muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10451, Karar No: 2011/682, Tarih: 31.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/10451 E.  ,  2011/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 765 sayılı TCK'nun 522/1.maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünün uygulanması sırasında, belirlenen cezadan yarı oranından fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sonradan şikayetinden vazgeçen ve suç tarihinde başka adreste ikamet ettiği anlaşılan Teoman Ünal'ın suçun, “20.08.2004 tarihinden bir ya da birbuçuk yıl kadar önce” işlendiğini; sanık ...'ın ise başka bir suç nedeniyle yakalandığında suçu “19.08.2004 tarihinden bir yıl kadar önce” işlediğini belirtmiş olmaları karşısında; öncelikle suç tarihinde mağdur Teoman'a ait konutta ikamet eden ve daha sonra başka adrese taşınmış olan oğlu Tümay Ünal'ın “mağdur ya da yakınan” sıfatıyla dinlenerek suç tarihinin kesin olarak saptanması ve sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 55/3.maddesinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

4- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi veya 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15620, Karar No: 2013/15593, Tarih: 13.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15620 E.  ,  2013/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.07.2011 tarih ve 2009/75-2011/260 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.09.2013 gününde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı vekili Av. Ismail Ergun Anlı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait üre gübresinin Ukrayna’dan Mersin’e taşınması işinin davalı tarafından Saratoga Gemisi ile yapıldığını, tam ve hasarsız olarak teslim alınan emtianın varma yerinde fuel oil deposundan gübre ambarına sızıntı olması nedeniyle hasarlı olarak teslim edildiğini ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 75.909.216.130 TL’nin dava tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiş, 18.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile hasarlanarak eksik çıkan kısım için 30.446.000.000 TL’nin daha tahsilini talep etmiştir.

Temlik alan Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili, 22.03.2004 tarihli dilekçesi ile müvekkili nezdinde Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigorta örtüsü altına alınan gübrenin davalı tarafından taşınması sırasında hasarlanmasına bağlı olarak sigortalısına 17.03.2004 tarihinde 31.369.000.000 TL ödendiğini, sigortalının haklarına kanunen halef olduklarını ileri sürerek, 31.369.000.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın makine personelince tanktan tanka yapılan sintine operasyonu sırasında sintine suyunun yanlışlıkla ambara basılması sonucu meydana geldiğini, bu nedenle TTK'nın 947. maddesi gereğince müvekkilinin gemi personelinin kusurundan doğan zarardan sorumlu olmadığını, yoksa geminin yüke ve yola elverişli olduğunu, müvekkilinin sorumluluğuna karar verilecekse konşimentonun arka sayfasında yer alan 11. madde hükmü gereğince sınırlı sorumlu olduklarını, sovtaj değerinin düşülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, gemi adamlarının balans tanklarındaki suyu yanlışlıkla ambara bastıkları, bu şekilde gübrelerin kısmen hasara uğradığı, hasarı oluşturan su basma eylemi gemi adamlarına ait ise de gemi adamlarının yükle dolu ambarın dolayısı ile yükün korunması için gerekli özen ve itinayı göstermeksizin hatalı basma işlemi yaptıkları, eylemin TTK'nın 1062/3. maddesi de gözetilerek ticari kusur kabul edilmesi gerektiği, bu halde gemi adamlarının ticari kusurundan taşıyanın sorumlu olacağı, hasar bedelinin 103.631,11 TL olduğu ve bunun 31.369,00 TL'nin davacı tarafından Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş.’ye temlik edildiği, zararın haksız fiil sonucunda oluşması nedeni ile ıslah edilen miktar için de dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiği, temlik alanın faiz başlangıç tarihine ilişkin talebinin de gözetilmesi gerektiği kanaatiyle davanın kısmen kabulü ile 72.262,11 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ... Tarım Ür. Ltd. Şti.’ye verilmesine, 31.369,00 TL’nin ise ödeme tarihi olan 17.03.2004 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile temlik alan sigorta şirketine verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, deniz yolu ile yapılan taşıma sonrasında hasarlı ve eksik teslimden doğan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 72.262,11 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ... Tarım Ür. Ltd. Şti.’ye verilmesine, 31.369,00 TL’nin ise faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile temlik alan sigorta şirketine verilmesine karar verilmiştir. Temlik alan sigorta şirketince yaptırılan 30.01.2004 tarihli ekspertiz raporunda “kirlenme sonucu hasarlanan gübre emtiası için sovtaj hesabı yapılarak” tazmin edilecek hasar miktarı belirlenmiştir. Mahkemece bozma ilamından önce alınan 08.06.2005 tarihli bilirkişi raporunda “davacı ... şirketinin sigortalısına ödemiş olduğu miktardan 7.480,48 TL sovtaj değerinin tenzili” gerekeceği belirtilmiştir. 18.10.2006 tarihli ek bilirkişi raporunda da ekspertiz raporundaki gibi sovtaj hesabı yapılmıştır. Bozma sonrasında alınan 14.05.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda “toplam hasar miktarından sovtaj değeri ve poliçedeki tenzili muafiyet şartını dikkate alarak zarar bedelinden gerekli indirimi yaparak sigorta tazminatını ödeyen davacı ... şirketinin ödediği 31.349,00 TL’yi davalıdan tahsile haklı olduğu” belirtilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine alınan ek bilirkişi raporunda ise “kirlenmiş, suyla çözünerek birleşenlerinin bir kısmını yitirmiş gübrenin sovtaj değerinin olmayacağı, daha önceki bilirkişi raporlarında sovtaj hesabı yapıldığı ve belirlenen 7.480,47 TL’nin tazminat bedelinden indirilmesi gerektiğinin bildirildiği ve raporun sonuç bölümünde sovtaj değerinin sigorta şirketince düşülerek ödeme yapılmış olmasının muhtemel bulunduğu ancak bilirkişi heyetindeki uzman görüşüne göre sovtaj değeri olmayacak şekilde zarar doğduğu” belirtilmiştir. Davalı vekili ek bilirkişi raporuna karşı itirazlarını içeren 30.06.2011 tarihli dilekçesinde “sovtaj konusunda daha önceki raporlar arasında ve ek bilirkişi raporunun kendi içinde çelişkiler olduğunu” bildirmiştir. Bu itibarla mahkemece, sovtaj hesabı yönünden dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1152, Karar No: 2013/1472, Tarih: 23.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/13-1152 E.  ,  2013/1472 K.**

* DEVLET ALEYHİNE TAZMİNAT DAVASI

* HAKİMLERİN FİİLLERİ SEBEBİYLE DEVLET ALEYHİNE TAZMİNAT DAVASI

* VEKALETNAMEDE ÖZEL YETKİ

* DAVA ŞARTI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 115

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 114

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 74

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 46

* HAKİMLER VE SAVCILAR KANUNU (2802) Madde 93/A

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 13.Hukuk Dairesince;

“Dava dilekçesinden, davalı mahkeme hakiminin eylemi nedeniyle uğranılan zararının ödetilmesinin istenildiği, davanın HMK'nun 46 ve devamı maddeleri ile 2802 Sayılı kanunun 93/A maddesinde yer alan hakimlerin hukuki sorumluluğu nedeniyle dayanıldığı anlaşılmaktadır.

04/02/1959 gün ve 14/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hakimlerin sorumluluğuna ilişkin özel hükümlere dayanılarak avukatın ödence davası açabilmesi için temsil belgesinde (vekaletnamesinde) bu yetkinin açıkça yazılı bulunması gerekir. Nitelik ve Başvuru yerinin farklı olması nedeniyle vekâletnamede yer alan yargıcın şikâyetine ilişkin olan yetkinin, aynı zamanda dava açma yetkisinin de içerdiği kabul edilemez. Bu tür davalarda, bu eksikliğin sonradan tamamlanmayacağı ve özel yetkiyi gerektirdiği yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça ifade edildiği gibi Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. 6100 Sayılı Yasanın, HMK.nun 74.maddesinde de konu açıkça düzenlenmiş olup, vekaletnamede açık yetki bulunmaması halinde hakim ve savcıların eylemi nedeniyle hazine aleyhine dava açılmayacağı benimsenmiştir. Davacı adına dilekçe veren vekilin dayandığı, vekâletnamede yargıç ve savcılar hakkında tazminat davası açma yetkisi bulunmadığından, dava ve usul ekonomisi gözetilerek dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Açıklanan nedenlerle davacının vekiline verdiği vekâletnamede, İçtihadı Birleştirme Kararında ve HMK'nın 74.maddesinde açıklandığı ve kabul edildiği biçimde öngörülen koşulları içeren yetki bulunmadığından, evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda dava dilekçesinin REDDİNE,”

Dair oybirliği ile verilen 14.02.2013 gün ve 2012/2-1 sayılı kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacılar vekili 6100 sayılı HMK’nun 46.maddesi uyarınca devlet aleyhine tazminat davası açmıştır.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacılar vekili 6100 sayılı HMK’nun 46.maddesi uyarınca devlet aleyhine tazminat davası açmıştır.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 46 ve devamı maddelerinde hakimin hukuki sorumluluğu düzenlenmiş, söz konusu davaların ancak devlet aleyhine açılabileceği; aynı Kanun’un 74.maddesinde ise açıkça yetki verilmemesi halinde, vekilin hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamayacağı kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK 114.maddenin (f) bendinde de vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Dava şartının eksik olması halinde nasıl bir usul işlemi yapılacağı ise 6100 sayılı HMK’nun 115.maddesinde düzenlenmiştir. Kural olarak dava şartı noksanlığını tespit edilmesi halinde davanın usulden reddine karar verilmesi asıl ise de, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi, verilen bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmesi gerekir.

Somut olayda; davacılar vekili 23.05.2012 tarihinde eldeki davayı açmış, ibraz edilen vekaletnamede “hakimleri redde ve yakınmaya” yetkisinin bulunduğu ancak hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açma yetkisinin bulunmadığının tespit edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK 115.maddesi uyarınca kesin süre verilmeden yukarıda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir

1086 sayılı HUMK’da açık bir düzenleme bulunmaması nedeniyle 04.02.1959 gün ve 14/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde çözümlenen hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine açılan tazminat davalarında vekaletname sorunu, 6100 sayılı HMK 74.maddesinde somut bir norma bağlanmış, söz konusu norm ile vekaletnamede özel yetki bulunmaması halinde hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açılamayacağı kabul edilmiş ve bu husus aynı Kanun’un 114.maddesi (f) bendi uyarınca dava şartı haline getirilmiştir.

Dava şartlarından birisinin eksik olması halinde nasıl hareket edileceği de 6100 sayılı HMK 115.maddesinde düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konusu olan dava şartı eksikliği tamamlanabilir bir eksiklik olduğuna göre, 6100 sayılı HMK 115/2.maddesi uyarınca davacıya aynı Kanun’un 74.maddesine uygun vekâletname ibraz etmesi için kesin süre verilmesi, verilen süre içinde eksikliğin tamamlanması halinde yargılamaya usulün öngördüğü şekilde devam edilmesi, verilen süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde ise dava dilekçesinin reddine değil, 6100 sayılı HMK’nun 115/2.maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gereklidir.

Görüşmeler sırasında, yargısal faaliyetten dolayı açılan tazminat davalarında özel yetkili vekâletnamenin dava dilekçesi ile birlikte ibrazının zorunlu olduğu, sonradan da olsa baştaki bu eksikliğin giderilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle daire kararının onanması gerektiği savunulmuş ise de; Kurul çoğunluğu tarafından söz konusu zorunluluğun somut düzenleme bulunmayan 1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olduğu dönem için geçerli olduğu, 6100 sayılı HMK’nun getirdiği açık düzenlemeler karşısında eski uygulamanın devam ettirilmesinin mümkün bulunmadığı görüşü benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle ve temyiz dilekçesi ekinde HMK.nun 74.maddesine uygun özel yetki içeren vekaletnamenin davacı vekili tarafından ibraz edilmiş olduğu da dikkate alındığında işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen kararın bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın; yukarıda açıklanan nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12.maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 fıkrası ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.10.2013 gününde oybirliği  ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1421, Karar No: 2018/3520, Tarih: 16.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1421 E.  ,  2018/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın şirketin yetkilisi kendisi gözüksede şirketin bütün işlerini ...’ın yürüttüğünü savunması ve sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2008 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerektiğinde faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/746, Karar No: 2013/16713, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/746 E.  ,  2013/16713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.