muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3716, Karar No: 2024/2591, Tarih: 29.02.2024

2. Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 25.05.2022 tarihinde yapılan incelemede, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişik nedeniyle, mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/567 Esas, 2022/882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 7394 sayılı Kanun'un dördüncü fıkrası ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkra, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

b. 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 7394 sayılı Kanun'un dördüncü fıkrası ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkra, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; zamanaşımının gerçekleştiğine, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, sanığın yüklenen suçları işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, iki ayrı hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanarak sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

...Vergi Dairesi mükellefi Yakıştır İletişim ... Ltd. Şti.nin kurucu ortağı ve yetkilisi olan sanık hakkında, nakit ihtiyaçlarını karşılamak veya kredi kartı borçlarını ödemek amacıyla iş yerine gelen kişilerden aldığı komisyon karşılığında söz konusu kredi kartlarını kullanıp POS cihazlarından çekimler yaptığı, bu faaliyetini gizlemek amacıyla düzenlediği ve kullandığı faturaların gerçek mal satışı veya hizmet ifasına dayanmayan belgeler olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre öngörülen olağan ve/veya olağanüstü zamanaşımı sürelerinin hüküm ve/veya temyiz inceleme tarihlerine kadar gerçekleşmediği, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre toplanan delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi ile eklenen fıkra uyarınca sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile aşağıda gösterilen hukuka aykırılık dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "bozma öncesinde kurulan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma öncesi hükümde uygulanmadığı hâlde bozma sonrası kurulan hükümde tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılarak sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Hükmün verildiği son celsede, sanık hakkında sahte fatura kullanma suçu yönünden, Cumhuriyet savcısından görüş alınmadan hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 33 üncü ve 216 ncı maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sahte Fatura Düzenlenme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/567 Esas, 2022/882 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

B. Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/567 Esas, 2022/882 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Vekili ...'ın 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiğine yönelik ek gerekçesi ve oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.

EK GEREKÇE

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaralan belirtilen 29/02/2024 tarihli, ilamındaki zincirleme şekilde işlenen sahte belge kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmün bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki ek gerekçe ile birlikte katılıyorum.

UYUŞMAZLIĞIN KONUSU:

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

YEREL MAHKEME KARARI:

İnceleme konusu Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2022 tarih, 2022/567 Es., 2022/882 Kr., sayılı kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2011 ve 2012 takvim yılları) ilişkin 213 sayılı VUK'nin 359/b, (7394 sayılı yasanın 4. maddesiyle eklenen) 3. fıkrası, TCK'nin 43 ve 62 maddeleri de uygulanmak suretiyle 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

DAİREMİZCE VERİLEN BOZMA KARARI:

Dairemizce yapılan incelemede 29/02/2024 tarih. 2023/3716 Es., 2024/2591 Kr., sayı ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçlarından verilen hükmün iddia makamının bu suçtan verilmiş mütalaası olmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

YASAL DÜZENLEME:

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.'’

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK'nin 66/6 maddesine göre;“... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

DEĞERLENDİRME:

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK'nin 66/6 maddesine göre;“... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

DEĞERLENDİRME:

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin zincirleme şekilde sahte belge kullanma suçlarından mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle 2011 takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlardan açılan kamu davasının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge kullanma suçuna (suç tarihi itibariyle) öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK'nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER. Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s. 165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK'nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK'nin 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK'nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2022, 2022/267 Es., 2022/882 Kr., sayılı kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2011 ve 2012 takvim yılları) ilişkin 213 sayılı VUK'nin 359/b, (7394 sayılı yasanın 4. maddesiyle eklenen) 3. fıkrası, TCK'nin 43 ve 62 maddeleri de uygulanmak suretiyle 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2011 takvim yılında sahte kullanma suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerektiğine de işaret edilerek bozulması gerektiği görüşündeyim. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun zincirleme şekilde işlenen sahte belge kullanma suçundan verilen hükmün bozulması yönündeki düşüncesine ek gerekçe ile birlikte katılıyorum. 29.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2020/9510, Karar No: 2021/4099, Tarih: 29.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9510 E.  ,  2021/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2015/548-2020/22

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ..., ..., Kurum ve... Turizm Tic. Ltd. Şti. taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bozma sonrasında yapılan inceleme sonucu mahkemece infaza elverişli hüküm kurulmadığı, Davacının tespitini talep ettiği dönem içersinde davalılara ait işyerinde iki dönem halinde çalıştığı, 451658 sicil sayılı işyeri işverenleri ... ve ... olmasına rağmen ... hakkında da karar verildiği, Tasfiye Halinde ....Tur.Tic.Ltd.Şti. nezdindeki çalışmaların dönemler halinde infaza elverişli açık ve anlaşılır şekilde belirtilmemesi isabetsizdir.

