muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/35217, Karar No: 2012/38477, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/35217 E.  ,  2012/38477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılmaları gerektiğinin tespitine ve 13. dönem TİS'den doğan her türlü ücret alacakları ile davacılara fiilen ödenen ücretler arasındaki fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacının temyizine gelince:

Davacı işçi vekili aracılığıyla açmış olduğu bu davada, davalı ... ile görünüşteki işveren yüklenici firmalar arasındaki hukuki ilişkilerin muvazaalı olduğundan söz edilerek, davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılması gerektiğinin tespitine ve sendika üyeliklerinin işveren genel müdürlüğe bildirildiği tarihten itibaren genel müdürlükle sendika arasında bağıtlanan 13. dönem toplu iş sözleşmesinden doğan her türlü ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde davacı işçinin muvazaalı sözleşmeler kapsamında görünüşte alt işveren işçisi olarak çalıştırıldığı ve baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği açıklanmakla birlikte, hüküm fıkrasında, işçiye yapılan ödemeler değerlendirildiğinde eksik ödeme olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçinin fark ücrete hak kazanmadığı yönündeki verilen karar yerindedir. Ancak davacının muvazaalı alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalıştırıldığı ve asıl işverenin gerçek işçisi sayılması gerektiği yapılan yargılama ile belirlenmiş olmakla davacı işçinin devam eden iş ilişkisi kapsamında yasal haklarının belirlenmesi noktasında sözü edilen tespitte hukuki yararı olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece hüküm fıkrasında, davanın kısmen kabulü ile davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlük işçisi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, isteğin bu yönden reddi hatalıdır. Kararın belirtilen yönden bozulması gerekirsede sözü edilen hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi hükmü uyarınca HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Yine hüküm fıkrasında 2. bentte yazılı olan “Kendini vekille temsil ettiren davalı lehine hesap edilen 50 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine;

“Davanın kısmen kabulü sebebiyle 50,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kısmen red sebebiyle 50,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” yazılmasına.

Hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı olan “Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına…” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine;

“ Davacı tarafından yapılan yargılama gideri 100,69 TL nin kabul ve redde göre taktiren ½ oranında paylaştırılmasına ve 50,34 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13160, Karar No: 2018/10870, Tarih: 04.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13160 E.  ,  2018/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP'tan alınan çizelgeye göre olay günü güneşin saat 06.43'te doğduğu kamera kayıtlarına göre eylemin saat 04.50 sıralarında gerçekleşmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143/1, 116/4 maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12300, Karar No: 2018/4903, Tarih: 28.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/12300 E.  ,  2018/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

11/09/2009 olan suç tarihinin karar başlığına 26/11/2010 olarak yazılması hususunun mahallinde düzeltilmesi ve kısa süreli hapis cezasının, seçenek adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin karar yerine ilavesi ile sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nın 231/11. maddesi gereğince ele alınması için ilgili mahkemelere mahallince ihbarda bulunulması mümkün görülmüş, müşteki ...'un vekili sıfatıyla takip ettiği İstanbul 3. İş Mahkemesinin 2008/465 esas sayılı tespit davasının duruşmasına mazeret bildirmeksizin katılmadığı ve İstanbul 8. İş Mahkemesinin 2008/463 esas sayılı alacak davasında dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi üzerine dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesi konusunda gereğine tevessül etmediği kabul edilen sanığın, eylemlerini zincirleme biçimde gerçekleştirdiği halde hakkında TCK 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması ve yüklenen suçu TCK 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5147, Karar No: 2016/1763, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/5147 E.  ,  2016/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında yakınan ... ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sanıkların yakınan ... ...'den yağmaladıkları suça konu cep telefonunu bir cep telefoncuya sattıklarını belirtip yerini gösterdikleri, telefonun bu işyerinden alınarak yakınana tesliminin yapıldığı, ancak satın alan kişinin zararının giderilmediğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle sanıkların cezalarından indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ... ve ... ... ile sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Sanıkların kasten işlemiş olduğkları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yakınan ... ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ceza Muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaşılacak araçlar ise delillerdir. Sanık, tanık açıklamaları, bunun dışındaki kişilerin açıklamaları, tutanaklar, özel yazılı açıklama, görüntü ve /veya ses kayıt eden araçlarla açıklama ve belirtilen şekilde ayrıma tabi tutulabilir.

Deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma evresi eksik ise bu husus mutlaka giderilmelidir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp, tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez.

Eylem ve/veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için önce işlenip işlenmediği sorunu çözülerek başlanır. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanır. Hakimin bunu kararında denetlenebilir gerekçe ile göstermesi de zorunludur. Gerekçe bir mantıksal kronolojide bu şekilde incelenir.

İş bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Dosya içeriğine göre, 19.06.2014 günü saat 17:30 sıralarında yanında arkadaşı ... ... ile yürüyen yakınan ... ...'ın elinde bulunan cep telefonunu almak için sanık ...'in çekiştirdiği, yakınanın vermemek için direnmesi üzerine bu kez eli ile yakınanın ellerine ve kollarına vurarak bileğini kıvırıp zorla elinde bulunan cep telefonunu aldığı olayda, çevredeki güvenlik kamera kayıtlarında sadece sanık ...'in görüntüsünün olduğu, sanık ... ile ilgili bir görüntünün mevcut olmadığı, suça konu cep telefonununda sanık ...'in üzerinde bulunduğu, sanık ...'i yakınanın kesin ve net olarak teşhis ettiği,

Yakınanın 19.06.2014 tarihli emniyet ifadesinde, “Olay günü arkadaşımla yolda yürürken bir kişi arkamdan gelerek elimde bulunan telefonumu çekip almaya çalıştı. Ben vermek istemeyince elime, koluma vurarak bileğimi kıvırıp telefonumu aldı. Tek başına kaçmaya başladı. Ben de şahsı kovalamaya başladım. Ancak yakalayamayınca şikayete gittim.” diye söylediği, yargılama aşamasında ise dinlenmediği,

Yakınanın yanında bulunan tanık ... ... ...'ın da yakınanı doğrular tarzda anlatımda bulunduğu,

Sanık ... ...'ın 19.06.2014 tarihli Savcılık beyanında, olay sırasında yalnız olduğunu, suçu tek başına işlediğini kabul ettiği, aynı gün yapılan sorgu sırasında ise, “Sanık ... yanımdaydı. Ancak benim bu işi yapacağımı bilmiyordu. Mağdurun elindeki telefonu bir anda aldım.” diye beyanda bulunduğu,

Sanık ... ... ise, 19.06.2014 tarihli savcılık beyanında suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, yargılama aşamasında 06.02.2015 tarihli celsede ise, “ Biz aç ve işsizdik. Bu işi yaptık.” şeklinde söylediği dikkate alındığında,

Sanık ... ... ise, 19.06.2014 tarihli savcılık beyanında suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, yargılama aşamasında 06.02.2015 tarihli celsede ise, “ Biz aç ve işsizdik. Bu işi yaptık.” şeklinde söylediği dikkate alındığında,

İddia, iddiayı teyit eden kamera kayıtları, suça konu telefonun sanık ... ...'ın üzerinde ele geçirilmesi, sanık ...'in birbiri ile örtüşen ve yakınan ile tanığın iddialarını doğrulayan beyanları ve sanık ... ...'ın 06.02.2015 tarihindeki mahkeme beyanı dışındaki tüm beyanları dosyadaki diğer delil ve beyanlarla uyumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca;

Yakınan ... ...'a karşı yağma eylemini ... tek başına mı yapmıştır yoksa sanık ... ve ... el ve işbirliği ile mi eylemi gerçekleştirmiştir şeklinde ortada aşılması gereken hukuki bir hal ortaya çıkmıştır.

Sanık ... yabancı uyruklu olup olayları karıştırma ihtimali de düşünüldüğünde, 06.02.2015 tarihli celsede “Biz aç ve işsizdik. O yüzden bu işi yaptık.” şeklindeki beyanda bulunması da olanaklıdır.

Bu duraksamaların ortadan kaldırılabilmesi için yakınan ... ve tanık ... ... ...'ın mahkeme huzurunda ayrıntılı beyanlarının alınıp, gerektiğinde sanıklardan olay ile ilgili açıklamalar saptandıktan sonra sanık ...'ın suç teşkil eden haksız bir fiili olup olmadığı belirlenip sonucuna göre, sanık ...'in yağma eyleminin de hukuki nitelendirmesinin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve savunmanı ile sanık ... ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10393, Karar No: 2018/11260, Tarih: 18.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/10393 E.  ,  2018/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça konu ilave binaların hangi tarihte ve kim tarafından yapılmış/yaptırılmış olduğunun tespiti açısından, yapının bulunduğu yere ilişkin önceki yıllara ait hava fotoğrafları ve/veya uydu görüntülerinin temin edilmesi, mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişiden yapım tarihinin belirlenmesine yönelik inşaatta kullanılan çeşitli malzemelerin cinsi ve üretim tarihleri gibi özelliklerinden faydalanılarak teknik verilere dayalı rapor alınması, ayrıca varsa komşu taşınmazlarda oturanlar, yapımda çalışan şahıslar belirlenerek tanık sıfatıyla dinlenip, taraflar arasındaki kira sözleşmelerine ilişkin hususlarla tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, ayrıca hükümden sonra, 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2945, Karar No: 2024/14734, Tarih: 04.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2945 E.  ,  2024/14734 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/431 E., 2024/57 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; suç tarihlerinin, en aleyhe kabulle, 31.12.2010, 31.12.2011, 31.12.2012 ve 31.12.2013 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve bozma öncesi yapılan yargılamada zamanaşımı süresini kesen en son işlemin 20.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, 20.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararından hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13538, Karar No: 2023/3764, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13538 E.  ,  2023/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 24.07.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçeleri ise 01.09.2022 tarihinde verilmiştir. Kamulaştırma bedel tespit ve tescil davaları 6100 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca ivedi işlerden olup adli ara verme süresi içinde de görüldüğünden bu davalara ilişkin temyiz süresi adli tatil sürecinde de işleyeceği anlaşılmakla yasal süre geçirildikten sonra 01.09.2022 tarihinde verilen davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 870 ve 885 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele kamulaştırmaya konu edilen taşınmazların gerçek değerinin, acele kamulaştırma kararında tespit edilenden daha yüksek olduğunu, taşınmazların kamulaştırmadan arta kalan alanlarında değer kaybı olacağını bu nedenlerle yerinde yeni bir bilirkişi ve keşif incelemesi yapılarak taşınmazların gerçek değerinin tespit edilmesini, yargılama giderleri ve ücreti vekâletin davacı yana tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI