muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4761, Karar No: 2008/7715, Tarih: 26.05.2008

Dava, genel arazi kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve 06.03.2006-06.04.2006 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1- Dosya içinde mevcut Kadastro Mahkemesinin 2006/44 Esas sayılı dava dosyasından Orman Yönetiminin bu dosya ile dava dilekçesine ekli krokide 201 numarası ile gösterilen yer içinde kalan taşınmazların tamamına yönelik olarak 07.04.2006 tarihinde orman kadastrosuna itiraz davası açtığı; bu dosya içinde mevcut Kadastro Teknisyeni ... tarafından çizilen krokide ... Kasabası, ... Mahallesi 189 ada 436, 437, 438, 439, 440, 441, 442, 279 ve 276 parseller ile 222 ada 28, 29, 30, 50, 51, 52 ve 65 nolu parsellerin tamamen veya kısmen ... tarafından dava konusu edilen 201 nolu bölme içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, daha sonra 201 nolu bölme içinde kalan 189 ada 439 ve 222 ada 28 parsellere yönelik olarak ... tarafından tespit maliklerine yönlendirilerek açılan kadastro tespitine itiraz davalarının (2006/415 – 2006/399 Esas sayılı dava dosyaları ) 2006/44 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmiştir.

... tarafından Kadastro Mahkemesinin 2006/44 Esas sayılı dava dosyası ile 201 numarası ile gösterilen bölüm içinde kalan tüm taşınmazlara yönelik dava açılmıştır.

3402 Sayılı Yasanın 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra çıkartılan ve 26.09.2005 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 17/b-2. maddesinin 9. fıkrasında "Askı ilan süresi içinde ormanın sınırlandırma ve tesbitine dava açılması durumunda, ormanın davaya konu edilen sınırları kesinleşmeyeceğinden, bu sınırlara bitişik gerçek veya tüzel kişilere ait taşınmazların tesbiti sırasında dava devam ediyorsa, ormanla müşterek sınırları davalı bırakılır ve tutanakları düzenlendikten sonra açıklayıcı bir yazı ile Kadastro Mahkemesine intikal ettirilir."

3402 Sayılı Yasanın 5. maddesinde; "Kadastro Müdürü çalışma alanında işe başlamadan önce mahalli hukuk mahkemesinde, bu alandaki taşınmaz mallar hakkında görülmekte olan kadastro ile ilgili davalarla hükme bağlanmış olup da henüz kesinleşmeyen davaların listesini alır ve bunu çalışma alanı ile ilgili tüm tapu, vergi, harita ve diğer belge ve örnekleri ile birlikte kadastro teknisyenlerine verir. Listenin müdür tarafından alınmasından sonra o çalışma alanında bulunan taşınmaz hakkında mahalli hukuk mahkemelerine açılan davalar, derhal kadastro müdürüne bildirilir"

Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tesbit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatları tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir." 6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir." Bu hükümlerin ve yukarıda açıklanan konuların birlikte değerlendirilmesinde şu sonuca ulaşılmaktadır:

Yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda 6831 ve 3402 Sayılı Yasa hükümleri iç içe ve birlikte uygulandığından orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tesbit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro Mahkemesinin görevi (yetkisi) başlayacağı ... ve Orman Bakanlığının ya da Orman Genel Müdürlüğünün otuz günlük kısmi ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabileceği, açılacak bu davada yapılan kadastro işlemin özelliği ve açılacak davanın niteliği nedeniyle bu davada husumet Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu köy tüzelkişiliği yada davaya konu taşınmaza zilyed olanlara yöneltilebileceği, kendilerine husumet yöneltilerek dava açılan özel yada tüzel kişilerin gerçek hak sahibi olmadığı gerekçesiyle dava husumet yönünden red edilmeyip, kadastro mahkemesinin, dava dilekçesinde nitelikleri bildirilen taşınmazın tesbit tutanağının, ... henesinin açık bırakılmak suretiyle düzenlenip, Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre mahkemeye göndermesini Kadastro Müdürlüğünden istemesi gerektiği, tesbit tutanağı düzenlenmeden keşif yapılması halinde, keşif sırasında belirlenecek hak sahiplerinin davaya katılması, bu arada tesbit tutanağının gönderilmesi halinde dava dosyası ile birleştirip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, tesbit tutanağında yazılı hak sahiplerini de davaya katıp, husumet yaygınlaştırılarak taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmesi gerekir.... tarafından çekişmeli 222 ada 29 nolu parselinde içinde bulunduğu 201 nolu bölüm hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/44 Esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığı ve 201 nolu bölüm içinde çekişmeli 222 ada 29 parsel sayılı taşınmaz dışında 189 ada 436, 437, 438, 439, 440, 441, 442, 279 ve 276 parseller ile 222 ada 28, 30, 50, 51, 52 ve 65 nolu parsellerin bulunduğu sabittir. Bu durumda, davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7/a maddesinde; "Kadastro tutanağı henüz düzenlenmeden dava açılmışsa; çalışma alanında bulunan taşınmaz mallarla ilgili olarak ... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tesbit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır

... açılan davaların mahkemelerce kadastro müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, Kadastro Müdürünce bu listeler derhal kadastro teknisyenlerine verilir. Dava listelerinde belirtilen taşınmaz malların kadastro tutanağı henüz düzenlenmemiş ise, davanın mahiyetine göre, teknisyenlerce bu yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca sınırlandırma ve tesbit yapıldıktan sonra 6. maddesine göre işlem yapılır."Aynı Yönetmeliğin 5/a maddesinde; "Dava mülkiyete yönelik ise, taşınmaz mal teknisyenlerince ölçülüp tarafların iddiaları, varsa belgeleri muhtar ve bilirkişi beyanlarına göre değerlendirildikten sonra, sonuçları ve varacakları kanaatları tutanağın edinme sebebi sütununda etraflıca açıklanmak ve dosya numarası belirtilmek suretiyle maliki tayin edilmeden kadastro tutanağı düzenlenir." 6. maddesinde; "Teknisyenlerce Kadastro Müdürlüğüne teslim edilen davalı taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile eklerinin Kadastro Müdürünce derhal fotokopisi veya örnekleri çıkartılarak, asılları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 5. maddesinin son fıkrası uyarınca en geç 7 gün içinde Kadastro Mahkemesine gönderilir."Bu nedenle 201 nolu bölme içinde kaldığı tespit edilen 189 ada 436, 437, 438, 439, 440, 441, 442, 279 ve 276 parseller ile 222 ada 28, 29, 30, 50, 51, 52 ve 65 nolu parsellerin kadastro tutanaklarının ... haneleri boş bırakılarak kadastro mahkemesine gönderilmesi gerekirken, bu taşınmazlar hakkında ... haneleri doldurularak tutanak düzenlenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle 201 nolu bölme içinde kaldığı saptanan 189 ada 436, 437, 438, 440, 441, 442, 279 ve 276 parseller ile 222 ada 30, 50, 51, 52 ve 65 nolu parsellerin kadastro tespit tutanakları getirtilerek, bu parsellere iliştin Kadastro Mahkemesinde ... tarafından kadastro tespitine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılmalı, (189 ada 439 parsel hakkında kadastro mahkemesinin 2006/415, 222 ada 28 parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/399 Esas numarası ile dava açıldığı bu dosyaların 2006/44 Esaslı dava dosyası ile birleştirildiği; temyize konu çekişmeli 222 ada 29 parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/393 Esas sayılı dava dosyası ile, ayni gün temyiz incelemesi yapılan 222 ada 30 parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/412 Esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığı anlaşılmaktadır.) eğer dava açılmış ise bu dosyaların esas numaraları tespit edilmeli ve 201 nolu bölme içinde kaldığı saptanan tüm bu parsellere yönelik açılan davalar Kadastro Mahkemesinin 2006/44 Esasında açılan dava dosyası ile birleştirilmelidir. Eğer bir kısım parsellere dava açılmamış ise dava açılmayan parsellerin ... hanelerinin boş olduğu kabul edilerek 2006/44 Esaslı dava dosyasında davalı haline getirilip 3402 Sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri hükümlerine göre işlem yapıldıktan sonra tesbit tutanaklarında isimleri geçen, yada keşif sırasında belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulduktan sonra taraf delilleri ve 3402 Sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekmektedir.

