muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7326, Karar No: 2022/9550, Tarih: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7326 E.  ,  2022/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin ek kararının istinaf edilmemesi nedeniyle dosyanın mahkemesine iadesine dair verilen kararının davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL'dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davalının İstanbul 26. İcra Müdürlüğünün 2015/32202 esas sayılı icra takip dosyasında 55.852,00 TL asıl alacak ve 1.528,66 TL işlemiş yasal faize yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karar verildiği, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, istinaf harcının eksik yatırılması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince 1 haftalık kesin sürede harcı tamamlaması için davalı vekiline muhtıra tebliğ edildiği,verilen kesin sürede istinaf harcının yatırılmaması nedeniyle mahkemenin 26/11/2019 tarihli ek karar ile davalının istinaf talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verdiği,ek kararın davalı vekiline 26/11/2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak davalı vekilinin ek kararı temyiz etmediği, İlk Derece Mahkemesince bu kez harç yatırma süresinin sehven hatalı hesap edildiği esasen istinaf harcının süresinde yatırıldığı, bu nedenle dosyanın istinaf mahkemesine gönderilmesine 04/12/2019 tarihli tutanak ile karar verildiği ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu kez Bölge Adliye Mahkemesince; 28/01/2022 tarihli 2019/4868E-2022/152K sayılı karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının istinaf edilmediği anlaşıldığından dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş ve davalı vekili işbu karara karşı temyiz yoluna başvurmuştur. Şu haliyle İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar, 107.090,00TL’yi geçmediğinden davalı yönünden miktar itibariyle kesin niteliktedir.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin (dilekçesinin) HMK'nun 362/1-a ve 362/2. maddeleri uyarınca REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1537, Karar No: 2019/9198, Tarih: 20.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/1537 E.  ,  2019/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ün ... sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/3-a, 125/4 ve 43/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2017 tarihli ve 2016/642 esas, 2017/417 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, her ne kadar Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/05/2016 tarihli ve 2015/45464 soruşturma, 2016/6121 esas, 2016/6058 sayılı iddianamesinde; "şüphelinin mahkemeye verdiği, 03/04/2015 ve 15/12/2015 tarihli dilekçelerinde müştekiyi kastederek ''... Bana samimi davranan gözlerimin içine bakan, elimi tutup bırakmayan, ellerimden tutup dilini oynatan katip Sümeyra Kılıç'ın ...'' ve ''... Kızın paralel nedeniyle işimden olurum korkusuyla birlikte eşinden kaynaklı psikolojik sorunlar yaşadığını öğrendiğim katip hakkında...'' ibaresiyle, kamu görevlisi olan müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut fiil ve olgu isnat ettiği" belirtilerek açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda anılan kararda; "sanığın eylemini aynı kişiye birden fazla kez gerçekleştirmesi" gerekçesiyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanığın cezasında artırıma gidilmiş ise de; iddianamede belirtilen ifadelerin, şüphelinin yalnızca 15/12/2015 tarihli dilekçesinde geçtiği, keza müştekinin Cumhuriyet Savcılığı huzurundaki 21/12/2015 tarihli ifadesinde de suça konu sözlerin şüphelinin 15/12/2015 tarihli dilekçesinde bulunduğunun belirtilmesi karşısında, bahse konu olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümlerde belirlenen yeni hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

... sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmü düzenlenmiştir.

... sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmü düzenlenmiştir.

Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

İnceleme konusu olayda, sanığın katılan hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na yaptığı suç duyurusuna havi dilekçe içeriğinde kullandığı ifadelerin, yukarıda açıklandığı üzere, TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı, dolayısıyla sanığın itham olunduğu hakaret suçundan beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Kabule göre de;

TCK’nın 125/4. maddesinde: “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü yer almaktadır.

Aleniyet hakaret eyleminin herkesin duyabileceği, görebileceği ve sayısı belli olmayan birden fazla kişiler tarafından algılanabilir olması anlamına gelmektedir. Aleniyet nedeniyle artırım yapılmasının amaçlarından biri mağdurun onur ve şöhretinin, fiili başkalarının duyması veya duymasına açık olması nedeniyle daha fazla zarar görmesi diğeri ise hukuka aykırılık teşkil eden fiilin bizatihi aleni olarak icra edilmesidir.

Somut olayda sanığın suç duyurusu niteliğindeki dilekçe içeriğinde olan hakaret kabul edilen sözleri nedeni ile sanık hakkında aleniyet artırımı yapılması hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılıklar nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 20/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20811, Karar No: 2020/13473, Tarih: 23.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20811 E.  ,  2020/13473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin beyanına göre; hırsızlığın, müştekinin iş yerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depodan yapıldığının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığının bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığından, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıl olağanüstü zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.05.2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 27/02/2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 19/02/2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18165, Karar No: 2015/34541, Tarih: 02.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18165 E.  ,  2015/34541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/11145

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2009/119 (E) ve 2013/772 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)İddianame anlatımında, sanığın mağdur Ruhi’yi bıçakla hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığının belirtilmesi ve sevk maddeleri olarak TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinin gösterilmesi, adli rapora göre mağdurun hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanığa TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince uygulama yapılması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12983, Karar No: 2011/20074, Tarih: 02.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/12983 E.  ,  2011/20074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Hükümlülük, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hüküm fıkrasında temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanıltıcı ibare kullanıldığından katılan vekilinin yasa yolu başvurusunun süresinde olduğu kabul edilip başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın cep telefonu fatura bedelinin ödenmesi konusunda tartıştığı yakınana söylediği “seni Ovacık’ta yaşatmam, öldürürüm” biçimindeki sözlerin objektif olarak ciddi bir korku ve endişe yaratmaya elverişli, yeterli ve uygun olduğu, suçun oluşabilmesinin, sanık tarafından gerçekleştirilen tehdit eyleminin muhatabı üzerinde etkili olması koşuluna bağlı bulunmadığı, suçun manevi unsurunun varlığı açısından kastın tasarlama olarak adlandırılan en yoğun biçiminde gerçekleşmesinin zorunlu olmadığı gözetilmeden, kavga sırasında kızgınlıkla gelişigüzel söylenen sözlerde ciddiyet bulunmadığı yolundaki yasal olmayan gerekçeyle, sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmesi,

2) Sanığın hakaret ve yaralama eylemlerine ilişkin mahkumiyet hükümleri açısından,

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekili ile sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin olanları yönünden başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2912, Karar No: 2024/6608, Tarih: 03.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2912 E.  ,  2024/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/655 E., 2022/1001 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret-Karar Kaldırılarak Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beytüşşebap Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/53 E., 2021/5 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; Şırnak ili, ..... ilçesi, .... köyü 127 ada 5 parsel, 127 ada 9 parsel, 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazların 2013 yılında yapılan kadastro çalışmalarında haksız şekilde kardeşi ... tarafından kendisi, eşi ve çocukları adına tespit ve sonrasında tapuya kaydedildiğini, oysa taşınmazların kendilerine babalarından intikal ettiğini, 50 yıldır zilyedlikleri ve tasarrufları altında olduğunu, kadastro çalışmaları esnasında hastanede tedavi görmekte olduğunu, Kadastro Mahkemesine süresinde itirazda bulunup dava açtığını (2009/28 Esas) fakat kardeşinin kendisine hakkını tapuda vereceğine dair telkinleri sonrasında Kadastro Mahkemesindeki davasından vazgeçtiğini, Mahkemenin davasını reddettiğini, kardeşinin kendisini oyaladığını ve kandırdığını anlaması üzerine eldeki davayı açtığını beyan ederek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacıya ait olan kısmın adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... cevap dilekçesinde özetle; her ne kadar davacı kardeşinin, babalarından miras kaldığı iddiasıyla dava açmış ise de gerçekte durumun böyle olmadığını, araziyi ... ve ...'den satın aldığını, ...'nün vefat ettiğini fakat ...'ın hayatta olduğunu, araziye ait tapularının da olduğunu, taşınmazın kesinlikle davacıya ait olmadığını, tapu tescil işlemlerinde davacı ...'in bilirkişi olarak imza da attığı, davacının aralarındaki husumet nedeniyle dava açtığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Beytüşşebap Kadastro Mahkemesinin 2009/28 Esas sayılı dosyası üzerinden davacı ...' nün davalı ...'ye karşı aynı parseller yönünden açtığı kadastro tespit davasından feragat etmesi sebebiyle davanın reddine karar verildiği, davadan feragat halinde hakkın özünden vazgeçilmiş olduğundan aynı iddialarla yeniden aynı konuda dava açılamayacağı ve yine dinlenen tanık anlatımları ile de davacının iddiası ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı ... vekili istinaf talebinde özetle; Kadastro Mahkemesindeki yargılamada davalı ...'in, ağabeyi olan davacıyı kandırdığını, halbuki o yargılamanın duruşmasında "kardeşi ile anlaştığını, davayı kabul ettiğini, davanın bir an önce sonuçlanarak bitmesini istediğini" beyan ettiğini, sonrasında taahhütlerini yerine getirmediğini, davacının Kadastro Mahkemesindeki davasında feragat ederken tüm dava haklarından ve alacaklarından feragat etmediğinden eldeki davada kendisinin köyde olmadığı tarihte kadastro tespitleri esnasında davalı kardeşinin davranışları sebebiyle dava açtığını, keşifteki beyanlardan taşınmazın babadan kalma olduğunun ve tüm kardeşlerin taşınmazları kullandığının anlaşıldığını, zira taşınmaz üzerinde müvekkilinin kendi taşınmazı olan ve yaklaşık 30 yıldan fazladır kullandığı ve halen de mevcut olan evinin arazi üzerinde bulunduğunu, elektrik sayacının davacı adına kayıtlı olduğunu öne sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 127 ada 5 parsel sayılı taşınmaz yönünden kesin hüküm tespitinin yerinde olduğunu ancak 127 ada 9 ve 1 parsel sayılı taşınmazların maliklerinin terekeye göre üçüncü kişi olduğunu, davacının taşınmazların babasından kaldığını ve kendine ait kısmın adına tescilini talep ettiği ve terekeye göre üçüncü kişiye karşı bu davayı açamayacağı gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b.2. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 14. ve 15. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.