muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8928, Karar No: 2016/4060, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8928 E.  ,  2016/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 2946 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dosyaya arasında bulunan ... Belediye Başkınlığının 23.09.2014 tarihli yazısında davaya konu taşınmazın; belediye sınırları içinde, onaylı imar planı dışında, 1/25000 ölçekli Çevre Düzeni Planına göre tarımsal niteliği korunacak özel mahsul alanında kaldığı, belediye çöp kamyonlarının adı geçen parsele gittiği, arazinin sulama işlerinin ... (... Toprak Su), aydınlatma işlemleri ise ... ... işletme şefliğince yapılmakta olduğu, meskûn mahalde bulunmadığı, ... ilçe merkezine yaklaşık 3900 metre olduğu ve ilçenin gelişme istikametinde bulunmadığı belirtilmiş olup taşınmazın vasfını belirleme bakımından yetersizdir. Mahkemece, yapılan keşiflerde de taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir gözlem yapılıp keşif zaptına yazılmamış, bilirkişiler ise soyut ifadelerle taşınmazın fiilen arsa niteliğinde olduğunu kabul edip, emsal mukayesesi ile bedel tespit edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtayca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (genelde 1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak, özellikle taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlanıp hangilerinden yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı, meskûn ise varsa mesafesi ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, üzerinde bina olup olmadığı ve konumu yani sokağa, yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususlarda özellikle mahkeme hakimince yapılacak gözlemin ayrıntılı şekilde keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilip düzenlenerek onaylanıp dosyaya konulması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin bulunması gerekmektedir.

Mahkemece değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Taşınmazın değeri tespit edilirken incelenen emsalin imar parseli olmasına karşın dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen emsalin ise satış tarihi itibariyle imar parseli olup olmadığı ilgili tapu müdürlüğü ve belediyeden sorulup araştırılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tesciline ilişkin davaların bu niteliği dikkate alınarak vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğine göre kendisini vekille temsil eden davacı lehine vekalet ücreti verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2707, Karar No: 2006/3895, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2707 E.  ,  2006/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.9.2004 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ot bedeli ve eski hale getirme bedelinin tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; temyiz isteminin süreden reddine dair verilen 16.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı hükmü temyiz edene usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK.nun 432/4. maddesi ve 1.6.1990 tarihli ve ¾ sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 3.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5918, Karar No: 2022/1391, Tarih: 10.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5918 E.  ,  2022/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin tüm suçlar yönünden yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1200 TL adli para cezası ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 800 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanıklar ve müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

II-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ve müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5223, Karar No: 2016/104, Tarih: 18.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5223 E.  ,  2016/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, talep konusu dönemde davacının çalışmadığını kendi işçileriyle temizlik işlerinin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, dava dilekçesinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesini, ıslah dilekçesinde ise ıslah edilen kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmesine rağmen Mahkemece, talep aşılarak kıdem tazminatının tamamına fesih tarihinden itibaren faiz uygulanması hatalı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

"Net 5,292,77 TL kıdem tazminatının 400,00 TL'sinin 10/08/2007 fesih tarihinden bakiyesi 4.8992,77 TL’sinin 03/05/2013 ıslah tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5756, Karar No: 2012/13053, Tarih: 11.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5756 E.  ,  2012/13053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2010 tarih ve 2009/1142-2010/1653 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan tekstil ürünlerinin İstanbul'dan İtalya'ya taşınması için davalının sorumluluğundaki araca tam ve sağlam olarak yüklenmesine rağmen nakliye sonrasında 4 koli ürünün teslim edilmediğinin anlaşıldığını, eksik teslimat dolayısıyla sigortalıya tazminat ödendiğini belirterek 3.272,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan rucuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından taşınan malların tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini, eksikliğe ilişkin olarak taşıma evrakları üzerinde bir kayıt bulunmadığını, CMR Konvansiyonu kapsamında müvekkiline herhangi bir hasar veya kayıp ihbarı yapılmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu ve talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça sigorta teminatı altına alınan emtianın İstanbul'dan İtalya'ya taşınması için davalıya tam ve sağlam olarak teslim edildiği, İtalya'ya ulaşan emtiadan 4 kolisinin eksik olarak teslim edildiğine dair CMR belgesine şerh düşüldüğü, emtianın davalı sorumluluğunda taşınması sırasında ziyaa uğraması dolayısıyla CMR Konvansiyonu'nun 17. maddesine göre davalının sorumlu olduğu, CMR Konvansiyonu'nun 32/2-3 maddesi kapsamında davalının zamanaşımı savunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 2,52 TL harcın temyiz edene iadesine, 11/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8996, Karar No: 2006/10141, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8996 E.  ,  2006/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Zeytin ürünün 2005 yılı için dekar başına ortalama verimi ile dökümlü üretim giderinin ve kg başına ortalama satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2773, Karar No: 2019/580, Tarih: 16.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2773 E.  ,  2019/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 2. İş (kapatılan Kartal 2. İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.12.2012 tarihli ve 2011/1033 E., 2012/1196 K. sayılı kararın davalı şirket tasfiye komisyonu ile davalı ... Başkanlığı vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 09.06.2015 tarihli ve 2015/3966 E., 2015/13239 K. sayılı kararı ile;

“...Dava; davacının davalı işyerindeki 12.08.1996 – 01.05.2003 tarihleri arasındaki çalışmaları gereğince itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 12.08.1996 ve 01.05.2003 döneminde çalıştığı davalı Centron A.Ş'de yaptığı işlerin 01.09.1987 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 506 sayılı Kanun'a 2098 sayılı Kanun ile eklenen 1. maddesinin 11. bendinin a-b-e fıkralarında açıklanan nitelikli işler olduğundan itibari hizmetten yararlandırılmasına gerektiğine, bu dönem itibari ile pirim ödeme gün sayısının, çalışmasının toplam 2420 gün olduğundan yararlandırılması gereken toplam itibari hizmet gün sayısının 605 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışan davacı adına davalı işyerinden 12.08.1996 – 30.09.2002 tarihleri arasında aralıksız olarak çalışma bildirildiği, davacının 01.10.2002 tarihinden itibaren 81061439 sicil numaralı işyerinde çalışmalarının başladığı ve 31.10.2005 tarihine kadar aralıksız sürdüğü, 81061439 sicil numaralı işyerinin Merkez Gazete Dergi Basım Yayın AŞ.'ye ait olduğu, davalı şirketin; “ Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun Kontrolündeki Şirketlerin Tasfiyesine Dair Yönetmelik ” hükümleri gereğince Tasarruf Mevduatı Sigorta Fon Kurulu'nun 26.03.2009 tarih ve 105 sayılı kararı gereğince tasfiyesine ve sicilden terkin olunmasına karar verildiği, şirketin sicilden terkini sonrası sıra cetveli ve pay cetveli düzenlenmesi işlemlerinin yerine getirilmesini teminen Tasfiye Komisyonu atandığı, karar gereği şirketin İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 18.08.2009 tarihli yazısı ile sicilden terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davalı şirketin TMSF'nin 26/03/2009 tarih ve 105 sayılı kararı ile sicilden terkin edildiği ve terkin kaydının 18.08.2009 tarihinde tescil edildiği anlaşıldığından davalı şirket ile ilgili olarak ihya yapması için davacıya süre vermek, taraf teşkilini sağlamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

tasfiye komisyonu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

tasfiye komisyonu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 12.08.1996 tarihinde davalı işverene ait işyerinin işletme servisinde çalışmaya başladığını ve bu çalışmasının hâlen devam ettiğini, 01.05.2003-01.10.2008 tarihleri arasındaki çalışma süresi bakımından itibari hizmetten yararlandırılmış olmasına ve 01.05.2003 tarihine kadar geçen çalışmaları yönünden işyerindeki şartları oluşmasına rağmen itibari hizmetten yararlandırılmadığını ileri sürerek 12.08.1996-01.05.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaları bakımından itibari hizmet süresinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirketin tasfiye komisyonu, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) tarafından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca haczedilen davalı şirketin de aralarında olduğu Merkez Grubu ve Medya Grubu şirketlerinin mal, hak ve varlıklarından oluşturulan ATV-Sabah Ticari ve İktasadi Bütünlüğünün 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 134. maddesi kapsamında cebri icra suretiyle Turkuvaz Radyo Televizyon Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş.'ye ihale edilerek ihalenin TMSF'nin 21.02.2008 tarihli kararı ile onaylandığını, Turkuvaz Radyo Televizyon Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş. ile TMSF arasında 24.04.2008 tarihinde imzalanan devir ve teslim anlaşması ile ihale konusu mal, hak ve varlıklar ile aralarında davacının da bulunduğu personelin ihale alıcısına geçtiğini, davalı 5411 sayılı Kanunun 134. maddesinin 9. fıkrası ile 02.09.2006 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun Kontrolündeki Şirketlerin Tasfiyesine dair Yönetmelik hükümleri uyarınca davalı şirketin 18.08.2009 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiğini ve tasfiye işlemlerinin devam ettiğini, davalı şirketin tüm işlemleri ile ilgili muhatabın tasfiyeye esas malvarlığı ile sınırlı olmak şirket adına TMSF tarafından atanan tasfiye komisyonu olduğunu, davacının hâlen çalışmasına devam ettiğine yönelik beyanının doğru olmadığını, davacının davalı şirket işyerindeki çalışmasının 30.09.2002 tarihinde son bulduğunu, bu tarih dikkate alındığında davanın zamanaşımına uğradığını belirtmiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının itibari hizmet süresinden yararlandırılabilmesi basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve kanunda sayılan dış etkenlerden bir tanesine maruz kalması gerektiğini, bu durumların tespiti bakımından işyerinde keşif yapılması gerektiğini belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, uzman hekim, kimya mühendisi ve makine mühendisinden oluşan üçlü bilirkişi heyeti ile birlikte yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda bulunan incelemeler ve değerlendirmelerin karar vermek için yeterli görüldüğü, davacının 12.08.1996-01.05.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen 2420 günlük çalışması bakımından yararlanması gereken itibari hizmet gün sayısının 605 gün olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirketin tasfiye komisyonu ile davalı ... Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda karar başlığında açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, 02.09.2006 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun Kontrolündeki Şirketlerin Tasfiyesine dair Yönetmeliğin 'Tasfiye ve terkine ilişkin kurul kararı' başlıklı 7. maddesinin 4. fıkrası ile kurul tarafından tasfiyesine karar verilen şirketlerin iflas ve ihyasının istenemeyeceğinin düzenlendiği, bu durumda bozma kararında belirtildiği gibi davalı şirketin ihyasını istemeye imkân bulunmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı, davalı şirketin tasfiye komisyonu vekili ile davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun 26.03.2009 tarihli kararı ile tasfiyesine ve ticaret sicilinden terkinine karar verilen ve söz konusu karar uyarınca tasfiye işlemlerinin tamamlanması bakımından tasfiye komisyonu atanan davalı şirketin ihya edilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, dava ehliyeti, fiil ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şeklidir. Fiil ehliyetine sahip olan bütün gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptir.

Davayı takip yetkisi, davada taraf olan kişinin o davayı kendi adına yürütebilme ve talep sonucu hakkında kendi adına hüküm alabilme yetkisidir (Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 53). Sözü edilen kurum, şeklî taraf kuramının kabulünün sonucu olarak ortaya çıkmış ve sözü edilen kuramı tamamlamak amacıyla geliştirilmiştir. Davayı takip yetkisi, maddi hukuktaki tasarruf yetkisinin usul hukukundaki karşılığını oluşturur. Ayrıca, bu kavram, davada taraf olmadığı halde kanun gereği taraf gibi davranmakla görevli kılınmış olanların hukuki konumlarının açıklanmasında başvurulan bir kavram konumundadır. Kural olarak taraf ehliyeti ve dava ehliyeti bulunan kişinin davayı takip yetkisi vardır. Ancak bazı istisnai durumlarda davada taraf olarak gösterilen kişinin taraf ve dava ehliyeti olmasına rağmen davayı takip yetkisi olmayabilir.