muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4380, Karar No: 2012/24753, Tarih: 09.11.2012

Mahkemece, davacının 01.05.1998 – 20.03.2008 tarihleri arasında davalı ...Güvenlik Sistemleri Bilgi Araştırma Limited Şirketi'nde çalıştığı, 20.03.2008 – 01.04.2008 tarihleri arasında dava dışı... Limited Şirketi'nde çalıştığı , 20.03.2008 tarihi itibari ile davacının da katılımı ile davalı şirket ve dava dışı... Limited Şirketi arasında yapılan sözleşme ile davacının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından dava dışı... Limited Şirketi'ne devrolunduğu, devire davacının rızasının olduğu, davacının iş sözleşmesinin devrine rağmen dava dışı... Limited Şirketi'ne ait işyerinde devamsızlık yaptığı, devamsızlık sebebi ile iş sözleşmesinin devralan... Hijyenik Endüstriyel Temizlik Gözetim Denetim Danışmanlık ve Sosyal Hizmetler Limited Şirketi tarafından iş sözleşmesinin feshedildiği, devralan işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı kabul edildiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde görülmediği, önceki işveren olan davalı şirketin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğunun bulunmaması sebebi ile davacının yıllık izin talebinin yerinde görülmediği, davacının fazla mesai alacağının bulunduğu tanık anlatımları ile kanıtlanlandığından davalı şirketin fazla mesai alacağından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar kanuni süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davalı şirkete ait işyerinde 01.05.1998-24.03.2008 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının 5188 sayılı Özel Güvenlik Kanun'u uyarınca özel güvenlik sertifikasının bulunmaması nedeniyle iş sözleşmesinin dava dışı... Hijyenik Endüstriyel Temizlik Gözetim Denetim Danışmanlık ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti.’ne devredilmek istendiği, bu konuda üçlü bir protokol yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı üçlü protokolü imzalamasına rağmen temizlik işine verildiğini anlaması üzerine dava dışı... Temizlik Şirketine ait işyerine gitmemiş ve iş sözleşmesi anılan şirket tarafından devamsızlık nedeniyle feshedilmiştir. Davalı şirkette insan kaynakları müdürü olarak çalışan davalı tanığının beyanına göre davalı şirketle dava dışı... Temizlik Firmasının sahibinin aynı kişi olduğu anlaşılmaktadır.

Özel güvenlik görevlileriyle ilgili 5188 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra özel güvenlik sertifikası bulunmayan davacının görevi konusunda mesleki bir yetersizliğinden söz edilmelidir. Bu durumda davacının başka bir işte değerlendirilmesi feshin son çare ilkesine uygun bir davranış olup, buna bağlı olarak çalışma koşullarında yapılacak esaslı bir değişikliğin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi gereğince davacının değişikliği yazılı olarak kabul etmemesi halinde aynı kanunun 17. maddesi uyarınca iş sözleşmesi feshedilebilir. Bu durumda davacı şartları varsa ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanacaktır.

Somut olayda davalı işverence davacının iş sözleşmesi aralarında organik bağ bulunan başka bir işverene devredilmek istenmiş ve davacının imzası alınmış ise de, davacının temizlik işine verildiğini öğrenmesi üzerine dava dışı firmada çalışmak istemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece dinlenen davacı işçi, önüne konulan belgelerin sözleşmenin devrine ilişkin olduğunu bilmediğini, imzalamadığı takdirde maaşının verilmeyeceğinin belirtildiğini açıklamıştır. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin devrine ilişkin mutabakat metni imzalandığı sırada işverenin aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmediği, davacıya iş sözleşmesinin devredilmek istendiği işveren yanında çalışma koşullarıyla ilgili yeterli bilgi vermediği anlaşılmakla, davacının sözleşmesinin devrine muvafakatinin bulunduğunun kabulü mümkün görülmemektedir. Bu nedenle iş sözleşmesinin dava dışı firmaya devredildiği kabul edilemez. Mevcut delil durumuna göre davacının iş sözleşmesi davalı işverence haklı bir neden olmadan feshedildiğinden ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağı hüküm altına alınmalıdır. Yazılı gerekçe ile anılan isteklerin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/948, Karar No: 2022/3124, Tarih: 14.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/948 E.  ,  2022/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

..........

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 29/11/2021 tarihli ve 2021/1207 Esas - 2021/1277 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ... ...'un maliki olduğu 490 ada 64 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalıya dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, yasal süresinde cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akçaabat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/07/2021 tarihli ve 2019/254 E. - 2021/568 K. sayılı kararıyla; davacı tanıkları ... ve ...'un devir karşılığında bedel ödenip ödenmediği konusunda bilgi sahibi olmadıklarını beyan ettikleri, tanıkların bunun dışındaki hususlarda duyuma dayalı kesin olmayan bilgiler verdikleri, soyut beyanlarda bulundukları, davalının cevap dilekçesinin ise yasal cevap verme süresi geçtikten sonra dosyaya sunulduğu, dosya kapsamındaki deliller ile muris tarafından yapılan satış işleminin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğuna dair şüpheden uzak ve duraksamaya yer vermeyecek delil bulunmadığı, dava konusu taşınmazın akitteki bedelleri ile gerçek değerleri arasındaki farkın ise tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının taşınmazın devir işlemi sırasında muris ile arasında para alışverişi olmadığını açıkça beyan ve kabul ettiğini, davalının davacıya para verdiğine dair beyanını kabul etmemekle birlikte, davalının, davacıya miras payı karşılığında bir miktar para verdiğini iddia etmesinin davacının dava konusu taşınmaz üzerinde hakkı olduğunu kabul anlamına geldiğini, davalının murise baktığını ya da ihtiyaçlarını karşıladığını kanıtlayamadığını, tanığın beyanına göre davalının murise tedaviye götürüyorum diyerek kandırarak taşınmazı ondan devraldığını, davalı tarafça tanık dinletilmediğini, yasal sürede davaya cevap verilmediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29/11/2020 tarihli ve 2021/1207 E.- 2021/1277 K. sayılı kararıyla; davacı tarafın, murisin davacıdan mal kaçırmasını gerektirecek somut bir vakıa ileri sürmediği gibi, dinlenen tanıkların temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığına dair bir beyanda bulunmadıkları, dosya kapsamına göre dava konusu temlikin davacıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığının kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçeleri ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek, dosyaya celp edilen ekonomik sosyal durum araştırması raporuna göre davalının devir tarihinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, hem eşine, hem dört çocuğuna hem de babasına maddi destek sağlamasının mümkün olmadığını, yapılan devrim muvazaalı olduğunun gerek davalının, gerek dinlenen tanıkların beyanları ve gerekse de tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;1931 doğumlu mirasbırakan ... ...’un 09/03/2004 tarihinde öldüğü, geriye davacı kızı ..., davalı oğlu ... ve dava dışı kızları ..., ..........’ın kaldıkları, murisin adına kayıtlı 1617 parsel (yeni 490 ada 64 parsel) sayılı taşınmazdaki 1/3 payını 19/08/1998 tarihli satış işlemi ile davalı oğlu ...’e devrettiği, davalının da 1/21 payını 16/04/2004 tarihinde satış yolu ile dava dışı ... ...’a, 1/21 payını 28/10/2005 tarihli satış işlemi ile dava dışı ... ...’a, 1/14 payını ise 22/02/2008 tarihinde satış yolu ile yine dava dışı ... ...’a temlik ettiği, dava konusu taşınmazın 3/14 payının ise davalı üzerinde ipka edildiği anlaşılmaktadır.

3.3.2. Somut olayda, mirasbırakan ...’in mirasçıları 5 kız, 1 erkek çocuğu olup, murisin çok kıymetli tek malvarlığını ölümünden önce davalı oğluna temlik ettiği, satış tarihinde murisin mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, temlikin muvazaalı ve kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı olarak gerçekleştirilmiş olduğu anlaşılmakla, davacının davasının muristen davalıya intikal eden 1/3 pay üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7613, Karar No: 2021/11646, Tarih: 06.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7613 E.  ,  2021/11646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

2007 takvim yılında KDV beyannamesinde kullanılan en son faturaların Aralık ayına ait olması nedeniyle suç tarihinin, "25.01.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3830, Karar No: 2020/7162, Tarih: 26.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3830 E.  ,  2020/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı idare ile aralarında eşofman ve yağmurluk alımına ilişkin bir sözleşme bulunduğunu, sözleşme gereğince 04.08.2014 tarihinde ilk mal teslimini gerçekleştirdiğini, teslim edilen mallar üzerinde 07.08.2014 tarihinde muayene yapıldığını, muayene tutanağında teslim edilen ürünlerin numuneye uygun olmadığı gerekçesiyle malların iade edildiğini ve on gün ek süre verildiğini, ancak davalı idare tarafından öncesinde kendisine herhangi bir numune teslim edilmediğini, numuneleri ilk kez 07.08.2014 tarihinde teslim aldığını, sözleşme süresinin 365 gün olduğu dikkate alındığında verilen on günlük sürenin çok kısa ve sembolik bir süre olduğunu, bu nedenle süresinde mal teslimini gerçekleştiremediğini, sözleşmenin 17. maddesine göre davalı idarenin sözleşmeyi feshedebilmesi için öncelikle on beş gün süre vererek gecikme cezası uygulaması gerektiğini, davalı idarenin kendisine süre verip ihtar göndermeksizin sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ileri sürerek, haksız fesih işlemi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; mal teslimine ilişkin akdedilen sözleşme sonrasında davacının numuneleri teslim almak için başvurmadığını, bunun üzerine numunelerin davacıya gönderildiğini, davacının 27.08.2014 tarihli dilekçesinde numuneleri teslim aldığını kabul ettiğini, 25.07.2014 tarihinde teslim edilen malların 04.08.2014 tarihinde muayenesinin yapıldığını, malların numuneye uygun olmaması sebebiyle beş gün süre verildiğini, ikinci mal teslimi sonrasında 07.08.2014 tarihinde tekrar muayene yapıldığını, malların yine numunelere uygun olmaması sebebiyle on günlük bir ek süre daha verildiğini, bu sürenin sonu olan 18.08.2014 tarihinde davacının mal tesliminde bulunmaması nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı idare ile aralarında akdedilen malzeme alımına ilişkin 20.06.2014 tarihli sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek maddi zararının tahsilini talep etmiş, Mahkemece, davacının sözleşme kendisine verilen beş ve on günlük sürelerde malları teslim etmediği, davalı tarafından sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği, davacının talep edebileceği bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki öğrenci eşofman ve yağmurluk alımına ilişkin 17.07.2014 tarihli sözleşmenin 17.1. maddesinde davalı idare tarafından sözleşmede belirtilen süre uzatımı halleri hariç yüklenici olan davacının sözleşmeye uygun olarak malı

veya malları teslim etmemesi halinde on beş gün süreli yazılı ihtar yapılarak gecikme cezası uygulanacağı, sözleşmenin 17.4. maddesinde de ihtarda belirtilen sürenin bitmesine rağmen aynı durumun devam etmesi halinde sözleşmenin feshedileceği, yine 17.6. maddesinde teslim süresi içerisinde teslim edilen sözleşmeye uygun olmayan malların değiştirilmesi için iki defaya mahsus olarak davacı yükleniciye teslim imkanı sağlanacağı, verilen yeni süre içerisinde mal tesliminin yapılmaması veya teslimin sözleşmeye uygun olmaması halinde yukarıda belirtilen düzenlemeler kapsamında bir ihtarat yapılması gerektiği düzenlenmiştir. Davalı idare, davacının ilk malzeme tesliminden sonra 04.08.2014 tarihinde düzenlenen muayene tutanağı ile teslim ettiği malzemeleri numuneye uygun olmadığı gerekçesiyle iade etmiş, davacıya numuneye uygun olarak malzeme teslimi yapması için beş gün ek süre tanımıştır. İkinci malzeme tesliminden sonra düzenlenen 07.08.2014 tarihli muayene raporu ile de davacının teslim ettiği malzemeler numuneye uygun olmadığı gerekçesiyle tekrar iade edilmiş ve numuneye uygun olarak üretim yapılması için bu kez on günlük bir ek süre verilmiştir. Verilen süre sonunda davacının malzemeleri teslim etmemesi üzerine davalı idare tarafından 18.08.2014 tarihinde ihalenin feshi kararı alınmıştır. Sözleşmenin taraflar için bağlayıcılık teşkil eden yukarıda anılan maddeleri dikkate alındığında, davalı idare tarafından davacı ile akdedilen malzeme alımına ilişkin sözleşmenin feshedebilmesi için, davacıya sözleşmeye uygun şekilde malzeme teslimi yapabilmesi amacıyla, sözlemenin feshedilebileceği ihtarını da içerecek şekilde on beş günlük süre verilmesi zorunludur. Mahkemece, açıklanan bu hususlar gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporu doğrultusunda davalı idare tarafından davacıya verilen beş ve on günlük iki ayrı sürelerin hayatın olağan akışına göre sözleşmede öngörülen on beş günlük süreyi karşıladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın HUMK'nun 428. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12228, Karar No: 2010/8235, Tarih: 06.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12228 E.  ,  2010/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/03/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda;

Dava konusu olayda;

davalının şikayeti üzerine avukatı olan davacı hakkında bağlı olduğu Baro tarafından başlatılan disiplin soruşturması oturumu sırasında onur kırıcı sözler söyleyen davalının, bu sözler nedeniyle, hakkında kışkırtmaya (tahrike) ilişkin düzenlemeler de uygulanarak cezalandırılmış olması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, geçmişteki vekalet ilişkisi, söylenen sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...4000...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...216...” ve “...54...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...108,00...” ve “...162,00...” sayı dizilerinin yazılmasına, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.