muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6005, Karar No: 2024/2846, Tarih: 25.04.2024

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının davacı ile evlendikten itibaren bütün hukuki ve ahlaki görevlerini istisnasız olarak yerine getirdiğini, davacının iddialarını kesinlikle kabul etmediklerini, davacı tarafın devamlı olarak davalıya yönelik iddia ve ithamlarda bulunduğunu, davacının kanser olmasında davalının herhangi bir kusurunun olmadığını, davalının bütün iyi niyeti ile davacının tedavi olmasına yardımcı olduğunu, evliliğin bitmesinde tamamen davacının kusurlu olduğunu, tüm bu nedenlerle açılan davanın reddine, 75.000,00 TL maddî tazminat ile 75.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilemesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı hususunun ispatlanamadığı, davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ve bu hususta davalı erkeğin kusurlu olduğunu ispatlayamadığı, davacı tanığı Ferhat S.'nin beyanlarında, dava dilekçesinde iddia edilen şiddet, aldatma ve evden kovma eylemlerinin yaklaşık on yıl önce yaşandığını beyan ettiği, davacı tanığının beyan ettiği vakıaların ne zaman yaşandığına ilişkin kesin bilgisinin bulunmadığı, ne zaman yaşandığı belli olmayan vakıalara ilişkin davalı erkeğe kusur atfedilemeyeceği, zira üzerinden uzun zaman geçen vakıaların davacı tarafından affedildiği ya da en azından hoşgörü ile karşılandığı ve böylelikle davacı kadının dilekçelerinde yer alan iddialarını ispatlayamadığı, tarafların sosyal ekonomik durumları da dikkate alınarak davacı için karar kesinleşinceye kadar tedbir nafakasına hükmedildiği gerekçesi ile davanın reddine ve aylık 400,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin davalının kusurlu hareketleri ile temelden sarsıldığının tanık Ferhan S.'nin beyanları ile ispat edildiğini, davacının açmış olduğu boşanma davalarının 10 yıllık süreç içerisinde olduğunun, davalının eylemlerinin süreklilik kazandığını, birlikte yaşamın devam etmesinin affetme olarak nitelendirilemeyeceğini, davalının boşanmayı kabul ettiğini ileri sürüp Mahkeme kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı iledavanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı iledavanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvurusunda özetle; evlilik birliğinin davalının kusurlu hareketleri ile temelden sarsıldığının tanık Ferhan S.'nin beyanları ile ispat edildiğini, davacının açmış olduğu boşanma davalarının 10 yıllık süreç içerisinde olduğunun, davalının eylemlerinin süreklilik kazandığını, birlikte yaşamın devam etmesinin affetme olarak nitelendirilemeyeceğini, davalının boşanmayı kabul ettiğini ileri sürüp kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davacı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik ispat edilip edilmediği, davanın kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesi, 370 inci ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9518, Karar No: 2011/9485, Tarih: 22.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9518 E.  ,  2011/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeni ile reddine dair verilen 12/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem pasif husumet yokluğu nedeni ile reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı kayden maliki olduğu kamyonun yonca yükü ile davalıya ait elektrik hattının altından geçtiği sırada, hattın olması gerekenden daha alçaktan geçmesi nedeni ile çıkan kıvılcım sonucu yandığını ileri sürüp, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, olayın meydana geldiği tarlanın maliki olmadığını, tarla içindeki çiftliğin elektrik abonesi olmakla birlikte direk ve tellerin kendisine ait olmadığını, Tedaş’a ait olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkemece olayın meydana geldiği tarlanın tapu kaydı getirtilmiş, davalının malik olmadığı belirlenmekle, isteminin husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, yangının elektrik direk ve tellerinin olması gerekenden daha alçakta bulunması nedeni ile çıktığını iddia etmiştir. Dosya arasında Jandarma görevlileri tarafından tutulan olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile Tedaş görevlilerince tutulan tutanaktan, olay yerindeki elektrik direk ve tellerinin davalıya ait hayvan çiftliğine gittiği ve bu hattın davalı tarafından yapılmasından sonra teknik şartnameye uygun olmaması nedeni ile kuruma devir edilmediği, yalnız davalı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı da cevap dilekçesi ile taşınmaz içinde bulunan çiftliğin elektrik abonesinin kendisi olduğunu kabul etmiştir. Yerel mahkemece yangına neden olan elektrik direk ve tellerinin davalıya ait olduğu yönündeki deliller gözetilmeden olayın meydana geldiği taşınmazın üçüncü bir kişiye ait olduğu gerekçesi ile istemin husumet nedeni ile reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu durumda, yerel mahkemece işin esasına girilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3712, Karar No: 2024/10411, Tarih: 26.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3712 E.  ,  2024/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/154 E., 2022/83 K.

