muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23109, Karar No: 2014/23249, Tarih: 10.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23109 E.  ,  2014/23249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 21. İş Mahkemesi

Tarihi : 29.05.2014

No : 2014/257-2014/385

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ile 5510 sayılı Kanununun 86. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 01.10.1989-1994 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiş, mahkemece tanık anlatımları ve birkişi raporu doğrultusunda 01.10.1989-31.12.1993 tarihleri arasındaki hizmet sürelerinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyanın tetkikinde; ihtilaf konusu döneme ilişkin bordroların celp edildiği, mevcut bordrolarda talep konusu dönemde çalışanların bildirildiği, mahkemece kabul edilen süreler açısından, kayden bordrolu tanık beyanlarına başvurulmadığı, beyanına başvurulan tanıkların işyerinde çalışan veya komşu işyeri tanıkları olmadığı, davacının komşusu ve annesi olduğu, tanıkların davacının çalışma sürelerine ilişkin net beyanda bulunmadıkları anlaşılmakla, davalı işverenin çalıştırdığı, bordrolara geçmiş çalışanlarının adreslerinin SGK dan sorularak adresleri tespit edilen çalışanların davacının çalışmasına ilişkin bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/280, Karar No: 2023/2715, Tarih: 22.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/280 E.  ,  2023/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/476 E., 2022/327 K.

DAVA TARİHİ : 13.....2013

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 13.08.2010 tarihinden itibaren tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, almış olduğu en son aylık net ücretin 1.300,00 TL olduğunu, alması gereken asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini, işyerinde yemek ve servis bulunduğunu, davacının haftanın 7 günü 07.00 - 21.00 saatleri arası, dinî ve millî bayramlarda da çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, davacının davalı işyeri yetkilisi H.Y.'nin yeğeni E.'den izin istediğini, cevaben " hiç kimse izin isteyemez" denerek işyeri yetkilisinin oğlu Y.K.Y. tarafından yanına çağrılıp sinkaflı kelimeler kullanılarak üstüne yüründüğünü, ... sözleşmesinin 31.05.2013 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının 2013 yılı Mayıs ayı ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 2010 yılı Aralık döneminde işe başladığını, sözleşme gereği asgari ücretle çalıştığını, kendi özgür iradesi ve el yazısı ile ibraname düzenlendiğini, ücret ve asgari geçim indirimi alacağı olmadığını, işten ayrıldığını ve çalışmayacağını beyan ederek ... sözleşmesini kendisinin feshettiğini, hafta tatillerinde çalışmadığını, dinî ve millî bayram günlerinde çalışma yapılmadığını, fazla çalışmasının olmadığını, son dört aydır fazla çalışma yapıldığını ve bordrolara yansıtılıp banka hesaplarına ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.04.2016 tarihli ve 2013/494 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile davacının ... sözleşmesi işveren tarafından haklı bir nedene dayanmadan ve bildirimsiz olarak feshedildiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davalı tanığı M.T.'nin beyanına göre davacının haftalık 10 saat fazla çalışmasının bulunduğu, hafta tatillerinde ve 29 Ekim Bayramı'nda çalıştığı, kullanılmayan yıllık izin alacağının ve ödenmeyen ücretinin bulunduğu gerekçesiyle bu alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne, asgari geçim indirimi alacağının ise reddine karar verilmiştir .

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 21.09.2020 tarihli ve 2017/16164 Esas, 2020/8467 Karar sayılı kararıyla davacının ... sözleşmesinin kendisi tarafından haklı nedenle feshedildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle ihbar tazminatının reddi gerektiği, fazla çalışma ve hafta tatili alacağı yönünden beyanları hükme esas alınan davalı tanığı M.T.'nin başka dosyada haftalık çalışma gününün 6 gün olduğunu beyan ettiği tespit edilmekle tanığın yeniden dinlenerek beyanı alındıktan sonra hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek tanık M.T.'nin beyanlarının tespiti için Bafra Asliye Hukuk Mahkemesine talimat yazıldığı, ancak duruşma zaptının açılması sırasında tanık M.T.'nin vefat ettiği uyarısı verildiği, bu nedenle 03.03.2015 tarihli raporda (B) seçeneği hesaplaması doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin ve ihbar tazminatı talebinin reddine, bozma dışı hususlarda aynen karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davalı tanığının beyanında işverenin "Çık git." dediğini ifade etmesi nedeniyle ihbar tazminatının kabulü gerektiğini, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden davalı tanığı vefat ettiğinden işçi aleyhine yorum yapılmaması gerektiğini, dosyadaki beyanına göre önceki hükmün doğru olduğunu beyanla davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği, davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla ile hafta tatili alacaklarının ispatı ve hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği, davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla ile hafta tatili alacaklarının ispatı ve hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendi, 17, 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11448, Karar No: 2009/11890, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11448 E.  ,  2009/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapuda kayıt düzeltilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15.05.2009 gün ve 2009/5382-6140 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve Dairemizce de benimsenen yerel mahkeme gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemiz onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440.Maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren, 190,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 02.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32495, Karar No: 2013/20002, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32495 E.  ,  2013/20002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/11/2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15835, Karar No: 2006/15875, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15835 E.  ,  2006/15875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davalı taraf vekili 20.07.2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davalı vekili 20.07.2006 günlü dilekçesinde "mazeretinin kabul edilmediği, yetkisiz olduğu, tarafsızlığını yitirdiği, usulsüz ara kararı aldığı" gerekçeleri ile reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim Nalan Kıribrahim (29204)'in reddi hakim talebinin yerinde olmadığı; ancak red dilekçesinde hakime hakaret unsurları bulunduğundan ... C. Savcılığına suç duyurusunda bulunulması nedeniyle davaya bakmaktan çekinme görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince Hakimin ÇEKİNMESİNİN kabulüne, davaya ... 2. Aile Hakimi ... (...) tarafından bakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, duruşma hakiminin davadan çekinmesinde ileri sürdüğü gerekçe dikkate alındığında hakimin çekinmesinin H.Y.U.Y.’nın 28. maddesi anlamında çekinme değil, aynı Yasanın 29. maddesinde yazılı hakimin kendi kendini reddetmesi anlamında algılanması gerekir. Hakimin çekinme kararı verebilmesi ancak H.Y.U.Y.’nın 28. maddesindeki hallerden birinin varlığı halinde mümkündür. Dosyadaki bilgi ve belgelerden H.Y.U.Y.’nın 28. maddesi anlamında hakimin çekinmesini gerektirecek bir bulguya rastlanmadığı gibi hakimin kendisini reddetmesine ilişkin kararını yerinde bulan ve ayrıca çekinmenin kabulü ile birlikte görevli olmamasına rağmen davaya bakacak hakimi de belirtir şekilde verilen merci kararı da yerinde olmadığından bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5153, Karar No: 2018/8849, Tarih: 07.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5153 E.  ,  2018/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, mütalaaya uygun olarak, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan dava açıldığı ancak mahkemece hüküm verilmediği anlaşılmakla zamanaşımı süresince sahte fatura kullanmak suçundan hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

Şehitkamil Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, düzenlediği tüm faturaların gerçek alışverişe dayandığını savunduğu ve suça konu fatura örneklerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından,suça konu 2008 takvim yılına ait fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, daha sonra ise sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellef sanığın yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.