muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4180, Karar No: 2022/15821, Tarih: 08.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4180 E.  ,  2022/15821 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Türkiye İş Bankası A.Ş. hakkında 62.508,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16/10/2019 tarihli ve 43422173-311.02 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/05/2020 tarihli ve 2019/2619 değişik iş sayılı kararına karşı kurum vekilince yapılan itirazın reddine dair mercii Elazığ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1415 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve KYB. 2022/49402 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

4857 sayılı Kanun'un 30/1. maddesinde yer alan "İşverenler, elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör işyerlerinde yüzde üç engelli, kamu işyerlerinde ise yüzde dört engelli ve yüzde iki eski hükümlü işçiyi veya 21/6/1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu veya 16/6/1927 tarihli ve 1076 sayılı Yedek Subaylar ve Yedek Askeri Memurlar Kanunu kapsamına giren ve askerlik hizmetini yaparken 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 21 inci maddesinde sayılan terör olaylarının sebep ve tesiri sonucu malul sayılmayacak şekilde yaralananları meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler. Aynı il sınırları içinde birden fazla işyeri bulunan işverenin bu kapsamda çalıştırmakla yükümlü olduğu işçi sayısı, toplam işçi sayısına göre hesaplanır." şeklindeki düzenleme uyarınca özel sektör işyerlerinde engelli işçi çalıştırılması gerektiği,

Dosya kapsamına göre, Türkiye İş Kurumunca düzenlenen 14/10/2019 tarihli işgücü çizelgesinden muteriz firmanın 4857 sayılı Kanun’un 30. maddesi kapsamında 2018 yılı Kasım, 2019 yılı Ocak-Ağustos ayları arasında 2 engelli işçi çalıştırması gerekirken hiç engelli işçi çalıştırmadığı anlaşılmakla, her ne kadar muteriz kurum tarafından 16/09/2019 tarihinde Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden iş görüşmesi yapılması için talepte bulunulmuş ve 25/09/2019 tarihinde engelli-işveren görüşmeleri yapılmışsa da görüşmeler sonunda işverence 33 adayın da işe uygun olmadığı kanaatine varıldığı, bu davranışın idari para cezasından kurtulmaya yönelik olduğu gibi, Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden yapılan talebin ve yapılan iş görüşmelerinin kabahatin meydana geldiği tarihten sonra yapılmadığının sabit olması karşısında, idari para cezasının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar muteriz kurum tarafından 16/09/2019 tarihinde Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden iş görüşmesi yapılması için talepte bulunulmuş ve 25/09/2019 tarihinde engelli-işveren görüşmeleri yapılmış ve görüşmeler sonunda işverence 33 adayın da işe uygun olmadığı kanaatine varıldığı belirtilmiş ise de; bu davranışın idari para cezasından kurtulmaya yönelik olduğu gibi Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden yapılan talep ve gerçekleştirilen iş görüşmeleri tarihlerinin, kabahatin meydana geldiği tarihlerden sonra olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Elazığ 2. Sulh Ceza Hakimliği' nin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1415 Değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 08/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8299, Karar No: 2021/543, Tarih: 18.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8299 E.  ,  2021/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: GAZİOSMANPAŞA 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm: Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kolluk görevlilerinin durumundan şüphelenerek durdurduğu sanık ve yanında bulunan ...'ın yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmaması üzerine çevrede yaptıkları aramada şahısların geldikleri istikamette az geride otların arasında peçete kağıdına sarılı vaziyette uyuşturucu ele geçirdikleri olayda; sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında ele geçen uyuşturucu maddeyi ...'ın attığını beyan etmesi karşısında; ... hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/12421 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine görülen Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi'nin 2013/1509 esas sayılı dosyasının aslı ya da denetime imkan verecek şekilde onaylı örneğinin dosya arasına konularak ve ...'ın duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılıp, yöntemince bilgi ve görgüsüne başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4370, Karar No: 2020/1527, Tarih: 19.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4370 E.  ,  2020/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.12.2010 tarih 2010/85340 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da dava açılmasına rağmen bu eylem nedeniyle hüküm kurulmadığı anlaşılmakla atılı suç nedeniyle mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21016, Karar No: 2012/18096, Tarih: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21016 E.  ,  2012/18096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 5. As.CM)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin hukuki dayanaktan yoksun olan 14.07.2010 gün ve 1418/151 sayılı ek kararının kaldırılmasına, sanık müdafiinin dilekçesine ekli rapordan sağlık mazereti nedeniyle kusuru olmaksızın süreyi geçirdiği anlaşılmakla eski hale getirme isteminin ve temyizinin süresinde olduğunun kabulüne karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2002 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2359, Karar No: 2024/4091, Tarih: 17.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2359 E.  ,  2024/4091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/590 E., 2016/68 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; eşya ticari miktarda olduğu ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ile beraatine karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde saat 16.35 sıralarında kolluğa ulaşan, sanığa ait ikamette bol miktarda kaçak sigara bulunduğu şeklindeki telefon ihbarı üzerine, Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile sanığa ait ikamette yapılan aramada, elbise dolabı içerisinde 100 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında; dava konusu sigaraları kendisi ve ailesinin içmesi için aldığını, çobanlık yapmaya gittiğinde 7-8 ay kadar kaldığından fazla miktarda sigara almak durumunda kaldığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği belirlenmiştir.

1.Sanık dava konusu kaçak sigaraları içmek için aldığını beyan etmiş ise de; sanıkta 100 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre ele geçen kaçak sigaraların kişisel kullanım dışında miktar ve niteliği nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2.Davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi'nin karar başlığında katılan yerine şikâyetçi olarak gösterilmesi, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27468, Karar No: 2014/11720, Tarih: 16.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27468 E.  ,  2014/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Düşme, Beraat

I- Katılan vekilinin “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

Vergi incelemesine esas olmak üzere defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının şirket yetkilisi sanığın bizzat kendisine 09.08.2007 günü tebliğ edildiği, buna rağmen sanığın varlığı noter tasdik bilgileriyle sabit olan 2003 yılına ait defter ve belgelerini 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme elemanına ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın 26.02.2011 tarihli savunmasında kendisine tebligat yapılmadığını savunmasına karşın, 09.08.2007 günlü tebligatın bizzat sanığa yapılmış olması sanığın 09.01.2008 tarihli Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde 2002 yılında işlerinin bozulduğunu birçok adres değişikliği yaptığını nakil sırasında defterlerinin kaybolduğunu beyan etmesi karşısında; süreklilik gösteren dairemiz kararları ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273-288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere kayıp iddiasının mevcudiyetine nazaran usulüne uygun tebligatın da aranmayacağı ve 213 sayılı VUK'nun 139/1. madde ve fıkrasındaki, incelemenin işyerinde yapılması zorunluluğunun bulunmadığı cihetle; sanığa yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun tüm yasal unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden , yasal olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17422, Karar No: 2017/9626, Tarih: 25.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17422 E.  ,  2017/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne,dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili özetle: Davalılardan ... Ltd.Şti. adına kayıtlı olup diğer davalı ... yönetimindeki ... plaka sayılı araç ile müvekkili ...'ın maliki bulunduğu ... plakalı araca çarparak hasar verdiği. Meydana gelen kazada davalı ...'ün %80 kusurlu olduğunu, olay yeri tespit tutanaklarında ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... D.İş sayılı kararında da davalı ...'ün (%80) kusurlu olduğu meydana gelen kaza sonucu araçta 11.125,00 TL hasarın meydana geldiğinin tespit edildiğini, davalılar aleyhine... İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasından ilamsız takip başlatıldığını ancak davalıların borca itiraz etmeleri nedeniyle takibin haksız yere durduğunu bu nedenle davalıların icra dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilerek yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerine yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/10 esas sayısı ile yürütülen takip dosyasında her iki davalının borca itirazının kısmen kabulü kısmen reddi ile Takibin 7.445,00 TL asıl alacak iş bu bedele haksız fiil tarihinden itibaren takip

tarihine kadar işletilen 152,62 TL yasal faiz olmak üzere 7.597,62 TL üzerinden bu bedele takip tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, hasar bedelinin tespiti, bilirkişi incelemesi gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm dair hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşan ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 389,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20942, Karar No: 2021/217, Tarih: 19.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20942 E.  ,  2021/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, TCK'nun 151/1 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği tarih olan 01/07/2010 ile denetim süresi içerisinde suçun işlendiği tarih olan 10/05/2012 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu da gözetilerek, suç tarihi olan 25/01/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu TCK'nın 116/2-4, 119/1-c maddelerinin gerektirdiği olağanüstü zamanaşımı süresinin 10 yıl 15 ay olması sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından dava zamanaşımının henüz dolmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

1)Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2)12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun sosyal inceleme raporu ve farik mümeyyiz raporunun dosya içerisinde bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5966, Karar No: 2018/4144, Tarih: 28.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5966 E.  ,  2018/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.09.2010 gününde verilen dilekçe ile kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ... iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 14.06.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ... iptal ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; 27.06.2002 tarihinde davalı yüklenici ... ile arsa sahipleri ..., ..., ... ve ... arasında düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, dava konusu 36187 ada 5 nolu parselde inşa edilecek binanın 2. normal katında yer alan bir dairenin tamamı ile 1. ... kat kuzey cephede yer alan 1 dairenin 1/2 sinin ...'e verileceğinin kararlaştırıldığını, yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendisine düşen 2. ... 2 nolu bağımsız bölümün 05.03.2004 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satın alındığını, ancak halen tapuda arsa sahibi adına kayıtlı görünen bağımsız bölümün davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili, kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre 10 nolu bağımsız bölümün tamamı ile 4 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının davalıya ait olduğunu, ancak kat irtifakı kurulurken 4 nolu dairenin ... kaydının başka bir arsa sahibi adına düzenlendiğini, davalı ...'in bu durumdan haberi olmadığını, bu durumu farkedip müteahhitten 1/2 hissesini istediğinde, müteahhitin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendisine düşen 2. ... kat 2 nolu gayrimenkulü vermeyi teklif ettiği, davalı arsa sahibinin bunu kabul ettiğini, 08.02.2009 tarihli adi yazılı bir sözleşme akdederek, bu değişikliği yazılı hale getirdikleri, bu nedenle davacıya devri kararlaştırılan gayrimenkulün aslında davalıya ait olduğunu, ayrıca yüklenicinin üzerinde düşen yükümlülükleri de yerine getirmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili beyan dilekçesinde de; 4 nolu daire yerine aslında 3 nolu dairenin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davalıya ait olacağının kararlaştırıldığını, hatalı olarak 4 nolu daireden bahsedildiğini, 3 nolu bağımsız bölümün de diğer arsa sahibi ... adına kayıtlı olup, 28.04.2003 tarihli resmi senet ile ...'a satıldığını beyan etti.