muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9063, Karar No: 2021/3946, Tarih: 16.02.2021

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir. İş yargılamasında sıklıkla davaların yığılması söz konusu olmakla alacağın belirsiz olma kriterleri her bir talep için ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Diğer yandan, aynı dava dilekçesinde talep yığılması şeklinde bazı alacaklar için belirsiz alacak davası bazıları için kısmi dava açılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacakları işçi tarafından bilinmekle kural olarak belirsiz alacak davasına konu edilmez. Ancak hesabın unsurları olan sosyal hakların (ayni olarak sağlanan yemek yardımı gibi) miktarının belirlenmesi işveren tarafından sunulacak belgelere göre belirlenecek ise, kıdem ve ihbar tazminatı belirsiz alacak davasına konu edilebilir.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir. Şu halde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarı yahut değeri belirlenebilir durumda ise, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmelidir. Burada hukuki yarar eksikliğinin tamamlanabilir dava şartı olmadığı sonucuna varılmıştır. 7251 sayılı Kanun ile 107. maddede yapılan değişiklikler şartları olmadığı halde açılan belirsiz alacak davasında davacıya süre verilerek hukuki yarar eksikliğini tamamlama imkânı tanımamaktadır. Dairemizce sözü edilen düzenleme, şartları mevcut olan belirsiz alacak davasında yapılan yargılama ile alacağın belirli hale gelmesi durumunda hâkimin geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmesi için alacaklıya süre vermesi gerektiği yönünde değerlendirilmiştir.

Hukuk devletinin asli unsurları arasında yer alan hukuki belirlilik veya güvenlik ilkesi, hukuki durumlarda belirli bir istikrarı temin etmekte ve kamunun mahkemelere güvenine katkıda bulunmaktadır. Birbiriyle uyuşmayan mahkeme kararlarının sürüp gitmesi, yargı sistemine güveni azaltarak, yargısal bir belirsizliğe yol açabilir (AİHM, Nejdet Şahin ve Perihan Şahin/Türkiye, B. No: 13279/05, 20.10.2011, § 57).

Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan hukuki güvenlik ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde Devlete güven duyabilmesini, Devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Belirlilik ilkesi ise, yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve öngörülebilir gibi niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır (AYM, 23.12.2015, 15-118).

Farklı kararların aynı mahkemeden çıkmış olması tek başına, adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelmez Değişik yönlerde kararlar verilmesi ihtimali, Yargıtay ve Danıştay gibi çeşitli yüksek mahkemelerden oluşan yargı sistemimizin kaçınılmaz bir özelliği olarak kabul edilmelidir. Diğer yandan, bireylerin makul güvenlerinin korunması ve hukuki güvenlik ilkesi, içtihadın değişmezliği şeklinde bir hak bahşetmez. Mahkeme içtihatlarındaki değişme yargı organlarının takdir yetkisi kapsamında kalmakta olup, böyle bir değişiklik özü itibarıyla, önceki çözümün tatminkâr bulunmaması anlamına gelir. Ancak, aynı hususta daha önce çıkan kararlardan farklı bir hüküm kurulması halinde, mahkemelerce, bu farklılaşmaya ilişkin makul bir açıklama getirilmesi gerekmektedir. Yüksek mahkemelerin oynaması gereken rol tam da yargı kararlarında doğabilecek içtihat farklılıklarına bir çözüm getirmektir. Bununla birlikte, yeni kabul edilmiş bir yasanın yorumlanmasında olduğu gibi, bazı hallerde içtihadın müstakar hale gelmesinin belirli bir zamana ihtiyaç duyacağı açıktır (AYM, 06.01.2015, B.No: 2013/6932).

İçtihat değişikliğinin sürpriz karar yasağı çerçevesinde de değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz karar, ilgilinin yargılamanın o ana kadarki seyrine göre, haklı olarak beklemediği, umulmadık bir kararla karşılaşmasıdır. Sürpriz karar yasağı ise, yargılamanın adil ve hakkaniyete uygun şekilde yürütülmesi durumunda tarafların öngöremedikleri bir kararla karşılaşmamalarını ifade eder. Sürpriz karar yasağı, hukukun gelişimine ve yeni şartlara uyarlanmasına engel olacak mutlak bir yasak olarak anlaşılmamalıdır. Şüphesiz mahkemeler yeni içtihatlar geliştirebilirler, önceki içtihatlardan farklı bir karar verilebilir, hatta yeni ve özelikle somut olayda ortaya çıkan hukuki durum bunu gerekli kılabilir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince hâkimin hukuku kendiliğinden uygulaması söz konusu olduğunda sürpriz karar yasağının ihlalinden söz edilemez. Bununla birlikte mevcut içtihatlar dışında yeni bir görüş benimsenecekse, öncelikle tarafların bu konuda bilgilendirmesi gerekir (ÖZEKES, Muhammet, Medeni Usul Hukukunda Hukuki Dinlenilme Hakkı, ... 2003, s. 185 vd.).

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarih ve 173 sayılı kararı ile aynı uyuşmazlıkların temyiz incelemesini yapmakla görevli 22.Hukuk Dairesinin kapatılması ve tüm işlerinin dairemize devredilmesi üzerine, belirsiz alacak davası ile ilgili yeniden yapılan değerlendirmeler sonucunda yukarıda belirtilen ilkeler kabul edilmiştir. Dairemizin daha önce belirsiz alacak davasına ilişkin uygulaması benimsenen yeni ilkelerden farklılık arz etmekteydi. Örneğin, hukuki yararın tamamlanabilir dava şartı olduğu; hukuki yarara ilişkin dava şartının eksik olması halinde davanın hemen reddedilmemesi; davacıya süre verilerek dava şartının tamamlattırılması gerektiği yönünde uygulama yapılmaktaydı. Dairemizin belirsiz alacak davası ile ilgili yukarıda belirtilen yeni ilkelerinin hemen uygulamaya konulması, dairenin önceki görüşüne güvenerek dava açanlar yönünden hukuki güvenlik, hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ve sürpriz karar yasağı ilkelerinin ihlaline yol açacaktır. Bu sebeple, benimsenen yeni görüşün Yargıtay Kararları Dergisi ya da başkaca yollarla duyurulmasından itibaren makul bir süre sonra uygulamaya konulması, dairenin görüşüne güvenilerek açılan davalarda ise, önceki uygulamaya devam edilmesi uygun görülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça belirsiz alacak davası açılmıştır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere Dairemiz tarafından daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı davanın reddi kararları verilmediğinden dairenin önceki görüşüne güvenilerek belirsiz alacak davası şeklinde açılan bu davada belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça belirsiz alacak davası açılmıştır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere Dairemiz tarafından daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı davanın reddi kararları verilmediğinden dairenin önceki görüşüne güvenilerek belirsiz alacak davası şeklinde açılan bu davada belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. Maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma ücreti, ayda 2 hafta hafta tatili çalışmasına göre bir hafta haftanın altı günü 07.00-20.00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme ile haftada 24 saat, bir hafta ise haftanın yedi günü 07.00-20.00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenme ile haftada 27 saat fazla çalıştığı değerlendirilerek hesaplanmıştır.

Davacının dava dilekçesinde işyerindeki çalışma düzenine ilişkin olarak; “pazar günleri 07.00-17.00 saatleri arası çalıştığını” ifade ettiği anlaşılmış olup davacının 7 gün çalıştığı kabul edilen haftalara ilişkin talebi aşılarak 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabulü ile fazla çalışma hesaplanması isabetli olmamıştır. Hal böyle iken, dava konusu fazla çalışma ücreti alacağının, dava dilekçesinde belirtilen çalışma düzeni de dikkate alınarak, davacının yedi gün çalıştığı haftalar yönünden; haftanın altı günü 07.00-20.00 saatleri arasında, haftanın bir günü ise 07.00-17.00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme değerlendirilerek hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2974, Karar No: 2013/4562, Tarih: 24.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2974 E.  ,  2013/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşkence, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle kasten yalarama, kamu görevlisinin suçu bildirmemesi neticesi sebebiyle ağırlaştırılmış işkence, güveni ihmal, sağlık mesleği mensuplarının gerçeğe aykırı belge düzenlemesi,

HÜKÜM : 1) 28.9.2008 tarihli suçla ilgili olarak

a) ... b)... c)... d)... e)... f)... g)... h)... ı)....... Beraat

2) Sanık ...’in

a) Maktul ... ’e eyleminden TCK.nun 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

b) Katılan ...’ya eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

c) Katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

d) Katılan ...’a eyleminden Beraat

3) Sanık ...’in

a) Maktul ... ’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

b) Katılan ...’ya eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

c) Katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

d) Katılan ...’a eyleminden beraat

4) Sanık ... ’ın katılan ...’a eyleminden TCK 256/1 yollaması ile TCK 86/2, 86/3-d, 62, 51 neticeten 5 ay hapis,

II- Maktul ve Katılanlar Cihan ve Özgür’ün metris ceza evine teslimi ve jandarma tarafından ceza evine alınışları sırasındaki olaylara ilişkin olarak açılan davada,

a) Jandarma erleri ... ... ve ...’ün işkence suçundan beraat

b) Sanık ...’in katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

c) Sanık ...’ın katılan ... ve maktül ... e eyleminden beraat

III- Ceza Evi Doktoru olan .......n maktül ve müdahilleri muayene etmeden gerçeğe aykırı belge düzenlemekten TCK 210/2 md yollaması ile TCK 204/2, TCK 43, 62, 53/1-2-3 neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis,

IV- Sayımlarda görevli infaz koruma memuru olarak çalışan ve koridor sorumlusu ve posta görevlisi olarak görev yapan infaz koruma memurları sanıklar

1) ... 2) ... 3) ... 4) ... 5) ... 6) ... 7) ...

8) Kubilay Koçalı 9) ... 10) ... 11) ...., 12) ... 13) ..... 14) ... 15) ... 16) ... 17) ... 18) ... 19) ... 20) ... 21) ... 22) ... ..... 23) ... 24) ... 25) ..... 26) ...’in Beraat

2) b- Sanık ...'ın kendi eylemini bildirmemesinden dolayı beraat

V-Maktul ve Müdahiller .... ve ......ın geçici koğuşa alınması ve 01.10.2008 günü gerçekleşen eylemlerle ilgili olarak

A) İnfaz koruma Memuru ...’nin

a)Maktül ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

b) Sanık ...’ın katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

c) Sanık ...’ın katılan ...’a eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

B) 1-İnfaz koruma Memuru ...’un

a) Maktul ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

b) Katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

c) Katılan ...’a eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis

VI-Sanık İnfaz koruma memuru ...’nun

b) Sanık ...’ın katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

c) Sanık ...’ın katılan ...’a eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

B) 1-İnfaz koruma Memuru ...’un

a) Maktul ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

b) Katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

c) Katılan ...’a eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis

VI-Sanık İnfaz koruma memuru ...’nun

a) Maktul ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis

b) Katılan ...'e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

c) Katılan ...’e eyleminden TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 4 yıl 2 ay hapis,

2) Sanık ...’ın suçu bildirmeme suçundan beraat

B) Sanık ...’nın 7.10.2008 tarihinde işkence kapsamında darp eyleminden dolayı TCK 94/1, 62, 53/1-2-3 neticeten 2 yıl 6 ay hapis,

VII-a) Sanık ...’ı 7.10.2008 tarihinde sayımda maktulü karşı eyleminde TCK 37/1, 95/4, 62, 53/1-2-3 neticeten müebbet hapis,

VIII a) Sanık ...'nin 7.10.2008 tarihinde maktul'e eyleminden TCK 37/1 delaleti ile 95/4, 62, 53/1-2-3 neticeten müebbet hapis.

b) Sanık ...’nin kendi katıldığı eylemi bildirmemekten beraat

IX-A)Sanık ...’nun TCK 94/5 md yollaması ile TCK 95/4, 62, 53/1-2-3 neticeten müebbet hapis,

B) Sanık ...’ın 1.10.2008 günlü olayla ilgili olarak görevi ihmal suçundan beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

İddianamedeki sevk ve nitelemeye, temyiz kapsamına göre, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında işkence, neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle kasten yaralama, güveni ihmal, gerçeğe aykırı belge düzenleme suçlarından açılan kamu davasında kurulan hükümlerle ilgili temyiz inceleme görevi, Yargıtay Yüksek 8.Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine 24/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20336, Karar No: 2013/36570, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20336 E.  ,  2013/36570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-06.02.2009 tarihli olay, yakalama, geçici el koyma ve teslim tutanağında, 3 şahsın iş yerine hırsızlık amaçlı girmeye çalıştıklarının bildirilmesi üzerine olay yerine gittiği belirtilen kolluk görevlilerinin beyanlarına başvurulup, sanıkları suça konu iş yerinin neresinde görüp kovalamaya başladıkları hususu sorularak eşyayı hakimiyet alanlarına geçirip geçirmedikleri belirlenip sonucuna göre eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocukların gönüllü olup olmadıkları yönündeki iradeleri tespit edilmeden haklarında hükmolunan cezanın kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK' nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ... ile ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 27/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9882, Karar No: 2022/17908, Tarih: 27.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9882 E.  ,  2022/17908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 26/05/2015 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacıların miras bırakanı olan ...'ün (sürücü) vefat ettiğini, davalı ... şirketinin karşı aracın ... sigortacısı olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eş ... için 100.000,00 TL ve çccuklar için ayrı ayrı 75.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ... şirketinden alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacıların miras bırakanının meydana gelen kazada kusurlu olduğunu, manevi tazminata hak kazanabilmeleri için kusursuz olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ölen ...'ün kullandığı araç ile park halinde bulunan ... plakalı çekici ve ona bağlı ... plakalı yarı römorka çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, bu kazada davacıların miras bırakanı ...’ün asli ve tam kusurlu olduğu, ... plakalı çekici ve ona bağlı ... plakalı yarı römork sürücüsünün herhangi bir kusurunun olmadığı, sigortalısının kusuru bulunmayan dava konusu trafik kazası nedeniyle, davalıdan tazminat talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili kararı istinaf etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusu esastan red edilmiş, davacılar vekili bu kez kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre;davacılar vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26210, Karar No: 2013/20691, Tarih: 01.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/26210 E.  ,  2013/20691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fikra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ve bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısında, ruhsatsız binanın belediye mücavir alan sınırları içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında, öncelikle suça konu yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak, olmadığının tespiti halinde sanığın belediye mücavir alan sınırları içerisinde kalan arazisinde bina inşa etme eyleminin, imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmayacağı ve binanın bulunduğu yer itibariyle TCK'nın 184/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... madafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3073, Karar No: 2008/5377, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3073 E.  ,  2008/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalıya ait binanın su basmanına kadar olan yapım bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın husumet sebebiyle reddine dair verilen kararın Dairemizce bozulmasından sonra bozmaya uyan mahkemece davalının eda ettiği yemine dayanılarak davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerçekten de eser sözleşmesinde akdi ilişkinin varlığını, iddia eden davacının ispatlaması zorunludur. Davacı bu konuda ilişkinin varlığını ispatlayan bir delil sunamamışsa da davalı bozma üzerine eda ettiği yeminde davacının su basman inşaatının bir kısmını yaptığını ve bedelini de ödediğini açıklamıştır. Davacı bu suretle akdi ilişkiyi kanıtlamıştır. Böyle olunca mahkemece gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle davacının gerçekleştirdiği imalâtın BK’nın 366. maddesi doğrultusunda yapıldığı tarihteki mahalli rayiçlerden bedelinin saptanması, iş bedelinin ödendiğini ispat külfeti yasa gereği davalı iş sahibinde olduğundan ödediği miktarın ispatı bakımından kendisine imkân tanınması ve sonucuna göre hükme varılması gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.