muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6280, Karar No: 2008/6274, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6280 E.  ,  2008/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat ... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici şirket tarafından SSK ‘dan ilişiksizlik belgesi getirildiğinde idarede kalan fazla teminatın talep edilebileceğine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleştirilmesine karar verilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/437 Esas sayılı dava dosyasında yüklenici şirket ...daki okul inşaatında spor salonu da yaptığını bunun sözleşme, dışı fazla iş olduğunu belirterek alacak isteminde bulunmuştur. Davalı idare ise ...daki okul inşaatı kapsamında yapılan spor salonunun sözleşme dahilinde iş olduğunu, fazla iş bulunmadığını savunmuş, mahkemece bilirkişilerin asıl raporları dikkate alınarak bu istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilirkişilerin 02.08.2005 tarihli asıl raporlarına karşı iş sahibi idare tarafından verilen itiraz dilekçesinde mimari proje ile vaziyet planı dosyaya konulmuş, bilirkişiler 26.12.2005 günlü ek raporlarında dosya üzerinde inceleme yapmak suretiyle ...’daki spor salonunun fazla iş olarak kabul edilemeyeceğini, bu imalat nedeniyle yüklenicinin herhangi bir bedel talep etmesinin mümkün olmadığını bildirmişlerdir. Bu konuda bilirkişilerin rapor ve ek raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece bu çelişki üzerinde durulmayıp, gerekçesi açıklanmaksızın asıl raporda belirlenen fazla iş miktarı karar altına alınmıştır. Gerçek durumun ne olduğu fazla iş olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmaktadır. Bu konudaki çelişki giderilmeden, tereddüt ortadan kaldırılmadan ...’daki okul inşaatında yapılan spor salonunu sözleşme dışı fazla iş olarak kabul edilip bedel ödenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılması gereken, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile yerinde keşif yapılmak suretiyle dosyaya konulan mimari proje ve vaziyet planı ile sözleşmedeki hükümler ve ekli listelerin değerlendirilmesi suretiyle, ...’daki okul inşaatı nedeniyle yapılan spor salonunun fazla işmi olduğunun, yoksa sözleşme kapsamında mı kaldığının belirlenmesinden sözleşme dışı fazla iş sayılırsa yapıldığı yıl serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre iş bedelinin hesaplattırılmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesinden ibarettir.

3-Birleştirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/233 Esas sayılı dosyasında davacı yüklenici şirket “mevduata uygulanan en yüksek faiz” isteminde bulunmuştur. Bu istek avans faizi olarak yorumlanmalıdır. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek yasal faizin karar altına alınması da hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca iş sahibi ..., 3. bent uyarınca yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 550,00’şer YTL vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak diğer tarafa verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5862, Karar No: 2021/5455, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5862 E.  ,  2021/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve “defter ve belgeleri gizleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebi ile vekalet ücreti ile sınırlı olarak katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmasına ve hükmün gerekçe kısmında suçun isabetli şekilde sahte fatura düzenleme suçu olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında “kullanmak” ibaresine yer verilmesi hususu mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.800 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın ve vekalet ücretiyle sınırlı olarak katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmasına ve hükmün gerekçe kısmında suçun isabetli şekilde sahte fatura düzenleme suçu olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında “kullanmak” ibaresine yer verilmesi hususu mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmasına ve hükmün gerekçe kısmında suçun isabetli şekilde sahte fatura düzenleme suçu olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında “kullanmak” ibaresine yer verilmesi hususu mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

C) Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Her ne kadar Mahkemece, 22.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna atıfla 2010 takvim yılı yönünden “bir usulsüzlük olmadığı” gerekçesiyle sanığın beraatine hükmedilmişse de; vergi tekniği raporunda, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti. nin 634.343 TL tutarında mal ve hizmet sattığını bildirdiği, satış yaptığını bildirdiği mükelleflerin de aynı tutarda alış yaptıklarını bildirdikleri, şirketin 2010 takvim yılında aynı tutarda KDV matrahı ve 113.272,78 TL indirilecek KDV beyan ettiği yönünde tespitler bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

5- Kabule göre de; sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmasına ve hükmün gerekçe kısmında suçun isabetli şekilde sahte fatura düzenleme suçu olduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında “kullanmak” ibaresine yer verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5913, Karar No: 2022/7488, Tarih: 10.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5913 E.  ,  2022/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı TT Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş. yönünden husumet yokluğundan reddine, davalı ... Giyim İletişim Gıda Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden ise kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Giyim İletişim Gıda Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz, davacılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinde; TT Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin avukat ...'i vekil tayin ettiği vekaletnamenin süresinin karar tarihinden önce 31.12.2021 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, avukatın karar tarihi itibariyle vekilliğinin devam ettiğine dair vekaletnamesi varsa sunulmasının istenmesine, vekilliği devam ediyor ise davacıların katılma yoluyla temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesine, vekilliği devam etmiyor ise kararın ve davacıların katılma yoluyla temyiz dilekçesinin asile tebliği ile tebligat parçalarının dosyaya alınarak bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

2-Davacıların katılma yoluyla temyiz dilekçesinin davalı ... Giyim İletişim Gıda Temizlik İnş. San. Ve Tic.Ltd.Şti. vekiline tebliği ile tebligat parçasının dosyaya alınarak bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6548, Karar No: 2020/1733, Tarih: 04.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/6548 E.  ,  2020/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2005, Karar No: 2022/5094, Tarih: 22.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2005 E.  ,  2022/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...’un maliki olduğu 1147 ada 63 parsel sayılı taşınmazdaki A-Blok 8 no.lu bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 03.06.2002 tarihinde satış göstermek suretiyle davalı yeğenlerine temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasbırakan veya davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakanın çocuksuz olarak ölmesi nedeniyle yeğenlerinin mirasçı olarak kaldığını, mirasbırakanın iki taşınmazı bulunup, bu taşınmazlarını yeğenleri arasında eşit olarak paylaştırdığını, temliklerdeki amacın mal kaçırmak olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın iki taşınmazı bulunduğu, bunlardan dava dışı 4 parsel sayılı taşınmazdaki A-Blok 3 no.lu bağımsız bölümün de intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini davacılardan ...’ya devrettiği, mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla değil, paylaştırma amacıyla hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı tanıklarının, taşınmazın mirasbırakan tarafından intifa hakkı üzerinde tutularak davalıya bağışlandığı, taşınmazın kentsel dönüşüme tabi tutulmasına dek mirasbırakanın taşınmazda oturmaya devam ettiği yönündeki beyanlarına rağmen Mahkemece davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, resmi senette gösterilen satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark bulunduğunu, davalıların mirasçı olmadığını, sadece davacıların mirasçı olduğunu, mirasbırakanın maddi durumunun iyi olup, hiç bir surette taşınmazını davalılara satma ihtiyacı bulunmadığını, mirasbırakanın 15 seneye yakın bir süre taşınmazda malik gibi ikamet ettiğini, davalıların taşınmazı bedel ödeyerek satın almadıklarını kabul ettiklerini, gerçekte bağış olarak yapılmış işlemin tapuda satış olarak gösterilmesinin açıkça muvazaa olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 29/12/2021 tarihli ve 2020/145 Esas - 2021/1883 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, dava konusu 1147 ada, 63 parsel sayılı taşınmazdaki A Blok 8 no.lu bağımsız bölümün mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, mirasbırakan tarafından intifa hakkı üzerinde bırakılarak çıplak mülkiyetinin 03/06/2002 tarihli ve 4447 yevmiye no.lu resmi satış işlemiyle davalılar ... ile ...'e 15.000.000.000,00 ETL bedel ile temlik edildiği, keşfe dayalı olarak düzenlenen 24/04/2019 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın 03/06/2002 tarihindeki çıplak mülkiyet değerinin 94.960,00 TL olabileceğinin belirlendiği, mirasbırakan ...'un, kesinleşen yeni veraset ilamına göre, davalıların da davacılar ile birlikte mirasçı oldukları, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla yapılmadığı, dava konusu temlikten önce mirasbırakan ... tarafından 31.05.2002 tarihinde dava konusu taşınmazla aynı mahallede bulunan 407 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki A blok zemin kat 3 numaralı bağımsız bölümün davacılardan ...'ya intifa hakkı kendisinde kalacak şekilde satış suretiyle devredildiği, her iki tasarrufun çok yakın tarihli olduğu, davacı mirasçıları ile yakın ilişki içerisinde bulunduğu, davacılardan mal kaçırmasını gerektirir bir durumun söz konusu olmadığı, mirasbırakanın kendisiyle yakından ilgilenen davalı yeğenlerine yaptığı temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarına ek olarak, davacılardan ...’a mirasbırakan tarafından devredilen herhangi bir taşınmaz bulunmadığını, diğer davacı ...’e ise bağışlanmış bir daire söz konusu olmadığını, davalılarca ... aleyhine açılan muvazaa nedenine dayalı bir dava da bulunmadığını, ...’ın bu durumu nazara alınmadan, mirasbırakan tarafından davacılardan ...’ya da aynı şekilde devir yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, mirasbırakan tarafından ...’e yapılan temlikin gerçek bir satış olup, davalılarca da bu satış nedeniyle muvazaaya dayanılarak bir dava açılmadığını, mirasbırakan tarafından davacı ...’a herhangi bir devir yapılmadığından, ...’dan mal kaçırıldığının açık olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle (V/3.2.) no.lu paragrafta yer verilen yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinin yerinde olmasına, (III) nolu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) no.lu bentte yazılı olduğu üzere karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 22/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.