muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11015, Karar No: 2019/8004, Tarih: 14.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11015 E.  ,  2019/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: beraat

Sanık ... hakkında: mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

a)... Yapı Denetim...Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, söz konusu faturaların gerçek alışveriş sonucu alınan belgeler olduklarını aşamalardaki ifadelerinde beyan ettiği, mükellefçe kullanılan ve sahte olduğu kabul edilen 7 adet faturanın tamamının ... Yapı... Ltd. Şti'ne ait olduğu, indirim konusu yapılan sahte fatura oranının %14 olduğu, mükellefçe fatura bedellerinin tamamının çekle ödendiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, faturaları düzenleyen şirket ile mükellef şirketin ticari defter ve belgeleri ile fatura bedellerinin ödenmesine dair çeklerin tahsiline ilişkin banka hesap hareketleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, çek bedellerinin kim yada kimler tarafından tahsil edildiği, ödemelerin muvazaalı olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre sanığın suça konu faturaların sahteliğini bilerek kullanıp kullanmadığı tartışılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

b)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26018, Karar No: 2023/7903, Tarih: 13.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26018 E.  ,  2023/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/848 D.İş-846 K

SAYISI : İHK-2021/32268

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

SAYISI : K-2021/96999

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... geldi, davalı tarafından gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 13.06.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının soruşturma dosyasında uzlaştığını, uzlaşma nedeni ile davanın reddi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III.... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve 348.978,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B.İtiraz sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacı sigortalı araç sürücüsü ile uzlaştığından davanın reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uzlaşma nedeni ile hakem heyeti kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma sırasında fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunu belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma sırasında fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunu belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının bedensel zarar tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 uncu maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 253/17 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, davalı vekili davacının soruşturma aşamasında edim karşılığında uzlaştığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, İtiraz Hakem Heyetince uzlaşma nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 253/17 nci bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder” hükmü; aynı maddenin 19 uncu bendi ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan, 6098 sayılı TBK’nın 166 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası hükmüne göre; “Alacaklının borçlulardan biriyle yaptığı ibra sözleşmesi, diğer borçluları da ibra edilen iç ilişkideki borca katılma payı oranında borçtan kurtarır.” İbranın diğer müteselsil borçlulara etkisine ilişkin bu özel hükümle alacaklının sadece bir borçluyu ibra etmesi üzerine, ibra ettiği borçlunun iç ilişkideki payı kadar, diğer borçlulara karşı da alacak hakkını kaybedeceği hükme bağlanmıştır.

Karayolları zorunlu mali mesuliyet sigortası, işletenlerin ve işletenlerin kusurlarından kendi kusuru gibi sorumlu olduğu araç sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan diğer yardımcı kişilerin kusuru ile meydana gelen ve 2918 sayılı KTK’nın 85/1 maddesi kapsamında kalan zararlardan sorumlu olduğuna göre (KTK m. 91/1) işleten ve/veya araç sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan diğer yardımcı kişilerin zarar görene karşı tazminat yükümlülüğünün kalmadığı durumlarda ...’nin de bu kişilere karşı herhangi bir sorumluluğu kalmayacaktır.

Dosya kapsamında bulunan uzlaşma raporunda trafik sigortasından alınacak tazminat haklarının saklı tutulduğu belirtilmiştir. Buna göre söz konusu uzlaşma, esasen CMK 253 üncü madde de düzenlendiği şekilde yasanın aradığı anlamda bir uzlaşma niteliğinde değildir. Dolayısıyla CMK'nın 253 üncü maddesinin 19. fıkrasının somut olayda uygulanması mümkün değildir. Öte yandan davacı, davalının sigortalısı ile edim karşılığında anlaşmış ise de dosya kapsamından davalı ... şirketinin sigortalısına karşı ise rücu davası açma şartlarınun da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak yapılan uzlaşma borcu sona erdirmeyip makbuz niteliğinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle işin esasına girilerek davalının diğer itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA,

8.400,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5203, Karar No: 2014/12652, Tarih: 11.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5203 E.  ,  2014/12652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/508-2013/52

