muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19529, Karar No: 2015/7611, Tarih: 06.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19529 E.  ,  2015/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 120 ada 89 parsel sayılı taşınmazın irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının değerlendirme yılına ilişkin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılına (2012) ilişkin dekar başına ortalama verimi ve ayrıntılı üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürününü değerlendirmeye alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2754, Karar No: 2015/5824, Tarih: 11.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2754 E.  ,  2015/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmenin feshi-tahliye davasına dair karar, duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davaya konu kiralananın bulunduğu parsellerde ... İflas Müdürlüğünün açtığı ihale ile 15.05.2009 tarihinde irtifak hakkı sahibi olduğunu, davalının da aralarında bulunduğu 44 adet villayı kullananlara İİK'nun 135/2-a maddesi uyarınca tahliye emri gönderildiğini ancak kiracıların İcra Mahkemelerinde şikayet yoluna başvurduğunu, davalı dışındaki tüm kiracıların şikayetlerinin reddedildiğini, davalının ise elinde noterlikçe onaylı kira sözleşmesi bulunduğu gerekçesiyle tahliye işleminin iptal edildiğini, davalının kullandığı . nolu parselde bulunan . nolu villanın imar durumunun turizm konaklama tesis alanı olduğunu, turizm amacı dışında taşınmazların kullanılamayacağı, bu hususta... Bakanlığının müvekkiline ihtarname gönderdiğini, davalının uzun süreli mesken amacıyla taşınmazı kullanamayacağı, bunun tahsis amacına aykırı olduğunu, sözleşmenin ifasının BK'nun 117. maddesi uyarınca imkansız, BK'nun 20.maddesi uyarınca yok hükmünde olduğunu belirterek sözleşmenin yasaya aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğunun tespiti ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili davacının uzun yıllardır kira sözleşmesine dayalı olarak aidat ve sair taleplerde bulunduğunu, şimdi sözleşmenin geçersiz olduğundan bahisle dava açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğini taşıdığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davaya konu taşınmazın turizm tahsis alanında kaldığı ve bakanlığın izni ve haberi olmadan imara aykırı olarak projelendirilip tahsis amacına aykırı olarak kiraya verildiği, sözleşmenin başından itibaren imkansız olduğu ve bunun herkese karşı ileri sürülebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dışı önceki irtifak hakkı sahibi olan ... arasında, .. ..Noterliğince düzenleme şeklinde hazırlanan 11.01.2000 tarih ve 978 yevmiye no ile 25.12.1999 başlangıç tarihli ve 39 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği, sözleşme ile davaya konu . nolu villanın davalıya kiralandığı, sözleşmenin 5. maddesine göre kiracının 3. kişilere taşınmazı kiraya verebileceği, 6. maddesi uyarınca kiracının vaziyet planına göre villayı inşaa edeceği ve teslime hazır hale getireceği, 7. maddesinde taşınmazın mesken olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır.

Kiracı ... ve davalı .... arasında . nolu villa ile ilgili.. ..Noterliğinin düzenleme şeklinde 21.02.2003 tarih ve 5. yevmiye numaralı ile 21.02.2003 başlangıç tarihli ve 37 yıl süreli imzalanan kira sözleşmesinin 4. maddesinde 37 yıllık kira bedelinin 80.000 USD olduğu belirlenmiştir.

Davaya konu villanın bulunduğu Kemer . parsel nolu taşınmazın mülkiyetinin tapuda Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu ve davacı lehine 49 yıl süre ile irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır.

... İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/1070-1501 sayılı, davacısı ... tarafından davalı .. ve diğerleri aleyhine, ... İflas dairesinin 2003/4 Esas sayılı dosyası ile gönderilen tahliye emrinin iptali istemi ile açılan davada; mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 2011/9620-10771 sayılı ve 26.05.2011 tarihli ilamı ile davacı kiracının İİK 135/2 uyarınca kiracılık sıfatını ispat ettiği gerekçesiyle verilen kararın onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü'nün 19/10/2010 tarihli yazısı ile 20 parsel sayılı taşınmazda bulunan konutların her birinin ayrı ayrı kullanıcısının bulunduğu ve çok azının kullanım dışı olduğunun tespit edildiği,.parselin 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu ile ilgili Yönetmelik uyarınca turizm amaçlı değerlendirilmek üzere tahsis edildiği, söz konusu .parselde bulunan yapıların Bakanlığın bilgisi dışında uzun süreli kiralama yoluyla üçüncü kişilere kullanım haklarının devredilmesinin ve bu taşınmazların fiilen konut olarak kullanılmasının tahsis amacına ve tahsis koşullarına aykırı olduğu bildirilmiştir.

Dava dışı ... ve davalı ... arasında imzalanan kira sözleşmesinin 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 27.maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 20.maddesi) hükmüne aykırı olduğunu söyleyebilmek için konusunun imkansız veya gayri muhik ya da ahlaka adaba ve kanunun emredici hükümlerine aykırı olması gerekir. Bu unsurların saptanması halinde akit mutlak butlanla batıl olup, sözleşme başından itibaren geçersiz olur. Yine sözleşmenin gabin, hata, hile, ikrah altında yapıldığı iddiası var ise, sözleşmenin iptalini ya da feshi talep edilebilir. (B.K. 21, 24, 28, 30.maddeleri) Davacı, kiralanan taşınmazın imar planında turizm tesis alanında kaldığı ve turizm amacı dışında uzun süreli kira sözleşmeleri ile mesken olarak kullanılamayacağı gerekçesiyle sözleşmenin yok hükmünde olduğu iddiasına dayanmış ise de; Kira akdinin tarafların özgür iradeleri ile kurulduğu, konusunun ve koşullarının belirlendiği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen Borçlar Kanunu hükümlerine göre akdin feshini, geçersizliğini gerektirir bir durum bulunmamaktadır. Davada dayanılan kira sözleşmesi ayaktadır ve geçerliliğini sürdürmektedir. Bu durumda, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5313, Karar No: 2011/5136, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5313 E.  ,  2011/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosyadaki belgelerden ... Köyünde 1996 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Buna rağmen 31.12.2010 tarihli ek bilirkişi raporunda orman kadastrosu yapılmadığı bildirilmiştir.

Dosyada bulunan orman kadastro haritalarından yararlanılarak; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6222, Karar No: 2025/6444, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6222 E.  ,  2025/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1088 Esas, 2024/422 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/112 Esas, 2022/52 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekilince istinaf edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.04.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Mersin ili, Silifke ilçesi, Hacıishaklı Mahallesi 386 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından uğramış olduğu zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın kıyıda kalan bölümünün tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın kıyıda kalan bölümünün tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olmadığını, belirlenen metrekare birim değerinin fahiş olduğunu, kendiliğinden yetişen ağaçların tazminat hesabına dahil edilemeyeceğini, idari yargının görevli olduğunu, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığını, davacının taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, tazminat talep hakkı olmadığını, zamanaşımı, görevsizlik, husumet itirazlarının bulunduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilmesinden sonra kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve mülkiyet hakkının kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından tapu sicilini tutmakla görevli Devletin tazminat sorumluluğunun doğduğu gerekçesiyle dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsalin üstün ve eksik yönleri kıyaslanarak değerinin tespit edilmesinin ve tespit edilen bedelin dava konusu taşınmazın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın davacı tarafça satış nedeniyle 12.04.1985 tarihinde edinildiği, dava konusu taşınmazın 586.29 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerhin 24.08.2015 tarihinde konulduğu, eldeki davanın 27.08.2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

2. Dava konusu taşınmazın davacı tarafça satış nedeniyle 12.04.1985 tarihinde edinildiği, dava konusu taşınmazın 586.29 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerhin 24.08.2015 tarihinde konulduğu, eldeki davanın 27.08.2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre arsa niteliğinde kabulü ile taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmek suretiyle taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aleyhine temyiz olunan davacı yararına 03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3456, Karar No: 2023/2473, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3456 E.  ,  2023/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1545 E., 2023/340 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısman kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara ... 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/402 E., 2022/505 K.

Taraflar arasındaki boşanma-tedbir nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 08.10.2020 tarihli, 2020/374 E., 2020/535 K. sayılı karar ile kadın tarafından açılan tedbir nafakası davasının kısmen kabulü ile kadın yararına aylık 900,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiş, bu karar davalı erkek tarafından istinaf edilmiş, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesinin 14.04.2021 tarihli ve 2021/81 E., 2021/743 K. sayılı kararı ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına ve gerekçede belirtilen eksikler giderilmek üzere dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrası İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda 29.06.2021 tarihli, 2021/372 E., 2021/443 K. sayılı karar ile kadın tarafından açılan boşanma davası ile tedbir nafakası dosyası arasında fiili ve hukuki irtibat bulunması sebebiyle davaların birleştirilmesine karar verilmiş olup her iki dava hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda; asıl davanın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ( 4721 sayılı Kanun ) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, asıl davada 4721 sayılı Kanunu'nun 162 nci maddelerine dayalı boşanma talebinin reddine ve birleşen tedbir nafakası davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1986 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocukları olduğunu, erkeğin, fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, birlik görevini ihmal ettiğini, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, iftira attığını, sık sık ortak konutu terk ettiğini, ... sarsıcı davranışta bulunduğunu iddia ederek davanın kabulü ile tarafların öncelikle 4721 sayılı Kanunu'nun 162 ... maddesi hükmü uyarınca mümkün olmaması durumunda 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarına boşanmalarına, kadın yararına aylık 5.000,00 TL tedbir nafakası, 5.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasalı faizi ile birlikte erkekten alınmak üzere 500.000,00 TL maddî tazminat, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı kadın birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin, ortak konutu terk ettiğini, daha önce de beş kez ortak konutu terk ettiğini, ortak çocukları ve kadının zorunlu ihtiyaçlarını karşılamadığını, erkeğin emekli olduğunu, aylık düzenli gelirinin olduğunu, kendisinin ise ev hanımı olduğunu ve geliri olmadığını iddia ederek davanın kabulü ile kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek asıl davaya karşı sunduğu cevap dilekçesinde özetle; asıl dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, ekonomik şiddet uyguladığını, fiziksel şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek birleşen davaya karşı sunduğu cevap dilekçesinde özetle; birleşen dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, ortak konuttan kovduğunu, kadının maddî durumunu ... olduğunu, miras yolu ile mal varlığı intikal ettiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli, 2020/374 Esas, 2020/535 Karar sayılı kararı ile kadın tarafından açılan tedbir nafakası davasının kısmen kabulü ile kadın yararına aylık 900,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.