldığından kredi taksitlerinin tamamının muaccel hale geldiğinden söz edilemez ise de, çoğun içinde azın da talep edildiği kabul edilerek mahkemece davanın icra takip tarihi itibariyle muaccel hale gelmiş ve ödenmemiş kredi borçları belirlenerek muaccel olan taksitlerin tahsiline karar vermek gerekirken davanın tümden reddi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2012/1667-5373

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6272, Karar No: 2013/7308, Tarih: 22.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6272 E.  ,  2013/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının at sahibi olup, kendilerine ait haralara bakım amacıyla bırakırken tahhütname ve talimatname imzaldığını, Taahhütnameyle kararlaştırılan cari hesap alacağın tahsili için takibe geçtiklerini, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı-borçlunun ikametgahının ... olduğu, takibin ise, Bakırköyde yapılması gerekçesiyle icra dairesinin yetkisiyliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarfından temyiz edilmiştir.

Davacı Kulübe ait harada atların bakımı için davalı tarafından taahütname imzalandığı ve bakım ücreti olarak davacının cari hesap alacağı nedeniyle takibe geçtiği, davalı tarafından takibe yapılan itiraz üzerine takibin durduğu ve eldeki bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, takibin yetkili icra dairesinde yapılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, bakım sözleşmesinden kaynaklanan cari hesap alacağının takibine ilişikin olup,sözleşmeden doğan davalarda, sözleşmenin yerine getirileceği yer mahkemsinde de dava açılabilir. Sözleşmenin yerine getirilecei yer tarafların açık veya zımni isteğine göre belirlenir. . Sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteğin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yer BK.nun 73.1.f göre belirlenir. Buna göre alacağın ödeme yeri yararlaştırımamış ise, alacaklının ikamet ettiği yerde ödenmesi gerekir. Bu durumda alacaklı davacının ikamet ettiği yerin tespiti gerekmektedir. Alacaklı Davacı ... olup, faturalarda da bu ünvan bulunmaktadır. Davacı İktisadi İşletme alacağını fatura etmiş olup, faturada İktisadi İşletmenin bulunduğu yer ... olup, bu durumda alacaklının ikametgahında takip yapılmasında ve dava açılmasında Usule aykırılık bulunmamaktadır. Davacı seçimlik hakkını bu yönde kullanmıştır. Öyle olunca, mahkemece davanın esasına girilip, hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yetkisiz icra dairesinde takip yapıldığından bahisle davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ, Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 22.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/175, Karar No: 2024/8423, Tarih: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/175 E.  ,  2024/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3255 E., 2023/1950 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Türkoğlu 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/141 E., 2022/648 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı erkek vekili tarafından açılan davanın kabulüne, davalı-davacı kadın vekili tarafından açılan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekilince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalının başına buyruk ve aile birliğini sarsacak davranışları yüzünden sorunlar ve huzursuzluklar yaşadıklarını, müvekkilinin çocukların psikolojisini düşünerek bunca zamandır olanları sineye çekip, evliliğini kurtarmaya çalıştığını, davalının müvekkili ile evliliğinin başından itibaren sürekli yalanlar söyleyerek müvekkilden gizli krediler çekip, kendisine iş yeri açtığını, ailesine bağ evi, araba vs alıp bunların borçlarını müvekkiline ödettirdiğini, müvekkilinin davalının borçlarını ödeyemez hale geldiğini, davalı tarafın sürekli olarak hırsızlık yaptığını ve çaldığı malları Letgo isimli siteden satarak bunu bir para kazanma vasıtası şekline getirdiğini, üstelik hırsızlıkları gerçekleştirirken çocukları da yanında bulundurarak çocuklara kötü örnek olup, onları manevî ve psikolojik yönden çöküntüye uğratığını, davalının hırsızlık suçundan cezalarının bulunduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin müvekkil babaya verilmesine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla, itibarı sarsılan davacı lehine 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL de manevî tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP