muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17057, Karar No: 2023/13577, Tarih: 23.10.2023

2. Aynı gün yakalanan sanığın üzerinden bıçak çıktığı belirlenmiştir.

3.Sanık savunmalarında babası olan katılandan para istediğini ve babasının verdiğini sonrasında aralarında tartışma çıktığını ve babasının kendisine bıçak çektiğini söyleyerek tevil yollu ikrar da bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/817 Esas, 2023/1585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanığın bir defa yağma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın Atılı Suçu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Katılanların olay akışına ilişkin aşamalarda uyumlu anlatımları, olay günü yakalanan sanığın üzerinden bıçak çıkması ve sanığın tevil yollu ikrarı karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılanların Parayı ... İle Verdiklerine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Katılan ...'nin kovuşturma aşamasındaki beyanında, eşi olan katılan ...'ın çiçekçiden para alıp sanığa verdiğini fakat sanığın kendisinin üstündeki 500,00 TL parayı zorla aldığını söylemesi karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık Hakkında Lehe Hükümlerin Uygulanmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Takdiri İndirimler yönünden; 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri İndirimer" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre, "Takdiri İndirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir....",

Mahkemece "sanığın sabıkalı kişilik yapısı nazara alınarak hakkında TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/817 Esas, 2023/1585 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/171, Karar No: 2017/19988, Tarih: 05.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/171 E.  ,  2017/19988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı Şirkette 01.04.1988 tarihinde işe başladığını, müvekkilinin ... Yat Limanında davalının mağazada, "Mağaza Şefi" olarak çalıştığını, son ücretinin 4.650 TL okluğunu ve iş akdinin 30.09.2015 tarihinde feshedildiğini, fesih bildiriminde; 'şirketimizin güncel ihtiyaçlara cevap verebilecek efektif bir organizasyon altında yönetilebilmesi için yeniden yapılanma çalışmaları başlatılmış, yoğun rekabet ile mücadele edebilmek için belirlenen hedef ve stratejiler doğrultusunda, İş tariflerinin yeniden yapılması ve reorganizasyon çalışmaları sonucu norm kadrolar tespit edilmiştir' denilmekte ve devamla "çalışma süreniz içerisinde çalışmalarınız ve işinizde gösterdiğiniz performansınız değerlendirilmiş olup yeniden yapılandırılması nedeniyle iş sözleşmenizin 4857 sayılı iş kanunun ilgili maddesi gereğince 30.09.2015 tarihi ite sona erdirilmesi karan alınmıştır denildiğini, iş akdinin geçerli bir nedene dayanmaksızın haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin iptaline ve müvekkilin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının işyerinde 01.04.1088 tarihinden 30.09.2015 tarihine kadar 'Mağaza Şefî" olarak çalıştığını, iş akdinin feshedildiği tarihten sonra o pozisyona dışarıdan personel alınmadığını, iş akdinin feshi ile pozisyonunun kaldırıldığını, davacının iş akdinin organizasyon şemasında yapılan değişiklikle feshedildiğini, davacının iş akdinin geçerli bir nedene dayalı olarak feshedildiğini, yeniden yapılandırma ve anılan gerekçeler kapsamında davalı şirketçe birçok mağaza müdürünün ve yardımcılarının, iş akdinin sonlandırıldığını, işletme gereklerine bağlı geçerli sebeple fesih uygulamasının iki boyutu bulunduğunu, bunlardan birincisinin işletme gereğinin gerçekte var olmasına yönelik iken, diğerinin işçinin işinin ortadan kalkması durumu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının 01.04.1988-30.09.2015 tarihleri arasında çalıştığı, fesih öncesi ve sonrası üçer aylık dönemde 97 işçi çıkarıldığı ancak 107 işçi alındığı işe alınanların büyük çoğunluğunun satış danışmanı, satış temsilcisi müşteri kasa danışmanı gibi unvanlar olduğu, davacı şirketin gelir tablosu incelendiğinde net satışların önceki yıla göre artmasına rağmen dönem karının azaldığı davacının pozisyonun kaldırılmadığı feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine davacının işe iadesine işe başlatmama tazminatının kısa kararda 6 aylık ücreti tutarında, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) İstinaf:

Karara karşı davalı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesince feshin son çare olması ilkesine uyuşmadığı feshin geçerli nedene dayandığının kanıtlanmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta feshin geçerli nedene dayandığı davalı işverenlikçe ispatlanmadığından ilk derece mahkemesince feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Ancak kısa kararda işe başlatmama tazminatının davacının kıdemine göre doğru olarak 6 aylık ücret tutarında belirlendiği ancak gerekçeli kararın hüküm kısmında kısa kararla çelişecek şekilde 5 ay olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesince istinafa başvuran sıfatına bakmaksızın salt bu nedenle kararın bozularak ortadan kaldırılıp hüküm kurulması gerekirken istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi ve İlk derece Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 274.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Temyiz eden sıfatına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak oybirliği ile 05/12/2017 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4078, Karar No: 2024/5127, Tarih: 28.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4078 E.  ,  2024/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1499 E. 2017/1539 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli ve 2021/18256 Esas, 2023/7691 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2024 tarihli ve 2 - 2018/19246 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.11.2017 tarihli ve 2017/1499 Esas, 2017/1539 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.11.2023 tarihli ve 2021/18256 Esas, 2023/7691 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verildiği, ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' hükmü ile "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ olunan hükümde aynı Kanun'un 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usûlüne uygun şekilde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini hususunda tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.11.2017 tarihli ve 2017/1499 Esas, 2017/1539 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usulüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 27.11.2023 tarihli ve 2021/18256 Esas, 2023/7691 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2017/1499 Esas, 2017/1539 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11059, Karar No: 2018/108, Tarih: 15.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/11059 E.  ,  2018/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin teslimi istemine ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin teslimi istemine ilişkindir.

....Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın UYAP sisteminden yapılan sorgulamada yerleşim yerinin ....Mah. .... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Sulh Hukuk Mahkemesi ise ....İlçe Emniyet Müdürlüğünün 28/09/2016 tarih ve 334 sayılı cevabi yazısı incelendiğinde, müteveffanın zaman zaman çeşitli adreslerde kaldığı, vefatından bir süre önce.... ilinde bulunduğu ancak adresini bilen kimsenin bulunmadığı, idarede kayıtlı adresin ise .... mahallesi ....mevkii No:4 .... olduğu ve bazı tarihlerde bu adreste ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Müteveffa hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre " ...mevkii No:4 .... " adresinde ikamet ettiği ayrıca UYAP sisteminden yapılan sorgulamada yerleşim yeri adresinin bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın Pazar (Rize) Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Pazar (Rize) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17731, Karar No: 2022/10254, Tarih: 12.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/17731 E.  ,  2022/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERZURUM Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesi'nin

26/03/2021 tarihli, 2021/1 esas ve 2021/136 sayılı kararı

2- Hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin

23/06/2021 tarihli, 2021/761 esas ve 2021/1504 sayılı kararı

(sanık ... hakkında)

3- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Erzurum Bölge Adliye

Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 23/06/2021 tarihli, 2021/761

esas ve 2021/1504 sayılı kararı (sanık ... hakkında)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıkların müdafileri süresinde duruşma talebinde bulunmuşlar ise de; CMK'nın 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre reddine karar verilerek ve sanık ... yönünden ise dosya kapsamı dikkate alınarak takdiren duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

A) Sanık ... hakkındaki hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1) Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yapılan tanıklar ..., ... ve ...’da 11/09/2020, 13/09/2020 ve 14/09/2020 tarihlerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelere ilişkin, sanığın fiziki takip tutanaklarının içeriklerini kabul etmemesi karşısında, vicdani kanı oluşturacak sayıdaki teknik ve fiziki takibi yapan tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken,

2) Sanığın uyuşturucu madde sattığı iddia edilen yerlerin TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik yapılan keşifte, tutanak düzenleyici tanıklar hazır bulundurulmadan tespit yapıldığı ve keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda olaylara göre ayrıntılı açıklama yapılmadığı dikkate alınarak, bu hususta tutanak düzenleyicileri de hazır edilmek suretiyle keşif yapılması, bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi yerine,

Eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

B) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

29/09/2020 tarihinde diğer sanık ...’den ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin, sanığın ve diğer sanık ...’nin olay tutanağının içeriğini kabul etmemeleri karşısında, vicdani kanı oluşturacak sayıdaki teknik ve fiziki takibi yapan tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine,

12/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.