muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9113, Karar No: 2024/6542, Tarih: 30.05.2024

15.11.2008 tarih ve 31 no.lu yevmiye kaydıyla ...'a üç senedin kasadan ödenmesi olarak gösterilmiş 8.800,00 TL'lik ödeme için muhasebe kayıtlarında senet borcuna dair bir kayıt bulunmadığı, 2008 yılına ilişkin belgelerin içinde parası ödenip geri alınmış senede rastlanılmadığı, 8.800,00 TL ile kasadan mesnetsiz bir çıkış yapıldığı şeklindeki isnada yönelik olarak, ödeme yapıldığı iddia edilen ...'ın CMK'nın 48/1. maddesindeki yasal hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenilmesi, Ortaklara Borçlar Hesabından ...'a borçlanılmış gösterilmesi nedeniyle, ...'ın da bu şekilde kooperatifin kendisine borçlanmasını gerektirir bir husus olup olmadığı noktasında bilgisine başvurulması, 16.08.2010, 16.03.2011 ve 09.07.2012 tarihli bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi için dosyanın kül halinde daha önceden görev yapmamış Sayıştay emekli denetçilerinden oluşan heyete tevdi edilmesi suretiyle sanıkların görev yaptıkları süreler de göz önüne alınarak uhdelerinde kooperatif parası kalıp kalmadığının tespit edilmesi, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/306 Esas ve 2013/106 sayılı Kararına konu sanıklardan ... hakkındaki isnatlar yönünden mükerrerlik olup olmadığının değerlendirilmesi, hakeza Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31.10.2007 tarih, 2006/3890 Soruşturma, 2007/3128 Karar; 07.09.2007 tarih, 2007/3679 Soruşturma, 2007/2530 Karar numaralı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararlara ilişkin dosya asıllarının getirtilerek mükerrerlik ve taraf teşkilinin de sağlanacak şekilde kesinleşip kesinleşmediği yönlerinden inceleme yapılması sonrasında sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu sanıklar hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13902, Karar No: 2008/14980, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13902 E.  ,  2008/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2007 gününde verilen dilekçe ile mer'aya müdahalenin men'i, kal ve eski hale getirme ile ot bedeli istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 207 numaralı mera parseline davalının elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedelinin tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kalınan yararlanma karşılığı olarak haksız elatma nedeniyle hayvanlarının yararlandığı ot bedelinin, mülkiyet sahibi olan Hazine ise, haksız elatma sonucu meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını talep etmesine olanak yoktur.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeksizin Hazine yararına ot bedeline hükmedilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6389, Karar No: 2010/9108, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6389 E.  ,  2010/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların murisinin nüfus kaydında "... olan adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacılar dava dilekçesinde, miras bırakanlarının adının ... olmasına ve ölünceye kadar da bu adla yaşamını sürdürmesine karşın, ölümünden sonra idari işlemle adının ... olarak düzeltildiğini ileri sürerek murisin adının nüfus kütüğünde "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Davacılar murislerinin adının değiştirilmesi suretiyle düzeltilmesini istediğine göre çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak davacıların murisinin adının ... olarak tespiti yerine ... olarak değiştirilmesine karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bir numaralı bendinin son satırında yer alan "DEĞİŞTİRİLMESİNE" sözcüğünün metinden çıkartılarak "TESPİTİNE" kelimesinin metine yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37562, Karar No: 2015/10235, Tarih: 16.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/37562 E.  ,  2015/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde sözlü olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı feshi haklı sebebe dayandığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında kıdem ve ihbar tazminatları yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanılarak feshi durumunda işçi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanır.

Somut olayda; davalı işverenliğe ait işyerinde mağaza yöneticisi olarak çalışan davacının; ürün kayıplarını takip etmeme, kasadan hırsızlanan 1.500,00 TL tutarındaki parayı üst yetkilileri durumdan haberdar etmeden bir mağaza çalışanın şahsi parası ile kapatmaya çalışma ve yine usulsüz işlemler ile kasa açıklarını kapatmaya çalışma şeklindeki feshe konu eylemleri dosya kapsamı ile sabittir. Söz konusu eylemler fesih için haklı neden ağırlığında olmayıp, işveren feshi için geçerli neden oluşturmaktadır. Mahkemece bu yön gözetilmemiş olup, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının bilirkişiye hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Hüküm bu sebeplerle bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/565, Karar No: 2023/4994, Tarih: 05.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/565 E.  ,  2023/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/117 E., 2016/28 K.

KARAR : Feregat nedeniyle reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, 15.10.2020 tarihli ek kararla, temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle verilen, davacı ... mirasçıları tarafından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 15.06.2020 tarihli ek karara yöneliktir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 ... Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davacılar vekiline 22.09.2020 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, ... mirasçıları tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Bu itibarla; temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesi ek kararının, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 15.06.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 215,45 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9659, Karar No: 2016/13287, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9659 E.  ,  2016/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin belediyenin temizlik işçisi olarak işini yürüttüğü sırada hiçbir gerekçe gösterilmeden telefonla aranmak sureti ile iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, müvekkili her ne kadar alt işverenlerin çalışanı olarak gözükse de aslında davalı belediyenin çalışanı olduğunu, davacı tarafından yapılan işin belediyenin asıl görev ve sorumluluğunda olup alt işverene ihale yolu ile gördürülecek işlerden olmadığını, davalı ... ile davalı şirket arasında işçi temini ilişkisi kurulu olduğunu, asıl iş veren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının en son ihale alan diğer davalı şirket bünyesinde işçi olarak çalıştığını, bu sebeple müvekkil belediye açısından davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı ..... Temizlik Ltd. Şti. tarafından herhangi bir cevap verilmemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından işin sona ermesi sebebiyle feshedildiği, dosyaya yazılı bir fesih bildirimi sunulmadığı anlaşılmakla, feshin geçersizliğine, taraflar arasındaki ilişkinin muvazaalı olması sebebiyle davacının asıl işveren olan ........ Belediyesi işyerine iadesine, davacının yasal sürede davalı ... Belediyesi işyerine başvurusuna rağmen işverinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödemesi gereken tazminat miktarının işçinin sigortalılık ve prim gün sayısı dikkate alınarak takdiren altı aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine, taraflar arasındaki sözleşme muvazaalı olmakla başından beri davacı işçi ...... Belediye Başkanılığının işçisi olduğundan, diğer davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshedilip edilmediği ile davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshedilip edilmediği ile davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uyulmaması ve yazılı fesih bildiriminde fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren-alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Ayrıca 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67. maddesine göre belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile park, bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri; araç kiralama, kontrollük, temizlik, güvenlik ve yemek hizmetleri; makine-teçhizat bakım ve onarım işleri; bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri; sağlıkla ilgili destek hizmetleri; fuar, panayır ve sergi hizmetleri; baraj, arıtma ve katı atık tesislerine ilişkin hizmetler; kanal bakım ve temizleme, alt yapı ve asfalt yapım ve onarımı, trafik sinyalizasyon ve aydınlatma bakımı, sayaç okuma ve sayaç sökme-takma işleri ile ilgili hizmetler; toplu ulaşım ve taşıma hizmetleri; sosyal tesislerin işletilmesi ile ilgili işler, süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebilir.

Dosya içeriğinden, 01.04.2007 tarihinden beri çalışan davacının iş sözleşmesinin, bildirimsiz olarak 31.12.2014 tarihinde alt işveren ........ Temizlik Ltd. Şti. tarafından feshedildiği, davacının hizmet döküm cetveline göre de alt işveren ........ Temizlik Ltd. Şti. işçisi olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı ... Belediyesi ile ... Temizlik Ltd. Şti. arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve eklerine göre, sözleşme kapsamında alt işverene verilen iş, genel temizlik hizmetidir. Yukarıdaki açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında, alt işverene devredilen iş, asıl işin bir bölümü niteliğinde olmayıp, yardımcı iş mahiyetindedir. Davalı belediyenin, yardımcı işlerinden olan temizlik işini alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi ve 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67. maddesine göre mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Açıklanan sebeplerle, davalılar arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin geçerli olduğu ve muvazaalı olmadığı anlaşıldığından, davacının, alt işveren ...... Temizlik Ltd. Şti.'deki işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı belediyeye işe iadesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca, işe başlatmama tazminatının davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi isabetsizdir. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı alt işveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...... Temizlik Ltd. Şti.'deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar ...... Beldiyesi ve ....... Temizlik Ltd. Şti. tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının, fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak 5 aylık ücreti olarak BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılar ........ Belediyesi ve ..... Temizlik Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin BELİRLENMESİNE,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı tarafından yapılan 543,94 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalılar ........ Belediyesi ve ........ Temizlik Ltd. Şti. alınıp davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3540, Karar No: 2009/4415, Tarih: 13.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3540 E.  ,  2009/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/01/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine adına kayıtlı olup Sağlık Bakanlığına tahsisi yapılan 2530 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 6.000 m2’lik kısmına, kiraz ağaçları dikmek suretiyle davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, duruşmaya katılmasına karşın beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, haksız el atmanın saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacının paydaşı olduğu çaplı taşınmaza davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmaksızın ağaç dikerek elattığı belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki dava kabul edilmiş olduğuna göre davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması doğru değildir.

O halde, davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.