muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6003, Karar No: 2012/7566, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6003 E.  ,  2012/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından mahkûmiyetine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2011 gün ve 2010/53 Esas, 2011/256 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7393, Karar No: 2019/6811, Tarih: 18.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/7393 E.  ,  2019/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilama dayalı takipte, borçlunun icra emrinde ilama aykırı faiz talep edildiğini ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece bilirkişi raporu aldırılmasının ardından, tarafların duruşmaya gelmemesi nedeni ile dosyanın işlemden kaldırılmasına ve süresinde yenilenmemesi üzerinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 16. maddesi kapsamında ilama aykırılık şikayeti niteliğinde olup, HMK anlamında bir dava değildir. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK’nun 18. maddesinin 3. fıkrası; "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılarak şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan HMK’nun 150/6. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1134, Karar No: 2016/5068, Tarih: 03.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1134 E.  ,  2016/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 17/06/2015günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi ... Vek.Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 03/05/2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili Av. ... ile ... Yönetimi vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dosya kapsamından çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan, uygulama kadastrosu yapıldığı anlaşılmış olup, dava konusu 152, 153, 154, 155, 156, 157, 159, 160 ve 161 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin uygulama kadastrosu sonucu düzenlenen kadastro tutanakları ile tapuya kaydedilmişlerse tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının ve bu taşınmazlara yakın komşu parselleri gösterir şekilde ilk arazi kadastrosu sonucu düzenlenen kadastro paftası ile uygulama kadastrosu sonucu düzenlenen kadastro paftalarının ayrı ayrı dosya içerisine alınması,

2) Davacı ... Yönetimi tarafından yargılamanın devamı sırasında 185 nolu orman kadastro komisyonu tarafından aplikasyon ve kadastro çalışmaları yapıldığı bildirilmiş olup, bu çalışmaya ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Dava konusu 154 ve 155 parsellerin tahdit dışında kalan ve bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen kısımlarının Karacasu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1968/161 Esas - 1973/91 Karar sayılı ilâmı ile orman sınırı içine alındığı, fen bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda belirtilmiş olup, 154 ve 155 parsellere ilişkin dava dosyasının,

3) Dava konusu 154 ve 155 parsellerin tahdit dışında kalan ve bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen kısımlarının Karacasu Sulh Hukuk Mahkemesinin 1968/161 Esas - 1973/91 Karar sayılı ilâmı ile orman sınırı içine alındığı, fen bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda belirtilmiş olup, 154 ve 155 parsellere ilişkin dava dosyasının,

4) Yukarıda istenen belgeler dosya içerisine geldikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek, kendilerinden, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları (yörede 1968 yılında yapılan orman kadastro çalışmaları ile davanın devamı sırasında 185 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan çalışmalar ayrı ayrı gösterilmek sureti ile) ile arazi kadastro paftası ile uygulama sonrası düzenlenen kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip, birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 8 ya da 9 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması; (bilirkişilerce yapılacak çakıştırmada; arazi kadastro paftasındaki sınırlar, uygulama kadastrosu sonucu düzenlenen kadastro paftası, ilk orman tahdit çalışmasında belirlenen orman sınırları ile yargılamanın devamı sırasında 185 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan aplikasyon ve tahdit hattı aynı harita üzerinde farklı renkli kalemlerle gösterilmesi gerekmektedir),

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nun 433/3. maddesi ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleriHizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/05/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27501, Karar No: 2016/19006, Tarih: 09.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27501 E.  ,  2016/19006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Tic. Taah. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ...Taah. Ltd. Şti. vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile .... İnş. Tic. Taah. Ltd. Şti.'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4184, Karar No: 2016/2634, Tarih: 01.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4184 E.  ,  2016/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı.... ve.... vekili Avukat ... tarafından, davalı.... aleyhine 23/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesine göre hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. Yine 305. maddesinde tavzihin hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı belirlenmiştir. Buna göre tavzih, bir hükmün belirsiz olması veya birbirine çelişik fıkralar içermesi halinde, hükümdeki gerçek anlamın meydana çıkarılması için başvurulan teknik anlamda kanun yolu olmayan bir kurumdur. Tavzih yolu ile hükmün değiştirilmesi değil yalnızca açıklanması imkanı vardır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hakim hükmü verdikten ve davadan elini çektikten sonra temyiz edilerek hüküm bozulmadıkça o davaya yeniden bakamayacak ve verilen hükmü değiştiremeyecektir.

