muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8392, Karar No: 2018/9585, Tarih: 17.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8392 E.  ,  2018/9585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşları hakkında dolandırıcılık ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçlarından şüpheliler ...,...,...,.... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ....Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.11.2017 tarih ve 2016/8520-2017/7342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik Maliye Bakanlığı vekilinin itirazının reddine ilişkin ....1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.02.2018 tarih ve 2018/363 değişik iş sayılı kararını müteakip, bu kez anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin itirazının kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ....1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.06.2018 tarih ve 2018/1672 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25.10.2018 gün ve 94660652-105-64-8680-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2018 gün ve 2018/88872 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen şüpheliler haklarında ....Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.11.2017 tarih ve 2016/8520-2017/7342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ....1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.02.2018 tarih ve 2018/363 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/3. maddesine göre kesin nitelikte olması karşısında, bu kez anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından yapılan itirazın ....1. Sulh Ceza Hâkimliğince usul yönünde reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

....Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2017 tarih ve 2016/8520-2017/7342 sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yapılan itiraz üzerine, ....1. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından kesin nitelikte verilmiş olan 07.02.2018 tarih ve 2018/363 değişik iş sayılı kararından sonra, aynı takipsizlik kararına karşı yeni delil olmaksızın yapılan mükerrer itiraz üzerine yeniden karar verilmesi mümkün olmadığı halde, ....1. Sulh Ceza Hâkimliğince aynı karara yönelik yapılan itiraz üzerine verilen karar, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup, hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın kanun yararına bozma istemine konu edilmesi de mümkün olmadığından, ....1. Sulh Ceza Hâkimliğinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmündeki 05.06.2018 tarih ve 2018/1672 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/625, Karar No: 2015/2086, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/625 E.  ,  2015/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/947-2015/43

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/175 E. 2014/259 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19229 E. 2014/26161 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10366, Karar No: 2013/18238, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10366 E.  ,  2013/18238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 6.İcra Müdürlüğünün 2011/7009 sayılı takip dosyasından, davacıya ait ev eşyalarının 15.04.2011 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçlunun ikametgah adresi olduğunu, davacının mülkiyet belgesi sunmadığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığı, davacının mülkiyet karinesi aksini ispatlayıcı mülkiyet belgesi sunmadığından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, 15.04.2011 tarihinde borçlu oğul ile davacı annenin birlikte ikamet ettiği anlaşılan ev adresinde yapılmıştır. İİK'nun 97/a maddesi 2.cümlesi gereğince mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır. Davacı 3.kişinin mülkiyet karinesinin aksini hertürlü delille ispatlaması olanaklıdır.

Davacı 3.kişi 26.11.2010 tarihinde eşinden ayrılmış ve boşanma protokolü gereğince haciz adresindeki ev eşyaları kendisine bırakılmıştır.Davacının eşinin haciz adresinden ayrı bir adreste ikamet ettiği de dosya içeriği ile sabittir.

Bu durumda, 3.kişinin kesinleşen mahkeme ilamı gereğince karine aksini ispat ettiği ve böylece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/1916, Karar No: 2021/1289, Tarih: 16.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1916 E.  ,  2021/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.05.2014 tarih ve 2011/216-2014/169 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili ve davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti. ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Mülkiyeti Nevşehir Dirikoç Şirketine ait, sürücüsü ..., işleteni Pamukkale Turizm olan yolcu otobüsünün 22.03.2011 tarihinde sürücünün uyuması nedeni ile direksiyon hakimiyeti kaybetmesi sonucunda su kanalına düştüğünü, kaza sırasında otobüste yolcu olarak bulunan davacının ağır yaralandığını, davacının vücudunda kaza nedeni ile kaburga kırıkları, omurilik ezikliği ve akciğerinde ödem oluştuğunu, davacının işlerinin aksaması nedeni ile işyerini kapatmak zorunda kaldığını, rahat hareket edememesi nedeni ile kendisine bakıcı tutmak zorunda kaldığını, kaza nedeni ile psikolojisinin bozulduğunu, ruhi sarsıntı geçirdiğini ileri sürerek şimdilik 10.000 TL maddi tazminat ve 100.000, 00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının geçirmiş olduğu kaza sebebi ile psikolojisinin bozulup bozulmaması ile ilgili Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi psikoloji bölümünden alınan raporda davacının anksiyete ve depresyon belirtilerinden başka klinik düzeyde açık bir psikopatolojisinin saptanmadığı, bu belirtilerde yaşadığı kazanın da katkısının olabileceği kanaatine varıldığı, oluşa uygun denetime elverişli bilirkişi raporları doğrultusunda ayrıca manevi tazminatın zenginleşme aracı olarak kullanılamayacağı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, 4.000,00 TL maddi tazminat ve 4.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalılardan Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti.’nin maliki, davalı ...’in şoförü olduğu, davalı ... Tur. Tic. Ltd. Şti. adına taşımacılık yapan otobüste yolcu olarak seyahat ettiği sırada cismani zarara uğradığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı işbu davada tedavi masrafı, bakıcı masrafı, tedavisi nedeni ile işinden uzak kalması nedeniyle ödediği cezai şart bedelleri, kazanç kaybı olmak üzere doğrudan ve dolaylı zararlarının tazminini istemiştir. Mahkemece maddi tazminat kalemleri arasında olan tedavi giderleri bakımından bu giderlerin yapıldığına ilişkin davacı üzerindeki ispat yükünün yerine getirilmediğinden bahisle davacının talebi reddedilmiş ise de söz konusu tedavi giderleri davacının olay nedeni ile görmesi gereken tedavinin ne olduğu da değerlendirilmek sureti ile somut olayın özellikleri gözetilerek belgeye bağlanamasa dahi mahkemece hakkaniyete uygun bir şekilde tayin edilmek sureti ile bu yönde bir tazminata hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru olmamıştır. Öte yandan davacı serbest çalışmakta olup otomobil kiralama işi ile iştigal ettiğini, olaya bağlı oluşan cismani zararından ötürü bir süre çalışamadığını ve bu süre içerisinde kazanç kaybına uğradığını ileri sürmüş olup mahkemece bu cihetteki tazminat istemleri de ispatlanamadığından bahisle yazılı gerekçe ile reddedilmiş ise de davacının söz konusu işini geçirilen kazaya ve gördüğü tedaviye bağlı nedenlerle bir süre dahi olsa sürdürme imkanının bulunamayabileceği hayatın olağan akışı içerisinde mümkün ve muhtemel olup bu konuda mahkemece gerekirse mahalli araştırma yapılıp davacının tazminat talebi üzerinde durularak hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3- Diğer yandan, davacının kazadan sonraki kazaya bağlı ruh hali konusunda alınan raporun içeriği, olayın meydana geliş şekli, tarafların kişisel durumları da gözetilerek daha yüksek tutarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp davacının bu yöndeki temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu yönden de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Diğer yandan, davacının kazadan sonraki kazaya bağlı ruh hali konusunda alınan raporun içeriği, olayın meydana geliş şekli, tarafların kişisel durumları da gözetilerek daha yüksek tutarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp davacının bu yöndeki temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu yönden de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bu cihetlere ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 410,48 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar Nevşehir Dirikoç Tur. Sey. Tic. Ltd. Şti. ve Pamukkale Taşımacılık Tur. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına,

16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24927, Karar No: 2017/5419, Tarih: 11.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24927 E.  ,  2017/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı ... şirketi vekili, ... ... Film Yapım İnş. Elektrik Ltd. Şti'ye ait /... adresinde bulunan iş yerinin 984094 nolu İş Yeri Paket ... Poliçesi ile müvekkili şirket tarafından sigortalandığını, 13.03.2010 tarihinde sigortalı iş yerinin üst katında bulunan ... Bank ... Şubesi Kredi Merkezine ait su borusunun patlaması sonucunda akan suyun sigortalı iş yerine sirayet ettiğini ve 3.603,00 TL bedelli hasar meydana geldiğini, ekspertiz raporunda davalının kusurlu olduğunun belirlendiğini, belirlenen hasar bedelini müvekkilinin 01.06.2010 tarihinde sigortalısına ödediğini, TTK'nun 1301 maddesi uyarınca müvekkilinin sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalı taraftan hasar bedeli talep edildiği halde ödeme yapılmadığını, ... 5. ... Müdürlüğünün 2011/13109 Esas sayılı dosyası ile yapılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın 13.03.2010 tarihinde meydana geldiği, takibin ise 06.04.2011 tarihinde başlatıldığı, dolayısıyla haksız fiil tarihinden itibaren bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu belirtilerek davanın usulden reddini; davacı ... şirketi tarafından rücu edilen alacağın hangi zararlara karşılık olarak istendiğinin

açıklanmadığını, davacının gerçek zararı talep edebileceğini, hasarın binanın yapımından mı kullanımından mı kaynaklandığının somut şekilde açıklanması gerektiğini belirterek davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı ile davalı arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı, zararın haksız fiilden kaynaklandığı, davaya konu hasarın 13.03.2010 tarihinde meydana geldiği, takibin ise 06.04.2011 tarihinde başlatıldığı, dolayısıyla haksız fiil tarihinden itibaren bir yıllık zamanaşımı(BK 60) süresinin dolduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ... AŞ vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7346, Karar No: 2018/4949, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7346 E.  ,  2018/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik personeli olarak çalıştığını, 21.04.2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden ihbar süresi dahi verilmeden işinin sona erdirildiğini, güvenlik personellerinin 2 vardiya şeklinde sabah 07.00 akşam 19.00, akşam 19.00 sabah 07.00'ye kadar çalıştığını, çalışma usulünün 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmek şeklinde olup, toplamda 2 haftalık süreçte 105 saat, haftada ortalama 52,5 saat çalışmalarına rağmen bu çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretini alamadığını, bundan dolayı hak ettiği alacakların kendisine ödenmediğini, davalılar arasındaki Tip Hizmet Alım Sözleşmesinin 22. maddesi gereği, sözleşmenin mevzuatın kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine ve genel şartnamenin 6. bölümüne aykırı iş sözleşmesi kurulamayacağının belirtildiğini, 6772 sayılı Kanun gereği ödenmesi gereken yılda 2 maaş tutarı ilave tediyelerinin de ödenmediğini belirterek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları, ücret alacağı ile ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.