muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4764, Karar No: 2014/7862, Tarih: 22.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9925, Karar No: 2014/1904, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9925 E.  ,  2014/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 26.03.2013 günlü raporda mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiğinin belirtilmesi ve mahkemece TCK.nın 3 ve 61/1-e maddelerine uygun olarak cezanın teşdiden verilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11657, Karar No: 2013/12607, Tarih: 03.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11657 E.  ,  2013/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1-Gaptem Gıda Temizlik Özel Güvenlik Sis.

Teks.Elk.İnş.Nak.Tur.Otom.Paz.San.ve Tic.

Ltd.Şti.

2-Sembol Hazır Yemek ve Gıda San.Tic.Ltd.

Şti.ve Azç.İnş.ve Azç.İnş.Tem.Hizm.Yemek

Ürt.Peyzaj Otom.Taah.Tic.Ltd.Şti.Ortaklığı

3-Turnam Temizlik Hizmet Yemek Ürt.Güvenlik

Madencilik Taah.San.ve Tic.Ltd.

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24603, Karar No: 2009/5324, Tarih: 12.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24603 E.  ,  2009/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 65.maddesine göre gecikmiş itirazda bulunabilmek için, tebligatın usulüne uygun yapılmış olması, ancak muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bu durumda gecikmiş itirazda bulunacak kişi mazeretini gösterir delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra dairesine bildirmelidir.

Borçlu vekili verdiği dilekçede gecikmiş itirazın kabulünü istemiş olsa da HUMK.nun 76.maddesi gereğince hukuki tavsif hakime ait olduğundan öncelikle tebligatın usulüne uygun olup olmadığına bakılmalı, tetbigat usulüne uygun değil ise başvuru tebligatın usulsüzlüğü şikayeti olarak incelenip  sonuçlandırılmalıdır.(HGK.5.6.2001 2001/12-258 E. 2001/344 K.sayılı kararı)

Somut olayda borçlu ... Un Gıda Turizm Tic.ve San.Ltd.Şti'ne çıkarılan ödeme emri "aynı işyerinde işçi M. S.." imzasına tebliğ edilmiştir. Bu tebligat, Tebligat Kanununun 12.ve13.maddelerine göre tebliğ sırasında şirket yetkilisinin bulunup bulunmadığı araştırılmadığından ve bu araştırma sonucu tebligata şerh edilmediğinden usulsüzdür.

O halde mahkemece tebligatın usulsüzlüğünün kabulü ile Tebligat kanununun 32. maddesi gereğince borçlunun usulsüz tebligatı öğrendiği tarihin belirlenmesi ile yetinilmek gerekirken gecikmiş itirazın kabulü ile takibin durdurulması yönünde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, davacı isminin kararda ... Un Gıda Turizm Tic.ve San.Ltd.Şti. yerine  D. Ü.. olarak yazılmasıda doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15791, Karar No: 2013/16448, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15791 E.  ,  2013/16448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu ve müvekkili şirkete trafik (ZMSS) sigortalı aracın ehliyetsiz sürücü idaresinde iken 3.kişinin yaralanmasına neden olduğunu, tedavi giderinin davacı tarafından ödendiğini ve davalıya rücu hakkı doğduğunu, davalı aleyhine Gaziantep 7.İcra Müdürlüğünün 2011/179 sayılı dosyasından yapılan icra takibine itiraz nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, 4.027,05 TL. asıl alacak üzerinden yapılan takibe vaki itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 1.510,14 TL. asıl alacak üzerinden davalının takibe itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortacısı tarafından ödenen tazminatın sigortalıdan rücuen tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar dosyada mevcut delillere uygun düşmemektedir.

Davacı ... 15.701,84 TL. tutarındaki tedavi gideri harcaması nedeniyle davalı sigortalısının kusuruna isabet eden miktar olan 3.925,46 TL.nı dava dışı kuruma ödemiş ve (kusur indirimi yapılan) bu meblağla birlikte döner sermaye ödemesi olan 101,59 TL. ile birlikte toplam 4.027,05 TL. alacak tutarı üzerinden davalı aleyhine yasal takip başlatmıştır.

Öte yandan, 15.701,84 TL. tedavi giderinden bilirkişi raporu ile belirlenen kusura isabet miktar daha yüksek bir tutar (5.888,19 TL.) olmakla birlikte, davacı ödediği miktarı rücu edebileceğinden, buna göre mahkemece; 3.925,46 TL. tedavi gideri ile birlikte döner sermeye için ödenen 101,59 TL. olmak üzere toplam 4.027,05 TL. alacak yönünden davalının itirazının iptali ile bu miktar asıl alacak üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36052, Karar No: 2014/31417, Tarih: 25.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36052 E.  ,  2014/31417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/261253

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2009/455 (E) ve 2012/685 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesindeki nitelikli halin uygulanması için, kilidin normal yoldan açılması için bir anahtar veya diğer bir aletin kullanılmasının gerekli olduğu, kilidin zorlanarak açılması veya açılmaya çalışılması için alet kullanılması durumunda, bu nitelikli halin tatbikinin mümkün bulunmaması karşısında ; suça konu aracın kapılarında herhangi bir incelemenin de yapılmaması nedeniyle, sanığın suça konu aracın kapı kilidinin normal yoldan açılması için bir anahtar veya diğer bir aletin kullandığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip açıklanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Müştekiye ait aracın sokak üzerinde park halindeyken çalınması ve bir süre sonra hasarlı olarak bulunması şeklindeki olayın bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu, artık sanığın hakimiyetinde bulunan araca zarar verilmesi eyleminin mala zarar verme suçunun unsurları arasında bulunan ''başkasının taşınır malını tahrip eden…'' unsurunu içermediği anlaşıldığından; unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3810, Karar No: 2011/4979, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3810 E.  ,  2011/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre; buğday ürününün dekar başına ortalama verimi 525 kg, dekar başına ortalama gideri 185 TL; domates ürününün dekar başına ortalama toptan satış fiyatı 1,00 TL, üretim gideri 567 TL; taze fasulye ürününün ortalama verimi 1.300 kg, satış fiyatı 1,50 TL, üretim gideri 415 TL ve patlıcan ürününün satış fiyatı 0,75 TL, üretim gideri 650 TL olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg, 175 TL, 0,60 TL, 510 TL, 1.200 kg, 1,00 TL, 420 TL, 0,70 TL ve 620 TL alınmak suretiyle hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1918, Karar No: 2021/404, Tarih: 27.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1918 E.  ,  2021/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, TCK'nin 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen müebbet hapis cezasının CMK'nin 283. maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası üzerinden infazına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçu nedeniyle ... 14. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 27.12.2018 tarih ve 2018/269 esas, 2018/196 karar sayılı mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından istinaf edilmiş, istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2019 tarih ve 2019/1808 esas, 2019/1705 sayılı kararıyla sanık müdafiinin istinaf başvurusu kabul edilerek verilen hükme karşı, yasal süresi içinde sanık müdafii tarafından süre tutum dilekçesi verilmiş, ancak; sanık müdafiine gerekçeli kararın 04.08.2019 tarihinde tebliğinden sonra yasal süre içinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermemiş olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca süre tutum dilekçesinin temyiz sebepleri içermediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca

REDDİNE, 27/01/2021 tarihinde Üye ...’in, esastan inceleme yapılması yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... müdafii tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinin yasal anlamda geçerli olduğu, bu nedenle temyiz incelemesi yapılması gerektiğini düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun temyiz dilekçesinde sebep bildirilmediğinden bahisle temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK’de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.