Eldeki davada, dinlenen davacı, davalı ve bordro tanıklarının beyanlarından, taraflar arasındaki çekişme konusu tarihlerde davacının askerlik dönemi dışlanırken, askerliğe hazırlık ve terhis sonrasında kabul edilebilir makul süre belirlenmeli ve bu dönemler hizmet süresinden dışlanarak hüküm kurulmaması isabetsizdir.

O halde davacı ve davalılardan ..., ..., ... ve.... Turizm Tic. Ltd. Şti.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .... Turizm Tic. Ltd. Şti., ..., ... ve davacı ...'a iadesine, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16452, Karar No: 2016/8230, Tarih: 21.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16452 E.  ,  2016/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/20339, Karar No: 2012/15662, Tarih: 11.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20339 E.  ,  2012/15662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.6.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/8685, Karar No: 2018/7476, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/8685 E.  ,  2018/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının Hayırseverler Kur’an Kursunda uzun bir süreden beri öğretici olarak görev yaptığını ve mülkiyeti Derneğe ait olan taşınmazda ikamet ettiğini, kira ödemesi yapacağını beyan etmesine rağmen herhangi bir bedel ödemeden söz konusu dairede oturmaya devam ettiğini, taraflar arasındaki sözlü kira ilişkisine de karşı çıktığını, davalıya kira ödemesi yapması gerektiğinin noter aracılığıyla ihtar edildiğini ayrıca davalı hakkında Kasım 2015 dönemine ait ödenmeyen kira bedeline dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından söz konusu icra takibine, sözleşme ilişkisi bulunmadığı beyan edilerek itiraz edildiğini, davalının sürekli ve ısrarlı bir şekilde sözlü kira sözleşmesine karşı çıktığını, bu sebeple taraflar arasında kira sözleşmesinin esaslı unsurları bakımından bir anlaşma sağlanamadığından bu davanın açılmasının zorunlu olduğunu, davalının ne akdi ne de kanuni bir sebebe dayanmaksızın ve hiçbir bedel ödemeksizin mülkiyeti derneğe ait taşınmazı işgal ettiğini belirterek davalının müdahalesinin men’i ile taşınmazdan tahliyesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 01.01.2011 tarihinden itibaren dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisilin gecikme bedeli ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu yerin lojman olarak yapıldığını, görevi nedeniyle bu taşınmazda ikamet ettiğini, lojmanların görevliler tarafından ücretsiz kullanıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının, davalının dava konusu konutta kira ilişkisi ile ikamet ettiğini ileri sürerek davalı aleyhine icra takibi yaptığı, dava dilekçesinde de taşınmazın davalıya kira ilişkisi ile teslim edildiğini ileri sürdüğü, dava konusu ilişkinin, kira ilişki olup olmadığının bu konuda görevli özel mahkeme niteliğinde olan sulh hukuk mahkemesince tartışılması gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının, davalının dava konusu konutta kira ilişkisi ile ikamet ettiğini ileri sürerek davalı aleyhine icra takibi yaptığı, dava dilekçesinde de taşınmazın davalıya kira ilişkisi ile teslim edildiğini ileri sürdüğü, dava konusu ilişkinin, kira ilişki olup olmadığının bu konuda görevli özel mahkeme niteliğinde olan sulh hukuk mahkemesince tartışılması gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı ...nun 2.maddesine göre dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarda görevli mahkeme aksine bir düzenleme bulunmadıkça Asliye Hukuk Mahkemesidir. 6100 Sayılı ...nun 4/1-a maddesine göre ise “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Somut olayda, davacı, davalının işgalci olduğunu belirterek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil alacağının tahsili isteminde bulunmuş olup davalı da kiracı olduğunu iddia etmemiştir. Taraflar arasında kira ilişkisi olduğu iddia ve ispat edilmediğine göre 6100 sayılı HMK'nun 2. maddesine göre davaya bakmakla Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Hal böyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9992, Karar No: 2018/7491, Tarih: 23.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9992 E.  ,  2018/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup,iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 2,000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.