muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23015, Karar No: 2013/17741, Tarih: 26.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/23015 E.  ,  2013/17741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahte fatura düzenlemek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine ilişkin Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2009 tarihli hükmün incelenmesi neticesinde Dairemizin 10.07.2012 gün ve 2012/8358 - 2012/13676 sayılı ilamı ile sanık hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizinin vekalet ücretine hasren incelenerek düzeltilerek onanmasına ilişkin karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca itirazda bulunulması üzerine Dairemizce kararın düzeltilmesine yer olmadığına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2013 günlü, 2013/11 - 79/244 sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından Dairemizin 10.07.2012 gün, 8358-13676 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılması sonucu yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32889, Karar No: 2017/11418, Tarih: 21.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/32889 E.  ,  2017/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Sosyal Hizmetler İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 2-..., 3-... Gıda Bil. Kır. Medi. Ltd. Şti., 4-... Lojistik Temizlik Mad. Hiz. Ltd. Şti., 5-... Öz Sağlık Hiz. Ltd. Şti., 6-... Tur. İnş. Nak. San. Tic. Ltd. Şti., 7-... Tem. İnş. Yem Tic. Ltd. Şti., 8-... Temizlik Hiz. Ltd. Şti., 9-Kırklareli Med. Gıda Ltd. Şti., 10-... Sil İnş. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01/04/2014 gün ve 2012/24-2014/108 sayılı hükmün ... Sosyal Hizm. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, taraflar arasında aktedilen Temizlik Hizmeti Sözleşmesi eki “Hizmet İşleri Genel Şartnamesi”'nin davacı idareden temin edilerek birlikte gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle gereği gibi işlem yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16269, Karar No: 2014/8808, Tarih: 02.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16269 E.  ,  2014/8808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/1033-2013/849

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, depozitonun iadesi istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin, mülkiyeti davalıya ait olan taşınmazda 01/08/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince 10/07/2012 tarihine kadar kiracı olarak bulunduğunu, mecur hakkında yaptırılan depreme dayanıklılık testi sonucunda İlke Yapı Denetim A.Ş tarafından düzenlenen raporda binada; yapım, işçilik ve tasarım hataları bulunduğu, beton kalitesinin düşük olduğu, binada nervürlü demir kullanılmadığı, tüm bu nedenlerle binanın güvenli olmadığı, yapının ekonomik ömrünün de dolduğu, statik yönden sistem iyileştirmesi yapılmasının amacına ulaşamayacağı, güçlendirme maliyetinin yeniden yapım maliyetinden yüksek olacağı hususlarının bildirildiğini, binanın bu durumu nedeniyle müvekkili şirketin faaliyetlerine devam etmesinin personel ve mal güvenliği açısından olanaksız hale geldiğini, müvekkili tarafından davalıya gönderilen 04/04/2012 keşide, 09.04.2012 tebliğ tarihli ihtarname ile; raporda belirtilen nedenlere dayanarak taşınmazı 10/07/2012 tarihi itibariyle tahliye edeceklerini bildirdiklerini, taşınmazın 10/07/2012 tarihinde tahliye edilerek 12/07/2012 tarihinde anahtarın notere bırakıldığının 17.07.2012 tebliğ tarihli ihtarname ile davalıya bildirildiğini , depozitonun iade edilmediğini ileri sürerek 25.000,00 TL depozito bedelinin 21/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile; depreme dayanıklılık testi ile ilgili dosyaya ibraz edilen raporda; esaslı yanlışlıklar bulunduğunu, dava konusu taşınmazda 20 adet kolon bulunmasına rağmen yalnızca 6 tanesinde tetkik yapıldığını, bu kolonlardan ayrı olarak 2001 yılında müvekkili tarafından yaptırılan 8 adet güçlendirme kolonu bulunduğunu, davacının altı yıldan beri taşınmazda kiracı olduğunu, kira sözleşmesinin 14üncü maddesine göre erken tahliye durumunda depozitonun iade edilmeyeceğinin kararlaştırıldığını , gerçekte davacının yeni bir taşınmaz satın aldığı için dava konusu yeri tahliye ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yeniden rapor düzenlenmesi için gerekli olan binadan numune alımına davalının izin vermemesi nedeniyle yeni rapor alınamadığı, bu durumdan davacı aleyhine sonuç çıkarılamayacağı, feshin de sözleşmenin 14. maddesindeki süreye uygun olarak gerçekleştirildiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.08.2007 başlangıç tarihli, on yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar kısmının 14. maddesinde '' .. kiracı kiraladığı gayrimenkulü kontrat başlangıç tarihinden bir sene sonra, üç ay önceden haber vermek koşulu ile tahliye edebilir. Bu durumda ödenmiş olan 25000 TL lik depozitonun iadesinden feragat eder'' şartı kararlaştırılmıştır. Davacı–kiracının bu maddedeki süreye uygun olarak 09.04.2012 tebliğ tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiği, 10.07.2012 tarihinde taşınmazı tahliye ederek 12.07.2012 tarihinde anahtarı notere bıraktığı, 17.07.2012 tebliğ tarihli ihtarname ile de anahtarı notere bıraktığını davalı- kiraya verene bildirdiği görülmektedir. Davacı- kiracı kiralananın depreme dayanıklı olmadığını ileri sürerek sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini , depozitonun iade edilmesi gerektiğini iddia etmektedir. Kira ilişkisinin 1999 yılında meydana gelen Marmara depreminden sonraki bir tarihte kurulduğu, davacı – şirketin kiralananı işyeri olarak kullandığı, tacir sıfatını taşıdığı, beş yılı aşan bir zamandan beri de kira ilişkisinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Ticaret kanununa göre tacirler basiretli davranmakla yükümlüdür. Bu durumunda tacir sıfatını taşıyan kiracının kira ilişkisi kurulurken binanın dayanıklılığıyla ilgili olarak gerekli araştırmayı yapması beklenir. Kira ilişkisi kurulurken bu araştırmayı yapmayan kiracının beş yıl boyunca kiralananı kullandıktan sonra binanın depreme dayanıklı olmadığını ileri sürmesi sözleşmenin feshedilmesini gerektiren haklı neden olarak kabul edilemez. Sözleşmenin 14. maddesine göre erken tahliye durumunda kiracının depozitodan feragat edeceği kararlaştırıldığına, feshin de haklı nedene dayanmadığı anlaşıldığına göre davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11802, Karar No: 2012/24944, Tarih: 14.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11802 E.  ,  2012/24944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

27/2/2009 tarihli celsede orman idaresinin müdahale talebi yönünden karar verilmiş olduğundan tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında sanığın kışlık yakacak odununu dava konusu yerden temin ettiğini beyan etmesine, suç tutanağının sanık tarafından imzalanıp zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle de doğrulanmasına; sanığın eşi ... Helvalı'nın hazırlık aşamasında alınan ifadesinde, camii inşaatı için arazilerinden ağaç kesmek istediklerini, bunu sanığa ilettiğinde camii inşaatı için ne kadar alırlarsa alsınlar dediğini, kendisinin de bunu gelen kişilere ilettiğini ifade etmesine; sanığın duruşma aşamasında ise arazileri olarak bildikleri yerden eşinin yakacak amaçlı olarak odun kestirdiğini, 5-6 ağacı da camii inşaatına bağışladığını beyan etmesine göre hakkında suç duyurusunda bulunulan ... hakkında açılacak dava ile bu dava dosyasının birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3538, Karar No: 2023/5955, Tarih: 24.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3538 E.  ,  2023/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın müvekkili Şirket bünyesinde l9.09.2003 tarihinden itibaren satış yapmış olduğunu, kontrollerde davalının müşterilerden tahsil etmiş olduğu fatura bedellerini firmaya aktarmadığını, vadeli satış yapıyormuş gibi göstererek Şirkete ait paraları uhdesinde tutarak kullandığını ve bu durumu kabul ederek tespit edilmiş olan 340.000,00 TL tutarındaki zararı 3 ... içinde evini ve aracını satarak ödeyeceğini, daha fazla açık tespit edilmesi hâlinde o tutarı da ödemeyi kabul ettiğine dair elle yazmış olduğu taahhütnameyi verdiğini, daha sonra 17.11.2011 tarihinde davalının kullandığı satış aracının içinde bulunan malların sayımında 32.076,00 TL noksan çıkan mal olduğunun tespit edilmiş olduğunu ve tutanak altına alındığını ileri sürerek davacı Şirketin uğradığı zararın davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde; davanın haksız olduğunu, kendisinin sadece A.A. adlı bakkaldan 10.000,00 TL ve B.D. adlı bakkaldan 6.000,00 TL aldığını, bakkallara mal teslimini yapacağı zaman da bakkallardan kaynaklanan bazı gecikmeler nedeniyle malı teslim edemediğini, daha sonra durumun fark edilmesi nedeniyle işten çıkarıldığını, bu kişilerden almış olduğu paraları da ödemeye başladığını, işveren ile olan problemi duyan bakkalların bunu fırsat bilerek paralarını kendisine verdiklerini iddia ederek davacı işverene baskı yaptıklarını, bu nedenle haksız olarak borçlu çıkarıldığını, alıp da Şirkete vermediği paranın toplam 16.000,00 TL olduğunu, davacı Şirketin bir zararının olmadığını, Şirket avukatları ve yetkililerin yaptıkları baskı üzerine söylenenleri yaparak davacı Şirketin ibraz etmiş olduğu yazıyı yazarak imzaladığını, Şirketin bilgisi dahilinde verilen kotayı tutturmak için bayi olmayan bakkallara mal satışı yapıldığını, faturalarının ise resmî bayiler adına kesildiğini, resmî bayilerin bu durumdan haberdar olmadıklarını, bayilerin aldığı malların defter kayıtları ile davacı Şirketin kestiği faturaların işlendiği defter kayıtlarının birbirini bu nedenle tutmadığını, bu uygulamanın devamlı böyle olduğunu, baskı altında imzaladığı tüm belge ile davacı Şirket iddialarını kabul etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....09.2017 tarihli ve 2011/839 Esas, 2017/407 Karar sayılı kararıyla; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/176 Esas, 2013/455 Karar sayılı mahkumiyet kararının Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 20.12.2016 tarihli ve 2016/6168 Esas, 10906 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması, bayilerle yapılan mutabakat sonucu oluşan fark listesi, 17.11.2011 tarihli taahhütname ve aynı tarihli araçta yapılan sayıma dair tutanak, uzman bilirkişi B.S.'nın 08.02.2013 tarihli raporu ve sair delillere göre; davalı ...'ın davacı Şirkette satış temsilcisi olarak çalıştığı, davacı Şirket tarafından davalının bir kısım usulsüz işlemler yaptığının anlaşılması üzerine ilk yapılan kontrolde sanığın kullanımında olan araçta toplam 32.000,00 TL değerinde sigaranın eksik olduğunun tespit edildiği, buna ilişkin Şirket çalışanları tarafından tutanak tutulduğu ve Şirket tarafından araştırmanın derinleştirildiğinde, sanığın elindeki el terminali ile düzenlediği faturalarda, esasında malı peşin olarak bayilere sattığı ve bedelini tahsil ettiği hâlde vadeli sattığını belirttiği, davalının bu şekilde vadeli satış adı altında düzenlediği sahte faturalarla Şirket stoklarından çektiği sigaraları satarak tahsil ettiği bedeli de mâl etmek suretiyle Şirketi toplam 343.432,83 TL zarara uğrattığının belirlendiği, davacı taraf, her ne kadar ıslah dilekçesinde talep ettiği miktarda zarara uğratıldığını iddia etmiş ise de ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince tespit ve kabul edilen 343.432,83 TL'yi aşan miktarda zararını yazılı belge ve delilllerle ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/1366 Karar sayılı kararıyla; davalının davacıya ait olan işyerinde satış temsilcisi olarak çalıştığı, eldeki dosya davalısı ...'ın sanık olarak yargılandığı ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/176 Esas, 2013/455 Karar numaralı kararı ile hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu nedeni ile cezalandırılmasına karar verildiği, 20.12.2016 tarihinde kararın kesinleştiği, ceza dosyasında aldırılan bilirkişi raporuna göre davacının zararının 343.432,83 TL olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının zararının 343.432,83 TL'dan fazla olduğunu ispat edemediğine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.01.2021 tarihli ve 2020/4002 Esas, 2021/2164 Karar sayılı bozma ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu, İlk Derece Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporunda davacı işverenin vermediği belge olarak cari hesap bilgileri belirtilmekle birlikte davacı işverenin zararının hesaplandığı, ancak hesaplanan bu zararın, Ağır Ceza Mahkemesince kabul edilen miktarı aşan kısmının, somut olarak hangi tarih ve sayılı, kimler arasındaki ne tür işlemlere, belgelere ve/veya defterlere dayandırıldığı, bu şekilde tespit edilen her bir zararlandırıcı işlem ile davalı işçi arasında illiyet bağının ne şekilde kurulduğu, davalı işçi ile her bir zararlandırıcı işlem arasında, bu zararın davalı işçiden kaynaklandığına dair sübuta erdirici delillerin neler olduğunun belirtilmediği, hangi belgenin nasıl yorumlandığı ya da neyi gösterdiğinin ... ... açıklanmadığı, toplam zarar miktarının bilirkişi raporunda doğrudan belirtildiği, oysa toplam zararın bir parçası olup Ağır Ceza Mahkemesince kabul edilen miktarı aşan kısmını oluşturan her bir zararlandırıcı işlem kaleminin belirtilen şekilde detaylandırılarak davalı işçiden kaynaklanıp kaynaklanmadığının sübutuna dair deliller ve belgeler ... ... her bir zararlandırıcı işlem için açıklanıp eldeki dosyadaki bilirkişi raporunda toplam zarar olarak belirtilen miktarı oluşturan zararlandırıcı işlemlerin Ağır Ceza Mahkemesinin tespit ettiği zararı aşan kısmına ilişkin açıklamaların her bir zararlandırıcı işlem için ... ... ortaya konulması gerektiği, eldeki dosyaya ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/274 Esas sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporunun sunulduğu anlaşılmakla söz konusu bilirkişi raporunun da yukarda açıklanan ilkeler dâhilinde değerlendirilmesi gerektiği, davacı işveren lehine hükmedilecek miktara davalı işçi ile dava dışı sigorta şirketi arasında tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/176 Esas, 2013/455 Karar sayılı karar gerekçesinde ve hüküm fıkrasında belirtilen ve bu davanın davalısı olan ...'ın sanık olarak yargılandığı davada, sanığın işvereni olan davacı Şirketi birden çok nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca ve katılan davacı Şirketin 343,432,00 TL miktarda parasını mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan aynı Kanun'un 155 ... maddesinin ikinci fıkrasının (m) bendi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 20.12.2016 tarihli ve 2016/6168 Esas, 10906 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği ve kararda, hüküm altına alınan miktarı aşan zararın somut olarak hangi tarihte, ne gibi bir işlemle meydana geldiğini, davacı ile illiyet bağını gösteren işyeri kayıt ve belgesi sunulamamış olması nedenleriyle davacının davalı işçiden kaynaklanan zararının ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince hüküm altına alınan miktar olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkil Şirketin ... zararının 600.057,60 TL olduğunu, bu hususun toplanan tüm deliller ile ortaya konduğunu, durumun ilk tespit edildiği tarihte müşteri mutabakatları devam ettiğinden ve yaz dönemindeki müşterilerin bilgisine henüz ulaşılmamış olduğundan ilk tespitlerin 343.432,83 TL olarak tespit edilebildiğini, bayilerle mutabakat sonucu oluşan fark listesinin 02.01.2014 tarihli dilekçe ekinde Mahkemeye sunulduğunu, ceza dosyasından alınan 08.02.2013 tarihli raporda sadece yaz sezonunda açık olup kış sezonunda kapatılan ve dolayısıyla temas kurulamayan bayiler ile ilgili olarak tespitte bulunulamadığı, dosyada mevcut 30.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda; "Yapmış olduğum inceleme sonucunda dava dosyasında bulunması gereken ve incelemenin temelini oluşturan mutabakat cetveli ile bu mutabakat belgelerinin asılları ... ... incelendi ve birer sureti elden teslim alındı... toplam zimmet tutarı = 600.981,60 TL" olarak tespit edildiğini, müvekkili Şirketin mevcut tüm delilleri o tarihte Mahkemeye sunulduğunu, ıslah dilekçesi doğrultusunda davanın tam kabulüne karar verilmesi gerekirken Mahkeme kısmen kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı Şirketin zararının tespiti konusundadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı Şirketin zararının tespiti konusundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 50 ve 400 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.