muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6495, Karar No: 2011/9471, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6495 E.  ,  2011/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nakil vasıtaları içindeki yolcuların eşya ve malı hakkında hırsızlık.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle, 2253 sayılı yasanın 20/1. maddesi gereğince işlediği suçun anlam ve sonuçlarını kavrayabilme yönünden bedeni, akli ve ruhi durumu hakkında ve 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesine göre de; işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı konusunda uzman doktordan rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun yaşına göre, 2253 sayılı yasanın 12/2. maddesinin yerine 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddesi ile indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31532, Karar No: 2017/3434, Tarih: 23.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/31532 E.  ,  2017/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın, TCDD'ye ait 19 adet ahşap demiryolu traversini demiryolu çevresinden yakacak odun olarak kullanmak üzere toplayıp götürdüğü olayda, sanığın evinin yakınında bulunan tren yolu güzergahında çürümeye yüz tutmuş traversleri işe yaramayacağını düşünerek aldığını savunması ve yapılan keşifte, tren yolu boyunca katılan kurum tarafından zilyedliği terkedilmiş ve gelişigüzel atılmış hurda görünümlü traverslerin bulunduğu, demiryolunun altındaki traverslerin ise betondan olduğu, atılan ahşap traverslerin, betonlarla değiştirilirken hurdaya çıkan traversler olduğunun ve bu haliyle ekonomik değerinin bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; suç işleme kastı bulunmadığı anlaşılan sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı biçimde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25443, Karar No: 2017/2155, Tarih: 14.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/25443 E.  ,  2017/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.02.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi, davalı adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası, daha önce Dairemizin 30.05.2016 tarihli kararıyla, bakiye temyiz karar harcının (989,42 TL) ödenmesi hususunda davalı tarafa muhtıra tebliğ edilmesi için geri çevrilmiştir.

Geri çevirme kararı sonrasında, mahkemece muhtıra tebliği üzerine davalı tarafından harç yatırılmış ise de, düzenlenen sayman mutemedi alındı makbuzunda yatırılan harcın cinsi “istinaf karar harcı” şeklinde gösterilmiştir. Eldeki dosyanın, temyiz kanun yoluna tabi olduğu açık olup, temyiz karar harcı olarak yatırılması gerekli harcın, sehven, istinaf karar harcı ifadesiyle yatırıldığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, harcın türüne ilişkin hatanın giderilmesi ile temyiz karar harcı ifadesiyle düzenlenmesi gereken sayman mutemedi alındı makbuzunun dosyaya eklendikten sonra, dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43415, Karar No: 2013/31006, Tarih: 27.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/43415 E.  ,  2013/31006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 31.12.2003 tarihinde Akdeniz Belediyesinin temizlik işlerini üstlenen davalı alt işveren şirkette çalışmaya başladığını, çalışmasının 31.12.2009 tarihine kadar sürdüğünü iddia ederek yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 31.12.2003 tarihinde Akdeniz Belediyesinin temizlik işlerini üstlenen davalı alt işveren şirkette çalışmaya başladığını, çalışmasının 31.12.2009 tarihine kadar sürdüğünü iddia ederek yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin Akdeniz Belediye Başkanlığının açtığı temizlik işleri ihalelerinden ilk olarak 01.01.2004-31.01.2004 arasındaki ihaleyi, en son olarak da 01.01.2009-31.12.2009 arasındaki ihaleyi aldığını, işçilerle de belirli süreli hizmet akdi yapıldığını, davacının 01.01.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, müvekkilinin 31.12.2009 tarihinde sözleşmesi sona erdiği halde davacının asıl işvereni olan Akdeniz belediyesi bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davacının halen Akdeniz Belediyesi bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davacının işvereninin işin başından beri asıl işveren olan belediye olduğunu, müvekkili firmaca imzalanan taşeronluk sözleşmesinin hükümsüz olduğunun yargı kararı ile teyit edildiğini, davacının müvekkili yanındaki hizmetinin firmanın anılan belediyede ihale ile üstlendiği işin süresi olan 2009 senesine münhasır olduğunu, asıl işveren belediyenin 2009 yılında 380 işçi ile yaptırdığı ... içi temizliği ve çöp nakli işinin 2010 senesinde 300 işçi ile yapılmasına karar verdiğini ve ihale şartnameleri ile sözleşmesini bu doğrultuda hazırladığını, ihale ile üstlenilen işin bitim tarihi olan 31.12.2009 tarihinde söz konusu işin de kendiliğinden sona erdiğini, temizlik ve çöp nakil işinin Yargıtay 9. Hukuk dairesinin ilamında belirtildiği üzere belediyelerin asıl işlerinden olduğunu, asli ... olan temizliğin taşeronlara devri mümkün olmadığından ve bu kapsamda imzalanmış taşeronluk sözleşmelerinin başından beri geçerli olmadığından belediyenin sorumluluktan kurtulamayacağını, müvekkili firmanın 2004-2009 senelerindeki işverenliğinin niteliği ve konumunun Yargıtay’ın anılan kararında tanımlanan gibi olduğunu, davacının başlangıçtan itibaren belediye işçisi olduğunun izahtan vareste olduğunu, bu bağlamda davacı ve diğer temizlik işinde çalışan işçilerin tamamının belediye işçileri olduğunu, belediyenin temizlik işini ihale ettiği firmalara bu işçileri geçici ... ilişkisi ile ihale süresince verdiğini, ihale süresi bittiğinde de bu işçileri yeni ihale alan firmada belirli süreli ... akdi imzalamak suretiyle çalıştırdığını, bu bağlamda işçi ile ihale alan firma arasında

