muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1638, Karar No: 2020/2807, Tarih: 10.11.2020

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümüzden Ceza Muhakemesinin odak noktası

sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.
Yargıtay — Esas No: 2014/5227, Karar No: 2014/12433, Tarih: 24.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5227 E.  ,  2014/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/327-2013/389

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; Dr. S. E. Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan asistanların net performans puanının hesaplanması konusunda düzenlenen inceleme raporuna göre, bir kliniğe bağlı olarak çalışan her bir asistanın kendi çalıştığı kliniğe ait olan klinik hizmet puan ortalamasının esas alınması gerekirken, aynı branştaki birden fazla kliniğin tabip muayene ve girişimsel işlemler puanlarının toplamının puanı olan asistanlar dahil tabiplerin aktif çalışma gün katsayılarının toplamına bölümü sonucu bulanan bir puanın esas alındığı ve bulunan bu puanın hastane hizmet puanından düşük olduğu durumlarda, net performans puanının hesaplanmasında hastane hizmet puan ortalaması dikkate alınarak 154 asistana 490.269,98 TL tutarında fazla ve yersiz ödemede bulunulduğunu belirterek, hakkında 4.267,14 TL fazla ödeme yapılan davalıdan yapılan ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; müvekkilinin neden olduğu bir hatanın bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; net performans puanının yönetmeliğe aykırı olarak hesaplanmasından dolayı hataen yapılan fazla ödemenin davalıdan tahsilinin gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile 4.267,13 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; fazla ödenen döner sermaye ek ödemesinin davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece; hukukçu bilirkişiden rapor alınmış, bilirkişi, dava konusu yapılan ödemelerin, hatalı ve mevzuata aykırı olarak ödenip ödenmediği konusunda değerlendirme yapmadan, davacı kurum tarafından düzenlenen denetim raporunda fazla ödendiği belirtilen, 4267,14 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan talep edilebileceğini belirtmiş,mahkemece bu rapor hükme esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hukukçu bilirkişi, hastanede asistan doktor olarak çalışan davalının döner sermaye ödemesinden fazla para alıp almadığı konusunda rapor hazırlamaya ehil ve yeterli olmadığı gibi düzenlenen raporda hüküm kurmaya elverişli değildir..

HMK.nun 266. maddesi gereğince; ancak çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilebileceği, hakimin kendisinin sahip bulunmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvuracağı, bu nedenle bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında özel ve teknik bilgiye sahip, başka bir deyişle o konuda uzman olması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Öyle ise mahkemece; dava konusu yapılan ödemelerin, hatalı ve mevzuata aykırı olarak ödenip ödenmediği konusunda, konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13586, Karar No: 2017/2235, Tarih: 21.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13586 E.  ,  2017/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ..., ... ve ... Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Keşif sırasında incelendiği belirtilen 1975 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan dayanağı eski tarihli hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtilmeli ve 1992 tarihli hava fotoğrafları da uygulanarak hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın kullanım durumu ile üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE

21/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4600, Karar No: 2011/6128, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4600 E.  ,  2011/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... vd.

Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre; buğday ürününün dekar başına ortalama verimi 525 kg, dekar başına ortalama gideri 185 TL; domates ürününün dekar başına ortalama toptan satış fiyatı 1,00 TL, üretim gideri 567 TL; taze fasulye ürününün ortalama verimi 1.300 kg, satış fiyatı 1,50 TL, üretim gideri 415 TL ve patlıcan ürününün satış fiyatı 0,75 TL, üretim gideri 650 TL olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg, 175 TL, 0,60 TL, 510 TL, 1.200 kg, 1,00 TL, 400 TL, 0,70 TL ve 620 TL alınmak suretiyle hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26396, Karar No: 2014/7525, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26396 E.  ,  2014/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/134136

Mahkeme : ADANA 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 18.01.2010- 2008/1401 esas ve 2010/16 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3115, Karar No: 2012/9452, Tarih: 21.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/3115 E.  ,  2012/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 14.11.2008 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalı işyerinde 2001 Şubat-2008 Ekim ayı arasında sorumlu hekim olarak 6.200,00 TL net maaş ile çalıştığını, 2008 yılı başında şirketin ortaklan ve yönetim kurulunun değişikliğini, yeni yardımcı elemanlar alındığım, elemanların yetersiz olduğunu, bu nedenle sorunlar çıkmaya başladığını uyarılarının dikkate alınmadığını, bu şartlarda çalışmasının mümkün olmadığı için iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının 01.10.2008 tarihli istifa dilekçesi ile kendisinin işten ayrıldığını, davacının çektiği ihtarname ve dava dilekçesindeki iddialarının gerçek dışı oluğunu, istifa dilekçesine konu edilmediğini, sonradan kıdem tazminatı talep etmek için ileri sürüldüğünü, davacının kendisinin istifa ederek işten ayrıldığı için tazminat talep edemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının taleplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle kıdem tazminat alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

E) Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin sağlık nedenleri ile iş akdini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanakları 4857 Sayılı Kanunun 24/I- a maddesidir. Sözü edilen hükümlere göre İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş akdini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.

Somut olayda davacı 01.09.2008 tarihli istifa dilekçesi ile istifa sebeplerini bildirmiş, işyerindeki yönetim değişikliğine ve sağlık problemlerine dayanmıştır.

Yönetimdeki yapısal değişiklik haklı fesih nedeni oluşturmaz. Sağlık nedenleriyle feshin haklı sayılabilmesi için yukarıdaki yasal düzenleme doğrultusunda araştırma yapılması gerekir.

Somut olayda davacı 01.09.2008 tarihli istifa dilekçesi ile istifa sebeplerini bildirmiş, işyerindeki yönetim değişikliğine ve sağlık problemlerine dayanmıştır.

Yönetimdeki yapısal değişiklik haklı fesih nedeni oluşturmaz. Sağlık nedenleriyle feshin haklı sayılabilmesi için yukarıdaki yasal düzenleme doğrultusunda araştırma yapılması gerekir.

Mahkemece yapılması gereken iş doktor olan davacıdan, oluşan sağlık sorunlarının ne olduğu açıklattırılarak, bu sağlık sorunlarının yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler doğrultusunda feshin haklı olup olmadığı hususunun araştırılmasıdır.

Eksik araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21828, Karar No: 2014/6940, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21828 E.  ,  2014/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2010/455-2013/186

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın tamamı için tek bir değer belirlenmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda sokağa ve caddeye bakan kısımlar için ayrı ayrı değer belirlenmesi, doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5100, Karar No: 2014/11250, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5100 E.  ,  2014/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Eylemin bütün halinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5486, Karar No: 2011/6995, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5486 E.  ,  2011/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 5458 sayılı kanuna göre borçlarını yapılandırma konusunda kurumla yaptığı protokolün geçerli olduğunun tesbitiyle, aksi yöndeki kurum işleminin iptaliyle tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının 5458 sayılı Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında kanun 3.maddesinde düzenlenen "...borç türü bazında taksitlendirilmiş borçlarıyla ilgili ödeme yükümlülüklerini bir takvim yılında üç defadan fazla veya taksitlendirme süresi içinde tahakkuk edecek aynı mahiyetteki cari ay borçlarıyla ilgili ödeme yükümlülüklerini bir takvim yılında üç defadan fazla yerine getirmeme..." hükmünü ihlal etmemiş olmasına göre davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.