muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3948, Karar No: 2025/1351, Tarih: 12.02.2025

2.Dosya içeriğine göre, temyize konu davacı kadının evlilik birliği içerisinde edinilen altınların bedeli, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı kadın vekilinin evlilik birliği içerisinde edinilen altınların bedeli hakkında verilen karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Taraf vekillerinin boşanma ve fer'îleri yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dava tarihinden sonra gerçekleştiği anlaşılan "davacının kız kardeşinin davalının annesine şiddet uygulaması ve davacının davalının kullanmakta olduğu servis minibüsünü taşlaması" vakıalarının davacı kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, yine davacı kadının annesinin "kızımı ezdirmem" gibi sözlerinin vakıa olarak davacı kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, bununla birlikte davacı kadın tarafından İlk Derece Mahkemesinin 26.06.2018 tarihli ilk kararı istinaf edilmediğinden, kaldırma kararından sonra verilen hükümle davalı erkeğe "bağımsız konut açmama ve davacı kadına fiziksel şiddet uygulama" kusurlarının yüklenemeyeceği, tarafların gerçekleşen ve kabul edilen diğer kusurlu davranışlarına göre yine de davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin, evlilik birliği içerisinde edinilen altınların bedeli yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

3.Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4746, Karar No: 2007/13089, Tarih: 02.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/4746 E.  ,  2007/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün maddi ve manevi tazminat yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden N Y ve karşı taraf G Y ile vekili Avukat A Bakım geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göred avalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlar yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran \*kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2011/5873, Karar No: 2012/1120, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5873 E.  ,  2012/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine, keşidecisi Sina Tarım Ürünleri firması olan, 15.05.2009 keşide tarihli, 20.000,000 TL. bedelli çek nedeniyle İzmir 21. İcra Müdürlüğü'nün 2009/ 18223 sayılı dosyası üzerinden icra takibine geçildiğini, müvekkilinin takip alacaklısı ...'e borcunun bulunmadığını, bu şahısla herhangi bir ticari alışverişi olmadığını, çekin davalıya ne şekilde geçtiğini de bilemediğini, zira çekin müvekkili tarafından davalıya ciro edilmediğini, belirterek dava konusu çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine, %40 oranında kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin davacı tarafından el yazısıyla ciro edilerek müvekkiline teslim edildiğini, davalının çekin yetkili hamili olup, davacıdan alacaklı olduğunu, davacı tarafın borçlu olmadığı yönündeki iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu çekin ciro zincirinde herhangi bir kopukluk olmadığı; çekin Sina Tarım Firması tarafından Kıta Tarım Firması lehine keşide edilmiş, lehtar Kıta Tarım Firması tarafından davacıya ciro edilmiş, davacı tarafından da davalıya ciro edildikten sonra muhatap bankaya ibraz edilmiş olduğu, davalı tarafın tanık dinletilmesine muvafakatı olmadığı yönündeki açık beyanı da gözönüne alındığında, davacının iddiasını ancak yazılı delille ispat edebileceği, buna karşılık davasını ispata yarar herhangi bir yazılı delil getiremediği, kendisine hatırlatılan yemin deliline başvurma hakkını kullanması üzerine; davacı tarafça teklif edilen yeminin davalı tarafından usulüne uygun olarak eda edildiği gerekçesiyle davanın reddine, davacının %40 oranında tazminat ödemesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Menfi tespit davasının reddi halinde davalı alacaklı lehine tazminata hükmedilebilmesi için ihtiyati tedbir kararının alınmış olması ve infaz edilmiş bulunması gerekir. Mahkemece verilen tedbir kararının infaz edilip edilmediği üzerinde durulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8576, Karar No: 2013/15953, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8576 E.  ,  2013/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya trafik sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu hasarlandığını, aracın pert olduğunun anlaşıldığını, davalı ... şirketinin başvuruya rağmen ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000,00 TL kasko bedeli ile ödeme yapılmamasından kaynaklanan 1.000,00 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, poliçe tanziminden önce meydana geldiğini, bu nedenle sigorta teminatı kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu kazanın, poliçenin tanzim edildiği ve prim peşinatının yatırıldığı tarihten iki gün önce meydana geldiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, poliçenin tanzimi ve prim peşinatının ödendiği tarihin kazadan önce mi yoksa sonra mı olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, acente tarafından ibraz edilen ve kurşun kalemle tutulmuş kasa defteri ve makbuz koçan

numaraları esas alınarak davacının poliçe prim peşinatını kaza tarihinden iki gün sonra 24/04/2009 tarihinde ödediğinin anlaşıldığı, buna göre hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığı belirtilmiştir. Oysa, taraflar arasında tanzim edilen poliçede, poliçenin tanzim tarihinin 31/03/2009 olarak gösterildiği görülmüş olup davacı tarafça dosyaya sunulan poliçe primi peşinatının ödendiğine ilişkin, sahteliği iddia ve ispat edilemeyen makbuzun da 31/03/2009 tarihli olduğu görülmüştür. Poliçe prim peşinatının acentenin kasa defterine daha sonraki tarihte işlenmiş olması davalı tarafın kendi iç meselesidir. Bu durumda mahkemece, dava konusu rizikonun, poliçenin tanzim edildiği ve prim peşinatının ödendiği tarihten sonra meydana geldiğinin kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1220, Karar No: 2015/969, Tarih: 27.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1220 E.  ,  2015/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/233736

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/329 (E) ve 2011/1113 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Şikayetçinin sokağa kilitli bir şekilde park ettiği aracın kapısını zorla açıp aracı düz kontak yaparak çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1.b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasa'nın 142/1.e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki fıkradaki cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yaş büyüklüğü nedeni ile evrakı ayrılan diğer sanıklarla birlikte çaldıkları otomobile zarar vermeleri şeklindeki eylemin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu, suç konusunun mağdurun elinden çıkması ve artık sanıkların hakimiyetinde bulunması nedeniyle mala zarar verme suçunun unsurları itibariyle oluşmadığından suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12421, Karar No: 2013/805, Tarih: 30.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/12421 E.  ,  2013/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2009 gün ve 2009/277 Esas, 2009/309 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan “sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılıp, yerine “sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine” ibaresi yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10472, Karar No: 2011/11726, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10472 E.  ,  2011/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde onaylı mimari projeye aykırılığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı asil ve Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalıların, apartmanın mevcut su basmanını garaj olarak kullanmak amacıyla yükseltmeleri yüzünden bağımsız bölümünün temiz olmayan şekilde sıvı baskınına maruz kaldığını ileri sürerek yapılan bu değişikliğin eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden yargılama sırasında yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden anayapının su basmanının yükseltilmesi sonucu davacıya ait bağımsız bölüme girecek suların önlenmesi için apartman sahanlığının eski hale getirilmesi gerektiği belirtilmiş, ancak mahkemece bu eylemin (su basmanının yükseltilmesi işinin) davalılar tarafından yapılıp yapılmadığı araştırılmamıştır. Sözü edilen işin hangi davalı veya davalılar tarafından ne şekilde gerçekleştirildiğinin mahkemece araştırılması, bu konudaki delillerini sunması için davacıya uygun bir önel verilmesi, sözü edilen su basmanı yükseltilmesi işinin teknik gereklerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi, davalıların kusurlu bir eylemlerinin bulunmadığının belirlenmesi halinde ise davanın reddi yolunda hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davada davalı olarak gösterilen Belediye Başkanlığı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2873, Karar No: 2017/253, Tarih: 15.02.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2873 E.  ,  2017/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Antalya 1. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 23.10.2013 gün ve 2013/428 E., 2013/602 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.01.2014 gün ve 2013/27678 E., 2014/755 K. sayılı kararı ile,

