muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1037, Karar No: 2015/887, Tarih: 04.03.2015

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 gün ve 2008/15-278 Esas, 2008/254 Karar; 21.10.2009 gün ve 2009/9-397 Esas, 2009/453 Karar; 07.05.2014 gün ve 2013/4-1121 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olayın incelenmesinde gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararda “davacının davasının kısmen kabulü ile, 7.000,00 TL tazminatın 04.02.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davacının hükmün yayımlanması talebinin reddine” karar verildiği halde, yerel mahkemece direnme olarak adlandırılan kararda “davacının davasının kısmen kabulü ile 7.000,00 TL tazminatın 04.02.2009 tarihinden itibaren davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verildiği; faiz talebi ve faizin niteliği konusunda karar verilmediği, her ne kadar mahkemenin direnme olarak adlandırdığı kararında yer alan “tazminatın 04.02.2009 tarihinden itibaren davalılardan tahsiline” ifadesinin faizi de içerdiği kabul edilse bile, faizin niteliğinin de yazılmadığı, ayrıca hükmün devamında “fazlaya ilişkin talebin reddine” denilmekle faiz talebinin de reddine karar verildiği kanaatinin ve böylece infaz sırasında tereddütlerin meydana gelebileceği aşikârdır.

Görüşmeler sırasında azınlıkta kalan bir kısım üyeler tarafından mahkemece “tazminatın 04.02.2009 tarihinden itibaren davalılardan tahsiline” ifadesinin faiz talebini de içerdiği ileri sürülerek, yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda belirtilen nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında çelişki bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7865, Karar No: 2014/8189, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7865 E.  ,  2014/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.03.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22676, Karar No: 2017/2582, Tarih: 15.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/22676 E.  ,  2017/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece el atmanın önlenmesi talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden ise istemin reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı; mirasbırakana ait 2919 ada 12 parselde yer alan dükkanı, davalının herhangi bir ayni veya şahsi hakka dayanmadan kullandığını belirterek davalının elatmasının önlenmesine, taşınmazın tahliyesine ve ecrimisile hükmedilmesini istemiştir.

Davalı; kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, önceki dönemlere ait kira bedellerini mirasçılardan ...’e ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın, kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece "... davanın, hükmedilmesi istenen ecrimisil miktarı üzerinden harç ödenmek suretiyle açıldığı, el atmanın önlenmesi yönünden harç yatırılmadığı gibi, yargılama sırasında da bu yönden harç ikmali yapılmadığı...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, taşınmazın tahliye edilmiş olmasından dolayı elatmanın önlenmesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, dava tarihinde davalının taşınmazı haksız işgal ettiği kanıtlanamadığından ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Somut olaya gelince, davalı kiracılık savunmasına dayanmış olup, 20.09.2010 tarihli kira sözleşmesinde, kiraya verenin paydaşlardan ... eşi ... olduğu, kiraya verenin diğer paydaşlardan onay almadığı, ...’in payı gözetildiğinde paydaş çoğunluğunun bulunmadığı, Türk Medeni Kanunu 691.maddesi uyarınca sözleşmenin davacılar için bağlayıcı olmadığı, üçüncü kişi olan davalının kullanımının haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gözetilerek, dava konusu edilen 20.12.2005 tarihi ile dava tarihine kadar ki dönemler arasında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgı ile ecrimisilin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4005, Karar No: 2007/4750, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4005 E.  ,  2007/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece davacı ...'ın dayandığı tapu kayıtlarının hukuki geçerliliğini yitirdiği belirtilerek 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 13/B-c maddesinin Hazine yararına oluştuğu ve kişiler yararına zilyetlikle edinme şartlarının oluşmadığı kabul edilerek taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de hukukumuzda Hazine'nin zilyetlik yoluyla taşınmaz kazanmasının mümkün olmadığı, davacı ...'ın dayandığı bazı tapu kayıtlarının tesis ve tedavüllerinde mevki, miktar ve sınırlarında değişiklikler bulunduğu, değişikliklerin haklı bir nedene dayandığı belirlenmedikçe tesise ilişkin kayıtlardaki miktar ve sınırların dikkate alınmasının zorunlu olduğu, davacının dayandığı tapu kayıtlarının ayrı ayrı uygulanarak kapsamlarının usulen belirlenmesi, bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, kayıtların kapsamı belirlenirken Hazine tarafından temlik edilen taşınmazlar ile kamulaştırılan taşınmazların gözönünde tutulması, tapu kayıtlarının dava dışı parsellere revizyon görüp görmediğinin araştırılması, teknik bilirkişiden usulen düzenlenmiş rapor alınması, dava konusu taşınmazlara kimlerin zilyet olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıç tarihi ve sürdürülüş biçimi, değişik kişilerin zilyet olması halinde zilyetler arasında akdi veya ırsi bağlantı bulunup bulunmadığı ile taşınmazlar üzerinde muhdesat olup olmadığı hususlarının sorulup saptanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, çekişmeli parsellerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep oluşacağından bozma gereklerinin tam ve usulen yerine getirilmesi zorunludur. Davacı taraf, T.evvel 1324 tarih 355 ila 396 sayılı ... Çiftliğine ait değişik miktar ve değişik hudutlu tapu kayıtlarına dayanarak dava açmıştır. Bozma sonrası mahallinde yapılan keşfe katılan bilirkişi ve tanıklar, davalı tarafça çekişmeli taşınmazlar üzerinde sürdürülen bir zilyetliğe işaret etmedikleri gibi yapılan kayıt uygulaması ile alınan uzman bilirkişi raporu da hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Bozma ilamında, davacı taraf dayanağı tapu kayıtlarının sınırları tek tek okunmak suretiyle arz üzerindeki yerlerinin belirlenmesine ve çekişmeli taşınmazların dayanak tapu kayıtlarının kapsadıkları alanlar içinde kalıp kalmadıklarının saptanmasına işaret edildiği halde, bu husus yerine getirilmeden, çekişmeli taşınmazların 1955 tarihli memleket haritasında ... Çiftliği olarak gösterilen bölgede kaldığından dayanak tapu kayıtlarının da aynı çiftlik içindeki nizalı taşınmazları kapsadığının kabulünde isabet bulunmamaktadır. Zira; davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtları ve dosya içinde mevcut krokinin incelenmesinde, tapu kayıtlarının bir bölgenin tamamını kapsar şekilde değil, bir bölge içindeki bazı bölümleri kapsar şekilde tesis edildikleri anlaşılmaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile taraflar arasında bozma ilamına uyulmakla oluşan usuli müktesep haklar bertaraf edilerek hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşabilmesi için mahallinde usulen belirlenecek mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Mahallinde yapılacak bu keşifte, davacı taraf dayanağı tapu kayıtlarının tüm sınırları tek tek okunarak mahalline uygulanmalı, tapu kayıtlarına miktarlarınca kapsam tayin edilmeli, çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen dayanak kayıtlardan bir veya bir kaçının kapsamında kalıp kalmadığı usulen belirlenmeye çalışmalı, mahalli bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmalı, uygulamada eski tarihli memleket haritaları, komşu parseller tutanak ve dayanakları ile demiryolu ve karayollarıyla ilgili kamulaştırma belge ve haritalarından yararlanılmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler usulen giderilmeli ve uzman fen bilirkişisinden keşif ve uygulamayı takibe ve denetlemeye olanak verir, dayanak tapu kayıtlarının sınırlarını belirtir rapor alınmalıdır. Bundan sonra, çekişmeli 48 ada 46 ve 49 parsel sayılı taşınmazların kısmen veya tamamen davacı taraf dayanağı bir veya birkaç tapu kaydı kapsamında kesin olarak kaldığının belirlenmesi halinde tapu kaydı kapsamında kalan yerlerin davacı taraf adına tesciline, tapu kaydı kapsamında kalmadığı belirlenen yerlerin davalı Hazine adına tesciline karar verilmelidir

. Bundan sonra, çekişmeli 48 ada 46 ve 49 parsel sayılı taşınmazların kısmen veya tamamen davacı taraf dayanağı bir veya birkaç tapu kaydı kapsamında kesin olarak kaldığının belirlenmesi halinde tapu kaydı kapsamında kalan yerlerin davacı taraf adına tesciline, tapu kaydı kapsamında kalmadığı belirlenen yerlerin davalı Hazine adına tesciline karar verilmelidir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile hüküm kurulması isabetsiz olduğundan davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9821, Karar No: 2016/10447, Tarih: 20.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9821 E.  ,  2016/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Köyü 300 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine ..... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8990, Karar No: 2016/9124, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8990 E.  ,  2016/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.06.1988 tarih ve 1988/163 esas, 1988/182 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine eşi ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçe ile eşi ...'a vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.06.1988 tarih ve 1988/163 esas, 1988/182 karar sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlının “... Mah. ... Cad. No:6 İç Kapı No:20 .../...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesi ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.