muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/173, Karar No: 2016/4819, Tarih: 04.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/173 E.  ,  2016/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davalıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi sonucu yapılan yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 23.02.2006 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davacı Kurumca kesildiği yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri

ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davalı ile boşandığı eşinin GSM operatörleri ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri ile varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adreslerin de dava konusu dönem gözetilmek suretiyle araştırılmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adreslerde komşulardan sorularak geniş kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece kurum raporunun aksinin sabit olup olmadığı ve “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli, ayrıca davacı kurumdan talep konusu dönem ve miktarı sorularak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34129, Karar No: 2017/13868, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34129 E.  ,  2017/13868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı alt işverenin ücrete dair kabul beyanı, ihale makamı TEİAŞ ile yüklenici ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'yi bağlamaz ise de, kendisi yönünden bu beyanın bağlayıcı olduğu, bu itibarla, alt işveren ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yönünden, dava dilekçesinde iddia edilen ve alt işveren tarafından kabul edilen ücret miktarına göre de alacak hesaplanmalı, ancak mahkemece tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplama oranındaki farktan diğer davalıların sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurulan hüküm sair yönlerden isabetli ise de, hüküm fıkrasına göre, ihale makamı olan TEİAŞ'ın üç aylık ücret alacağını aşar nitelikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda;

1-Hüküm fıkrasının birinci bendinin (a) ve (b) ayrımlarında yer alan “bütün davalılardan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden” sözcüklerinin yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının birinci bendinin (c) ayrımında yer alan; “9.770 TL'sinin bütün davalılardan ve bakiye 3.220 TL'sinin ise davalı ... Temizlik Taş. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “6.300,00 TL'sinin bütün davalılardan, 3.470,00 TL'sinin davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden ve bakiye 3.220,00 TL'sinin ise davalı ... Temizlik Taş. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11053, Karar No: 2010/12381, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11053 E.  ,  2010/12381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 47 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 5.20 m²'sinin kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, kayıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ile sicilden terkini ve muhdesatların yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen kıyı-kenar çizgisi içinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali, sicilin kütükten terkini ve muhdesatların yıkılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 47 parsel sayılı taşınmazın davalı S.. Y.. adına kayıtlı iken 4.1.2007 tarihinde yargılama aşamasında dava dışı A.. M.. G..'a satış  suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonra da, sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın ya da hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi  tasarruf serbestisi kuralının bir gereği hak sahibi ya da malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usül hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal ya da hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği  kabul edilmiş ve HUMY'nın 186.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir  ve temliki halinde yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre, dava açıldıktan sonra iki taraftan birisi müddeabihi bir başkasına  temlik ederse diğer tarafın seçim hakkı vardır.

Davalı, dava konusu (müddeabihi) temlik etmiş ise, davacı davasını temellük edene (üçüncü kişiye) karşı devam edilmesini isteyebileceği gibi temlik etmiş  olan davalıya karşı tazminata da çevirebilir.

Kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana serinlik hakkı hatırlatılarak sonucuna göre işlem yapılmalıdır. Değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar  verilmesi doğru değildir.

Yerinde görülen  davacının temyiz  itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMY.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,  29.11.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12090, Karar No: 2014/15543, Tarih: 24.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12090 E.  ,  2014/15543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

Tarihi :10.10.2013

No :2012/354-2013/492

Dava, 01.07.1982 tarihinde bir gün çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan, 506 sayılı Kanunun 4. maddesinde, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır.

Davada somutlaşan olayda; davacı adına, 01.07.1982 tarihli işe giriş bildirgesinin davalılardan F.. K.. unvanlı işyerinden verildiği, ticaret odası kaydından bu işyerinin zahireci ve nakliyeci olarak faaliyette bulunduğu, davacı ve tanığı tarafından, çalışılan işyerinin muhasebe bürosu olduğunun belirtildiği, işe giriş bildirgesi verilen işyerinde çalışmanın olmadığı hususunun davacı, davalı ve tanık beyanları ile de doğrulandığı anlaşılmaktadır. Bu halde, Mahkemece yapılacak iş; gerçek işvereni belirleyerek, HMK. 124. maddesi gereğince, bu işverene husumet yöneltmek, toplanan kanıtları hep birlikte değerlendirdikten sonra, elde edilecek sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma- inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19307, Karar No: 2016/4545, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19307 E.  ,  2016/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : TCK'nın 142/1-a, 143, 35, 62, 53 maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası, hak yoksunluğu)

TCK'nın 152/1-a, 62, 53 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gece saat 23:00 - 24:00 saatleri arasında ... İlköğretim Okulunun arka tarafındaki pencere camını zorlamak suretiyle kırdığı, okula girdiği ve okul tarafından işletilen kantinde 30 TL tutarındaki kek, çikolata ve meyve suyunu bir poşete doldurduğu, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerince suçüstü yakalandığı, kamu malına verdiği zararın 50 TL tutarında olduğu, bu haliyle sanığın, geceleyin kamu malına karşı hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

1-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine ilişkin incelemede;

Üst Cumhuriyet savcısının, 07.10.2010 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3 maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra,28.12.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyiz talebine ilişkin incelemede;

Sanığın mala zarar verme suçuna ilişkin tevil yollu, hırsızlık suçuna ilişkin ikrar içeren savunmaları, kıymet tutanağı, olay ve tespit tutanağı, olay yerine ait fotoğraflar ve tüm dosya kapsamından sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediği, nitelikli hırsızlığa da teşebbüs ettiği anlaşıldığından, mahkumiyete yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın 17.04.2010 tarihli Polis merkezi ifadesinde, "....kantinde hiç para yoktu..." seklinde beyanda bulunması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4019, Karar No: 2012/10633, Tarih: 23.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4019 E.  ,  2012/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak düzenlenen bilirkişi raporunda tesbit edilen ağaçların cins, yaş, nitelik ve sayıları ile taşınmazların yüzölçümleri gözönünde bulundurulduğunda, 259 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi ve yine 257 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ise ceviz ve fındık bahçesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından, taşınmazlara kapama karışık meyve bahçesi ve kapama ceviz- fındık bahçesi niteliği esas alınarak değer biçilmesi gerekirken taşınmazların zemini arazi niteliğinde kabul edilerek değeri belirlendikten sonra üzerinde bulunan ağaçlara ayrıca maktuen değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10535, Karar No: 2014/7929, Tarih: 11.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10535 E.  ,  2014/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/37668

MAHKEMESİ : Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29.04.2010

NUMARASI : 2009/178 Esas, 2010/159 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin soruşturma evresinde alınan ayrıntılı beyanı, savunma ve iddiaları destekler nitelikteki tanık S.. M..'in jandarma ifadesi nazara alındığında, sanığın olay günü arkadaşı Yaprak'ı sormaya gelen beş yaşındaki mağdureye çikolatalı ekmek vermeyi teklif etmesinin ardından, peşinden eve gelen mağdurenin pantolonunu sıyırarak cinsel organı ile dudaklarından öptüğü, sonrasında eline çikolata sürülmüş ekmek verip, kimseye anlatmamasını söyleyerek gönderdiği ve ağlayarak evine giden mağdurenin durumu abisi tanık S.. M..'e anlatması üzerine hadiseyi öğrenen annesi müştekinin başvurusuna istinaden sanık hakkında kanuni işlem yapıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, bu suçtan mahkûmiyetinin gerektiği gözetilmeden ve Adli Tıp Kurumunun yerleşik uygulamasına göre çocuklarda ruh sağlığı raporunun olaydan altı ay geçtikten sonra verilebileceği hususu dikkate alınmaksızın mağdurenin 05.04.2009 tarihinde gerçekleşen olayla ilgili olarak sevk edildiği İzmir 9 Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesinde adli tıp uzmanı bulundurulmayıp sadece üç çocuk psikiyatri uzmanından teşekkül ettirilen heyetçe 09.06.2009 günü yapılan muayenesi sonrası düzenlenen raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının belirtilmesine karşılık anılan rapor sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması hususunda geçerli ve yeterli olmadığından, mağdurenin basit cinsel istismar suçundan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden birisine sevk edilerek yeni rapor aldırıldıktan sonra sanıkla ilgili olarak ayrıca TCK.nın 103/6. maddesinin de uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7774, Karar No: 2019/1862, Tarih: 18.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7774 E.  ,  2019/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.