belirli süreli ... akdi imzalandığını ve bunun da işçinin yazılı muvafakati şartını karşıladığını, davada ... Kanunu madde 7’deki geçici ... ilişkisini uygulamak mümkün olduğundan davacının müvekkilinden önceki işyerlerindeki çalışmaları varsa bundan müvekkilinin sorumlu tutulmasının yasal olmayacağı gibi, hakkaniyete de uygun olmayacağını, uyuşmazlığın ... Kanunu madde 7’de sözü edilen geçici ... ilişkisi bağlamında çözümü gerektiğini, asıl işveren alt işveren ilişkisinin bu uyuşmazlıkta uygulama yeri olmadığını, hizmet alım sözleşmesini karşılayan sözleşme tipinin geçici ... ilişkisi olduğunu, davacının tüm çalıştığı dönemlere ilişkin müvekkilinden yasal haklarını istemesinin yerinde olmadığını, asıl işveren olan belediyenin ve davalıdan önceki alt işverenlerin davaya dahil edilmesini veya davanın bu işverenlere de ihbarı gerektiğini, resmi kurum olan belediyenin fazla mesai yapılmış, genel tatil ve hafta sonları çalışılmış olsa bu çalışmanın karşılığının ödenmemesinin söz konusu olmayacağını, ayrıca belediye ile imzalanan sözleşmede çalışma saatlerinin belirtildiğini, fazla mesai, genel tatil ve hafta sonu çalışması yapılmasının söz konusu olmadığını, davacı ile imzalanan sözleşmeler bir yıllık olduğundan bir yıl doldurulmadan ... akdi sona erdiğinden yıllık izin hakkının da yasal olarak bulunmadığını, resmi kurum olan belediyede genel tatillerde çalışma yapılmadığını, zamanaşımı savunmasında da bulunarak davanın belediye ve önceki firmalara da ihbarı ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izin, Anayasal temeli olan dinlenme hakkının ... hukukundaki yansıması olup, ... akdinin feshi ile birlikte ücret alacağına dönüşür.

Her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde yıllık izin ücreti alacağının da hüküm altına alınmasını talep etmiş ise de, dosya kapsamından ... sözleşmesinin sona ermediği, davacı işçinin çalışmasını başka bir alt işverenlik nezdinde sürdürdüğü anlaşıldığından feshe bağlı haklardan olan izin ücreti alacağının tahsiline ilişkin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/111, Karar No: 2023/2757, Tarih: 30.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/111 E.  ,  2023/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/839 E., 2022/2216 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/1127 E., 2020/692 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2013 yılında evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, erkeğin kadına hakaret ettiğini, psikolojik şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 'nun (4721 Sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl üretici fiyat endeksi (ÜFE) oranında kendiliğinden arttırılması ile yasal faiziyla birlikte 70.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının baskıcı, hayatta kendisinden başkasını dikkate almayan, yok sayan, ben merkezli tutum ve davranışları, gerek müvekkile gerekse ailesine karşı hakaretleri ve onları aşağılayıcı ... görücü tavırları olduğunu, müvekkili yer mekan ve zaman tanımaksızın başka insanların yanında dahi aşağıladığını, müvekkiline psikolojik şiddet uyguladığını, evden kovduğunu, evliliğin fiilen bitmesine sebep olanın kadın olduğunu, boşanmayı kabul ettiklerini, müvekkili lehine yasal faizi ile birlikte 70.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, erkeğin ailesini evinde görmek istemediğini söylediği, kayınvalidesine "şerefsiz", erkeğe "adam mısın, siktirol git" dediği, erkeğin de sosyal medya hesaplarında Gökçen ... isimli bayan ile birlikteliğine dair resimlere yer verdiği, buna ilişkin paylaşımlarda bulunduğu, çok sayıda cep telefonu görüşmesi ile ... sarsıcı eylemlerde bulunduğu, tüm bu nedenlerle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, tarafların tazminat talepleri ile kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin ise tarafların gelir düzeyleri eşit olduğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hatalı kusur belirlemesine göre tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, kusurunun olmadığını, evi terk eden erkeğin tam kusurlu olduğunu belirterek kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden süresinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadının kusurları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, kusurunun olmadığını, iddiaları ve delilleri kabul etmediğini belirterek kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden süresinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından yanlara yüklenen ve gerçekleştiği anlaşılan kusurlu davranışlara göre, evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda davalı erkeğin davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, erkeğin az kusurlu olan kadına uygun miktarda maddî ve manevî tazminat ödemekle sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine ve kadın lehine yasal faiziyle birlikte 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00TL manevî tazminata karar verilerek kadının kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf talebinin kabulüne, erkeğin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında geçimsizliğin ve kusurun kimden kaynaklandığı, kusur değerlendirmesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11211, Karar No: 2013/12774, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11211 E.  ,  2013/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve kötüniyet tazminatı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren işyerinde, değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücretleri alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını, kaldı ki dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının belediyenin işçisi sayılması gerektiğini, müvekkili şirketin işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını, kaldı ki dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davalılar arasında geçerli asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı ve uygulanan faiz oranı noktalarında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda mahkemece, davalıların ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı ... vekili, yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalıya, yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Anılan nedenle, yemin deliline dayanan davalı belediyeye, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, yıllık izin ücreti alacağında, yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14900, Karar No: 2010/11279, Tarih: 02.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14900 E.  ,  2010/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 31/01/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; a)dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... ile ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istem kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kendisine ait aracın, davalılardan ... tarafından alkollü olarak kullanıldığı sırada diğer davalı ...'un sürücüsü olduğu öteki davalı ...’a ait kamyon ile çarpışması nedeniyle yaralandığını, aracının hurda haline geldiğini belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın davalılardan alınmasını istemiş; yargılama sırasında davalılardan ... ile ve ... hakkındaki davayı takip etmediğini bildirmiştir.

Davalılardan ... ise, alkollü olan davacının evine gelerek gezmeye çıkma önerisinde bulunduğunu, eşiyle birlikte davacının aracına bindiklerini, bir süre sonra alkollü olması nedeniyle aracı kendisinin kullanmasını istediğini, kendisi de alkol aldığından davacının istemini kabul etmediğini, davacının ısrarı sonucu aracı kullanmak zorunda kaldığını, davacının yönlendirmesi üzerine U dönüşü yaptığı sırada kamyonu görmediğini ve kazanın meydana geldiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kazada davalı sürücü ...'ın %70, davacının % 30 oranlarda bölüşük kusurlu bulunduğu, kamyon sürücüsü diğer davalının kusurunun bulunmadığı biçimindeki Adli Tıp Kurumu'nun 04.03.2009 günlü raporu benimsenerek belirlenen tazminat tutarlarından indirim yapılmış; ayrıca, yargılama aşamasında davacı tarafından sunulan basit (adi) yazılı oto satış sözleşmesinde belirtilen tutar aracın hurda değeri olarak kabul edilmiştir.

2009/14900-2010/11279