muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7773, Karar No: 2012/6815, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7773 E.  ,  2012/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’in kullanmakta olduğu bisiklete, davalı ...'in sürücüsü, davalı ...'ın işleteni olduğu ve davalı ... Sigorta’ya ... poliçesi ile sigortalı olan aracın arkadan çarpması sonucu meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini bildirerek davacı eş ... için 3.500 TL, kızı ... için 1.500 TL destekten yoksun kalma tazminatının sigorta poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini; eş için 30.000 TL, ... için 20.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile eş için olan talebini 52.063,16 TL.ye, davacı ... için olan talebini 6.453,49 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... Sigorta vekili, davacılara SGK’ndan aylık bağlandığı ve bağlanan aylığın tazminat hesabından mahsup edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili de, kusur oranını kabul etmediklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi

raporuna göre maddi tazminatlar yönünden ıslah edilmiş şekliyle kabulü ile eş ... için 52.063,16 TL, ... için

6.453,49 TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile eş için 5.000 TL, ... için 3.000 TL.nin davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksunkalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili dava açarken faiz talebinde bulunmamış, ıslah dilekçesinde tazminat taleplerine kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiştir. Faiz talebi, yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilecek hususlardan olup, mahkemece hükmedilen tazminatlar için, davacıların sigortaya 29.05.2008 tebliğ tarihli başvurusu ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.2 maddesi gereğince sigortacının başvurma tarihinden itibaren 8 iş günü içinde ödeme yapması gerektiği hususu da nazara alınarak sigorta yönünden temerrüt tarihinden, davalı ... ve ... yönünden ise kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmeliyken hiç faize hükmedilmemesi isabetli olmamıştır.

2- BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun

bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına göre az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz sebeplerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10806, Karar No: 2012/13620, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10806 E.  ,  2012/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı ...'ya kasko poliçesi ile sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kaza neticesinde hasarlandığını, hasar bedelinin tahsili için sigortaya başvurduğunu ancak sürücünün alkollü olduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığını belirterek 20.000 TL sigorta bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 37.850 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davacıya ait araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle hasarın teminat dışı kaldığını, rizikonun teminat dahilinde olduğunun ispatının davacıya ait olduğunu belirterek belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi

raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği ispatlanamadığından davalı şirketin sigorta sorumluluğunun bulunduğu kanaati ile davanın kabulü ile davalı ... şirketinin ödemek zorunda olduğu 42.350,00 TL.den hurda bedeli olan 4.500 TL düşüldükten sonra geriye kalan 37.850 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kazadan sonra yaralanan davacı için alınan adli rapor formunda 'hastanın koklamakla alkollü olduğu' belirtilmiş, ceza dosyasında düzenlenen 10.09.2008 tarihli tutanakta ise davacının 'olayı hatırlamadığı ve alkollü olduğu, bu nedenle ifadesi alınamadığı' belirlenmiştir. O halde ceza dosyasında tutanak düzenleyen zabıt mümzileri tanık olarak dinlenerek, davacının alkollü olup olmadığının tespit edilmesi ve kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, kazanın oluşumunda yol, hava durumu gibi etkenlerin katkısı olup olmadığının belirlenmesi için 2 nöroloji uzmanı ve 1 trafik uzmanı bilirkişiden yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 5.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3664, Karar No: 2016/1578, Tarih: 11.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3664 E.  ,  2016/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait 1985 ve 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafı ve memleket haritaları dosyaya getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişisine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14574, Karar No: 2013/1149, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14574 E.  ,  2013/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2012 gün ve 2008/202 Esas, 2012/244 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin oyçokluğuyla verilen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.03.2009 tarihli raporu düzenlenirken, 12.01.2009 tarihinde mağdure bizzat bu ihtisas kurulu tarafından muayene edilerek durumunun muayene bulguları sonucunda "travma sonrası stres bozukluğu" olarak değerlendirildiği, bu bulgular, dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile raporlar değerlendirilerek verilen Adli Tıp Genel Kurulunun 17.11.2011 tarihli olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporunun içeriği itibarıyla hüküm vermeye elverişli olduğu ve mağdurenin bizzat Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek muayenesi gerekmediğinden, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4926, Karar No: 2012/6486, Tarih: 28.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4926 E.  ,  2012/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile Kadir Ekeöz aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 174/170 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 1588 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanuna göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12882, Karar No: 2018/8968, Tarih: 12.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12882 E.  ,  2018/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında; 23.08.2001 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen zamanında tasfiye edilmediği gibi aradan geçen zaman süresince de tasfiyeye yönelik bir girişimde bulunulmadığı gözetildiğinde; suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4856, Karar No: 2021/1851, Tarih: 17.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/4856 E.  ,  2021/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/09/2014 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine vekili, .... ili, .... ilçesi, .... Mahallesi, .... Mevki 145 ada 56 parsel sayılı taşınmazın 06/04/2012 tarih 2012/7 karar sayılı mera komisyon kararı, Valilik makamının olurları ve mera kanunun 12. maddesine göre Güvenli köyüne mera olarak tahsis edildiğini, ancak davalıların işgal ve taşınmaz üzerine inşada bulunduklarını, bu nedenle yapılan işgalin ve taşınmaz üzerindeki binaların yıkılmak suretiyle elatmanın önlenmesini istemiştir. talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dava konusu yaylada yaklaşık 100 yıldır zilyet olduklarını, dava konusu taşınmazlara 50 m2 boyutlarında tek tip evler yaptıklarını,bir kısmınında su basman seviyesinde olduğunu, dava konusu taşınmazları kadimden beri köylü ortak şekilde kullandığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

Dava konusu 145 ada 56 parsel sayılı taşınmaz 05.12.2009 tarihinde kadastro çalışmaları sonucu mera olarak sınırlandırılmış olup Mera Komisyonu tarafından 06.04.2012 tarih ve 7 nolu kararı ile mera olarak tahsisi edilmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu Ziraat mühendisi ..... ve yine talimat ile Ziraat Mühendisi .... tarafından düzenlenen raporlarda dava konusu 56 parselin mera vasfında olduğu ve üzerindeki yapıların kalıcı nitelikte olduğu, kal'i gerektiği bildirilmiştir. Dava sabit olduğu halde kayden ve tahsisen mera olan 56 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve muhdesatın kaline karar vermek gerekir iken yazılı gerekçelerle reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi