muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1569, Karar No: 2020/10735, Tarih: 07.10.2020

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Somut olayda; Müşteki ...'ın 10/03/2019 tarihli kolluk ifadesinde; "..., ... , "Ben adamım, senin a.ına korum" dedi ve traktörün basamağından benim göğsüme tekme attı, ben de traktörün basamağından destek alarak dayanamayıp yüzüne vurdum, sonra çocuklar bizi ayırdılar. Ben de polisi aradım. Polis gelene kadar bize "A.ınıza koyacağım, bunu hesabını soracağım" şeklinde tehdit ve hakaret etmeye devam etti." şeklinde beyanda bulunduğu,

Tanık ...'ın ise 10/03/2019 tarihli kolluk ifadesinde benzer doğrultuda; "... isimli şahıs, ... abiye "Ben adamım lan zaten, a.ına korum" dedi, ... abiye tekme attı. ... abi de ona yumruk attı" şeklinde beyanda bulunduğu,

Yapılan soruşturma neticesinde, "şüphelinin üzerine atılı, tehdit, hakaret ve kasten yaralama iddialarının bütünü itibariyle soyut nitelikte olduğu, bu sebeple müştekinin iddia ve beyanlarını destekler nitelikte ve soyut iddiası dışında kamu davası açılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı herhangi bir somut delil elde edilemediği" gerekçesiyle, Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 14/05/2019 tarihli ve 2019/742 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, müşteki ... vekili tarafından anılan karara itiraz edildiği, Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/2990 değişik iş sayılı kesin nitelikteki kararıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, Cumhuriyet savcısı, kendisine yapılan suç duyurusu ya da şikayet başvurusu üzerine, işin gerçeğini derhal araştırmaya başlamalı, maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurarak şüpheli lehine ve aleyhine bütün delilleri toplamalıdır. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik ise, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu açıklamalar karşısında; müştekinin iddialarını destekler şekilde beyanda bulunan tanık ...'ın beyanı dikkate alınmaksızın kurulan Kahramankazan Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2019 tarihli 2019/742 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararına yapılan itirazın reddine ilişkin, Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/2990 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, mercii Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/2990 değişik iş sayılı kesin kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17086, Karar No: 2020/13467, Tarih: 26.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17086 E.  ,  2020/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin Ordu Şubesinde 20.07.2005 tarihinden 09.04.2012 tarihine kadar asgari ücret ile çalıştığını, 09.04.2012 tarihinde iş akdinin yasaya aykırı olarak feshedildiğini, iş akdi feshedilirken kıdem tazminatının kendisine ödendiğini ancak ihbar tazminatının ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 09.04.2012 tarihinde kendi el yazısı ile kıdem tazminatı verilerek iş akdinin feshini talep ettiğini bildirdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının haksız olarak iş akdinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının iş akdinin feshi ve buna bağlı olarak ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı iş akdini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş akdini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş akdini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş akdini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş akdini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş akdini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda davacının personeli olduğu ...ye Mah. ... Cad. No:42 adresinde kurulu ... Gıda Temizlik ve Marketçilik A.Ş'ye bağlı Ordu Şubesinin faaliyet gösterdiği binanın .... Kooperatifleri Birliği mülkü olduğu ve .... Kooperatifleri Birliği'nden gelen yazı ile binanın satıldığı ve Şirketçe boşaltılmasının gerektiği ve binanın mülkünün satışı nedeniyle; Ordu Şubesinin 09.04.2012 tarihinde tahliye edilerek kapatılmasının Yönetim Kurulunun 07.04.2012 tarih 1222 sayılı kararları ile uygun görüldüğü ve davacının tercih edeceği şubelerden birinde görevlendirileceği hususu ile geçici görevlendirme bildirimine dair 09.04.2012 tarihli yazı üzerine davacının aynı tarihli el yazısı ile düzenleyip imzaladığı dilekçesinde personeli olduğu Ordu ... şubesi kapatıldığından görevlendirildiği yeni şubede ailevi nedenlerden ötürü çalışmak istemediğini, kıdem tazminatının ödenmesi suretiyle iş akdinin feshedilmesini talep ettiği anlaşılmıştır. İşverence kıdem tazminatının ödendiği ve davacının 5.460,15 TL kıdem tazminatını aldığına dair 14.04.2012 tarihli ibranamenin de dosya içerisinde yer aldığı ve bu şekilde davacının iş akdinin son bulduğu görülmüş olup davacının 09.04.2012 tarihli dilekçesindeki yazıyı ve imzasını da inkar etmediği dosya kapsamından anlaşılmakla, davacının iş akdini kendisinin feshettiğinin tespiti ile ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabul edilmesi hatalı bulunmuştur.

3- Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açmış, bilirkişi raporuna karşı itirazlarını sunduğu dilekçede ise, ek rapor alınması için itiraz ettiğini, ulusal bayram genel tatil ücreti yönünde de ıslah için süre talep ettiğini bildirmiş, Mahkemece bu talep karşılanmadan karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. maddesine göre, taraflardan her biri, yaptığı usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Yine aynı Kanunun 177. maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Yasal düzenleme dikkate alındığında tahkikat bitmeden yapılan ıslah talebine ilişkin usuli işlemi yerine getirmek üzere davacı tarafa 6100 sayılı HMK'nın 181. maddesi uyarınca süre verilerek sonuca gidilmesi gerekirken, süre verilmeden ve gerekçe gösterilmeden davanın sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinin talep sonucunda, tüm alacakların ayrı ayrı gösterilerek “brüt” tutarda hüküm altına alınması istenilmiştir. Mahkemece, hüküm altına alınan alacakların “net” tutar üzerinden hüküm altına alınması suretiyle 6100 sayılı Kanun’un 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı hareket edilmesi hatalıdır.

Davacı tarafça talep edilen alacak miktarları hükme esas alınan bilirkişi raporunda önce brüt daha sonra net olmak üzere hesaplanmıştır. Aksi de ileri sürülmediği sürece, işçilik alacaklarının brüt olarak hüküm altına alınması gerekmektedir. Bu bakımdan öncelikle davacının dava dilekçesinde talep ettiği miktarın brüt olduğu gözetilerek, kabul edilen ve reddedilen alacak miktarları brüt olarak hüküm altına alınmalı, buna göre kabul/ret oranı göz önünde bulundurularak yargılama gideri ve vekalet ücreti de doğru şekilde paylaştırılmalıdır.

Anılan yönler düşünülmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2622, Karar No: 2006/3242, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2622 E.  ,  2006/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur. Kararın dayanağını oluşturan bilirkişi kurulu raporunda değer belirlenirken anılan Yasa hükmü gözardı edilerek -belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) gün esas alındığı halde 2005 yılı üretim maliyetleri henüz oluşmadığından 2004 yılı birim fiyatlarına göre hesaplama yapılmıştır. Karar tarihi itibari ile 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 2005 yılı resmi verilerine göre ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden bilirkişi kurulunun bu konudaki hatalı raporuna göre karar verilmesi,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle

yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman'ın dekar başına ortalama verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman'ın dekar başına ortalama verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Kabule göre de, geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğday'ın dekar başına verimi 450 kg, kg başına toptan satış fiyatı 0,37 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,48 YTL, mısır ürününün kg başına satış fiyatı 0.28 YTL olarak bildirildiği halde sırasıyla 500 kg, 0,38 YTL, 0,55 YTL ve 0,30 YTL olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

3-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 olarak kabulü,

4-Dava konusu taşınmazın tamamı 4750 m2 olup 956.41 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda bilirkişilerce artan kısımlardan her birinin ayrı ayrı değerlendirilmesi, bu bağlamda yüzölçümlerinin tespit edilip herbir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazi oluşu) gözönünde tutularak herbir parça yönünden değer düşüklüğü olup olmayacağı, oluşacaksa yüzde oranı ayrı ayrı belirlenerek buna göre hesaplama yapılması gerekirken, arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10595, Karar No: 2010/5636, Tarih: 10.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10595 E.  ,  2010/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/08/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/08/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; yaralanmanın derecesi ve niteliği, hukuka aykırılığın gerçekleşme biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 250,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan "…250,00.-…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…2.500,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan "…250,00.-…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…2.500,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç

alınmasına ilişkin ikinci paragrafının silinerek yerine ikinci paragraf olarak "492 sayılı Harçlar Yasası gereğince kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 135,00 TL harç, peşin alınan 270,00 TL harçtan indirilerek, artık 135,00 TL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; üçüncü paragrafında yer alan "…15,60…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…135,00…" sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8044, Karar No: 2012/7920, Tarih: 22.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8044 E.  ,  2012/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ: 07.06.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.