muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1917, Karar No: 2010/10006, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1917 E.  ,  2010/10006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ...,... ada 21 parsel sayılı taşınmazın İmar Yasası hükümlerine göre imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Emsal olarak incelenen aynı taşınmazın incelenen satış tarihi (07.02.2001) itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden ve emsal taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle vergiye esas asgari vergi oranlarını gösterir listenin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7399, Karar No: 2017/15649, Tarih: 28.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7399 E.  ,  2017/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, sanık ... tarafından katılan ... hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlayabilecek yetkili bir makama yapılmış herhangibir şikayetin bulunmaması nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

....’i yaralamak suçundan 10 yıl 10 ay hapis cezası alan ...’in bu cezasının infazı sırasında .... Açık Ceza Evinde iken izinli olarak Sinop’a geldiğinde .....’in kardeşi olan ...’ı bıçakla tehdit edip 150 TL para istediği iddia olunan olayda, sanık ... bu olayın soruşturulması sırasında 17.03.2014 ve 25.03.2014 tarihlerinde emniyette verdiği ifadelerinde iddiayı doğrulamış ve sanık yukarıda belirtildiği şekilde anlatımda bulunmuştur. Bu suçtan ... hakkında yapılan hazırlık soruşturmasında ...’in iddia edildiği tarihte ....M Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu ve izin kullanmadığı anlaşılmış ve hakkında takipsizlik kararı verilmiştir.

Sanığın 17.03.2014 ve 25.03.2014 tarihlerinde emniyette ...’in kendisini bıçakla tehdit edip 150 TL para istediğini belirtmesi iftira suçunu oluşturduğundan, sübut bulan suçtan verilen mahkumiyet kararının onanması düşüncesinde olduğundan, sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 28.12.2017
Yargıtay — Esas No: 2014/9968, Karar No: 2014/9781, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9968 E.  ,  2014/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar

hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/05/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4029, Karar No: 2006/5295, Tarih: 05.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4029 E.  ,  2006/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile zorunlu mecra hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 20.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan .....A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı şirketi temsilen vekili mülkiyeti davacı şirkete ait bulunan 7758 parsel numaralı taşınmaz üzerine plan ve projesine uygun biçiminde akaryakıt dolum ve dağıtım tesisi yaptırmakta olduğunu, Aliağa limanına deniz nakliye araçlarıyla getirtilen petrol ürünlerinin yapılmakta olan tesislere ulaşımının ana kara üzerinde döşenecek olan boru hattıyla mümkün bulunduğunu, bu amaçla döşenecek boru hattı için en uygun zeminin 1796 parsel numarasıyla kayıtlı taşınmaz üzerinden olanaklı olmakla Medeni Kanunun 744 maddesi uyarınca bu parsel üzerinden uygun mecra hakkı tesisine karar verilmesini talep etmiştir. 1796 parsel orman cinsiyle hazine adına kayıtlıdır. Dava, Çevre ve Orman Bakanlığı taraf gösterilmek suretiyle açılmıştır. Mahkeme, Medeni Yasanın düzenleme biçimine göre irtifak haklarının ve bu cümleden olarak onun bir türü olarak mecra hakkının tapu siciline yazımında zorunlu bulunduğundan söz ederek bu tür davaların kayıt malikine yöneltilmesi gerekli bulunduğunu, eldeki davanın ise kayıt maliki olan hazineye yöneltilmesi gerekli ve zorunlu bulunmakla hazineye yöneltilmeyen davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7831 sayılı yasa hükümleri gereğince ormanların bakımı, korunması, bunlardan yapılacak üretim ve ormanı ilgilendiren her türlü faaliyetler Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğü görevleri arasında sayılmakta olup açılan dava idareye yüklediği bu hak ve görevleri yakından ilgilendirdiğinden Orman ve Çevre Bankalığının davada taraf olmasının da gerekli ve zorunlu kılar. Ne var ki mülkün sahibi olarak hazinede bu tür davalardan zorunlu taraflardan birisi olarak da bulunmalıdır. Burada idare ile Hazinenin davanın diğer yanında zorunlu birlikteliği söz konusudur...... böylesi durumlarda eksik yönetildiği anlaşılır ise dava reddedilmeyip davada yer almayan zorunlu diğer yanın davaya katılması için davacıya yeterli süre ve imkan verilmelidir. Davada Çevre ve Orman Bakanlığı hiç yer almaz düşüncesinden hareketle davanın reddi doğru değil ise de; orman cinsi ile tapuya bağlı taşınmazlar için benzer konularda orman üzerinden irtifak tesisi için hangi hallerin istemi olumlu karşılama gerektiğine dair düzenleme 6831 sayılı yasanın 17 maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin düzenleme biçimine göre sadece turizm amaçlı haller için irtifak tesis edilebileceği öngörülmüş olup bunun dışında başka bir amaç için irtifak tesisine olanak tanınmamıştır. Açıklanan bu madde kapsamına göre orman üzerinden boru hattı tesisi için irtifak tesisi olanaklı görülmediğinden Medeni Kanunun irtifak için düzenlediği madde hükümleri yanında özel düzeleme getiren orman yasasının 17 maddesinin hak ve olanak tanımadığı istem hakkında davanın reddine karar vermek gerekeceğinden ortada eksik olan husumet tamamlansa bile dava sonuç itibariyle redde mahkum bulunduğundan mahkemece verilen hüküm sonuç itibariyle doğru görülerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibari ile doğru olan mahkeme hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 5.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20481, Karar No: 2025/3686, Tarih: 19.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/20481 E.  ,  2025/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Duruşmada şikayetçi vekilinin mazeret dilekçesi hakkında bir karar verilmeyerek şikayetçinin soruşturma beyanı yeterli görülerek karar verilmiş ise de, şikayetçinin sanığa yüklenen suçtan zarar görüp kamu davasına katılma hakkı bulunduğu ve vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine dair temyiz dilekçesi verdiği anlaşıldığından, katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç ismi "Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık" olması gerekir iken "Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün oy birliğiyle Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17689, Karar No: 2014/1775, Tarih: 11.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17689 E.  ,  2014/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması ile dosyada mevcut rapora göre % 50 özürlü olduğu ve tek başına seyahat yasağı bulunan mağdurun olay tarihinde beden ve ruh bakımından sanık saldırısına karşı koyamayacak durumda olup olmadığına yönelik bir rapor aldırılıp TCK'nın 149/1-e maddesinin tartışmasız bırakılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/379, Karar No: 2025/3471, Tarih: 17.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/379 E.  ,  2025/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2191 E., 2024/2774 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/142 E., 2024/71 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017 yılından itibaren Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin teknik kadrosunda görevli olarak çalıştığını, teknik servis personeline yardım ettiğini, doğalgaz yakıtlı kalorifer ateşçisi sertifikasına sahip olduğunu, 5 yıl teknik personel olarak çalıştığını, Öz Sağlık İş Sendikası üyesi olduğunu, müvekkilin bağlı bulunduğu Öz Sağlık İş Sendikası ile ... arasında imzalanan 08.09.2021 tarihli toplu iş sözleşmesinin 29. maddesine aykırı olarak davacının temizlik personeli olarak görevlendirilmek istendiğini, yazılı bir bildirimde bulunulmadığını, sözlü olarak söylendiğini, davacının bu duruma itiraz etmesine rağmen herhangi bir düzeltmede bulunulmadığını ileri sürerek görevlendirmenin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile grevlendirmenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının temizlik personeli olarak sürekli işçi kadrosuna atandığını, 696 sayılı Kanun hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile işçi kadrosuna atandığını, davacının öncesinde de temizlik personeli olarak çalıştırıldığını, kadroya geçirildikten sonra da bu görevine devam ettiğini, zaruret nedeniyle başka bir birimde temizlik personeli olarak görevlendirildiğini, kadroya geçirilen sürekli işçilerin ihale sözleşmesinde tarif edilen meslek koduna uygun işlerde çalıştırıldığını, zaruret hâlinde geçici görevlendirmeler yapıldığını, bu hüküm kapsamında davacının teknik servisin yerine getirdiği bakım, onarımlarda temizlik ve malzeme nakli işlemlerinin gerçekleştirilmesi ve yardımcı olmak için sözlü olarak görevlendirildiğini, teknik serviste temizlik personeli ihtiyacı kalmadığı için kendi görev alanına döndüğünü, davacının teknik serviste vasıflı bir görev ifa etmediğini, meslek koduna uygun olarak çalıştığı işiyle ilgili almış olduğu ücretinde veya diğer ek ücretlerinde kesinti yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, davalı işverenlikçe vasıflı bir iş olan teknik personel görevinde 1 yıldan uzun bir süre çalıştırıldıktan sonra tekrar vasıfsız bir iş olan temizlik personeli görevine döndürülmesi işleminin davalı işyeri ile Öz Sağlık İş Sendikası arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 29/d hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, davalı işverenlikçe vasıflı bir iş olan teknik personel görevinde 1 yıldan uzun bir süre çalıştırıldıktan sonra tekrar vasıfsız bir iş olan temizlik personeli görevine döndürülmesi işleminin davalı işyeri ile Öz Sağlık İş Sendikası arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 29/d hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen tespit hükmü doğru ise de Mahkemenin işlemin iptaline dair kararının yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin mağduriyetinin giderilebilmesi için İlk Derece Mahkemesi kararı gibi davanın tam kabulüyle görevlendirmenin hukuka aykırılığın tespiti ile birlikte iptaline de karar verilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının temizlik personeli olarak sürekli işçi kadrosuna atandığını, sürekli işçilerin kadroya geçişe esas alınan ihale sözleşmesinde tarif edilen meslek koduna uygun işlerde çalıştırıldığını, zaruret hâlinde geçici görevlendirmeler yapıldığını, davacının personel teknik servis biriminde temizlik ve malzeme nakli işlemlerinde çalıştığını, vasıflı bir görevi ifa etmediğini, davacının sözleşmesindeki meslek koduna uygun olarak çalıştığı işiyle ilgili almış olduğu maaşında veya diğer ek ücretlerinde herhangi bir kesinti yapılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; sürekli işçi kadrosunda görev yapan davacının toplu iş sözleşmesi gereği vasıflı bir işte çalıştırılması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 696 sayılı KHK'nın 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23. maddeye göre "...Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. ..."