(…Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davalı şirket işyerinde 03/01/2004-21/01/2009 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, ayrıca davalı tarafın talimatıyla servis şoförlüğü de yaptığını, iş akdinin haksız ve yersiz olarak sona erdirildiğini, Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı başvuru sonucunda düzenlenen 13/08/2009 tarihli raporda hak ve alacaklarının saptandığını, raporun karşı tarafa tebliğ edildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmemesi üzerine Antalya 14. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2863 sayılı dosyası ile takibe geçtiklerini, borçlunun takibe itirazı sonucunda takibin durdurulduğunu, davacının kullandığı aracın fren balatalarını genel müdürün bilgisi dahilinde değiştirdiğini, 2 ay sonra tekrar aynı sorunun yaşandığını, işverenin güvenini kötüye kullanmadığını beyanla, itirazın iptaline ve takibin devamına, davalının %40 inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iş akdinin haksız sona erdirildiği iddiasının doğru olmadığını, davacının 34 CUF 99 plaka numaralı aracı 12/09/2008 tarihinde Birmot Servisine götürdüğünü ve ön disk ve balataları değiştirdiğini beyan ettiğini, aynı aracın davacı tarafından tekrar aynı şikayet ile servise götürüldüğünde ön balata ve disklerin bitik olduğunun ve değiştirilmesi gerektiğinin belirtildiğini, aynı gün alınan savunmasında olayı zimnen kabul ettiğini, müvekkili şirketin aynı işi yapması nedeniyle konu ile ilgili deneyiminden yapılan işlemin uygun olmadığı ve davacının işverenin güvenini kötüye kullandığının tespit edildiğini, davacının işyerinde aşçı olarak çalıştığını, savunması alınan davacının 21/01/2009 tarihinde Yemekhane girişine "Tüm arkadaşların dikkatine" başlıklı bir yazı yazarak Servis ve Muhasebe Müdürlerini hedef alacak şekilde beyanda bulunduğunu, bu durumun işverenin diğer işçisine sataşma niteliğinde olduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-d,e maddeleri uyarınca haklı nedenle feshettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığının davalı işverence ispat edilemediği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi'nin 09.04.2013 tarihli kararı ile özetle, “...Mahkemece feshe sebep gösterilen olay ile ilgili davacının sorumluluğunun olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi görüşü alınmadan karar verilmiştir. Davacıya isnat edilen olay ile ilgili servis aracı üzerinde inceleme yapılarak aracın freni ile ilgili ön disk ve balatalarının değiştirilip değiştirilmediği, şayet değiştirilmiş ise iki ay gibi bir kısa sürede aynı arızanın tekrarlanma olasılığının bulunup bulunmadığı hususlarının tespiti gerekmektedir. Bu suretle toplanan deliller hep birlikte değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. “ gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme, davalı vekilinin üzerinde keşif yapılması gereken aracın satıldığını belirterek dosya üzerinden inceleme yapılmasını talep etmesi üzerine, bu talebi kabul ederek dosya içindeki bilgi ve belgelere göre inceleme yapması için dosyayı makine mühendisi olan aynı zaman trafik konusunda uzman bilirkişiye tevdi etmiş, bilirkişi raporuna göre de, servis şoförü olan davacının kullandığı servis aracını servise götürdüğünü, fren ile ilgili ön disk ve balataları değiştirdiğini belirtmesine rağmen kısa süre sonra aynı arıza nedeniyle işverene tekrar başvurduğu, kısa sürede aynı arızanın tekrarlanmasının mümkün olamayacağı belirtilerek işverenin güvenini kötüye kullandığı gerekçesi ile işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, işveren tarafından iş sözleşmesinin feshi halinde feshin haklı nedene dayandığını davalı işverenin ispat etmesi gerekmektedir. Davaya konu olayda iş sözleşmesini davalı işveren feshettiğinden haklı fesih olgusunu davalı ispat etmekle yükümlüdür. Bozma kararı dikkate alındığında davacı işçinin işverenin güvenini kötüye kullanıp kullanmadığının ve dolayısıyla feshin haklı olup olmadığının tespiti bakımından araç üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak aracın ön disk ve balatalarının değiştirilip değiştirilmediğinin belirlenmesi gerekmekte olup araç satıldığından aracın incelenmesi mümkün olmamıştır. Mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporu dosya içindeki bilgi ve belgelere göre hazırlanmıştır. Bilirkişi raporunda 12.09.2008 fatura tarihinde aracın 229.552 km'de, 20.01.2009 fatura tarihinde 242.408 km'de olduğu, aradaki farkın 12.856 km. Olduğu, disklerin maksimum 60.000-130.00 km'den, balataların ise 30.000 km'den önce değişmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle disk ve balataların 12.856 km'de bitme noktasına varacak kadar aşınmasının olası olmadığı, 12.09.2008 tarihinde alınan balata ve disklerin takılmamış olabileceği yönünde görüş bildirilmiş ayrıca aracın uygun kullanım koşulları dışında kullanılması ve sürücünün belirli periyotlarda yapması gereken bakımları zamanında yapmamasının bu tür bir arızaya neden olabileceği mütalaa edilmiştir. Görüldüğü üzere bilirkişi raporu tahmine dayalı olarak ilk alınan balata ve disklerin takılmamış olabileceği yönündedir. Davacının aracın aslında fren sisteminin tümden bozuk olduğunu, bu sebeple arızanın tekrarlandığını savunmasında ileri sürdüğü de dikkate alındığında feshe konu fiili davacının gerçekleştirip gerçekleştirmediği yani 12.09.2008 tarihli faturaya konu fren balatalarını ve ön disklerini aldığı halde takmadığı hususu kesin bir biçimde açıklığa kavuşmamış, şüpheli kalmıştır. Şüphe ise iş Hukukunun temel prensiplerinden olan “işçi lehine yorum” ilkesine göre davacı işçi lehine yorumlanmalıdır. Ancak işveren de bu tür bir şüphe altında kalan işçiyi çalıştırmak zorunda değildir. Bu durumda davalı işverenin yaptığı fesih, haklı olmasa da geçerli nedene dayanmaktadır. Geçerli fesih hallerinde işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerektiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi yukarıda özetlenen maddi ve hukuki olgular karşısında hatalı olmuştur.

Bu nedenle eldeki itirazın iptali davasına konu icra takibi ile talep edilen kıdem-ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı işlemiş faizi hakkında bir karar verilmeli, alacaklar likit olmayıp yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebi ise reddedilmelidir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: