muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27589, Karar No: 2014/6049, Tarih: 14.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27589 E.  ,  2014/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/06/2013

Numarası : 2012/306-2013/919

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunmuş, ve kendisinin asıl işveren olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Alt işveren aleyhine açılan davadaki feragatin kapsamı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının hastanede temizlik görevlisi olarak çalıştığı sabittir. Davacı tanıklarının beyanlarına göre mesaileri 08.00-16.00 saatleri arasında olmasına rağmen 24 saat nöbet usulü çalıştıkları ve bazen 3, bazen de 4 personelin olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi davacının bir hafta 3 bir hafta 4 gün çalıştığının kabulü ile fazla mesai hesabı yapmıştır. Ancak bu hesap hatalıdır. Çünkü, işyerinde çalışan 3 temizlik elemanının bulunması durumunda davacı haftada 3 gün, 4 personel bulunması durumunda ise haftada 2 gün çalışacaktır. Bu durumda, fazla mesai hesabının yanlış olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca ulusal bayram genel tatil alacakları yönünden de, ulusal bayram genel tatil günlerinin yarısında çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmış olmasına göre; davacının ancak, nöbeti denk gelirse bu günlerde çalışması sözkonusu olduğu için, hesaplanan rakam fazla olmuştur. Yapılacak iş, davacının çalıştığı hastaneden temizlik elemanlarını nöbet çizelgelerinin getirtilerek bunlara göre hesap yapılması, çizelgelerinin .../..

sunulmaması durumunda ise özellikle tanıkların 2004 ve 2008 yıllarına kadar çalıştıkları ve kendi dönemleri ile sınırlı olarak beyanda bulunacakları hususu da gözönünde tutularak yeni bir bilirkişi raporu aldırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31373, Karar No: 2015/2070, Tarih: 22.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31373 E.  ,  2015/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/71108

MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/82 (E) ve 2012/94 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Olay yerinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak ağaçların orman alanından kesilip kesilmediği, cinsi, neyle kesildikleri, kesim tarihleri tespit edildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde TCK 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak gün karşılığı adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

3) 200 gün adli para cezasından TCK 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, cezanın 166 gün yerine 167 olarak fazla tayini,

4) İdare lehine nisbi vekalet ücretine hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11681, Karar No: 2019/7029, Tarih: 05.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11681 E.  ,  2019/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında,... Mahallesi çalışma alanında bulunan temyize konu 1 parsel sayılı 30.375,00 (uygulama kadastrosu sonucunda 101 ada 9 parsel sayılı 31.392,73 metrekare yüzölçümlü olarak), 2 parsel sayılı 31.500,00 (uygulama kadastrosu sonucunda 101 ada 10 parsel sayılı 33.289,55 metrekare yüzölçümlü olarak), 5 parsel sayılı 11.250,00 (uygulama kadastrosu sonucunda 101 ada 13 parsel sayılı 11.746,09 metrekare yüzölçümlü olarak) ve 41 parsel sayılı 37.500,00 (uygulama kadastrosu sonucunda 101 ada 54 parsel sayılı 39.442,62 metrekare yüzölçümlü olarak) metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, mütegayyip eşhastan metruken Hazineye intikal eden yerlerden oldukları belirtilerek Hazine adına tespit edilmiş; çekişmeli taşınmazlardan 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ... oğlu ...’ın, 5 parsel sayılı taşınmaza ... kızı ...'ın ve 41 parsel sayılı taşınmaza ise ... oğlu ...’ın itirazları kadastro komisyonu tarafından 04.09.2015 tarihinde reddedilmiştir. Davacı ... 1, 2, 5 ve 41 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak; davacı ... ise 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların davalarının kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptali ile 5 ve 41 parsel sayılı taşınmazlar ile 18.05.2016 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda 1 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen ve 2 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen bölümlerinin ... adına; 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile 2 parsel sayılı taşınmazın ise (C) harfi ile gösterilen kısımlarının ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazlar 1953 yılında yapılan kadastro surasında Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli 1, 2, 5 ve 41 parsel sayılı taşınmazların atalarından kalma yer olup 150-200 yıldır eklemeli olarak zilyetliklerinde bulunduğunu, tespit sırasında taşınmazın dedesi ...’ın zilyetliğinde olduğunu, uzun yıllardır ise taşınmazın kendi tasarruf ve zilyetliği altında bulunduğunu ileri sürerek taşınmazların tespitinin iptali ile adına tescili istemiyle; davacı ... ise çekişmeli 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların atalarından kalma yer olup 150-200 yıldır eklemeli olarak zilyetliklerinde bulunduğunu, tespit sırasında taşınmazın dedesinin zilyetliğinde olduğunu, uzun yıllardır ise taşınmazın kendi tasarruf ve zilyetliği altında bulunduğunu ileri sürerek taşınmazların tespitinin iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacılar lehine iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki; davacılardan, çekişmeli taşınmazların murislerinden kaldığını ileri sürmelerine karşın hangi nedene dayalı olarak (taksim, satış, bağış vs.) adlarına tescil istedikleri sorulup saptanılmamış, taşınmazların tespit tarihi 1953 tarihi olduğundan zilyetlikle iktisap koşullarının bu tarihe göre belirlenmesi gerektiği ve dinlenen yerel bilirkişiler, yaşları itibari ile bu tarihe kadar davacı lehine iktisap koşullarının oluşup oluşmadığını bilebilecek durumda olmadıkları halde bu tarihten öncesini bilebilecek yaşta mahalli bilirkişi bulunup bulunmadığı araştırılmamış, mahalli bilirkişi ve tanıkların taşınmazın ilk olarak ne zaman kulanılmaya başlandığı, ilk malikinin kim olduğu, zilyetliğin hangi tarihten beri, kim tarafından, hangi hukuki nedene dayalı olarak ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususlarındaki soyut nitelikteki beyanlarına itibar edilmiş, taşınmazlardan 1 ve 2 parsellerin sınırında mera bulunduğu halde yöntemince mera araştırması yapılmamış, bu kapsamda taşınmazın bulunduğu yörede mera tahsisi bulunup bulunmadığı ilgili mercilerden sorulup saptanılmamış, komşu köy bilirkişilerinin taşınmazların öncesi hakkında bilgileri bulunmadığı halde başka bilirkişi beyanına başvurulmamış, bir arazinin niteliğini ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde tespitten öncesine ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı araştırılmamış, bulunması halinde getirtilip incelenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, mahkemece öncelikle, davacı tarafa murislerinden kaldığını ileri sürdükleri taşınmazların hangi nedenle adlarına tescilini talep ettikleri hususu açıklattırılmalı, bundan sonra varsa mera tahsis kararı, ekleri ve haritaları getirtilmeli, tespit tarihi olan 1953 yılından öncesine ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bulunması halinde getirtilerek dosya ikmal edilmeli, daha sonra mahallinde, elverdiğince yaşlı (taşınmazın tespit tarihinden öncesini bilebilecek yaşta), tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek aynı köy ve komşu köyler halkından ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi, ziraat mühendisi bilirkişisi ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte, varsa mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, üzerlerindeki zilyetliğin ilk olarak ne zaman başladığı, kimden kime kaldıkları, taşınmazların kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldıkları, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadıkları, mütegayyip eşhastan intikal edip etmedikleri hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında oluşacak çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesine çalışılmalı; alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli; ziraat mühendisi bilirkişisinden, çekişmeli taşınmazların önceki ve mevcut niteliklerini, kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıklarını, zirai durumlarını, üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazlar önceleri itibariyle imar ve ihyaya konu edilecek yerlerden ise imar-ihyaya konu olmaya başladıkları ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi ve çekişmeli 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar ile komşu mera parseli arasında doğal ya da yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığını bildirir, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; tespit tarihinden öncesine ait hava fotoğrafı bulunması halinde hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmazların hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmazların tespitten önceki niteliklerinin ne olduğunu ve arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten rapor alınmalı; belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14665, Karar No: 2014/17607, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/14665 E.  ,  2014/17607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2012/526-2014/148

Davacılar O.. K.. vd vekili Avukat R.B. tarafından, davalılar T.. A... vd aleyhine 17/10/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı M. K. tarafından açılan davanın açılmamış sayılmasına, davacı O.. K.. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 24/08/2012 tarihli Takvim Gazetesinde yer alan fotoğrafların kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte olduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu edilen fotoğraflar ile davacının kişilik haklarının ve özel hayatlarının ihlal edilmediğini, davacının gündemde olan bir oyuncu olduğunu ve özel hayatı ile ilgili gelişmeleri basınla paylaşmaktan hiç bir zaman çekinmediğini, davacıya yönelik toplumsal ilgi ve merak bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, balayında bulunan ve özel hayatlarını gizlemek için gerekli tedbirleri aldığı anlaşılan davacı tarafın özel yaşamlarının fotoğraflanması ve haber yapılmasında herhangi bir toplumsal yarar bulunmadığından istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni

Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen 15.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1315, Karar No: 2014/12135, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1315 E.  ,  2014/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra alınması gerektiği gözetilmeden, 01.11.2008 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 10.11.2008 ve 20.02.2009 günleri yapılan muayenelere istinaden düzenlenen 20.03.2009 tarihli rapora dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması, ayrıca suç tarihinde 15 yaşını tamamlamayan mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde sanık hakkında TCK.nın 109/3-f maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11167, Karar No: 2014/3094, Tarih: 06.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/11167 E.  ,  2014/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün ikamet adresinde tebliğ edildiği 23.03.2012 tarihinde başka bir suçtan cezaevinde olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olması nedeniyle öğrenme üzerine verdiği 02.04.2012 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19189, Karar No: 2015/24985, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19189 E.  ,  2015/24985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/235-2013/131

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8302, Karar No: 2010/29001, Tarih: 20.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/8302 E.  ,  2010/29001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/153751

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

NUMARASI : 2007/1038 Karar - 2006/777 Esas

SUÇ : Elektrik hırsızlığı - mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun "kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme" ve "kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma" hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesinin 1.fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8225, Karar No: 2010/9779, Tarih: 04.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8225 E.  ,  2010/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali ile bu bölümde kalan yapının yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi yanıt ta vermemişlerdir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, taraflar yararına avukatlık parası ve yargılama giderlerine hükmedilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 15.10.1971 tarihinde kesinleşen kadastro tespitine dayalı olarak tescil edildiği, davanın ise 09.01.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. Maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin bu kapsamdaki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,