muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5949, Karar No: 2015/7560, Tarih: 25.05.2015

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre dava konusu taşınmazın T.evvel 1334 tarih ve 3 sıra no'lu tapu kaydına göre Muhacir Ömer Ağa adına kayıtlı olduğu ve bu kişinin ölümü ile karısı Zeyneb'e intikal ettiği, Zeyneb'in de dul ve çocuksuz ölümü ile kendisinden evvel ölen kardeşleri Hasan ve Şefika''nın, aralarında düzeltmeye konu kayıt maliklerinin de bulunduğu alt soylarına intikal ettiği anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece kayıt düzeltmeye konu kayıt malikleri ile yukarıda belirtilen kök mursileri arasında ırsi bağı gösterecek şekilde nüfus kayıtları araştırılmamıştır.

Öte yandan düzeltmeye konu kayıt malikleri ile aynı kimlik bilgilerine sahip başkaca kişilerin olup olmadığı Nüfus Müdürlüğü'nden soruşturulmaksızın, keza zabıta marifetiyle taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt malikleri ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka kişilerin olup olmadığı ve taşınmazın halihazırdaki kullanıcıları tespit edilmeksizin hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Hal böyle olunca yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması, düzeltmeye konu kayıt malikleri ile üst soy kök murisleri arasında irsı bağı gösterir şekilde nüfus kayıtlarının getirtilmesi, kayıt malikleri ile aynı kimlik bilgilerine sahip başkaca kişilerin olup olmadığının Nüfus Müdürlüğü'nden sorulması, zabıta marifeti ile taşınmazın halihazırdaki kullanıcılarının tespiti ve taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt malikleri ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka kişilerin olup olmadığının araştırılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere noksan soruşturma ile yetinilerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4418, Karar No: 2020/5412, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/4418 E.  ,  2020/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça Sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Öncelikle suça konu eşyaların bulunduğu ve tutanaklarda etrafı çevrili depo olduğu belirtilen alanın iş ile ilgili veya ticari faaliyet yürütülen yer niteliğinde mi olduğu yoksa yalnızca söz konusu eşyaların konulduğu depo mu olduğu kesin olarak tespit edilip; olay yerinde keşif yapılarak tereddüde yer vermeyecek şekilde söz konusu yerin işyeri binasına bitişik veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususu saptanarak, işyeri ise sanıklar hakkında TCK'nın 116/2, 119/1-c maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği; sadece depo olarak kullanılması durumunda ise iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35208, Karar No: 2012/38468, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/35208 E.  ,  2012/38468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılmaları gerektiğinin tespitine ve 13. dönem TİS'den doğan her türlü ücret alacakları ile davacılara fiilen ödenen ücretler arasındaki fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacının temyizine gelince:

Davacı işçi vekili aracılığıyla açmış olduğu bu davada, davalı ... ile görünüşteki işveren yüklenici firmalar arasındaki hukuki ilişkilerin muvazaalı olduğundan söz edilerek, davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılması gerektiğinin tespitine ve sendika üyeliklerinin işveren genel müdürlüğe bildirildiği tarihten itibaren genel müdürlükle sendika arasında bağıtlanan 13. dönem toplu iş sözleşmesinden doğan her türlü ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde davacı işçinin muvazaalı sözleşmeler kapsamında görünüşte alt işveren işçisi olarak çalıştırıldığı ve baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği açıklanmakla birlikte, hüküm fıkrasında, işçiye yapılan ödemeler değerlendirildiğinde eksik ödeme olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçinin fark ücrete hak kazanmadığı yönündeki verilen karar yerindedir. Ancak davacının muvazaalı alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalıştırıldığı ve asıl işverenin gerçek işçisi sayılması gerektiği yapılan yargılama ile belirlenmiş olmakla davacı işçinin devam eden iş ilişkisi kapsamında yasal haklarının belirlenmesi noktasında sözü edilen tespitte hukuki yararı olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece hüküm fıkrasında, davanın kısmen kabulü ile davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlük işçisi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, isteğin bu yönden reddi hatalıdır. Kararın belirtilen yönden bozulması gerekirsede sözü edilen hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi hükmü uyarınca HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Yine hüküm fıkrasında 2. bentte yazılı olan “Kendini vekille temsil ettiren davalı lehine hesap edilen 50 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine;

“Davanın kısmen kabulü sebebiyle 50,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kısmen red sebebiyle 50,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” yazılmasına.

Hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı olan “Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına…” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine;

“ Davacı tarafından yapılan yargılama gideri 100,69 TL nin kabul ve redde göre taktiren ½ oranında paylaştırılmasına ve 50,34 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16956, Karar No: 2012/19786, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16956 E.  ,  2012/19786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/07/2012 tarih ve 2012/242-2012/389 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı PTS Ltd. Şti ile müvekkili arasında bulunan personel tedariki sözleşmesine istinaden müvekkili bünyesinde çalışan ...'un sevk ve idaresindeki müvekkiline ait ... plakalı vasıtanın 28/07/2012 tarihinde Balıkesir-Akhisar istikametinde seyir halindeyken tek taraflı olarak kaza yaptığını, bu kaza sonucunda vasıtanın dorsesinde meydana gelen zararlar, dorsenin kurtarma bedeli ile tamir süresince kiralanamamasından doğan kazanç kayıplarından davalı şirketin de sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak kaydıyla 22.097,36 TL'nın kaza tarihinden itirabaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının ve davalılardan birinin 6102 sayılı TTK'da düzenlenen tüzel kişilerden olduğunu ve taraflar arasındaki davaya konu edilen işin ticari taşıma sözleşmesinden doğduğunu, davaya konu edilen zararın sözleşmeye aykırılık sebebi ile haksız fiil sonucu oluştuğu nazara alındığında TTK'nun 4, 5. maddeleri ile HMK'nun 137-138. maddeleri gereğince görevli mahkemenin Kadıköy Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılar ile kararın dayandığı deliller ve gerektirici sebeplere göre ve her ne kadar taraf şirketler arasındaki sözleşme taşıma sözleşmesi niteliğinde değilse de mezkur sözleşmenin mahiyeti ve tarafların tacir olması gözetilerek davanın TTK'nun 4. maddesinde yazılı ticari dava niteliğinde bulunmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34026, Karar No: 2012/42825, Tarih: 11.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/34026 E.  ,  2012/42825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken, infazı kıstlayacak şekilde "temizlik hizmetinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK. 322. maddesi gereğince; hüküm fıkrasında yer alan TCK'nin 50/1-f. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümleden "temizlik hizmetinde" ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10273, Karar No: 2023/16417, Tarih: 01.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10273 E.  ,  2023/16417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... sözleşmesi sona erdirilirken davalı tarafça yıllık izin ücreti ve 8 aylık ücret tutarın ek ödeme/menfaat yapıldığını, ancak işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre ücrete uygulanması gereken zamların 2006 yılından fesih tarihine kadar eksik yansıtılması sebebiyle son ücrete göre belirlenen söz konusu ödemelerin de eksik ödendiğini ileri sürerek yıllık izin ücreti farkı ve ek ödeme/menfaat farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tüm alacaklarına karşı zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında da hukuki yarar bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... sözleşmesinin 29.02.2016 tarihli ikale sözleşmesi ile sona erdiği, davacı ve davalı işveren tarafından imzalanan 29.02.2016 tarihli belge ile davacı işçiye 118.055,47 TL kıdem tazminatı, 13.918,84 TL yıllık izin bedeli ve 56.210,00 TL ikale ek ödeme yapılacağı kararlaştırıldığı ve davacının çalışmaya devam etmeme ve ek ödeme menfaatinden yararlanma amacı ile işten çıkış sürecinin işveren tarafından gerçekleştirilmesi talebinde bulunduğunun 29.02.2016 tarihli talep yazısından görüldüğü, davalı işyerinde uzman mühendis olarak çalışan davacının eğitim ve konum olarak atmış olduğu imzanın sonuçlarını bilebilecek yeterlilikte olduğu anlaşılmakta olup yukarıda bahsi geçen belgede sözleşmenin sonlandırılması talebinin çalışandan geldiğinin açıkça yazıldığı, davacının da bu metnin altını imzaladığı, bir yönüyle davacının talebi ikaleye icap niteliğinde olup ikale sözleşmesinde açıkça ek menfaat ve izin alacağı miktarlarının belirtildiği ve bu iki alacak yönünden alacaklarını aldığı, ayrıca dava dilekçesinde de ikale sözleşmesi ile ilgili irade fesadı iddiasının da bulunmadığı, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralı da dikkate alındığında, 29.02.2016 tarihli ikale sözleşmesine değer verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ... sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiğini, ödemeler yapılırken müvekkilinin son ücretinin kıstas alındığını, kıstas alınan ücret eksik hesaplanarak ikale kapsamındaki alacakların ödendiğini, 2003 yılından itibaren çeşitli zamanlarda yapılan toplu ... sözleşmesi ile yansıtılması gereken ücret farkları aylık ücrete yansıtılmadığı için ikale ile yapılan ödemelerin de eksik kaldığını, toplu ... sözleşmesi ile belirlenen ücret zamlarının birikimli olarak ücrete yansıtılması sonucu ortaya çıkacak ikale sözleşmesindeki eksik kalan kısmın hesaplanması ile sonuca gidilmesi gerekirken alacakların ikale sözleşmesi ile ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının davanın kabulüne karar verilmek üzere kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ikale sözleşmesinin ''İbra edilen konular'' başlıklı kısımda davacı, ilave tediye ve ikramiyelerini, fazla çalışma ücretini, yıllık ücret izin alacağını, ... bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücretlerini, sosyal yardımları tam ve zamanında aldığını ve davalı Şirketten hiçbir alacağının kalmadığını beyan ederek davalıyı ibra ettiğinden, davacının kıdem tazminatı, ek ödeme ve yıllık izin ücretini davalı işverenden aldığı göz önüne alınarak, özgür iradesiyle sözleşmeyi imzaladığı açık olup dosya kapsamında irade fesadına uğradığını ispat edecek somut bir delil bulunmadığından İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ... sözleşmesinin fesih tarihindeki ücretinin hatalı belirlenmesi sebebiyle ikale sözleşmesinde son ücret üzerinden ödenmesi kararlaştırılan yıllık izin ücreti ve ek menfaat alacaklarından kaynaklanan fark alacak talebinde bulunup bulunamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi hükmü.

Uyuşmazlık, davacının ... sözleşmesinin fesih tarihindeki ücretinin hatalı belirlenmesi sebebiyle ikale sözleşmesinde son ücret üzerinden ödenmesi kararlaştırılan yıllık izin ücreti ve ek menfaat alacaklarından kaynaklanan fark alacak talebinde bulunup bulunamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi hükmü.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bölge adliye mahkemesi kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi istemine dair 24.12.2019 tarihli ve 2019/7991 Esas, 2019/24146 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz geden yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9828, Karar No: 2019/6303, Tarih: 16.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9828 E.  ,  2019/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vekili aracılığı ile şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen, yargılama aşamasında kendisine ulaşılamadığından ifadesi alınamamış olan mağdurun, CMK'nın 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkının bulunduğu, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...'un CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa ait kurt cinsi köpeğin, 6 yaşındaki mağduru ısırarak mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; müşteki ...'un olay günü alınan ifadesinde, oğlunu köpekten Serkan ... isimli şahsın kurtardığını beyan etmiş olduğu anlaşılmakla, müştekinin ifadesinde geçen ... nın dinlenerek sanığa ait köpeğin zincirli olup olmadığı hususu sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25789, Karar No: 2010/230, Tarih: 18.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/25789 E.  ,  2010/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Yasak Silah Taşıma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Tayin edilen günde sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Yağma ve kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yakınan ...’un zorla getirildiği sanık ...’nin evinde yağmalandığının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin TCY’nın 149/1 a,c,d,h maddelerine aykırılık oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 149/1 a,c,h maddeleri ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından sanık ...’nin adli sicil kaydına göre Nevşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 346/462 sayılı kararı ile tehdit suçundan verilme para cezasının 14.09.2004 tarihinde kesinleştiği ve koşulları oluştuğu halde TCY’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılıktan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.