muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25964, Karar No: 2018/7391, Tarih: 27.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/25964 E.  ,  2018/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... Tıbbi Cihazlar Tic. Ltd. Şti vekili avukat ..... ile davalılar Kamu Hastaneleri Kurumu ve diğerleri vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait ... Türkiye Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin işletilmesi için davacı ile 17.12.2013 tarihli, hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, üç yıllık sözleşme süresinin 01.02.2017 tarihinde bitmesi gerektiğini, sözleşme konusu iş aksatmadan yürütülürken 20.07.2014 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, sözleşmenin hangi hallerde feshedileceğinin 21.maddede açıkça belirtildiğini, davalı yanın, hastane genel müdürünün sözleşmeyi imzalama yetkisinin bulunmadığını fesih gerekçesi olarak gösterdiğini, fesih gerekçesinin tamamen davalı tarafın iç işleyişi ile ilgili olduğunu, kendisinin davet usulü ile ihaleye katıldığını, birçok firmanın ihaleye davet edildiğini, Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı ile Sudan Sağlık Bakanlığı arasında bir protokol imzalandığını, bu protokole istinaden hastane inşa edildiğini, inşaatın tamamlanması sonucu hastanenin işletilmesi için ihale yapıldığını, bu şartlarda işin yüklenimini aldığını, işin ihaleye çıkarıldığını, ilanlar yapıldığını, ihalenin sonuçlanması üzerine sözleşme imzalandığını, altı ay boyunca hastanede eksiksiz hizmet ifa ettiğini, her ay hak ediş faturaları düzenlendiğini ve buna ilişkin ödemelerin yapıldığını, üç yıllık toplam ihale bedelinin 11.232.000,00USD olduğunu, kesilen hak ediş faturaları tutarının 1.710.000,00USD olduğunu, geriye 9.521.200,00USD kaldığını, genel müdürün yetkisinin olup olmamasını hususunu kendisinin bilme ihtimalinin bulunmadığını, davalının altı ay boyunca sözleşme gereğince düzenlenen faturalar ile aylık 300.000,00USD ödeme yaptığını, Türk ve Sudanlı çalışanların sigortasını yaptığını, 24 saat hastalara hizmet verildiğini, sözleşmenin bitmesine iki yıldan fazla zaman olduğu için de hastanede kullanılacak tıbbi cihazlar ve sağlık kitleri ile diğer malzemeler alındığını öne sürerek, sözleşmenin fesih tarihinden sözleşmenin bitim tarihine kadar hak edişlerin fiyat artışları ile birlikte elde edilecek rakam üzerinden hesaplanacak kar kaybının, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, 10.000,00TL’nin fesih tarihi olan 20.07.2014 tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yapılan sözleşmenin haksız feshi nedeniyle, uğranılan kar kaybının tazmini talebine ilişkindir. Mahkemece, dosyada kazandırılan 07.03.2016 tarihli, SMMM, Emekli Sayıstay Denetçisi, Hukukçu bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetinden alınan rapor benimsenmek suretiyle, “TC Hükümeti ile Sudan Cumhuriyet Hükümeti arasında imzalanan Hastane İşletme ve Devir Protokolünün 8. maddesinde hastane yöneticisine, İdari ve Mali İşler Komitesi tarafından belirlenen kurallara göre mal ve hizmet alımı ile ilgili işlerde 50.000 USD' ye kadar harcama yetkisi verildiğini, aynı protokolün 9. maddesinde 50.000 USD ' yi aşan mal ve hizmet satın alma işlemlerinin İdari ve Mali İşler Komitesi tarafından onaylanacağının belirtildiği hastane yöneticisi ... ile davacı ve dava dışı... Sağlık Hizmetleri Tıbbi Mlz. Ltd. Şti. Ortaklığı arasında imzalanan 17/12/2013 tarihli Hizmet Alım Sözleşmesinin ihale bedelinin 11.232.000,00 USD tutarında olması nedeniyle İdari ve Mali İşler Komitesi tarafından onaylanması gerektiği halde onaylanmadığı için hastane yöneticisi Dr. ... ' in yetkisiz temsilinin söz konusu olduğu, davalının yetkisiz temsille yapılan sözleşmeye onay vermeyerek sözleşmeyi hükümsüz kılması nedeniyle davacının sözleşmenin feshine bağlı olarak uğradığı kâr kaybından oluşan istemde bulunamayacağı...” gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Gerçekten de, davacı şirket ile ... Türkiye Eğitim ve Araştırma Hastanesi adına hastane yönetici Dr. ... arasında imzalanan 17.12.2013 tarihli Hizmet Alımı Sözleşmesi incelendiğinde, 3 yıllık hizmet bedelinin 11.232.000USD olarak belirlendiği, idarenin sözleşmeyi feshetme koşullarının 21. maddede sayıldığı; Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti İle Sudan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Hastane İşletme ve Devir Protokolü incelendiğinde ise, iki hükümet adına 05.06.2013 tarihinde düzenlendiği, hastane yönetiminin ele alındığı 8. maddenin, hastane yöneticisinin görev ve yetkilerinin sayıldığı kısmın 2. fıkrasında “Hastane yöneticisi, prosedürleri İdari ve Mali İşler Komitesi tarafından belirlenen kurallara göre mal ve hizmet satın alma ile ilgili işlerde 50.000USD’a kadar harcama yapma yetkisine sahiptir.” ibaresinin, 9 maddenin 4. fıkrasında ise “Mal ve hizmet satın alma ile ilgili kural ve prosedürler İdari ve Mali İşler Komitesi tarafından belirlenecek, ve 50.000USD’nin üzerindeki mal ve hizmet satın alma işlemleri söz konusu Komite tarafından onaylanacaktır.” ibaresinin yer aldığı görülmektedir. Sözleşmenin komite tarafından onaylanmaması nedeniyle ise 20.07.2014 tarihinde feshedildiği anlaşılmıştır. Bu durum protokol hükümleriyle uyumlu ise de, alınan bilirkişi raporuna davacı tarafın yapmış olduğu itirazlar cevapsız bırakılmıştır. Özellikle, davacı tarafın, hastane yöneticisinin yetkilerinin sınırını ya da hangi kararların onaya tabi olduğunu bilebilecek durumda olup olmadığı; sözleşmenin taraflar arasında fiilen uygulandığı altı ay boyunca, davacının 50

. Sözleşmenin komite tarafından onaylanmaması nedeniyle ise 20.07.2014 tarihinde feshedildiği anlaşılmıştır. Bu durum protokol hükümleriyle uyumlu ise de, alınan bilirkişi raporuna davacı tarafın yapmış olduğu itirazlar cevapsız bırakılmıştır. Özellikle, davacı tarafın, hastane yöneticisinin yetkilerinin sınırını ya da hangi kararların onaya tabi olduğunu bilebilecek durumda olup olmadığı; sözleşmenin taraflar arasında fiilen uygulandığı altı ay boyunca, davacının 50.000USD’yi aşan faturalarının olup olmadığı ve varsa ödemesinin İdari ve Mali İşler Genel Kurulu’nun (İMİK) bilgisi dahilinde yapılıp yapılmadığı; bu durumda İMİK’in onayının olmasa bile icazetinin olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda, mahkemece, gerektiğinde davalıların ve hastanenin defter ve kayıtlarının da incelenmesi suretiyle, bilirkişi raporuna yapılan itirazların ele alınması, değerlendirilmesi için, ek rapor temini veya gerektiğinde, yeniden oluşturulacak bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı 3 kişilik bilirkişi heyetinden, davaya konu durumu aydınlatıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, taraf itirazlarını cevaplandırır nitelikte, rapor alınarak, karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6629, Karar No: 2020/7952, Tarih: 25.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/6629 E.  ,  2020/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24588, Karar No: 2015/35249, Tarih: 14.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/24588 E.  ,  2015/35249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2012/112-2014/270

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde ön muhasebe, depo işleri, sevkiyat işlerinde ayrıca şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işe gelmemesi üzerine iş aktinin sona erdiğini, fesih sonrası kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmek istendiğini ancak davacının kabuletmediğini, fazla çalışması olmadığını, alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haksız şekilde işverence fesh edildiği bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı yine bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını ve bir kısım genel tatillerde de çalıştığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise iddianın doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve bir kısım genel tatillerde de çalıştığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispat yükü davacı da olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacı tanıklarından biri davacının akrabası, diğeri ise arkadaşı olduğunu beyan etmişlerdir. Ayrıca bu tanıkların davalı işyerinde çalışmadıkları da anlaşılmaktadır. İşyerinde çalışmayan davacı tanıklarının işyeri çalışma düzenini bilemeyecekleri ortada olup, beyanlarına itibar edilemez. Davalı tanık beyanlarına göre de işyerinde fazla çalışma yapılmamaktadır. Bu delil duruma göre fazla çalışma ve genel tatil ücretine yönelik taleplerin ispatlandığı kabul edilemez. Mahkemece bu husus gözden kaçırılıp alacaklara hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16129, Karar No: 2014/7153, Tarih: 10.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/16129 E.  ,  2014/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/103104 : İZMİR 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 22/10/2009 - 2009/999 esas ve 2009/1561 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27184, Karar No: 2014/17963, Tarih: 04.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27184 E.  ,  2014/17963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...'ın mütahitliğini, sanık ...'in ise işletmeciliğini yaptığı Yıldızlı Beldesi Sera Gölü mevkinde bulunan hidroelektrik santralinin, bölgenin yağışlı olduğu zaman dilimlerinde santral kapaklarının kapatılması sonucu, göl kıyısında katılanın işlettiği işletmenin sular altında kaldığı ve bu şekilde zarar gördüğü, zararın sanıkların ruhsata uygun olarak işlettikleri hidroelektrik santrali kapaklarının kapatılmasından kaynaklandığı, her ne kadar sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları için kamu davaları açılmış ise de, sanıkların eylemlerini kasten ya da olası kastla işlediklerine dair delil bulunmadığından, hazırlık aşamasında yapılan keşifte dinlenilen bilirkişilerin raporlarında harita mühendisleri tarafından ölçümlerin yapılması halinde tarafların kusur durumunun belirleneceğini beyan ettikleri anlaşıldığından, sanıkların katılanın iş yerini su basmasında kusurları olsa dahi mala zarar verme suçu taksirle işlenen suçlardan olmadığından sanıkların ayrı ayrı beraatlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/478, Karar No: 2012/4666, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/478 E.  ,  2012/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişiler) vekili, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine Ankara 31.İcra Müdürlüğünün 2010/555 sayılı dosyasından yürütülen takipte uygulanan 11.2.2010 tarihli haciz işleminde borçlu ile ilgisi bulunmayan ve davacılara ait menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı 3.kişi .'ın borçlunun eşi, diğer davacı şirket ortağının ise borçlunun oğlu olduğu, haczin borçlu eşi olan davacının huzurunda yapıldığı, mahcuzların çoğunun daha önce borçluya ait iken başka dosyalardan haczedilerek açık arttırmada borçlunun oğluna ait davacı şirkete satıldığı, satın alma işleminin muvazaalı olduğu, davacıların İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen ve borçlu ile alacaklı yararına olan mülkiyet karinesinin aksini ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişiler vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 53,10 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacı 3.kişilere geri verilmesine 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13017, Karar No: 2022/207, Tarih: 12.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13017 E.  ,  2022/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.ve 24.maddeleri gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ nin 23. maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle, döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın, en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5/8.maddesinin "öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır" şeklinde olduğunu, davacının kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ilgili yönetmelikte personel tanımının "bünyesinde Döner Sermaye İşletmesi bulunan okul veya kurumun, kadrosunda olan veya atamaya yetkili makam tarafından, bu işletmede fiilen çalışmak üzere görevlendirilen ve döner sermaye faaliyetlerine katkıda bulunan, 14.07.1965 tarihli ve 657 sayılı DMK ile 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi kişileri" ifade ettiğini, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.maddenin 6.fıkrasında, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, YHK tarafından karara bağlanan ve süresi sona erecek Toplu İş Sözleşmesi'nin anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin, ücreti ile diğer mali sosyal haklarının belirlenmesinde, emsal alınacağı ve ücret ile diğer mali ve sosyal hakların bu Toplu İş Sözleşmesi'nin uygulanması suretiyle oluşacak ücret ile diğer mali ve sosyal haklarından fazla olamayacağının düzenlendiğini, davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen 23. maddesi gereğince 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilirken düzenlenen bireysel iş sözleşmesinde ve Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca açıklanan, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname geçici 23.maddesinde üretimi teşvik primine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller, tanık beyanı ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

20.11.2017 tarih ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 118. maddesi aynen kabul edilen) 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesinde maddede belirtilen kamu idareleri ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar ile ve yine maddede belirtilen idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında, 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 04.12.2017 tarihi itibariyle çalışmakta olanların, maddede öngörülen şartları taşımaları, yazılı olarak başvurmaları ve yapılacak sınavda başarılı olmaları kaydıyla sürekli işçi kadrolarına geçirilecekleri düzenlenmiştir.