muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5671, Karar No: 2014/13303, Tarih: 25.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5671 E.  ,  2014/13303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/202692

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesi (Kapatılan Kartal 1.Çocuk Mahkemesi)

TARİHİ : 06/05/2009

NUMARASI : 2008/406 (E) ve 2009/326 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılana ait park halindeki otomobilin olay günü tespit edilemeyen bir zaman ve şekilde çalındığı, sanığın ertesi gün saat 20.45 sıralarında suça konu otomobili bir sokak üzerinde parçalara ayırırken ihbar üzerine gelen kollukça yakalandığı, savunmasında aracı 17 yaşlarında iki kişinin getirdiğini, kendisine bedelsiz olarak verip “al sat” dediklerini, birinin isminin Erol olduğunu ve evini gösterebileceğini söylediği, polis ekibi tarafından refakate alınarak belirttiği yere gidildiğinde buranın boş arsa olduğunun tespit edildiği ve araca ait ruhsatı da ibraz edemediği, savunmasının suç ve cezadan kurtulmaya yönelik olup hayatın olağan akışına da uymadığının anlaşılması karşısında;

Sanığın, sübut bulan hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27598, Karar No: 2014/16376, Tarih: 13.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27598 E.  ,  2014/16376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunda kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suça konu faturaları düzenlediği belirtilen ... hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2010 gün ve 2010/183 sayılı kararı ile ayrı ayrı mahkumiyetine karar verildiği, temyiz üzerine anılan kararın Dairemizin 29.03.2012 tarih ve 2012/3138-4468 E.K sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Temel ceza belirlendikten sonra suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 62/1 ve 50. maddeleri yerine, 765 sayılı TCK'nun 59/2 ve 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

2-Suça konu faturaların akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK'nun 59/2” ve “647 sayılı Yasa'nın 4.maddesi” ibareleri çıkartılıp yerlerine sırasıyla “5237 sayılı TCK'nun 62/1” ve “5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi” ibareleri ile “suça konu faturaların dosyada delil olarak saklanmasına” cümlesinin eklenilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14, Karar No: 2008/33, Tarih: 23.01.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/14-14 E.  ,  2008/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28.12.2006

Taraflar arasındaki “elatmanın önlenmesi, ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tahsili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bandırma 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.02.2006 gün ve 2004/728 E., 2006/35 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  14.Hukuk Dairesinin 02.10.2006 gün ve 8098-9741 sayılı ilamı ile; (...Davacı Hazine, ...parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza davalının müdahalede bulunduğundan bahisle elatmasının önlenmesini, ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tazminini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, bilirkişinin 15.4.2005 tarihli krokisinde T13 ve T6 olarak işaretlediği yerlerden T13 olarak işaretli yere elattığından bahisle elatmasının önlenmesine ve bu yer için eski hale getirme bedelinin tahsiline, T6 olarak işaretli yer ile ilgili davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisindeki mahalli bilirkişi ve tanık beyanı ile bilirkişi raporuna göre davalının T6 olarak işaretli bölümü dava tarihinden önce kullandığı bu bölüme elatması sonucu  meralık vasfının kaybına neden olduğu sabittir. Bu nedenle bilirkişinin bu kısım için tespit ettiği eski hale getirme bedelinin tahsiline de karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yöndeki talebin reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; elatmanın önlenmesi, ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Mera Tespit Komisyonunun yapmış olduğu çalışmalar sırasında davalının .... Ziraatlı Köyü sınırları içerisindeki ..mera parselinin 20692,85 M2 ve 18578,74 m2 kısmını tarla olarak kullanmak suretiyle toplam 39271,59 m2 kısmına tecavüz ettiği ve tecavüzün halen devam ettiğini belirterek tecavüzün önlenmesine, meranın yeniden tesis ve kullanılan süreye ait ot bedeli olan 2.946.429.583 TL.nin tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 18578 m2 ‘lik kısmı .... Ziraatlı Köyü Muhtarlığından 2001 yılı Eylül ayında yapılan ihale sonucu kiraladığını, kira sözleşmesinin 2003 yılı Temmuz ayında sonra sona erdiğini ve davalının dava konusu yeri tahliye ettiğini o günden bu yana taşınmazla hiçbir ilgisi olmadığını, dava konusu 20692 m2’lik kısmı ise davalının 2003 Eylül ayında Köy Muhtarlığından kiraladığını, taşınmaz gerçekten mera ise tahliye edecek ve bir daha kiralamayacağını, meraya tecavüz söz konusu ise her türlü sorumluluğun köy muhtarlığına ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme; davanın kısmen kabulüne, 36 mera parselinin rapora ekli krokide T13 ile gösterilen 18578.74 m2 alandaki davalının müdahalesinin men’ine , T6 ile gösterilen alan için açılmış olan müdahalenin men’i davasının reddine, davacının tazminat yönünden açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile 137,65 YTL. tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine…karar vermiş, davacı vekilinin temyizi  üzerine hüküm Özel Dairece yukarıdaki gerekçe ile bozulmuş, yerel mahkeme T6 olarak gösterilen alanda davalının müdahalesinin hiç olmadığı, bu nedenle bu alan için açılmış müdahalenin men’i ve tazminat davasının reddi gerektiği gerekçesi ile kararında direnmiştir.

Uyuşmazlık bilirkişi raporunda  T6 olarak işaretli bölümün dava tarihinden önce davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı noktasındadır.

Dava tarihinden önce düzenlenmiş olan Bandırma İlçesi ..... Ziraatlı köyü  Mera Tecavüzlerini gösterir tutanağa, davalının 9.2.2005 tarihli cevap dilekçesine ve ihbar edilen Köy Tüzel Kişiliği adına Köy Muhtarı H..Ç..’ın vermiş olduğu 24.02.2005 tarihli dilekçeye göre dava konusu T6 ile işaretli bölüm davalı tarafından 2001 yılı Eylül ayında Köy Tüzel Kişiliğinden kiralamış ve 2 yıl boyunca kullanılmıştır.

O halde yerel mahkemenin kabulünün aksine davalının T6 olarak işaretli bölümü dava tarihinden önce kullandığı ve bu bölüme elatması sonucu  meralık vasfının kaybına neden olduğu sabittir. Bu nedenle direnme kararı isabetsiz olup bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17220, Karar No: 2014/13384, Tarih: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17220 E.  ,  2014/13384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 155 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4493, Karar No: 2015/10112, Tarih: 27.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4493 E.  ,  2015/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 23.05.2006-31.05.2008 tarihleri arasında avukat olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği, buna bağlı olarak da davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda davacı iş akdinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiğini iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiş, mahkemece davacının iş akdinin kendisi tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatının kabulüne ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa davalının 04.09.2008 havale tarihli cevap dilekçesi incelendiğinde; cevaplarımız başlıklı bölümün 3. paragrafında “davacı ....'ın tüm ücret ve işçilik alacakları kendisine ödenmiş olup 31.05.2008 tarihi itibariyle işten çıkarılmıştır.” ibaresi kullanıldığı görülmektedir. Bunun anlamı iş akdinin davalı tarafından ihbar önellerine uyulmaksızın sonlandığı ve bunun davalı tarafından ikrar edildiğidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 27.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6564, Karar No: 2014/11692, Tarih: 27.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6564 E.  ,  2014/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11565, Karar No: 2009/14074, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11565 E.  ,  2009/14074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11565-2009/14074

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11565-2009/14074

sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.