muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5153, Karar No: 2019/41, Tarih: 14.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5153 E.  ,  2019/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların, ... ili, ... ilçesi 204 ada 7 sayılı parselde bulunan bağımsız bölümlerden ..., 7, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 numaralı bağımsız bölümlerinin malikleri olduğunu, ..., 2 ve ... nolu bağımsız bölümlerin arsa paylarının 10/66 ve 9, 10, 11, 12, 13 ile 14 nolu bağımsız bölümlerin arsa paylarının ise 2/66 olduğunu, bu durumun eşitsizlik olduğunu savunarak arsa paylarının yeniden düzenlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02/03/2015 tarih ve 2014/13565 E. - 2015/3074 K. sayılı kararı ile; "Somut olayda dava konusu taşınmazda 1975 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmamış, bilirkişi raporunda da bağımsız bölümlerin o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirilmek suretiyle arsa paylarının yanlışlığını gösterecek herhangi bir delil de ortaya konulmamıştır. Arsa paylarının düzeltilebilmesi için kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte ilgili bağımsız bölümün o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar dikkate alınırken bir yanlışlık yapıldığının açıkça ortaya konulması gerekir. Mahkemece bu hususlar yeterince açıklanmadan, yanlışlığın nedenleri ortaya konulmadan bilirkişinin mevcut keşif tarihindeki durum dikkate alınarak belirlediği arsa paylarına göre kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir." denilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 240 ada 7 parsel sayılı; ... nolu bağımsız bölümün 10/66 olan arsa payının .../129,2 nolu bağımsız bölümün 10/66 olan arsa payının .../129,3 nolu bağımsız bölümün 6/66 olan arsa payının .../129,... nolu bağımsız bölümün 10/66 olan arsa payının .../129,5 nolu bağımsız bölümün 6/66 olan arsa payının .../129,6 nolu bağımsız bölümün 6/66 olan arsa payının .../129, 7 nolu bağımsız bölümün 3/66 olan arsa payının 3/129,8 nolu bağımsız bölümün 3/66 olan arsa payının 3/129,9 nolu bağımsız bölümün 2/66 olan arsa payının 16/129,10 nolu bağımsız bölümün 2/66 olan arsa payının 37/129,11 nolu bağımsız bölümün 2/66 olan arsa payının 12/129,12 nolu bağımsız bölümün 2/66 olan arsa payının 10/129,13 nolu bağımsız bölümün 2/66 olan arsa payının 12/129,14 nolu bağımsız bölümün 2/66 olan arsa payının 12/129 şeklinde düzeltilmesine, düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, anataşınmazda bulunan bağımsız bölümlere ait arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Anataşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukukî yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Açıklanan bu yasal durum çerçevesinde somut olayda; anataşınmazda kat mülkiyeti kurulması sırasındaki belgeler ile arsa paylarının düzenlenmesine yönelik listede davacıların veya murislerinin imzalarının olup olmadığı araştırılmadığı gibi Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin bozma kararında belirtilen arsa paylarında somut olarak yanlışlık yapıldığını gösterir bir delilde davacılar tarafından dosyaya sunulmamıştır.

Mahkemece yukarıda açıklanan bozma kararı gereğince değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre ve bozmanın gereği yerine getirilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1778, Karar No: 2013/7466, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1778 E.  ,  2013/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ve arkadaşı olan mağdur ...'in şakalaştıkları sırada birden tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın mağdura ele geçirilemeyen bıçakla vurarak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ihbar üzerine olay yerine gelen polis ekibinin sanığa durmasını ikaz ettikleri, sanığın ikaza uymayıp kaçmaya başlaması üzerine ekip aracı ile sanığı takip etmeye başladıkları, bir sokakta önüne geçmeleri üzerine sanığın, elindeki bıçakla ekip otosunun arka sol yan camı, arka sol kapı camı ve sol stop lambasına vurarak araca zarar verdiği şeklindeki eylemlerinin silahla kasten yaralama ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7880, Karar No: 2015/7644, Tarih: 26.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7880 E.  ,  2015/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YUMURTALIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2011/395-2013/275

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Safiye tarafından, dava konusu 258 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazdan 19.06.2007 tarihli resmi akitle davalı Belediye'ye hibe yoluyla pay temliki yapıldığı, işlem sırasında Belediye'yi temsilen Mahmut isimli kişinin yer aldığı, temlikin davalı belediye çalışanları olan Fatin Zorlu ve Mahmut isimli şahısların aldatmaları sonucu taşınmazın imar uygulamasına alınacağı hususunda inandırılarak gerçekleştirildiği, 2011 yılında tamamlanacağı bildirildiği halde herhangi bir imar düzenlemesi yapılmadığı ileri sürülerek, tapu iptal tescil isteğiyle eldeki davanın açıldığı, mahkemece temlikin kayıt ve şart içermeyen hibe işlemi ile gerçekleştirildiği, hile iddiasının da kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, 19.06.2007 tarihli resmi akitle gerçekleştirilen hibe, herhangi bir kayıt ve şarta bağlanmamıştır.

Ancak, 10.01.2007 tarihli Belediye Encümen kararının konu başlığı kısmında “ İmar uygulamasında % 40 hibe “ ibaresinin yazılı olduğu, 15.02.2007 tarihli S.. S.. adına damadı Hayati Küme imzalı belediyeye hitaben yazılı dilekçede, taşınmazın imar düzenlemesine karşılık devredildiğinin belirtildiği, keza Yumurtalık Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/152 Sor. numaralı dosyasında ifadeleri alınan ve davacının belediye çalışanı olarak tarif ettiği Fatin ve Mahmut isimli kişilerin davacının iddiasını doğrular

nitelikte beyan verdikleri, yine savcılık dosyası arasında yer alan ve “ ... taşınmazın mücavir alan içinde kalması ve buraların imara açılması ile ilgili %40 lık hissesini 2007 yılında Encümen kararında da belirtildiği üzere hibe etmiştir. Bahsedilen mevkide birçok kişi aynı nedenle taşınmazlarını %40 hisselerini Belediyemize hibe etmişlerdir... “ şeklinde ibare içeren 03.05.2011 tarihli Belediye yazısı ve eldeki dosyada yer alan ve “ .... Belediyemiz mücavir alanı içinde bulunan Ayvalık Köyü Kumluk mevkiinde tapunun 258 nolu parselinde imar uygulaması yapılmamıştır. “ şeklinde ibare içeren 24.01.2012 tarihli Belediye yazısı dikkate alındığında davacının imar düzenlemesi yapılacağı hususunda aldatıldığı ve bu suretle temlik işleminin gerçekleştirildiği, dolayısıyla iddianın kanıtlandığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1481, Karar No: 2023/6096, Tarih: 13.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1481 E.  ,  2023/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/870 E., 2023/175 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2014 ve 30.12.2014 tarihli iddianameleriyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemenin 22.12.2015 tarihli kararı ile asıl ve birleşen davalar yönünden sanıklar hakkında beraat kararı verilip kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 26.10.2022 tarihli ilamı ile "Oluşa, dosya kapsamına, mağdurun aşamalardaki samimi anlatımlarına, tanıkların beyanlarına göre; olay günü, mağdure ile tanık ... Gencer’in okul yakınlarında gezerken, sanık ...’ın yanlarına gelerek mağdureye hitaben "benimle gelmezsen arkadaşın ......'ı 4 gün içinde öldüreceğim, ikimizden biri ölmeden bu ... bitmez" dediği ve mağdurenin korkup sanığın aracına binerek köydeki evine gittikleri, diğer sanıklar ... ve ...’nın da evde oldukları ve mağdureyi oğulları olan sanık ...’la evlendirmek istedikleri, mağdurenin kabul etmediği ve ....11.2014 günü şehir merkezine getirip bıraktıkları, mağdurenin çocuk şubeye gelerek olayı anlatması üzerine çocuk koruma evine teslim edildiği; ancak aynı gün sanık ...’ın mağdureyi arayıp tren garına çağırması üzerine, mağdurenin koruma evinden kaçarak gara geldiği ve devam eden tehditleri nedeniyle tekrar sanığın köydeki evine döndükleri ve burada 10 gün kalmalarının ardından ablasının mağdureye ulaşması neticesinde, sanıkların mağdureyi 15.11.2014’te şehir merkezine getirip bıraktıkları ve mağdurenin burada ablası ile buluşup polise giderek şikayetçi olduğu olayda, TCK.nın 109/2, 109/3-b, f 109/5, TCK 43/1. maddeleri uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri ... olduğu halde, mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine verilen Mahkemenin 14.02.2013 tarihli kararı ile, sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi

Müvekkillerinin atılı suçu işlemediğine ve cinsel amaçla hürriyeti tahdit suçu işlediklerine dair delil ve beyan bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdure çocuk ...'ün sanık ...'ın tehdidi nedeniyle korkup sanığın aracına binerek köydeki evine gitmeleri ve sanık ...'ın anne babası olan diğer sanıklar ... ve ...’nın da bu evde oldukları ve mağdureyi sanık ...’la evlendirmek istedikleri, mağdurenin kabul etmemesi üzerine ....11.2014 günü şehir merkezine getirip bıraktıkları, mağdurenin çocuk şubeye gelerek olayı anlatması üzerine çocuk koruma evine teslim edildiği; ancak aynı gün sanık ...’ın mağdureyi arayıp tren garına çağırması üzerine, mağdurenin koruma evinden kaçarak gara geldiği ve devam eden tehditleri nedeniyle tekrar sanığın köydeki evine döndükleri ve bu evde bir süre daha kalmalarının ardından ablasının mağdureyi kurtarıp birlikte emniyete müracaat ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık beyanı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2023 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6128, Karar No: 2018/4538, Tarih: 21.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6128 E.  ,  2018/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece verilen 13.11.2014 günlü hükmün duruşmada hazır bulunan Cumhuriyet Savcısı tarafından CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunulan 25.11.2014 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanıkların aksi ispatlanamayan savunmaları, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, adli raporlar, savunmayı doğrulayan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların, atılı suçları işledikleri hususunda mağdurenin soyut ve değişken beyanları dışında cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, erişkin olan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 12 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, Ocak 2013'te gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında 12 aylık süreden önce 19.08.2013 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak sanıklar .... ile....'a verilen cezaların 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesiyle arttırılması,5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olacak şekilde sanıklar ...., .... ile ....'ye ek savunma hakkı verilmeksizin iddianamede sevk maddeleri arasında yer almayan TCK'nın 37 ve 102/3-d. maddelerinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30587, Karar No: 2016/4532, Tarih: 30.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30587 E.  ,  2016/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının, yağma suçundan verilen beraat kararı ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Belli bir olay ile ilgili suç işlediği izlenimini veren ve hakkında herhangi bir araştırma yapılan kişi, şüpheli statüsüne girer. Şüpheli muhakeme hak ve yetkilerine sahiptir.

Yargılanacak her uyuşmazlıkta; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Yani sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) meselesi maddi mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak, yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra, olaya uygulanacak hukuki norm ve bunun olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır. Maddi durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir. Olayın faillerinin kim olduğu ve bunların ceza hukuku karşısındaki sorumlulukları öncelikle olayın belirlenmesi ile mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal)’dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta aranan belirlilik ortaya çıkar. Yani belirliliğe şüphenin yenilmesi ile ulaşılır.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal)’dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta aranan belirlilik ortaya çıkar. Yani belirliliğe şüphenin yenilmesi ile ulaşılır.

Ceza Muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaştıracak araç ise delillerdir. Deliller; Sanık açıklamaları, tanık açıklamaları, sanık ve tanıktan başka kişilerin açıklamaları, kolluk, savcı ve hakim tutanakları, özel yazılı açıklamalar, görüntü ve (veya) ses kaydeden araçlarla açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilir. Suç konusu ve/veya alet olayın bir parçası iken, olay yerinde kalan her türlü iz ve eser, belirti delil olup, olayı temsil eden dolaylı delildir. Yağma olaylarında genelde tanık yoktur, bu nedenle mağdurun beyanı ve teşhisi önemlidir. Şayet bu konuda duraksama varsa ortada yenilmesi gereken bir şüphenin olduğunu düşünülmesi gerekir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarakta deliller eşdeğerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Bir suç varsa bunun failini belirlemede ancak kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa imkan vermemelidir. Yüksek ihtimal ile deliller yeterli toplanmadan bir hüküm verilemez. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığı belirlenmesi için eylemin önce işlenip işlenmediğinin sorunu çözülerek başlanır. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizin ise iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu, sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm, normun yorumu ve en nihayet ulaşılan sonuç olan hüküm şeklinde olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayımıza gelirsek;