muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5202, Karar No: 2011/5898, Tarih: 21.06.2011

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 27.4.1999 tarihli giriş bildirgesi ile 1.1.1981 tarih ve 124 sıra numarası ile Diyarbakır esnaf ve Sanatkarlar Odasındaki üye kaydına istinaden 22.03.1985 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olarak tescil edildiği, tescilinin 5.11.2004 tarihine kadar devam ettiği, Kurumca, 14.08.2001 tarih ve 9231 sayılı yazıyla,Diyarbakır Esnaf Odası kayıtlarının müfettiş raporuyla usulsüz olduğu tesbit edildiğinden ... hizmet sürelerinin iptal edildiği Diyarbakır 9.6.1988-11.10.1988 tarihleri arasında vergi kaydı olduğu,esnaf sicil kaydının olmadığı Diyarbakır Seyyar Satıcılar odasına ait Diyarbakır 1.Noterliğince ... yevmiye numarası ile onaylanan sonra iç sayfalar sökülüp yerine başka sayfalar ilave edilerek Esnaf Odasına 1.1.1981 tarihinde kayıtlı olduğunun gözüktüğü kaydının devam ettiği, Odaca eski kayıt defterinin sunulmadığı,1986 tarihli kayıt defterinin sunulduğu,1986 tarihli kayıt defterinin gelişigüzel tutulduğu, imzaların eksik atıldığı, karar defterinin,1996 yılı öncesine dair hazırun cetvellerinin, aidat ödemeye dair makbuzların sunulmadığı, 24.02.2000 tarihli 279 sayılı Kurum Genelgesi uyarınca mahallinde düzenlenen tutanakta; davacının Diyarbakır 1.Noterliğinin 25.11.1986 tarih ve 49172 yevmiye numarası ile noter tasdikli Üye Kayıt Defterinin ekleme yapılan sayfasında 124 sicil numarası ile 1.1.1981 tarihinde kaydolduğunun, 1.10.2004 tarihinde terk ile kaydının silindiği İl Müdür Yardımcısı, Şef ve Memurdan oluşan 3 kişilik kurul tarafından tesbit edildiği, 9.6.1988-11.10.1988 tarihleri arasında vergi kaydı olduğu esnaf sicil kaydının bulunmadığı, 27.04.2001 tarihli müfettiş raporunda, davacıya ilişkin bölümde; Selahattin Kaymaz adına düzenlenen giriş bildirgesinin 02.12.1999 tarih ve 39390 sayı ile kurum kayıtlarına girmesi üzerine adı geçenin Bismil Esnaf ve Sanatkarlar Odasındaki Kaydına istinaden ...’a kayıt ve tescil edildiği, adı geçenin 124 sicil numarası ile 1.1.1981 tarihinden beri kayıtlı olduğu, esnaf sicil kaydı ile vergi kaydına rastlanmadığı, beyanı alınan tanıklar davacının 1981-2005 yılları arasında seyyar satıcılık yaptığını söylemişler davacının geçmişe yönelik olarak ...’a tabi sigortalılığının gerçekleştiği dolayısıyla Esnaf ve Sanatkarlar Odasına yapılan kaydın usulsüz olduğu ve bu nedenle davacının 22.03.1985-5.11.2004 tarihleri arasındaki ...’a tabi hizmet sürelerinin iptal edilmesi gerektiği, ayrıca Diyarbakır Esnaf Odası üye kayıt defterinin1986 yılında yeni deftere kayıt edildiği, eski üye kayıt defterinin

akıbetinin bilinmediği gerekçesi ile müfettişliğe ibraz edilmediği, sonradan yapılan kaydın usule aykırı olduğu, bu kayıtlar sırasında odayla ilgileri bulunmayan kişilerin kaydının yapılarak ... dan haksız yere hizmet süresi kazandırmanın amaç edinildiği, bunun ortaya çıkmasını önlemek için odanın eski üye kayıt defterleri ve yönetim kurulu karar defterlerinin ibraz edilmediği bahse konu üye kayıt defterlerinin gelişigüzel yeni deftere kayıt edildiği , defterde üyelikle ilgili bilgiler ve imzaların olmadığı, eski defterlerin ibraz edilmemesi nedeni ile bu defterlerin güvenilirliği konusunda tereddütler oluştuğu , 1986 yılında yeni defterdeki kayıtlara göre ...’a kayıt ve tescili yapılan ve başka bir yerde kaydı bulunmayan kişilerden bilgisine başvurulmak üzere gelenlerin genellikle zahirecilik ve seyyar satıcılık gibi mesleklerle uğraştıklarını ancak buna ilişkin belge ibraz edemedikleri, odaya aidat ödemediklerini ve seçimlerde oy kullanmadıklarını beyan ettikleri, oda kayıtlarının çok eski tarihlerde başlamasına ve sadece oda kaydı olduğu halde vergi mükellefiyeti ve esnaf sicil kaydı olmaksızın bağımsız çalışmalarını nasıl devam ettirdiklerini ve ...’a neden 1998-1999 yılında başvurdukları konusunda inandırıcı bir açıklamada bulunamadıklarını ,incelemeye konu kişilerin 1984 yılından öncesine ilişkin hazırun cetvellerinin temin edilemediğini , İl Müdürlüğünce kayıtların doğruluğu ile ilgili yapılan tetkiklerinde oda başkanlığınca eski defter ve belgeler ibraz edilemediği için sonradan düzenlenen defterdeki bilgilere itibar edilerek tutanak tutulduğu bu nedenlerle davacının sigortalılığının geçersiz sayılarak, aylık bağlanmış olanların aylıklarının iptal edilmesi gerektiğinin bildirildiği,Diyarbakır Esnaf Odası yöneticileri ve üyelerinden oluşan 59 kişi hakkında resmi evrakta sahtekarlık suretiyle Kamu Kuruluşunu dolandırmak suçlarından Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, davanın derdest olduğu,İddianamede, eski üye kayıt defterinin ibraz edilemediği, mevcut üye kayıt defterinin düzenli tutulmadığı, oda ile ilgisi bulunmayan kişilerin odaya kaydının yapılarak ... dan haksız aylık almalarının sağlandığının belirtildiği, davacı hakkında da resmi evrakta sahtecilik yapılarak kamu kurumunu dolandırmakla suçlanmasıyla dava açıldığı,Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/524 Esas sayılı dava dosyasında Diyarbakır Esnaf ve Sanatkarlar Odası üye kayıt defterleri üzerinde yapılan Kriminal İnceleme raporunun 8. sayfasında davacının Diyarbakır Noterliğince 25.11.1986 tarih ve 49172 yevmiye numarası ile tasdiklenmiş üye kayıt defterinin 124.sıra numaralarında kayıtlı olduğu, Kriminal raporun 8. sayfasında; bu kaydın doküman inceleme cihazı ile yapılan incelemeleri neticesinde belirtilen kayıt üzerinde tahrifat amaçlı olarak silinti-kazıntı veya ilave yapıldığını gösterir nitelikte yeterli bulgulara rastlanılmadığı şeklinde değerlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının 22.03.1985-5.11.2004 tarihleri arasında usulüne uygun (geçerli) bir oda kaydının bulunmaması nedeniyle bu dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığının kabulü gerekir.

Ancak davalı Kurum’un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması sigortalıya umut verdikten sonra davacının sigortalılığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Ne var ki; kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz oda kaydının davacınında katılımının bulunduğu mavazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gereklidir.

Davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalılığını sağlayan Bismil Esnaf Odası kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulduğu iddiasıyla, oda yöneticileri , üyeleri ve davacı hakkında ceza davası açılması, oda kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulup oluşturulmadığının, oluşturulmuş ise bu sahtecilik işleminin davacının katılımı ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği bu dava sonucu verilecek karar ile saptanmasının mümkün olması karşısında, oda kaydının sahtecilik yoluyla oluşturulduğu ve bu işlemin davacının katılımı ile gerçekleştirildiğinin anlaşılması halinde oda kaydına hukuken diğer verilemeyeceği bu durumda somut olaya MK 2. maddesi uygulanamayacağından ceza yargılamasının sonucu beklenilerek tüm delillerin değerlendirilmesi ve bir sonuca varılması gerekirken, mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ile tanık sözleri ile yetinilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.6.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4484, Karar No: 2022/8200, Tarih: 22.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4484 E.  ,  2022/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18.04.2019 tarih ve 2018/266 E. - 2019/203 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2021 tarih ve 2019/1072 E. - 2021/295 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1946’dan beri İtalya’da faaliyet gösteren ve dünya çapında 4. büyük çikolata ve şekerleme üreticisi olarak ünlenen Ferrero Şirketler Grubu bünyesinde bir şirket olduğunu, Ferrero S.P.A.’nın dünya çapında satış ve dağıtımını gerçekleştirdiği KINDER SÜT DİLİMİ ürünlerine ilişkin kelime ve şekil markalarının dünya çapında tesciline sahip bulunduğunu, müvekkilinin KINDER SÜT DİLİMİ markasını taşıyan ürünlerinin ülkemizde de çok iyi tanındığını ve beğenilerek satın alındığını, müvekkilinin SÜT DİLİMİ markalarının ambalaj kompozisyonlarının TÜRK PATENT nezdinde tescilli olduğunu, müvekkilinin 2013/30629 ve 2007/13848 sayılı SÜT DİLİMİ markalarında arka planda kullanılan kırmızı-beyaz renk kombinasyonlu dalga şekli ile ayrıldığını, buna ek olarak bütün ilgili markalarda ana görsel öğe olarak bir kenarı ısırılmış olan çikolatalı ürün görseli ile çeşitli markalarda bu ana öğeye ek olarak ürünün içindeki maddeleri temsilen süt, çikolata ve bal görsellerinin kullanıldığını, müvekkilinin söz konusu markalara ilişkin gerçek ve öncelikli haklarının mevcudiyetinin tartışılmaz olduğunu, davalı Şirket tarafından yapılmış olan 2017/07037 sayılı "ambalaj deseni" çoklu tasarım başvurusuna müvekkilinin piyasada fiili olarak kullandığı ambalajlarına karıştırılabilecek düzeyde benzer olduğundan tasarımın bunlar yönünden yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığı ve kötü niyetle yapıldığı gerekçeleriyle itiraz ettiklerini, dava konusu YİDK kararında tasarım başvurusu ile itiraz gerekçesi markaların genel izlenim itibariyle farklı görüldüğü ve tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliğinin bulunduğu gerekçesiyle itirazlarının reddedildiğini, dava konusu 2017 07037-2 nolu ambalaj tasarımının müvekkilinin çok uzun yıllardır kullanılan SÜT DİLİMİ markalarından ve ürün ambalajlarından kopyalanarak oluşturulduğunu ileri sürerek, 2018/T-525 sayılı YİDK kararının iptaline, 2017/07037-02 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirket vekili, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olduğunu, ambalajlar üzerinde yer alması gereken genel geçer ifadelerin kullanılmasının davacı şirket tarafından yenilik ve ayırt ediciliği kaldıran unsur olarak değerlendirildiğini, ambalaj üzerinde, içerisindeki ürünün türü, gramajı ile ilgili tanımlayıcı ibarelere yer verilmesinin yaygın bir uygulama olduğunu, ambalaj içerisinde ürün bilgisine ilişkin ifadelerin yenilik ve ayırt edicilik değerlendirmesinde dikkate alınmayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu tasarımın davacının markaları karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olmadığı, davalı tasarımının davacının markalarına yakınlaşmış olan görünümü nedeniyle bilgilenmiş kullanıcı nazarında birbirleriyle ilişkilendirilmesinin veya muadil olarak algılanmasının söz konusu olabileceği, Kurum kararının yerinde olmadığı, dosya kapsamından davalı Şirketin tasarım tescil başvurusunda bulunmasının kötü niyetli olduğuna yönelik bir delil olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2018/T-525 sayılı kararının iptaline, 2017/07037-02 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK ve davalı şirket vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu 2017/07037-02 numaralı tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığı anlaşılmakla, davalı Şirket ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 22/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11745, Karar No: 2008/12307, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11745 E.  ,  2008/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 129 ada 1 parsel sayılı 1486 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ev, dükkan ve arsası cinsiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 2003 yılında yapılıp 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6977, Karar No: 2013/33819, Tarih: 17.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6977 E.  ,  2013/33819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderler kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, kısa kararın (hüküm sonucunun) 13/06/2013 tarihinde taraf vekillerinin yüzüne karşı tefhim edildiği, hükmün davalılar vekili tarafından süresinde (süre tutum dilekçesi vermek suretiyle) temyiz edildiği, yerel mahkeme tarafından eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davalı vekiline muhtıra gönderildiği ve bu muhtıranın 30/07/2013 tarihinde davalılar vekiline tebliğ olunduğu, muhtıranın yasal unsurları taşıdığı bu kapsamda muhtırada, verilen kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazıldığı, muhtıra tebliğine rağmen davalı tarafça temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin mahkeme hükmünü temyiz etmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, davalılar vekilinin MAHKEME HÜKMÜNÜ TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 17/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/2999, Karar No: 2022/9853, Tarih: 25.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2999 E.  ,  2022/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

2010 takvim yılında sanığın en son KDV beyannamesini mart ayında vermesi ve bu tarihten sonra sahte fatura düzenlediğine dair delil olmaması nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.03.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8988, Karar No: 2015/2773, Tarih: 17.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8988 E.  ,  2015/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 18:30 sıralarında idaresindeki araç ile seyri sırasında, gitmek istediği sokak girişini kaçırdığını fark ettiğinde, ani bir manevra ile sağındaki sokağa giriş yaptığı anda, direksiyon hakimiyetini kaybederek, sokağın sağ kaldırımı üzerindeki çay ocağına ait masada çay içmekte olan katılana çarpması sonucu, katılanın hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyen kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşmaması nedeniyle tebliğnamedeki (1.) nolu görüşe ve sanık hakkında makul miktarda ceza tayin edilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki (2.) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.