muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2285, Karar No: 2023/9447, Tarih: 04.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2285 E.  ,  2023/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/38 E., 2023/33 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan şikayetçi Hazine' vekilinin 28.02.2023 tarihli dilekçesinde katılma iradesini beyan etmesine rağmen mahkemece katılma kararı verilmemiş ise de; gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu anlaşılmakla, şikayetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Arpaçay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 14.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 27.09.2022 tarihli kararı ile "sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, Mahkemece seri muhakeme usulünün uygulanması için dosyanın seri muhakeme bürosuna gönderilmesine ve durma kararı verilmesine karar verilmiştir. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine dosya iade edilmiştir.

5. Bozma sonrası Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği , sanık hakkında gerekçesiz olarak lehe hükümlerin uygulandığına ve alt sınırdan hüküm kurulduğuna, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 701 sayılı okul parseline ev, kuyu, basma yeri ve arsa olarak kullanmak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 08.01.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 701 sayılı okul parseline ev, kuyu, basma yeri ve arsa olarak kullanmak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 08.01.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamına göre, sanığın 701 sayılı okul parselinin 5.026,42 m2'lik kısmına ev, kuyu, basma yeri ve arsa olarak kullanmak sureti ile tecavüz ettiği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca verilen cezadan takdiren indirim yapılmasında ve sanığın kasıtlı suçtan üç aydan fazla mahkumiyetinin olmaması, cezanın ertelenmesi halinde suç işlemeyeceğine ilişkin olumlu kanaat oluştuğu için verilen cezanın ertelenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tarihinde 04.12.2023 karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/141, Karar No: 2012/7097, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/141 E.  ,  2012/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili kooperatif aleyhine başlatılan icra takibine konu 14.400 TL. bedelli, 20.12.2005 keşide tarihli çekin Selahattin Dündar tarafından imzalandığını, oysa bu kişinin tek başına imza yetkisi olmadığını belirterek müvekkilinin bu çekten dolayı borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda takibe konu çekin keşide tarihi itibariyle yönetim kurulu üyesi olan Selahattin Dündar’ın tek başına temsil yetkisi olmadığı bu nedenle davacı kooperatifin bu çekten sorumlu tutulamayacağı, çeki imzalayan Selahattin Dundar’ın tek başına bu çek bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21167, Karar No: 2016/13625, Tarih: 29.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/21167 E.  ,  2016/13625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; kamu görevlisine ödenen döner sermaye ek ödemesinden eksik kesilen gelir vergisi tutarının tahsili talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 4.Hukuk Dairesince incelenerek görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olup, 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasanın 21.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60/3 maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11448, Karar No: 2023/2887, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11448 E.  ,  2023/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1342 E., 2022/1394 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/515 E., 2022/276 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; ortak çocuk doğduktan sonra kadının sürekli olarak ...'ya taşınmak istediğini, boşanmak istediğini sıklıkla dile getirdiğini, taraflar arasında 2017 yılının temmuz ayından sonra cinsel yaşam olmadığını, birkaç kez evi tek ettiğini, erkek ailesiyle görüşmek veya çocuğu da alıp ailesine gitmek istediğinde huzursuzluk çıkardığını, çocuğa aileyi kötülediğini, ancak kendisinin sürekli ailesi ile görüştüğünü, taraflar ...'a taşındıktan sonra kadının hiç evden çıkmak istemediğini, çocukta birtakım psikolojik problemler ve korkular olduğunu, kadının bu durumu kabullenmediğini, bu sebeple tartıştıklarını ve en son 11.06.2018'de evi terk ettiğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.... erkek vekili birleşen davaya cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; asıl davadaki dava ve cevap dilekçesini tekrar ederek birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.... erkek vekili birleşen davaya cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; asıl davadaki dava ve cevap dilekçesini tekrar ederek birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; erkeğin her fırsatta ...'a taşınmak için kadına baskı kurduğunu ve neticede ...'a taşındıklarını, 2017 yılının haziran ayında, okulların tatil olmasından hemen sonra çocuğu da alarak evi terk edip ...'a gittiğini, ...'a giderken kadına ekmek parası dahi bırakmadığını, kadının son bir çabayla erkeğin peşinden ...'a gittiğini, erkeğin ortak çocuk 2 yaşındayken kadının evi terk ettiğinden bahsettiğini ancak bu olayda erkeğin kadını ve ailesini evden kovduğunu, erkeğin ailesinin müdahalelerine sessiz kaldığını, tüm düzenlerini ve tatillerini aileye göre ayarladıklarını, eşini ve çocuğu fazlalık olarak görüp siz olmasanız bana emekli maaşım yeter dediğini, çocuğa karşı ilgisiz olduğunu, eşinin çalışmasına engel olduğunu, erkeğin zoru ile ...'a taşınan kadının evde eşya, kapı ve pencere kolları olmadığını gördüğünü, en son kadının evi terk etmediğini, evden kovulduğunu ve çocuğu yanına almasına izin vermediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; asıl davaya cevap ve cevaba cevap dilekçesindeki iddialarını tekrarla; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda eşini ...'da yaşamaya zorlayan, eşinin çalışmasına izin vermeyen, ...'daki eve eşya almayan ve eşine siz olmasanız benim maaşım bana yeter diyerek psikolojik şiddet uygulayan erkeğin ağır, eşi ile ...'a gitmek istemeyen, ...'da ailesinin yanında kalmak isteyen ve evi terk eden kadının az kusurlu olduğu, kadının kusurlarının erkeğin eylemlerine tepki niteliğinde olması nedeniyle kadının daha az kusurlu olduğu, kadın lehine maddî ve manevî tazminat ile nafakalara hükmedilmesinin yasal koşullarının oluştuğu ve uzman raporu ve çocuğun görüşü uyarınca ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin uygun olacağı gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk İlker ...'ın velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki tesisine, çocuk için aylık 350,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakası ile kadın için aylık 400,00 TL tedbir ve 750,00 TL yoksulluk nafakasının ve 30.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, hayat şartlarını iyileştirmek için ...'a taşındıklarını, ortak çocuğun annesinin etkisiyle yanlı beyanda bulunduğunu, kadının davasının, tazminat ve nafaka taleplerinin reddinin gerektiğini belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden istinafa başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu, kadına az da olsa kusur yüklenmesinin doğru olmadığını, erkeğin davasının reddedilmesi gerektiğini ve tazminatlar ile nafakaların miktarının az olduğunu belirterek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar ile nafakaların miktarı yönünden istinafa başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyize başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyize başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar ile nafakaların miktarı yönünden temyize başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsacak ve ortak hayatın devamına imkân vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun hangi eşten kaynaklandığı, kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı ve buna bağlı olarak tarafların boşanma davalarının, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabulünün doğru olup olmadığı, doğru ise kadın ve ortak çocuk lehine hükmedilen fer'î miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci ve 182 nci maddesi, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ... erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddî tazminatın miktarı yönünden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddî tazminatın miktarı yönünden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3.... erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davacı-davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davalı-davacıya geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13689, Karar No: 2008/14713, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13689 E.  ,  2008/14713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.05.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı ..., dava konusu sulama kanallarını 15.01.2007 tarihli sözleşmeyle dava dışı ... Genel Müdürlüğünden kiraladığını ayrıca davacı ile yapılmış 05.06.2007 tarihli sözleşmesi olduğunu, dava konusu saha ve kanallara elatması da bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiş, bilirkişinin 27.12.2007 tarihli rapor eki krokisinde kırmızı renkle taradığı sahadaki kanallara davalı birliğin elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davacı kooperatif, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü ile yapılan 21.07.2004 tarihli kira sözleşmesini, davalı ise; dava dışı ... Genel Müdürlüğü ile yapılan 15.01.2007 tarihli sözleşme ile 05.06.2007 günlü protokole dayanmıştır. Yanlar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde dava konusu bilirkişi krokisinde kırmızı renkle taralı alan üzerinde yer alan kanalların kiralayan hangi idareye ait olduğunun tespiti önem kazanmaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde durulmadığı gibi sözleşmelere de davacı kooperatife yer üstü sulama kanallarının davalı birliğe ise yer altı sulama kanalları kiralanmış iken bunun nitelendirmesi bilirkişilere yaptırılmamıştır. Diğer yandan taraflar arasındaki 05.06.2007 tarihli protokolün ne amaçla düzenlendiği ve eldeki davayı ne şekilde etkileyeceği yönü de araştırılmamıştır.

Konunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulması için HUMK.nun 275. maddesince bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektirdiğinden sözleşmelerin yorumunda yardımcı olmak üzere hukukçu ve inşaat mühendisi bilirkişilerin de yer alacağı kurul huzuru ile yerinde yeniden keşif yapılmalı, davaya konu alandaki kanalların yer üstü sulama veya yer altı sulama amaçlı olup olmadıkları bilirkişilere tespit ettirilmeli ve özellikle bu kanalların kiralayan hangi idareye ait olduğu ve kiralama yetkisinin hangi kurumda bulunduğu sorularak saptanmalı bundan sonra oluşacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönler göz ardı edilerek dava eksik inceleme ve araştırmayla kabul edildiğinden, karar bozulmalıdır.

Değinilen yönler göz ardı edilerek dava eksik inceleme ve araştırmayla kabul edildiğinden, karar bozulmalıdır.

Kabule göre de; hüküm kurulurken hangi hususlara dikkat edilmesi gerektiği HUMK.nun 388 ve 389. maddelerinde gösterilmiştir. Özellikle yasanın 389. maddesine göre verilen kararda her iki tarafa yüklenilen hak ve borçların neler olduğunun karar yerinde hiçbir şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak şekilde açıkça yazılması gereğine değinilmiştir. Bu hükümden amaç tarafları ileride yeni bazı çekişmelerin içine düşürmemektedir. Oysa kurulan hükümde çekişme konusu kanalların hangileri olduğu gösterilmeden genel olarak saptanan sahadaki kanallara elatmanın önlenmesine karar verilmiş, kısaca hüküm açık-seçik olarak kurulmamış yasa hükmüne aykırı davranılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5575, Karar No: 2013/26635, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5575 E.  ,  2013/26635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda mağdurun alt ve üst çenede toplam 6 adet diş kaybı olacak ve vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen temel cezanın aynı kanunun 89/2-a-b bentleri gereğince artırılmasına karar verildiği kabul ve uygulamanın dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşılması karşısında hüküm fıkrasının 2. bendinde "TCK'nın 89/3. hükmü uyarınca" ibaresinin fazla yazıldığı ve mahallinde hüküm fıkrasından çıkartılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, kusura ve sürücü belgesinin alınmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.