muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1005, Karar No: 2021/4799, Tarih: 28.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1005 E.  ,  2021/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil - tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalıların istinaf başvuruları, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından karar ilam harcına hasren kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ..., ...tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28/09/2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan dedesi ...’ün 11 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 4 parsel sayılı taşınmazını ileride tüm mirasçılara paylaştırmak üzere davalıların mirasbırakanı olan ...’a bağışladığını, miras payını istemesine rağmen davalıların taşınmazı devre yanaşmadığını ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemiştir.

Davalı ..., ..., zamanaşımı def’inde bulunmuşlar, ayrıca çekişmeli taşınmazın ... tarafından mirasbırakanlarına bağışlandığını, davacının miras payını dava dışı 14 parsel üzerindeki iki adet bağımsız bölüm ile aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalı ... ise savunma getirmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli 11 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 4 parsel sayılı taşınmazın ileride davacıya devredilmek üzere mirasbırakan ...tarafından çocuklarına bağışlandığını, davacının dava dışı mirasçıdan payını almasına rağmen çekişmeli taşınmazdan alamadığı gerekçesiyle miras payı oranında tapu iptali ve tescile ilişkin verilen karara karşı davalıların istinaf başvuruları, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından karar ilam harcına hasren kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 11 parsel ve dava dışı 14 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 14 ada 4 parsel sayılı taşınmaz mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, mirasbırakanın l8.04.1975 tarihli bağış işlemi ile davalıların mirasbırakanı olan oğlu...ve dava dışı kızı ...e ½ paylı olacak şekilde devrettiği, mirasbırakanın 23.03.1978 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak torunu ..., oğlu ..., kızı ... ile eşi ...’yı bıraktığı, ...’ın da 19.03.1998 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davalı eşi Işılay, davalı çocukları ...,..., ... , ve ...ın kaldıkları, 11 parsel sayılı taşınmazın 1982 tarihli ifraz işlemi ile 11 ve 14 parsel numaralarını aldığı, ardından taksim ile çekişmeli 11 parsel sayılı taşınmazın davalı ...; dava dışı 14 parsel sayılı taşınmazın ise ... adına tescil edildiği, çekişmeli taşınmazın davalı tarafından 02.12.1982 tarihinde dava dışı kişilere, bu kişiler tarafından da 04.01.1996 tarihinde davalıya devredildiği, üzerinde 08.06.2004 tarihinde kat mülkiyeti kurulmasıyla on üç adet bağımsız bölümün oluştuğu, bağımsız bölümlerin halen davalı adına kayıtlı olduğu, diğer yandan dava dışı 14 parsel sayılı taşınmaz üzerinde de kat mülkiyeti tesis edildikten sonra ... tarafından 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin davacıya 03.02.2010 tarihinde satıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Eldeki davada davacı, taraf tapu iptali ve tescil, terditli olarakta tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davacının muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine yönelik yapılan incelemede;

Her ne kadar ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmişse de; dava konusu taşınmazın geldisi olan 14 ada 4 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından oğlu ...’a 18.04.1975 tarihli bağış işlemi ile devredildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; bağış işlemi yönünden 01.04.1974 tarih ½ sayılı İBK’nın uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde davacının tapu iptali ve tescil isteği yerinde değildir.

Tenkis isteği yönünden yapılan incelemede;

Bilindiği üzere; mirasçılık ve mirasın geçişi mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir (4722 s. Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 17) Mirasbırakan 01.01.2002 tarihinden önce ölmüşse 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin, 01.01.2002 tarihinden sonra ölmüşse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümleri uygulanır.

Somut olaya gelince, mirasbırakan ...’ün 23.03.1978 tarihinde öldüğü anlaşılmakla eldeki davada 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur.

O halde, tenkis isteğinin anılan yasanın 513. maddesi uyarınca zamanaşımı süresine tâbi olduğu ve aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunan mirasçı ...’ın mirasçılarından ..., dışındaki davalıların süresinde zamanaşımı def’inde bulundukları gözetildiğinde, tenkis isteğinin de zamanaşımından reddi gerekeceği sonuca varılmaktadır.

