muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3393, Karar No: 2024/4657, Tarih: 21.03.2024

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/1818 Esas, 2017/1776 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.11.2023 tarihli ve 2021/18368 Esas, 2023/6837 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verildiği, ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı kanunun 294/1. maddesinde yer alan; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' hükmü ile "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ olunan hükümde aynı Kanunun 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini hususunda tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/1818 Esas, 2017/1776 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 08.11.2023 tarihli ve 2021/18368 Esas, 2023/6837 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/1816 Esas, 2017/1776 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20655, Karar No: 2015/9443, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20655 E.  ,  2015/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 12.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 30.06.2006 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12910, Karar No: 2013/15888, Tarih: 13.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12910 E.  ,  2013/15888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tesbit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde; tarımsal sulama için 00439839 sayaç numarası ile davalı kurum abonesi olduğunu ve bu sayaç ile dalgıç pompası kullandığını, 28.07.2009 tarihine kadar tüm borçlarını ödediğini, 2009 yılı 8 ve 9. aylarında dalgıç pompasını iki defa kullandığını, sonbahar ve kış aylarında sulama imkanı bulunmadığını, 2010 yılı ilkbaharında sulama sezonu başlamadan yıldırım düşmesi sonucunda dalgıç pompasının kullanılamaz hale geldiğini, yenisini aldığını, yeni pompanın montajı sonrasında davalı tarafça eski sayacın sökülerek yeni bir sayaç takıldığını belirterek, 28.07.2009-15.06.2010 tarihleri arasındaki varsayılan tüketim esas alınarak hesaplanan fatura nedeniyle 3.409 TL borçlu olmadığının tespiti ile bu tarihler arasındaki tüketimden kaynaklanan borç miktarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının taşınmazına takılan yeni sayacın bir yıllık tüketimi ihtilafsız dönem olup, sayacın doğru tüketim kaydettiği kabul edilerek 15.06.2010-20.09.2011 dönemi referans alınarak tüketimin kaydedilmediği dönem olan 28.07.2009-15.06.2010 dönemi için dava konusu 3.409 TL faturanın tanzim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporu doğrultusunda, davacının dava konusu dönem nedeniyle davalı kuruma 2.939,59 TL borcunun olmadığının, borcunun 469,41 TL olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin (EPMHY) ''Sayacın tüketim kaydetmemesi'' başlıklı 19.maddesi hükmünde, sayacın, müşterinin kusuru dışında herhangi bir nedenle tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, varsa müşterinin aynı döneme ait sağlıklı olarak ölçülmüş geçmiş dönem tüketimleri dikkate alınarak, yoksa, sayaç çalışır duruma getirildikten sonraki müşterinin ödeme bildirimine esas ilk iki tüketim dönemine ait tüketimlerinin ortalaması alınarak geçmiş dönem tüketimleri hesaplanacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, davacı 26.11.1999 tarihinde tarımsal sulama abonesi olmuştur. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda sadece 30.03.2006-04.11.2008 tarihleri arasındaki 3 dönem tüketim ekstreleri incelenmiş ve buna göre ihtilaf konusu dönem için hesaplama yapılmış, mahkemece, alınan bu rapor benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiştir. EPMHY 19.maddesine göre, sayacın müşterinin kusuru dışında herhangi bir nedenle tüketim kaydetmediğinin tespiti halinde öncelikle müşterinin aynı döneme ait sağlıklı olarak ölçülmüş geçmiş dönem tüketimleri dikkate alınarak hesap yapılması gerektiği kuşkusuzudur.

Mahkemece benimsenen rapor yetersizdir. Şöyle ki, bilirkişi 15.10.2012 tarihli raporunda; 30.03.2006-04.11.2008 tarihleri arasındaki, davacının 28 kw'lık motoru ile 150 saatlik çalışması esas alınarak uyuşmazlık konusu dönem için 879,37 TL borçlu olduğu belirtilmiş, rapor sonrası davacının, yeni aldığı pompanın garanti belgesinde 15 kw olduğu şeklindeki beyanı doğrultusunda düzenlediği ek raporunda ise, borç miktarının 469,41 TL olacağı belirtilmiştir. Mahkemece, davacının sökülen dalgıç pompası ile yeni aldığı dalgıç pompası arasında karşılaştırma yaptırılmamış, davacının beyanı doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, aboneliğin başlangıcından ihtilaf konusu fatura tahakkuk dönemine kadar olan geçmiş dönem tüketim ekstrelerinin celbedilmesi, davacının sökülen ve yeni takılan dalgıç pompası motor gücü (kurulu güç ) hakkında gerekli araştırma ve karşılaştırmalar yapılarak, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 19.maddesi gereği öncelikle geçmiş dönem tüketimleri incelenerek davalının talep edebileceği bedelin hesaplatılması için konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/251, Karar No: 2010/12182, Tarih: 29.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/251 E.  ,  2010/12182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu kazanın oluş biçimi, tarafların kusur oranları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan ... yararına takdir edilen 5.500,00 TL ve diğer davacı ... yararına takdir edilen 3.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 3.000,00 TL ve diğer davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…5.500,00…” ve “…3.500,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…3.000,00…” ve “…2.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…518,00…” ve “…261,50…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…301,36…” ve “…44,86…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…660,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…575,00…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 11 nolu bendinde yer alan “…170,64…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…100,00…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/297, Karar No: 2018/381, Tarih: 27.09.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/297 E.  ,  2018/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 339-762

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, TCK'nın 86/1, 86/3-e, 187/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.02.2009 tarihli ve 834-106 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 15.10.2012 tarih ve 12177-35260 sayı ile;

"Olay gecesi orta derecede alkollü olan katılan ...'nın aracını kendi binalarının önünde park yeri bulamaması üzerine karşı binanın önündeki park yerine park edip ayrılacağı sırada, eşi ve iki kızıyla birlikte piknikten aracı ile dönen sanık ... ile karşılaştığı, sanık ...'nın katılandan bu binada oturup oturmadığını sorması üzerine aksi kanıtlanamayan sanık savunmaları ve tanık...'in beyanına göre, katılanın önce küfredip sonrasında araç içindeki sanığa yumrukla vurması üzerine sanığın, katılandan kendisine yönelen haksız hareketin etkisi altında yaralama fiilini işlediğinin kabul edilmesine göre, hak ve nasafet icabı tahrik nedeniyle asgari haddin üzerindeki bir oranla cezasından indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin kapatılması üzerine dosyanın devredildiği Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise, 11.06.2013 tarih ve 339-762 sayı ile;

"Yargıtay bozma ilamında adı geçen... Çelik tarafsız kamu şahidi olmayıp, sanık ...'in kızıdır. Bu nedenle tarafların haklılığı konusundaki ifadelerinin kuşku ile karşılanması gerekir. Davaya konu olayın evveliyatı olmayıp birbirini tanımayan müşteki ve sanık arasında park yeri nedeniyle aniden gerçekleşmiştir. Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre, aniden gelişen olaylarda basit derecede yaralanma ve/veya küfre muhatap olma, basit tahrik hâlidir. Önceden 765 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmasını gerektiren bir hâlken, 5237 sayılı TCK uygulamasında karşılığı asgari oranda indirimdir. Taraflardan birinin alkollü olması, mevcut kusurunu ağırlaştıran bir unsur olarak görülemez.

Belirtilen gerekçelerle mahkememizin tahrik hâli uygulamasında hak ve nasafete aykırı uygulama yapılmadığı" gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hükümdeki gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Belirtilen gerekçelerle mahkememizin tahrik hâli uygulamasında hak ve nasafete aykırı uygulama yapılmadığı" gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hükümdeki gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2015 tarihli ve 254112 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 132-1817 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 06.03.2017 tarih ve 473-2213 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmü, bu karara yönelik temyiz talebinin Özel Dairece reddedilmesi suretiyle, katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile katılan sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından, sanık... hakkında ise kasten yaralama suçundan verilen beraat kararları Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılacaktır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık hakkında TCK’nın 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının isabetli olup olmadığının,

2- Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken uygulama maddesinin “87/1” yerine “187/1” ve hapis cezasının da “5 yıl” yerine “5 ay” olarak yazılmasının maddi hata olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin,

3- Sanık hakkında TCK’nın 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasında, bir kat artırım yapılırken hapis cezasının “2 yıl 12 ay” yerine, “3 yıl” olarak tayin edilmesinin sonuç ceza miktarı karşısında sonuca etkili olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

16.09.2007 tarihli olay, yakalama, görgü tespit ve muhafaza altına alma tutanağında; saat 00.45 sıralarında Refik Saydam Caddesi, 63. Sokak üzerinde kavga olduğu ve yaralı şahıslardan birinin Özel Lokman Hekim Hastanesine kaldırıldığı, kavgaya karışan sanık ...’in karakola gelerek teslim olduğu, olay yerinde yapılan incelemelerde, üzerinde yazı bulunmayan kabza uzunluğu 10 cm, namlu uzunluğu 14 cm olan ucu sivri, tek tarafı kesici bir adet bıçak ele geçirildiğinin belirtildiği,