muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/485, Karar No: 2021/1188, Tarih: 07.10.2021

29. Tüm bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, muris muvazaasına ilişkin davaların niteliği gereğince taraflarca sunulan delillerin, her somut olayın özelliğine göre az yukarıda açıklanan objektif olgulardan da yararlanılarak bir bütün olarak değerlendirilmesi ve sonuca ulaşılması gerekmektedir.

30. Yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;1928 doğumlu olan mirasbırakan Nuriye Yalçın 28.10.2011 tarihinde vefat etmiş olup, sağlığında 06.08.2009 tarihli vekâletname ile dava dışı gelini Hatice Yalçın’ı vekil tayin etmiş, adı geçen vekil de çekişme konusu taşınmazlarda murise ait bulunan 2/8 payları 02.09.2009 tarihli satış işlemiyle eşi davalı ...’a devretmiştir.

31. Dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarına göre, eşini erken yaşta kaybeden murisin geride altı çocuğuyla kaldığı, bunun üzerine en büyük çocuğu olan davalı oğluyla birlikte yaşamaya başladığı, davalının desteği ile diğer çocuklarını büyütüp evlendirdiği, öldüğü tarihe kadar davalı oğlunun evinde yaşayan murisin her türlü bakım ve ihtiyacını davalının sağladığı, hastalığı nedeniyle uzun yıllar boyunca hastaneye götürüp getirdiği, tedavi ve ilaç giderlerini karşıladığı, ölmeden önceki son aylarında yatağa bağımlı duruma gelen murisin bu dönemdeki bakımının da yine davalı ve eşi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.

32. Olayların anlatılan bu gelişimi karşısında, murisin diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla değil de uzun yıllar boyunca evinde yaşadığı davalı oğlunun kendisine sağladığı bakım ve desteğin yarattığı minnet duygusu ve yine ileride de bakacağı düşüncesiyle temlikte bulunduğunu göstermektedir. Nitekim, murisin son zamanlarında yatağa bağımlı olduğu bakıma daha çok ihtiyaç duyduğu dönemi de temlik tarihinden sonra yaşadığı ve bu dönemde kendisine yine davalı ile eşinin baktığı dosya kapsamı ile sabittir.

33. Yukarıda açıklandığı üzere murisin mirasçılarından mal kaçırma amacının bulunmaması hâlinde 1.4.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama olanağı bulunmadığı gibi, Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2010 tarihli ve 2010/1-295 E., 2010/333 K.; 23.05.2019 tarihli ve 2017/1-1263 E., 2019/603 K.; 23.01.2020 tarihli ve 2017/1-1247 E., 2020/47 K.; 11.02.2021 tarihli ve 2017/1-1229 E., 2021/72 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere satışa konu bir malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp, belirli bir hizmet, bakım veya emek de semen olarak kabul edilebilir ve böyle bir durumda temlik ivazlı sayılır. Evladın elverdiğince ebeveynine bakıp yardım etmesi ahlaki bir görev ise de ana babanın normal bakımın ötesinde özel bir ihtimam ve bakıma muhtaç olduğu, yani görev sınırının aşıldığı durumlarda yapılan bakım ve hizmetin semen olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

34. Davalının cevap dilekçesi bir bütün olarak ele alındığında bakım savunmasında bulunduğu açık olup, uzun yıllara dayanan bakım ve hizmetin normal bir bakım olarak kabul edilemeyeceği, annesine özel bir bakım ve destek sağladığı gibi taşınmaz paylarının temlik tarihi itibariyle gerçek değerleri de yapılan bakımla orantılıdır. Böyle olunca somut olayda hizmetin semen olarak değerlendirilmesi hukuka uygun düşeceğinden, temlikin ivazlı olduğu kabul edilmelidir.

35. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, mirasbırakan Nuriye Yalçın’ın tek malvarlığı olan dava konusu taşınmazlardaki paylarını birlikte yaşadığı oğluna satmasını gerektirir haklı bir nedenin bulunmadığı, duruşma sırasında taşınmazı satın aldığını beyan eden davalının satış bedeli ödediğini kanıtlayamadığı, esasında cevap dilekçesindeki savunma içeriğine göre bir satış bedeli de ödemediği, tüm bunlar karşısında murisin birlikte yaşadığı oğlunu diğer mirasçılarından üstün tutarak mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlikte bulunduğunun anlaşıldığı, buna göre yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin isabetli olduğu ve onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

36. O hâlde; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, mahkemece önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davaya konu taşınmazların toplam yüzölçümü 209.900 m² olup murisin 2/8 payı bulunmaktadır. Muris payına karşılık gelen yüzölçümü miktarı 52.475 m² dir.

Dosyada dinlenen davacı tanığı ile biri dışındaki davalı tanıklarının beyanları birbiri ile uyumlu bir şekilde İsmail’in sağlığında annesi Nuriye Yalçın’a baktığı, Nuriye’nin kocası Ömer’den kalan tarlalardaki miras hissesini ...’a sattığını duyduğu ve bu satım karşılığında ne kadar para aldığını bilmedikleri yönündedir. Bu tanık beyanları diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı bir muvazaanın varlığı veya yokluğunu ispatlayan beyanlar olmadığı gibi gerçek bir satış bulunduğunu ortaya koyan beyanlar da değildir. Zira duymaya dayalı bu beyanlar tapuda zaten satış olarak gösterilen işlemin aktarılmasından öte bir beyan değildir.

Akit tablosuna göre taşınmaz satış suretiyle devredilmiş olup dinlenen tanıklar duyuma dayalı olarak murisin bu yeri oğluna sattığından söz etmişler ise de gerçek bir satış bulunmadığı murisin asıl amacının taşınmazdaki tüm hisselerini oğluna devretmek olduğu bizzat davalının cevap dilekçesindeki beyanlarından anlaşılmaktadır. Zira davalı davaya cevap dilekçesinde, annesinin kendisine diğer çocuklarım ve torunlarım bakmıyor ilgilenmiyor, bu yüzden üzerime olan taşınmazlarımı senin bana ve çocuklarıma yapmış olduğun harcamalarına karşılık olarak eşin Hatice’ye vermek istiyorum dediğini beyan etmiş ayrıca annesinin kendi takdirleri sonucu bu taşınmazları bizleri zorlayarak, hatır atarak tapuları devretti şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davalı tanıklarından İsmail Şirin beyanında, davalının annesi Nuriye’nin bir gün yanına gelerek kocası Ömer’den kalan tarlalardaki hissesini kime vereyim diye kendisine danıştığnı, kendisinin de sana kim baktıysa ona ver dediğini beyan etmiştir. Bu tanık beyanı da ortada gerçek bir satış bulunmadığını göstermektedir. Bu tanık davalı tanığı ise de bunun önemi yoktur. Zira hukuk yargılamasında tanık beyanları değerlendirilip hükme esas alınırken kim tarafından tanık gösterildiğine değil beyanlarının hangi tarafın dayandığı vakıaları ispatlar nitelikte olduğuna bakılacaktır.

Tapu kaydında gösterilen satış bedeli ile taşınmazların satış tarihindeki gerçek değeri arasında fahiş fark bulunmaktadır. Muris iki parça taşınmazdaki tüm hisselerini devretmiş olup devir tarihinde emekli maaşı bulunan murisin bu taşınmazı satma ihtiyacı içinde bulunduğu da ileri sürülüp ispatlanmamıştır.

Dosyadaki tüm bu olgular ve deliller karşısında murisin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla kocasından miras kalan 200 dönümü aşkın taşınmazdaki 50 dönümü aşan tüm hisselerini gerçek bir satış olmaksızın devrettiği açıkça anlaşıldığından muris muvazaası nedeniyle tapu iptali koşulları oluşmuş olup direnme uygun bulunarak diğer hususlar incelenmek üzere dosyanın özel daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan gerçek bir satış bulunmadığı ve muris muvazaası bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle hükmün bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/9045, Karar No: 2023/10502, Tarih: 30.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9045 E.  ,  2023/10502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2456 E., 2023/1042 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/211 E., 2021/285 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren nezdinde diyaliz sorumlusu olarak 21.04.2016-27.04.2020 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe başlarken kendi şahsi borçlarından dolayı sigorta yapılmamasını talep ettiğini, ayrıca borçlarını ödedikten sonra sigortasının başlatılmasını istediğinden sigorta yapılmadığını, ayrıca daha sonra çıkan teşviklerden dolayı sigortasının başlatılmasını istemiş olmakla sigorta yapılmasını istediğinde ise davacının borçlarının bitmediğinden sigortanın başlatılmamasını istediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili davaya cevap vermemiş müzekkere cevabında davacının 4/a kapsamında tescil kaydının bulunmadığı, sigortalı işe giriş ve işten ayrılış bildirgesinin verilmediği bildirilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dosya kapsamı evrak, davacı tanıkları, resen seçilen bordro tanıkları ve davalı işyeri temsilcisinin beyanları dikkate alınmakla; Davanın kabulü ile, davacının davalı iş yerinde 21.04.2016-27.04.2020 tarihleri arasında kesintisiz sigortalı olarak çalıştığının tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece ayrıntılı bir irdeleme yapılmadığını, yalnızca tanık beyanlarıyla hüküm kurulmasının hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, tanıkların net ve kesin ifadelerinin olmadığını, dinlenen tanıkların rakip firmalarda da çalışmış olduklarını, tanıklıklarına itibar edilmemesi gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece ayrıntılı bir irdeleme yapılmadığını, yalnızca tanık beyanlarıyla hüküm kurulmasının hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, tanıkların net ve kesin ifadelerinin olmadığını, dinlenen tanıkların rakip firmalarda da çalışmış olduklarını, tanıklıklarına itibar edilmemesi gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer’i Müdahil SGK vekili; Davalı işyeri temsilcisince davacının şirketlerinde çalıştığının beyan edildiği fakat çalışmasının ne zaman başladığına ve ne zaman sona erdiğine dair net bir beyanının olmadığı, diğer dinlenen tanıkların da çalışmanın başlama ve bitmesine dair net beyanlarının olmadığı, davacının, diyaliz sorumlusu olduğunu beyan ettiği, diyaliz işlemlerinde sorumlu olarak yazı ya da imzasının olması gerektiği bu nedenle eksik inceleme yapıldığını beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının sigortalı olarak tescilinin bulunmadığı, dönem bordrolarının getirtildiği, tarafların ibraz ettiği mailler, davacı ve bordro tanıklarının beyanlarından davacının, davalı işyerinde ihtilaflı dönemde çalıştığı kanatine varılmakla mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararında, maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla;

Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 21.10.2021 tarih, 2020/211 Esas ve 2021/285 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı işveren nezdinde diyaliz sorumlusu olarak 21.04.2016 - 27.04.2020 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 86'ncı maddesinin 9'uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 86'ncı maddesinin 9'uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18241, Karar No: 2015/6582, Tarih: 25.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18241 E.  ,  2015/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Haticepınar çalışma alanında bulunan 143 ada 1 parsel sayılı 1.947.983,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin tereke adına olduğu ve tereke konusu taşınmaz üzerinde elbirliği mülkiyeti hükümleri uygulanacağından davayı tüm mirasçıların birlikte açması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Davacı, dava dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın yaklaşık 50 yıl önce babasından kendisine intikal ettiğini beyan etmiş, ayrıca tapu kaydına dayanmış, keşif anında da bu iddiasını tekrarlamıştır. Yerel bilirkişi ve tanık da çekişmeli taşınmazın davacıya babasından intikal ettiğini ve yaklaşık 50 yıldır davacının zilyetliğinde olduğunu belirtmiştir. Davacı, 15.03.2012 havale tarihli ıslah dilekçesinde ise, taşınmazın babasından kalmadığını, yaklaşık 50 yıldır kendi zilyetliğinde olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, bu çelişki üzerinde durularak, davacıya, öncelikle çekişmeli taşınmazı ne şekilde edindiği sorulup açıklattırılmadığı gibi, murisinin başka mirasçıları olup olmadığı, taşınmazın ne şekilde yalnızca kendisine kalmış olduğu da belirlenmemiş, keşif anında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıktan da bu konuya ilişkin beyan alınmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece, davacı tarafa, dayandığı zilyetlik olgusunun miras bırakandan intikalen gelen eklemeli zilyetlik olup olmadığı, miras bırakandan gelen zilyetliğe dayanıyorsa ne sebeple (taksim, satış, bağış vs.) kendi adına tescil istediği açıklattırılmalıdır. Taşınmazın, murisin terekesine dahil olması, yani muristen gelen taşınmazın taksim, satış, bağış vs. yolla kendisine kalmadığının belirtilmesi halinde, elbirliği mülkiyetine tabi olan tereke ile ilgili olarak TMK'nın 702. maddesi gereğince dava gibi tasarrufi işlemlerde mirasçıların oybirliğinin gerekli olması ve davacının dava dilekçesinde kendi adına tescil talebinde bulunması nedeniyle, davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı üzerinde durulmalıdır. Taşınmazın muristen gelmesine rağmen taksim, satış, bağış vs. yolla kendisine kaldığının yani terekeye dahil olmadığının belirtilmesi veya muristen gelmediği iddia edilerek müstakil zilyetliğe dayanılması halinde davacının ayrıca tapu kaydına da dayandığı göz önüne alınmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25717, Karar No: 2014/6984, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25717 E.  ,  2014/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masrafları Bayburt, Trabzon, Giresun, Rize İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus Gümüşhane İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4) Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazların ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

6) Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu 110 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

7)Dava konusu 110 ada 3 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

8)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan İkisu Köyü 117 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

8)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan İkisu Köyü 117 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13063, Karar No: 2014/7616, Tarih: 12.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13063 E.  ,  2014/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2012/98-2013/149

Davacılar Ü.. A.. vd vekili Avukat G..A.. tarafından, davalılar G.. E.. vd aleyhine 16/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak da davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına incelenmesinde;

Dava, haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların kendilerine yönelik hakaret ve tehdit eyleminde bulunduklarını belirterek, manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar, kızgınlıkla davacılara bir takım sözler söylediklerini ancak bunun davacılar üzerinde etki bırakmasının mümkün olmadığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

Zonguldak 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda davacılara yönelik hakaret eylemleri nedeniyle davalılar hakkında ayrı ayrı 1.740 TL; sair tehdit eylemleri nedeniyle 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.