muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1450, Karar No: 2014/3309, Tarih: 27.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1450 E.  ,  2014/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 26/11/2013 gün ve 2013/1880-2013/18580 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmış, davacının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden ele alınıp incelenmiştir.

Davacı, davalılardan...'ın... gazetesinde yayımlanan 18/05/2011 ve 19/05/2011 tarihli köşe yazılarında, kendisi hakkında gerçekle ilgisi olmayan ve suçlayıcı ifadeler kullandığını, kendisine açıkça meşru olmayan yollardan çocuk sahibi olmak, gayri meşru hayat yaşamak ve haksız kazanç sağlamak gibi bir çok suçlamada bulunduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, yazının basın özgürlüğü kapsamında kaldığını, davacı hakkkındaki iddialara yer verdiğini ve davacının bu iddialara cevap vermesi halinde bunları da yayımlayacağını beyan ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davaya konu edilen 18/05/2011 tarihli köşe yazısında; ''İşte Nikahsız İlişkiden Bebeği Olan...'li Bakan'' başlığı altında davacının ismine yer verilmiş, davacının bu nedenle bakanlıktan alınıp milletvekili adayı gösterilmediği belirtilmiştir. Yazının devamında ise; davacıya hitaben birinci eşiyle nikahının devam edip etmediği, resmi nikah olmaksızın edindiği ikinci eşinden erkek bir çocuğu olduğunun doğru olup olmadığı şeklinde sorular sorulmuş ve yazının sonunda ise yine davacıya hitaben ''... gönderin açıklamanızı yayınlayacağız... Bekliyorum'' ifadeleri kullanılmak suretiyle yazıya son verilmiştir. 19/05/2011 tarihli yazıda ise; kendisini arayan davacının ''bebek ve nikahsız ikinci eş ile ilgili'' iddiaları yalanladığını belirtilmiş yazının devamında ise; ''Resmi nikahsız sahip olunan bebeği ise yasal olarak ispat etmek mümkün değil. Böyle bir şeyin seçim arefesinde Hilmi Güler tarafından kabullenmesi de söz konusu olamaz...'' ifadelerine yer verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde

yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davalılar, yayında yer alan konuların gerçekliği konusunda bir kanıt faaliyetinde bulunmamışlardır. 18/05/2011 tarihli yazıda davacının yazıda belirtilen nedenlerle bakanlıktan alınıp milletvekili adayı gösterilmediğinin belirtilmesine rağmen, bir sonraki gün yayımlanan yazıda bu iddiaların resmi olarak ispatlanamayacağı, davacının seçim arefesinde bu iddiaları kabul etmesinin de mümkün olmadığı belirtilmiştir. Şu durumda, yayının davacıya ilişkin yukarıda belirtilen bölümlerinin gerçekliği kanıtlanmamıştır. Davacının, gerçek olmayan yayında yer alan savlar ile nikahsız bir ilişki yaşadığı ve bu ilişkiden bir çocuğunun bulunduğu ileri sürülmüştür. Bunun, kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu ise açıktır. O halde, hukuka aykırılığın tespiti ile davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Mahkemece, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 26/11/2013 gün ve 2013/1880 Esas, 2013/18580 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine tashihi karar talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 27/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2012/15547, Karar No: 2014/7676, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/15547 E.  ,  2014/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/295735

Mahkeme :KAYSERİ 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :12.05.2011 - 2011/28 esas ve 2011/532 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3313, Karar No: 2018/11455, Tarih: 29.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3313 E.  ,  2018/11455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Suç üstlenme

Hüküm : 1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2- Suç üstlenme suçundan sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, suç üstlenme suçundan sanık ...'nun beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk kuvvetlerince düzenlenen 26/06/2015 tarihli tutanakta,... plaka sayılı aracın ön kısmında “çakar” tabir edilen ışıklandırma sistemi bulunduğu, araca karşı duyarlı olunması haber merkezince bildirildikten sonra, ...Caddesi üzerinde seyir halinde iken bahse konu aracın görüldüğünün, ters istikamette iken ara sokağa giren aracın ... İlköğretim Okulu köşesinde durdurulduğunun, yapılan kontrolde çakar ışıklandırma sistemi tespit edilmediğinin, aracın şoför koltuğunda ...'in, yanında da ...'ın oturduğunun belirtildiği, sanık ...'in alkol ölçümünde, 121 promil alkollü olduğu belirlenerek, adı geçen sanık hakkında alkollü araç kullanmaktan dolayı kolluk kuvvetleri tarafından idari işlemlerin yapıldığı anlaşılmakla; her ne kadar sanık ... olay günü aracı kendisinin kullanmadığını, diğer sanık ...'nun kullandığını beyan etmekte ve sanığın bu beyanı sanık ... ile tanık ... tarafından doğrulanmakta ise de, kolluk kuvvetlerince düzenlenen 26/06/2015 tarihli tutanağa göre, haber merkezinin anonsunda belirtilen... plaka sayılı aracın, sanık ...'in idaresinde seyir halinde iken durdurulmuş olması karşısında, sanık ...'in, 121 promil alkollü vaziyette araç kullanmak suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu, sanık ...'nun da aracı kendisinin kullandığını gerçeğe aykırı olarak bildirmek suretiyle üzerine atılı suç üstlenme suçunu işlediği gözetilmeksizin, 26/06/2015 tarihli kolluk tutanağı göz ardı edilerek, delil yetersizliği gerekçesiyle atılı suçlardan sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2610, Karar No: 2009/4008, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2610 E.  ,  2009/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Pamuk ürününün sulu arazide 2007 yılında dekar başına ortalama verim miktarı ve üretim gideri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5328, Karar No: 2012/7192, Tarih: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5328 E.  ,  2012/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 59/2, 51/1. maddelerinin 2'şer kez uygulanarak sanığın 2 kez olmak üzere 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının ertelenmesine

Gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan suç tarihinin 17.07.2003 ve 31.05.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 17.07.2003'den hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.05.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 2003 yılı için hüküm, 2004 yılı için ise inceleme tarihleri itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6969, Karar No: 2014/9184, Tarih: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6969 E.  ,  2014/9184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2011/183-2012/17

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/02/2012 tarih ve 2011/183-2012/17 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/02/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. S.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi gereği müvekkili tarafından davalıya temizlik hizmeti verildiğini, sözleşme hükümlerine göre müvekkili tarafından davalıya 7 adet teminat mektubu verildiğini, sözleşme sona erdiği halde davalı tarafından teminat mektuplarının iade edilmediğini ileri sürerek, teminat mektuplarının iadesini veya bu teminat mektupları nedeniyle müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı masrafın tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen dava da ise, davalıya verilen 4 ayrı teminat mektubunun iadesini ve ödenmek zorunda kalınan masrafların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre davacının çalıştırdığı işçilerin tüm hak ve alacaklarının ödendiğine ilişkin yazı sunulması gerektiği, davacı tarafından bunun yapılmadığı, ayrıca bir kısım illere ait temizlik hizmetlerinin davacı tarafından başka şirkete devredildiği, devir sözleşmesine göre davacının çalıştırdığı işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarından sorumlu olduğu, dolayısı ile davacının sözleşmeye göre sorumluluğunun devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan temizlik hizmet alım sözleşmelerine göre davacının davalıya ait 9 bölge müdürlüğüne bağlı şubelerin temizlik işlerinin üstlenildiği, taraflar arasındaki sözleşmelerin sona erdiği, davacı tarafından sözleşme hükümlerine göre davalıya 11 adet teminat mektubu verildiği, bu teminat mektuplarına ilişkin Kayseri ve Denizli Bölge Müdürlüklerine yönelik ilişiksiz belgelerinin dosyaya sunulduğu, ancak diğer illere ilişkin ilişiksiz belgesinin sunulmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 27/08/2007 tarihli 44.400,00 TL bedelli teminat mektubu ile 27/08/2007 tarihli 37.850,00 TL bedelli teminat mektuplarının iadesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen dava, hizmet alım sözleşmesine dayalı davacı tarafından davalıya verilen teminat mektuplarının iadesi istemine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında 28.06.2004 tarihli Adana, Kayseri, Samsun, Denizli, İzmir, Antalya, Trabzon Bölge Müdürlükleri ile Ankara 1. ve 2. Bölge Müdürlüklerine bağlı işyerlerinde temizlik hizmeti alımına ilişkin sözleşme yapıldığı ve bu sözleşmeye göre davacı tarafından 7 tane teminat mektubunun davalıya verildiği ve sözleşmenin 16/C maddesi hükmüne göre, üstlenilen işin sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak tamamen yerine getirilmesinden ve yapım işlerinde SSK’dan ilişiksiz belgesi getirilmesinden sonra alınan kesin teminatın ilgilisine iade edileceği düzenlemiş olup, dava tarihinden önce taraflar arasındaki tüm sözleşmeler sona ermiş bulunmaktadır.

Dava konusu olayda, taraflar arasında davalıya ait işyerlerinde temizlik hizmeti sunan davacının çalıştırdığı işçilerin işten çıkarılması veya başka bir nedenle oluşan işçi alacağının kanundan kaynaklanan nedenle sorumlusu olan davalının bu sorumluluğunu teminat altına almak için davacıdan teminat mektubu istediği ve davacı tarafından bu teminat mektuplarının verildiği, ancak, davacının çalıştırdığı işçilerden her hangi birisinin işçi alacağına ilişkin açmış olduğu bir davanın varlığı ispat edilemediğine ve taraflar arasındaki sözleşmenin de sona ermiş bulunmasına göre teminat mektuplarının alınma amacı ortadan kalkmış bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, davacı tarafından davalıya verilen tüm teminat mektuplarının iadesine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak davacı tarafından bir kısım teminat mektupları için ilgili işyerine ilişkin SSK’dan ilişkisiz belgesi getirilmediği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyizi itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.282,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14637, Karar No: 2015/1324, Tarih: 19.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14637 E.  ,  2015/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 2379 ada 4 parsel sayılı 482,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, güncelleme tutanağında, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı üzerindeki su basmanı seviyesindeki bina ile 1 adet iğde ağacının ...'a ait olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından esas hakkında, davalı ... vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiş, Dairemizin, 05.05.2014 tarih 2014/7367-5342 Esas-Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine, davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir. Ne var ki; dava reddedildiğine göre, davalılar .... ve ... kendilerini ayrı ayrı vekille temsil ettirdikleri, ancak red sebebinin ortak olması nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 3. maddesinin 2 bendi uyarınca 1.320,00 TL tutarında tek bir vekalet ücretinin davalılar lehine hükmedilmesi gerektiği göz önünde bulundurulmadan "440'ar TL" vekalet ücretinin davalılar lehine takdir edilmesi isabetsiz olup, bozma nedeni ise de; yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 4. paragrafının ortadan kaldırılmasına, yerine 4. paragraf olarak "Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğinde 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine" sözlerinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekli ile düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken yalnızca onandığı anlaşıldığından, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.05.2014 tarih 2014/7367-5342 Esas-Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.