muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1240, Karar No: 2012/1811, Tarih: 22.03.2012

bir dava varsa bu dava ile birleştirilmeli, böyle bir dava açılmış ve kesinleşmişse sonucu dikkate alınmalı, iddia edildiğinin aksine diğer arsa sahibince belirtilen şekilde herhangi bir dava açılmadığının tespit edilmesi halinde ise bu arsa sahibinden davaya muvafakat alınması için davacıya mehil verilmeli, muvafakat vermediği takdirde de davacı yanca aleyhine dava açılması sağlanarak eldeki dava ile birleştirilip taraf teşkili sağlanmalıdır.

Uyuşmazlığın esasına gelince; mahkemece, yükleniciden pay satın alan üçüncü kişiler hakkındaki tapu iptâli ve tescil talebi, bu şahısların iyiniyetli olduklarından bahisle reddedilmiş, bu itibarla da yüklenici yönünden devrettiği arsa payı bedelinin tahsiline karar verilmiştir. Oysa Dairemizin istikrar kazanmış kararlarında ifade edildiği üzere yükleniciden pay satın alan kişilerin iyiniyet iddiaları dinlenemez. Zira arsa sahibince yükleniciye devredilen payları avans niteliğinde olup, yüklenicinin, dolayısıyla pay temlikinde bulunduğu üçüncü kişilerin bu paya hak kazanabilmeleri yüklenicinin inşaatı sözleşmesine uygun şekilde tamamlayıp teslim etmesine bağlı bulunmaktadır. Somut olayda ise yüklenicinin arsa sahibinden tapuda arsa payı devralmasına rağmen, edimlerini yerine getirmediği sabittir.

Şu halde mahkemece, yukarıda öngörüldüğü şekilde taraf teşkili sağlanmalı, esas yönünden ise davacının tapu iptâli ve tescil yönündeki isteminin tümüyle kabulüne karar verilmelidir. Bunun yanında yükleniciden pay alan davalılardan ... açısından, aldığı payı diğer davalı ...'a devrettiği için davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle hakkında hüküm tesis edilmiş ise de davalı ... mevcut davada zorunlu dava arkadaşı olmakla bu yöndeki karar da usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, davacı Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirmediğinden lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11510, Karar No: 2013/24690, Tarih: 01.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11510 E.  ,  2013/24690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2022/2792, Karar No: 2022/6226, Tarih: 29.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2792 E.  ,  2022/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 10.12.2021 tarihli ve 2021/337 Esas, 2021/2347 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...’nin maliki olduğu Ankara ili Altındağ ilçesindeki 23330 ada 9 parsel sayılı taşınmazını, Bolu ili, Mengen ilçesi, Merkez Karapınar Mahallesi, 14 Evler Cad. No. 19 Mengen adresinde kain zemin katı yine Bolu ili, Mengen ilçesindeki 302, 304, 404, 477, 489 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu ...'ye, Bolu ili, Mengen ilçesi, Merkez Karapınar Mahallesi, 14 Evler Caddesi, No. 19 Mengen 1. katı davalı kızı ...'ya, Bolu ili, Mengen ilçesi, Merkez Karapınar Mahallesi, 14 Evler Cad. No.19 Mengen adresinde kain 2. katı davalı kızı Fatma Tanrıverdi'ye satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmazların intikalinin murisin vefatından çok önce gerçekleştiğini ve davacı tarafın da bu intikallerden haberdar olduğunu, kendisine de bu intikal sonrası miras payına karşılık olmak üzere bir kısım ödeme yapıldığını, bu ödemenin 30.000,00TL'si elden, 10.000,00 TL'si de davacının farklı şehirde ikamet ediyor olmasından dolayı banka aracılığı ile 08.10.2010 tarihinde 5.000,00 TL, 02.12.2010 tarihinde 5.000,00 TL şeklinde gerçekleştiğini, taraflar arasındaki hukuki ilişki gerçek olup muvazaa söz konusu olmadığını, murisin kendisine ve yatalak eşine bakıp ilgilenmesinden dolayı davalı ...’ya taşınmazları temlik ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/12/2020 tarihli ve 2015/278 E., 2020/349 Karar sayılı kararıyla; murisin diğer mirasçılarının tamamına, yani tüm davalılara bir kısım taşınmazlarını devrederken davacıya hiç taşınmaz devretmemiş olmasının, murisin kaçarak evlendiği için kırgın olduğu davacıdan mal kaçırmak kastıyla, diğer taşınmazlarından daha değerli olan dava konusu taşınmazlarını davalılara satış göstermek suretiyle bağışladığı, bu nedenlerle murisin davacıdan mal kaçırmak niyeti ile muvazaalı olarak bu işlemi gerçekleştirdiği, görünürdeki satış sözleşmesinin muvazaalı olduğu ve gerçek niyet bağış olduğundan geçersiz olduğu, gizli bağış sözleşmesinin de şekil koşulundan yoksun bulunduğu için geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalılar istinaf dilekçelerinde özetle; Yerel Mahkemece usul ve yasaya uygun karar verilmediğini, hükme esas alınan ve dinlenen tanık anlatımlarının dava konusu taşınmazların intikali konusunda bilgi sahibi olmadığı halde gerekçe olarak değerlendirilmesinin yanlış olduğunu, murisin mallarını mirasçılar arasında paylaştırma amacıyla mı yoksa mal kaçırma amacıyla mı temlik ettiğinin ve alım güçlerinin olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ayrıca eksik inceleme ve soyut bilgilerle hazırlanan bilirkişi raporu ile hüküm kurulduğunu, Yargıtayca kabul edildiği üzere minnet duygusu ile hareket eden ve miras payına karşılık olmak üzere murisin yapmış olduğu işlemlerin muvazaalı olduğunun kabulünün mümkün olamayacağını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmişlerdir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/337 Esas, 2021/2347 Karar sayılı kararı ile; davalıların savunma olarak ileri sürdükleri davacıya ödenmesi gereken miras payının ödendiği ve ayrıca murisin kendilerine duyulan minnet duygusuyla temliklerin yapıldığı iddiasının ispatının yapılamadığı, murisin ekonomik bir sıkıntı içinde bulunmadığı, üzerine kayıtlı başkaca taşınmazlar olduğu, davalıların taşınmazı alabilecek ekonomik güçlerinin bulunmadığı, mirasçıları kapsayan hak dengesi gözetir bir paylaşımın bulunmadığı, taşınmazın keşfen belirlenen değeri ile akitte gösterilen değer arasında fahiş fark bulunduğu anlaşılmakla mirasbırakanın davalılara tapuda satış gibi göstermek suretiyle yaptığı temlikin, 01/04/1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamında mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında ve hükmün kuruluş biçiminde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalıların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, taraflarınca sunulan deliller incelenmeksizin hüküm kurulduğunu, dosyaya kendileri tarafından kazandırılan bilgi ve belgeler ile davalı tanıklarının beyanlarının göz ardı edildiğini, dava konusu işlemler sonrası davacı tarafa da miras payına karşılık olacak şekilde bir kısım ödemeler yapıldığını, minnet duygusu ile hareket edildiği hususunun göz önüne alınmadığını, davacı tarafın yemin deliline dayanmış olduğunu, müvekkillerin de yemin etmeye hazır olduğunu Mahkemeye bildirdikleri halde bu taleplerinin gerekçe gösterilmeksizin reddedildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ile tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV/3.) no.lu paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı 14.894,37 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 29.09.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12085, Karar No: 2010/1699, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12085 E.  ,  2010/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tem. İnş. Tur. Taş. Tic. Ltd. Şti. Vekili avukat ... ile 1-TC. ... Bak. 2-... Bak. ... Numune Eğt. Araş. Hast. Döner Sermaye Saymanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.12.2008 tarih ve 99-551 sayılı hükmün Dairenin 18.6.2009 tarih ve 2009/2656-8399 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Bak. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4200, Karar No: 2007/5505, Tarih: 11.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4200 E.  ,  2007/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9293, Karar No: 2015/1660, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9293 E.  ,  2015/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/303-2013/194

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının ticarethane abonesi olduğunu, 2008/11 döneminden 2010/5 dönemine kadar tahakkuk ettirilmiş on yedi adet otomatik dönem tahakkuku ile bir adet endeks esaslı olmayan ek tahakkuk elektrik tüketim bedellerinin ödenmediğini, ödenmeyen fatura bedellerinin tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile takibin 16.310,96 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekililinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

09/11/1995 tarih, 22458 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 26.maddesine göre; aboneliğinin başlangıç tarihinin sözleşmenin yürürlüğe girdiği tarih olduğu, başka bir yere taşınacak abonenin taşınma tarihinden en az bir hafta önce şirkete yazılı olarak başvurarak sayaç değerinin okunmasını istemek zorunda olduğu, bir hafta içinde sayaç değeri belirlenmediği takdirde abonenin bildiriminin esas kabul edileceği, 38. maddeye göre idarenin faturalama dönemlerinde abone sayacının kaydettiği değeri mahallinde ve zamanında okuyarak faturalamaya esas olacak şekilde kayda geçirilmesinin esas olduğu, 50. maddeye göre fatura bedeli son ödeme tarihine kadar ödenmediği takdirde 20 gün içerisinde Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebligat yapılacağı, “bu tebligattan sonra faturu bedeli 10 gün içinde ödenmediği takdirde abonenin elektriği kesilir” hükmü getirilmiştir.

25/09/2002 tarihli ve 24887 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 24.maddesine göre; zamanında ödenmeyen borçlar başlığı altında “müşterinin perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşmalar kapsamında öngörülen ödemeleri zamanında yapmaması hâlinde dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından elektriği kesilebilir” şeklindedir.

25/09/2002 tarihli ve 24887 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 24.maddesine göre; zamanında ödenmeyen borçlar başlığı altında “müşterinin perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşmalar kapsamında öngörülen ödemeleri zamanında yapmaması hâlinde dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından elektriği kesilebilir” şeklindedir.

01/03/2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 24/2.maddesine göre, “müşterinin perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşmalar kapsamında öngörülen ödemeleri zamanında yapmaması hâlinde nihai tüketicilere enerji tedarik eden lisans sahibi şirketlerin bildirimi üzerine en az 5 iş günü içerisinde dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından elektriği kesilir” söz konusu durum 2 gün içerisinde dağıtım şirketi tarafından ilgili tedarikçiye bildirilir.

09/11/1995 tarihli Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği ve 01/03/2003 tarihli Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin ilgili hükümleri gereğince zamanında ödenmeyen faturalardan dolayı elektriğin kesilmesinin amir hüküm olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı, davacının elektrik abonesidir. Davacı kurum, 2008/11 döneminden 2010/5 dönem elektrik tüketim fatura bedellerinden oluşan alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine takip başlatmıştır. Mahkemece yargılama sırasında bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, hesaplamaya kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti bedeli, sayaç okuma ve iletim bedelinin dahil edilip edilmediği ve asıl alacak bedeline ilişkin hesaplamanın nasıl yapıldığı belirtilmemiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. Davalı, aboneliği iptal ettirmedikçe abonelik üzerinden tüketilen normal veya kaçak enerji bedelinden fiili kullanıcı ile birlikte davacı kuruma karşı müteselsilen sorumludur. Davacının uzun sayılabilecek bir süre elektrik tüketim bedeline esas faturaların ödenmemesine rağmen yönetmelik gereği elektriği kesmemesi davacı açısından müterafik kusur teşkil etse de bu kusur tüketilen enerji bedelinin aslından davalının beraatını gerektirmeyeceği gibi tüketim bedeli olan ana borçtan hukukî sorumluluğunu da ortadan kaldırmaz. Olsa olsa davalının (normal tüketim bedeli dışında) gecikme zammı ve işleyecek faizden kusur oranında indirim gerektirir. Aksine düşünce davalının sebepsiz zenginleşmesine yol açar.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında ve uzman olan mühendis bilirkişilerin de aralarında bulunduğu üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyeti tarafından yönetmelik gereğince elektriğin kesilmesi gereken tarihe kadar olan borcun tamamının (kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli dahil edilmeden) hesaplanması, bu tarihten sonraki dönem için ise davacının elektriği kesmemesinin müterafik kusur teşkil edeceği ve bununda ancak davalı için gecikme zammı ve faizden indirim sağlayacağı nazara alınarak rapor alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.