muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14146, Karar No: 2024/3201, Tarih: 26.03.2024

b.Davalı vekilinin temyiz istemi ile davacı vekilinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarnın incelenmesinde

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 210.000,00 TL maddi, 28.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi'nce davacının manevi tazminat isteminin kabulü ile davacı lehine 28.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı lehine 28.942,50 TL maddi tazminat ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 28.09.2022 tarihli kararı ile istinaf yoluna başvuran tarafların istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu gözetildiğinde, kabulüne karar verilen manevi tazminat tutarı ile kısmen kabulüne karar verilen maddi tazminat tutarlarının davalı yönünden temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı, yine kabulüne karar verilen manevi tazminat tutarının davacı yönünden temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin açıklanan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan reddine karar verilmiştir.

c. Davacı vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, mahkemece üçüncü kök hesap raporuna ek olarak alınan 22.03.2021 tarihli ek hesap raporunda iki ihtimalli bir hesaplama yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince bu raporun davacının ücretini asgari ücretin 4,37 katı olarak kabul eden ihtimaline itibar edildiği, kaza tarihinden sonraki bordroların zayi olmasından dolayı temin edilemediği, Kuruma bildirilen ücretlerin eksik bildirilmiş olduğuna dair taraflar arasında bir uyuşmazlık söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, mahkemece üçüncü kök hesap raporuna ek olarak alınan 22.03.2021 tarihli ek hesap raporunda iki ihtimalli bir hesaplama yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince bu raporun davacının ücretini asgari ücretin 4,37 katı olarak kabul eden ihtimaline itibar edildiği, kaza tarihinden sonraki bordroların zayi olmasından dolayı temin edilemediği, Kuruma bildirilen ücretlerin eksik bildirilmiş olduğuna dair taraflar arasında bir uyuşmazlık söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda taraflar arasında Kuruma bildirilen ücretlerin eksik bildirildiğine dair bir uyuşmazlık bulunmadığı açık olduğuna, gerçek varken varsayıma itibar edilemeyeceğine göre varsayıma dayalı olarak davacının ücretinin asgari ücretin 4,37 katı olduğu kabulünden hareketle hesaplama yapan hesap raporu doğrultusunda sonuca gidilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş kazası tarihinden davacının yaşlılık aylığı almaya başladığı tarihe kadar Kuruma bildirilen ücretleri ay ay tespit etmek, aktif dönem hesabını kaza tarihinden davacının yaşlılık aylığı almaya başladığı tarihe kadar Kuruma bildirilen bu brüt ücretlerin net tutarları üzerinden yapmak, davacının yaşlılık aylığı almaya başladığı tarihten itibaren bakiye ömür sonuna kadar yapılacak pasif dönem hesabını ise asgari geçim indirimsiz net asgari ücret üzerinden hesaplamak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine,

2.Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin reddine,

3.Davacı vekilinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının miktardan reddine,

4.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

5.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

6.Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17205, Karar No: 2009/18967, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17205 E.  ,  2009/18967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... İşlt.Gn.Müd. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 01.01.2005 tarihli dilekçesiyle, Yenibalçık Köyü 279 parsel sayılı taşınmazın yörede 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, bu parselin bor madeni olması nedeniyle kamulaştırıldığı ve kamulaştıran kurum adına tapuya tescili için açılan davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/637 esasına kayıt edildiği, oysa ormanların kamulaştırma konusu olamayacağı, davalı adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli Yenibalçık Köyü 279 sayılı parselin 27.06.2006 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı ile taranarak (B) ile gösterilen 6450 m2 yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman tahditi 1944 yılında yapılıp, 28.09.1945 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1993 yılında aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması yapılmışsa da, bu çalışma Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.10.2003 gün ve 2003/336-2003/517 sayılı kararı ile yok sayılmıştır. Orman kadastrosu sınırları içinde kalan devlet ormanları 19.03.1948 tarihinde 45 sıra numarası ile tapuya kayıt edilmiştir.

1984 yılında yapılan genel kadastroda Yenibalçık köyü 279 parsel sayılı 8000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 116 yazım numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbiti 06.12.1984 ila 04.01.1985 tarihlerinde yapılan askı ilanı sonunda kesinleşerek tapuya kayıt edilmiş, tapunun beyanlar hanesinde 2942 Sayılı Yasanın 7. Maddesi gereğince şerh yazılmıştır. ... 27.01.1993 tarihinde ölmekle mirasçısı olarak kızı ... ile kendinden önce ölen oğlu ...’in eşi ... ve çocukları Hazife ..., Sadiye ... ve Seyide ... kalmıştır.

Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.05.2005 gün ve 2004/637-205 sayılı kararı, Eti ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü tarafından 22.12.2004 ... dilekçeyle Orman Yönetimi ve ... ... mirasçıları aleyhine, davalı gerçek kişiye ait taşınmazın kamulaştırmak üzere satın alınmasının kararlaştırıldığı, taşınmazın değerinin tesbiti, tapu kaydının iptali ve adına tapuya tescili iddiasıyla açtığı davanın kabulüne, Yenibalçık köyü 279 sayılı parselin kamulaştırma bedelinin 22.733.328.000.-TL olaak tesbitine ve yasa gereği üçer aylık vadeli hesaplara aktarılmasına, uyuşmazlık sonunda davalıya verilmek üzere bloke edilmesine, taşınmazın tapu kaydının iptaline ve davacı İdare adına tapuya tesciline ilişkindir.

Orman Yönetimi tarafından, 29.01.2002 tarihli dilekçeyle, hasımsız olarak; Mustafakemalpaşa İlçesinde çalışan 40 numaralı orman kadastro komisyonun teknik yönden hatalı bir çalışma yaparak, aslında orman sayılan bir çok yeri orman sınırları dışında bıraktığı, yaptıkları hataların Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/10 D.İş sayılı dosyasında yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi, Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/130-401 sayılı kararları ile bu çalışmaların yok hükmünde olduğunun saptandığı, ayrıca komisyon üyeleri hakkında cezai ve disiplin soruşturması yapıldığı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.01.1993 gün ve 1992/1529-248 sayılı kararıyla da, bu tür çalışmaların yok hükmünde olduğunun kabul edildiği, bu nedenlerle 40 Nolu Orman Kadastro Komisyonunun Mustafakemalpaşa ilçesinde 44 adet köyde yaptığı orman kadastro çalışmalarının yok sayılmasını istemiş, her köy için davalar ayrıldıktan sonra, 40 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunun Yenibalçık köyünde yaptığı orman kadastrosunun yok hükmünde olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişiler tarafından, arazi kadastro paftası, kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 6450 m2 yüzölçümündeki bölümünün 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp Hazine adına Mart 1948 tarih 45 numarada Hazine adına tescil edildiği, eski tarihli harita ve fotoğraflarda orman olarak nitelenen, öncesi itibariyle ve eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu, aynı krokide (A) ile gösterilen 1550 m2 yüzölçmündeki bölümün ise hem orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, hemde eski tarihli haritalar ve fotoğraflarda orman olarak nitelenmediği, orman içi açıklığı olmadığı, eylemli olarak ... alanı olduğu belirlenerek, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu gözönünde bulundurmadan, (B) bölümünün hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.’nın 1026. (E.M.Y. 934 - İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y.931 - İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, orman alanlarının kamulaştırılamayacağı, kamulaştırılmasına ilişkin Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.05.2005 gün ve 2004/637-205 sayılı kararında her ne kadar Orman Yönetimi ve Hazine tarafsa da, dava nedeni ve maddi olay farklı olduğundan, somut olay için kesin hüküm yada güçlü delil oluşturmayacağı gözetilerek, (B) bölümüne ilişkin davanın kabulüne, (A) bölümüne ilişin davanın ise reddine karar verilmesinden isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetimi ve davalı ... İşletmeleri Genel müdürlüğünün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 17.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10774, Karar No: 2021/7339, Tarih: 10.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10774 E.  ,  2021/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİVRİHİSAR Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağı, suç konusu kenevirin sanığın kendi mülkiyetinde ve kullanımında olan ikametinin balkonunda ele geçirilmiş olması, dosya kapsamı itibariyle başkası tarafından ekilmesinin mümkün olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA; 10.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10253, Karar No: 2014/16585, Tarih: 03.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10253 E.  ,  2014/16585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2014 tarih ve 2013/576-2014/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tutmak zorunda olduğu kanuni defterlerden 2010 yılına ait olanların her nasılsa zayi edildiğini, iş yerinde 29/10/2013 tarihinde yapılan arşiv düzenlemesi esnasında 2010 yılı gelir ve gider evrakları, faturalar ve sair belgeler olduğu halde 2010 yılı tasdikli kanuni defterlerin bulunmadığını, ancak bilgisayar kayıtlarından faydanılarak resmi kayıtların tasdiksiz kağıtlara bastırıldığını, vergi dairesine bildirilen beyannameler ve ekleri ile bilanço-gelir tablosu ve mizanlarla uyumlu olduğunu ileri sürerek müvekkili şirketin 2010 yılı kanuni defterlerinin zayi olduğuna dair belge verilmesini, sunulan tasdiksiz defterlerin gelir-gider belgeleri ve kurumlar vergisi beyannameleri ile uyumlu olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Türk Ticaret Kanunu'nun 82/7. maddesi gereğince zayi belgesinin istenebilmesi için, evrakın yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle zıyaa uğramasının şart koşulduğu, her türlü zayi şeklinin dava açılmasına sebebiyet vermeyeceği, davacının ileri sürdüğü kayıp sebebinin TTK'nın 82/7. maddesinde sayılan nedenler arasında yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31570, Karar No: 2013/26029, Tarih: 20.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31570 E.  ,  2013/26029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Keşif ... ve saatinin sanığa bildirilmemesi suretiyle CMK’nin 181/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Müsaderesine karar verilen yapının değerinin inşaat bilirkişisi yerine orman bilirkişisi tarafından tespit ettirilmesi,

3) Bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu dışında orman sayılan alanlar içinde kaldığının belirtilmesi karşısında, 6831sayılı Yasanın 93/2. maddesi uygulanarak sanık hakkında 1 kat fazla ceza verilmesi,

4) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası taksitlendirilirken, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi suretiyle TCK’nin 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

5) Keşif zaptına bilirkişilerin ve tutanak tutucusunun imzalarının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

6) Dava konusu yerde meyve ağaçları bulunmadığı halde infazı mümkün olmayacak şekilde meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24408, Karar No: 2019/18526, Tarih: 09.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24408 E.  ,  2019/18526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...’ nin demir çelik üretimi işi ile iştigal etttiğini, müvekkilinin de, davalı şirketin Çinli taşeron firmalarından ...'nin temizlik ve yemek işlerinde Aralık /2005 tarihinden itibaren çalıştığını, müvekkilinin aralıksız altı yıl çalıştıktan sonra 26.12.2011 tarihinde herhangi bir bildirim yapılmadan davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını, davalının asıl işveren olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı talebinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının kendi çalışanları olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalılar arasında davalının davacının talep ettiği alacaklardan işveren olarak sorumluluğuna hükmedilip edilemeyeceği hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; dava dilekçesinde, davacının davalı nezdinde temizlik ve mutfak elemanı olarak ... firmasının işlerini yaptığı belirtilmiştir. Dosya kapsamındaki evraklar incelendiğinde dava dışı ... firmasının 5 ve 6 numaralı kök bataryaları projesinde ana yüklenici olduğunun belirtildiği ve yapılacak işlerde Çinli bir kısım işçinin de görev alacağı, ... firmasının Çinli işçilerinin barındırılması için de bir kısım barınakların davalıdan kiralanması hususunda 2005 yılında kira sözleşmelerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından dosyaya sunulan 31/12/2010 - 31/10/2008 - 31/07/2008 - 31/12/2011 - 31/03/2010 bitiş tarihli İsdemir logolu giriş kartlarında firmanın Sinosteel olarak belirtildiği, 3. şahıs tanıtım kartı olarak adlandırıldığı görülmüştür. Belirtilen hususlar dışında davacının davalı ile yapmış olduğu bir sözleşme de dosya kapsamına sunulmamıştır. Davacı tanıkları ise beyanlarında, davacının, davalıya ait fabrika çalışma alanı içerisinde faliyette bulunan ...firmasının temizlik işlerini yaptığını ve bu firmanın emir ve talimatına göre temizlik işini yerine getirdiğini belirtmiş olup davalı tanıkları ise davacının dava dışı ... firmasına tahsis edilen lojmanların temizliği ile ilgilendiğini ve davacıya verilen giriş kartının ançak lojman alanına girmesini sağlayabileceğini bu kartla davacının davalıya ait çalışma alanına girmesinin de mümkün olmadığını belirttikleri anlaşımıştır.

Tüm anlatılanlar kapsamında dosya değerlendirildiğinde; davacının emir ve talimatları dava dışı ... firmasından aldığı, davalının davacı ... dava dışı ... firması arasındaki ilişkide herhangi bir sıfatının bulunduğunun ispatlanamadığı anlaşılmıştır. Kaldı ki dosya kapsamından davalı ... dava dışı ... arasındaki ihale kapsamında da davacının çalıştırılmadığı da aşikardır. Davacı, yalnızca davalı ile kök batarya projesi çerçevesinde ana yüklenici olduğu belirtilen dava dışı ... firmasının işçilerinin barınması için tahsis edilen lojmanların temizlik ve mutfak işlerinde çalışmış olup bu da davacı ile dava dışı şirket arasında imzalanan sözleşmenin konusuna giren bir iş değildir. Bu durumda davalı şirketin davacının alacak taleplerinden asıl işveren ve 4857 sayılı İş Kanunun 2/6 maddesinde belirtilen alt işveren olarak sorumluluğundan bahsedilemeyeceğinden davanın pasif husumet yokluğu sebebi ile reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27298, Karar No: 2010/32487, Tarih: 02.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/27298 E.  ,  2010/32487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/128161

MAHKEMESİ : Van 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2006

NUMARASI : 2006/266

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan kurumun 5271 sayılı CMK.’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan kurum vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.