muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5018, Karar No: 2024/12505, Tarih: 23.09.2024

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikâyeti yoluyla soruşturma yaparak maddî gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hâkimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Aynı Kanun’un 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkûmiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdanî kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelemeye konu dosyada, şüpheli ... hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüphelinin "Tuzla Tabaklar Mahallesi Karataş/ADANA" adresindeki meskeninde kaçak elektrik kullanığından bahisle tutanak düzenlenmiş ise de; " sayacın eksik ve hatalı ölçümünün sayaca müdahale ile olduğunun laboratuvar raporu ile tespitinden sonra kaçak tespit tutanağının düzenlenmesinin ardından doğru bulgu ve belgelerle ödeme bildiriminin tüketiciye bildirileceği ve aynı süre içerisinde kesme bildirimi düzenlemek suretiyle kullanım yerinin elektriği kesileceği belirtilmesi gerekirken, şirketin bu sıralamaya uymadan direkt kaçak tespit tutanağı düzenlediği ve elektriği kestiği, dosyada laboratuvar raporu bulunmadığı, dosyada bulunan kaçak elektrik tüketimi tespit tutanağı 21.02.2022 tarihli olup 21.02.2022 tarihinde işlenen suç için düzenlenmediğinin belirtildiği, dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 maddesi gereği ''elektrik enerjisinin tüketim miktarının belirlenememesi''nin karşılıksız yararlanma suçunun unsuru olduğu, söz konusu olayda enerjinin tüketim miktarının belirlenme imkanının bulunduğunun değerlendirildiği, bu sebeple karşılıksız yararlanma suçunun unsurlarının oluşmadığı" belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karara süresinde yapılan itiraz da itiraz merciince aynı gerekçelerle reddedilmiş ise de;

Somut olayda, şikâyetçi kurum vekilinin şüphelinin meskeninde kaçak elektrik kullandığı ve bu suretle karşılıksız yararlanma suçunu işlediğinden bahisle şikâyet dilekçesi ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunduğu, şikâyet dilekçesi ekinde sunulan 21.02.2022 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında, şüphelinin "dağıtım sistemine doğrudan bağlantı yaparak" kaçak elektrik kullandığının belirtildiği, buna göre Cumhuriyet savcısınca, şüphelinin savunmasının ve tutanak düzenleyen müşteki kurum görevlilerinin tanık sıfatı ile beyanlarının alınması/aldırılması, tutanaktaki bahse konu adreste şüphelinin hangi tarihlerde oturduğunun halen bu adreste oturup oturmadığının kolluk tarafından tespitinin sağlanması, kurum bilgisi dahilinde kullanılan sayacın takılı olduğu döneme ilişkin elektrik enerjisi tüketim föyleri dosya arasına getirtildikten sonra şüpheli suça konu yerde halen oturmakta ise, kaçak olarak kullanıldığı iddia edilen enerji miktarının sayaçtan geçirilerek kayıt altına alınan miktar ile kurulu güç ve kullanılan elektrikli aletler nazara alınarak uyumlu olup olmadığının ve vergili ve cezasız elektrik tutarının tespiti amacıyla keşif yapılması için Adana Sulh Ceza Hâkimliğinden talepte bulunulması, oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen bilgiler ve soruşturma sonucunda dosya arasına toplanacak deliller esas alınmak suretiyle kaçak kullanım bulunup bulunmadığı ve varsa bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınıp şüphelinin karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği bu suretle tespit edildikten sonra şüphelinin karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespit edilmesi durumunda şikâyetçi kurumun vergiler dahil cezasız zarar miktarı tespit edilip, şüphelinin bu miktarı şikâyetçi kuruma ödemesi hâlinde hakkında dava açılmayacağına dair bir bildirimde bulunularak sonucuna göre hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen işlemler yapılıp, belirtilen hususlarda bilirkişi raporu alınmadan, böylece şüphelinin karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği tespit edilmeksizin eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinden kesin olarak verilen 09.06.2023 tarihli ve 2023/3485 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7824, Karar No: 2010/1572, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7824 E.  ,  2010/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tespit maliki ... oğlu 1937 doğumlu ...'ün ölüm tarihini ve mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örneğinin;

2- Hazinenin dayanağını oluşturan 9.2.1939 tarih ve 20 sıra numaralı tapu kaydının edinme sebebinde geçen komisyonun 14.10.1933 tarihli kararı ile tapu kaydının tüm oluşum belgeleri ve haritasının;

3- Hazinenin dayandığı tapu kaydının mükerrer kayıt olduğu bildirildiğinden 9.2.1939 tarih 20 sıra numaralı 288 metrekare yüzölçümlü cinsi hane olan tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve oluşum belgeleri ve haritası ile birlikte;

4- Çekişmeli taşınmaza komşu 126 ada 19, 4 ve 6 sayılı parsellerin kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı suretlerinin;

5- Davalının dedesi Kurban Kömür adına iskanen Devlet tarafından taşınmaz verilip verilmediği merciinden sorularak, verilmiş ise iskan kayıt örnekleri ile iskanen oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3986, Karar No: 2012/19656, Tarih: 19.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3986 E.  ,  2012/19656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 20/01/2003 gününde verilen dilekçe ile idare mahkemesinin kararının uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava idare mahkemesi kararının uygulanmaması nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; eylem tarihi, gelişim biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, İdari Yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararlarla ilgili açılan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, İdari Yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararlarla ilgili açılan maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Bu davaların yani İdari Yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi nedeniyle açılacak maddi ve manevi tazminat davalarının yasal dayanağı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 28/4. maddesindeki düzenlemedir.

Aslında bu düzenlemedeki “Kamu görevlisi aleyhine de tazminat davası açılabilir.” Hükmü, Anayasamızın “Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydı ile ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak, ancak idare aleyhine açılabilir.” hükmünü içeren 129/5 maddesine açıkça aykırıdır. Ancak, Anayasa Mahkemesi verdiği 27/09/2012 tarih E. 2012/22 – K. 2012/133 sayılı kararı ile bu düzenlemeyi Anayasa aykırı bulmamış ve iptal etmemiştir.

Şahsen söz konusu düzenlemenin Anayasanın 129/5 maddesine açıkça aykırı olduğuna (zira, yasal düzenlemeler Anayasal düzenlemeye aykırı olamaz.) dair düşünce ve görüşümü muhafaza etmekle birlikte, yürürlükteki yasalar iptale kadar geçerli olduklarından ve yargı olarak yürürlükteki yasaları uygulamak görevimiz olduğundan yasaları amacına uygun olarak en iyi şekilde yorumlayıp uygulamamız gerekir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 28/4. maddesindeki düzenlemeye göre uyuşmazlık,

İdari Yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi nedeniyle İdari ve kamu görevlisi aleyhine açılacak maddi ve manevi tazminat davalarının Adli Yargıda mı ? yoksa, İdari Yargıda mı ? açılacağı konusundadır. Aslında, İdareye karşı açılacak davanın İdari Yargıda görüleceği konusunda uyuşmazlık olmamakla birlikte, aynı düzenlemede hakkında dava açılabileceği kabul edilen kamu görevlisine açılacak davanın nerede görüleceği noktasındadır.

Uygulama ve dairemizin sayın çoğunluğunun görüşü, kamu görevlisine karşı açılacak davanın Adli Yargı yerinde açılıp karara bağlanması yönündedir.

İdari Yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi, kamu kurumu (idare) adına yetkili ve görevli kamu görevlisi kişilerin idari işlem ve eylemleri ile meydana gelmektedir. Bu işlem ve eylemlerden dolayı kamu görevlileri aleyhine Adli Yargıda dava açılabileceğine dair herhangi bir yasal düzenleme yoktur. Aksine kamu görevlileri aleyhine İdari Yargıda dava açılamayacağına dairde bir düzenleme yoktur. Kaldı ki, idare yanında kişilere karşı açılan davalara da idari yargıda bakılmaktadır. Ayrıca, mahkemelerin görevleri yasalar ile belirlenir.

Mahkemelere, yasalarla verilmemiş görevler, mahkeme kararları ile verilemez. Dolayısıyla, İdari Yargı kararının kasten yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılacak zararlardan dolayı idare aleyhine dava açılabileceğinin yanında kamu görevlisine de dava açılabileceği düzenlemesi sadece İdari Yargılama yasasında yer almış ve bu düzenlemede onunla ilgili açılacak davanın Adli Yargıda açılabileceğine dair bir hüküm de bulunmadığından ve dava açanın zararı da idari işlem ve eylemden kaynaklanıp zararın varlığının değerlendirilmesi tamamen idari yasalara göre yapılacağından kamu görevlisi aleyhine açılacak davanın da İdari Yargı yerinde görülmesi ve karara bağlanması açıklamaya çalıştığım yasal düzenlemelerin gereğidir. Sonuç olarak, İdari Yargı kararlarının kasten yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararlardan dolayı İdare yanında kamu görevlisine de dava açılabileceğine dair istisnai düzenlemenin İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 28/4. maddesinde yer alması, kamu görevlisi ile ilgili olarak idareden ayrı olarak Adli Yargıda dava açılacağına ve Adli Yargının görevli olacağına dair yasal düzenlemenin olmaması idare yanında kişiler aleyhine açılan davalarında İdari Yargıda bakılmakta oluşu ve bunun yargılama usulüne ve ekonomisine uygun düşmesi göz önüne alındığından kamu görevlisi hakkında açılacak davanın da İdari Yargı yerinde görülmesi gerektiği görüş ve düşüncesinde olduğumdan dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.19/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2023/6533, Karar No: 2024/3653, Tarih: 07.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6533 E.  ,  2024/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/652 Esas, 2021/252 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 44.020,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkilinin LPG bayisi olup müvekkilinden satın aldığı LPG bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline mal teslim edilmediğini, davacının gönderdiği faturaya itiraz edildiğini savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyarak verdiği 13.04.2017 tarih, 2014/82 E. ve 2017/274 K. sayılı kararı ile takip ve dava konusu malın davalıya teslim edildiğinin kanıt yükü davacı olmasına rağmen, davacı yanın bu iddiasını Yargıtay'ın bozma ilamında da belirtildiği üzere usulüne uygun belgelerle (sevk irsaliyesi, teslim belgesi) kanıtlayamamış, malın teslimine ilişkin dinlenen davacı çalışanları tanık sıfatı ile beyanda bulunmuşlar ise de bu beyanların teslimi kanıtlar nitelikte olmadığı Yargıtay bozma ilamında da kabul edilmiş, LPG’nin davalıya teslim edilip davalının sevk irsaliyesini imzalamadığı hususunun da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 31.10.2018 tarih, 2018/2627 E. ve 2018/5349 K. sayılı kararı ile; "Davacı bilirkişi raporuna yönelik itirazında davalının takip dayanağı faturayı defterine işlemekle birlikte Maliyeye verdiği BA (büyük alış) formunda kullanmış olabileceğini belirterek bu hususun sorulmasını istemiş ancak mahkemece bu itiraz karşılanmamıştır. Ayrıca davacı HUMK döneminde açılan davada her türlü yasal delile dayanmış böylece yemin deliline de dayanmıştır. Ancak mahkemece davacının davasını ispatlayamadığı anlaşıldıktan sonra kendisine teslim vakıasını ispat için yemin deliline dayanıp dayanmayacağının sorulmamış olması da doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş takip dayanağı faturaların davalı tarafından bağlı olduğu Vergi Dairesine BA (büyük alış) formuyla bildirilmiş olup olmadığı ilgili Vergi Dairesinden sorularak bildirilmişse bu faturanın kendi defterine kayıtlıymış gibi kabul edilip fatura içeriği malın teslim alındığı karinesini kabul etmekten ibarettir. Şayet BA formunda bildirilmemişse bu kerre davacıya mahkemece malı teslim vakıasını ispat yönünden yemin deliline dayanıp dayanmayacağı sorularak işlem yapılması gerekir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dosyanın mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma ilamı doğrultusunda davalı yanın ilgili döneme ait BA (Büyük alış) beyan formlarının dosyaya kazandırıldığı, BA formunda davaya konu faturanın yer almadığı, davalı asılın davacı yanca teklif edilen yemini ifa edip davacıdan davaya konu faturayla mal almadığını, almadığı bir mal hakkında fatura düzenlendiğini beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin, davalı yandan, 2009 yılının 6., 7. ve 8. aylarına ilişkin defter ve kayıtları yanında anılan döneme ilişkin Z raporlarını da ibraz etmesini istediğini ancak davalının Z raporlarını ibraz etmediğini, uygulamada önce yakıtın boşaltılıp daha sonra sevk irsaliyesinin imzalandığını, müvekkili şirket çalışanlarının yakıtı davalıya ait LPG tankına boşalttığını ancak davalının sevk irsaliyesini imzalamadığını, yer altı tankından gazın geri alınması da mümkün olmadığından olayın adli vaka haline dönüştüğünü, somut olay özelinde, müvekkili şirketten malın teslimine ilişkin sevk irsaliyesi beklemenin kötü niyetli davalı yanın ödüllendirilmesi ve kötü niyetli bireylerin özendirilmesi anlamına geldiğini, sevk irsaliyesini imzalamaktan imtina eden davalının buna ilişkin faturayı kayıtlarına işlemesinin beklenilemeyeceğini, tüm bu nedenlerle davalı yanın ticari defter ve kayıtlarının yanında Z raporlarının da incelenmesini talep ettiklerini, davalı yanın Z raporlarını sunmaktan kaçınmış olmasının haklılıklarını ortaya koyduğunu, Mahkemece, bu durum davalı aleyhine yorumlanmadığı gibi davalının tek taraflı olarak menfaatine düzenlediğini kayıtlarına itibar edildiğini, 11.01.2017 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçeleriyle araştırılmasını istedikleri hususların araştırılmamasının doğru olmadığını, oysa belirttikleri hususların araştırılması halinde haklılıklarının anlaşılacağını, delilleri toplanmaksızın karar verilmesinin bozma sebebi olduğunu, Mahkemece, mazeretleri kabul edilmesine rağmen duruşmanın başka bir güne ertelenmeyip dosyanın karara çıkarılmasının savunma haklarının ihalili niteliğinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hiç teslim etmediği bir mal için icra takibi yapan davacının kötü niyetli olduğu açık olduğu halde Mahkemece müvekkili lehine tazminata hükmedilmemesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 67 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı vekili, Mahkemeye hitaben sunmuş olduğu 26.04.2021 tarihli dilekçeyle, 29.04.2021 tarihinde yapılacak olan celseye aynı gün başka illerde de duruşmasının olması sebebiyle katılamayacağını bildirerek mesleki mazeretinin kabulüyle duruşmasının başka bir güne ertelenmesini talep etmiştir. Mahkemece 29.04.2021 tarihli celsede verilen ara kararla, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde davacı yanın adil yargılanma ve hukuki dinlenilme haklarını ihlal eder şekilde duruşma ertelenmeksizin dosya karara çıkarılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi