muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4816, Karar No: 2006/5232, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4816 E.  ,  2006/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararında dava konusu 65 ada 23 parselin imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının ve 2002 yılı emlak vergi değerlerinin sorulması istenilmiş ise de mahkemece gerekçesi de belirtilmeksizin 65 ada 23 parsel yerine 14 ada 15 parselle ilgili araştırma yapıldığından yeniden dava konusu 65 ada 23 parselin imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden; bağlı bulunduğu cadde veya sokak itibarıyla değerlendirme tarihi olan 2002 yılı için belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevaplarının denetlenerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10324, Karar No: 2024/13738, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10324 E.  ,  2024/13738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/88 E., 2024/126 K.

KARAR : Davanın Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 20.01.1993-30.12.1994 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2021 tarih 2021/32 Esas, 2021/202 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.11.2023 tarih 2021/2705 Esas, 2023/1804 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.03.2024 tarihli ve 2024/751 E., 2024/2937 K. sayılı kararı ile davacının 02.08.2003 tarihinden önce 01.03.2002 tarihinde Kuruma intikal eden başvurusu ve 28.02.2002 tarihinde prim ödemesinin bulunduğu sabit olduğundan, dosya kapsamına göre 20.01.1993 - 30.12.1994 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu anlaşılan davacı yönünden bu tarihler yönünden kabul kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 20.01.1993 - 30.12.1994 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 24 ve 25 nci maddeleri, geçici 18 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un geçici 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10859, Karar No: 2014/8371, Tarih: 23.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10859 E.  ,  2014/8371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; davacıya ait iki dairenin su basmanı seviyesinde duvarını yapma, hazır beton atma, çatıyı çakma işini içeren eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2293, Karar No: 2019/14215, Tarih: 26.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2293 E.  ,  2019/14215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

10/12/2014 tarihli Tutanağa göre haber merkezinin ... sokak üzerinde (... Otel arkası) vatandaşların hırsızlık şüphelisini yakaladıkları şeklindeki anonsu üzerine ekiplerce belirtilen adreste gidildiğinde sanık ...’in elinde poşet içerisinde suça konu akünün görüldüğü ve sanıkla yapılan sözlü mülakatta aküyü ... sokak üzerinde park halinde bulunan ... plakalı şikayetçiye ait araçtan çaldığını beyan ederek refakate alınan sanığın yer göstermesi ile şikayetçiye ulaşıldığı olayda; sanığın şikayetçiye ait aracın bulunduğu sokaktan farklı sokakta şüphe üzerine yakalanarak takibin kesintiye uğradığı ve hırsızlık eyleminin tamamlandığının anlaşılması karşısında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Henüz yasal müracaatı ve şikayeti yokken şikayetçiye ait aracın bulunduğu sokaktan farklı sokakta şüphe üzerine yakalanan sanığın suça konu aküyü çaldığı aracın yerini göstermek suretiyle şikayetçiye eksiksiz ve tam iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 7 yıl 6ay yerine hesap hatası sonucu 7 yıl 15 gün hapis cezasına ve ardından 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 6 yıl 3 ay yerine hesap hatası sonucu 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17192, Karar No: 2021/21361, Tarih: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17192 E.  ,  2021/21361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden ½ oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2. Katılanın soruşturma aşamasında yapılan kısmi iadeye rızası olmamakla birlikte zararının kovuşturma aşamasında tamamen karşılandığı, suça sürüklenen çocuk tarafından giderilmesi gereken bir zarar da kalmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık koşullarının oluştuğunun ve hakkında TCK’nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5175, Karar No: 2022/9190, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5175 E.  ,  2022/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zaman aşımını süresi nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan Vekili ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 18/05/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 18/05/2022
Yargıtay — Esas No: 2015/9946, Karar No: 2016/10605, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9946 E.  ,  2016/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede 1996 yılında yapılıp 20/12/1996 ilâ 20/01/1997 tarihleri arasında ilân edilen kadastro sırasında Yamanlı Köyü, 123 ada 167, 169 ve 131 ada 40 parsel sayılı sırasıyla 5300,00 m²; 14.100,00 m² ve 4.058.139,00 m² yüzölçümündeki taşınmazlardan 123 ada 167 ve 169 sayılı parseller “Ham toprak ve çayırlık”, 131 ada 40 sayılı parsel ise orman vasıflarıyla Hazine adına tespit ve itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmişlerdir.

Davacılar 14/09/2004 havale tarihli dilekçeleriyle, 131 ada 40 parsel içinde yaklaşık 5 dönümlük bölümünün, 123 ada 167 ve 169 sayılı parsellerin ise tamamının adlarına yarı oranında hisseli olarak tescili isteğiyle irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışladır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş, davacı ...’ın temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07/12/2009 tarih ve 2009/15980 – 2009/18107 sayılı kararı ile hüküm 131 ada 40 sayılı parsel yönünden onanmış, 123 ada 167 ve 169 sayılı parseller yönünden ise bozulmuştur.

Bozma kararında özetle; “Yapılan araştırmanın yetersiz olduğu açıklanarak yöntemine uygun şekilde orman ve zilyetlik araştırması ile vergi kaydı uygulaması yapılması gerektiğine” değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu 123 ada 167 sayılı parsel yönünden davanın reddine, 123 ada 169 parsel yönünden ise davanın kabulüne ve ... köyü, 123 ada 169 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile 1/2 hisse oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazinenin 123 ada 169 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları üzerine hüküm anılan parsel yönünden ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği ve taşınmazın sadece krokide (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden inceleme yapılarak hüküm kurulduğu açıklanarak, önceki bozma gibi yöntemine uygun şekilde orman ve zilyetlik araştırması ile vergi kaydı uygulaması yapılması gerektiğine” değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Yamanlı köyü, 123 ada 169 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 9857,06 m² yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptali ile son parsel sayısıyla 1/2 hisse oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Yamanlı köyü, 123 ada 169 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 9857,06 m² yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptali ile son parsel sayısıyla 1/2 hisse oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, zilyetlik nedeniyle kadastrodan önceki hukukî sebeplere dayanılarak 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1996 yılında 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 1996 yılında yapılıp, 20.01.1997 tarihinde kesinleşmiştir.

1) Davalı Hazine temsilcisinin krokide (A) harfiyle gösterilen 9857,06 m² yüzölçümündeki bölüm hakkındaki temyiz itirazları yönünden,

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada krokide (A) harfiyle gösterilen 9857,06 m² yüzölçümündeki taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile krokide (A) harfiyle gösterilen 9857,06 m² yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davacılar vekilinin krokide (B) harfiyle gösterilen 4242,94 m² yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince;