muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/826, Karar No: 2015/2624, Tarih: 17.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/826 E.  ,  2015/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2010/511-2014/1238

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı-karşı davacı ve davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-karşı davacı vekili Av. M.. Ç.. ve davacı-karşı davalı vekili Av. M.. D.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiraya verenin açtığı kira sözleşmesi gereğince teslim edilmesi gereken ancak teslim edilmeyen malzemelerin bedelinin tahsili, karşı dava kiracının açtığı kiracı şirkete ve ortaklarına ait olan ve kiraya verenin tahliye sırasında teslim aldığı malzemelerin aynen olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren, 197.939,06 TL'nin ıslah tarihi olan 04.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile 5.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalı İl Özel İdaresi (M.. B..nden) alınarak davalı karşı davacı İstanbul Otelcilik A.Ş.'ye verilmesine karar verilmiş, hüküm asıl davanın davacısı (karşı davanın davalısı) ve asıl davanın davalısı (karşı davanın davacısı) tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece taktir edilerek karar verilmiş olmasına, taktirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davanın davalısının (karşı davanın davacısının) temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl davanın davacısının (karşı davanın davalısının) temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece taktir edilerek karar verilmiş olmasına, taktirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davanın davalısının (karşı davanın davacısının) temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl davanın davacısının (karşı davanın davalısının) temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkili idare ile davalı-karşı davacı şirket arasında mülkiyeti idareye ait olan Malatya A. Oteli'nin kiralanması konusunda kira sözleşmesi düzenlediklerini, kira sözleşmesinin 19.10.1993-19.10.2008 arası dönemi kapsadığını, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 13 ve 14. maddesinde belirtilen şartlara kiracı şirketin uymadığını, davalı-karşı davacının müvekkili idareye sözleşme gereği teslim etmesi gereken demirbaşları teslim etmediğini, müvekkili idareye teslim edilmesi gereken toplam 19.405 adet, 7.347 m ve 4.535 m2 demirbaş olması gerekirken, teslim alınan malzemenin sadece 7.354 adet olduğunu, sonuç olarak 12.051 adet, 7.347 m, 4.535 m2 demirbaş malzemenin teslim alınmadığının ortaya çıktığını, müvekkili şirkete sözleşme gereği teslim edilmeyen malzemelerin bedeli olan 10.000,00 TL nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan alınarak müvekkili idareye ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Dosyaya sunulan bilirkişi raporundan sonra davacı-karşı davalı vekili davasını ıslah ederek talebini 788.909,07 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı-karşı davalı ile müvekkili şirket arasında akdedilen kira sözleşmesine istinaden mülkiyeti davacı idareye ait olan A. Oteli'nin müvekkilinin 19.10.1993-19.10.2008 tarihleri arasında kiracı sıfatı ile kiraladığını, davacının 19.10.2008 tarihinde davalı şirketin işlettiği A. otelini icraen davalının yokluğunda tahliye ettiğini, otelde mevcut tüm eşyaların, müvekkiline ait özel eşyalar dahil davacı tarafından alındığını, tahliye tarihinden bu yana gayrimenkulun teslim tutanağını talep eden müvekkili şirkete malesef bu listelerin teslim edilmediğini, gayrimenkulün kendilerine tekrar otel olarak kiraya verilmesinin düşünüldüğü belirtildiğinden müvekkiline ait eşyaların gayrimenkulde kalması hususunda şifaen anlaştıklarını, yapılan ihale sonucu gayrimenkulün 3.şahsa kiralandığını, ancak müvekkillerinin özel eşyalarını otelden almalarına fırsat verilmeden tüm otel eşyalarına davacı tarafından el konulmak suretiyle otelin tahliye edildiğini, hiçbir açıklaması olmayan dava dilekçesi ile açılan davanın reddi gerektiğini, karşı davalarında ise, kira sözleşmesinin 13.maddesinde bahsi geçen kiraya mahsup edilen demirbaş eşyaların haricinde, davalı şirketin kurucu ortaklarından sayın Hasan tarafından alınarak otelde sergilenen çok değerli tablolar ve diğer özel eşyaların da müvekkiline teslim edilmediğini, dava konusu edilen bu şahsi eşyaların değerlerinin çok yüksek olmakla birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL üzerinden davalarını açtıklarını, mülkiyeti müvekkiline ait olup, kira bedeline mahsubu yapılmayan şirketin ve ortaklarının şahsi mallarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde tespit ettirilecek bedellerinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilk bilirkişi raporunda netice olarak davacının teslim edilmeyen demirbaşlar nedeni ile talep edebileceği alacak miktarının 788.909,07 TL olduğu yönünde görüş beyan edildiği, ikinci bilirkişi raporunda netice olarak davacı tarafından teslim alınmayan mallara ilişkin talep edebilecekleri alacak miktarının 207.939.06 TL olduğu yönünde görüş beyan edildiği, tarafların bu rapora itirazları üzerine bilirkişiler ek raporlarında netice olarak davacı tarafın talep edebileceği alacak miktarının 207.939,06 TL, davalı-karşı davacı tarafından dava tarihi itibariyle talep edilebilecek alacak miktarının ise 9.750 TL olduğu yönünde görü beyan edildiği, ikinci bilirkişi heyetinden alınan kök ve ek raporun teknik verilere uygun, gerekçeli ve yargıtay denetimine elverişli olduğu, bu nedenle hükme esas alınması gerektiği gerekçesiyle asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren, 197.939,06 TL'nin ise ıslah tarihi olan 04.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine, karşı dava yönünden ise, davanın kısmen kabulü ile karşı dava dilekçesindeki talep miktarı ile bağlı kalınarak 5.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 19.10.1993 başlangıç tarihli ve onbeş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 5/h maddesinde: “tesis (bina asansör, kalorifer kazan sistemi, jeneratör, sıcak su kazanları, klima sistemleri, mutfak tesisatı, çamşırhane tesisatı vs) ile kendisine teslim edilen demirbaş eşyaları sağlam ve eksiksiz teslim edeceğini, aksi takdirde günün raicine göre bedelini ödeyeceğini taahhüt etmek.” hükmü, 13.maddesinde: “Turistik otelin tefriş edilmesi ve işletmeye alınması için gerekli tüm masraflar kiracıya ait olup, kiradan mahsup edilecektir. Kiradan mahsuba tabi tefriş ve işletmeye alma masraflarının değerlendirilmesinde satın alma, imal-inşaa, nakliye montaj vb.gibi maliyet kalemlerinin tümünü kapsayan genel kabul görmüş değer esas alınacaktır. Bu maliyetlerin oluşumu, İdareden bir elaman ile İl Bayındırlık Müdürlüğü teknik elemanları denetleyecek, oluşturulacak satın alma komisyonunda yer alabileceklerdir. Hali hazır otelde bulunan bütün demirbaş eşyalar sayılarak değerlendirme komisyonu tarafından tespit edilerek, otel ihale

tarihinden itibaren 15 gün içinde idareye bir tutanakla teslim edilecektir. Kira müddeti sonunda kiraya mahsup edilen döşeme demirbaş ile idarenin de değerlendirme komisyonuna teslim edilen demirbaşlar yine teknik elemanların gözetiminde idareye demirbaş listesine uygun olarak sağ ve çalışır vaziyette teslim edilecektir.” hükmü, 14.maddesinde: “Kiracının şartnamenin 13. Maddesi gereği otele alacağı döşeme, demirbaş ve mefruşatlar (amortismana tabi bilumum iktisadi kıymetler mobilya, mefruşat, mutfak, servis ve takımları, bardak tabak, paslanmaz çelik, keten çarşaf yastık yüzü, masa örtüsü, havlu, üniforma, büro ve umumi mahaller tefriş ve demir başları, teçhizat ve tesisatların mülkiyeti idareye aittir. 13.maddede belirtildiği şekilde değerlendirildikten sonra ortaya çıkan maliyet kaç aylık veya yıllık kira bedeline tekabül ediyorsa kira başlangıcından itibaren o kadar ay veya yıl kira bedeli peşin ödenmiş sayılacak ve bundan sonra ödemeler Şartnamenin 11. maddesindeki şartlar doğrultusunda ödeme yapılacaktır. Kira başlangıcı ihale tarihinden itibaren 45 gün sonradır. Kiracı l3. Madde gereği, bilumum demirbaşlar kira müddeti hitamında idareye sağlam bir şekilde devredeceğinden işletme ve kullanım gereği yıpranan, eskiyen, kırılan, bozulan teknik ve ekonomik ömrünü dolduran mefruşat, demirbaş, teçhizat ve tesisat kiracı tarafından yenilenecek bu yenilemeler karşılığında idareden hiçbir suretle bedel talep edilmeyecektir.” hükmünü, yine 29.maddesinde: “A. Oteli 15 yıllık kiralama müddeti sonunda müstecir oteli devraldığı şekilde sağlam ve bakımlı olarak teslim edecektir. Noksan ve hasarlar müstecire tanzim ettirilecektir.” hükmü getirilmiştir.

Kira sözleşmenin 14.maddesinde; kira sözleşmesinin 13.maddesi gereğince alınan bilumum demirbaşların kira müddeti hitamında idareye sağlam bir şekilde devredeceğinden işletme ve kullanım gereği yıpranan, eskiyen, kırılan, bozulan teknik ve ekonomik ömrünü dolduran mefruşat, demirbaş, teçhizat ve tesisat kiracı tarafından yenileneceği, bu yenilemeler karşılığında idareden hiçbir suretle bedel talep edilmeyeceği kararlaştırılmıştır. Serbest irade ile sözleşmeye konulan yukarıdaki hükümler geçerli olup, tarafları bağlar. Anılan sözleşme hükümlerinin olaya ve tarafların hukuki durumuna etkisi mahkemece doğru olarak değerlendirilmediği gibi, hükme esas alınan 12.11.2013 tarihli raporla önceki 13.02.2012 tarihli kök rapor ve 27.05.2013 tarihli ek rapor arasında değerlendirme yönünden mübayenet bulunduğundan hükme esas alınamayacağı anlaşılmıştır. Mahkemece kira sözleşmesinin 5/h, 13, 14 ve 29.maddeleri gereğince, kiralanana alınan demirbaşların idareye sağlam bir şekilde devredilmesi kararlaştırıldığından, yıpranan, eskiyen kırılan, bozulan, teknik ve ekonomik ömrünü dolduran mefruşat, demirbaş, teçhizat ve tesisatın yenilenmesi bedelinin Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi incelemesi ile belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6300, Karar No: 2012/5441, Tarih: 10.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6300 E.  ,  2012/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21885, Karar No: 2023/6670, Tarih: 06.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21885 E.  ,  2023/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/701 E., 2016/462 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. (Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 14.01.2013 tarihli ve 2013/229 Esas, 2013/2 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 18.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 18.09.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 10.02.2014 tarihinde tehdit, yaralama suçlarını işlediğinin Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/440 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2016 tarihli ve 2016/701 Esas, 2016/462 Karar sayılı kararı ile (Kapatılan 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30.11.2016 tarihli ve 2016/118 Esas, 2016/715 Karar sayılı kararı) sanık hakkında açıklanması geri bırakılan, (Kapatılan) 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 14.01.2013 tarihli ve 2013/229 Esas, 2013/2 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 15.06.2012 tarihinde 4 günü yol süresi olmak üzere toplam 11 gün süreyle kanuni izne gönderildiği, buna göre 26.06.2012 tarihinde birliğine katılması gerekirken kanuni ve makbul bir mazereti olmaksızın birliğine katılmadığı daha sonra 05.10.2012 tarihinde polis görevlilerince yakalandığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2. Sanık Askerî Mahkeme huzurunda tespit edilen savunmasında özetle; askerdeyken çok bunaldığını, maddi ve ailevi sıkıntılar sebebiyle birliğine süresinde dönemediğini beyan etmiştir.

3. Yargılama aşamasında usulüne uygun olarak dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişi mütalaasında; sanığı muayene ettiğini, adli dosyalarını incelediğini, cezai ehliyetinin tam olduğunu değerlendirdiğini, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden istifade edemeyeceğini, askerliğe elverişliliğinin tespiti açısından müşahadesine gerek olmadığı kanaatine vardığını belirtmiştir.

4. Sanığa ait izin belgesi, yakalama tutanağı, vak'a kanaat raporu ve dosya kapsamında bulunan mevcut belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/440 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; Kıt'asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyen askerî şahısların aynı Kanun'un birinci fıkrasında yazılı olduğu şekilde bir yıldan üç yıla kadar hapsolunacağının hüküm altına alınmıştır.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3. Sanık tarafından maddi ve ailevi sebeplerle birliğine dönemediği şeklinde mazeret olak ileri sürdüğü hususların, askerlik hizmetine ... tutulabilir nitelikte olmadığı ve yakalanarak ele geçtiği dikkate alındığında; Mahkemece suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2016 tarihli ve 2016/701 Esas, 2016/462 Karar sayılı kararı ile (Kapatılan 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30.11.2016 tarihli ve 2016/118 Esas, 2016/715 Karar sayılı kararı) kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5625, Karar No: 2010/9211, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5625 E.  ,  2010/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastrosu sırasında ... KÖYÜ 166 ada 83 parsel sayılı taşınmaz, kesinleşen orman sınırı içinde ve 04.11.1981 tarih 19 sıra numarası ile 4.191.000 m2 yüzölçümünde ...... Ormanı niteliği ile Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğundan kadastro tespit tutanağı düzenlenmeden 3402 Sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca tapu kütüğünden paftaya aktarılmıştır.

Davacı ... Yönetimi, arazi kadastro çalışmaları sırasında, 1968 yılında yapılıp kesinleşen tahdit haritasına uyulmadığı, 1968 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastro haritasında 430 ile 431 numaralı orman sınır noktalarının birleşmediği halde, genel arazi kadastro çalışmaları sırasında 430-431 numaralı orman sınır noktalarının birleştirilerek ...... Devlet Ormanı sınırlarının belirlendiği, böylelikle gerçekte orman sınırı içinde bulunan bir kısım taşınmazın yüzölçümünün 166 ada 83 parselin alanlar cetvelindeki yüzölçümüne eklenmediği , bu sebeplerle 430 ve 431 numaralı orman sınır noktalarının orman kadastro haritasına ve tutanaklarına uygun hale getirilmesi, ...... Devlet Ormanın yüzölçümünün orman kadastro dosyasındaki alanlar cetvelinde belirtildiği üzere 4.191.000 m2 olarak bırakılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece çekişmeli 166 ada 83 parsel sayılı taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.05.2008 gün ve2008/3305 - 7353 sayılı kararı ile (Hükme dayanak yapılan ... bilirkişi ... tarafından düzenlenen 16.6.2006 havale tarihli krokili raporda 166 ada 83 parsel sayılı taşınmazın tapudaki yüzölçümünün 4.191.000 m2 olduğu halde kadastro tespiti sırasındaki yüzölçümünün ise 4.012.842,69 m2 olduğu, genel arazi kadastro çalışmaları sırasında orman kadastro haritasındaki 430 ve 431 numaralı orman sınır noktalarının hatalı birleştirildiği, bu sebeple de ham ... niteliği ile Hazine adına tespit edilen 166 ada 80 parsel sayılı taşınmazın (A) ile işaretlenen 19.833,92 m2 yüzölçümlü bölümünün, 166 ada 83 parsel sayılı ...... Devlet Ormanı içinde kaldığının açıklandığı,bu durumda davacı ... Yönetiminin davasının, 116 ada 83 parsel sayılı taşınmazın genel arazi kadastro paftasındaki yüz ölçüm eksikliğinin komşu parsellerde kaldığı iddiasına dayalı olduğu anlaşıldığı,hükme dayanak yapılan ... ve orman bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda “......