muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14799, Karar No: 2012/8403, Tarih: 02.05.2012

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeblerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kurallarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye  kullanılmamalıdır. İşverenin  keyfi davrandığını  ispat yükü işçiye aittir. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

Dosya içeriğine göre, davalı işverenin  fesih tarihinde  Kartal fabrikasını kapatarak   üretimin Tuzla'daki  fabrikadan yürütülmesine karar verdiği  sabittir. Mahkemece, Tuzla fabrikasına ait kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, birleşme sonrasında Kartal fabrikasından Tuzla fabrikasına  kaç işçi aktarıldığı  belirlenmeli, feshe yakın  tarihlerde ve sonrasında Tuzla fabrikasına  yeni  işçi alınıp alınmadığı  araştırılmalı ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması hatalıdır .

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3640, Karar No: 2014/4121, Tarih: 24.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3640 E.  ,  2014/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'yı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35/2, 62, 53ve CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ...'in, annesi ...'yi dövmesi nedeniyle kendisini Jandarmaya ihbar eden oğlu mağdur...'e kızdığı, olay günü çay bahçesinde bulunan mağduru yanına çağırdığı, sanığın gazeteye sarılı olan bıçakla mağdurun karın bölgesini hedef alarak şiddetli bir şekilde vurduğu, mağdurun karın bölgesine isabet eden bıçak darbesinin ince barsak ve her iki ana iliak arterde yaralanmaya, hayati tehlike geçirmesine ve sol alt ekstremitede fonksiyon kaybına neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in oğlu olan mağdur ...'i öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4554, Karar No: 2021/2708, Tarih: 01.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/4554 E.  ,  2021/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 257/2, 62/1, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyetine

Suç tarihinde Yeşilova İlçe Jandarma Komutanlığında görevli jandarma başçavuşu olan sanığın, Jandarma Komutanlığı içerisinde bulunan depoda 05/02/2013 günü İl Jandarma Komutanlığından gelen denetleme ekibiyle birlikte yapılan sayımda ... Ağır Ceza Mahkemesince müsaderesine karar verilen SMİTH WESSON marka tabancanın yerinde olmadığının tespit edilmesi, bu tür silahların muhafazasına mahsus dolap ile depo odası anahtarlarının şüphelinin yed'inde bulunduğu, yapılan araştırmalara rağmen bulunamayan tabancanın şüpheli dışında başka birisi tarafından alınmış olduğuna dair, dosya kapsamından herhangi bir somut emareye rastlanılmadığı, dolayısıyla sözkonusu kayıp olan tabancanın koruma ve gözetimiyle yükümlü olan şüpheli tarafından zimmetine geçirilmiş olduğu iddia edilen olayda, mahkemece sanığın suça konu tabancayı zimmetine geçirdiğine dair kesin delil bulunmadığı, suça konu silahın muhafaza edildiği dolabın açılması için gerekli olan diğer iki anahtarın adliyenin yazı işleri müdürü olan ve tanık olarak beyanı alınan ...'da bulunması, tanık ve sanıkta bulunan anahtarların birlikte tabancanın bulunduğu dolabı açabildiği, yine sanığın izne ayrıldığı sıralarda kendisinde bulunan muhafaza dolabının ve depo odasının anahtarlarını tutanaksız, doğrudan görevliye devretmeden masasına bırakması nedeniyle görevinin gereğini yapmakta ihmal gösterdiği gerekçesiyle TCK'nın 257/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç eşyalarının bulunduğu dolabın dışındaki demir çerçevenin anahtarlarının adliye yazı işleri müdürü olan ...'da olması, dolabın açılabilmesi için sanık ve tanıktaki anahtarların birlikte olması gerektiğinden, ... hakkında da suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığında birleştirme kararı verilip sanık sıfatı ile savunmasının alınmasından sonra tüm delillerin birlikte tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17068, Karar No: 2024/7695, Tarih: 10.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/17068 E.  ,  2024/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2022/132 E., 2022/456 K.

SUÇ : Anayasayı ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanıklar müdafileri,

Katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ceza Genel Kurulunun 2020/14-115Esas 2021/412 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanıklar ve müdafilerinin yüzüne karşı tefhim olunan hükümlerde 5271 sayılı CMK’nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği anlaşıldığından, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin, temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2017 tarihli ve 2016/53 Esas, 2017/105 sayılı kararı ile sanıklar hakkında cebir ve şiddet kullanarak Anayasa'yı ihlal suçundan; TCK'nın 309 ncu maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 53 ncü maddesi ve 58 nci maddesinin 9 ncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2018/342 Esas, 2018/685 sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafileri ve katılan vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2018/4797 Esas, 2019/7819 sayılı kararı ile özetle;

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2018/342 Esas, 2018/685 sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafileri ve katılan vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2018/4797 Esas, 2019/7819 sayılı kararı ile özetle;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulularak mahkemece takdir edileceği, geçmişte haklarında herhangi bir suç kaydı bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışları da tespit edilemeyen sanıkların; ülke genelinde darbeye teşebbüs eyleminin icrai hareketlerinin devam ettiği, darbe teşebbüsünün başarılı olup olamayacağının belirsiz olduğu sırada, sanık ...’in, halkın darbecilere karşı direnç göstermesi üzerine, darbeye karşı çıkan vatandaşlara herhangi bir zarar vermeden izleyeceği yol hakkında Mekanize Piyade Tabur komutan vekili binbaşı ...'yu telefonla arayarak görüşüne başvurduğu ve tavsiyeye uygun şekilde güvenlik güçlerine direnmeksizin teslim olarak, sanık ...’ın; darbeye teşebbüs eden Yarbay ...’ın direnen halka tank topuyla halka ateş etmesi yönündeki emrine uymayarak, astlarına hiçbir şekilde ateş etmemeleri ve kışlaya dönmeleri yönünde emir ve talimat vermesi, aynı şekilde sanık ...’nun herhangi bir kimseye zarar vermeden güvenlik güçlerine teslim olması nazara alındığında, sanıkların eylem sırasındaki davranışları ve pişmanlıkları nedeniyle takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiği halde, dosya kapsamı ile uyumlu bulunmayan ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi," gerekçesiyle bozulması yönünde karar verilmiştir.

4. İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/122 Esas, 2020/353 sayılı kararı ile sanıklar hakkında; Anayasa'yı ihlale yardım etme suçundan, TCK'nın 309 ncu maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 39 uncu maddesinin 2-c maddesi delaletiyle 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 ncü maddesi, 58 nci maddesinin 9 ncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

5.Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2021/7776 Esas, 2022/122 sayılı kararı ile özetle;

''Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarih ve 2018/4797 Esas 2019/7819 sayılı ilamının sanıklarla ilgili bozmaya ilişkin bölümünün; sanıkların eylem sırasındaki davranışları ve pişmanlıkları nedeniyle takdiri indirim hükümlerinin uygulanması cihetine yönelik olduğu da gözetilerek;

5.Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2021/7776 Esas, 2022/122 sayılı kararı ile özetle;

''Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarih ve 2018/4797 Esas 2019/7819 sayılı ilamının sanıklarla ilgili bozmaya ilişkin bölümünün; sanıkların eylem sırasındaki davranışları ve pişmanlıkları nedeniyle takdiri indirim hükümlerinin uygulanması cihetine yönelik olduğu da gözetilerek;

Mensup oldukları örgütün yönetimi tarafından planlanıp, örgütsel faaliyet kapsamında icra edilen Anayasa'yı ihlal suçuna ilişkin olarak olay günü ortaya koydukları davranışlar itibariyle planlama, hazırlık ve icra organizasyonundan haberdar olmak suretiyle darbeye teşebbüs suçunu sevk ve idare edenler tarafından verilen emirleri/görevleri kabullenerek emir doğrultusunda 2. Zırhlı Birlikler Tugayında silah ve techizat kuşanıp 1 Land Rover, 1 UNİMOG araç, 4 tank, 2 ZMA, 2 GZPT araçla Sabiha Gökçen Havalimanına giderek ülke çapındaki icra hareketleriyle illi bir değer taşıyan icra hareketlerini gerçekleştiren sanıkların suçun icrasında üstlendikleri rolleri, her birinin suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel katkıları da göz önünde bulundurulduğunda fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduklarının kabulü ile “müşterek fail” olarak TCK'nın 37 nci maddesi delaletiyle 309 uncu maddesinden mahkumiyetleri yerine yanılgılı değerlendirme neticesinde TCK madde 39/2-c maddesi uyarınca Anayasa'yı ihlal suçuna yardım eden olarak mahkumiyetlerine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulması yönünde karar verilmiştir.

6. İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/456 sayılı kararı ile sanıklar hakkında; Anayasa'yı ihlal suçundan, TCK'nın 309 ncu maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 62 nci maddesi, 53 ncü maddesi, 58 nci maddesinin 9 ncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

7.Dava dosyası,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.03.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

1.Savunma ve gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine,

2.Sanığın yapılan faaliyetlerin gerçek mahiyetini olay mahalline vardığında öğrendiğine,

3.Gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

5.Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Dosyaya giren delillerden sanığın FETÖ/PDY üyesi olmadığının tespit edildiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

B.Sanık ... müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

1.Savunma hakkının kısıtlandığına,

2.Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delilleri hükme esas alındığına,

3.Sanığın darbe girişiminden haberdar olmadığına,

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

5.Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Dosyaya giren delillerden sanığın FETÖ/PDY üyesi olmadığının tespit edildiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

B.Sanık ... müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

1.Savunma hakkının kısıtlandığına,

2.Hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delilleri hükme esas alındığına,

3.Sanığın darbe girişiminden haberdar olmadığına,

4.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

5.Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Dosyaya giren delillerden sanığın FETÖ/PDY üyesi olmadığının tespit edildiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

C.Sanık ... ve müdafileri temyiz dilekçelerinde özetle;

1.Sanık hakkındaki deliller ile sanığın savunmalarının dikkatlice incelenmediğine,

2.Mahkeme kararının çelişkili olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hiç bir somut delil bulunmadan karar verildiğine,

3.Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

4.Yargıtay ilamının gerekçesiz olduğuna, sanıklar arasındaki farkların ortaya konulmadığına, sanık hakkındaki delillerin tartışılmadığına,

5.Sanığın darbe girişiminden haberdar olmadığına,

6.Dosyadaki delillerin sanığın lehine olduğuna, atılı suçu işlediğine dair dosyada hiç bir delil bulunmadığına,

7.Dosyadaki bilirkişi raporlarına göre sanığın üstlerinden aldığı emirleri 'mutlak itaat' kavramı çerçevesinde uygulamakla yükümlü olduğuna, kaldı ki sanığın, emir aldığı komutanlarının niyetlerinin hukuka uygun olmadığını anladığı ilk andan itibaren emirlere uymayı reddettiğine ve kendisiyle birlikte bütün birliğin uymamasını sağladığına,

8.Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

9. Dosyaya giren delillerden sanığın FETÖ/PDY üyesi olmadığının tespit edildiğine,

10.Hava limanına gelindiğinde, sanığın, komutanı tarafından verilen "ateş edin v.b." emirlere uymadığına, aksine, emrindeki askerlere "geri dönüyoruz" diyerek darbe yapma kastının bulunmadığını ortaya koyduğuna,

11.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

12. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

D.Katılan ... vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

2.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

11.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

12. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

D.Katılan ... vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

2.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer nedenler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların mensup oldukları örgütün yönetimi tarafından planlanıp, örgütsel faaliyet kapsamında icra edilen Anayasa'yı ihlal suçuna ilişkin olarak olay günü ortaya koydukları davranışlar itibariyle planlama, hazırlık ve icra organizasyonundan haberdar olmak suretiyle darbeye teşebbüs suçunu sevk ve idare edenler tarafından verilen emirleri/görevleri kabullenerek emir doğrultusunda 2. Zırhlı Birlikler Tugayında silah ve techizat kuşanıp 1 Land Rover, 1 UNİMOG araç, 4 tank, 2 ZMA, 2 GZPT, araçla Sabiha gökçen Havalimanına giderek ülke çapındaki icra hareketleriyle illi bir değer taşıyan icra hareketlerini gerçekleştiren sanıkların suçun icrasında üstlendikleri rolleri, her birinin suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel katkıları da göz önünde bulundurulduğunda fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduklarının kabulü ile “müşterek fail” olarak TCK'nın 37 nci maddesi delaletiyle 309 uncu maddesinden mahkumiyetlerine dair verilen kararlarda bir isabetsizlik bulunmadığından:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs amacına yönelik olarak vahamet arz eden eylemleri gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğe göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıkların suçlarının sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, kurulan hükümlerde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/456 sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3890, Karar No: 2011/4457, Tarih: 14.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3890 E.  ,  2011/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 59 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 5893.998 m²'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapu kaydının hükmen iptal edildiğini, ancak anılan ilam dayanağı bilirkişi raporlarında 3231 m²'lik kısmının da kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının belirlendiğini ileri sürüp, 3231 m²'lik kısmının  iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile 3402 Sayılı Yasada yapılan yasal düzenlemeler gereğince çekişmeli taşınmazın kadastro  tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitiyle dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde;"... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği" belirtilmiş, 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak "infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu” hükmü öngörülmüştür.

O halde, anılan yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın kararı temyiz etmemesine karşın usulü kazanılmış hak olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durularak gerekçelendirilmesi neticen yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağı ayrıca davalı lehine avukatlık ücreti verilip verilmeyeceği irdelenip, değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.