muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3257, Karar No: 2018/10628, Tarih: 22.10.2018

... şirketin Ocak 2013-Aralık 2015 döneminde Yönetmeliğin 14/1. maddesine göre yükümlülüğün doğmasından itibaren 5 gün içerisinde ilgili Kurumdan talepte bulunup bulunmadığı, Kurumun aynı Yönetmeliğin 15/2. maddesi uyarınca talep tarihinden itibaren 10 gün içerisinde engelli listesini işverene gönderip göndermediği, işverenin özürlü çalıştırmamasının Türkiye İş Kurumu'nun kanundan doğan yükümlülüğünü yerine getirmemesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususlarında gerektiğinde bilirkişi raporu da alınmak suretiyle, bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre başvuru hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/08/2016 tarihli ve 2016/4170 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8253, Karar No: 2023/20, Tarih: 16.01.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8253 E.  ,  2023/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/623 E., 2022/1233 K.

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ile imzaladıkları 01.05.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin 01.03.2011 tarihinde yenilenerek devam ettiğini, yenilenen sözleşmede ayrı ayrı asgari kira bedeli ile hasılat kira bedeli belirlendiğini, sözleşmenin 6.2.2. maddesi uyarınca kira bedelinin asgari kira bedeli ile aylık satış hasılatı üzerinden hesaplanacak hasılat kira bedeli tutarlarından yüksek olanı olduğunun kararlaştırıldığını, hasılat kira bedeli daha düşük olduğundan asgari kira bedeli ödediğini, kira bedelinin Euro üzerinden belirlendiğini, döviz kurundaki artışın etkisiyle kira bedelinin yaklaşık üç kat arttığını ve ödemekte güçlük yaşandığını, davalının bir kısım kiracılara sabit kur belirlediği halde kendisinin bu uygulamadan yararlandırılmadığını, kanun gereğince Euro bazlı kira uygulamasına ayrıca yıllık kira artışı uygulanamayacağını, sözleşmedeki maddelerin hakkaniyete uygun olmadığını iddia ederek; yeni kira yılı

için kira bedelinin tespitini, geçen zaman içerisinde haksız yere alınan fazla kira bedellerinin iadesini ve bu bedelin ödenecek kira bedellerinden mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; sözleşmenin tarafların özgür iradeleri ile düzenlendiğini, kira bedelinin makul ölçüde olduğunu, davacı tarafın hali hazırda ödenmemiş kira borcu bulunduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece verilen 14.03.2016 tarihli ve 2015/1955 E. 2016/497 K. sayılı kararla; davacı şirketin tacir olup basiretli davranma yükümlülüğü bulunduğu, ülkedeki ekonomik ortam nedeniyle döviz kurunda yaşanan artışın sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle davacı şirket tarafından tahmin edilebilir olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 344 üncü maddesinin kiracının tacir olduğu işyeri kiralarında uygulanmasının 8 yıl süreyle erteli olduğu, bu durumda kira sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 27.03.2019 tarihli ve 2017/7608 E. 2019/2623 K. sayılı ilamla; davacının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra dava dilekçesi içeriğinden; davacının yeni kira yılından kastının, kira bedelinin hangi para cinsi ile tespitinin talep edildiğinin ve tespiti talep edilen tutarın ne kadar olduğunun anlaşılamadığı, mahkemece davacıya talebi açıklattırılması ve davacının talebinin 01.03.2015 tarihinden itibaren kira bedelinin tespiti istemine ilişkin olduğunun anlaşılması halinde kira bedelinin sözleşmedeki kararlaştırmalar doğrultusunda tespitine; davacının talebinin 01.03.2016 tarihinden itibaren kira bedelinin tespiti olduğunun anlaşılması halinde ise kira bedelinin mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu ve bu kanun dönemindeki Yargıtayın istikrar kazanmış içtihatları gereğince hak ve nesafet ilkeleri doğrultusunda rayice göre tespitine karar verilmesi gerektiği, belirleme yapılırken kira parasının döviz olarak tespit edilebilmesi için tarafların açıkça kira bedelinin döviz olarak tespitini istemeleri gerektiğinin de gözetilmesi gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacı kiracının 17.03.2016 tarihinde taşınmazı tahliye ettiği, davacıya talep sonucunu açıklaması için verilen ilk sürede talep sonucunu açıkça bildirmediği, ikinci kez verilen sürede ise davacı vekilince taşınmaz tahliye edildiğinden talep sonucunun gelecek kira döneminin tespitine ilişkin olmayıp davacının önceki dönemlerde ödemiş olduğu afaki miktarın kira bedeli olarak kararlaştırılamayacağının tespiti olduğu şeklinde açıklamada bulunulduğu, davacının ticaret şirketi olması sebebiyle basiretli davranma yükümlülüğünün bulunduğu, bu doğrultuda ülkedeki ekonomik koşulları ve döviz kurunda yaşanan artışı sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle tahmin ederek tedbirli ve öngörülü olması gerektiği, tacirler bakımından Türk Borçlar Kanunu'nun 344 üncü maddesinin uygulanmasının 8 yıl süreyle ertelendiği, bu durumda taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin uygulanacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde

bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde

bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kira sözleşmesinin sona erdiği tarihe kadar ödenmesi gerekli kira bedellerinin bilirkişi marifetiyle tespit edilmesine fazla ödenen tutarın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi gerektiğini, sözleşmenin sona erme tarihi ile tahliye tarihi arasındaki dönem için ise kira bedelinin rayice göre tespiti ile fazla ödenen bedelin iadesinin gerektiğini, döviz kurunun sözleşmenin başlangıcından yaklaşık üç kat arttığını ve bunun öngörülebilir olmadığını, geçmiş dönemde yüksek döviz kuru nedeniyle yapılan ödemelere dair taleplerin mahkemece dikkate alınmadığını, aşırı ifa güçlüğüne dair TBK hükmü ile emsal Yargıtay kararları uyarınca öngörülemeyen değişiklik ve zorlayıcı sebepler nedeniyle sözleşmeden kaynaklı edimin afaki şekilde ağırlaştığının tespiti gerektiğini, kira bedelinin hakkaniyete göre belirlenmesi gerektiğini, edimler arasındaki dengenin aşırı bozulmasından kaynaklı kira bedelinin günün ekonomik koşullarına uygun uyarlanabileceğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira bedelinin tespiti ve alacak istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1.İlk derece mahkemesi kararının bozulması 1086 sayılı Hukuk Usuli Mahkemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın; bozmaya uyularak verilmiş olduğu bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı ve özellikle davacı vekilinin talep açıklama dilekçesinde yer alan beyanları doğrultusunda Mahkemece kira bedelinin sözleşmedeki kararlaştırmalar doğrultusunda ödenmesi gerektiğinin tespit edildiği, dolayısıyla davacı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme karanının 1086 sayılı 439 uncu maddesi uyarınca Kanunu'nun ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8126, Karar No: 2018/1388, Tarih: 19.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8126 E.  ,  2018/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılının zincirleme biçimde işlenmiş birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, anılan suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, eylemleri tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında “2006“ olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu en son faturanın düzenlendiği “30.03.2007“ tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5303, Karar No: 2016/9069, Tarih: 06.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5303 E.  ,  2016/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda arsa paylarının hatalı tespit edildiğini belirterek yeniden düzenlenmesini ve tapuya tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 sayılı Yasayla değişik 3. maddesi hükmüne göre; "Kat mülkiyeti ve kat irtifakı bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi arsa payının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." öte yandan, kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Açıklanan bu yasal durum çerçevesinde somut olayda; davacının dava konusu anataşınmazda ilk olarak 28.04.1959 tarihinde 1/6 hisse satın aldığı ve “3. kat ve dairesi üzerine” lehine irtifak hakkı tescil ettirdiği, davacının 03.10.1967 tarihli dilekçesi ile anataşınmazda diğer daireler üzerinde kat irtifakının kurulmadığını beyanla anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulması için tapu müdürlüğüne müracaat ettiği, bunun üzerine her katta bir bağımsız bölüm bulunan zemin ve iki kattan müteşekkil binada her bağımsız bölüm için 2/6 arsa paylı kat mülkiyetinin kurulduğu, davacının üç nolu dairedeki diğer ½ hisseyi 23.06.2010 tarihinde satın alarak bağımsız bölümün tam maliki olduğu anlaşılmakla, davacının taşınmazdaki arsa paylarının mevcut haliyle kat mülkiyetine çevrilmesine rızası mevcut olup, kendisi tarafından kurulmuş olan kat mülkiyetindeki arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılmayacağı ve bu davayı açmakta korunmaya değer hukuki yararlarının bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6932, Karar No: 2021/18478, Tarih: 30.