Her ne kadar mahkemece hüküm verildikten ve davadan el çektikten sonra maddi hata düzeltim şerhi adıyla vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmiş ise de avukatlık ücreti ve yargılama giderleri hükmün eki niteliğinde olup; tavzih veya hükmün tashihi suretiyle değiştirilemez. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ise de davalının bu yönde temyizi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, bu kapsamda davacının temyizi konusuz kaldığından incelenmemiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının sahibi olduğu "www.evrensel.net" isimli internet sitesindeki “....ın kirliliği...'ye taşındı” başlıklı yayın içeriğinin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, haberde davacı şirketin itibarına ve kişilik haklarına tecavüz teşkil edecek ifade olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, haberin öz ve biçim dengesine uygun olmadığı kişilik haklarına saldırı iddiasının subut bulduğu kanaatine varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2015/4184-2016/2634

Davalı vekili, haberde davacı şirketin itibarına ve kişilik haklarına tecavüz teşkil edecek ifade olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, haberin öz ve biçim dengesine uygun olmadığı kişilik haklarına saldırı iddiasının subut bulduğu kanaatine varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2015/4184-2016/2634

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde, basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da, halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da, sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayında, “...'ın kirliliği...'ye taşındı” başlığıyla verilen haber yorumda davacının neden olduğu iddia edilen çevre kirliliğiyle ilgili ...Milletvekili tarafından...'ye soru önergesi verildiği belirtildikten sonra “...Şirketin gazetemizde “Bol ödüllü çevre kirliliği” başlığıyla 7 Ocak tarihinde çıkan manşet haberimize gönderdiği tekzip dilekçesinde, balıkçılar tarafından çekilen kirlilik görüntülerine hiç değinmemesi dikkat çekti. Şirket aldığı ödülleri ve kağıt üzerindeki çevresel önlemleri aktarırken, yeni tesisleri için yaptığı ... toplantısı öncesi bu haberin çıkmasını "manidar bulduğunu" söyledi. Öte yandan, İnternet gazetesi ".... Memleket"in Sahibi ve Yazı İşleri Müdürü ....evinin önünde bir kişinin sopalı saldırısı sonucu yaralandı. Durumu iyi olan ...'a kimin neden saldırdığı ile ilgili polis araştırması devam ediyor....ın haber sitesi geçtiğimiz günlerde de hacker saldırısına uğramıştı...., İnternet gazetesinde ...'ın bölgede yarattığı sorunlarla ilgili de çok sayıda haber paylaşmış, gazetemizdeki son haberi de kaynak belirterek sitesinde kullanmıştı." şeklindeki ifadelere yer verildiği görülmüştür.

Haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacıya yönelik direk bir suçlamada bulunulmadığı, haberde belirtilen saldırının gerçek olduğu, iki haberin birleştirildiği, bununda bir değer yargısı olduğu kabul edilmelidir. Şu durumda, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunulmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7150, Karar No: 2024/12302, Tarih: 23.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/7150 E.  ,  2024/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yüklenen suçlara ilişkin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun mütalaa yazısı dosya içerisinde bulunmadığı halde, mahkeme tarafından beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın yargılama konusu "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme" eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b ve 359/a-2 madde ve fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre , 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25.05.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5509, Karar No: 2018/1984, Tarih: 12.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5509 E.  ,  2018/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ..., ..., ... Yapı Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti. ve ... ve ... Temizlik Sistemleri Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ..., ..., ... ... Yapı Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti., ... ve ... Temizlik Sistemleri Ltd. Şti.'den alınmasına, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6579, Karar No: 2024/182, Tarih: 10.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6579 E.  ,  2024/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1998 Esas, 2022/2954 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/200 Esas, 2019/615 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, ... Mahallesi 319 ada 45 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline, yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; anılan kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, eksik inceleme sonucu hüküm tesis edildiğini ve belirlenen bedelin çok yüksek olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay’ın yerleşik görüşlerine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 281 inci madde ve devamı hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; anılan kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, eksik inceleme sonucu hüküm tesis edildiğini ve belirlenen bedelin çok yüksek olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay’ın yerleşik görüşlerine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 281 inci madde ve devamı hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza karşılık yapılan ödemenin yetersiz bilirkişi incelemesi ve keşif yapılmadan belirlenmiş olduğunu, bu kararın eksik inceleme sonucu alındığını, gerekçeli kararda taşınmaz bedelinin son bilirkişi raporu doğrultusunda belirlendiğini; ancak bedelin belirlenmesi için esas alınan emsallerin taşınmazın bulunduğu mahaldeki hiçbir resmi unvanı ve görevi olmayan taşınmaz sahiplerine sorularak seçildiğini ve dava konusu taşınmazın gerçek değerinin çok altında bir bedel tespit edildiğini, bilirkişi raporlarına karşı yaptıkları itirazların Mahkemece dikkate alınmadığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç