muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7775, Karar No: 2022/12518, Tarih: 17.05.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Serbest çalışan, ...'da yaşadığı, memleketinin ..., ... olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/05/2021 tarihli ve 2021/4767 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2321, Karar No: 2017/2744, Tarih: 10.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/2321 E.  ,  2017/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, holiganlık

HÜKÜM : İadesi talep edilen Javıd Aghalarov (kendi beyanına göre: Raul Amirov) hakkında Azerbaycan yetkili makamlarının geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itrazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/1, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması zorunludur. Dosya incelendiğinde, 10.05.2017 tarihli kısa kararda, gerekçesinin ayrıntılı kararda açıklanacağının belirtilmesine karşın, dosya içerisinde ve Uyap kayıtlarında gerekçeli kararın yazılmadığı veya yazılmış ise dosya içerisine konulmadığının anlaşılması karşısında, denetime elverişli olmayacak şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4887, Karar No: 2012/5339, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4887 E.  ,  2012/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve yıkım

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının reddine dair Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.07.2009 gün ve 694/484 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili; mülkiyeti davalıya ait olan 3, 4 ve 21 parsel sayılı taşınmazların kısmen 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kayıtlarının kısmen iptalini ve davalının müdahalesinin men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili, tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümlerinin, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4923, Karar No: 2012/9319, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4923 E.  ,  2012/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araç park halinde iken davalıya ait aracın neden olduğu kaza sonucu hasarlandığını, hasar bedeli 2.778,65 TL'nin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde davalıya ait araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, ödenen bedelin TTK'nun 1301. maddesi uyarınca rücuan tahsili için davalıya yönelik başlatılan icra takibine davalının haksız şekilde itiraz ettiğini bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, davalının icra takibine yönelik itirazının iptali ile takibin 2.778,65 TL asıl alacak ve 66,69 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigortası sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 275. ve devamı (HMK'nın 266. ve devamı) maddeleri gereğince, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği

hükmüne yer verilmiştir. Trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin hesaplanması ve kusur oranlarının belirlenmesi teknik bilgi ve uzmanlığı gerektiren konulardandır. Mahkemece, sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti ve kusur oranlarının belirlenmesi için için trafik hasar konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukukçu tarafından tanzim edilen yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15013, Karar No: 2012/492, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15013 E.  ,  2012/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ: AV....

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasında görülen davada Karaman 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.11.2009 tarih ve 2008/206 - 2009/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı şirketin emtialarının taşınması konusunda sözleşme imzaladığını, müvekkilinin üst taşıyıcı olarak üstlendiği edimin ifası için davalılardan alt taşıyıcı ...’tan araç istendiğini, onun da diğer davlının sürücüsü bulunduğu aracı gönderdiğini, emtianın araca yüklendiğini ancak alıcısına ulaştırılmadığını, sürücü hakkında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan dava açıldığını ve müvekkilinin zararı göndericiye ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, 19.324,01 TL’nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., kendisinin taşıyan olmadığını, sadece araç teminine aracılık ettiğini savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı ise davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu taşıma işinin alt taşıyıcı olarak davalılar tarafından yapıldığı ve kayıp olan emtia değerinin 18.800 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalılardan ...’ın 04.01.2010 havale tarihli dilekçesiyle kararı temyiz etmesi üzerine mahkemece 07.01.2010 tarihli ek kararla temyiz isteminin harç yatırma tarihi itibariyle süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve temyiz dilekçesinin yasal süresinde temyiz defterine kaydının sağlanmamış olmasına göre, davalılardan ...’ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılardan ...’ın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan 07.01.2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 824,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

1.117,00 H

292,05 PH

824,95 BK / 06.02.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2017/2294, Karar No: 2017/2774, Tarih: 22.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2294 E.  ,  2017/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2016 gün ve 2013/504 Esas, 2016/64 Karar sayılı hükmün sanık ile müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 06.03.2017 gün ve 2016/9013 Esas, 2017/1148 Karar sayılı ilamı ile oyçokluğuyla verilen onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2017 gün ve 14–2016/227434 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi:

Dairemizin 06.03.2017 gün ve 2016/9013 Esas, 2017/1148 Karar sayılı sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına dair karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dairemizce verilen 06.03.2017 gün ve 2016/9013 Esas, 2017/1148 Karar sayılı ilamdaki sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ...., ...., ...., ..., .... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen onama hükümlerinin AYNEN MUHAFAZASINA, 22.05.2017 tarihinde Başkan ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 06.03.2017 gün ve 2016/9013 Esas, 2017/1148 Karar sayılı ilamındaki karşı oy yazısında gösterilen nedenlerden dolayı itirazın kabulü gerektiği kanaatine vardığımızdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/5945, Karar No: 2014/7124, Tarih: 08.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5945 E.  ,  2014/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 21. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :12.09.2013

