muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/886, Karar No: 2023/7646, Tarih: 06.07.2023

hususta ödeme belgelerinde davacının adının bulunduğu ve tanık beyanları ile sabit olduğunu, dosya içerisinde 2004 yılı ve sonrasına ait ödeme belgeleri mevcut olduğu, ancak tespit hükmünde 2004 yılından önceki yıllarında eklenerek hizmet tespiti yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, bir an için davacı davasında haklı olduğunu düşünsek dahi müvekkil kamu kurumu olduğunu, kamu kurumunda kayıt esası benimsendiği, ayrıca davacıların yapıtğı işin süresi ve mahiyeti dikkate almadan doğrudan mevsimlik işçiymiş gibi değerlendirme yapılarak bütün ayları kapsayacak şekilde hizmet tespiti yapıldığı, yapılan sözleşmelerin başlangıç ve ödeme yapıldıktan sonra iş bittiği, bu işin niteliği ve durumuna göre 1 ay ya da 3 ay sürebildiği, bu hususun tam anlamı ile irdelenmesi gerektiği, bilirkişilerce sürenin tam anlamı ile tespiti gerektiği, davacıya ne kadar ödeme yapıldığı, hangi yıllar arasında ne kadar çalıştığı gibi hususların açıkça şüpheye yer vermeden tespit edilmesi gerektiği, davalı kurum nezdinde herhangi bir yazılı belge ve kaydın bulunmamış olması, 506 sayılı Kanunda öngörüldüğü şekilde hizmet akdine dayalı olarak eylemli veya gerçek biçimde kesintisiz çalışmanın varlığı açıkça ortaya konulamamış olması nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf vekilleri istinaf başvurularının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Feri müdahil kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

3.Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10 uncu maddesi olup, anılan maddede; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.

Somut davada, davacı 1984 yılından 2012 yılı da dahil olmak üzere her yıl Nisan ayı başından Aralık ayı ortalarına kadar kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitini talep etmiş olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yanılgılı değerlendirilmeler esas alınarak hüküm tesis edildiği ve bozma kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece 2004 yılı ve sonrası döneme ilişkin, ödeme belgelerinde davacının isminin bulunduğu yıllarda davacıya ödenen ücret karşılığı tespit edilen gün kadar çalışıldığı, anılan belgelerde davacının isminin bulunmadığı yıllarda ise çalışmanın bulunmadığına dair kabul isabetli ise de, ödeme belgeleri olmayan dönemde, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, herhangi bir dayanağı bulunmayan farazi bir hesaplama ile tespit edilen gün kadar çalışmanın olduğuna dair kabul isabetsizdir. Yukarıda belirtilen esaslar dahilinde, davacının çalışmalarının bulunmadığı ve böylelikle hizmet akdinin kesintiye uğradığı tarihten önceki dönem yönünden, kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca, uyulan bozma ilamı gereğince davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş olup, çalışmaya dair herhangi bir kayıt bulunmayan dönemler yönünden çalışmanın ispatlanamadığı hususu gözetilerek hüküm tesis edilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar aykırı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bunun yanında, davacının çalıştığı kabul edilen sürelerin hangi ayda kaç gün olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri açıkça belirlenerek, infaza elverişli hüküm kurulmaması ve karar başlığında ... yerine tüzel kişiliği bulunmayan... Orman Fidanlık Şefliği’nin davalı olarak gösterilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12951, Karar No: 2016/10687, Tarih: 26.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12951 E.  ,  2016/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli Merkez İlçesi ... Mahallesi 472 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el koyulduğunun taraflardan,

2-El koyma tarihi tespit edildikten sonra el koyma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulduğunun anlaşılması halinde ise, dava tarihi olan 18.01.2013 günü itibarıyla; dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise ..... Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 472 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 18.01.2013, 2830 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise 06.03.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu 472 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 2830 ada 4 parsel parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu 472 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 2830 ada 4 parsel parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2830 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 06.03.2012 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ve akit tablosunun ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2290, Karar No: 2020/3468, Tarih: 30.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2290 E.  ,  2020/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası ve fer'ileri yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen tazminatların miktarları, nafakaların miktarları ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Somut olayda, davacı-karşı davalı erkek karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde, hakaret vakıasına ve delil olarak telefon mesaj kayıtlarına dayanmış, mahkemece 04/07/2017 tarihli ön inceleme duruşmasında, taraflara delillerini bildirmeleri için iki hafta kesin süre verilmiş, davacı-karşı davalı erkek verilen sürede telefon mesaj kayıtlarını bildirmemiş, süresinden sonra 02/05/2018 tarihli tanık beyanlarına ve esasa ilişkin sunduğu beyan dilekçesine kadın tarafından gönderilen telefon mesaj kayıtlarını eklemiştir. Mahkemece bu mesaj kayıtlarına itibar edilerek erkeğin davasının kabulüne karar verilmiştir. Kesin sürede bildirilmeyen delillere dayanılarak kadının az kusurlu olduğunun kabulü ile erkeğin davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Taraflar arasında ortak hayatı temelinden

sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte, davalı-karşı davacı kadından kaynaklı geçimsizliği kabule elverişli başkaca da somut sebep ve deliller tespit edilememiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 166 maddesinde yer alan çekilmezlik ve temelden sarsılma unsuru erkeğin davasında gerçekleşmemiştir. Bu durumda, erkeğin davasının reddi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen maddi ve manevi tazminat ile nafakaların miktarlarının uygun olduğu ve erkeğin bu yöndeki istinaf taleplerinin reddi gerekirken kabulü ile tazminatların ve nafakaların miktarlarının indirilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen maddi ve manevi tazminat ile nafakaların miktarlarının uygun olduğu ve erkeğin bu yöndeki istinaf taleplerinin reddi gerekirken kabulü ile tazminatların ve nafakaların miktarlarının indirilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Erkan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 267.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Özlem'e geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/4081, Karar No: 2012/4809, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4081 E.  ,  2012/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilen veri listesinin incelenmesinden; verilerin taşınmazın bulunduğu Aşağıpulluyazı köyüne ait olduğu anlaşılmıştır. Yargıtay uygulamalarına göre taşınmazın bulunduğu köye ait (lokal) veriler kamulaştırma bedelinin tespitinde esas alınamaz.

Bu sebeple; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve kuru soğan'ın değerlendirme tarihi olan 2010 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin ilçe geneline ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9247, Karar No: 2019/8684, Tarih: 02.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9247 E.  ,  2019/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında ifadesi alınan mağdurenin psikolojik rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullandığını ve olay günü de iş yerinde ilaç aldıktan sonra sanığın teklifi üzerine evine masaj yapmak için gittiğini beyan etmesi üzerine Uludağ Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan alınan 05.07.2012 tarihli raporda mağdurenin 4 yıl önce başlayan konversiyon bozukluğu ve depresyon hastalığının 2,5 yıl önce arttığı ve gördüğü düzenli psikiyatrik tedavi kapsamında aldığı Sertralin ve Norodol ilaçlarının olumlu etki gösterdiği ve mevcut haliyle mağdurenin cinsel saldırı suçu açısından ruh bakımından kendini savunabilecek durumda olduğunun bildirilmesi karşısında; suç tarihini de kapsayan ve dosya içeriğine göre yeterli görülen rapor nazara alındığında mağdurenin beden veya ruh bakımından kendini savunacak durumda olmadığının kabul edilemeyeceği ve dosya kapsamına göre mağdurenin cebir, tehdit, hile olmaksızın sanıkla birlikte evine giderek masaj yaptırması şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3364, Karar No: 2011/1418, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3364 E.  ,  2011/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü oldukları, müvekkili şirkete trafik sigortalı traktörün yük ve çamurluğu üzerinde yolcu taşınması sırasında meydana gelen kazada ... ... ve ... ...’ın vefat ettiğini, ... ... ve ... ...’in yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, şimdilik ... ... mirasçılarına ödenen 9.372.00 TL’nın, ... Genel Şartları B.4.e. maddesi uyarınca, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslâh dilekçesinde ise, davadan sonra ... ... mirasçılarına ödenen 17.443.00 TL ve ... mirasçılarına ödenen 62.314.00 TL yönünden talebini arttırarak toplam 86.129.00 TL’na yükseltmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, kazanın, müvekkilinin işi dışında gübre taşınırken meydana geldiğini, illiyet bağının kesildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davadan önce vefat ettiğinden tebligat yapılamamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, taraf ehliyeti bulunmayan ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhindeki davanın kısmen kabulü ile,

83.786.00 TL’nın (7.029.00 TL’na 10.09.2004, 14.443.00 TL’na 03.07.2007, 62.314.00 TL’na 04.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte) bu davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

1-HUMK.’nun 83. maddesi hükmüne göre, “İki taraftan her biri usûle müteallik olarak yaptığı muameleyi tamamen (m.88, 89) veya kısmen ıslâh edebilir (m.87). Aynı davada her taraf ancak bir kere ıslâh hakkını kullanabilir.”

Somut olayda davacı vekili 15.06.2005 tarihli dava dilekçesinde, kazada ölen ... ... mirasçılarına ödenen 9.372.00 TL destekten yoksun kalma tazminatının rücuen tahsilini talep etmiştir. Dava tarihinde, diğer vefat edenler ... ve ... ... mirasçılarına henüz ödeme yapılmamıştır. Eğil Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/21 Esas ve 2007/65 Karar sayılı kesinleşen ilâmına istinaden, ... ... mirasçılarına 03.07.2007 tarihinde 14.443.00 TL, ... mirasçılarına 04.07.2007 tarihinde 62.314.00 TL’nın icra dosyasına davacı tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, ıslâh ile arttırılan kısım, esasen ayrı bir davaya konu edilebileceğinden, bu davada istenemez. Mahkemece, ıslâh ile arttırılan tazminat miktarına da hükmedilmesi usule aykırıdır.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığına geri verilmesine 21.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19175, Karar No: 2015/24993, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19175 E.  ,  2015/24993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/232-2013/128

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.