muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11139, Karar No: 2015/12107, Tarih: 09.06.2015

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Temyize getirilen karar, “koruma kararının kaldırılmasına” ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.3.1993 tarihli 1993/333-286 sayılı kararıdır. Bu karar Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun talebi üzerine evrak üzerinde verilmiştir.

Hakkındaki koruma kararı kaldırılmış olan çocuk, kaldırma kararının yasal temsilcilerine husumet yöneltilmeden, deliller toplanmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile verildiğini ileri sürerek, 16.4.2015 tarihli temyiz dilekçesiyle kararın bozulmasını talep etmektedir.

1993 yılında verilmiş ve sonuçlarını hasıl etmiş olan kararın temyiz edilmesiyle ilgilinin elde etmek istediği sonuç, kurum vasıtasıyla kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam olanağından yararlanmaktır. Çünkü, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununa, 25.2.1988 tarihli 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde; reşit oluncaya kadar kuruma bağlı sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan korunmaya muhtaç çocukların kamu kurum ve kuruluşlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunacaklarını hükme bağlamıştır. Bu Kanuna dayanılarak Bakanlar Kurulunca çıkartılan ve 2.3.1995 tarihli 22218 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe konulan "Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmelerine İlişkin Tüzük” hükümlerine göre, “hakkında korunma kararı alınmış olup da, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet kuruluşlarında kalmış olan korunmaya muhtaç çocukların, kamu kurum ve kuruluşlarına iş başvurusunda bulunmaları kurum aracılığıyla” mümkündür. (Tüzük m.7) Tüzük, başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenememesi halinde, bu hususu tespit eden bir mahkeme kararı aramaktadır. ( m.7) İlgili, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet kuruluşunda kaldığını belgelendiremediğine göre, bu hususun tespiti için mahkemeden karar alabilir. Başka bir ifade ile 1993 yılında verilmiş bir kararı yıllar sonra temyiz etmekle elde etmek istediği sonuca, tespit davası açmak suretiyle ulaşabilir. Verilen kaldırma kararı, kurumun başvururu üzerine “hasımsız" olarak evrak üzerinde alındığına göre, temyiz eden bakımından “kesin hüküm” kuvveti yoktur ve temyiz edeni bağlayıcı nitelikte de değildir. Hükmü temyiz edenin, böyle bir tespit davası açma imkanı olduğuna göre, 1991 yılında verilmiş bulunan bir kararı, yirmi iki yıl sonra temyize taşımakta ve temyiz mahkemesinden, yirmi iki yıl önce verilmiş bir kararın denetimi istemekte korunmaya değer hukuksal bir yararı bulunmamaktadır. Bu bakımdan, temyiz talebinin, hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1594, Karar No: 2012/2379, Tarih: 02.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1594 E.  ,  2012/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 703 ve 706 parsel sayılı sırasıyla 340,65 m2 ve 308,62 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle, aynı ada 702 parsel sayılı 378,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya, ifraza ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davaya dahil edilen ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası reddedilerek tespitten sonra Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 103 ada 703 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile aynı ada 706 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda (C) harfi ile gösterilen 256,80 m2 yüzölçümündeki bölümü ile aynı ada 702 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 84,24 m2 yüzölçümündeki bölümünün davalı ... ve dava dışı ... ... adına tapuya tesciline, 103 ada 702 ve 706 parsel sayılı taşınmazların tescile karar verilen bölümleri dışında kalan bölümlerin ise olağan usullerle kesinleştirilmesi için Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine, 103 ada 703 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen samanlığın ... ..., (B) harfi ile gösterilen samanlığın ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 103 ada 703 parsel sayılı taşınmaz ile aynı ada 706 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından

.../.

2012/1594-2379 S.2

düzenelen raporda (C), aynı ada 702 parsel sayılı taşınmazın da aynı raporda (B) harfi ile gösterilen bölümlerinin dayanılan Devrek Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.7.2005 tarih 2003/399-2005/383 E.K. sayılı kesin hükümü kapsamında kaldığı gibi davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının da gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan, aynı taşınmazla ilgili olarak kesin hüküm varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 33,60 TL temyiz harcının davacı taraftan alınmasına, 02.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6868, Karar No: 2012/3705, Tarih: 12.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/6868 E.  ,  2012/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kayıt dışı otobüs bileti bastırıp elde edilen gelirleri bankaya yatırmayarak ve yolcu taşımasında elde edilen gelirleri eksik göstererek belediye gelirlerini uhdesine aldığından bahisle nitelikli zimmet suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Belediyeye ait otobüslerde yolcu taşımasında kullanılmak üzere Belediye Encümen kararıyla biletlerin bastırıldığı, bunlar dışında seri numaraları aynı olan bilet basılmadığı, biletlerin seri numaralar da belirtilmek suretiyle sayman tarafından tahsildara imza karşılığında verildiği ve satılan bilet tutarlarının dip koçanları ile imza karşılığında teslim edildiği, bilet tutarları ile ilgili tahsilat makbuzu düzenlediği ve tahsilatların tahsildar irsaliyesine işlenerek toplamlarının ... Bankası ... şubesindeki hesabına yatırılmış olduğu, Belediye'ye ait otobüsün de ... tarafından kiralanması ile elde edilen gelirin de Belediye tahsildarına teslim edilerek kasaya girdiği, bu itibarla sanığın uhdesinde para bulunmadığı iddia, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından anlaşılmakla; delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA, 12/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11564, Karar No: 2009/14073, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11564 E.  ,  2009/14073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... İlçesi Vakıflar Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı Vakıflar köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, Vakıflar Köyü 2008/11564-2009/14073

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, Vakıflar Köyü 2008/11564-2009/14073

sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin Vakıflar Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de 2008/11564-2009/14073

Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4305, Karar No: 2008/3650, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4305 E.  ,  2008/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 164 ada 23 parsel sayılı 23066.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü oldukları beyanlar hanesinde şerh verilen ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine yasal süresi içinde taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli 164 ada 23 sayılı parselin tespit maliklerinin mirasçıları adına hisseleri oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın 20 yılı aşkın süre ile davalılar tarafından otunun biçilmesi suretiyle ekonomik amacına uygun olarak kullanıldığı ve davalılar yararına 3402 sayılı kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmış; delil olarak da 21.9.2006 tarihli “tutanak” başlıklı belge ile 22.9.2006 tarihli, ... mühendisi ... imzalı rapora dayanmıştır. Hazinenin dayanağını oluşturan ... bilirkişi raporu ile idari tahkikat tutanağında taşınmazın % 25 eğimli, geven gibi çok yıllık istilacı yabancı otlarla kaplı, toprak yapısı sert ve taşlı oluşu nedeniyle uzun yıllardır işlenmemiş olduğu, taşınmazın hayvan otlatılarak kullanıldığı ve tarım arazisi özelliğini taşımadığı belirtilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ... Yüksek Mühendisi ... tarafından düzenlenen raporda ise; taşınmazın en son 3 yıl önce ekildiği, üzerinde geven gibi çok yıllık yabancı otların mevcut olmadığı, kendiliğinden yetişmiş otların biçilmesi suretiyle faydalanıldığı belirtilmiştir. Taşınmazın niteliği hususunda raporlar arasında çelişki bulunduğu halde üç kişilik ... bilirkişi kurulundan bu çelişkiyi giderecek rapor alınmamıştır. Ayrıca çekişmeli taşınmazın hududunda bulunan 164 ada 1 sayılı parsel 4342 sayılı Mera Kanunu gereğince Kadastro Komisyonunca kadimden beri köy halkının mera olarak kullandığı yerlerden olması nedeniyle mera vasfı ile orta malı olarak sınırlandırılmış ve tespiti kesinleşmiştir. Meraya ilişkin uyuşmazlıklarda yerel bilirkişilerin komşu köyden ve davada yararı bulunmayan kişiler arasından seçilmesi, taraf tanıklarının da aynı yöntemle belirlenmesi gerekir. Dava konusu taşınmaz meraya bitişik olduğu halde keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar bu yöntemle belirlenmemiş, taşınmazın,

sınırında bulunan meradan açılarak elde edilip edilmediği araştırılmamış; taşınmazların niteliğinin doğru olarak belirlenmesi, yargılamanın kısa zamanda ve en az masrafla sonuçlandırılması ve varılacak sonucun doğru olması için, Hazinenin aynı iddia ile aynı adada bulunan komşu parsellerle ilgili açtığı ve derdest bulunan davaların birleştirilmesi hususu da düşünülmemiştir. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında mahallinde yaşlı, tarafsız yöreyi iyi bilen komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi ve aynı yöntemle gösterilecek taraf tanıkları, teknik ve uzman üç kişilik ... bilirkişi kurulu huzuru ile keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, öncesinin kamu orta malı mera olup olmadığı, kadimden beri mera olarak kullanılıp kullanılmadığı ve sınırında bulunan meradan açılıp açılmadığı etraflıca sorulmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, hakimin taşınmazın konumu, toprak yapısı ve üzerindeki bitki örtüsüne ilişkin gözlemi keşif tutanağına geçirilmeli, uzman ... mühendisleri kurulundan Hazinenin dayanağını oluşturan ... bilirkişi raporundaki bulguları ile önceki keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ... bilirkişi raporundaki bulguları değerlendirecek, oluşan çelişkiyi giderecek şekilde taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir, çevre taşınmazlara ve özellikle sınırındaki mera parseline göre arz ettiği özellikleri belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; aynı adada yer alan parseller hakkında Hazinenin aynı iddia ile açtığı davaların birleştirilmesi hususu düşünülmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; Kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve açık sicil oluşturmakla yükümlü bulunduğu halde, davalılar adına 1/6, 1/30, 1/210’ar hisse ile tescile karar verilerek pay ve payda toplamında eşitsizlik ve paydada farklılık yaratılarak ortak payda belirlenmeden infazı kabil olmayacak şekilde sicil oluşturulması da isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6249, Karar No: 2014/12070, Tarih: 19.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6249 E.  ,  2014/12070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA KAYIT TASHİHİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Hakimliğinden verilen 19.11.2013 gün ve 319-1513 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

İlgisi yönünden;

Çekişmeye konu 349 ada 7 parsel sayılı taşınmazın maliki ... edinimine dayanak 24.07.1967 tarihli resmi akitte belirtildiği şekilde .... kayıtlı kişilerin (kapalı kayıtlarda dahili olmak üzere) vukuatlı aile nüfus kayıt tabloları ile gitti vukuatlı aile nüfus kayıt tablolarının ilgili nüfus müdürlüğünden temin edilmesi,

Yine; .... nüfusuna kayıtlı (kapalı kayıtlar dahil) ''.... adındaki tüm şahısların vukuatlı aile nüfus kayıt tabloları ile gitti nüfus kayıt tablolarının ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek evrak arasına eklenmesi,

istenilen kayıtların eksiksiz temin edilip edilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....