muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11513, Karar No: 2012/45292, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11513 E.  ,  2012/45292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

Suç tarihinin 10.10.2005 tarihi olarak kabulü ile yapılan incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Şikayetçinin nüfus cüzdanını kullanarak onun adına ... Türk Telekom Müdürlüğüne başvurulup, telefon hattı alınarak kullanıldığı, hat görüşme bedelinin ödenmemesi sonucu katılan kurumun icra takibinde bulunduğu, takip talebi sonucu; telefon hattının, şikayetçi adına hareket ederek kayıp nüfus cüzdanını kullanan şahsın sanık olduğu iddiası ile kamu davası açılmış ise de, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesine dayanan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçuna yönelik temyiz isteğinin incelemesinde,

16.09.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16749, Karar No: 2011/18021, Tarih: 24.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/16749 E.  ,  2011/18021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevreyi kasten kirletmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-13.06.2007 tarihli yargılama oturumunda davanın ihbar eden kuruma bildirilmesine karar verilmesine rağmen, bu ara kararın yerine getirildiğine ilişkin tebligat evrakı dosya içine konulmayarak CYY'nın 233/1.maddesine uyulmaması,

2-17.10.2006 tarihli denetim tutanağında, sanığa ait tuz işletmesinde yıkama yapıldığı dönemde kullanılan yıkama havuzundan çıkarılan tuz ve çamur birikintilerinin işletme önünde gelişigüzel ve toprak zemin üzerinde biriktirildiği ve bu suretle çevrenin kirletildiğinin iddia edilmesi, ayrıca bilirkişi raporunda bu ihtimal yönünden görüş de bildirilmiş olması karşısında, tutanak düzenleyicilerin keşfe katılımı sağlanıp denetim tarihindeki tespitlere göre çevre kirliliğine neden olunup olunmadığı bilirkişiye açıklatılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9279, Karar No: 2015/9288, Tarih: 21.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9279 E.  ,  2015/9288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre görüşüldü:

31.03.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanununun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40.-TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih ve 2011/54-142 E.K sayılı kararı ile iptal edildiğinin ve iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiği, sanığın hak arama özgürlüğünün sınırlanmaması için temyiz harcı yatırılmadan temyiz incelemesinin yapılması gerektiği anlaşıldığından, ... Asliye Ceza Mahkemesinin suça sürüklenen çocuk hakkındaki temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde :

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde :

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığı ihlal etme suçuna yönelik hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine, aynı Kanunun 116/4. olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 116/2.maddesinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 7.12.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16927, Karar No: 2018/8944, Tarih: 10.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16927 E.  ,  2018/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23/11/2014 tarihinde plakası tespit edilemeyen bir aracın müvekkiline çarpması neticesinde onun yaralanmasına neden olduğunu, müvekkilinin kaza neticesi maluliyeti oluştuğunu, kazanma gücünde azalma meydana geldiğini, bu nedenle meydana gelen kaza nedeni ile müvekkilinin kalıcı ve geçici iş gücü kaybından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın, davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak açılan davanın kabulü ile 12.849,78 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Maluliyete ilişkin alınacak raporların, kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Kazanın 23.11.2014 tarihinde meydana geldiği gözetildiğinde maluliyetin tespitinde maluliyet tesbit işlemleri yönetmeliğinin esas alınması gerekirken, hükme esas alınan maluliyet raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre değerlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu halde kaza tarihi gözetilerek, davacının maluliyetin tespitinde maluliyet tesbit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin esas alındığı yeni bir maluliyet raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10163, Karar No: 2018/1044, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10163 E.  ,  2018/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum kayıtlarında geçen çalışmalarının fiili ve gerçek olduğunun tespitine, sigortalılık tescilinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, ödemesi durdurulan aylığının tekrar ödenmesine, ödenmeyen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davalı Kurum tarafından, davacının 24.01.2007 – 30.08.2007 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin iptaline yönelik işlemin iptali, ödenmesi durdurulan aylığın davacıya tekrar ödenmesi, bu sürede ödenmeyen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

K A R A R

Dava; davalı Kurum tarafından, davacının 24.01.2007 – 30.08.2007 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin iptaline yönelik işlemin iptali, ödenmesi durdurulan aylığın davacıya tekrar ödenmesi, bu sürede ödenmeyen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum denetmeni tarafından düzenlenen 06.06.2012 tarihli rapordan; işyerinde çalışmaları bulunan 5 kişinin ifade için çağrıldığının, ancak sadece... isimli sigortalının ifade vermeye geldiğinin, bu kişinin de; kendisinin aslında bir muhasebe bürosunda çalıştığını ve araştırmaya konu işyerinde çalışmadığını, diğer sigortalıları da tanımadığını beyan ettiğinin, vergi müfettişlerince de işyerinin 2006 – 2007 yıllarında düzenlediği faturaların sahte olduğunun tespit edildiğinin ve davacının da dahil olduğu 5 kişinin sigortalılıklarının iptalinin gerektiğinin bildirildiği, davacının iptal edilen hizmetlerinin geçtiği işyerinin 07.08.2006 – 31.08.2007 tarihleri arasında “ temizlik malzemeleri toptan satışı ” yapan işyeri olarak 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu, denetmen raporu gereği çalışmaları iptal edilen ... tarafından; ... Kozmetik isimli işyerinde yaz döneminde 2 ay kadar çalıştığının, işyerinde temizlik malzemeleri de satıldığının, kendisinin telefonlara baktığının, davacının da çay ve temizlik işlerini yaptığının beyan edildiği, davacı tanığı olarak dinlenilen...tarafından; 2003 yılından 2013 yılı Nisan Ayına kadar ... Katılım Bankası ... Şubesi'nde çalıştığının, müşterileri olan şirketi 2006 yılında ziyarete gittiğinde davacıyı çay ikram eden kişi olarak tanıdığının, müşterilerinin ... isimli şirket olduğunun, bu işyerinin toptan temizlik ürünleri satan bir işyeri olduğunun, işyerinin ... bulunduğunun, söz konusu şirketle daha sonra KOBİ sekmentinde çalışan arkadaşlarının ilgilendiğinin beyan edildiği, 20.06.2006 tarihinde vergi memurları tarafından yapılan denetimde; işyerinin temizlik ve kozmetik malzemeleri toptan ve perakende satışı yaptığının, işyerinde bir masa ve çeşitli malların olduğunun tespit edildiği, ancak işyerinde yine 21.01.2011 tarihinde vergi memurları tarafından yapılan denetimde; işyerinin kapalı olduğunun tespit edildiği ve bu tespit raporunda ayrıca; işyerinin 2006 – 2007 yıllarında düzenlediği faturaların sahte olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece; 20.06.2006 tarihinde yapılan yoklamada davaya konu işyerinde 1 adet masa ve çeşitli malların bulunduğu tespit edilen toptan satış işi ile iştigal için kurulan şirkette çalışan personelin bulunmadığının tespit edildiği, davalı Kurum denetmeni tarafından düzenlenen 06.06.2012 Tarihli rapor ile davaya konu iş yerinden yapılan bildirimlerin sahteliğinin tespit edildiği, davacı tarafından bildirilen tanıklardan ...'ın prim iptali yapılan kişilerden olduğu, diğer tanık ...'ın beyanında bahsettiği iş yeri ziyaretlerine ilişkin çalıştığı banka tarafından teyit eder nitelikte açıklama yapılmadığı, bu nedenle davacı tarafından fiilen çalışma hususu ve denetim raporlarının aksi ispat edilemediğinden davanın reddine karar vermek gerektiği belirtilerek sonuca gidilmişse de; vergi denetmenleri tarafından tutulan 20.06.2006 tarihli raporda işyerinde çeşitli temizlik malzemelerinin bulunduğu, muhasebecisinin yoklama esnasında olmadığı tespit edilmiş, ancak işyerinde çalışan bulunup bulunmadığına dair bir bilgi tutanağa geçirilmemiştir. Bu itibarla; davacının çalışmalarının geçtiği işyeri tamamen hayali bir işyeri olmayıp 506 sayılı Yasa kapsamındaki tescil kaydına da uygun olarak 20.06.2006 tarihinde içerisinde çeşitli temizlik malzemeleri bulunduğu tespit edilen bir işyeridir. Öte yandan; her ne kadar mahkemece tanık beyanları yeterli bulunmamış ise de; her iki tanığın beyanları dikkate alındığında işyerinin bulunduğu yer, davacının yaptığı iş ve işyerinin faaliyet konusu hakkındaki beyanlar arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tanık ...'ın çalıştığı banka tarafından davaya konu şirketin hesabının bulunmadığı bildirilmişse de; tanık beyanında, kendisinin araştırma yapıp görüşme yapmak amaçlı gittiğini, işyerinin cirosunun az olduğunu anladığını ve bu nedenle daha sonra kendisinin söz konusu şirket ile ilgilenmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davalı Kurum denetmenin raporu ise sadece bir sigortalı beyanına ve vergi denetmenlerinin 2011 yılında yaptığı denetimde işyerinin kapalı olduğu tespitine dayanmakta olup davalı Kurum denetmeni tarafından yerinde yapılan bir inceleme ya da başkaca bir araştırma bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece; davalı Kurum denetmeninin raporunun davacının çalışmalarının gerçek olmadığını ispata yeterli olmadığı göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3021, Karar No: 2019/5814, Tarih: 26.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3021 E.  ,  2019/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında Aydın ili, ... ilçesi, ... istasyon sahasında bulunan 70 m2 si açık alan, 43 m2 si kapalı alan olmak üzere toplam 113 m2 alana ilişkin 01.01.1999 başlangıç- 31.12.1999 bitiş tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalıya 31.12.2013 tarihinden sonra kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin ihtar edildiği halde 02.01.2014 tarihli tespit tutanağı ile kiralananın tahliye edilmediğinin tespit edildiğini, buna ilaveten mecurun " ... peron yükseltilmesinin yapılması" projesi içerisinde kaldığını, proje kapsamında kiralanan yıkılarak peronun 30 cm yükseltileceğini, bu konuda gerekli izinlerin alındığını belirterek akdin feshi ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasında en son 01/01/2009 -31/12/2009 tarihleri arasına ilişkin olmak üzere yazılı kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesinin her dönem sonunda kendiliğinden bir yıl uzadığını ve halen de devam ettiğini, bu nedenle davacının tek taraflı kira sözleşmesini feshetme hakkı bulunmadığını, peron yükseltme çalışmasının kiralananın yıkılmasını gerektirecek bir sebep olmadığı gibi, bu çalışmanın dava tarihinden çok önce tamamlandığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Davalı, taraflar arasında en son 01/01/2009 -31/12/2009 tarihleri arasına ilişkin olmak üzere yazılı kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesinin her dönem sonunda kendiliğinden bir yıl uzadığını ve halen de devam ettiğini, bu nedenle davacının tek taraflı kira sözleşmesini feshetme hakkı bulunmadığını, peron yükseltme çalışmasının kiralananın yıkılmasını gerektirecek bir sebep olmadığı gibi, bu çalışmanın dava tarihinden çok önce tamamlandığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 01/01/1999 tarihinde kurulan ve en son 01/01/2011-31/12/2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ek sözleşme ile yenilenen kira sözleşmesinin belirsiz süreli hale geldiği, davacının, tahliye talepli 27/09/2013 tarihli ihtarnamesinin 28/09/2013 tarihinde davalıya tebliğ olunduğu, davanın ise 28/01/2014 tarihinde açıldığı, buna göre yasada öngörülen sürelere uyulduğu, diğer tahliye nedeni olarak ileri sürülen peron yükseltme çalışmasının, sözleşmeye konu kapalı alan bakımından gerekli olmadığının bilirkişi raporuyla sabit olduğu belirtilerek feshi ihbar nedeniyle tahliye isteminin kabulü ile davalının 1972 parsel sırasında kayıtlı mecurdan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 328 ve 329 maddeleri uyarınca tahliyesine dair verilen hükmün davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17.10.2017 tarih 2017/2746 Esas ve 2017/14030 Karar sayılı ilamı ile, "....Dosya kapsamından kiralananın baskın vasfı net olarak anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak kiralananın arsa olan kısımları ile çatılı olan kısımlarının tespiti ile baskın vasfı tespit edilerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerine ya da genel hükümlerine tabi olup olmayacağı belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği... " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda taşınmazın baskın vasfının çatılı iş yeri olduğu, Türk Borçlar Kanunu 347. maddesine göre davanın süresinde açılmadığı, esaslı onarım ve tadilat sebebine dayalı tahliye istemi yönünden bilirkişi raporuyla peron yükseltme çalışmasının sözleşmeye konu kapalı alan bakımından gerekli olmadığı tespit edildiğinden, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile 818 Sayılı Borçlar Kanunu ve 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, bu Kanunlardaki kira ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflara ilişkin düzenlemeler, Kanunun dördüncü bölümünde sıralanmıştır. Kiralanan yerin gayri musakkaf vasıfta olması halinde 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenen genel hükümlere tabi yerlere ilişkin kira sözleşmesi hükümleri, kiralanan yerin musakkaf vasıfta olması halinde ise aynı kanunun 339. ve devamı maddelerinde düzenlenen konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerine ilişkin kanun maddeleri uygulanacaktır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer. Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir. Belirli süreli kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin dolması halinde taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse kira sözleşmesi süresiz olarak uzar. Genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde belirli süreli kira sözleşmesinin süresiz hale gelmemesi için kiraya veren kira süresi bitmeden veya dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair ihtarname tebliğ ettirirse kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez. Bu durumda her zaman süre bitimi nedeniyle tahliye davası açılabilir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 347. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmadıkça sözleşme aynı koşullarla bir yıl uzamış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, her hangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.