muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1404, Karar No: 2008/2779, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1404 E.  ,  2008/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.09.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ülkemizde taşınmaz edinme hakkı bulunmadığından, davalı ile evlilik birliği kurulduktan sonra geri verilmek üzere kendi birikimleri ile aldığı taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini, 19.02.2003 tarihinde davalı ile evlendiklerini ve derdest boşanma davası bulunduğunu, 1 parsel (D) Blok 6. kat 20 numaralı bağımsız bölümü davalı devretmediğinden, tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava,inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

05.02.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanç gösterilene bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inanç gösterenin tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla, inanç gösterilen kişi, inanç gösteren namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini ona yani inanç gösterene geçirme yükümlülüğü altına girer. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde, bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmeleri; anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Dayanılan belge, inandıran tarafından taşınmazın

mülkiyetini inanan kişiye aktarma borcu içermeli ve inandıran kişinin imzasını taşımalıdır ve aynı zamanda inanç gösterilen kişi adına taşınmazın tapuda tescil edildiği tarihten önce düzenlenmiş bulunması gerekir.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı taraf elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı (HUMK.m.292) niteliğinde bir belge varsa inanç sözleşmesinin “tanık” dahil her türlü delil ile kanıtlanması olanaklıdır.

İddiasını yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa her türlü delille kanıtlayamayan davacının yemin deliline dayanması durumunda mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

İddiasını yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa her türlü delille kanıtlayamayan davacının yemin deliline dayanması durumunda mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı açıklanan nitelikte bir belgeye dayanmamıştır. Ne var ki; gerek dava dilekçelerinde ve gerekse delil dilekçelerinde “yemin” deliline dayanmıştır. Kati delil niteliğindeki “yemin” deliline dayanıldığından davacı yana bu hakları hatırlatılmalı, kullanmaları halinde yasada öngörülen yöntem izlenmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle davanın reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8751, Karar No: 2024/6543, Tarih: 25.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/8751 E.  ,  2024/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 21.05.2019 tarihli bozma ilamı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin de bozulduğu, ancak bozma sonrası verilen kararda bu hususta hüküm kurulmamış olduğu anlaşılmakla zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

16,03.2021 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yokluğunda, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı tefhim edildiği, ancak karar tarihinde başka suçtan hükümlü olup son celse hazır edilen suça sürüklenen çocuğa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesi uyarınca bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve başvuru süresinin 15 gün olarak gösterilmesi nedeniyle yasa yolu bildiriminin eksik ve yanlış yapıldığı anlaşılmakla gerekçeli karar 09.05.2021 tarihinde tebliğ edilen suça sürüklenen çocuk müdafiinin 10.05.2021 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizin 21.05.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilen 23.09.2014 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 2 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezalarının, 1 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocukların sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2 ve 31/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmolunmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkı gözetilerek, haklarında ayrı ayrı hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezalarının, 1 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4918, Karar No: 2012/21085, Tarih: 05.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4918 E.  ,  2012/21085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) Sanık ...: 2003 takvim yılı için beraatine.

2) Sanık ...: 2003 ve 2004 takvim yılları için mahkumiyet

3) Sanık ... için: 2003 ve 2004 takvim yılları için mahkumiyet .

Katılan hazine vekilinin 18.01.2010 günlü Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü oluruna dayanarak 20.01.2010 havale tarihli dilekçeyle vaki temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'un temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede;

Yokluklarında verilen hükmün sanıklara Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemlerinin, sanık ...'ın sorgusunda bildirdiği adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmaması, diğer sanık ...'un ise 26.03.2009 günlü celsede bildirdiği adres değişikliğine istinaden yeni adresine tebliğat yapılmayıp önceki adresine çıkartılan tebliğatın da şahsın adreste tanınmaması nedeniyle iade edilmesine rağmen eski adresine yapılmış olması nedeniyle geçersiz olduğu cihetle, mahkeme kaleminde usulünce yeniden yapılan tebliğden itibaren sanıkların yaptıkları temyiz müracaatlarının süresinde olduğu kabul edilip incelenerek gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003 ve 31.12.2004 suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4580, Karar No: 2018/53, Tarih: 09.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4580 E.  ,  2018/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/1191 esas sayılı dava dosyasında yapılan kovuşturma neticesinde hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/155, Karar No: 2014/6460, Tarih: 18.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/155 E.  ,  2014/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/178-2013/1208

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı K.. M.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı Karayolları Genel Müdürlüğüne ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak Ocak 2004-12.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin başlangıcından itibaren işyerinde büro elemanı olarak çalıştırılmasına rağmen 12.01.2012 tarihinde temizlik işinde görevlendirildiğini, çalışma koşullarında esaslı nitelikte değişiklik içeren bu görevlendirmeyi kabul etmeyerek iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-f bendi gereğince haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının tahsilini alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı K.. M.. vekili, müvekkili ile temizlik hizmet alımının devredildiği yüklenici firmalar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, ihale makamı konumunda olan müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, işçi tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı O... Endüstriyel ve Kurumsal Hiz. ve Ürünler San. A.Ş. vekili, davacının müvekkil şirkette çalışmaya başladığı tarih olan 05.01.2011 tarihinden önceki çalışma süresinden sorumlu tutulamayacaklarını, davacı ile müvekkili arasında imzalanan iş sözleşmelerinde davacının yapacağı işin açıkça temizlik işi olduğunun belirtildiğini, davacının sözleşmede asli işi olarak belirlenen temizlik işinde görevlendirilmesinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik olarak kabul edilmeyeceğini ve feshin haklı nedene dayanmadığını savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı isteminin reddine yıllık izin ücret alacağı talebi yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı K.. M.. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden; taraflar arasında uyuşmazlık çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı K.. M.. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden; taraflar arasında uyuşmazlık çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesindeki, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

İş ilişkisinden kaynaklanan ve işin yerine getirilmesinde tabi olunan hak ve borçların tümü, “çalışma koşulları” olarak değerlendirilmelidir.

Kanun'un 22. maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Kanun'un 24. maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır.

Somut olayda; her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve görev tanımında davacının temizlik işçisi belirtilmiş ise de; davacı işçinin asıl işverene ait işyerinde çalışma süresinin başlangıcından itibaren büro elemanı olarak çalıştırıldığı tanık beyanları ile sabittir.

Davalı K.. M.. ile değişen alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinde, sözleşme konusunun hizmet binalarının genel temizliği ile

Somut olayda; her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve görev tanımında davacının temizlik işçisi belirtilmiş ise de; davacı işçinin asıl işverene ait işyerinde çalışma süresinin başlangıcından itibaren büro elemanı olarak çalıştırıldığı tanık beyanları ile sabittir.

Davalı K.. M.. ile değişen alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinde, sözleşme konusunun hizmet binalarının genel temizliği ile

birimler arası evrak ve demirbaş taşıma hizmet alımı işi olarak belirtilmiş olması nedeni ile alt işveren işçisi olarak işe alınan işçilerin iş sözleşmelerinde görevlerinin temizlik işçisi olarak tanımlandığı, ancak fiili olarak temizlik işlerinde çalıştırılmadıkları anlaşılmaktadır.

Toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile işyeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma koşulları olarak değerlendirilmelidir. Kanunda mutlak emredici herhangi bir hüküm bulunmaması şartıyla, çalışma koşullarını belirleyen kaynaklar arasında çatışma olması durumunda, işçinin yararına olan düzenleme ya da uygulamanın, çalışma koşulunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda somut uyuşmazlık açısından, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde belirlenmiş olan çalışma şartı ile işyerindeki fiili uygulamadan kaynaklanan çalışma koşulları arasında çatışma bulunduğundan ve fiili uygulama ile oluşan çalışma koşullarının işçinin yararına olduğu anlaşıldığından, fiili uygulama ile belirlenen görevin geçerli olduğu kabul edilmelidir. İşyerinde, büro görevlisi olarak çalışan davacı işçinin temizlik işinde görevlendirilmesi üzerine, çalışma koşullarında esaslı nitelikte değişiklik yapıldığı gerekçesi ile gerçekleştirdiği feshin haklı nedene dayandığı sabittir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem tazminatı istemi yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1182, Karar No: 2023/5436, Tarih: 27.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/1182 E.  ,  2023/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3318 E., 2022/3610 K.

...

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 20. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/220 E., 2021/82 K.

Taraflar arasındaki istihkak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu ... adına haciz yapılmasını destekleyecek hiçbir evraka ve emareye dahi ulaşılamadığını, borçlunun kızını işyerinde ailecek ziyaret etmesinin gayet normal olduğunu, mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; dosya borçluları olan ... ve ...'ın adreste hazır olduğunu haciz sırasında borçluların hazır bulunduğu durumda ayrıca evrak araştırmasına ya da bununla ilgili bir talebe gerek bulunmadığını, internetten alınan çıktılarda ...Halı Mobilya firmasının sahibinin ... değil ... olduğunun gözüktüğünü belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı borçlu; ... adresinde ikamet ettiğini, istihkak iddiasında bulunan 3. kişinin öz kızı olduğunu, ... ili termal ilçesi kaplıcalarına romatizma hastalığı nedeniyle haftanın bazı günleri gelip gittiğini bu sırada yol üzerinde bulunan kızının işyeri olan ...Halı Mobilyaya uğradığını, iş yeri ile herhangi bir ilgisinin olmadığını ziyaret amaçlı geldiğini beyan etmesine rağmen haciz işlemine geçildiğini, 3. kişi kızı ... ve kendisinin ifadelerinin haciz tutanağına gereği gibi yansıtılmadığını, belirterek davanın kabulünü istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, haciz yapıldığı sırada borçlu ...'ın haciz mahallinde hazır bulunduğundan İİK.nun 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesi alacaklı yararına olup, mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3.kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekmektedir. ... ... ve Sanatkar Sicil Müdürlüğü kaydı, yoklama fişi, vergi beyannamesi ve elektrik faturasına göre ...Halı isimli işyerinin davacı ... adına kayıtlı olduğu görülmekte ise de davacının borçlu ...'ın kızı olması nedeniyle aralarında birinci dereceden akrabalık bağının olduğu, sosyal ekonomik araştırma sonucuna göre davacının çalışmadığı ancak amcasının yanında çalışıyor gibi gösterildiğinin tespit edildiği, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 2020 yılı Nisan ayı dökümlerinin de davacının ... yanında sigortalı olarak çalıştığının doğruladığı, söz konusu işyerinin ... ve Sanatkar Siciline kaydının 27.12.2017 tarihinde yapıldığı, kayıt tarihi itibariyle davacı ...'ın 19 yaşında olduğu, takibe dayanak senedin keşide edildiği tarihin 12.12.2014 olması da dikkate alındığında söz konusu işyerinin tescilinin borcun doğumundan sonra olduğu, borçlu ...'ın üçüncü kişinin işyerini perdeleme amacıyla kullandığı, ispat külfeti kendisinde olan 3. kişi davacı istihkak iddia olunan malların kendisine ait olduğunu güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı üçüncü kişi vekili, ... ve Sanatkarlar Sicil Müdürlüğü kaydı yoklama fişi, vergi beyannamesi gibi birden çok bilgi ve belgeyi sunmalarına rağmen dikkate alınmadığını, tanıklardan sadece birisinin dinlendiğini, dinlenen tanık ifadesinin lehlerine olmasına rağmen tanık delilinin aleyhine gerekçe göstermeden karar verildiğini, faturalar ile bilirkişi raporundaki taşınırların adet olarak uyuştuğu ancak haciz tutanağına mahiyeti tam teferruatlı yazılmadığından birebir örtüşmediğinin görüldüğünü, takibe konu senedin 2014 yılında müvekkilinin babası tarafından imzalanmış olduğunu, müvekkilinin 2017 yılında, etrafından para toplayarak ve kendi biriktirdiği paralarla sermayesini ortaya koyduğu ve kendisine ait bir iş yeri açtığını, bu iş yerinin tüm sermayesi müvekkilimin kendi çabaları ve yıllarının emekleri sonucu ortaya çıkmış olduğunu müvekkilinin dava açıldıktan sonra asgari ücretle amcasının yanında çalıştığına dayandığını, müvekkilinin ticari faaliyetine devam etmesini sağlayacak bütün mal varlığı haczedildiği, müvekkilinin ekonomik olarak da zor duruma düştüğünü, temel geçimini sağlamak için amcasının yanında sigortalı olarak işe girdiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç