muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15490, Karar No: 2022/9816, Tarih: 30.06.2022

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak alınan İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 27/02/2020 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan post travmatik stres bozukluğu nedeni ile maluliyeti % 40 olarak belirlenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmış ise de ; İtiraz Hakem Heyeti tarafından dosya içerisinde bulunan 21/02/2020 tarihli Ankara Şehir Hastanesi tarafından verilen raporda davacının halen tedavisinin devam ettiğinin belirtilmiş olduğu, bu durumda maluliyetin henüz oluşmadığı ve alacağın da muaccel hale gelmediği gerekçesi ile başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Öncelikle ,davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetinin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere(kaza öncesine dayalı psikiyatri tedavisi olup olmadığının da araştırılarak) içerisinde psikiyatri uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu ve maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği, davacının tedavisinin bitip bitmediği hususları ile dosyada bulunan maluliyet raporu ile Ankara Şehir Hastanesinden verilen tek hekimli rapor arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle, bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli, kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2469, Karar No: 2016/521, Tarih: 21.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2469 E.  ,  2016/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki (asıl davada) nişan hediyelerinin iadesi, (karşı davada ise) nişan bozmasından doğan maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davacı (karşı davalı) ... vekili dilekçesinde; davalının davacının babasının hastalığını bahane ederek 19/09/2012 tarihinde nişanı bozduğunu, taraflar arasında karşılıklı tartışmalar yaşandığını, nişanlıların tekrar bir araya gelmelerinin mümkün olmadığını, nişan töreni yapılırken ve nişanlılık döneminde 4 adet lale modeli burma bileziği davacının davalı tarafa nişan hediyesi olarak verdiğini, davacının sözlü taleplerine rağmen davalının nişan hediyelerini geri vermediğini belirterek, nişan hediyelerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, mümkün olmaması halinde hediyelerin toplam tutarı olan 12.000 TL'nin davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada ise, davacı (davalı) ... vekili karşı dava dilekçesinde; 12/07/2012 tarihinde aileler arasında söz kesildiğini, 15/08/2012 tarihinde ..., ...,ve ... ile nişan alışverişine çıktıklarını, davacının davalıyı nişan elbisesi alınırken herkesin içinde aşağıladığını, nişan alışverişi bitmeden çok sıkıldığını bahane ederek çarşıda davalıyı (karşı davacıyı) bıraktığını, 18/08/2012 tarihinde davacı ile davalının kuyumcuya gittiklerini ve orada 3 tane lale modeli 76,80 gr. bilezik aldıklarını, 21/08/2012 tarihinde nişan töreninin yapıldığı salonda davalının davacının omuzlarından tutarak kendi akrabalarına hitaben "iyi bakın bir eksiği varmı, her şeyi tamam mı, kullanılmış olmasın" diyerek küçük düşürdüğünü, davacının yasal ve geleneksel zorunluluklarından kaçtığını, davalının olumsuz konuşma ve davranışlarının nişanın bozulmasına sebebiyet verdiğini, davacının dava dilekçesinde talep ettiği 4 adet lale modeli burma bilezik olmadığını 3 adet burma bilezik hediye edildiğini, 1 adet bilezik, diğer takılar, nişan elbisesi, ayakkabı ve çantası ile tüm nişan hediyelerinin davacıya iade edildiğini, 2 adet lale model bileziği davalının yapmış olduğu masraflara mahsuben iade edilmediğini belirterek, davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 3.655 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-(karşı davalıdan) tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Davacı vekilinin açtığı davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, 3 Adet 25 gramlık 22 ayar lale model bileziğin davalı tarafından davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı taktirde ziynet eşyalarının toplam değeri olan 7,275,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karşı davacı vekilinin manevi tazminat talebine yönelik açtığı davada talebin kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, 3.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıdan tahsili ile karşı davacıya verilmesine, karşı davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin açtığı davada talebin kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine, 650,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsili ile karşı davacıya verilmesine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı (karşı davacı) vekilinin tüm, asıl davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; davalı (karşı davacı) lehine hükmolunan maddi tazminat yönünden yapılan incelemede;

Davalı (karşılık davacı), davacıya alınan alyans, takım elbise kravat, gömlek bedeli ile düğün için alınan ütü, bulaşık makinesi, yatak örtüsü, pike takımı, nevresim, akfil kumaş, mitillik ve havlu takımı bedeli ve nişan için tutulan salon bedelini talep etmiştir.

Mahkeme tarafından da, salon için ödenen 650 TL yönünden karşı davacının maddi tazminat istemi kabul edilmiştir. Diğer talepler yönünden maddi tazminat istemi reddedilmiştir.

TMK'nın 122.maddesine göre, nişanlılık evlenme dışında bir nedenden dolayı sona ererse, nişanlıların birbirlerine vermiş oldukları, alışılmışın dışındaki hediyeler geri istenebilir. Nişanın bozulması nedeniyle mutad dışı hediyelerin geri alınmasına ilişkin davalarda kusur aranmaz. Nişanın bozulması halinde alışılmışın dışındaki hediyeler aynen, mevcut değilse mislen geri verilir veya karşılığı sebepsiz zenginleşme kurallarına göre, geri istenir. Hediyelerin verildiği ve iade edilmediği hususu her türlü delil ile ispat edilebilir.

Alışılmış (mutad) hediyelerden kasıt; giymekle, kullanmakla eskiyen ve tüketilen eşyalardır. Kural olarak giymekle, kullanılmakla eskiyen ve tüketilen (elbise, ayakkabı vs. gibi) eşyaların iadesine karar verilemez.

Bu itibarla, karşı davacı (asıl davalı) tarafından nişan için kiralanan salon bedeli yönünden verilen kabul kararında bir isabet bulunmamaktadır. Karşı davacı (davalının) maddi tazminat davasının reddi gerekirken; salon kira bedeli yönünden verilen kabul kararı isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir

Bu itibarla, karşı davacı (asıl davalı) tarafından nişan için kiralanan salon bedeli yönünden verilen kabul kararında bir isabet bulunmamaktadır. Karşı davacı (davalının) maddi tazminat davasının reddi gerekirken; salon kira bedeli yönünden verilen kabul kararı isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3600, Karar No: 2020/7259, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3600 E.  ,  2020/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2010 tarih ve 2010/6530-2083 E.K. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılına ilişkin mükerrer olarak açılan sahte fatura düzenleme suçundan ayrıca mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8253, Karar No: 2015/20857, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8253 E.  ,  2015/20857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanık ... ile ...'un akraba oldukları, ...'in fiiliyatta ...'un yanında çalıştığı, ...'un kızı ve eşi ile birlikte sanık ...'i, ... San. Tic. AŞ'nin ortağı yapıp yasal temsilcisini de ... olarak belirlediği, ancak bu şirkete ait tüm işlerin fiiliyatta sanık ... tarafından yapıldığı, ayrıca sanık ...'un ...San. Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve yasal temsilcisi olduğu, sanık ...'un ... A.Ş'nin hesabından 15/09/2007 tarihli 21.300 TL, 24/08/2007 tarihli 20700 TL'lik çeki sanık ...'in imzası taklit edilerek ... Ltd.Şti emrine keşide edildiği, Sanık ...'un bu çekleri ... Ltd.Şti temsilen ciro ederek Şekerbank AŞ'ye aldığı kredi karşılığında verdiği, ayrıca aynı hesaptan 20/09/2007 tarihli 13.000 TL bedelli çeki ... Ltd. Şti emrine sanık ...'in imzası taklit edilerek ciro yolu ile borcuna karşılık Yapı Kredi Bankasına verdiği, ancak çeklerin şikayetçi bankalar tarafından ibraz edildiklerinde karşılıklarının bulunmadığı somut olayda;

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararına yönelik olarak yapılan temyiz taleplerine ilişkin incelemede;

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararına yönelik olarak yapılan temyiz taleplerine ilişkin incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından dolayı verilen "beraat" kararlarına karşı Cumhuriyet savcısının yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın, sadece kağıt üzerinde .... San. Tic. AŞ'nin yetkilisi olduğu, fiiliyatta şirket işlerini, diğer sanığın yürüttüğü, bunun tanık ... tarafından da doğrulandığı, suça konu çekler üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olmadığı, sanığın atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı verilen "mahkumiyet" kararına karşı sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının yapmış oldukları temyiz taleplerine ilişkin incelenmesinde;

a- İddianame ile her iki sanık hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan üçer kez cezalandırılma istendiği, dosya kapsamı itibarı ile de Şekerbank ve Yapıkredi Bankasına yönelik eylemlerin sübut bulduğu gözetilerek; iki ayrı suça yönelik hüküm kurulması gerekirken hangi bankaya yönelik oluşan eylemin değerlendirildiği de açıklanmadan tek eylem üzerinden hüküm kurulması,

a- İddianame ile her iki sanık hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan üçer kez cezalandırılma istendiği, dosya kapsamı itibarı ile de Şekerbank ve Yapıkredi Bankasına yönelik eylemlerin sübut bulduğu gözetilerek; iki ayrı suça yönelik hüküm kurulması gerekirken hangi bankaya yönelik oluşan eylemin değerlendirildiği de açıklanmadan tek eylem üzerinden hüküm kurulması,

b- Gerçeğin kuşkuya meydan bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu çeklerin şikayetçi bankalara hangi hukuki işlem nedeniyle verildiğinin, menfaat temininden sonra yapılan hilenin dolandırıcılık suçunu oluşturmayacağı da gözetilerek, yapılan hukuki işlem sırasında mı sonra mı verildiğinin tespiti bakımından, çeki teslim alan şikayetçi banka görevlilerinin tanık sıfatıyla duruşmaya davet edilip bilgi ve görgülerinin sorulması, çekin konu olduğu kredi sözleşmesi veya diğer işlemlere ilişkin yazı ve belgelerin onaylı suretlerinin denetime elverir şekilde dosya kapsamına konulması, 13.000 TL'lik çekte lehdar görünen ... Market Ltd. Şti.'ne ilişkin ticaret sicil kaydı ve imza sirkülerinin getirtilmesi ve şirket yetkililerinin duruşmaya davet edilerek bilgi ve görgülerinin sorulması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13479, Karar No: 2019/5431, Tarih: 01.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13479 E.  ,  2019/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,..... mevkii 410 ada 7 parsel sayılı 16869,40 m² yüzölçümündeki taşınmaz, aynı mevkii 410 ada 17 parsel sayılı 1109,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz, aynı yer..... ada 3 parsel 3688,91 m² yüzölçümündeki taşınmaz, aynı mevkii 411 ada 10 parsel 3607,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz, aynı yer Karacakoyun mevkii 455 ada 13 parsel sayılı 1521,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince, davalı ... adına tespit edilmiş, taşınmazların davacının kullanımında olduğu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

Davacı vekili taşınmazların imar ihya ve zilyetlik yolu ile kazanıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 2012/7222 – 2012/12373 E.K. sayılı kararıyla “İncelenen dosya kapsamına, dosyadaki bilirkişi raporlarına göre, yörede 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlar ve çevresi paftasında "çalılık" belirtmesi yapılarak tesbit dışı bırakılmış, 1998 yılında yapılan orman kadastrosu çalışmalarında ise orman sınırları dışında gösterilmiş ve bu işlemler itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, arazi kadastrosu sırasında çalılık olarak tespit dışı bırakılan bir yer üzerindeki zilyetliğe, yörede yapılacak orman kadastrosu sonucu tahdit dışında bırakılma tarihinden itibaren değer verilebileceği, tahditten önce sürdürülen zilyetliğin değerlendirilemeyeceği, somut olayda ise, orman kadastrosu işleminin 1998 yılında kesinleştiği belirtilerek bu tarihten dava tarihine kadar kanunda belirtilen 20 yıllık olağanüstü kazandırıcı zamaşımı zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

6831 sayılı Kanunun 1/J maddesine göre toprak muhafaza karakteri taşımayan makilik - fundalık ile örtülü yerler orman sayılmazlar. Bu nedenle, 3402 sayılı Kanunun 17. maddesine göre orman sayılmayan bu gibi yerlerin imar - ihya ve zilyetlikle kazanılması mümkündür.