Numarası :2012/468-2013/358

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesi ilişkisi bitmesine rağmen davalı iş sahibinin talebi üzerine verilip haksız olarak irad kaydedilen teminat mektup bedelinin istirdadı, birleşen dava ise aynı eser sözleşmesi ilişkisi sebebiyle fazla ödeme yapıldığı iddiasıyla davacı yüklenicinin başka bir sözleşmeye dayalı işten dolayı hakettiği bedelden yapılan haksız kesintinin davalı iş sahibi Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan iadesi, bunun mümkün olmaması halinde asıl ve birleşen davanın konusu olan miktarların davalı taşeron şirketten tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen davanın davalı taşeron .....Proje Merkezi Tic.San.A.Ş.yönünden reddine, iş sahibi davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

20.11.2002 tarihinde yapılan ihale sonucunda yanlar arasında imzalanan 09.12.2002 tarihli Fen Lisesi – Türk Ocağı- Çiftlik Caddesi Köprülü Kavşaklar İnşaatı sözleşmesi kapsamındaki iş bitirilip, 05.11.2004 tarihinde geçici kabulü ve 22.12.2004 tarihi itibariyle de kesin kabulü yapılmış, 31.12.2004 tarihinde geçici ve kesin kabuller onaylanmış, dava iş sahibi tarafından sözleşme kapsamında alınan 568.276,80 TL tutarındaki kesin teminat mektubu davacı yükleniciye iade edilmiştir. Bilahare davalı iş sahibi Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 2004 yılı Gelir-Gider hesaplarının Sayıştay Başkanlığı'nca incelenmesi sırasında düzenlenen sorgular gerekçe gösterilerek davacı yükleniciden teminat mektubu talep edilmesi üzerine, davacı yüklenici 31.01.2008 tarihinde Bank Asya'nın 406977-350865 ve 406979 nolu kesin teminat mektuplarını davalı iş sahibine vermiş,bilahare bu teminat mektupları da yükleniciye iade edilerek yerine Albarakatürk Katılım Bankası Etlik Şubesi'den alınan 12.01.2010 tarih 059-A5-000145 nolu 500.000,00 TL'lik ve asıl davanın konusu olan Vakıflar Bankası'ndan alınan 01.10.2010 gün 7000070180 no ve 1.460.000,00 TL tutarındaki kesin teminat mektupları verilmiştir.

Taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamındaki iş tamamlanarak geçici ve kesin kabulleri yapılmış ise de; davalı iş sahibinin Sayıştay sorgusunu gerekçe göstererek teminat mektubu verilmesi talebi üzerine davacı tarafından düzenlenip davalıya verilen ve bilahere Vakıflar Bankası'nın 01.10.2010 tarih ve 1.460.000,00 TL meblağlı kesin teminat mektubu ile değiştirilen teminat mektubunun davalı iş sahibinin 2004 yılı gelir-gider hesaplarının Sayıştay Başkanlığınca incelenmesi sonucu düzenlenen sorgular ve çıkabilecek davacıya yapılan fazla ödemelerin güvencesini (teminatını) teşkil etmek üzere alındığı anlaşılmaktadır.

Sayıştay Temyiz Kurulu kararıyla Sayıştay 2. Dairesi'nin Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin 2004 yılı hesabına ait 819 sayılı davalı iş sahibi sorumluları hakkındaki (443.986,42 + 918.306,00+ 588.423,20)= 1.950.715,62 , 1,10\*1.950.715,62 = 2.145.787,18 TL tutarındaki tazmin kararı kesinleşmiş ise de; Sayıştay, Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında da kabul edildiği üzere, kural olarak uyuşmazlıkları çözmekle görevli bir yargı mercii değil, devlet harcamalarını denetlemek, hesap ve işlemlerini sonuçlandırmakla görevli Anayasal bir kurum olduğundan verdikleri tazmin kararları, sözleşme ve tazmin kararının verildiği tarihlerde yürürlükte bulanan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237. ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 303. maddeleri gereğince kesin hüküm teşkil etmez.

Birleşen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/79 Esas sayılı dava dosyasında, davacı tarafça asıl davada bahsedilen Sayıştay'ın tazmin kararı gereğince davacı yüklenicinin davalı iş sahibince, başka bir sözleşme ilişkisi sebebiyle hakettiği iş bedelinden haksız kesinti yapıldığı ileri sürülmüş ise de, mahkemece davacının hangi işinden ve ne miktarda kesinti yapıldığı açıklattırılıp araştırılmamıştır.

Uyuşmazlığın çözümü için az yukarıda da belirtildiği gibi asıl davanın konusu olan, teminat mektubu davalı iş sahibinin talebi üzerine davacı yüklenici tarafından rızası ile verildiğinden Sayıştay sorgusu sonucu ortaya çıkacak tazminde davacı yüklenicinin sorumluluğunun bulunması halinde bunun yükleniciden tahsilini temin amacıyla bir güvence teşkil etmek üzere alındığı ve taraflar arasında bu konuda yeni bir teminat ilişkisi kurulduğu anlaşıldığından, mahkemece birleşen davadaki kesintinin yüklenicinin hangi işinden ve ne miktarda yapıldığı tespit edildikten sonra sözleşme konusu işle ilgili davacı yükleniciye fazla ödeme yapılıp, yapılmadığı ve bunun sonucuna göre davalının asıl davanın konusu olan teminat mektubu ile birleşen davadaki hakedişine davalı iş sahibinin el atmakta haklı olup olmadığının araştırılması gerekir.