muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10950, Karar No: 2012/11490, Tarih: 10.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10950 E.  ,  2012/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki taşınmazın cinsinin değiştirilmesi, şerhin terkini davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.05.2012 gün ve 2012/5249- 6598 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440.maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 203,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6218, Karar No: 2014/7778, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6218 E.  ,  2014/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; resmi nikahla evli olan sanıkların, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için sanık ...'dan 22/09/1998 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7909, Karar No: 2018/7721, Tarih: 08.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7909 E.  ,  2018/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında “21.09.2010“ olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “16.02.2010“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-İddianame tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan CMK'nin 172/2. maddesinin "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki amir hükmü uyarınca, soruşturma evresi sonucunda kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni bir delil ortaya çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz. Bu itibarla, haklarında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kesinleştiği hallerde, sanıkların hukuki güvencelerini sağlamak bakımından fiilin yeniden soruşturulabilmesi, “yeni delil bulunması“ ceza muhakemesi şartına bağlanmıştır. Bu şart aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan "hukuk devleti", "adil yargılanma hakkı" ve "non bis in idem" (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz) ilkelerinin ihlallerini de engelleyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında aynı fiilden dolayı Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 11.05.2011 tarih ve 2010/4261 Soruşturma sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verilerek, sanık ... hakkında Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 11.05.2011 tarih ve 2010/4261 Soruşturma-2011/4109 Karar sayılı iddianamesi ile atılı suçlardan kamu davası açılmış, ancak Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 23.05.2011 tarih ve 2011/107 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile iddianamenin iadesine karar verilmesine müteakip, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 15.08.2011 tarih ve 2011/9393 Soruşturma-2011/1519 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 14.03.2013 tarih ve 2011/16485 Soruşturma-2013/1913 Esas sayılı iddianamesi ile de sanıklar hakkında iş bu kamu davasının açılmasına karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre, Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildikten sonra aynı olayla ilgili yeni bir delil elde edilmediği nazara alındığında, resmi belgede sahtecilik suçundan CMK‘nin 172/2. maddesine aykırı olarak açılan kamu davasına ilişkin kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)“16.02.2010“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “21.09.2010“ olarak yanlış yazılması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2215, Karar No: 2010/2878, Tarih: 15.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2215 E.  ,  2010/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Trabzon 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 29.4.2009 gün ve 21-115 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 21.11.2009 gün ve 10084-11797 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkin olup, davanın reddine dair yerel mahkeme kararının davacı Hazinenin temyizi üzerine Dairece onandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, avukatlık parası ve yargılama giderlerinin davacı Hazineye yüklenmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihi itibariyle davasında haklı olan bir kimsenin yargılama sırasında çıkan yasa gereğince haksız duruma düştüğü takdirde yargılama giderleri ve 1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

O halde, öncelikle dava konusu 1513 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kadastro öncesi tüm tapu kayıtları getirtilerek Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediğinin araştırılması, Hazinenin taraf olduğu bir dava sonucunda tescil gördüğünün belirlenmesi halinde kesin hükmün tarafı olan Hazineyi bağlayacağı gözetilerek davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması, aksi halde yöntemine uygun bir şekilde çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalıp kalmadığının keşfen belirlenmesi ve sonucuna göre kıyıda kaldığının anlaşılması durumunda davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulması , çekişmeli taşınmazın kıyıda kalmaması halinde ise yargılama giderlerinden davacı Hazinenin sorumlu tutulacağının gözetilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacı Hazinenin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 12.11.2009 tarih ve 2009/10084 Esas, 2009/11797 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 29.04.2009 tarih ve 2008/21 Esas 2009/115 Karar sayılı kararının HUMK' nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1346, Karar No: 2009/2303, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1346 E.  ,  2009/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Av.... ve ... ile ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ...vekili Avukat... geldiler. Duruşmaya katılmayan ... vs. vekili Avukat ... Sakalar'ın mazeret beyan eden dilekçe göndermiş olduğu görüldü. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Hazinenin dayandığı Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası ile tarafların dayandıkları vergi kayıtlarının yöntemine uygun şekilde mahalline uygulanması, Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasının taraflar açısından kesin hüküm oluşturup oluşturmayacağı üzerinde durulması, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, zilyetliğin ekonomik amacına uygun olup olmadığı, zilyetliğin terk edilip edilmediği hususlarında ayrıntılı bilgi alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsellere ait kadastro tutanak suretleri ve dayanağı belgelerle denetlenmesi ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin ...adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalılardan ... vekili ile ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 625.00.TL. vekalet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren Hazineye verilmesine, 07.04.2009

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17967, Karar No: 2017/8719, Tarih: 08.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17967 E.  ,  2017/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ....Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 130 ada 4 parsel sayılı 3.252,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kargir bir katlı ev, ahır ve fındık bahçesi vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, 30.11.2010 tarihinde satış suretiyle ... adına tapuda kayden intikal ettirilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak taşınmazın kayıp, yitik kişilerden Hazineye intikal eden yerlerden olduğu iddiası ile tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 130 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, kararın tebliği üzerine taraflarca kanun yoluna gidilmediğinden 27.03.2013 tarihinde kesinleştirilmiş, bilahare çekişmeli taşınmaz maliki ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Tapu iptali ve tescil davalarında husumetin dava tarihinde tapu kayıt maliki olan kişi ya da kişilere yöneltilmesi yasal zorunluluktur. Somut olayda çekişmeli 130 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, dava tarihi itibariyle dava dışı ... adına tapuda kayıtlı olup, davalı ...'ın davada taraf sıfatı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddi gerekirken, yazılı şekilde çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, her ne kadar hükmü temyiz hakkı davanın taraflarına ait ise de; davada taraf gösterilmeksizin adına kayıtlı taşınmazın tapusunun iptal edilmesi nedeni ile temyizde hukuki yararı bulunan ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ...'a iadesine, 08.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23716, Karar No: 2014/12540, Tarih: 25.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23716 E.  ,  2014/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

"Sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları birbirinden bağımsız ve ayrı suç oluşturup iddianame ile sanık hakkında 2005 takvim yılı bakımından her iki suçtan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, anılan suçlarla ilgili; ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken eylemin tek suç kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi ve aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenleyen ve kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20773, Karar No: 2023/2837, Tarih: 27.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/20773 E.  ,  2023/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/690 E., 2015/1142 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, O Yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/690 Esas, 2015/1142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca bir ay yirmi gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrrür hükümleri uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

2.Sanığın temyiz isteği; suçlamayı kabul etmediğine ve verilen cezadan dolayı mağdur olacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Askerlik yükümlüsü sanığın birlikte sevke tabi olduğu emsallerinin celp ve sevk tarihinin son gününe kadar askerlik işlemlerini yaptırmadığı ve mazeretine ait herhangi bir belgeyi de askerlik şubesine ibraz etmediği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; suçlamayı kabul ettiğini ve pişman olduğunu beyan ederek hakkında lehine olan yasal ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasını, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Altındağ Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 1843 Esas, 175 Karar sayılı idari para cezasını içeren kararı, idari para cezasının tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE