muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7430, Karar No: 2023/1392, Tarih: 23.02.2023

B. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

C. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan adli emanette kayıtlı uyuşturucu maddeler ve şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde "B" ve "C" numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi

yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/1778 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", ibaresinin eklenmesi,

Hükmün 13 ve 14 numaralı bentlerindeki müsadereyle ilgili bölümlerinde yer alan “5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi” ibarelerinin çıkartılıp yerlerine, "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası " ibarelerinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİ ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11856, Karar No: 2010/4102, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11856 E.  ,  2010/4102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2005 gün ve 2004/36 Esas, 2005/352 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında emanete alınan sulama birliğine ait vezne defteri, makbuzlar ve harcama faturaları bilirkişilere tevdi edilmeden sadece dava dosyası gönderilerek muhasebeci tarafından düzenlenmiş olan hesap hülasası esas alan ve ayrıca sanığın 10.08.1999 ila 30.06.2001 tarihleri arasında başkanlık görevini yürütmesine rağmen 01.05.1999 ila 30.06.2001 tarihlerini kapsayacak şekilde düzenlenen raporun hükme esas alındığı anlaşıldığından, emanete alınan söz konusu belgelerle birlikte dava dosyasının bilirkişilere tevdii ile 05.01.2001 tarihli kararla başkanlık görevine ek olarak su basma işi ile görevlendirildiği tespit edilen sanığın zimmete konu parayı su basma işi için yol masrafı olarak kullandığına ilişkin savunması nazara alınıp, zimmet miktarının tespiti açısından harcama belgelerinde söz konusu iş için harcama yapılıp yapılmadığı hususlarını irdeleyen denetime elverişli ve sanığın görev yaptığı tarihleri kapsayan rapor alınması, su basma işi için yapılan yol masrafının gider olarak gösterilmediğinin anlaşılması halinde ise bu iş için yapılacak masraf ve buna göre varsa zimmet miktarının saptanması ve bundan sonra sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

.../...

-2-

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/26852, Karar No: 2015/12242, Tarih: 19.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26852 E.  ,  2015/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine sebebiyet ve Kıyı Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan... Belediye Başkanlığı'na, yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanıl- madığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde CMK.nun 34/2. madde ve fık- rasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan hazine vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 19.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4912, Karar No: 2013/18753, Tarih: 02.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4912 E.  ,  2013/18753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2006/20875, Karar No: 2010/15026, Tarih: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20875 E.  ,  2010/15026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığındaki sanığın doğum tarihinin 13.12.1989 yerine 12.12.1989 olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş; sanığın kovuşturma aşamasında 18 yaşını bitirmediği gözetilmeden, bir kısım oturumların gizli yerine 5271 sayılı CMK.nun 185/1. maddesine aykırı olarak açık yapılması, giderilme olanağı bulunmadığından; 5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11085, Karar No: 2013/28352, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11085 E.  ,  2013/28352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen 2008 yılı Eylül ayı ile 08/03/2009 tarihinde meydana gelen iki ayrı hırsızlık eyleminin arasındaki süre ve yenilenen suç kastına göre, sanığın 2008 yılı Eylül ayında gerçekleştirdiği fiilin bağımsız bir suç olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiş; buğday ambarına girilen demir kapıda zorlama izinin tespit edilmemiş olmasına, sanığın üzerinde ambar kapısını açabilen taklit anahtar ele geçirilmesine ve katılanın buğday ambarının kapısını sürekli olarak kapalı tuttuğunun anlaşılmasına göre, 2008 yılının Eylül ayında meydana gelen hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kuran mahkemenin uygulaması yerinde görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/369, Karar No: 2012/9967, Tarih: 26.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/369 E.  ,  2012/9967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla mesai, vardiya zammı, ulusal bayram, genel tatil, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı fazla çalışma ve vardiya zammı isteklerinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacının bina ve mal bakıcısı olarak 12 saat süren çalışmalarından sadece bir saat ara dinlenme indirilmesi hatalıdır, fiili çalışması bir buçuk saat ara dinlenme kullandığı kabul edilerek hesaplanmalıdır.

3- İşyerinde uygulanmakta olan TİS nin 77. Maddesinde: 20.00-06.00 saatleri arasındaki çalışmalarda saat ücretinin %15 zamlı olarak ödeneceği yazılıdır. Davacının 20.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı dönemler için bu zamlı ücret 11 saat üzerinden hesaplanmıştır. Davacının bu çalışmasının sadece 06.00 ya kadar süren kısmı için %15 zamlı ücret ödenmesi mümkündür. Bu sürede 10 saat olup, bir buçuk saat ara dinlenme indirildiğinde de zamlı ücret ödenmesi gereken günlük çalışma saati sadece 8.5 saattir, buna rağmen belirtildiği şekliyle fazla saat miktarı üzerinden anılan alacağın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4454, Karar No: 2012/6445, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4454 E.  ,  2012/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında ... ada ... parsel sayılı 475,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, kişi bilgilerine ulaşılamadığından dolayı kullanım yılının tespit edilemediği ve taşınmaz bahçe ve üzerindeki dört ve bir katlı binanın ... oğlu ...'ın fiili kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., taşınmazda kendilerine ait bölümlerin tespiti ile bu bölümler hakkında adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine "İş bu taşınmaz bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen ve üzerinde 4 katlı bina bulunan 279. 45 m2 alan ... oğlu 1975 doğumlu ... ile ... oğlu 1973 doğumlu ...'in müştereken, (B) harfi ile gösterilen ve üzerinde 1 katlı gecekondu bulunan 196.50 m2 alan ...'ın fiili kullanımındadır." şeklinde şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davada taraf teşkilinin sağlanması dava şartı olup, bu şart gerçekleşmeden hüküm kurulamaz. Somut olayda davalı ...'a dava dilekçesi ve duruşma gününün ... Yesevi Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, no:4 .../ İstanbul adresine, Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmıştır. Davalı temyiz dilekçesinde adresini ... Yesevi Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, No: 31 Sultanbeyli/ İstanbul olarak belirtmiş; dava dilekçesi kendisine tebliğ edilmediğinden, davadan haberdar olmadığını bildirmiştir. Yapılan incelemede Mernis sisteminde de kayıtlı adresinin temyiz dilekçesinde belirtilen adresin olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava dilekçesi ve duruşma gününün davalı ...'a usule uygun şekilde tebliğ edildiğinden ve taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Bu nedenle öncelikle davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra davanın esasına girilerek tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilmek suretiyle davanın esasına ilişkin hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1526, Karar No: 2011/5580, Tarih: 28.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1526 E.  ,  2011/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, davacı Sağlık Bakanlığı'nın başhekime fazla ödenen döner sermaye ek ödemelerinin tahsili (geri iadesi) istemine ilişkindir. Hüküm, Asliye Hukuk Mahkemesinden verilmiştir. Bu davaların temyiz inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir. Bu nedenle dosyanın incelenmek üzere Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4998, Karar No: 2015/6151, Tarih: 15.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4998 E.  ,  2015/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/96861

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/11/2013, 2012/137 (E) ve 2013/322 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. İ..'nin mağdur Mustafa'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkla mağdur arasında inşaat malzemesi alım satımından kaynaklanan anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde bu nedenle başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın bıçakla mağduru pnömotoraksa, hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıktan sonra eylemine oğlu olan H.. İ..'nin elindeki bıçağı alması nedeniyle devam edemediği anlaşılan olayda,

1)Sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2)Herhangi bir gerekçe gösterilmeden TCK'nun 29. maddesinin uygulanması,

3)Kabule göre; TCK'nun 61. maddesi uyarınca, aynı kanunun 86/1.maddesine göre alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, üst sınıra yakın şekilde ceza tayini yerine alt sınırdan hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5602, Karar No: 2016/11071, Tarih: 01.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5602 E.  ,  2016/11071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ticari risk sigorta poliçe ile sigortalı ... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketi’nde 22.06.2011 tarihinde kot yıkama fabrikası olarak faaliyet gösteren davalı ... Tek.San. Tic. A.Ş’nin kullanmış olduğu sıvı maddelerin kanalizasyona akıtılması ve kanalizasyonun yetersiz kalması neticesinde sigortalı işyerinin bodrum katında bulunan tuvalet giderinden geri tepen su sigortalı işyerinde bulunan kumaş emtiasına hasar verdiğini, müvekkili şirket tarafından yaptırılan ekspertiz incelemesi neticesinde sigortalı işyerinde 62.467,00-TL hasar tespit edildiğini ve hasar tutarı sigortalıya 27.07.2011 tarihinde ödenerek haklarına halef olunduğunu, halefiyet yetkisine haiz müvekkili şirketin davalı hakkında 05.01.2012 tarihinde icra takibi başlattığını, davalı borçlunun bu dosyaya itiraz ettiğini, yapılan haksız ve yasal dayanaktan yoksun itirazın iptaline, takibin devamına, %40 dan az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, mevcut ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tespit raporunda da açıkca belirtildiği üzere davacı şirkete sigortalı iş yerinin su basmasına neden olduğu iddia olunan davalı şirketin bulunduğu yer itibariyle davalı şirketten kanalizasyona verilen suların iki şirket binası arasındaki kod farkı nedeniyle davalı şirketten kanalizasyonda verilen suların davacı şirketin sigortalı dava dışı şirketin bodrum katının basmasının mümkün olmadığının açıkça belirtilmiş olması karşısında, zarar gören iş yerinin davalı iş yerinden 30-40 metre daha yüksekte olduğunun ve bu yükseklik farkı

nedeniyle zarar gören şirketin davalı iş yerinden bırakılan sulardan hasar göremeyeceği su basmasını meydana gelemeyeceğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 1.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.