muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23428, Karar No: 2013/11478, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23428 E.  ,  2013/11478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... ile ihbar olunan Piripak Endüstriyel Temizlik Organizasyon Pazarlama Sanayi Ticaret A. Ş. ve Marmara Temizlik Hizmetleri Gıda Bilgisayar Reklam ve Organizasyon San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında bağıtlanmış olan hizmet alım sözleşmelerinin ve eki niteliğindeki şartnamelerin incelenmesine gerek duyulduğundan eklenerek gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6165, Karar No: 2014/7093, Tarih: 27.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6165 E.  ,  2014/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında...Mahalle çalışma alanında bulunan 794 ada 21 ve 22 parsel sayılı 1.119,24 ve 5.879,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 794 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının müştereken ... evlatları ..., ... ve ...'a, 794 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının ... oğlu ...'a ait olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., 794 ada 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazlar ile civar taşınmazlar dedesi...'tan kaldığı halde tüm mirasçılar arasında eşit paylaşım olmayacak şekilde yapılan tespitlerin yanlış olduğu ve bu yanlışlığın hakkaniyet ölçüsünde giderilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2230, Karar No: 2021/3853, Tarih: 21.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/2230 E.  ,  2021/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 267 ada 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 1.124.88, 236.33, 4.293,20 ve 373,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış ve yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, ... terekesine temsilci olarak atanan ... vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlara uymadığı, yapılan keşifte taşınmazların kadastro tespitinden önce davalıların murisi ... tarafından kullanıldığının bildirildiği ve davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşiflerde yerel bilirkişiler tarafından, taşınmazların öncesinde ... tarafından kullanıldığı, ... ait taşınmazlar olarak bilindiği, taşınmazların çevresinde ... murislerine ait olduğu ve ...'a satıldığı bilinen taşınmazların yer aldığı ve taşınmazları ... ve mirasçılarının kullandığı bildirilmiş; davacı ise, muris ...'ün farklı bir köye gelin gitmesinden sonra taşınmazların kullanımını ...'a bıraktığını beyan etmiştir. Ancak, dosya kapsamından, taşınmazların geçmişte muris ... tarafından hangi hukuki sebeple kullanıldığı ve zilyetliğinin ne şekilde devredildiği anlaşılamamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, mahallinde tarafsız yerel bilirkişi ve tanıkların katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, davacının murisi ...'ün taşınmazları hangi hukuki sebebe dayalı olarak kullandığı, üçüncü kişilerden satın alınıp alınmadığı, taşınmazların ... tarafından imar ihya edilip edilmediği, miras olarak kalmışsa taksimen kendi adına mı, yoksa tereke adına mı kullanıldığı, taşınmazlar üzerinde kimin, hangi tarihten beri, ne şekilde zilyet olduğu, mirasçılar arasında zilyetliğin devredildiğinin anlaşılması halinde zilyetliğin ne şekilde devredildiği, kadastro tespitinden önce taşınmazları kullanan ...'ın zilyetliğini hangi sıfatla sürdürdüğü hususları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup maddi olaylara dayalı olarak ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı, beyanlar arasında oluşabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeli; çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana ne sebeple üstünlük tanındığı gerekçeli kararda tartışılıp açıklanmalı ve bundan sonra taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre iktisap sağlayıcı nitelikte olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5027, Karar No: 2015/18597, Tarih: 16.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5027 E.  ,  2015/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/496-2014/531

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu parsel sayılı taşınmazların 05.09.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli belediye uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu planın onay tarihi, nazım imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, nazım imar planının tarihi ve ölçeği, yapılış amacı, 1/1000 ölçekli plan içerisinde olması halinde bu planın nazım imar planının uygulanması amacı ile yapılmış olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu parsel sayılı taşınmazların 05.09.2013 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen Saraycık 2791 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 07.02.2008 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının ilgili belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Somut emsal alınan Saraycık 2791 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

./..

4-Dava konusu parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen Saraycık 2791 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.08.2011 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

./..

4-Dava konusu parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen Saraycık 2791 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.08.2011 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimliğince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2022/9200, Karar No: 2023/492, Tarih: 08.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9200 E.  ,  2023/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde; davalı ile 5 aylık beraberliklerinin olduğunu, yıllardır ayrı yaşadıklarını, davalının engelli olduğunu evlendikten sonra öğrendiğini, küçükken ateşli bir hastalık geçirdiğini ve psikolojik sorunları olduğunu, aralarında kadının hastalığından kaynaklı olarak tartışmaların meydana geldiğini, durumun düzelmesi için çaba sarfettiğini ancak sonuç alamadığını, davalı tarafından daha önce boşanma davası açıldığını ancak davasından vazgeçtiğini, kendisine tehdit ve şantajlarda bulunduğunu, ayrı yaşadıkları süreçte arkadaşlarını ve yakınlarını arayarak kendisini kötülemeye başladığını iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; işitme engeli ve iltihaplı romatizma hastalığının erkek tarafından bilindiğini, hastalığının psikolojik bir boyutunun olmadığını, erkeğin, kendisine ekonomik şiddet uyguladığını, aralarındaki bütün sorunların maddîyat yüzüden çıktığını, engelli oluşu ile dalga geçtiğini, annelik hakkından kendisini mahrum bıraktığını, şiddet uyguladığını, babası vefat ettiğinde kendisini aramadığını, yalnız bırakıp evi terk ettiğini, hakaret ettiğini ve sürekli yalan söylediğini ileri sürerek tarafların boşanmalarına karar verilmesini, lehine 5.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının, davacı erkeğin önceki evliliğinden olan kızı hakkında sosyal medya üzerinden hakaret içerikli söylemlerde bulunduğu, erkeğe de hakaret ve tehdit içerikli sözler sarfettiği, tarafların birbirlerine isnat ettikleri diğer vakıaların ise affedildiği gerekçesi ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğundan bahisle davacının davasının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına hükmedilmiş, davalı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davalıya karşı sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, evi sıklıkla terk ettiğini, kadının kusurlu olduğuna dair beyanda bulunan tanıkların yanlı ifadelerde bulunduklarını, erkeğin evlenmekteki amacının maddî menfaat elde etmek olduğunu, dosya kapsamında ispatlanan bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek erkeğin kabul edilen boşanma davası ve reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının 18.02.2016 tarihinde açmış olduğu boşanma davasından feragat ettiği bu davanın 06.11.2017 tarihinde kesinleştiği, tarafların bu tarihten sonra yeniden bir araya geldiklerinin dosya kapsamında sabit olduğu, kadına yüklenilen kusurların af olgusundan sonra meydana geldiği ve dosya kapsamına göre kusurların gerçekleştiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla erkek tarafından dinletilen tanıkların gerçeğe aykırı ve yanlı beyanda bulunduklarını, davacı erkeğin kadına karşı fiziksel ve psikolojik şiddette bulunduğunu, erkeğin kusurlarının kadın tarafından affedildiği yönündeki tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın erkeğin kabul edilen boşanma davası ve reddedilen tazminat talepleri bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü ve kadının tazminat taleplerinin kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.20023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8482, Karar No: 2022/11063, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8482 E.  ,  2022/11063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak

ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan SGK vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, davacı, 01.06.2012 – 13.04.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının hizmet süresinin sona erme tarihine dair yapılan araştırma yeterli olmayıp, bu hususa ilişkin başka tanık beyanları alınmalı, çelişki oluştuğu takdirde, beyanlar arasındaki çelişki giderilerek hizmet süresinin sona erme tarihi belirlenmelidir. Ayrıca, davacının kuruma verdiği şikayet dilekçesi üzerine kurum tarafından davacının 02.10.2012-26.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmasının bulunduğuna dair tespit yapılmış ise de, hizmet döküm cetvelinde bu hizmet sürelerinin gözükmemesi karşısında, davacının bu süreler yönünden de hukuki yararının bulunduğu dikkate alınmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı SGK vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6220, Karar No: 2017/6354, Tarih: 22.11.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6220 E.  ,  2017/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan İzmir 5. Sulh Ceza Mahkmesinin 10.04.2009 tarihhli 2008/1860 esas ve 2009/733 karara sayılı tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğundan 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6883, Karar No: 2020/3746, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/6883 E.  ,  2020/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan: Düşme

Sanıklar ... ve ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan: Beraat

1- Sanıklar ... ve ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2- Defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklar ... ve ...’a yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık ...’un sorgusunun yapıldığı 11.03.2009, sanık ...’un sorgusunun yapıldığı 17.03.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.