Hal böyle olunca, tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istekli davanın yukarıda açıklanan gerekçelerle reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istekli davanın yukarıda açıklanan gerekçelerle reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Davalı ..., , ... , ve in yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin 371/1-a maddesi gereğince Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 3.050.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28/09/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14408, Karar No: 2011/502, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14408 E.  ,  2011/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2011 gün ve 2010/622 Esas, 2011/85 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii hükmü temyiz ettikten sonra sanığın 14.03.2011 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz talebinin reddiyle, incelemenin katılan vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan vekilinin aşamalarda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması talebinde bulunduğu, mahkemece talep yerinde görülerek ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor alınmasına karar verildiği, ancak böyle bir rapor alınmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi kapsamında mağdurun ruh sağlığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10936, Karar No: 2015/3197, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10936 E.  ,  2015/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/362-2014/481

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; binanın, mütahhit tarafından yarım bırakıldığını, iskan işlemlerinin tamamlanmadığını, bina eksikliklerinin mülk sahipleri tarafından giderildiğini; davalı kuruma yapılan elektrik abonelik başvurusunun, iskan işlemlerinin tamamlanmamış olması nedeni ile reddedildiğini; İmar Kanunu'nun geçici 11. Maddesi gereğince, binanın yapı ruhsatının bulunması, alt yapı hizmetlerinden bir veya birkaçının mevcut olması ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre fenni gereklerin yerine getirilmesi halinde, abonelik tesis edilebileceğini; ilgili madde gereklerinin yerine getirildiğini, elektrik aboneliği başvurusunun reddedilmiş olmasının mağduriyete yol açtığını iddia ederek; apartmanın ortak kullanım alanlarına (kapıcı dairesi ve otomat) geçici elektrik abonelik işleminin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iskan ruhsatı bulunmayan dava konusu yerde, geçici abonelik tesisi için İmar Kanunu'nun geçici 11. maddesinde belirtilen şartların yerine getirilmediğini; yapı denetim firması uygunluk belgesi ve iş bitim evraklarının sunulmadığını, binaya enerji verilmesi için yapılan başvuru olmadığını savunarak; davanın reddi talep etmiştir.

Mahkemece; yapı ruhsat tarihi 23.03.2007 olan binada, ayrıca binanın ruhsata ve projeye uygun olarak tamamlanması ve bu hususun davalıya müracaat anında davacı tarafından ispatlanması gerektiği, davacının elektrik bağlantı bildirimi iş bitim evrakı sunduğu; ancak, evrakın imzasız olması nedeni ile ispata yarar kabul edilmediği, binanın ruhsata uygun yapıldığına ilişkin belgelerin ibraz edilemediği, bilirkişi raporunda binanın oturmaya elverişli olduğu tespit edilmiş ise de; davalıya müracaat sırasında ispatı gereken bir hususun yargılama sırasında ispatının geçmişe etkili olarak, davalının geçici abonelik talebini reddetmesini haksız hale getirmediği gerekçe gösterilerek; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun

olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olayda; her ne kadar, keşif neticesinde bilirkişilerce düzenlenen raporun sonuç kısmında, yapı denetim kuruluşu tarafından düzenlenmesi gereken elektrik iç tesisine ait uygunluk belgesi ile iş bitirme tutanağının mevcut olmadığından elektrik tesisatının fen ve teknik kurallara uygun olup olmadığının bilinemediği ve daireye geçici abonelik verilmesinin uygun olmadığı görüş ve kanaatine varıldığı ifade edilmiş ise de; aynı raporda, yapılan fiziki kontrollerde elektrik tesisatında bir olumsuzluk görülmediği, binanın projesine uygun olarak yapıldığı, binada elektrik , su, doğal gaz, alt yapı kanal bağlantılarının tam olduğunun belirtildiği, davacı tarafça keşiften sonra ibraz edilen , elektrik iç tesisler denetim ve muayene uygunluk belgesi ile elektirik iş bağlantı bildirimi belgelerinin incelenmesinden elektrik tesisatının ilgili yönetmeliklere uygun olarak yapıldığının anlaşıldığı ve binanın yapı ruhsat tarihinin 23.03.2007 olduğu ifade edilmiştir.

Bu itibarla, davaya konu dairenin bulunduğu binada, elektrik tesisatına ilişkin olarak ilgili yönetmelikler uyarınca fenni gereklerin yerine getirildiğinin tespit edildiği; binanın ruhsat tarihinin 23.03.2007 olduğu, binada doğalgaz aboneliğinin bulunduğu hususları dosya kapsamından anlaşıldığına göre; az yukarda açıklanan yasa hükümleri dikkate alındığında mahkemece,davacının geçici abonelik talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16594, Karar No: 2012/15682, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16594 E.  ,  2012/15682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği zaman dilimi ile sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süreninin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Sanığın sokaktaki elektrik direğini kullanarak müştekiye ait, ikinci katta bulunan ikamete hırsızlık amacıyla girmek şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacağı göz ardı edilerek yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/4. maddesi göz ardı edilerek, aynı Yasanın 143. maddesinin 35. maddeden sonra uygulanması,

4-Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/07/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12927, Karar No: 2020/1671, Tarih: 03.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12927 E.  ,  2020/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın istem gibi incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.