muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1794, Karar No: 2019/4322, Tarih: 03.07.2019

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan...'in 29.07.2009 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu ... ile kendisinden önce ölen oğlu İsmail'in çocukları davacılar ... ve ... ile davalı oğlu ...'nin mirasçı olarak kaldığı, dava konusu 1088 ada, 72 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümünün 11.05.1988 tarihinde, 756 ada 38 parsel sayılı taşınmaz 9 nolu bağımsız bölümün de mirasbırakan tarafından davalıya satış suretiyle devredildiği anlaşılmıştır.

Muris muvazaası iddiasına dayalı, uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temliğin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bu durumda, davalılara yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, miras bırakanın temlik yapmaktaki gerçek irade ve amacının ortaya çıkarılması gerekir.

Uyuşmazlık, devirlerin gerçek bir satış olup olmadığı, bir başka ifade ile mirasbırakanın temlikteki gerçek amacının terekeden (davacı mirasçılar aleyhine) mal kaçırmak olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olaya gelince, dava konusu 756 ada 38 parsel sayılı taşınmazın 15.07.1996 tarihinde tevhit işlemi oluştuğu, 19.11.1999 tarihinde taşınmazda kat irtifakı tesis edildiği, 38 parsel sayılı taşınmazla tevhit olunan eski 756 ada 5 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakan...'in 78/768, davalı ...'in 232/768, davacılar ...'in 232/768, ...'ın 26/786, ...'in 103/768, ...'in 103/768 paydaş olduğu, paydaşlardan ...'nin kendi adına asaleten, ... ve ...'a vekaleten, ...'in kendi adına asaleten çocukları ... ve ...'a velayeten 11.06.1999 tarihinde S.S. Yeni Gülevler Konut Yapı Kooperatifiyle düzenledikleri, “düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesinin” 4. maddesinde, 2. kattaki 15-16-17 nolu üç dairenin arsa sahiplerine verilmesinin kararlaştırıldığı, üç dairenin krokide de gösterildiği, mevcut tapu kayıtlarında, bu üç bağımsız bölümün halen üçüncü kişiler adına kayıtlı olduğu saptanmıştır.

Tarafların ortak tanığı ... beyanında, 38 parseldeki üç daireden birini tüm çocukların imzasıyla satın aldığını, ikinci dairenin ...'e satıldığını, mirasbırakanın bir daire ...'un, bir daire davalı ...'nin, bir dairenin de ...'a ait olduğunu ve daireleri çocuklarına vereceğini ifade ettiğini bildirmiş, davacı tanıklarından... Şenol, “mirasbırakan evini ...'e vermiş, karşılığında para almış ne kadar para aldı bilmiyorum”, şeklinde beyanda bulunmuş, ancak, tanık ...'nin ifadesinde sözü edilen evin dava konusu edilen hangi ev olduğu açıklığa kavuşturulmadığı gibi, 38 parsel sayılı

taşınmazda gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesiyle, arsa sahibi taraflara 15,16,17 numaralı bağımsız bölümlerin devrinin kararlaştırdığı, bu bağımsız bölümlerin kime ve nasıl devredildiği, sözleşmede değişiklik yapılıp yapılmadığı, dava konusu 38 parsel, 9 numaralı bağımsız bölümün sözleşme kapsamında kalıp kalmadığı saptanmadan, tüm tapu kayıtları ve resmi senetler getirtilmeden sonuca gidilmiştir.

Öte yandan, davalı 72 parseldeki dairenin annesinin 1973 yılında aldığı ev için yaptığı parasal katkı nedeniyle, 38 parseldeki dairenin de kat karşılığı insaat sözleşmesiyle kendisine bırakılan daire olduğunu savunmuş, mahkemece, bu savunma üzerinde durulmadan, davacı tanıklarının bu hususta beyanları alınmadan mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı, davalının da satış bedelini ödediğini banka kayıtlarıyla kanıtlayamadığı gerekçesiyle temlikler muvazaalı kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle 11.06.1999 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davacı ve davalıların payına isabet eden bağımsız bölümlerin denetime açık bilirkişi raporu ile tespit edilmesi, bu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının ve dava dışı kişilere devredilmiş ise resmi akit tablolarının getirtilmesi, 9 numaralı bağımsız bölümün kat karşılıgı inşaat sözleşmesi kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, eski 756 ada 5 parselde davalı ...’nin de payı olduğu gözetilerek bu payın hangi bağımsız bölüme isabet ettiğinin araştırılması, 2 nolu bağımsız bölümün devrine ilişkin davalının yukarıda anılan savunması doğrultusunda davacı tanıklarının beyanlarının alınması, mirasbırakan adına ölüm tarihi itibariyle başka taşınmaz olup olmadığının saptaması, tanık...'nin ifadesindeki evin, dava konusu hangi ev olduğunun tespit edilmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca değerlendirilerek mirasbırakanın temliklerdeki gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekirken anılan sözleşme ile davalılara isabet eden bağımsız bölümler tespit edilmeden noksan soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, kat irtifakı tesisi yoluyla oluşan bağımsız bölümler üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde şekilde dava konusu taşınmazlardaki bağımsız bölüm numaraları gösterilmeden iptal-tescile karar verilmesi de isabetsizdir.

Kabule göre de, kat irtifakı tesisi yoluyla oluşan bağımsız bölümler üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde şekilde dava konusu taşınmazlardaki bağımsız bölüm numaraları gösterilmeden iptal-tescile karar verilmesi de isabetsizdir.

Anılan bu hususlar karar düzeltme isteği üzerine, yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöne değinen karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 17.09.2018 tarih ve 2015/14444 Esas 2018/12415 Karar sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 23.06.2015 tarih ve 2012/519 Esas 2015/621 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.07.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle mirasbırakanın davalıya yaptığı temliklerin muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu ispatlandığına göre Hukuk Usul Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme talebi reddedilmelidir. Çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/27134, Karar No: 2013/12998, Tarih: 08.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/27134 E.  ,  2013/12998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Isparta Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2009/7556, Karar No: 2010/14654, Tarih: 28.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7556 E.  ,  2010/14654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan vtarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri, resmi bir işyeridir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Mahkemece, yapılacak iş; çalışmanın geçtiği iddia edilen döneme ilişkin işveren nezdindeki ücret tediye bordroları ve konuya ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak getirtilip, anılan belge ve bordrolardan sigortalının imzasını içerenlerden, imza aidiyeti yönünden çekişme bulunmayanlar ile, hata, hile, ikrah halleriyle sakatlığı iddia ve kanıtlanamayan belgelerin içeriklerinde gösterilen gün kadar çalışmanın karinesini teşkil edeceği göz önüne alınmalı, şayet, işveren hiçbir kayıt ibraz edemiyorsa, bunun sebebi sorularak ve fiili imkansızlık varsa, davacı ile