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiğini ancak bu amaçla kullanılmadığını, Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediye, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın imar uygulaması gördüğü ve harman yeri vasfını yitirdiği bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.” hükmü yer almaktadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de, dosya içerisindeki 23.08.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 no’lu mera norm kararı ekindeki mera tutanağında Yenice Mahallesi pafta 6 ada 1’deki meranın dava konusu taşınmazı hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek kadastro tespiti sırasında “harman yeri'' vasfı ile davalı adına tespit ve tescil edilen 1.. ada 3.. parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 1.. ada 9.. parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi harman yeri mi olduğu keşif yapılarak belirlendikten sonra taşınmazın niteliğinin mera olduğunun tespiti halinde 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu taşınmazın tapu kaydında çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarları davada taraf olmadan kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan taşınmazların haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9623, Karar No: 2018/7930, Tarih: 25.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9623 E.  ,  2018/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi olarak belirtildiği halde hüküm fıkrasında 142/2-b maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerine saat 21.01'de girdiğinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin saat 21.24'te başlayıp, saat 05.37'de bittiğinin anlaşılması karşısında; suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Müştekinin iş yerinden çalınan paranın 70,00 TL olduğu dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk tarafından çalınan paranın değeri nazara alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından alt sınırdan ceza tayin edilmesine rağmen '' teşdiden cezalandırılmasına '' denilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12808, Karar No: 2011/18033, Tarih: 27.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/12808 E.  ,  2011/18033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın başı boş bıraktığı, kontrol altına almada ihmal gösterdiği köpeğinin mağdura saldırdığı ve mağdurun geri geri kaçarken başını direğe çarpması ve yere düşmesi sonucu yaralandığı bu oluş içinde sanığın sübut bulan hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13066, Karar No: 2017/7223, Tarih: 25.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13066 E.  ,  2017/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Engelli işçi çalıştırma yükümlülüğüne aykırılık eyleminden kabahatli ... Fabrikaları T.A.Ş. hakkında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 30 ve 101. maddeleri uyarınca 1.175.348,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... Zonguldak Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 10/03/2014 tarihli ve 94845021-301.1.2-1204 sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Kdz. Ereğli Sulh Ceza Hakimliğinin 12/08/2014 tarihli ve 2014/66 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Zonguldak Sulh Ceza Hakimliğinin 09/09/2014 tarihli ve 2014/350 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/07/2016 gün ve 7386 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2016 gün ve KYB. 2016-327468 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kdz. Ereğli Sulh Ceza Hakimliğince kabahatli şirketin ağır sanayi iş kolunda engelli işçi çalıştırılmasının uygun olmadığı ve bu nedenle bu kısımda çalıştırılan işçi sayısının engelli işçi nisabında dikkate alınmaması gerektiği gerekçesi ile başvurusu kabul edilerek idari para cezası kaldırılmış ise de, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 30/1. maddesinde yer alan “İşverenler, elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör işyerlerinde yüzde üç engelli, kamu işyerlerinde ise yüzde dört engelli .. işçiyi .. meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler. Aynı il sınırları içinde birden fazla işyeri bulunan işverenin bu kapsamda çalıştırmakla yükümlü olduğu işçi sayısı, toplam işçi sayısına göre hesaplanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca engelli işçi çalıştırma yükümlülüğünün toplam işçi sayısı üzerinden belirlenmesi gerektiği, ağır sanayi iş kolunda çalışan işçilerin hesap dışında tutulacağına dair mevzuatta bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, idari para cezasının iptaline ilişkin Kdz. Ereğli Sulh Ceza Hakimliğinin kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Zonguldak Sulh Ceza Hakimliğiin 09/09/2014 tarihli ve 2014/350 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27327, Karar No: 2013/25070, Tarih: 07.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/27327 E.  ,  2013/25070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin eksik ödenen ücret, ikramiye, ilave tediye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, sözleşmeli statüde iken iş mevzuatına tabi statüye geçtiğini, kapsam dışı tabir edilen ve kapsam içi çalışanlara göre daha yüksek ücret öngören hizmet sözleşmesi imzaladığını, ücrete bağlı alacaklarının hesaplanmasında kapsam dışı çalışanlara ait ücretin esas alınması gerekirken hesaplamada kapsam içi çalışanlara ödenen daha düşük ücretin esas alındığını belirterek, fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili zamanaşımı ve görev itirazında bulunarak, urumun özelleştirilmesini temin için 2000 yılında kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin iş mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki TİS de açıklama olmadığından sendika ile 4.9.2000 de yapılan protokolle kapsam dışı unvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, TİS de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı unvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 9.10.2001 de eklenen 15.m ile "kapsam içinde yer alan unvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır" şeklinde düzenlendiği davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacının 15.10.2000 tarihinde İş Kanunu kapsamında kapsam dışı personel olarak çalışmaya başladığını, 4502 sayılı Kanun geçici 4. Maddesi ile ... Telekomda kadrolu ve sözleşmeli çalışan personele İş Mevzuatına tabi personel statüsüne geçme imkanı verildiği, davacının 15.10.2000 tarihinde İş Mevzuatına tabi personel statüsüne geçtiği, davacının emeklilik hakları yönünden T.C. Emekli Sandığı ile irtibatının devam ettiği, davacının kapsam dışı personel olarak TİS ile sağlanan tüm haklardan yararlanma hakkı bulunduğu halde davalı işverence bu hakların eksik olarak ödendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: