muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12321, Karar No: 2017/1008, Tarih: 06.02.2017

Davalı ...'nın yargılamanın tüm aşamalarında, kazayı yapan motorsikletin hurdaya ayrılmış motorsiklet olduğu, bu tür araç için ZMSS poliçesi düzenlenmesi mümkün olmadığından, kendilerinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini savunduğu da dikkate alındığında, kazayı yapan motorsikletin ve hukuki statüsünün tespiti önem arzetmektedir.

Bu durumda mahkemece, kaza tespit tutanağını düzenleyen tutanak mümzileri de tanık sıfatıyla dinlenmek suretiyle, kazayı yapan motorsikletin markası, şasi numarası ve ayırdedici tüm özelliklerinin tespiti, ...numaralı plakanın ait olduğu ...'a ait ... marka 2010 model ve kazadan önce hurdaya ayrılmış motorsikletin mi, yoksa davacı tarafın iddia ettiği 2002 model ...marka motorsikletin mi kazayı yaptığının aydınlatılması, taraf iddia ve savunmaları, kaza tespit tutanağı,.... İl Emniyet Müdürlüğü'nün 15.04.2016 tarihli cevabi yazısındaki hususlar ile makine mühendisinin yaptığı tespitler hususiyetle nazara alınıp, davalı ...'nın zarardan sorumluluğu konusunda değerlendirme yapılması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9774, Karar No: 2015/14404, Tarih: 15.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9774 E.  ,  2015/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağı, fark ücret alacağı, fazla mesai ücreti, döner sermaye payı alacağı, dini ve mili bayram ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5790, Karar No: 2010/1795, Tarih: 24.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5790 E.  ,  2010/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davalının olaydaki kusur durumu, ölenin davacılara olan yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde her bir davacı yararına takdir edilen 500,00'er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 1.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2009/5790-2010/1795SONUÇ:

2009/5790-2010/1795SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının davacılar yararına manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “…500,00'er …” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.000,00'er …” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…108,00…” ve “…567,00…” biçimdeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…216,00…” ve “…459,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “…28,00…” biçimindeki sayının silinerek yerine “…56,00…” sayısının yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin dördüncü ve beşinci paragraflarında alan “…450,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…480,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2784, Karar No: 2017/1150, Tarih: 17.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2784 E.  ,  2017/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 03.12.2014 gün ve 2936 Esas, 7817 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olup, zemin katta bulunan bağımsız bölümün maliki olduğunu, projeye aykırı hatalı imalat sebebiyle zemin kat dairesinin yüksek zemin olma özelliğinin yok olduğunu, bu durumun da değer kaybına neden olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle dava değerini 40.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, şerefiye farkının tahsiline yönelik davacı taleplerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının üyesi olduğu kooperatifte, kur'a çekimi sonucu davacıya düşen bağımsız bölümün site içerisinde bahçe dolgusu nedeniyle oluşan kot hataları yüzünden mimari projede belirlenmiş olan 0,50 metre su basman kotunun altına düşüldüğü bu itibarla zemin kat dairelerin yüksek zemin olma özelliğinin yok edilerek değerinin düşmesine sebebiyet verdiği, davanın zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı gerekçesiyle, tazminat talebinin kabulü ile 40.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 03.12.2014 tarih ve 2014/2936 E., 2014/7817 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

Belirsiz alacak davalarında ıslah müessesesi bulunmamaktadır. Belirsiz alacak davalarında sadece harcın yatırılması gerekli ve yeterlidir. Davacı taraf davayı ıslah ederek iradesini kısmi dava olarak göstermiştir.

Bu açıklamalara ve Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 7,80'er TL harç ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14044, Karar No: 2013/8826, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14044 E.  ,  2013/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının mevcutsa aynen, mevcut değilse bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde belirtilen ziynetlerin zorla müvekkilinin elinden alındığını ve kendisine iade edilmediğini belirterek ziynetlerin mevcutsa aynen değilse bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.Davalı ise davacının kendisinin evi terk ettiğini ve ziynetleri giderken üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur..

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır.Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1327, Karar No: 2018/352, Tarih: 22.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1327 E.  ,  2018/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... ilçesi, 1271 sokakta yer alan ....sitesindeki kat maliklerinden biri olduğunu, kat malikleri kurulunun 28/06/2014 tarihinde yapılan toplantısında alınan kararların KMK'na aykırı olduğunu, anagayrimenkulün genel giderlerinin KMK'nın 20. maddesi gereğince arsa payına göre belirlenmesi gerektiğini bu sebeple 28/06/2014 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline karar verilmesini, demirbaş giderlerinin de tespit edilerek kat maliklerinin arsa payı oranında sorumlu oldukları miktarın belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 28/06/2014 tarihinde yapılan kat malikleri olağan genel kurul toplantısına davacının katılarak site aidatı ve demirbaş giderleri yönünde alınan kararlara muhalefet ettiği, alınan kararda kat maliklerinin demirbaş ve aidat giderlerine eşit olarak katılmaları gerektiğinin belirlendiği, sigorta primleri, ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleriyle yönetici aylığı gibi diğer giderlerle ortak tesislerin işletme giderlerine maliklerin arsa payları oranında katılmakla yükümlü oldukları, 28/06/2014 tarihli kat malikleri kurulunun 3. maddesinde demirbaş giderlerine de kat maliklerinin eşit oranda katılacağı kararlaştırılmakla bunun KMK'nın 20. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 28/06/2014 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptaline, mahkemenin davacının diğer talebi hakkında ise mahkemenin demirbaş giderlerini tespit etmek gibi bir görevinin bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar vermiş hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yönetim planının 12. maddesinde giderlere katılmaya yönelik düzenleme yapıldığı, anılan 28.06.2014 tarihli kat malikleri kurulu kararının ise yönetim planı hükümlerini değiştirir şekilde olduğu, bu kararın ise yasada öngörülen çoğunlukla alınmadığı anlaşılmakla, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16591, Karar No: 2016/4603, Tarih: 14.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16591 E.  ,  2016/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ..., ... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil ve traktör satışının iptali ile tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'un 123 parsel sayılı taşınmazı ile 1796 parsel sayılı taşınmazdaki payını ve 07 PK 685 plakalı traktörünü davalı oğluna satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, satış işlemlerinin geçersizliği ile miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacı ... davasını takip etmeyeceğini bildirmiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, taşınmazlar ile traktörü satın aldığının ve bedel ödediğinin akitlerde yazılı olduğunu, para ödenmediği iddiasını davacıların ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...'nin davasını takip etmemesi sebebi ile onun yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacıların açtığı dava bakımından ise; çekişmeye konu temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'un 123 parsel sayılı taşınmazını 20.04.2001 tarihinde, 1796 parsel sayılı taşınmazdaki 125/237 payını ise 15.04.2012 tarihinde davalı oğlu ...'a satış suretiyle devrettiği, murisin yine davaya konu traktörünü de 06.01.2010 tarihinde davalıya satış suretiyle aktardığı, 1938 doğumlu olan murisin 11.02.2013 tarihinde ölümü ile geride davacı kızları, davalı oğlu ve dava dışı eşi ...'un kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişmeye konu taşınmazlar bakımından mahkemece yukarıda belirtilen ilkelere uygun araştırma yapılmadığı, özellikle; mirasbırakanın temlik tarihlerindeki ekonomik ve sosyal durumunun araştırılmadığı, temlik tarihinde ve öldüğü tarihte üzerine kayıtlı başka taşınmazların bulunup bulunmadığının ilgili kurumlardan sorulup tespit edilmediği görülmektedir.

Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazlar bakımından değinilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, toplanacak deliller toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek miras bırakanın gerçek amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Dava konusu traktöre ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki; ...'nün 03.01.2013 tarihli yazı ekindeki ''Araç Özet Bilgileri'' formunda sahip bilgileri kısmında; dava konusu ... Marka traktörün 28.02.2013 tarihinde ... adına kayıtlı olduğu, eldeki davanın ise 27.02.2013 tarihinde açıldığı, diğer bir söyleyişle çekişmeye konu traktörün dava açıldıktan bir gün sonra dava dışı kişi adına kaydedildiği görülmektedir.

Dava konusu traktöre ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki; ...'nün 03.01.2013 tarihli yazı ekindeki ''Araç Özet Bilgileri'' formunda sahip bilgileri kısmında; dava konusu ... Marka traktörün 28.02.2013 tarihinde ... adına kayıtlı olduğu, eldeki davanın ise 27.02.2013 tarihinde açıldığı, diğer bir söyleyişle çekişmeye konu traktörün dava açıldıktan bir gün sonra dava dışı kişi adına kaydedildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonra da sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre; iki taraftan biri dava konusunu üçüncü bir kişiye temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta, dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Öte yandan; 01.04.1974 tarihli, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, bizzat mirasbırakanın üzerinde tapuda kayıtlı olan taşınmazların mirasbırakan ya da vekili (temsilcisi) tarafından aslında bağış olduğu halde satış biçiminde temlik edilmesi durumunda uygulama olanağı bulur. Olay bu açıdan değerlendirildiğinde, dava konusu traktörle ilgili temlikin anılan İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamında mütalaa edilmesine olanak yoktur. Bir başka deyişle muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı trafik sicil kaydının iptali ve tescil isteğinde bulunulması mümkün değildir.

Ancak; Türk Borçlar Kanununun 19. maddesinde genel muvazaa “…..tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır” şeklinde düzenlenmiş olup, sözleşmenin bu biçimde yapıldığı iddiası her türlü delille kanıtlanma olanağına sahiptir. Özellikle, resmi sicillere bağlı tutulan malların muvazaalı devrinde Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesinin (mülga Borçlar Kanunu'nun 18. maddesi) uygulanabileceği ve muvazaa iddiasının araştırılacağı yasal ve yargısal uygulama gereğidir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2009 günlü ve 1999/4-286 esas, 1999/293 karar sayılı kararında da aynı görüş benimsenmiştir.

Hâl böyle olunca, dava konusu traktör bakımından öncelikle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125. maddesi hükmü uyarınca usuli işlemlerinin yerine getirilmesi, ondan sonra traktörle ilgili Türk Borçlar Kanununun 19. maddesi (mülga Borçlar Kanunu'nun 18. maddesi) kapsamında değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Hâl böyle olunca, dava konusu traktör bakımından öncelikle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125. maddesi hükmü uyarınca usuli işlemlerinin yerine getirilmesi, ondan sonra traktörle ilgili Türk Borçlar Kanununun 19. maddesi (mülga Borçlar Kanunu'nun 18. maddesi) kapsamında değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.