muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3117, Karar No: 2014/9814, Tarih: 27.05.2014

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davalılar arasında düzenlenen ... Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının 3. maddesinde teminat dışı haller sayılmış olduğu, (a) bendinde "sigortalının bizzat kendisinin, kanuni temsilcisinin, sigortalı adına hareket eden yetkili kişilerin, münferit şube yöneticilerinin, sürücü veya yardımcılarının veya sigortalının yardımcı personelinin hileli ve kasıtlı olarak veya ağır kusur sonucunda sebep oldukları hasar ve ziyaların",(u) bendinde "sigortalının ve/veya istihdam ettiği kişilerin koruması altındayken, nakil aracının denetimsiz bırakılması nedeniyle nakil ve/veya treyler ve/veya konteynerlerin yada içindekilerin çalınmasından kaynaklanan hasarlara ilişkin taleplerin teminat dışı bulunduğunun düzenlendiği, davaya konu olayda, aracın güvenlik önlemi olmayan yol kenarında bulunan park alanına kapısı açık olarak park edilip, sürücünün kendisine kahve hazırladığı sırada aracın yanına gelen kamyonetten inen silahlı kişinin sürücüyü zorla kamyonete bindirerek, araç ve içindeki emtianın çalınması sonucu meydana gelen olayda taşıyıcının ağır kusurlu olduğunun kabulünün gerektiği, bu nedenle davalılar arasındaki ... Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının 3/”a” ve “u” maddesi hükümleri uyarınca zarar poliçe teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat isteminin reddine, davalı ... İsviçre Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine davalı .... Ltd. Şti. Hakkındaki maddi tazminat istemi yönünden davanın kısmen kabulü ile 24.706,24 Euro ve 365,00 TL maddi tazminatın 16/08/2004 tarihinden itibaren Euro cinsi alacak için yıllık %5 oranında TL cinsi alacak için tahsile kadar değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı .... Tic. Ltd. Şti'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2529, Karar No: 2021/5616, Tarih: 25.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2529 E.  ,  2021/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 76/d maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşabilmesi için anız kabul edilebilecek ot, çalılık, hasat sonrası tarlada arta kalan ürün sapları vs. gibi bitki örtüsünün en yakın ormanlık alana 4 kilometreden daha az mesafede bulunması ve kasten yakılmış olması gerektiği, dosya kapsamından ise sanığın tarlasında topladığı otları kestikten sonra kenarda biriktirip yaktığı anlaşılmakla sanık tarafından çıkarılan ateşin büyümesi sonucu çıkan yangının, ormanlık alana ulaşmadan söndürüldüğü olayda, sanığın eylemi, anız yakma suçunu oluşturmayıp yakılan ateşin orman sahasına 2550 metre mesafede bulunması nedeniyle orman yangını tehlikesi oluşturduğundan eylemin TCK'nin 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçuna vücut verdiği gözetilmeyerek suç vasfının belirlenmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Anayasanın 141, CMK’nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 110. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesinin ilgili fıkrasının gözetilmemesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 110. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesinin ilgili fıkrasının gözetilmemesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-18.03.2016 tarihinde açıklanan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 03.04.2009 tarihli hükümde karar altına alınan vekalet ücretinin mahsup edilmesi suretiyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24285, Karar No: 2017/4177, Tarih: 11.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24285 E.  ,  2017/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı kadının da ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin kadına göre ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyizedilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/7623, Karar No: 2021/2999, Tarih: 17.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/7623 E.  ,  2021/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Hazine tarafından, 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümlerine dayalı olarak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olduğu iddiası ile açılan ecrimisil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 02.07.2021 tarihli ve 2021/211 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26027, Karar No: 2011/581, Tarih: 07.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26027 E.  ,  2011/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gündüzün bina içinde hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve süresine göre 765 sayılı TCK.nun 102/4.ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 09.02.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24447, Karar No: 2016/24803, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24447 E.  ,  2016/24803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ...Devlet Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, Fark ücret ve ücret eki alacağı, İlave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere İlave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11288, Karar No: 2024/8489, Tarih: 10.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11288 E.  ,  2024/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/281 E., 2023/164 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, mağdur ..., şikayetçi ..., katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Katılan Bakanlık vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümleri süresinde temyiz etmesinin ardından dosyaya sunduğu 22.06.2023 tarihli dilekçe ile mevcut temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından incelemenin suça sürüklenen çocuk müdafii, mağdur ... ve şikayetçi ...'in temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Mağdur ...'ın 17.12.2021 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi ve mağdurların babası ...'in velayet hakkının sona ermesi nedeniyle hükümleri temyize haklarının bulunmadığı tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair kararının, katılan mağdurlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 03.02.2020 tarihli ve 2016/2022 Esas, 2020/752 Karar sayılı kararı ile özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mağdurlara karşı suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

2. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mağdurlara karşı suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdur ve tanık anlatımlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, mağdur ... yönünden alınan raporda fiili livata bulgusuna rastlanmadığına, mağdurların ruh sağlığının olaydan çok önce bozulması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/6. maddesinin uygulanamayacağına, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığına, usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur ... ile Şikayetçi ...'in Temyiz İstekleri Yönünden

Kayden 13.07.2001 doğumlu olup dosyaya dilekçe sunduğu 22.06.2023 tarihinde reşit olan mağdur ...'ın, mevcut şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi ve bozma üzerine yapılan 06.04.2021 tarihli duruşmada on sekiz yaşından büyük olan mağdurlar ... ile Domınık'ın babası ...'in, atılı suçlardan doğrudan zarar görmeyip, velayet hakkına istinaden küçük mağdurları temsilen dava ehliyetini kullandığı ve mağdurların reşit olmasından dolayı velayet hakkının sona ermesi karşısında, Mahkemece verilen katılma kararının hükümsüz hale geldiği anlaşıldığından, hükümleri temyize hakkı bulunmayan katılan mağdur ... ile şikayetçi ...'in temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mağdur ...'a Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Eylem sonucu mağdurun ruh sağlığında bozulma olup olmadığının tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu veya aynı ölçütlere göre oluşturulmuş Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatristi ile adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla en az beş kişilik bir heyetten rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, dört kişilik heyetten oluşan Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesince düzenlenen 15.06.2021 günlü yetersiz rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğundan bahisle 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerin suça sürüklenen çocuk aleyhine değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'a yönelik eylemini birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle tayin edilen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 103/3-a maddesi gereğince artırım yapıldığı halde inceleme dışı Ahmet'in eylemine de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde aynı Kanun'un 43/1. maddesinin de tatbiki suretiyle cezanın fazla tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılan Mağdur ...'a Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan mağdurun aşamalardaki çelişkili ve soyut anlatımları, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdur ... ile Şikayetçi ...'in Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdur ... ile şikayetçi ...'in temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2024 tarihinde karar verildi.