muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1176, Karar No: 2022/1939, Tarih: 28.12.2022

Hâkimlerin verdikleri kararlarından dolayı ilke olarak sorumlu tutulamayacakları esas olmakla beraber, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hâkimin bağımsızlığı kadar tarafsızlığını da güvence altına almak amacıyla, onun hukuki sorumluluğunu sınırlı olarak kabul etmiş ve aynı zamanda sorumluluğun tespitini özel bir usule tâbi tutmuştur.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için; HMK’nun 46. maddesinde tahdidi olarak yazılı bulunan sebeplerin bir ya da bir kaçının gerçekleşmesi, hâkimin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya karşı tarafla dostluğu nedeniyle, davacı aleyhine, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olması, kasten, adalete ve yasalara aykırı karar verdiğinin, tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olması, davacının karardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Somut olayın incelenmesinde;

İncelenen tüm dosya kapsamına göre;

Eskişehir 4. İcra Müdürlüğünün 2020/2866 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiği iddiasıyla ödeme emrinin tebliğ tarihinin 02/09/2020 tarihi olarak düzeltilmesinin talep ve dava edildiği, Eskişehir 3.İcra Hukuk Mahkemesinin 03/09/2020 tarih ve 2020/361 E. sayılı ara kararı ile davacı vekilinin tedbir talebinin kabulü ile takibin tedbiren durdurulmasına kararı verildiği, 21/04/2021 tarih ve 2020/361 E. - 2021/240 K.sayılı kararı ile Eskişehir 4. İcra Müdürlüğünün 2020/2866 Esas sayılı dosyasında davacı-borçlu adına çıkartılan 12/08/2020 tebliğ tarihli ödeme emri tebligatının tebliğ tarihinin iptaline, Eskişehir 4. İcra Müdürlüğünün 2020/2866 Esas sayılı dosyasında davacıya çıkartılan ödeme emrinin 02/09/2020 tarihinde tebliğ edildiğinin tespitine karar verildiği, dosyanın istinaf aşamasında olduğu görülmüştür.

Tazminat istemi, yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara ilişkindir. Davacının iddiası ve gelişim biçimi itibariyle, hukuki süreç işlemiş, ancak henüz tamamlanmamış, yasa yolları tüketilmemiştir. Bu aşamada zararın varlığından söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Hâkimin bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile bunların gerçekleştirilmesine yönelik teminatlar hâkimlerin keyfî davranabilecekleri, istedikleri şekilde karar verebilecekleri ve bu kararlardan da sorumlu olmayacakları anlamına gelmemekle birlikte, somut olayda, HMK’nun 46. maddesinde sayılan sebeplerin mevcut olmadığı sonuç ve vicdani kanaatına varıldığından, işbu davanın reddine ve ...nun 49. maddesi hükmü uyarınca davacının 700-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

2-HMK’nun 49.maddesi uyarınca davacının takdiren 700-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince; alınması gereken 93,10-TL başvurma harcı yerine 83,50-TL alındığından, eksik kalan 9,60-TL harç ile alınması gereken 123,60-TL maktu karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 133,20-TL bakiye harcın, peşin alınan 1.707,75-TL harçtan düşülerek geriye kalan 1.574,55-TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafca yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

6-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4.bendi gereğince takdir edilen 5.940-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Hazinesine verilmesine,…” gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde:

“(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca; yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olan Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

11. Hâl böyle olunca; yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olan Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 28.12.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6200, Karar No: 2020/3879, Tarih: 23.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/6200 E.  ,  2020/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde ... Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın 25/04/2010 tarihinde meydana gelen su basması olayında hasarlandığını, 28.619,55-TL olarak tespit edilerek 17/09/2010 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalılar İSKİ ve bina maliki ...'in meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.619,00-TL rucüen tazminat alacaklarının ödeme tarihi olan 17/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İSKİ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, su basmasının tamamı ile İSKİ'den kaynaklanan sorun olup müvekkilinin maliki olduğu bina ile ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı İSKİ yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 28.615,55 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 27.02.2017 tarih, 2014/11561 Esas 2017/1090 Karar sayılı kararı ile gerçek zararın tespiti için bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucunda göre karar verilmesi için karar bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece, İski açısından davanın reddi, ... mirasçıları açısından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası nedeniyle ödenen maddi tazminatın rücu edilmesi istemine ilişkindir.

Dairemizin 27.02.2017 tarih, 2014/11561 Esas 2017/1090 Karar sayılı kararı ile bozmadan önce verilen ilk mahkeme kararında davalı İSKİ açısından davanın reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı ve davalı İSKİ vekillerince gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmemiş, böylelikle davalı İSKİ hakkında verilen karar kesinleşmiştir. dairemizin 27.02.2017 tarih, 2014/11561 Esas 2017/1090 Karar sayılı kararı ile davalı ... yönünden gerçek zararın tespiti için ayrıntılı bilirkişi raporu alınması için karar bozulmuştur.

O halde, ilk kararda davalı İSKİ yönünden kesinleşmiş olduğundan davalılardan İSKİ hakkında yeni bir hüküm kurulması mümkün olmadığından bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aleyhine olacak biçimde yeniden hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

O halde, ilk kararda davalı İSKİ yönünden kesinleşmiş olduğundan davalılardan İSKİ hakkında yeni bir hüküm kurulması mümkün olmadığından bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aleyhine olacak biçimde yeniden hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9061, Karar No: 2015/6257, Tarih: 23.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9061 E.  ,  2015/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18230, Karar No: 2022/18026, Tarih: 29.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/18230 E.  ,  2022/18026 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ... 6. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.09.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre, işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.09.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21428, Karar No: 2015/26690, Tarih: 06.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/21428 E.  ,  2015/26690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/311-2014/49

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai ve hafta-genel tatil alacakları tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanı ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaklardan takdiri indirim yapılmaması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden tanık beyanlarının esas alınarak hesaplanan alacaklardan dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek yüzde otuzdan aşağı olmamak üzere bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20968, Karar No: 2015/11109, Tarih: 22.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20968 E.  ,  2015/11109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/171-2013/550

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği M. Ş.'in kullandığı ve davalıların işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın 25.12.2008 tarihinde araçtaki yükün boşaltılması sırasında damperi kaldıran pistonun kırılması nedeniyle şoför mahallinin üzerine düşmesi neticesinde müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı eş Dilek için 10.000,00 TL manevi tazminat ile 4.000,00 TL maddi tazminatın ve diğer davacılar için 3.500,00'er TL maddi tazminat ile 2.000,00'er TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre kazanın meydana geldiği yerin umuma açık bir yer olmayıp özel mülke tabi olduğu, 2918 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince karayolu gibi değerlendirilebilecek yerlerden olmadığı, olayın trafik kazası olmayıp iş kazası olduğu, bu nedenle davalı sigorta şirketinin tazminat sorumluluğu olmadığı gerekçesiyle ve davalı R.. B..'ın ise işleten sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin davalı R.. B..'a yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiş, mahkemece davalı sigorta şirketi yönünden her ne kadar kazanın meydana geldiği yerin umuma açık bir yer olmadığı, özel mülke tabi olduğu belirtilmiş ise de dosyadaki bilgilerden, kazanın meydana geldiği yerin karayoluna bağlantısı olduğu için 2918 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ancak kazanın aynı yasanın 85. maddesi anlamında aracın işletilmesi esnasında gerçekleşmediği için davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun oluşmadığı bu açıdan mahkemenin gerekçesi hatalı olmakla beraber sonucu itibariyle doğru olan hüküm onanmıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2497, Karar No: 2014/2113, Tarih: 04.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2497 E.  ,  2014/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CİDE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2008/22-2013/24

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında A. Köyü çalışma alanında bulunan .... ada 20 parsel sayılı 641,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı M.. A.. tarafından davalı M.. G.. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 113 ada 20 parsel sayılı taşınmazın davalı M.. G.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince Kadastro Mahkemesine aktarılan 2009/174 Esas sayılı dava dosyasında mahkemece davacının tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay'ca "Ağustos 1310 tarih 9 sıra numaralı tapu kaydına davalının taraf olduğu Şenpazarı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/8-137 Esas sayılı hükmüne konu dosyasında kapsam tayin edildiği, anılan kararın ve tapuya tayin edilen kapsamın davalıyı bağlayacağı açıklanarak, sözü edilen dava dosyasında tayin edilen kapsamın çekişmeli taşınmazı içine alıp almadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiş; mahkemece 02.07.2009 tarihli celsede bozma ilamına uyulmuştur. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamı doğrultusunda değerlendirme yapılması zorunludur. Mahkemece bozma doğrultusunda işlem yapılmaksızın çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kapsamında kalmadığının kabulü isabetsizdir. Hal böyle olunca; 1992/8 Esas sayılı dava dosyasının hükmünde sözü edilen 28.08.1989 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümün çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı, söz konusu fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölüm ile dava konusu parselin kadastro paftası çakıştırılarak, davacının dayanmış olduğu tapu kaydının kapsamı belirlenip araştırılmalı, taşınmazın tapu kaydı kapsamında kalmadığının belirlenmesi halinde davacının davasının reddi ile taşınmazın davalı adına tesciline karar verilmelidir. Aksi halde davacının davasının babası Veyis'in tapudaki 36/192 payı oranında kabulüyle bu payın Veyis mirasçıları adına, kalan payın ise davalı adına tesciline karar verilmelidir. Davacı M.. A..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.