birlikte çalışan bordro tanıkları dinlenilerek, varsa, tarafların göstereceği tüm deliller toplanarak, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin hangi nedenle bildirim dışı kaldığı yeterince araştırma konusu yapılarak, ortaya çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .......'na iadesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9194, Karar No: 2017/4442, Tarih: 28.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/9194 E.  ,  2017/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisinin İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9077, Karar No: 2016/1505, Tarih: 15.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9077 E.  ,  2016/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... ve ... yurdunda kalan sanığın bu yurdun bahçesinde otlar arasında ele geçirilen 4-5 cm uzunluğundaki 3 kök kenevirini ektiğine dair diğer sanık ... sonradan döndüğü beyanı dışında şüphe sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34733, Karar No: 2017/15402, Tarih: 23.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34733 E.  ,  2017/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının üç vadiya halinde çalıştığını ve fazla çalışması bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraf beyanı ve tanık anlatımlarından davalı işveren işyerinde işe giriş ve çıkışlarda imza ya da kart basma sistemi olduğu anlaşıldığından, işe giriş çıkış kayıtları celp edilerek fazla çalışma alacağının kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre, kayıt olmayan dönem yönünden ise, davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, giriş çıkış kayıtları celp edilmiş, ardından işyerinde inceleme yetkisi de verilen teknik bilirkişiye kayıt sistemi ile ilgili inceleme yaptırıldıktan sonra alınan hesap bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı Dairemizce, taraf beyanı ve tanık anlatımlarından davalı işveren işyerinde işe giriş ve çıkışlarda imza ya da kart basma sistemi olduğu anlaşıldığından, işe giriş çıkış kayıtları celp edilerek fazla çalışma alacağının kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre, kayıt olmayan dönem yönünden ise, davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Mahkemece, giriş çıkış kayıtları celp edilmiş, ardından işyerinde inceleme yetkisi de verilen teknik bilirkişiye kayıt sistemi ile ilgili inceleme yaptırıldıktan sonra alınan hesap bilirkişi raporuna dayanılarak fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiştir. İşe giriş çıkışları kayıt altına alan ... Kayıt Cihazı ve kayıt sistemi üzerinde inceleme yatırılmak üzere görevlendirilen teknik bilirkişi raporunda, işyerinde bir süredir bu cihazın kullanılmadığı belirtilmiş ve davalı işyerinin yanındaki başka bir işyerinde kullanıldığı anlaşılan aynı cihaz üzerinden yapılan incelemede, cihazın yüklenecek veri tabanına uygun cevap vereceği, veri tabanının objektiflik, tutarlılık ve keyfilikten uzak olacak biçimde kurgulanması halinde objektif kayıtlar yapabileceği, aksi halde yetkilinin tercihlerine uygun cevap vereceği ve objektif kayıt yapmasının mümkün olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Anılan cihazdan alındığı belirtilen ve yargılama aşamasında sunulmayıp Dairemiz bozma kararından sonra sunulan kayıtlarda davacı imzası bulunmadığı gibi çalışma süresinin günlük yedi buçuk saati hiç geçmediği, ancak davalı tanıklarının dahi günlük yedi buçuk saati geçen çalışmalar olduğu yönünde beyanları olduğu dikkate alındığında; işverenin tercihine uygun cevap vermeye müsait olan cihazdan alınan kayıtların davalı tanık anlatımları ile bile çelişkili olduğu ve böylelikle güvenilirliğini yitirdiği tartışmasızdır. Bu durumda bu kayıtlara itibar edilerek fazla çalışma alacağının reddi doğru olmamıştır. Belirtilen sebeplerle; fazla çalışma alacağı davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7594, Karar No: 2017/5731, Tarih: 21.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7594 E.  ,  2017/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz hakkında tapu iptali ve kal isteminden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/07/2016 kabul tarihli ve 6723 sayılı Kanunun 21. maddesiyle değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 21/06/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3937, Karar No: 2011/7885, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3937 E.  ,  2011/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, 101 ada 1 sayılı parselin orman niteliği ile sınırlandırılıp Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek 30 günlük kısmi ilana çıkartıldığını, bu orman parseli içerisinde ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davaya konu yer hakkında 277 ada 1 parsel numarası verilerek ve Kadastro Mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılıp kadastro tespit tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile 101 ada 1 parsel sayılı orman parseline ilave edilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: şöyle ki ; davalı yargılama sırasında Nisan 953 tarih 54 nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davacının dayandığı tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir: şöyle ki ; davalı yargılama sırasında Nisan 953 tarih 54 nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davacının dayandığı tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilerek keşif sırasında mahallinde uygulanmamış, çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece, dayanak tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları ilgili yerden getirtilerek önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte dayanılan tapu kaydı mahalli bilirkişi eliyle mahallinde uygulanmalı, tapu maliki ile davacı arasında hukuki ve fiili irtibatın ne şekilde oluştuğu araştırılmalı, komşu parsel dayanakları ile sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tespit edilerek tapu kayıtları mahalline uyuyor ise tapu kayıtlarının kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, taşınmazın dosyada bulunan orman bilirkişi raporu ve rapora ekli memleket haritası ve ...fotoğraflarındaki konumu dikkate alınarak tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı Yasa kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4562, Karar No: 2015/16948, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4562 E.  ,  2015/16948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/293-2014/381

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz 14.03.1999 tarihinde onaylanan İ.. M.. Yönetim Kurulunun 14.01.1999 sayılı kamu yararı kararı gereğince kamulaştırılmasına karar verilmiş, olup, davanın da taşınmazın tamamı için açıldığı anlaşıldığından, taşınmazın tamamı için kamulaştırma bedelinin tespiti ile idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.