muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/495, Karar No: 2012/746, Tarih: 07.11.2012

Ön sözleşmede komisyonun satım bedeli içinde olduğu açıkça belirtildiğine ve bu komisyonun da satıcı komisyonu olduğu açıklamasına yer verilmediğine göre bedele dahil olan komisyonun alıcı komisyonu olduğunun kabulü gerektiğinden ve buna göre de bir eksik ödeme söz konusu olmadığından davanın reddine ilişkin yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim.

KARŞI OY YAZISI

Dava, bir miktar para alacağına yönelik icra takibine vaki itirazın iptali isteminden ibarettir.

Özel Daire bozma kararında, davadışı alıcıya düşen 2000 TL tutarındaki komisyon ücretinden davacının sorumlu tutulamayacağı ve fakat davacının 2000 TL komisyon ücreti ile tapuda yapılan masraflardan payına düşen tutardan sorumlu olduğu belirtilmektedir. Bu anlamda, Özel Daire bozma ilamının -davacı iddiasının aksine- davalının, davacıdan 2000 TL ücret ve masrafları talep edebileceğini öngördüğü açıkça ortadadır. Davacı, taşınmazının davalı tarafından vekaleten satışı suretiyle elde olunan hasılanın 82.000 TL'nın üzerinde olduğunu, davadışı alıcıdan 2.000 TL'ndan daha az bir komisyon alınması gerektiğini iddia ve ispat etmiş değildir. Üstelik, davalıya gönderdiği ihtarnamede de belirttiği üzere, davadışı alıcıya düşen komisyon ücretinin bu hasıladan mahsubunu da kabul etmektedir. Bu durumda, 82.000 TL'lık hasıladan davalı tarafından davadışı alıcının komisyon ücreti olarak alınan 2.000 TL düşüldükten sonra kalan 80.000 TL tutarındaki paradan, Özel Daire bozma ilamında kabul edildiği veçhile, davacının davalıya ödemesi gereken komisyon ücreti ve masraflar tutarı 3.372,50 TL düşüldükten sonra davacının hesabına yatırılması gereken tutar 77.000 TL'nın da altındadır. Davalının davacının hesabına 77.000 TL yatırdığı da sabit ve çekişmesiz olmakla davalının davacıya borcu bulunmamaktadır. Şu halde, söz konusu aritmetik gerçekliğe temas eden yerel mahkemenin direnme kararı yerindedir. Tüm bu nedenlerle mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2024/1562, Karar No: 2024/5886, Tarih: 14.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1562 E.  ,  2024/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1966 Esas, 2023/2116 Karar

DAVA TARİHİ: 13.11.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1628 Esas, 2021/388 Karar

Taraflar arasındaki kat malikleri kurulu toplantısın iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı apartman yönetimi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... Apartmanının 8 nolu bağımsız bölümünün malik olduğunu, binanın çatısından dairesinin tavanına bir süredir su sızıntısı olduğunu bu durumun dairesine zarar verdiğini bina çatısının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) gereği ortak yerlerden olması sebebiyle 27.10.2019 tarihinde yapılan kat malikleri kurulunun olağan toplantısında binanın çatısının ortaklaşa tamir ettirilmesini talep ettiğini, bu talebinin kat maliklerince dairenin dubleks olması ve çatının ortak kullanım alanına girmediği gerekçesiyle 8 inci maddede alınan karar ile reddedildiğini, ilgili Kanun gereği binanın çatısının ortak kullanım alanı olduğu gerekçesiyle 27.10.2019 tarihli toplantıda alınan 8 nolu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; asıl dava konusunun apartmanlarının çatısının bağımsız olup olmadığı noktasında toplandığını, kat malikleri olarak iddialarının 634 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin 8. No.lu bağımsız bölüm için geçerli olmadığı, 20 nci maddenin buna istinaden kat maliklerini bağlamadığını olduğunu, Kanun'un ortak olan çatılar için geçerli olduğunu, dublex çatı katı olan 8 nolu bağımsız bölümün çatı olarak geçen tapu kayıtlarında ...'a ait olduğunu, hiç kimsenin tapusunda bağımsız bölüm + çatı ibaresi olmadığını, 8 nolu bağımsız bölüme eklenti olarak çatının tapuya dahil edilmiş olduğunu, ortak kullanımdan çıkıp şahsi durum kazandığını, bu durumun devletin vermiş olduğu tapuda açık olarak belirtildiğini, 8 nolu bölümün tapu kayıtlarında + çatı geçtiği için çatının 7 ve 8 nolu dairelerin tapulu malları olduğunu, emsal olarak tapu kayıt örneklerine bakılabildiğini, 634 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ortak alanlar için geçerliliğinin açık olduğunu, çatının 7 ve 8 nolu dairelere dahil olup, olmadığının açığa çıkarılmasını istediklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Yönetimi istinaf dilekçesinde özetle; 27.10.2019 tarihli toplantıda ... Apartmanının almış olduğu kararın oy çokluğu ve kat maliklerinin özgür irade ve akıllarıyla alınmış bir karar olduğunu, ... Apartman Yönetimi ve yönetici olarak sunmuş olduğu itiraz dilekçelerinin ve delil olarak sunduğu belge ve resimlerin göz önüne alınmasını, davacı ...'ın haksız ve usulsüz olarak kendi yapmış olduğu hata ve davranışlarıyla kat maliklerini zan altında bırakmaya çalıştığının açık olduğunu, zararın kendisinin yapmış olduğu çatı tadilat ve eklentilerden kaynaklandığını, bu eklentileri yaparken çatı omurgasına demir direk çakarak, omurgayı kırdığını, yapmış olduğu diğer eklemelerle binanın üst katlarının çatlamasına sebebiyet verdiğini, sunmuş oldukları belge ve resimlerde bunun görüldüğünü, davacı ...'ın bunları yaparken yönetim ve kat maliklerinden izin almadığını, kendi hatasıyla apartmana zarar vermiş olduğunu, olayı kat maliklerine yüklemeye çalıştığını, haksız masraf çıkararak suç işlediğini, yönetim kurulundan buna ilişkin karar alınmadığını, keşif için gelen bilirkişinin raporlarının hayatın günlük akışına aykırı olduğunu, 634 sayılı Kanun'a göre çatı ortak olarak geçmesine rağmen dubleks çatılarla ilgili açık ibare bulunmadığını, dubleks çatı ibaresinin olmadığını, çatıdan pay alan dubleks dairelerin iskan alındıktan sonra ekleme yapıldığından kanuna aykırı olduğunu, uyduruk tadilat projesi ile kat maliklerinin izni olmadan iskan sonrası yapılan eklemelerle suç işlendiğini, kaçak olduğunu, çatı ortaksa kat maliklerinin dublekste çatı arası ve terasta payı olması, satış işlemlerinde de bütün kat maliklerinin yüzde payları olması gerektiğini, satışlarda da kat maliklerinin payları olması gerektiğini, bu nedenlerle usul ve kanuna aykırı olan kararın ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun bulunduğundan davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat malikleri kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat malikleri kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 28 inci ve 33 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Ana gayrimenkule ait yönetim planı hükümleri gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13006, Karar No: 2017/5296, Tarih: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13006 E.  ,  2017/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 17.08.2011 günü yakınanın marketine gelerek, eşinin kendisine verdiğini öne sürdüğü 20.000 ABD dolarının %30'unu vermesini istediği, yakınanın böyle bir borcu olmadığını söylemesi üzerine "parayı ver yoksa başına gelecekleri düşün" diyerek ayrıldığı,

18.08.2011 günü yakınanın marketine yeniden gelerek bir kez daha aynı yönde iddiasını tekrarlayıp "bak sonun iyi olmaz başına gelecekleri düşün" diyerek para isteyen sanığın olayların başından beri 20.000 ABD dolarının %30 'unu içeren paraya yönelik kısa zaman aralığı içerisinde aynı kasıt altında geliştirdiği eylemlerinin bir bütün halinde tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Hükmün (2) numaralı 18.08.2011 günlü olay ile ilgili bendinde sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d, 35/2 maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası ile netice cezanın fazla tayini,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve karar

sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9495, Karar No: 2012/42286, Tarih: 01.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/9495 E.  ,  2012/42286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Yokluğunda kurulup, 19.06.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06.07.2009 tarihinde temyiz eden sanık ...'nun temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar; ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ....'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Katılanın tarlasına ektiği yoncaları biçerek patozlayıp hazır hale getirip tarlaya bıraktığı otları olay günü geceleyin traktöre yükleyerek hırsızlayan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e.maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1925, Karar No: 2013/18350, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/1925 E.  ,  2013/18350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olan aracın sebep olduğu trafik kazası nedeniyle yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak şartıyla 2.000,00 TL maddi tazminatın her iki davalıdan, 8.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalının kalıcı maluliyetinin olmadığı, geçici içgücü kaybının ise 9.688,91 TL olduğu, davacıya davalı ... şirketi tarafından maddi tazminata mahsuben 55.027,00 TL ödeme yapıldığı, geçici işgöremezlik nedeniyle davacıya olması gereken miktarın çok üzerinde tazminat ödenmesi nedeniyle hakkaniyet gereği davacının manevi tazminat istemesinin hakkın kötüye kullanımı olacağı belirtilerek, maddi tazminat hakkındaki istemin feragat nedeniyle, manevi tazminata yönelik davanın ise esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafından davalılardan ...Sigorta A.Ş.'ne verilen ibraname ile dava konusu olay nedeniyle sigorta şirketince ödenen 55.027 TL tazminat mukabilinde, bu davalıdan herhangi bir talepte bulunmayacağı yönünde taahhütte bulunduğu hususu çekişmesizdir. Mahkemece davacıya

olması gereken miktarın çok üzerinde tazminat ödenmesi nedeniyle hakkaniyet gereği davacının manevi tazminat istemesinin hakkın kötüye kullanımı olacağı belirtilmiş ise de, yapılan ödeme maddi tazminata ilişkin olup, taraflar arasındaki ibraname çerçevesinde yapılmıştır. 818 sayılı B.K.nun 47. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine bir para tutarı verilmesine karar verebileceği belirtilmiş olup, davacının yaralanması nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluştuğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Esasen, mahkemece hükmedilmesi gereken bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülüklerde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, yaralanan davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken buna ilişkin talebin reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16909, Karar No: 2017/7183, Tarih: 01.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16909 E.  ,  2017/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan ... Köyü ... parseldeki taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayısı cinsi ve taşınmazın yüzölçümüne göre taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/654, Karar No: 2017/3598, Tarih: 12.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/654 E.  ,  2017/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/10/2015 tarih ve 2014/1911-2015/1067 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 20.216,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacıya ait bitkisel ürünlerin davalı tarafından sigortalandığı bu esnada don olayının meydana geldiği sigorta poliçesinin daha sonra zeyiledildiği gerekçesiyle prim iade tutarının hesaplanan tazminat miktarından mahsup edilerek kalan 14.664,04 TL' nin ürünün 10/07/2010 son hasat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 751,27 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4931, Karar No: 2018/8512, Tarih: 24.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4931 E.  ,  2018/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 10. maddesidir.

506 sayılı Yasanın 4'üncü maddesinde, “İşveren nam ve hesabına işin yönetimi görevini yapan kimseler, "İşveren vekili" dir.” şeklinde tanımlanmış, anılan maddenin devamındaki, “Bu kanunda geçen işveren deyimi işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı aynen işveren gibi sorumludur.” hükmü ile işveren vekilinin sorumluluğunun kapsamı belirlenmiştir. Bu kapsamda işveren vekilinin de aynen işveren gibi sorumlu olacağı gözetilmelidir.

İnceleme konusu davada; 10.06.2002 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu mulül kalan sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik, tedavi gideri ve ... yardım zammının tahsilinini talep edildiği, sigortalı 05.06.2002 tarihinde işe başladığı halde süresinde işe giriş bildirgesinin verilmemiş olması nedeniyle 506 sayılı yasanın 10.maddesıine göre de talep de bulunulduğu, mahkemece bozmadan sonra alınan ve işverenin % 80, sigortalının ise % 20 oranında kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin 11.09.2017 tarihli bozma ilamında somut olaya uygun ve tarafların kusurlarını ayrı ayrı belirleyen kusur raporu alınması ve 506 sayılı Yasının 10. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda alınan 07.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda işveren ... Hafriyat İnş. Ltd. Şti.'nin % 100 kusurlu, bu kusur kişilere dağıtılacak olursa ...'ın % 50, ...'ın % 50 oranında kusurlu olduğu, sigortalının ise kusursuz bulunduğu belirtilmiş, mahkemece kusur raporu esas alınarak ve 506 sayılı Yasanın 10. maddesi de uygulanarak ... ve ...'ın kurum zararının yarısından, işverenin ise kurum zararının hepsinden sorumlu olduğu şeklinde hüküm kurulmuştur.

Ayrıca kaza olayı nedeniyle açılan ceza davasında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/91 Esas, 2004/498, 12.07.2004 tarihli Kararı ile, ... ve ...'ın ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün ertelenmesine karar verilmiş, daha sonra mahkemenin 18.01.2006 tarihli kararıyla müştekinin şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.