muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10179, Karar No: 2024/12777, Tarih: 30.09.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.06.2021 tarihli bozma kararı ile; davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının 2012 yılında sendikaya üye olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta ise de üyeliğin işverene bildirildiğinin dosyadaki bilgi ve belgelerden tespit edilemediği, bu durumda davacının 01.03.2011 tarihinden itibaren geçerli olan 01.03.2011-28.02.2013 arasını kapsar toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmayacağı, 01.03.2013-28.02.2015 tarihleri arasında geçerli bulunan toplu iş sözleşmesinden ise 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre yararlanması gerektiği, karar ve ilâm harcının davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmiş ise de bu harcın mükerrer tahsiline neden olacağından harçtan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları göz önüne alınarak bu şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının sendika üyeliğinin işverene daha önce bildirildiğini belirtmiş olması nedeniyle yeniden Sendikaya müzekkere yazıldığı ve Sendika tarafından verilen cevapta ve gönderilen belgelerde davacının 09.01.2012 tarihinde sendikaya üye olduğu, 07.02.2012 tarihinde Sendikanın davacının da içinde bulunduğu üyelerini liste hâlinde BEDAŞ Genel Müdürlüğüne bildirdiği, 11.02.2012 tarihinde bildirimin işverene tebliğ edildiği, bu durumda davacının 11.02.2012 tarihinden itibaren dava konusu alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle bilirkişi ek raporunda hesaplanan miktarların talep gözetilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; davacının alt işveren işçisi olarak çalışmadığını, muvazaalı herhangi bir yön olmadığını, davacının işçilik alacaklarından müvekkili BEDAŞ isimli Şirketin sorumlu olmadığını, davalı Beda Enerji AŞ isimli Şirketin 2013 yılı Mayıs ayında kurulan bir Şirket olup önceki dönem alacaklardan sorumlu olmadığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağını, davacının toplu iş sözleşmesine göre alacak talepleri hesaplanırken hatalı ve yetersiz bir hesaplama yapıldığını, davalı Şirketler kamu şirketi olmadığından ilave tediye ücret alacağından sorumluluklarının bulunmadığını faiz türünün hatalı belirlendiğini, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, vardiya priminin talep edilebilmesi için davacının vardiyalı çalışıyor olması gerektiğini, davacının vardiyalı çalıştığı yönünde bir tespitin yapılmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının davalı işyerinde uygulanacak toplu iş sözleşmesinden hangi tarihten itibaren yararlanabileceği ile davalıların harçtan müştereken sorumlu olup olmadıklarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12105, Karar No: 2013/15760, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12105 E.  ,  2013/15760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazda kamulaştırmadan artan 687,81 m²'lik yerin değeri bu kısmın niteliği (açık tarla, meyve bahçesi vs, meyve ağacı varsa sayı, yaş ve cinsi itibariyle kaplayacağı alanlar belirlenerek) dikkate alınarak hesaplanması gerekirken kamulaştırılan kısmın niteliği ve üzerindeki ağaçlar dikkate alınarak belirlenen m² değer üzerinden değer kaybını hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5702, Karar No: 2012/10939, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5702 E.  ,  2012/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince düşürülmesi

Sanık hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı 31.12.2001 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9920, Karar No: 2008/13035, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9920 E.  ,  2008/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Selçuklu ilçesi, Kayacık mahallesi, 267 parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak,

2-Dosya içerisinde bulunan tapu kaydına göre taşınmaz maliki olarak ... görülmekte olup davalılar adı geçen şahsın mirasçıları ise buna dair mirasçılık belgesinin davalılardan temin edilerek,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşı ve cinsi dikkate alınarak değerlerinin Tarım İl Müdürlüğünden istenerek,

Dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10497, Karar No: 2014/27626, Tarih: 08.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10497 E.  ,  2014/27626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/247934

MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2007/675 (E) ve 2012/557 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyap ortamında yapılan incelemede, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebini 20.04.2012 de oluşturduğunun anlaşılması nedeni ile temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanık Nusret hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın silahtan sayılan bıçak ile katılanı yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması nedeni ile 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi gereği hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2) Sanık Yusuf hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

a) Sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkasının adli para cezasına ilişkin olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51.maddesinin '' ... kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edildiği..'' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b) Sanığın, katılanı sırt bölgesinden bıçakla yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3e maddesinden cezalandırıldığı anlaşılarak bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceği yönünde rapor alınmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar hakkındaki hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8257, Karar No: 2019/4383, Tarih: 22.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8257 E.  ,  2019/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı murisi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, imal edilen binadaki 28 numaralı bağımsız bölümün her nasılsa davalı adına tapuda tescil edildiğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde şimdilik 55.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararı davacı vekili temyiz etmiş, Dairemizin 30.04.2014 günlü, 2014/1282 E., 2014/3337 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki 22.11.2006 tarihli protokole göre A blok altındaki 7 adet dükkanın paylaşımı yapıldığı, A blok olarak belirtilen blok daha sonra düzeltme ile tapuda B blok olarak tescil edildiği, protokolde sözü edilen 7 adet dükkandan numaratajda 22 numaralı olanının davacı kooperatife bırakılacağı, diğer 6 dükkanın ise arsa sahipleri arasında paylaştırılacağının kararlaştırıldığı, hali hazırda davalı adına tapuda B blok 28 numaralı bağımsız bölüm olarak tescilli olan 56/4800 arsa paylı dükkan, numarataj planında 617/7 Sokak ile 617/5 Sokak köşesinde kalan ve 22 numara ile gösterilen dükkan olduğu, protokolde 7 adet dükkandan 1 tanesinin davacı kooperatif adına tescili gerekirken, tapu kayıtlarına göre 7 adet dükkandan hiçbirisi kooperatif adına tescil edilmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5171, Karar No: 2023/12045, Tarih: 30.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5171 E.  ,  2023/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/34 Esas, 2023/55 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 15.05.2019 tarihli ve 2018/5744 Esas 2019/9710 Karar sayılı ilamıyla Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi kararı kesin olarak verildiğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucu mülkiyet hakkının ihlali başvurusunda bulunması üzerine Anayasa Mahkemesinin 2019/16204 başvuru numaralı kararı ile hak ihlali başvurusunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere kararın bir örneğinin Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince gönderilmesine karar verilmiştir.

Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince Anayasa Mahkemesi kararı gereğince yapılan yargılama sonucunda; davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle;

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesi'nin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun 341 inci maddesinin 1 inci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29053, Karar No: 2016/29638, Tarih: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29053 E.  ,  2016/29638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca işyerinde haftanın 7 günü bayramlarda dahil olmak üzere 07:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili ve ubgt ücretinin ödenmediğini, çalıştığı sürede hiçbir ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..... vekili, davacının istifa etmek sureti ile iş sözleşmesini sonlandırdığını, davacı ile altı ay çalışması için anlaşıldığını ancak davacının bu süre bitmeden Türkiyeye dönmesi ile yapılan gidiş dönüş masraflarının ve davacının çalışabilmesi için alınan bir kısım belgelere ilişkin harcamaların davacının alacaklarından düşüldüğünü, davacının çalışma iznini doldurup vizesiz ... da kalması nedeni ile yapılan cezai işleme ilişkin ödemeninde davacının alacaklarından düşüldüğünü, nadirende olsa yapmış olduğu fazla çalışmaların kendisine ödendiğini bu nedenle haksız olarak açılmış olan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Şti. hakkında dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... İnş. A.Ş. vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 1600 ... ücret aldığını, üç öğün yemek ve barınma ihtiyaçlarının işverence karşılandığını iddia etmiş, dosyaya ücreti tespite yarar bodro sunulmamıştır. Davacı tanıkları davalı ile husumetli olup beyanlarında davacıyı doğrulamışlar, mahkemece ücret araştırması yapılmış ve davacının 1600 ... net ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanan dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak ücretin belirlenmesine ilişkin yapılan araştırma yetersizdir. Mahkemece davacının ... ülkesinde çalıştığı belirtilmek suretiyle araştırma genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile ... Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı neticeye göre tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları konusunda, kendileri de işverene karşı dava açmış olan tanıkların anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Sözkonusu edilen alacaklar için sadece işverene dava açan tanıklarla ispat yoluna gidildiğinde bu durumdaki tanıkların beyanını destekleyen başkaca somut deliller veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlar ve yahutta herkesçe bilinecek maddi olguların bulunup bulunmadığının dikkate alınması gerekir. Açıklanan bu durum karşısında işverenle husumetli durumda bulunan tanıklar dışında başkaca bir delil bulunmadığından, somut olarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı ispat edilemediğinden reddi yerine mahkemece kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.