2- Kabule göre ise; dosyada mevcut Orman Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda çekişmeli 222 ada 29 parsel sayılı taşınmazın (B) ile gösterilen 1023,57 m2’lik kısmının resmi belgelerde yapraklı ağaç bulunan yeşil alanda kaldığı, bu ormanlık alanın tamamının 3 hektardan ... olduğu ve ... arazisi olarak kullanıldığı, bu nedenle 6831 Sayılı Yasanın 1/G maddesi gereğince taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve bu rapor dayanak alınarak hüküm kurulmuştur. 6831 Sayılı Yasanın 1/G maddesine göre orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler,orman sayılmaz. Bu maddeye göre taşınmazın orman sayılmaması için sahipli arazi olması gerekmekte olup sahipli araziden kasıt tapulu arazidir. Çekişmeli taşınmazın tespit tutanağı tapu kaydına dayanılarak düzenlenmediği gibi davalı da herhangi bir tapu kaydına dayanmamıştır, çekişmeli taşınmaz belgesizden davalı adına tespit edilmiş olup tapu kaydı yoktur ve sahipli arazi niteliği taşımaz .Ayrıca; davacı ..., 2006/44 Esas sayılı dosya ile 201 nolu bölme içinde kaldığı saptanan 189 ada 436, 437, 438, 439, 440, 441, 442, 279 ve 276 parseller ile 222 ada 28, 29, 30, 50, 51, 52 ve 65 nolu parsellerin tamamına yönelik dava açmıştır ve dava konusu edilen tüm pürsellerin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26/05/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7161, Karar No: 2008/1979, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7161 E.  ,  2008/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Dayanıklı Tüketim Mad. Tic. ve Paz. Ltd. Şti vek.Av. ... ile A.Ü.İbni Sina Hastanesi Döner Sermaye İşl. Müd.vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 18.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.03.2007 gün ve 237/117 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.170.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/58, Karar No: 2010/1932, Tarih: 19.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/58 E.  ,  2010/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.10.2007 gün ve 2005/507 - 2007/214 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.10.2009 gün ve 2008/161 - 2009/10295 sayılı kararı aleyhinde davalı ... şirketi vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmazın davalı şirkete "yer kayması klozunu da içerir" sigorta sözleşmesi ile sigortalı olup, yer kayması sonucu binanın ağır şekilde hasarlandığını, ihtarnameye rağmen sigorta teminatının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte 77.159 YTL'nın 04.04.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; birleşen davada davacı ... vekili, müvekkilinin kızı Sevim Gürbüz'ün müvekkili ile 1/2'şer hisse ile malik olduğu 3 katlı binayı davalı şirkete sigortalattığını, meydana gelen yer kayması sonrası binada 77.159 YTL tutarında hasar meydana geldiğini, TTK'nun 1270 ve 1275. maddeleri uyarınca sigorta ettirenin müvekkili olmasa da, sigortalı taşınmazın 1/2'si oranında malik olması nedeniyle binada meydana gelen hasar nedeniyle doğan zararın kendi mülkiyet hissesi oranında sigorta şirketi tarafından giderilmesini işlem ve haklı bulunduğunu ileri sürerek, 77.159 YTL'nın 1/2'si olan 38.579,50 YTL'nın 04.04.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın poliçe kapsamında kalmadığını bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu defa davalı ... şirketi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... şirketi vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... şirketi vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7036, Karar No: 2014/8247, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7036 E.  ,  2014/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık Sevda'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/11/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA,28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4092, Karar No: 2010/9994, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4092 E.  ,  2010/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.12.2008 tarih ve 2007/54-2008/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince su basması teminatı içerir işyeri sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde meydana gelen riziko hasarının sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 9.567,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın oluşumunda müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, temiz su borusundaki arıza nedeniyle sigortalı işyerini su basmasından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.567,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 51,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.