muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5747, Karar No: 2016/10942, Tarih: 13.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5747 E.  ,  2016/10942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya kapsamı, iddianame anlatımı ve mahkeme kabulüne göre sanığın kreş olarak faaliyet gösteren devlet okulundan mağdur ve müştekinin odalarına girerek, okula ait paralar ile fotoğraf makinasını çaldığının anlaşılması karsında, sanığın eyleminin tek suça yönelik olduğu gözetilmeden mağdur ve müşteki sayısınca mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3021, Karar No: 2015/2811, Tarih: 16.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3021 E.  ,  2015/2811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/233975

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2007/13 (E) ve 2012/68 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık A.. K.. müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık M.. K.. müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Müştekiler Mehmet ve Selim'den çalınan eşyaların bir kısmının sanık Muhsin tarafından tanık Salih vasıtasıyla karakola getirtilerek soruşturma aşamasında müştekilere iadesinin sağlanması karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatları olup olmadığı müştekilerden sorularak sonucuna göre sanık Muhsin hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddelerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

b) Suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan sanık Muhsin hakkında "tekerrüre esas olmayan sabıkalarının bulunması dikkate alındığından tekrar suç işlemeyeceklerine dair mahkememizce olumlu kanaat oluşmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık Muhsin müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9990, Karar No: 2015/14799, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9990 E.  ,  2015/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4761, Karar No: 2021/20415, Tarih: 27.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4761 E.  ,  2021/20415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 16/03/2012 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ihbara konu ikinci suçun işlendiği 11/03/2015 tarihleri arasında geçen 2 yıl 11 ay 25 günlük süre içerisinde dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 18/11/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18/11/2014 gün ve 2013/8-830 esas - 2014/502 karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara atıfta bulunularak gerekçesiz şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21766, Karar No: 2015/6887, Tarih: 14.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21766 E.  ,  2015/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın, kimliğinin 2009 yılı başında kaybolduğu, bu yüzden askere de geç gitmek zorunda kaldığı, suça konu telefonda kullanılan GSM hattının kaybolan kimliği kullanılarak çıkartılmış olduğuna dair savunması, temyiz aşamasında ise kardeşi olan diğer sanık ...'ın, birlikte kaldıkları sırada kimliğini ele geçirerek söz konusu hattı çıkarttığını belirtmiş olması ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 15.06.2012 günlü raporda, GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki imza ve yazıların, sanığın mukayeseye elverişli yazı ve imzalarıyla aynı içerikli olmağı ve sanığın elinden çıktığını gösterir nitelikte kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibata rastlanılamadığı tespitine yer verilmesi karşısında; sanığın belirtilen tarihte kayıp kimlik bildiriminde bulunup bulunmadığı, bu bildirime istinaden yeni kimlik çıkartıp çıkartmadığı ve askere alınma tarihinin anılan neden yüzünden gecikip gecikmediği araştırılıp, 21.07.2008 günlü GSM abonelik sözleşmesi ekinde sunulan kimliğin sanığın kaybettiğini iddia ettiği kimlik olup olmadığı ve söz konusu kimlikteki fotoğrafın sanıklara ait olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Müştekinin hırsızlığın saat 02.00 ila 06.00 aralığında bir vakitte gerçekleştirildiğine dair beyanı, suç tarihinde güneşin saat 06.11’de doğduğunun sabit oluşu ve dosya içeriğine göre eylemin gece gerçekleştiğine dair delil bulunmaması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleriyle hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmiş olması,

3-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca

2 numaralı bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın da yararlandırılmasına, 14.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3663, Karar No: 2017/8282, Tarih: 27.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/3663 E.  ,  2017/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; sürücüsü ...olan ... plakalı aracın, asli kusurlu olarak, davacının ... plakalı aracına çarparak trafik kazasına neden olduğunu, bu kaza sonucunda davacının hayati tehlike geçirecek şekilde ağır yaralandığını, yoğun bakımda kaldığını, vücudunda, kafasında travmalar meydana geldiğini, uzun süre tedavi gördüğünü, bu kaza sonrası konuşma bozukluğu, yürüyüşünde aksaklık, vücut dengesinde bozukluklar meydana geldiğini, halen tedavisinin devam ettiğini, bu haksız fiil ile davacının büyük acılar çekmesine ve maddi kayıplara uğramasına neden olduğunu, halen çalışmadığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte işten mahrum kalma nedeni ile oluşan kazanç kaybı ile tedavi giderleri için toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın ve bu kaza nedeni ile yoğun bakımda tedavi görüp ameliyatlar olan ve büyük acılar çeken davacıya 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin karşı tarafa tahmil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; 22/07/2009 tarihinde meydana gelen kazada kusurunun olmadığını,... C.Başsavcılığı tarafından ... Sulh Ceza Mahkemesine dava açıldığını, dava dilekçesinde belirtildiği gibi davacının yoğun bakımda kalmadığı ve her hangi bir ameliyat olmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... 12/10/2009 tarihli duruşmadaki beyanında; dava dilekçesini kabul etmediğini, kendi aracının... plakalı araç olduğunu, kendisinin söz konusu aracı kazadan önce davacı ...'e sattığını, beyan etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 14.10.2014 tarih, 2014/14233 Esas 2014/13259 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ... tarafından davalı ... hakkında açılan davanın feragat nedeni ile reddine, davalı ... hakkında açılan davanın 02.10.2015 tarihli bilirkişi fen heyeti raporuna göre kusursuz olduğu tespit edildiği için reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8589, Karar No: 2011/11804, Tarih: 25.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8589 E.  ,  2011/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan S. G.'ün 16044 parsel sayılı 2 dükkan ve 3 daireli apartman vasfındaki taşınmazını paylı olarak dava dışı M. ve R.ye mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve davalılar M. ve B.'ya devredilmek üzere muvazaalı olarak temlik ettiğini, M.ve R.'nin de paylarını muvazaalı biçimde murisin çocukları olan davalılar M. ve B.'ya devrettiklerini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğiyle açtığı davaya, yargılamanın devamı sırasında taşınmazın el değiştirmesi nedeniyle HUMK'nun 186.maddesi uyarınca yeni malik M.'e karşı tapu iptal ve tescil davası olarak devam ettiğini bildirmiştir.

Davalılar ve dahili davalı, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakanın, mirasçıdan mal kaçırma amacının bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve dahili davalı M. vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.11.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ...., diğer temyiz eden dahili davalı M. B. vekili Avukat ... ...ile temyiz edilen davalılar M. G. vd. vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;miras bırakan 1913 doğumlu S. G.'ün 18.7.2003 tarihinde öldüğü;mirasçıları olarak davacı oğlu A., davalılar oğlu M. ve kızı B. ile dava dışı kızı H.'nin kaldığı; miras bırakanın, 26.2.1998 tarihli akitle çekişme konusu 16044 parsel sayılı 2 dükkan ve 3 daireli apartman vasfındaki taşınmazını paylı olarak dava dışı M. ve R.ye satış yoluyla temlik ettiği, M. ve R.nin paylarının 26.2.1999 tarihli akitle murisin çocukları davalılar M. ve B.'ya, davanın açılmasından sonra da davalılar M. ve B.'nın paylarının 26.7.2007 tarihli akitle dahili davalı M.' e satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yukarıda değinildiği şekilde miras bırakanın yaptığı temlikin, mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve davalılar M. ve B.'ya devredilmek üzere muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini; yargılama aşamasında taşınmazı edinen dahili davalı M.in de iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, davalılar M. ve B. aleyhine miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğiyle açtığı davaya, yargılamanın devamı sırasında taşınmazın el değiştirmesi nedeniyle HUMK'nun 186. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nın 125.md.) yeni malik M.'e karşı tapu iptal ve tescil davası olarak devam ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, miras bırakanın, mirasçıdan mal kaçırma amacının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davacıya ve dava dışı mirasçı H.'ye miras bırakan tarafından temlik edilen herhangi bir taşınmazın varlığı kayden kanıtlanamadığı gibi, miras bırakan tarafından çekişmeli taşınmaz dava dışı M.ve R.'ye kayden temlik edilmişsede sicil kaydı onlar üzerindeyken dahi taşınmazı davalılar M.ve B.'nın kullandıkları ve tasarruflarında bulundurdukları, miras bırakanın taşınmazı satmasını gerektirir bir ihtayacının olmadığı, değerler arasında aşırı fark bulunduğu görülmektedir.

O halde, bu somut olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yaptığından ve denkleştirme amacıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceği gibi, çekişmeli taşınmazın, miras bırakan tarafından mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve davalı çocukları B. ve M.'e devredilmek üzere muvazaalı olarak dava dışı M. ve R.'ye temlik edildiği kabul edilmelidir.

Diğer taraftan, yargılama aşamasında taşınmazı davalılar M. ve B.'dan satın alan dahili davalı M.'in edinmesinde iyiniyetli olduğunun saptanması, bir başka ifadeyle, yukarıda belirtilen olguları bilen veya bilmesi gerekli olan kişi konumunda olmadığının anlaşılması halinde edinmesinin, TMK'nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanacağı tartışmasızdır.

Ne var ki, somut olayda, çekişmeli taşınmazda halen davalılar B. ve M.'ün oturmaya devam ettikleri, dosyaya ibraz edilen kira sözleşmelerinin taşınmazda dahili davalı M.n tasarruf ettiğini kanıtlamaya yeterli olmadığı, taşınmazın gerçek satış değeri ile akitte gösterilen değeri arasında aşırı fark bulunduğu, üzerinde 4 katlı bina bulunan taşınmazın yargılama aşamasında el değiştirmesi sırasında eşi emlakçı olan M.'in gerekli dikkat ve özeni göstermediği, durumu bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda bulunduğu açıktır.

Bu durumda, dahili davalı M. yönünden TMK'nun 1023. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği, ediniminde iyiniyetli olmadığı gözetildiğinde, TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan istifadesine yasal açıdan imkan bulunmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, dahili davalı M. yönünden TMK'nun 1023. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği, ediniminde iyiniyetli olmadığı gözetildiğinde, TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan istifadesine yasal açıdan imkan bulunmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Dahili davalı M.'in temyiz itirazı yerinde değildir, reddine. Davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacı vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenden alınmasına, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.