SUÇA

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin işyerine girmek suretiyle hırsızlık yaptığı iddiası ile açılan kamu davasında, TCK’nun 116/4, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 15.09.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçtiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması ve savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek hükmün açıklandığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14989, Karar No: 2012/14833, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14989 E.  ,  2012/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Orman Yönetemi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kurtpınar Beldesinde bulunan toplam 2 parça taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği anlaşıldığından, H.Y.U.Y.'nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre 30.09.2009 tarihli celseye taraflardan hiçbirinin gelmediği, mazeret de bildirmediği anlaşıldığından H.Y.U.Y.'nın 409/1 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş; üç aylık yasal süre içinde yenilenmediğinden aynı Yasanın 409/5 maddesi gereğince 25.12.2009 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Gerek, H.Y.U.Y.'nın 409/5. maddesi, gerekse karar tarihinden sonra yürürlüğe giren H.Y.U.Y.'nın 150/5. maddesinde üç aylık yasal süre içinde yenilenmeyen davaların açılmamış sayılmasına karar verileceği hükmü getirilmiştir. Ancak, 30.09.2009 tarihinde işlemden kaldırılan davanın üç aylık yasal süresi 30.12.2009 tarihinde dolmakta olup, ancak bu tarihten sonra açılmamış sayılması kararı verilebileceğinden yasal süre dolmadan ... şekilde karar verilmesi usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan Orman Yönetiminin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3949, Karar No: 2013/1808, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3949 E.  ,  2013/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; mağdurenin yaşının düzeltilmesine ve eylemin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2010 gün ve 2010/103 Esas, 2010/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Zamanaşımının dolması nedeniyle CMK.nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "ortadan kaldırılmasına" ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak, yerine "CMK.nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/43, Karar No: 2014/7549, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/43 E.  ,  2014/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/243774

Mahkeme : KARŞIYAKA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 19.01.2010- 2009/943 esas ve 2010/83 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2947, Karar No: 2025/705, Tarih: 23.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/2947 E.  ,  2025/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2915 E., 2024/259 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Artova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/38 E., 2023/63 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından manevî tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat çoktur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarı yönünden davalı erkek yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5351, Karar No: 2015/6031, Tarih: 16.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5351 E.  ,  2015/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı .....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkiline sigortalı Meral Tuna'nın yaralandığını, tedavi giderlerinin kurum tarafından karşılandığını ileri sürerek 8.330,18 TL tedavi gideri ve bunun işlemiş faizi 1.640,27 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kusur oranına göre davanın kısmen kabulü ile 2.083,00 TL tedavi gideri ile 1.060,86 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 3.143,86 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline davacıya verilmesine, 2.083,00 TL asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ...vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı",

Yasanın geçici 1.maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin .. tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59 uncu maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Şartları A-1.maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.

Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Şartları A-1.maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir.

Karayolları Trafik Kanuna göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98.maddesinde belirtilen tedavi giderlerinden ..Kurumu sorumludur.

Somut olayda davacı tarafından talep edilen ...Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü tarafından düzenlenen belgeye göre 04.11.2003 tarihli 392.157.910 TL(392,15), 17.09.2003 tarihli 1.321.400.000 TL (1.321,40 TL) ve 18.09.2003 tarihli 3.249.190.000 TL (3.249,19 TL) tutarındaki döner sermaye giderinden davacı

kurum sorumlu olup bu giderler dışındaki tedavi giderlerinden davalı sigorta şirketinin sorumluğunda kalan giderlerin belirlenerek davalının kusuruna isabet eden kısma karar verilmesi gerekirken tedavi giderlerinin tümünden davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ....'ne geri verilmesine 16.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.