muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6746, Karar No: 2019/16960, Tarih: 30.09.2019

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21. maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir (Yargıtay 9.HD. 26.10.2010 gün, 2009/27121 E, 2010/30468 K). Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

d)-İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/37372 E, 2010/31566 K).

e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD 21.10.2010 gün 2008/40992 E, 2010/39123 K.). Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün 2008/33748 E, 2010/20389 K.).

f)-Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır (Yargıtay 9.HD. 27.06.2008 gün 2007/23861 E, 2008/17735 K.). Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır (Yargıtay HGK. 21.10.2009 gün, 2009/396 E, 2009/441 K).

g)-Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/40032 E, 2010/31666 K).

h)-İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün, 2008/33597 E, 2010/20380 K). Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (Yargıtay HGK. 27.1.2010 gün 2009/9-586 E, 2010/31 K. ; Yargıtay 9.HD. 13.7.2010 gün, 2008/33764 E, 2010/23201 K.).

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece davacının ulusal bayram genel tatil ücreti talebi, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun yürürlüğü döneminde düzenlenen ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420. maddesine tabi olmayan ibranameye değer verilerek reddedilmiş ise de davacının iş sözleşmesi 31.10.2010 tarihinde son ermiş olup 28.10.2010 tarihli ibranamenin iş sözleşmesi devam ederken alındığı açıktır. Davacı tarafından kabul edilmeyen ve iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibraname geçersiz olduğundan bu ibranameye değer verilmesi mümkün değildir. Davacının ulusal bayram genel tatil ücreti talebi hakkında ibraname dikkate alınmaksızın dosyadaki diğer deliller değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/913, Karar No: 2017/10115, Tarih: 05.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/913 E.  ,  2017/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05/02/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalılardan ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkillerinin ..., ..., ... mah. 86 pafta, 350 ada 66 sayılı parselde kayıtlı taşınmazda kat maliki olduğunu, apartmanda mevcut bağımsız bölümlerin m²'lerinin farklı olmasına rağmen, arsa paylarının eşit olarak tapuya kaydedildiğini ve hakkaniyete aykırı olduğunu öne sürerek arsa paylarının tespit edilerek düzeltilmesini ve tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkillerinin ..., ..., ... mah. 86 pafta, 350 ada 66 sayılı parselde kayıtlı taşınmazda kat maliki olduğunu, apartmanda mevcut bağımsız bölümlerin m²'lerinin farklı olmasına rağmen, arsa paylarının eşit olarak tapuya kaydedildiğini ve hakkaniyete aykırı olduğunu öne sürerek arsa paylarının tespit edilerek düzeltilmesini ve tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davaya konu taşınmazın zemin artı 3 normal katlı olduğu her katta 4 daire bulunduğu, dairelerin kat ve cephelerinin, yüzölçümlerinin farklı olduğu ancak, her katta bulunan bağımsız bölümlere büyüklüğü, cepheleri ve manzaraları dikkate alınmadan tüm bağımsız bölümlere eşit olarak 20/320 arsa payı verildiği, tapu kaydı yapılan keşif ve bilirkişi raporu ile arsa paylarının değerleri ile orantılı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilerek yeni arsa payları düzenlenmiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 31.10.1966 tarihinde kat irtifakı 21.09.1967 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 21.09.1967 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.Dava konusu taşınmazda 1967 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.480,00.-TL’nin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ...'e verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20870, Karar No: 2014/8215, Tarih: 26.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20870 E.  ,  2014/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/399591

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2006/361 (E) ve 2011/373 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini savunması karşısında; tanıklar Emin , Engin , Ülkü ve Ramazan 'ın beyanları doğrultusunda sanığın olay tarihinde hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yurda geldiği kabul edilse bile müştekiye ait bilgisayar, cep telefonu ve cüzdanın bizzat sanık tarafından alındığına dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK.nun 225/1.maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla sanık hakkında iddianame içeriğine göre hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı ancak konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı ek iddianame düzenlenmesi yoluna gidilmesi yerine, ek savunma hakkı verilmek suretiyle sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16406, Karar No: 2012/4570, Tarih: 04.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/16406 E.  ,  2012/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın tarlasına hayvanlarını sokup biçip öbekler haline getirilen ot yığınlarından 150 tanesini yedirmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği, sanık savunması, tanık beyanları, olay yeri tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31858, Karar No: 2013/20012, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31858 E.  ,  2013/20012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02/12/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34843, Karar No: 2017/1167, Tarih: 13.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34843 E.  ,  2017/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'na Aykırılık

HÜKÜMLER : Kamu Davasının Reddi (CMK. 223/7 md. Uyarınca)

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

3621 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan zarar görmesi nedeniyle davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı bulunan ancak, duruşmaya çağrılmayan Maliye Bakanlığı'nın (Hazine) temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın ilgili kuruma tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, anılan kuruma tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra bu kurumca da temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek, Dairemize gönderilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5411, Karar No: 2010/5076, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5411 E.  ,  2010/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞTİRME : Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/45 Esas sayılı dosyası

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2008 tarih ve 2006/371-2008/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davasında, müvekkilinin davalı kooperatifte iki ortaklığının bulunduğunu, kur’a çekilerek tahsislerin yapıldığını, birinin birleşen davanın davalısı adına çıkan konut ile takas edildiğini, diğer ortaklara konutların teslim edildiği gibi tapularının da adlarına tescilinin sağlandığını, teslim edilmemesi nedeniyle konutları kiraya veremediğini, ayrıca eksik imalatların bulunduğunu, müvekkilinin son genel kurulda belirlenen aidat borcu dışında borcunun olmadığını, konutların bu genel kurul öncesinde teslim edildiğini ileri sürerek, konutların tapularının iptali ile müvekkili adına tesciline, 10.000 YTL kira kaybı tazminatı ile eksik ve kusurlu imalatların karşılığı 1.500.00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konutların tesliminin belli bir tarihte yapılacağının kararlaştırılmadığını, davacının akçalı yükümlülüklerini yerine getirmediğini, iddiaların yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, takasın yapıldığının doğru olduğunu açıklamıştır.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, uyuşmazlığa konu taşınmazların kur’a ve takas yolu ile davacı adına tahsis edildiği, yargılama sırasında ferdileştirme yapılarak başkaları adına tapularının verildiği, çekişmenin bu taşınmazların tapu kayıtlarının davacı adına tescilinin yapılıp yapılmayacağı, yoksun kaldığını iddia ettiği kira bedeli ile eksik-ayıplı iş bedelini tahsil edip etmeyeceği noktalarında toplandığı, tahsisli taşınmazın tapusunun, eksik ve ayıplı imalattan doğan tazminatın ve kira kaybının talep edilebilmesi için ortağın tüm edimlerini yerine getirmesi veya eşitlik ilkesi gereği diğer ortakların yerine getirdiği edimleri aynen ifa etmesinin zorunlu olduğu, davacının iki ortaklığı nedeniyle aidat borçlarının bulunduğu, tapu iptal ve tescil davasının konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, kooperatif ortaklığına dayalı tapu iptal ve tescil, ayıplı ve eksik imalat ile konut teslim edilmemesi nedeniyle kira kaybı tazminatlarının tahsili istemlerine ilişkindir. Davacının, davalı kooperatifte iki ortaklığının bulunduğu, davanın bu iki ortaklığa dayalı olarak açıldığı ve yargılama sırasında bir ortaklık dolayısıyla anlaşmanın sağlandığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Yapılan yargılama sonucunda davacının uyuşmazlığa konu ortaklıklarına ilişkin olarak halen bir takım akçalı yükümlülüklerini yerine getirmediği, aidat borcunun bulunduğu tespit edilmiştir. Esasen, bu yön davacı tarafın da kabulündedir. Ayrıca, uyuşmazlığa konu taşınmazda keşif tarihi itibariyle ayıplı veya eksik imalat tespit edilmemiştir. Esasen, davacı vekilinin ayıplı ve eksik imalata yönelik temyiz itirazı da bulunmamaktadır.

Yapı kooperatifi ortaklığındaki asıl amaç, ödenen aidatlar karşılığında ortağa oturmasına elverişli konut teslim edilmesidir. Genel kurulda ayrıca bir karar alınmamış ise konutun ayıpsız ve eksiksiz şekilde teslim edilmesi esastır. Kural olarak, ortağın adına tahsis edilen konutun adına tapusunun verilmesini isteyebilmesi, üzerine düşen akçalı yükümlülüklerin tamamını yerine getirmesi koşuluna bağlıdır. Dolayısıyla, aidat veya başka adla genel kurulca karar altına alınan akçalı yükümlülüğün tamamını yerine getirmeyen ortağın kooperatife karşı tapu iptal ve tescil davası açma hakkı bulunmamaktadır.

Öte yandan, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’n 23 ncü maddesi hükmü uyarınca kooperatif ortakları arasında eşitlik ilkesi geçerlidir. Bu eşitlik, mutlak eşitlik anlamında olmayıp, eşit durumda olanlar arasında eşitliktir.