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/6932 E.  ,  2021/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı, 08.07.2020 tarihinde 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “17. Ceza Dairesi’nin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine" şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut halleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır" şeklindeki düzenlemeye göre, aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk Volkan Çelebi hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.06.2014 tarih, 2013/602 Esas ve 2014/426 Karar sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 17.04.2018 tarih, 2016/1137-2018/5361 E.-K.; bozma sonrası suça sürüklenen çocuk Volkan Çelebi hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2018 tarih ve 2018/436-766 E.-K. sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 30.06.2020 tarih, 2020/1016-6613 E.-K ilamları ile incelendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının da aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin dosyalarının Yargıtay 2. Ceza Dairesine devredildiği de gözetilerek işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 30.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13024, Karar No: 2012/185, Tarih: 17.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13024 E.  ,  2012/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 842, 843 ve 844 sayılı parseller eylemli orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarında taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığını tespitin iptali ile taşınmaz hak sahipliğinin adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacıya duruşma gün ve saatinin usule uygun olarak bildirildiği, davacının hazır olmadığı, mazeret de bildirmediği ve kendisini de vekille temsil ettirmediği gerekçesiyle Kadastro Kanununun 28. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece Kadastro Kanununun 28/2. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; vekille temsil edilen davalılar Hazine ve Orman Yönetimi yararına vekalet ücretine karar verilmemesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında "Davada kendisini vekille temsil edilen davalı Hazine ve Orman Yönetimi yararına 3402 sayılı Kadastro Yasasının 31. maddesine göre 200.- TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Orman Yönetimi ve Hazineye verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/01/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27130, Karar No: 2018/16889, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27130 E.  ,  2018/16889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... Köyü 828 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20211, Karar No: 2013/4780, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20211 E.  ,  2013/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Etlik İhtisas Hastahanesi'nin temizlik işlerini üstlenen ... Tem.Gıd. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti 'nin hastanede görevli şirket müdürü ve şefi olan sanıkların, hastanede çalışan şirket elemanlarına baskı yapıp tehdit ederek hastahanede kullanılması gereken temizlik malzemelerini eksik kullandırıp hastahanede bulunan depodan araçlarla hastahane dışına çıkartarak götürmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde apaçık ortaya çıkarılması için, olaya ilişkin ayrıntılı olarak muhakkike beyanda bulunan ve olay tarihinde söz konusu malzemelerin bulunduğu deponun sorumlusu olan ..., şirket temizlik elemanı olan ..., gelen ihbar üzerine kilitli depoyu kırdırarak açtıran hastane başhekimi ... ..., depo ile ilgili 01.09.2005 tarihinde inceleme yapıp tutanak altında imzası bulunan ... tanık olarak dinlenip bilgi ve görgüleri tespit edilerek, yine şirket elemanlarınca kullanılan malzeme tüketiminin normal sınırlarda olup olmadığı hususu bilirkişi marifetiyle araştırıldıktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.