muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6188, Karar No: 2010/5698, Tarih: 04.10.2010

tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının ve varsa haritasının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, Hazinenin aynı iddia ile açtığı ve derdest bulunan tüm davaların birleştirilmesi hususu düşünülmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11859, Karar No: 2015/2531, Tarih: 09.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11859 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün değilse tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 937 ada 14 parseli birlikte satın aldıklarını ancak taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini taşınmaz üzerinde bulunan iki binanın su basmanının ve su basmanı üzerinde bulunan 7 no'lu müstakil binanın davacı tarafından yapıldığını, 9 no'lu binanın su basmanı üzerindeki inşaatın ise davalı tarafından yapıldığını, tarafların kardeş olmaları nedeniyle bu konuda yazılı sözleşme düzenlenmediğini ileri sürerek davacıya ait binanın bulunduğu kısmın 14 sayılı parselden ifraz edilerek davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde 14 sayılı parselin arsa değerinin yarısı ile 7 no'lu binanın gerçek değerinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yapılan 14 parsel sayılı taşınmazın davalıya ait olduğunu, bu yerin davacı ile birlikte satın alındığı hususundaki iddiaların doğru olmadığını, tarafların kardeş olmaları nedeniyle 7 kapı no'lu binanın su basmanını birlikte yaptıklarını, 7 kapı no'lu binanın diğer kısımlarının davacı tarafından yapıldığını, davacının dava konusu yaptığı yerin arsa bedelini ödemesi ve o kısmın ifrazının mümkün olması durumunda tapu iptali ve tescil ile ilgili istemlerine karşı çıkmayacaklarını belirtmişlerdir.

Mahkemece, taşınmazın taraflarca birlikte alındığı hususunun kanıtlanamadığı, dava konusu yerin 14 sayılı parselden ifrazının mümkün olduğu, davacı vekilinin ifrazı mümkün olan dava konusu yerin arsa bedelini yatırmayacaklarını beyan etmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında dava konusu taşınmazın birlikte satın alındığına dair 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında benimsenen yazılı bir inanç sözleşmesi mevcut olmadığı gibi delil başlangıcı niteliğinde bir delil de bulunmamaktadır. Taraflar kardeş olsalar da davacının iddialarının tanıkla ispatlanması mümkün değildir. Bu itibarla inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davacının ikinci kademede tazminat istemi bulunduğundan davalının 15.12.2011 tarihli celsedeki ve davalı vekilinin 18.06.2013 tarihli celsedeki konuya ilişkin beyanları da değerlendirilerek davacının ikinci kademedeki tazminat isteği ile ilgili bir karar verilmesi gerekir.

Ancak, davacının ikinci kademede tazminat istemi bulunduğundan davalının 15.12.2011 tarihli celsedeki ve davalı vekilinin 18.06.2013 tarihli celsedeki konuya ilişkin beyanları da değerlendirilerek davacının ikinci kademedeki tazminat isteği ile ilgili bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, davacının tazminat talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9906, Karar No: 2024/3466, Tarih: 21.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9906 E.  ,  2024/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 Esas, 2023/372 Karar

KARAR : Usulden ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmadan arta kalan kısımda oluşan değer kaybı bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafında süresinde temyiz edilmiş ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza rastlanmamış olup, temyiz harcı alınmış ise buna ait belgenin, harç alınmamış ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi yollaması ile 344 üncü maddesi gereğince temyiz harcının yatırılması için davacı vekiline muhtıra tebliğ edilip harcın yatırılmaması durumunda 344 üncü maddesi uyarınca işlem yapıldığına dair belgenin, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1340, Karar No: 2016/5508, Tarih: 25.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1340 E.  ,  2016/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; İzmir istikametinden Aydın istikametine gelişte D-550 kesişim – 4 Köprüsü civarında bariyerlerin yan tarafında orta refüjdeki kuru otları çakmakla kasten yakmak suretiyle atılı suçu işledikleri kabul olunan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin olay yerinde keşif de yapılmamış olması karşısında ne şekilde kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlike oluşturduğu karar yerinde tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça sürüklenen çocuklar hakkındaki uygulama maddesinin TCK.nun 170/1-a madde ve fıkrası yerine TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.04.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde suça sürüklenen çocukların Aydın İzmir otoban yolunun kenarında kuruyan otları çakmakla tutuşturarak yangın çıkardıkları, yakılan yerin yanında petrol istasyonu bulunduğu, yangının itfaiye tarafından söndürüldüğü, olayda kişilerin hayatı veya malvarlığı bakımından bir tehlikenin meydana geldiği, suça sürüklenen çocuk ...'in müdafii huzurunda alınan açık ikrarı, mobese görüntüsü, görgü tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından; yerel mahkemenin hükmünün onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun tehlikenin ne şekilde meydana geldiğinin kararda tartışılması gerektiğine dair bozma kararına katılmıyorum. 25.04.2016
Yargıtay — Esas No: 2016/2665, Karar No: 2016/8511, Tarih: 15.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2665 E.  ,  2016/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın sigortalı bir işte çalışabilmek için bir kısım belgeleri imzaladığını, adına kurulan şirketlerle herhangi bir ilgisinin bulunmadığını ve herhangi bir fatura düzenlemediğini savunması, dosya içerisinde 2004 ve 2005 yılına ait faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi, suç tarihinin ve zamanaşımı hükümlerinin tespiti bakımından; fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin belirlenmesi, faturaları kullanan ... Şirketi ve tespit edilecek diğer firma yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanlarının alınması, sanığa şirket hisselerini devreden... ve sanığın yetkili olduğu dönem içerisinde şirketin ortakları olan... ve ... isimli kişilerin beyanları alınıp, gerektiğinde faturalar üzerindeki el yazısı ve imzaların sanığın ve diğer ortakların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a- Sanık hakkında "2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açılmış olmasına, her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı kendi içerisinde teselsül eden suçlar olduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi yıldan hüküm kurulduğu anlaşılamayacak biçimde tek ceza tayini suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası, aynı eyleme karşılık gelen ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b-1. maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğünden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b-1. maddesindeki cezanın lehe olduğu gözetilmeden ve lehe Yasa karşılaştırması da yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23326, Karar No: 2015/2070, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23326 E.  ,  2015/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/266-2014/353

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü hakkında davanın yeniden esastan reddine karar verilmesi ve bu idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın esastan reddine, bu idare vekil ile temsil edildiğinden 1500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı İ.. İ.. Genel Müdürlüğü'ne verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan İSİK Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23009, Karar No: 2013/11265, Tarih: 25.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23009 E.  ,  2013/11265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51, 51/3-6-7, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 08.00 sırasında, sanığın Atlıdere Köyü içinde bulunan ...'nın evinin önünde park ettiği okul servis minibüsünü öğrencileri okula götürmek üzere hareket ettirerek geri manevra yaptığı esnada, evinin önündeki bahçede çalışmakta olan yaya ...'ya aracının sol arka kısmıyla çarpıp yere düşürmesi ve akabinde de üzerinden geçmesi sonucunda yayanın öldüğü olayda; tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurlu olmadığına, sürücü belgesinin geri alınması süresinin fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5063, Karar No: 2024/1925, Tarih: 25.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5063 E.  ,  2024/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/318 E., 2016/22 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmesi üzerine, Dairemizce verilen 15.03.2022 tarihli tevdii kararı sonrası, kararda belirtilen eksiklik mahkemesince giderilmiş ve dosya gereği için Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kusur tespitine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, yerel mahkeme tarafından mağdurların zararının giderilip giderilmediği ve zararlarının ne kadar olduğunun sorulmamış olduğuna, yerel mahkeme tarafından sanığa mağdurların zararını giderip gidermeyeceği hususunun da sorulması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 03:15 sıralarında sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı tek yönlü ıslak zeminli asfalt kaplama tek yönlü yolda Karaağaç istikametinden gelip...Caddesini takiben İskenderun istikametine seyri sırasında, olay mahalli kavşağa geldiğinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve fren yerine gaza basmasıyla su kanalına aracını düşürmesi sonucu, araçta yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne

neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 25.12.2015 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/2.maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak sonuç adli para cezasının 15.200,00 TL yerine 15.100,00 TL şeklinde belirlenerek eksik ceza tayini yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/2.maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak sonuç adli para cezasının 15.200,00 TL yerine 15.100,00 TL şeklinde belirlenerek eksik ceza tayini yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14470, Karar No: 2021/17975, Tarih: 28.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14470 E.  ,  2021/17975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın temyiz dışı iki sanıkla birlikte katılan ASKİ'ye ait olan altı adet logar kapağını farklı sokaklardan alıp kamyonetlerine yükleyip sonra suç yerindeki sokağa geldiği, bu sokaktan da bir adet logar kapağını alıp kamyonete yüklediği, daha sonra devriye görevini yürüten kolluk görevlilerin kendisine yaklaşmasıyla birlikte içinde suça konu logar kapakları bulunan kamyonetle kaçmaya başladığı, ancak yakalandığı olayda, hırsızlık suçu tamamlandığından TCK'nın 35. maddesi uygulanarak sanığın cezasında indirim yapılamayacağı, ayrıca aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gece farklı sokaklardan birden fazla logar kapağı alan sanığın cezasında TCK'nın 43/1. maddesiyle arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulup eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6738, Karar No: 2011/7364, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6738 E.  ,  2011/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 123 ada 49 parsel sayılı 21669,25 m2 ve 52 parsel sayılı 3838,40 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve dava konusu taşınmazların davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Ekim 1987 tarih 66 sıra numaralı pay tapusuna dayanmıştır. Mahkemece, davacının tutunduğu tapu kaydı, tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş, yörede yapılan Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sırasında taşınmazın ne sebeple ... Uslu adına belirtildiği araştırılmamış, tapu kaydının kapsamı yöntemince belirlenmemiştir. Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilemez. Doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle davacının tutunduğu tapu kaydı ile çekişmeli taşınmaza komşu parsellere revizyon gören tapu kayıtları tesislerinden itibaren bütün tedavülleriyle birlikte getirtilmeli, davacının eşi ve Ekim 1987 tarih 66 sıra numaralı tapu kaydında pay sahibi olan Tursun Ateş'in ölüm tarihi ile mirasçılarını gösterir nüfus kayıtları istenmelidir. Yörede Toprak Tevzii Komisyonu çalışması yapıldığına göre nizalı taşınmazlar ve çevresini gösterir tevzi haritası ile belirtmelik tutanakları getirtilmeli ve varsa bu çalışmalar sırasında çekişmeli taşınmazlara uygulanan kayıt ve belgeler bulundukları yerlerden istenmelidir. Bu şekilde dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkikişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve keşif sırasında davacının tutunduğu tapu kaydı ile belirtmelik tutanağı ve varsa belgeleri zemine uygulanmalı, mevki ve sınırları hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, uygulamada komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile tapu kayıtlarından yararlanılmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin tutanak içerikleri ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmelidir. Uygulama sonunda davacının tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsadığının anlaşılması halinde kayıt malikleri arasında yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp yapılmadığı araştırılmalı; paylaşma yapıldıysa taşınmazın kimin payına isabet ettiği belirlenmelidir.