muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1699, Karar No: 2019/1873, Tarih: 12.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1699 E.  ,  2019/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1 - Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekillinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2 - Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle hak sahibi anne ve babanın maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece Davalı ... Sirketi yönünden davanın reddine, davacı anne ve babanın maddi tazmimat istemlerinin reddine, davacı anne ve babanın her biri lehine 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Turizm Seyahat ve Otobüs İşl. Tic. Ltd. Şti.ile davalı ...'den alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece dairemizin 06/06/2017 tarih ve 2016/13214 Esas – 2017/4905 Karar sayılı bozma ilamına uyularak davacı anne ve babaya SGK tarafından gelir bağlanmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 9/5/1960 tarih ve 1960/ 21- 9 E- K sayılı Kararında da belirtildiği üzere sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, usuli kazanılmış hakkın istisnası olduğu ve henüz mahkemede veya Yargıtay’da bulunan bütün işlere uygulanması gerektiği açıktır.

O halde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun bozma kararından sonra kabul ettiği 22/06/2018 tarih 2016/5 E - 2018/6 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ana ve/veya babanın çocuğunun haksız fiil ve veya akde aykırılık sonucu ölmesi nedeniyle açtığı destekten yoksun kalma tazminatı davalarında, destek ilişkisinin varlığının ispatı için SGK'dan gelir bağlanması şartının aranmayacağı, destekten yoksun kalma tazminatı davalarında çocukların ana ve/veya babaya destek olduklarının karine olarak kabulünün gerektiği açıktır.Destekten yoksun kalma tazminatı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53. maddesinin 3. bendinde düzenlenmiş olup, “Ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların tazmini gerekmektedir”. Bu maddeye göre, haksız fiilin doğrudan doğruya muhatabı olmayan, ancak bu haksız fiil nedeniyle ortaya çıkan ölüm olayından zarar gören ya da ileride zarar görmesi güçlü olasılık içinde bulunan kimselere tazminat hakkı tanınmıştır.İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesine göre; ''Destekten yoksun kalma tazminatının doğumu için destek ile tazminat talebinde bulunan kişi arasında bir destek ilişkisi bulunmalıdır. Burada bahsedilen destek ilişkisi hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar. Destek ilişkisinin varlığında destek olunanın ihtiyaçlarının sürekli ve düzenli olarak karşılanması yer almaktadır. Burada ifade edilmek istenen süreklilik ve düzenlilik hali yardımın belirlenen zamanlarda ve belirli miktarlarda yapılması değil, eğer destek ölmeseydi yardımların devam edeceğine dair bir beklentinin bulunmasıdır. Eğer yardım devamlı destek saiki ile değil de, tek seferlik, geçici, düzensiz ya da gelişigüzel zamanlarda yapılıyor ve ileride yardımın devam edeceğine dair bir beklenti yaratmıyorsa , bu durumda desteğin sürekli ve düzenli olduğundan bahsetmek mümkün olmayacaktır".Türk Borçlar Kanununun ilgili hükümlerinden anlaşıldığı üzere; destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan yardımdır. Bu tazminatın amacı, ölüm olayı olmasaydı ölenin yardımda bulunduğu kimselere yardımda bulunmaya devam edeceğinin düşünülmesi ve ölüm olayının bu süreci kesmesi sonucu destekten yararlanan kimselerin uğradıkları zararın peşin ve toptan şekilde tazmin edilmesi, bu kimselerin ölüm olayından önceki durumlarına kavuşturulmasıdır. Eş deyişle amaç; destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.Öte yandan; sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle ölümü hâlinde ana ve/veya babaya ölüm geliri bağlanabilmesi için 5510 sayılı Kanunun 34/d maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olması gerekir

.Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.Öte yandan; sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle ölümü hâlinde ana ve/veya babaya ölüm geliri bağlanabilmesi için 5510 sayılı Kanunun 34/d maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. Bu maddeye göre; “Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanır”. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sigortalının ölümü nedeniyle gelir bağlanması halinde; yapılan ödemeler ve bağlanan gelirin Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre Kurum tarafından rücu edilebilen kısmı belirlenen destekten yoksun kalma zararından indirilecektir.6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler".

Türk Borçlar Kanununun 51. maddesine göre ise; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler".Ana ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Kurumca gelir bağlanmayan davacı ana ve babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.

Bakım gücü-bakım ihtiyacı; bu konuda önemli olan, kimlerin yardımcı, kimlerin yardım gören olabilmeye elverişli oldukları değildir; somut olaylar ve belirli kişiler bakımından geleceğe uzanacak ve gelecekte dahi mümkün olabilecek biçimde kimlerin gerçekten yardımcı, kimlerin yardım gören olduklarıdır. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (Mustafa Çenberci, İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).

Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.

Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.

İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; ana ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.Somut olaya gelince; SGK’nun 29.03.2013 tarihli cevabi yazısından davacı baba ...’in SGK’dan 4/b kapsamında emekli olduğu, davacı anne ...’nin ise ... Kaymakamlığı yazı cevabına göre muhtaç durumda olmadığının anlaşılması nedeniyle gelir bağlanamadığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır.Bu durumda; Mahkemece, farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı anne ve babanın birbirlerine desteği ile varsa diğer çocuklarından alabilecekleri destek de dikkate alınarak davacı anne ve baba için mahkemenin 11/12/2014 tarihli kararında tespit edilen maddi tazminat miktarlarının daha önce davacı tarafça temyiz edilmemiş olduğu da dikkate alınarak, bu miktarlar yönünden davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle, iş bu kararda belirtilen maddi tazminat miktarları aşılmamak suretiyle hakkaniyete uygun makul maddi tazminatlara hükmedilmesi gerekirken Yargıtay İçtihadi Birleştirme kararına aykırı olacak şekilde yazılı şekilde maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5747, Karar No: 2021/906, Tarih: 27.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/5747 E.  ,  2021/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü sanığın yolcu olarak bulunduğu ticari takside yapılan aramada sanığın bagaja yerleştirdiği poşetler içerisinde 46 adet oto yedek parçası ele geçirildiği, her ne kadar sanık ... Ticaret firmasına ait 25.12.2014 tarihli faturayı ibraz etmiş ve şirket yetkilisi .... da yakalanan oto yedek parçalarını Adana Tasiş Döner Sermaye İşletmelerinden satın aldığını beyan ederek buna ilişkin belgeler ibraz etmiş ise de, yapılan bilirkişi incelemesine ilişkin 27.02.2015 tarihli raporda da belirtildiği üzere Tasiş Adana Bölge Müdürlüğünden satın alındığı belirtilen eşyaların stok kayıtlarının envanter defterinde mevcut olmadığı, Tasiş Adana Bölge Müdürlüğünce düzenlenen faturanın ekindeki listede 104 adet çıkma hava yastığı için düzenlendiği ancak yakalama tutanağının incelenmesinde çıkma hava yastıklarının yanı sıra farklı niteliklerde oto yedek parçaları ele geçirildiği, .... Ticaret firmasına ilişkin faturanın da sadece 50 adet oto hava yastığına ilişkin olduğu dolayısıyla ele geçirilen eşyaları kapsamadığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3247, Karar No: 2009/3106, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3247 E.  ,  2009/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 108 ada 9 parsel sayılı 716,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim, ifraz, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde davalı yararına zilyetlikle edinme koşulları oluşmaması nedeniyle çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescili, orman niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde ise orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının davalı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği iddiasına dayanmış, delil olarak da taşınmaza ait fotoğraf ile 01.02.2007 tarihli, harita mühendisi, ziraat ve inşaat teknikeri tarafından imzalanan “tespit tutanağı” başlıklı belgeyi dava dilekçesine eklemiştir. Hazinenin dayanağını oluşturan bu tutanakta, taşınmazda tarım yapılmadığı, üzerinde beton dökülmüş olduğu ve inşaat temelinin bulunduğu, kısmen tuğla duvarlarının örüldüğü belirtilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporunda ise; taşınmazın çok uzun süredir tarım arazisi olarak kullanılan bütünden bölünmüş, inşaat halinde yapı ve arsası niteliğinde olduğu açıklanmıştır. Raporlar arasında taşınmazın niteliği hususundaki çelişki, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan ayrıntılı rapor alınarak giderilmediği gibi, hakimin taşınmazın niteliği ile ilgili gözlemi de keşif zaptına geçirilmeden karar verilmiştir. Taşınmazın niteliği ve zilyetliğin süresi hususları araştırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yerel bilirkişi ve uzman üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Hakimin, taşınmazın konumu, toprak yapısı, üzerindeki bitki örtüsü ve çevre taşınmazlara göre arz ettiği özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına geçirilmeli ziraat mühendislerinden olunan bilirkişi kurulundan; Hazinenin dayanağını oluşturan tespit tutanağındaki bulgular ile keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporundaki bulguları değerlendirecek ve taşınmazın niteliği hususundaki

./..

2009/3247-3106 Sh:2

./..

2009/3247-3106 Sh:2

çelişkiyi de giderecek şekilde, komşu parsellerin toprak yapısı da mukayese edilmek suretiyle, taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, keşif sırasında çektirilecek fotoğraflar üzerinde taşınmazın sınırları işaretlenerek taşınmaza aidiyeti onaylanan fotoğraflar da bilirkişi raporuna eklenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/673, Karar No: 2012/6717, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/673 E.  ,  2012/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/07/2010 tarih ve 2008/133-2010/414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ... ile eşi ..........,dan’ın davalı firmaya ait araç ile İstanbul’dan Adana’ya seyahat ettikleri sırada meydana gelen kazada müvekkili ...’ın yaralandığını, davacı ..........,dan’ın eşinin yaralanması nedeniyle manevi çöküntüye uğradığını, ayrıca müşterek çocukların da olay nedeniyle etkilediğini ileri sürerek, olay tarihi olan 17.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ... için 300.000 TL, ...........,dan için 50.000 TL, .......,dan için 25.000 TL ve ........, dan için 25.000 TL olmak üzere 400.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, öncelikle husumet itirazı ve yetki itirazında bulunmuş olup esasa ilişkin olarak davacının zararı varsa öncelikle sigorta şirketinden istenilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacı ...’ın yolcu olarak bulunduğu aracın davalı sürücünün kusurlu hareketi ile kaza yaptığı, kazada davacının vücut genel çalışma gücünü %85 oranında kaybettiği, diğer davalı ..........., ve Turizm Ltd. Şti.nin işleten sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğu olayda, yaralanan davacı ...’in diğer davacı .........,dan’ın eşi, ..........., ve ...’ın anneleri olduğu, bu olay nedeniyle birinci derecede yakınları olan bu kişilerin de ruhi ve asabi sağlık bütünlüklerinin zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000 TL, davacı ......., için 6.000 TL, davacı ......, için 2.000 TL ve davacı ... için 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17.2.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. BK'nun 47. maddesi hükmüne göre, hâkim özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı altında hak sahiplerine verilebilecek tazminatı adalete uygun olarak belirlemelidir. Bu tazminat, zarara uğrayanlarda bir huzur duygusu oluşturmalıdır. Tazminatın sınırı, onun amacına uygun olarak belirlenmelidir. Diğer bir deyişle, takdir edilecek tazminat miktarı mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her somut olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri karar yerinde objektif bir biçimde göstermeli ve bu takdir hakkını MK'nun 4. maddesine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olarak kullanmalıdır.

Kaza nedeniyle sağ kolu dirsek üstü seviyeden koparak ağır şekilde yaralanan ve sakat kalan davacı ... ile diğer davacılar yönünden, olayın meydana gelişi, davacı eşin hayat arkadaşının sakat kalması, kaza sonrası yaşadıkları, davacı küçüklerin annelerinin durumundan etkilenmeleri, yaşları ve diğer etkenlerin tümü birlikte değerlendirilerek hakkaniyet ilkesi de dikkate alınıp daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olay tarihi itibariyle taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminatın takdiri doğru görülmediğinden verilen kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8615, Karar No: 2021/3730, Tarih: 14.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8615 E.  ,  2021/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-"2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B-“Defter ve belgeleri gizleme“ ve "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında “2010” ve “31.12.2011” şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin, sahte fatura düzenleme suçu yönünden en aleyhe kabulle “31.12.2010”, defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden “04.03.2011” olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.