muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11207, Karar No: 2012/12161, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11207 E.  ,  2012/12161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının kendi bağımsız bölümünde projeye aykırı tadilatlar yaptığı ve ortak alan olan bahçede değişiklikler yaptığından bahisle eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile davalının dava konusu anataşınmaz altında bulunan dükkanların içinde projeye aykırı ve ana yapıya zarar verecek şekilde tadilat yaptığını, bu tadilattan çıkan molozları apartman bahçesine dökerek bahçeye zarar verdiğini, bahçe duvarlarını yıktığını ileri sürerek davalının müdahalesinin men'i ve eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinden, davalının anataşınmazda kendine ait bağımsız bölümlerin ara duvarlarını yıkarak birleştirdiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda bu tadilatın mimari projeye aykırı olduğu anayapıya zarar verip vermeyeceğinin betonarme proje ve hesaplar olmadığından, olsa bile bu konunun özel statik hesaplar ve performans çalışmaları sonucu belirlenebileceği belirtilerek değerlendirme yapılmamış, aynı mahkemenin 2011/39 Değişik ... sayılı dosyasında bulunan bilirkişi raporunda ise 5 adet bağımsız bölüm arasındaki tuğla ara bölme duvarlarının taşıyıcı özelliği olmadığı bu duvarların yıkımının bina statiğine zarar vermeyeceği belirtilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 2. fıkrası gereğince tavan, taban veya duvarla birbirlerine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantı yerlerinde bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir. Buna göre Değişik ... dosyasındaki bilirkişi raporu da dikkate alınarak dosyada bulunan bilirkişi raporunda binanın statiğine olumsuz etkisi olup olmayacağı hususunda bir görüş de belirtilmediği gözönünde tutulup varsa betonarme projeleri de getirtilerek dava konusu ara duvarların kaldırılmasının anayapıya zarar verip vermeyeceği hususu belirlenmeden yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle bu yöndeki istemin kabulüne karar verilmes

2-Davalı tarafından yıkıldığı iddia edilen İsmet İnönü Cad. ve 4119 sokağa cepheli parsel sınırındaki bahçe duvarının pojesinde veya vaziyet planında bulunup bulunmadığı araştırılarak proje ve vaziyet planında bulunmadığının anlaşılması halinde bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile kabulü yönünde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Davalı tarafından yıkıldığı iddia edilen İsmet İnönü Cad. ve 4119 sokağa cepheli parsel sınırındaki bahçe duvarının pojesinde veya vaziyet planında bulunup bulunmadığı araştırılarak proje ve vaziyet planında bulunmadığının anlaşılması halinde bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile kabulü yönünde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3182, Karar No: 2019/4681, Tarih: 09.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3182 E.  ,  2019/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2- ... 4u2 Turz. İnş. Taah. Gıda Tek. Ot. Em. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 2016/661 esas ve 2016/435 karar sayılı ve 13/12/2016 hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/1490 esas ve 2018/3491 karar ve 21/06/2018 tarihli ilamına karşı davacılar vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacılardan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16771, Karar No: 2021/1472, Tarih: 19.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16771 E.  ,  2021/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 01.02.2019 ve 12.02.2019 tarihli dilekçeleri ile infazın durdurulması ve eski hale getirme taleplerinde bulunduğu, eski hale getirme talebine ilişkin karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesindeki “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup yerel mahkemenin bu taleple ilgili usule aykırı şekilde verdiği Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2019 tarih 2019/18 D.iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Hükümlerin sanığın yokluğunda verildiği, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresinin aynı zamanda mernis adresi olduğu, yokluğunda verilen gerekçeli kararın adresine doğrudan “mernis adresi” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşılmış ise de, sanığın 26.10.2018 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın kendisine gönderilmesini istediği, 12.11.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükümleri 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 01.02.2019 ve 12.02.2019 tarihlerinde geçerli mazereti olmaksızın temyiz etmesi karşısında, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 19.01.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4037, Karar No: 2015/11905, Tarih: 09.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/4037 E.  ,  2015/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/34375

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2011/134 (E) ve 2013/529 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasından bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içerisinde bu suçtan hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, bilirkişi tarafından hesap edilen 481.51 TL tutarındaki katılan kurumun suçtan doğan gerçek zararının tazmin edilmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığa “katılan kurumun bilirkişi tarafından belirlenen 481.51 TL miktarındaki gerçek zararının yasal süre içerisinde giderilmesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre, bilirkişi tarafından belirlenecek katılan kurum zararının giderilmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, makul süre içerisinde ödeme yapılmaması halinde ise esasa girilerek, bilirkişi raporunda 13.11.2009 tarihinden itibaren kaçak elektrik kullanıldığının, bu tarihten itibaren elektrik tüketiminde önemli ölçüde azalma olduğunun belirtilmesi karşısında, tutanağa konu yerde kiracı olduğunu ifade eden sanığın hangi tarihten beri tutanağa konu yerde ikamet ettiği araştırılarak, 13.11.2009 tarihi ve sonrasında sanığın ikamet ettiğinin anlaşılması halinde elektrik tüketim değerlerindeki önemli ölçüdeki düşmenin nedenleri sanıktan sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6022, Karar No: 2013/8667, Tarih: 13.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6022 E.  ,  2013/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve diğeri aleyhine 20/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı ... AŞ yönünden de reddine dair verilen 15/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Kararı, davacı ile davalı ... temyiz etmiştir. Davalı ... vekiline gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi 30/04/2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı ...'nun kararı HUMK’nun 437/1. maddesinde yazılı sekiz günlük 437/2 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra 14/05/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı ...'nun temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... AŞ yönünden davanın husumetten reddine; davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Zarara yol açan olaya karışan aracın motorlu araç trafik tescil belgesinde malik olarak davalılardan... İlaç AŞ yer almaktadır. Davacı, bu kaydı esas alarak davasını işleten sıfatıyla anılan davalıya yöneltmiş, yargılama aşamasında sunulan ve getirilen kanıtlarla davalı ... AŞ'nin işleten olmadığı tespit edilerek davanın husumetten reddine karar verilmiştir. Motorlu araç trafik tescil belgesine göre dava açan davacı, davanın husumet yönünden reddedilmesi nedeni ile avukatlık ücreti ile sorumlu tutulamaz. Mahkemece açıklanan husus gözetilmeyerek hakkındaki dava husumet nedeni ile reddedilen davalılardan... İlaç AŞ yararına avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın meydana gelişi,davacının yaralanma derecesi ve yukarıda gösterilen ilkeler dikkate alındığında davacı için hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru bulunmamış, kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (3/a ve b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, davalı ...'nun temyiz dilekçesinin ise (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4008, Karar No: 2013/12395, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4008 E.  ,  2013/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin 26.08.2009 tarihli duruşmada, zararının karşılanması halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat ettiğini; 14.10.2009 tarihli duruşmada da zararının bir kısmının karşılandığını, kalan kısma ilişkin olarak suça sürüklenen çocuğun ailesiyle anlaşmaya vardıklarını ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; TCK'nın 168/2-4. maddesinin uygulanması koşullarının oluştuğu gözetilmeden, zararın tam olarak karşılanmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10872, Karar No: 2022/2376, Tarih: 15.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10872 E.  ,  2022/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacılar ve asli müdahilin davasının reddine karar verilmiş olup, hükmün Yargıtayca duruşma yapılması suretiyle incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili ve davacı ... mirasçıları tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.02.2019 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ... ..., davacılar ..., ..., davalı Hazine vekili Av. ....ile davalı ... İdaresi vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla; dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan Kürardı Mevkii 246 ada 2 parsel sayılı 21.993,67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle, 20 yılı aşkın süredir ... Bahtiyar zilyetliğinde bulunduğu, ancak, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/1037 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Davacı ...’in, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın adına tescili istemi ile açtığı dava ile davacı Şeref ... Varislerince, ... mevkiinde kain 4000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “...”, “...” ve “... Çiftliği” olan, ... (.../.../...) mevkiinde kain 3000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “...”, “...”, “... Beli” ve “... Çiftliği” olan, ... ... ... Çiftliği mevkiinde kain 7000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, sınırları “Kocaalan Dağı ve ... Dağı”, ”...”, “...”, “Gökbel”, “Karadağ”, “Mezar Gediği” ve “... Gediği” olan üç adet kök tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 numaraları tapu kayıtlarına dayanılarak açılan tescile itiraz ve el atmanın önlenmesi davası birleştirildikten sonra yapılan yargılama sırasında müdahil Global Turizm Yatırımları ve İşletmeleri A.Ş., tapudan devir suretiyle taşınmazın bir bölümünü satın aldığı iddiasıyla davaya katılmış ve bilahare 3402 sayılı Kanun'un 27. maddesi gereğince dava, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece verilen, müdahil davacı ve davacıların davalarının reddine ve dava konusu ... Köyü 246 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline ilişkin hüküm, davacı ... ve arkadaşları ile davalı Hazine ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2017 tarihli ve 2016/9268 Esas, 2017/1617 Karar sayılı ilamıyla; “davacılardan ...’nun ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 04/05/2015 gün ve 2014/594-390 Esas, Karar sayılı kararı ile akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığı ve kendisine oğlu ...’nun vasi olarak atandığı, anılan kararın kesinleştiği, ancak vasiye eldeki davayı takip için husumet izni verildiğine dair bir kararın bulunmadığı açıklanarak, yasal düzenlemeler ve yargısal uygulamalar ile davada ileri sürülen hukuksal nedenin kamu düzeniyle ilgili bulunması karşısında, davanın, davacılardan Füruzan Topaloğlu'na vasi atanan ...’na ihbar edilerek husumet izni alması suretiyle davaya katılımının sağlanması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, müdahil davacı ve davacıların davalarının reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Köyü 246 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili Av. ... ... ve davacı ... mirasçıları ile davalılar Orman İdaresi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda belirtilen tapu kayıtlarına dayalı olarak ... ve arkadaşlarının, ..., ..., ... Köylerinde yapılan kadastro tespitlerine itiraz ederek çok sayıda dava açtıkları, uzun yıllardır yargılamalarının sürdüğü, ... Köyü kadastro çalışma alanında kalan taşınmazlar hakkında Mahkemece davalılar/zilyetler lehine Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerinin lehlerine gerçekleştiği gerekçesiyle davaların reddine dair verilen kararların büyük çoğunluğunun Yargıtay denetiminden geçerek onandığı, bir kısım davaların da Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerinin zilyetleri lehine gerçekleşip gerçekleşmediği ve davacıların dayandıkları çiftlik tapularının uygulanması yönüyle araştırma ve incelemeye dayalı olarak bozulduğu, Bu kararların temyiz incelemesi için Dairemizde bulunduğu ve başta Mahkemenin kılavuz dosya olarak kabul ettiği 2014/26 Esas sayılı dosya olmak üzere diğer dosyaların temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 2021/11106, 5537, 5538, 5540 ve diğer esas sayılı ilamlarında özetle; 3402 sayılı Kadastro Kanunun 20/C maddesi uyarınca tapu kaydına, ancak birbiriyle çakışan iki sabit hududun bulunması halinde bu hudutlardan başlanmak suretiyle miktarıyla kapsam tayin edilmesinin mümkün olduğu, Yargıtayın gayrimenkul davalarının incelemesinin yapıldığı (kapatılan) 7., 16. ve 17. Hukuk Dairelerinin ve Hukuk Genel Kurulunun uygulamasının da bu yönde olduğu, davacı ... ve arkadaşlarının dayandıkları ... ve ... (.../.../...) mevkili tapu kayıtlarının sınırlarının tamamının gayri sabit hudutlu olup bu sınırların geniş alanları ifade ettikleri gibi, bu sınırlar arasında kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunduğu, ancak her biri geniş alan içeren sınırlarda hayali bir nokta alınmak suretiyle ve yine hayali düz çizgilerle sınırlarının birleştirilebildiği, bu hayali çizgilerle birleştirilen alanın tapu kayıtlarının miktarının 20 katından çok daha fazla bir alanı kapsadığı, her ne kadar vergi kayıtlarının tam ve doğru bir şekilde keşif esnasında uygulaması yapılıp dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiş ise de; davacı çiftlik tapu maliklerinin 1936 yılında tek taraflı beyanına dayalı olarak düzenlenen tahrir vergi kayıtlarının, zilyetlik iradesinin devam ettirildiğine dair karine sayılamayacağı, zira tahrir kayıtlarının düzenlendiği 1936 yılından kadastro tespitlerinin yapıldığı 2007 yılına kadar aynı Kanun’un 20/C maddesi gereğince tapu maliklerince çekişmeli taşınmazlar üzerinde sürdürülen bir zilyetliğin olmadığı, çekişmeli taşınmazların bulunduğu ..

... Köyünde hem 1970 yılında hem de 2007 yılında yapılan kısmi kadastro çalışmalarında tapu malikleri adına tapuya dayalı olarak tespit görüp kesinleşen ya da yine tapu kaydına dayalı olarak tapu malikleri adına hükmen kesinleşen bir taşınmaz bulunmadığı, bu haliyle tapu kayıtlarına miktarıyla kapsam tayinin mümkün bulunmadığı, ortada sabit sayılabilecek tek bir sınır bile olmadığından, bunun aksine olarak her ne şekilde olursa olsun tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmeye çalışılması halinde subjektif bir uygulamaya yol açılacağı, diğer bir anlatımla; davacı ... ve arkadaşlarının tutundukları ... ve ... (.../.../...) mevkili tapu kayıtlarına kapsam tayinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece, ... Köyü çalışma alanında tespiti yapılan ve dava konusu edilen taşınmazların miktarıyla geçerli tapu kayıtlarının kapsamında kaldığını ispatlayamadıkları gerekçesiyle davacı ... ve arkadaşlarının davalarının reddi gerektiği belirtilerek mahkeme kararlarının bozulduğu anlaşılmaktadır.