muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23516, Karar No: 2021/8778, Tarih: 17.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23516 E.  ,  2021/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yerel mahkemece verilen, gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemiz’in 01/06/2021 gün ve 2021/1184-2021/2188 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, bu defa bozma ilamının maddi hata nedeniyle düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dairemiz’in 01/06/2021 gün ve 2021/1184-2021/2188 sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen bölge adliye mahkemesi hükmünün kaldırılarak bozulmasına karar verildiği, dolayısıyla 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi gereği dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesi yerine hükmün sonuç kısmında sehven dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, yine bozma nedenine göre temyiz eden davacının temyiz itirazları incelenmeyerek ilam içeriğinde istinaf ve temyize gelmeyen davalı ... yönünden özetle bölge adliye mahkemesince vekilinin istifa dilekçesi, gerektiğinde gerekçeli karar ve istinaf dilekçesinin tebliği ile sonucuna göre esastan inceleme yapılması gerektiğinden bahisle hükmün resen bozulmasına karar verildiği, esasen anılan tebligat işlemlerinin bölge adliye mahkemesi yerine ilk derece mahkemesince yapılması gerektiği anlaşılmakla, yapılan maddi hataların düzeltilmesi gerekmiştir. Buna göre, Dairemizin 01/06/2021 gün ve 2021/1184-2021/2188 sayılı ilamının 1) nolu bozma bendinin son paragrafının 1. satırındaki “bölge adliye mahkemesince” ibaresi çıkartılarak yerine “ilk derece mahkemesince” ibaresinin, 4. satırındaki “sonucuna göre” ibareleri çıkartılarak yerlerine “sonucuna göre bölge adliye mahkemesince” ibarelerinin, sonuç kısmındaki “Bölge Adliye Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ilk derece mahkemesine” ibareleri hükümden çıkartılarak yerlerine “ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne” ibarelerinin yazılması suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, davalı ... istinaf dilekçesi verir ise ilk derece mahkemesince dosyanın esastan inceleme yapılmak üzere bölge adliye mahkemesine, davalı ... istinaf dilekçesi vermez ise ilk derece mahkemesince dosyanın davacının incelenmeyen temyiz itirazlarının incelenmesi için Dairemize gönderilmesine, 17/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6534, Karar No: 2007/8121, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6534 E.  ,  2007/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Pozantı Belediye Başkanlığının, kamulaştırılan taşınmazın belediye mücavir alanı dahilinde olup nazım ve mevzi imar planı bulunmadığı, yapılaşma ve imar planı olmadığından belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, ancak yapılaşma ve imar planı yapıldıktan sonra belediye hizmetlerinden faydalanacağına dair 30.1.2001 tarih ve 139 sayılı cevabi yazısı bulunduğundan bahisle ve bilirkişilerin buna dayalı mücerret açıklamalarıyla yetinilmek suretiyle taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek ona göre değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuş ise de bu araştırma da yeterli değildir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanması ve meskun olan yerler arasında yer alması gerekir.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmamış olması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri, genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus, dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal için de geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki beyan edilen vergi beyanları ile bu taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

Bu hususlar yerine getirilmeden değerlendirme yapan raporlara göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6742, Karar No: 2020/131, Tarih: 14.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/6742 E.  ,  2020/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkillerinin murislerine ait Temmuz 327 tarih, 20 cilt 114 sayfa ve 2 sıra numarası ile tapuya kayıtlı olan taşınmazın kadastro tespit çalışmaları sırasında 104 ada 1 parsel olarak mera vasfı ile tahdit edildiğini, mezkur taşınmaza 100 yıldan fazla süredir müvekkillerinin malik olduğunu belirterek dava konusu taşınmazın tapusunun iptal edilerek müvekkilleri adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 1 parsel 3.580.812,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın mera vasfı ile orta malı olarak sınırlandırıldığı, bir kısım davacılar ile dava dışı ... ve müşterekleri tarafından yasal süresi içinde tapu kaydı ve miras yolu ile gelen hakka dayanarak kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açıldığı, yargılama sırasında ...’in aynı iddiaya dayanarak davaya katıldığı, ... Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; 13.11.2013 tarihli ve 2010/108 Esas, 2013/45 Karar sayılı kararı ile 104 ada 1 parsel sayılı taşınmaza karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verildiği, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 11.06.2014 tarihli ve 2014/10384 Esas, 2014/8207 Karar sayılı ilamında belirtilen “...Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğinde olup, dilekçede 104 ada 10, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar dava konusu edilmiş, husumet ise Hazineye yöneltilmiştir. Mahkemece yapılan keşif neticesinde, asıl dava edilmek istenen taşınmazın 104 ada 1 parsel sayılı mera parseli olduğu anlaşılmıştır. Meraların mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı ilgili köy tüzel kişiliğine ait olup, Hazine ile beraber ilgili tüzel kişiliğe de dava yöneltilmesi gerekir. Davacı taraf her ne kadar parsel numarasında yanıldığını belirtmiş ise de Hazineyi hasım göstermiştir. Bu durumda askı ilan süresinde doğru hasma yöneltilen davada parsel numarasının hatalı gösterilmesinin maddi hataya dayalı olduğunun kabulü gerekir. Tutanak örneğine göre taşınmazın mera niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Buna göre davanın askı ilan süresi içinde Hazineye karşı açıldığı, ancak husumetin incelenen dava konusu taşınmazın tutanak örneğinde belirtilen mera niteliğine göre davanın eksik yöneltildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda husumet yanlış değil eksik yöneltilmiş olup, Hazine ile zorunlu dava arkadaşı olan köy tüzel kişiliğinin de davaya dahil edilmesi mümkün olduğuna göre varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır....” gerekçeleriyle bozma kararı verildiği ve hali hazırda yargılamanın aynı mahkemenin 2015/1 Esası üzerinden yürütüldüğü anlaşılmaktadır. Dava konusu 104 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik kadastro tespitine itiraz davasının derdest olduğu anlaşıldığına göre, kadastro tespit tutanağının kesinleştiğininden bahsedilemez.

2613 sayılı Kanun'un 27. maddesinde "22 nci maddenin (A) fıkrasına göre yapılacak ilândan sonra ve ilânda yazılı yerlerde gayrimenkul mallara taallûk eden, kadastroyu ve tahriri alâkalandıran her türlü ihtilâfların halli kadastro mahkemelerine aittir. Mahkemelerce görülmekte olan veya yüksek salahiyetli mahkemelerden bozularak iade edilen bu gibi hususlara ait dava evrakı da resen kadastro mahkemesine devrolunur. Kadastro mahkemesi devrolunan dava evrakını kaldıkları noktadan ve bozularak iade edilenleri bozma sebeblerine göre tetkik ve fasleder. Kadastro mahkemelerinin verdiği hükmün yüksek salahiyetli mahkemece bozularak iadesi zamanında komisyonlar o yer mahkemesinin kaza hududu dışına çıkmış ise bu davaya o yerin salahiyetli mahkemesi bu kanun hükmüne göre bakar " denmektedir.

Ayrıca, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26'inci maddesi hükmünde bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile Kadastro Mahkemesinin görevinin başlayacağı, 27 nci maddesi hükmünde de, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan veya henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği, dava dosyalarının resen Kadastro Mahkemesine devrolunacağı açıklanmış, Kadastro Hakiminin devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı belirtilmiştir. Bu olguların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle istek olmasa bile mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; yukarıda yazılı kanun hükümleri uyarınca uyuşmazlığın çözümünde Kadastro Mahkemesi'nin görevli olarak belirlendiğine ve görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her hal ve aşamasında resen gözönünde bulundurulmak gerektiğine göre, mahkemece, resen görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli ve yetkili Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16088, Karar No: 2014/4390, Tarih: 02.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16088 E.  ,  2014/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/427-2013/411

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meranın eski hale getirilmesi ve ot bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Davalı G.. Ltd. Şti. vekili, dava konusu .. ve .. parsel sayılı mera vasfındaki taşınmazları köy tüzel kişiliğinin izni ile sürücü pisti olarak kullandıklarını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların dava konusu mera vasfındaki taşınmazları 2009 yılına kadar sürücü pisti olarak kullandıkları gerekçesiyle eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı H.. H.. vekili ile davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı H.. H.. vekilinin tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti H.. H..ye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. M.. yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın önlenmesini, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan H.. H.. ise haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, H.. H..nin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeksizin H.. H.. yararına ot bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalılara iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11225, Karar No: 2023/1743, Tarih: 11.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11225 E.  ,  2023/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1874 E., 2022/1892 K.

DAVA TARİHİ : 22.03.2018

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1990 yılından beri evli olduklarını, erkeğin ilk olarak 16.05.2011 tarihinde evi terk ettiğini üç ay süre ile başka bir kadınla yaşadığını, aynı yıl içerisinde eve geri dönerek beş ay kadar ailesi ile birlikte tekrar yaşadığını yine aynı yıl içerisinde erkeğin hem kadına hem de ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulayarak evi terk ettiğini o günden bu yana eve gelmediğini ardından kadın aleyhine şiddetli geçimsizlik nedeni ile Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan boşanma davasını açtığını, bu süreçte erkeğin başka bir kadın ile hayat sürdüğünü, kadının erkeğin başka bir kadın ile olan sosyal medya üzerinden paylaştığı fotoğrafları gördüğünü, erkeğin kadını aldattığını, erkeğin üniversiteden teknisyen emeklisi olduğunu, ailesinden mal varlığı kalmış olup varlıklı olduğunu yine erkeğin ortak çocukların bakım ve eğitimi ile hiç bir zaman ilgilenmediğini, evlilik birliği içerisinde edinilen kıymetli iki taşınmazın kadının haberi olmadan satıldığını, kadının altın ve ziynetlerinin de erkek tarafından sarf edildiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; kadının açmış olduğu davayı kabul etmediğini, dava dilekçesinde belirtilen hususları kabul etmediğini, kadın ile 2011 yılından beri ayrı yaşadıklarını, kadının evde huzursuzluk yarattığını, evden ayrılması için kendisini zorladığını baskılar sonucunda evden hiçbir eşyasını dahi almadan çıkmak zorunda kaldığını, varlıklı biri olmadığını, halen kasabada yaşadığını ve geçimini yaz aylarında bulup çalıştığı işler ile sağladığını, emekli olmadığını belirterek kadının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadına ve çocuklarına şiddet uyguladığı, kazandığı para ile alkol aldığı, evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, ortak konutu terk ederek eş ve çocuklarının geçim ve bakımıyla ilgili birlik görevlerini yerine getirmediği, birlikte edindikleri taşınmazları ve kadının ziynetlerini kadından habersiz satıp kendi ihtiyaçları için harcayarak güvensiz davranışlar sergilediği, başka bir kadınla ilişkisi olduğuna dair yaygın söylentiye yol açacak şekilde güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve tarafların 2011 yılından beri ayrı yaşadığı, erkeğin tam kusurlu olduğu, her ne kadar kadın 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesindeki onur kırıcı davranış sebebine de dayanmışsa da gerçekleşen olayların onur kırıcı davranış oluşturacak derecede ağır olmadığı anlaşıldığından bu nedene dayalı davasının reddine, kadının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili kadının reddedilen hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış nedenine dayalı boşanma davası ile kadın yararına hükmolunan tazminatlar ile nafakaların miktarına yönelik istinaf talebinde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2020/1441 Esas, 2021/2491 Karar sayılı kararıyla; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek, davacı kadının tazminat miktarları yönünden istinaf talebi kabul edilmiş, diğer istinaf talepleri ise esastan reddedilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesinin birinci fıkrasına dayalı olarak açtığı davasının reddi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesinin birinci fıkrasına dayalı olarak açtığı davasının reddi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 04.04.2022 tarihli, 2022/594 Esas ve 2022/3186 Karar sayılı kararıyla davalı erkeğin, İlk Derece Mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarından olan eşine karşı fiziksel şiddet uygulama vakıasının onur kırıcı davranış niteliğinde olduğu, o halde, 4721 sayılı Kanun'u 162 nci maddesinde yer alan boşanma sebebinin oluştuğu dikkate alınarak davacı kadının davasının 4721 sayılı Kanun'u 162 nci madde yönünden de kabulü gerekirken, reddinin doğru bulunmadığı, ne var ki, kadının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddenin birinici fıkrasına ilişkin davasının kabulüne dair verilmiş olan karardaki boşanma hükmü, davalı erkek tarafından istinaf edilmeksizin kesinleştiği, bu halde Bölge Adliye Mahkemesince kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca açtığı boşanma davası konusuz hale geldiğinden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatlar az olduğu gibi tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakasının da az olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesi yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca açılan boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 35.000,00 TL maddî ve 35.000,00 TL manevî tazminata, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf incelemesi duruşmalı yapıldığı ve istinaf mahkemesince yeni bir karar verildiği ve talebi kısmen kabul edildiği halde lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usule ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararı vekâlet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme