muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2532, Karar No: 2024/3493, Tarih: 01.04.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dosya kapsamında dinlenen tüm tanıkların iş yerinde yılın tüm aylarında yaz kış çalışma olduğunu belirtmiş olmasına rağmen Mahkemenin yılın 4 ayı çalışma olmadığı şeklindeki değerlendirmesinin hatalı olduğunu, iş yerinde bu tarihler arasında üretim yapılamıyor olsa bile, üretim yapılan zamanda stoklanan tuğlaların bu tarihler arasında taşındığını, dolayısıyla işçilerin yıl içinde sürekli olarak çalıştıklarını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, hizmet tespiti davalarının kamu düzeni gereği çalışma olgusunun kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir.

Öncelikle ilgili ticaret ve sanayi odasından, meslek kuruluşlarından ve ziraat odasından sorulmak suretiyle tuğla üretiminin ve buna bağlı olarak taşıma işinin yılın hangi dönemlerinde yapıldığı belirlenmeli, davacının tespit istemine konu döneme ilişkin olarak vergi ve oda kaydının bulunup bulunmadığı, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olup olmadığı, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışıp çalışmadığı, bu yönde piyasa hamallarının bağlı bulunduğu Serbest Hamallar Odası veya Yük Taşıyıcıları Odası vs. gibi bir oda veya dernek varsa davacının kaydı olup olmadığı araştırılmalıdır.

Bununla birlikte, işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı hususu, her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı, davacıya her gün iş verilip verilmediği, çalışmanın tam zamanlı çalışmaya dayanıp dayanmadığı, ücretin kim tarafından ödendiği ve ödenen ücret miktarı ile nasıl ödendiği, davacının iş yerinde ya da işyeri dışında ... amade biçimde hazır olarak bekleyip beklemediği, durum böyle ise nerede beklediği hususları açıklığa kavuşturulmalı, ilgili meslek/ticaret odasından davalı işyerine ait kapasite raporunu, tüm vergi beyannamelerini getirtip gerektiğinde keşif yaparak işyerinin mekan ve büyüklüğü/fiziki şartları araştırılmalı, fabrikanın su tüketimi için yapılan araştırmada şirketin yalnızca şehir merkezinde bulunan işletme merkezinin su tüketimine dair kayıtlarının gönderildiği anlaşıldığından fabrika binasının elektrik ve su abonelikleri, tüketimin aylara göre dağılımı ile miktarı ayrıntılı olarak araştırılmalı ve alanında uzman ilgili meslek mensubu, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınmalı, bu raporda dava konusu dönemde dönem bordrolarında çalıştığı bildirilen sigortalı sayısı, iş yerlerinin kapasitesi ile davalı işyerlerinde tuğla taşıma işinde çalıştığını iddia ederek dava açan ve mahkemelerde derdest durumda işçilik alacağı ve hizmet tespiti davaları bulunan kişilerin sayısı da gözetilerek karşılaştırma yapılması sağlanmalı, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile komşu veya benzeri işleri yapan işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı ,seri dosyalarda tanıkların her bir davacı için aynı şekilde beyanda bulunduğu görüldüğünden, tanıkların davacının iş yerindeki çalışmasının niteliği, süresi, hangi tarih aralığında ne şekilde çalıştığı konusundaki beyanları somutlaştırılmalı, yapılan işin niteliği dikkate alındığında kısmi çalışma yapılması mümkün olduğundan çalışmanın varlığı, süresi ve sürekliliği, çalışmanın kısmi ya da tam gün olup olmadığını belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, Mahkemece kurulan hükümde 5510 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18738, Karar No: 2013/16616, Tarih: 30.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18738 E.  ,  2013/16616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 22/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

a)Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın tarihi, davacının yaralanmasının derecesi ve yukardaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

b)Davacı tarafça, manevi tazminat için olay tarihinden itibaren faiz istenmesine rağmen, mahkemece faize hükmedilmemesi doğru bulunmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

c)Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi uyarınca “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan

b)Davacı tarafça, manevi tazminat için olay tarihinden itibaren faiz istenmesine rağmen, mahkemece faize hükmedilmemesi doğru bulunmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

c)Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi uyarınca “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan

davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” düzenlemesi gereği ret sebebi ortak olan davalılar hakkında tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru bulunmamış; kararın, bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2,a-b-c) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20193, Karar No: 2009/991, Tarih: 29.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20193 E.  ,  2009/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ 31.07.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/1165, Karar No: 2019/2827, Tarih: 24.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1165 E.  ,  2019/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...35. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarih ve 2017/242 - 2018/79 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı kararında, "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her

türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı''nın kabul edildiği dikkate alınarak, somut dosyada atılı suçun vasfı açısından belirleyici nitelikte olan; temyiz aşamasında dosyaya gelen detaylı BYLOCK tespit ve değerlendirme tutanağının CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiisine okunup diyecekleri sorularak yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...35. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye talebinin reddine, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8564, Karar No: 2018/2147, Tarih: 22.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8564 E.  ,  2018/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, (sanık ...),beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM: Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle resen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5240, Karar No: 2012/9469, Tarih: 13.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5240 E.  ,  2012/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ...: TCK.nun 456/2, 457/1, 40 maddelerince- 6 yıl 12 ay hapis

2-Sanık ...: TCK.nun 456/1, 457/1, 65/3, 40 maddelerince- 3 yıl 6 ay hapis

3-Sanık ...: TCK.nun 456/2, 457/1, 65/3, 59, 40 maddelerince- 2 yıl 11 ay hapis

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra bulunduğu temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar ... ve ...'ın "kasten yaralama" suçundan verilen hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin edilmiştir.

Ancak,

Sanıkların eylemlerine uyan, 765 sayılı TCK'nun 456/2. maddesinde düzenlenen "kasten yaralama" suçu ile ilgili zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesine göre lehe düzenlemeler içeren 765 sayılı TCK'nun 102 ve 104. maddesi gereğince 7 yıl 6 ay olduğu, suç tarihi olan 15.04.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar da zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasının, CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, Daire Üyeleri ... ve ...'ın suç vasfının "öldürmeye teşebbüs" olduğu, bu nedenle bozma kararı verilmesi gerektiği yönündeki karşı oyuyla, 13/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

15.04.2004 tarihinde gece saat 23.00 sıralarında mağdurun Kozan ilçe merkezinde bulunan ... Köprüsü civarında yürüdüğü sırada, yanına yaklaşan otomobilde bulunan ..., ve ...'un, "gel seni evine bırakalım" şeklinde mağduru otomobile davet ettikleri, sanık ... ile daha önce yaşadığı ve mahkemeye intikal etmiş olan husumetin barışmayla sona erdiğini düşünen mağdurun otomobile binmekte herhangi bir sakınca görmediği, bu nedenle ...'un kullandığı ve ...'un yanındaki koltukta ...'ın bulunduğu aracın arka koltuğuna, ...'ın yanına oturduğu, hareket eden aracın bir süre sonra mağdurun evinin aksi istikametine gitmeye başladığı, durumdan şüphelenen ...'in "ne oluyor" demesi üzerine, ...'ın bıçağını çekerek mağdura vurmaya başladığı, mağdurun, bıçak darbelerinden kurtulmak için ...'la boğuşmaya başlamasının ardından bu kez ...'ın ve ara sıra da otomobili kullanmakta olan ...'un arkaya dönerek mağdura bıçakla vurdukları, bu şekilde sanıkların, otomobilin arka koltuğunda sıkıştırdıkları mağduru; biri göğüs sağda cilt altı amfizemine neden olması itibarıyla hayati tehlike olacak biçimde, sol orbitalden, sağ sterno cleido mastoid bölgeden, göğüs sağdan, deltoid bölgeden, sağ aksiller bölgeden, sağ supraskapuler bölgeden, sağ skapuler bölgeden, sağ infra skapuler bölgeden ve sağ lomber bölgeden olmak üzere toplam 17 yerinden bıçakladıkları, üç kişinin bıçaklı saldırısına maruz kalan ve otomobil içinde sıkışan mağdurun ise bir ara fırsatını bulup kendisini otomobilden dışarı atabildikten sonra, koşarak yakında bulunan ve önceden tanıdığı ...'nın evine sığınmak suretiyle sanıklardan kurtulabildiği, ...'nın ise vakit kaybetmeden eve polis çağırdığı olayda;

Öldürme kararını ne zaman verdikleri tam olarak belirlenememekle birlikte, ...'la arasındaki husumet nedeniyle önceden mağduru öldürmeye karar veren ve bu amaçla kandırarak otomobile alan sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura çok sayıda bıçak darbesi vurmaları, bu darbelerden bir tanesinin hayati tehlikeye neden olması, bıçaklama sırasında hedef alınan bölgeler ve sanıklarda eyleme devam etme isteğinin bulunmasına rağmen mağdurun direnmesi ve sonunda da kaçarak kurtulması sebebiyle neticeye ulaşılamamış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, her üç sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının "öldürmeye" yönelik olduğu düşünülmeden, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs yerine, kasten yaralama suçlarından hüküm kurulması, yasaya aykırı görüldüğünden, haklarındaki hükümler temyiz incelemesine getirilmiş olan sanıklar ... ve ... ile ilgili hükümlerin bozulmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmadığından ceza tayin edilirken CMUK'nun 326. maddesinin gözetilmesine, karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

Bu nedenle, sayın çoğunluğun zamanaşımı nedeniyle düşme kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/4548, Karar No: 2024/3214, Tarih: 07.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4548 E.  ,  2024/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/717 E., 2023/440 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/671 E., 2020/375 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet eşyası alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine, kadının ziynet eşyası alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, ziynet eşyası alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin düzenli çalışmadığını, kadının maaş ve kredi kartını kullandığını, kadının bu nedenle nöbetlere kalarak daha çok çalışmak zorunda kaldığını, kadının tek başına ev kredisi, faturalar ve giderleri ödediğini, erkeğin çalışmamasına rağmen sürekli lüks bir hayat yaşadığını, ev işlerinde kadına yardım etmediğini, kendi ailesini, arkadaşlarını ve akrabalarını sürekli eve getirdiğini, tarafların erkeğin ailesine ait evde oturması nedeniyle erkeğin sürekli "benim evimde oturuyorsun, kira vermiyorsun" dediğini, sürekli baskı yaptığını, kadının kendisini ezik hissetmesini sağladığını, sürekli kadında kusur bulduğunu, erkeğin tüm gün evde olmasına rağmen ortak çocuk ile hiç ilgilenmediğini, evde olmasına rağmen çocuğu okula geç saatlerde götürdüğünü, evlilik boyunca kadına hakaret ettiğini, aşağıladığını ve fiziksel şiddet uyguladığını, taraflar arasında 10.09.2018 tarihinde yaşanan son olayda da erkeğin kadına hakaretler edip şiddet uyguladığını belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının bedelinin faizi ile birlikte erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin evlilik süresi içinde sürekli olarak çalıştığını, 2010-2017 yılları arasında özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, kadının erkeğin mesleğini küçümsemesi nedeniyle işinden istifa etmek zorunda kaldığını, kadının erkeğin iş adamı olması yönünde sürekli baskı yaptığını, istifa ettikten sonra da hayvancılık ve ticaretle uğraştığını, kadının lükse düşkün olduğunu, erkeğe sürekli olarak hakaret ettiğini, başında tabak dahi kırdığını, fiziksel şiddet uyguladığını, taraflar arasındaki son olayda 10.09.2018 tarihinde kadının sudan bahanelerle tartışma çıkardığını ve hakaret ve tehditler ederek erkeğe bıçakla saldırdığını, buna ilişkin şikayette bulunulduğunu, kadının evlilik birliği içinde ev işleri ile ilgilenmediğini, erkeğin tek başına ilgilendiğini, kadının erkeğin ailesinin ortak konuta gelmesini istemediğini, bu nedenle sürekli huzursuzluk çıkardığını, defalarca hiç bir sebep yokken sinirlenerek erkeği eve almadığını belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, erkek yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının erkeği küçük görmeye başladığı, erkeği ve ailesini aşağıladığı, erkeğin ailesi ile görüşmek istemediği, ortak çocuğu da göstermediği, maddî beklentilerinin yüksek olduğu; erkeğin ise baba ve koca olarak sorumluluklarını yerine getirmediği, köken ailesi ile eşi arasında dengeyi kuramadığı, kadına sözlü ve fiziki şiddet uyguladığı, bu hali ile erkeğin kusurunun kadına göre daha ağır olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davaların kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve 600,00 TL iştirak nafakasına, kadının düzenli geliri bulunduğundan yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının ispatlanamayan ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur oranının yanlış tespit edildiğini, kadının kusurunun bulunmadığını, erkeğin tam kusurlu olduğunu, ziynet alacağı davasının ispatlandığını, hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarının az olduğunu, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, ziynet alacağı davasının reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sona ermesinde kadının asli kusurlu olduğunu, erkeğin kusurunun bulunmadığını, kadının iddialarını ispatlayamadığını, hükmedilen tazminatların kaldırılması gerektiğini, lehine tazminata hükmedilmesi gerektiğini, iştirak nafakasının miktarının yüksek olduğunu, tarafların ortak mülkiyetinde olan evin kadına tahsis edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatlar, reddedilen tazminatlar, aleyhe hükmedilen yargılama gideri, velâyet, ortak mülkiyetteki evin kadına tahsis edilmesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç