muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14424, Karar No: 2019/7742, Tarih: 04.04.2019

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacının aynı işi yaparken değişen alt işverenlerdeki çalışmalarının feshe bağlı işçilik haklarına etkileri konusunda toplanmaktadır.İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 31.03.2014 tarihinde iş üstlenen ... Temizlik Gıda Elektrik Makine Teknik Servis Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'den işten çıkışının verildiği, her ne kadar davalı ... Temizlik Gıda Elektrik Makine Teknik Servis Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından başka bir işyerinde çalışma teklif edilmiş ve işçi tarafından bu teklif sözlü olarak kabul edilmemiş ise de teklifin somut bir yeni işyeri bildirimi niteliğinde olmadığı gibi çalışma koşullarında esaslı değişiklik mahiyetinde de olması nedeniyle işçinin yazılı olarak kabulü olmadıkça bağlayıcılığının bulunmadığı ve işverence bu nedenle yapılan bir fesih bildiriminin bulunmadığı, davacının davalı şirketin ihale süresinin 31.03.2014 tarihinde son bulmasından sonra 01.04.2014 tarihinde aynı asıl işverenden iş üstlenen ihaleyi alan şirkette işe girişinin yapılıp çalışmasını sürdürdüğü bir başka deyişle ihaleyi alan şirkette çalışmasının kesintisiz olarak devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu konuda Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin 2015/ 16721, 2015/ 21476, 2015/39341 esas sayılı v.b. dosyalarında ve Dairemizin 2017/12316, 12315, 12678 esas sayılı vb dosyalarında devir olgusuna değer verilerek feshe bağlı taleplerin reddine dair verilen kararların onandığı da dikkate alındığında, ihale konusu işyerinin devir edildiği tarih itibariyle iş sözleşmesi sona erdirilmiş bulunmadığından, asıl işveren nezdinde çalışmasını sürdüren davacının feshe bağlı alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3410, Karar No: 2022/10742, Tarih: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3410 E.  ,  2022/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve nitelikli mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nun işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen 21/03/2013 tarihli önceki hükmün suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle, yeni hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca bozma öncesi hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl 6 ay 25 gün hapis cezalarının suça sürüklenen çocuklar yönünden kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, erteli 2 yıl 7 ay 3 gün hapis cezalarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8931, Karar No: 2023/9487, Tarih: 11.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8931 E.  ,  2023/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/64 E., 2023/225 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19177, Karar No: 2011/21185, Tarih: 15.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/19177 E.  ,  2011/21185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre O yer C.Savcısının temyiz dilekçesinde yargıç havalesi bulunmuyor ise de dosyada mevcut temyiz defterinin onaylı suretine göre dilekçenin süresi içerisinde verilerek kaydının yapıldığı anlaşılmakla o yer c.savcısının temyizinin süresinde olduğu ve sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davası hakkında bir karar verilmemiş ise de;mahalinde hüküm kurulabileceği ve yasa yoluna konu bir hükmün de bulunmadığı kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım:Cezanın yasal bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından O yer C.Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2524, Karar No: 2018/5588, Tarih: 12.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2524 E.  ,  2018/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2017 tarihli ve 2017/86481 soruşturma, 2017/82967 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/4503 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 21.03.2018 gün ve 94660652-105-34-13817-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.03.2018 gün ve 2018/25946 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/5. maddesindeki “Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca, şüphelinin müşteki Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından tahakkuk ettirilen kaçak tahakkuk bedeli ile kaçak ek tahakkuk bedelini ödediği ve müştekinin şikâyetinin devam etmediğinin bildirilmesi karşısında, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı halde, müşteki tarafından yapılan itirazın reddine karara verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/5. maddesindeki “Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca, şüphelinin müşteki Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından tahakkuk ettirilen kaçak tahakkuk bedeli ile kaçak ek tahakkuk bedelini ödediği ve müştekinin şikâyetinin devam etmediğinin bildirilmesi karşısında, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı halde, müşteki tarafından yapılan itirazın reddine karara verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/4503 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8973, Karar No: 2016/5342, Tarih: 30.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8973 E.  ,  2016/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar, davaya konu ve kat mülkiyeti kurulu anataşınmazda arsa paylarının hatalı tespit edildiğini ileri sürerek yeniden düzenlenmesini ve tapuya tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3.maddesine göre; "Kat mülkiyeti, veya kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." hükmü getirilmiş, buna göre arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 27.01.1989 olan kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmadığı gibi kat irtifakının kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz da ileri sürülmemiştir. Açıklanan nedenlerle herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak arsa payı düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6424, Karar No: 2014/16323, Tarih: 13.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/6424 E.  ,  2014/16323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığın, bir süre birlikte yaşadığı ve olay tarihi öncesi ayrıldığı katılanın oturduğu konutun eklentisi niteliği taşıyan apartman boşluğuna, saat 24:00 sularında aşırı alkollü bir şekilde girerek, katılanın ikamet ettiği dairenin ziline basma ve katılanın kapıyı açmaması üzerine kapıyı tekmeleme eyleminin, TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/144, Karar No: 2022/2754, Tarih: 04.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/144 E.  ,  2022/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davasında, bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda; Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar birleştirilen davada davalı H.. G.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi;

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları .’in maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... Blok ... no’lu bağımsız bölümü davalı kardeşi H.. D..’e bedelsiz ve muvazaalı olarak devrettiğini, davalı ...’ın mirasbırakanı kandırdığını, sırf kendilerini sevmediği için devir aldığı çekişmeli taşınmazı daha sonra da iş ortağı olan diğer davalı ’ye devrettiğini, ’nin de yanında çalıştırdığı davalı ’ya temlik ettiğini, yapılan tüm devirlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini, mümkün olmazsa fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 45.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

1.1. Davalı, mirasbırakanın boşanma sürecinde ekonomik sıkıntı çektiğini, kendisine verdiği borç para karşılığında çekişmeli taşınmazı devrettiğini, devrin gerçek bir satış olduğunu, ihtiyaçları nedeniyle taşınmazı diğer davalılara sattığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

1.2. Davalı, yatırım yapmak amacıyla bedeli karşılığında dava konusu daireyi satın aldığını, davacılar ile diğer davalılar arasındaki ilişkinin kendisini ilgilendirmediğini, iyiniyetli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

1.3. Davalı , ticaretle uğraştığını ve gelirleri ile yatırım amacıyla taşınmazı satın aldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

1.4. Diğer davalı, ilanen yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiş, duruşmaları da takip etmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12/02/2015 tarihli ve 2012/124 E., 2015/83 K. sayılı kararıyla; mirasbırakan ile boşandıktan sonra yeniden evlenen davacı ...’nin hak talep edemeyeceği, diğer davacılar yönünden de mal kaçırma ve muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12/02/2015 tarihli ve 2012/124 E., 2015/83 K. sayılı kararıyla; mirasbırakan ile boşandıktan sonra yeniden evlenen davacı ...’nin hak talep edemeyeceği, diğer davacılar yönünden de mal kaçırma ve muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 03.07.2018 tarihli ve 2018/1303 E., 2018/11732 K. sayılı kararıyla;“...Somut olaya gelince; davalılar H.. D.. ile V.. B..’ın 27.09.2006 tarihinde kurulan ‘’‘’ isimli limited şirketinde ortak oldukları, temlik öncesi birbirlerini tanıdıkları, bu hususun anılan davalıların da kabulünde olduğu, öte yandan çekişmeli taşınmazın önce davalı tarafından davalı ’ye, daha sonra da davalı ... tarafından davalı ...’a devredilmesi birlikte değerlendirildiğinde davalı i’nin durumu bilen ya da bilebilecek kişi konumunda olduğu, TMK’nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı tartışmasızdır. Ancak, son kayıt maliki davalı E.. G..’ın iyiniyetli olup olmadığı hususunda mahkemece yeterli araştırma ve inleceme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca davalı ’nun iyiniyetli olup olmadığı ( durumu bilen ya da bilebilecek olan ) hususunda derinlemesine bir araştırma yapılması, gerekirse bu konuda taraf tanıklarının yeniden dinlenilmesi ve eksik delillerin toplanması suretiyle tapu iptal ve tescil isteği yönünden bir karar verilmesi, iptal ve tescil isteği reddedilir ise terditli talep olan tazminat isteği üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.‘’ gerekçesiyle bozulmuş, davalı H.. D.. vekilinin karar düzeltme istemi, Dairenin 29.11.2018 tarihli ve 2018/4738 E., 2018/15743 K. sayılı kararı ile reddedilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar