muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2925, Karar No: 2015/4516, Tarih: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2925 E.  ,  2015/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/169072

MAHKEMESİ : İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi

[Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan)]

TARİHİ : 06/12/2010

NUMARASI : 2007/572 (E) ve 2010/899 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık H. A. hakkında '' 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek '' suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık F. Y. hakkında ''2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen ortadan kaldırma kararına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yükletilen suç için, Kanun'da öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu en aleyhe kabulle 31.12.2002 tarihi itibariyle, sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz iddiaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki ''maddeleri uyarınca ortadan kaldırılmasına '' ibaresinin çıkarılarak yerine '' ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine '' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3- Sanık F.. Y.. hakkında ''2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'', sanık H.A.. hakkında ise ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık F.Y.. müdafii ve sanık H. A.. temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3- Sanık F.. Y.. hakkında ''2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'', sanık H.A.. hakkında ise ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık F.Y.. müdafii ve sanık H. A.. temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen suçlar için, Kanun'da öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçların oluştuğu en aleyhe kabulle 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihleri itibariyle, temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, sanık F. Y.. müdafii ve sanık H.. A. temyiz istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12273, Karar No: 2006/12633, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12273 E.  ,  2006/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10784, Karar No: 2018/14834, Tarih: 24.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10784 E.  ,  2018/14834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla sanıktan ele geçirilen kaçak sigara ve alkollü içkiler yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, şarj cihazı, dökme çay ve fondoten cinsi kaçak eşya yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza tayini gerekirken sanığın eylemlerinin tek suç kabulü ile sanık hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Müsaderesi talep edilen şarj cihazı, dökme çay ve fondoten cinsi kaçak eşya hakkında müsadere veya iadesi konusunda karar verilmemiş ise de, mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, alt soyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 4616 sayılı Yasa uyarınca erteli cezaya ilişkin olduğu anlaşılan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.01.2000 tarihli 1999/288 E.- 2000/32 K. sayılı mahkumiyet hükmünün, İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesi’nin tekerrüre esas olan 04.06.2008 tarihli 2006/411 E., 2008/268 K. sayılı ilamı ile birlikte tekerrüre esas alınmak suretiyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

3. Dava konusu kaçak sigara ve viskiler hakkında 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “...TCK'nın 54 maddesi gereği MÜSADERESİNE" hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

3. Dava konusu kaçak sigara ve viskiler hakkında 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “...TCK'nın 54 maddesi gereği MÜSADERESİNE" hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

1. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün, sanık hakkında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bendindeki “...İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2000 tarih ve 1999/288 Esas, 2000/32 Karar sayılı, 03.08.2009 yerine getirme tarihli ilamı ve...” kısmının çıkartılması,

3. Hükmün müsadereye ilişkin bendindeki “TCK’nın 54” ibaresinin çıkartılarak yerine, "TCK'nun 54/4.” ibaresinin yazılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8071, Karar No: 2016/5479, Tarih: 28.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8071 E.  ,  2016/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma (Dolandırıcılık)

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine kayıtlı fatura tahsilatı yapılan işyerinde, Bank ...adlı katılım bankası ve ...adlı elektrik dağıtım şirketine ait faturaları tahsil yetkisi olmadığı halde şikâyetçiye bu kurumlarla anlaşmaları olduğunu belirtip bu kurumlara elektrik faturası ve kredi kartı borcunu ödeme bahanesiyle şikâyetçiden toplam 147,70 TL para aldığı, buna ilişkin işyerine ait makbuz verdiği, şikâyetçinin daha sonra söz konusu faturaların ödenmediğini saptaması üzerine aynı işyerine gittiğinde, daha önceki bir tarihte sanığın işyerini kapatarak kayıplara karıştığının ortaya çıktığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmasına karşın yargılama sonunda hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulan somut olayda;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın söz konusu kurumlarla herhangi bir anlaşması olmadığı halde katılana bu kurumlarla anlaşması olduğunu belirtip fatura bedellerini almak biçimindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturmasına ve gerekçeli kararın gerekçe bölümünde eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm bölümünde bu kez hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu oluştuğu kabul edilip bu bağlamda hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 2007/10-108 E. 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21866, Karar No: 2021/17776, Tarih: 22.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/21866 E.  ,  2021/17776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 267/8. madde ve fıkrasındaki “İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.” hükmü gereğince sanık hakkında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçuna yönelik dava zamanaşımı süresinin, asıl fail tarafından haksız olarak kimlik bilgileri kullanılan mağdur ...’ın “Atılı suçu işlemediğine” dair beraat hükmünün kesinleştiği tarihte başlayacağı, bu sebeplerle sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçu hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 66/5. madde ve fıkrasındaki “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” hükmü gereğince hırsızlık suçunun zamanaşımına uğramadığı dikkate alınarak yapılan incelemede:

Mahkemenin sanık hakkındaki hükmünün esas yönünden Yargıtay denetiminden geçmediği ve hükmün Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması da gözetilerek kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 22/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/490, Karar No: 2015/6325, Tarih: 06.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/490 E.  ,  2015/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2014

NUMARASI : 2014/187-2014/491

Mahkemenin gerekçeli kararını ve davacı vekilinin temyiz dilekçesini davalı müflis şirket iflas idaresi adına tebliğ alan Av. M. K.....n tarafından sunulan yetki belgesinin dosyada bulunduğu anlaşılmakta ise de; iflas idaresi tarafından adı geçen avukata verilmiş vekaletnameye dosya kapsamında rastlanmamıştır.

İflas Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak, müflis davalı şirketin iflas idare memurlarının isimleri ile temsil yetkisinin kapsamı sorularak, iflas idare memurlarından münferiden yetkili olanlardan birinin ya da müştereken yetkili olanların tamamı tarafından Av. M. K.... verilmiş olan vekaletnamenin sunulmasının sağlanması, aksi takdirde gerekçeli karar, davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı iflas idaresine tebliğe çıkarılarak, münferiden temsile yetkili olanlardan birine usulüne uygun tebliği ile başlayan temyiz süresinin beklenmesi, kararı münferiden temsile yetkili olanlardan birinin ya da müştereken temsile yetkili olanların tamamının birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8139, Karar No: 2021/5862, Tarih: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/8139 E.  ,  2021/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “sahte fatura kullanma” suçundan verildiği ve sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığı halde Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 02/02/2014 tarih ve 2014/1262 Esas sayılı iddianamesi ile sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa iddianamede yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2- Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 02/02/2014 tarih ve 2014/1262 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla sanığın “vergi kanunları gereğince tutulan belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenlemek veya bu belgeleri kullanmak“ şeklinde denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.