muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12261, Karar No: 2022/2635, Tarih: 28.02.2022

İnceleme konusu dosyada; davacının ,davalı apartman işyerinde SGK müfettişince yapılan denetime istinaden, 29.08.2012-12.11.2013 tarihleri arasında ayda 30 gün üzerinden hizmetinin tescil edildiği, SGK müfettişince düzenlenen 19.02.2013 tarihli ve 06.09.2013 tarihli durum tespit tutanaklarında, davacının yaklaşık 7-8 senedir görevli olarak tek başına çalıştığını beyan ederek tutanağın altını imzaladığının görüldüğü, davacının ... 15. İş Mahkemesinin 2013/1030 E dosyası ile 03.04.2001 tarihinden itibaren çalıştığını belirterek işçilik alacakları için dava açtığı, mahkemece davacının 01.12.2001-14.11.2013 arası 11 yıl 11 ay 13 gün tam zamanlı kapıcı olarak çalıştığı, asgari ücret aldığı kabul edilerek işçilik alacaklarının ödenmesine hükmedildiği, davacının eşi ...’in hizmet cetvelinde 01.11.1992-30.11.2001 arası davalı apartman (418253) işyerinden ayda 30 gün olarak kesintisiz hizmetinin Kuruma bildirildiği, bu tarihten sonra 2006 yılına kadar başka bir işyerinden bildirimi bulunmadığının anlaşıldığı, davalı apartman ile davacının eşi arasında imzalanan 30.11.2001 tarihli taahhütname başlıklı imzalı belgede, ...’in 31.05.2002 itibariyle kapıcı dairesini boşaltacağını, boşaltmadığı taktirde kira ödeyeceğini ve apartman karar defterinde, 13.11.2001 tarihli kararda apartman görevlisi ...’in işten çıkarılmasına, kiralık ev bulamadığını ve mevsimin kış olması gözetilerek mayıs ayına kadar kapıcı dairesini boşaltmamasına, 07.05.2013 tarihli kararda ... ve ailesinin kirada oturmasına, merdiven temizliğinin haftada 1 kez ücret karşılığı ...’e yaptırılmaya devam edilmesine ve 24.11.2013 tarihli kararda, apartman kapıcı dairesinde kiracı olarak ikamet eden eski kapıcı ...’in eşi ...’in 01.12.2013 tarihinden başlamak üzere kapıcı olarak işe alınması hususlarının belirtildiği, Mahkemece dinlenen tanıkların, sitenin 6 bloktan oluştuğunu, daha önce davacının eşi B3 blokta kapıcı olarak çalışırken emekli olmasından sonra yerine davacının kapıcı olarak çalışmaya başladığı yönünde beyanda bulundukları, bu tanıkların hizmet cetvellerinde Özlem Sitesinin diğer blokları adına tescil edilen işyeri dosyalarından apartman görevlisi olarak bir kısım hizmetlerinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Özlem Sitesinin birden fazla bloktan oluştuğu ve her blok için ayrı işyeri dosyası açıldığı anlaşıldığından, site üst yönetimi tarafından davacının çalıştırılması ile ilgili alınmış karar bulunup bulunmadığı araştırılmalı,diğer blokların tespiti istenen dönemi kapsayan dönem bordroları celbedilmeli ve diğer blokların kapıcıları ile ,site sakinlerinden aynı sitede oturan ancak davalı konumunda olmayan bloklardan, davacının çalışması konusunda bilgi sahibi olanlar, emniyet vasıtasıyla yapılacak araştırma ile tespit edilerek dinlenmeli, apartmanda bulunan daire sayısı, bahçesinin olup olmadığı, ısınma şeklinin nasıl olduğu , davacının temizlik, çöp toplama, servise çıkma vs. işlerden hangilerini yaptığı, bu görevlerin dava konusu dönemin tamamında bizzat davacı tarafından yerine getirilip getirilmediği, çalışmanın tam zamanlı mı kısmi zamanlı mı olduğu hususları tespit edilerek, davacının kısmi zamanlı çalışması olduğu kanaatine varılması halinde,davalı apartmanın büyüklüğü, daire sayısı, bahçesi, büyüklüğü, ısınma sistemi göz önünde bulundurularak günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, davacının eşi ...’in aynı apartman işyerinden apartman görevlisi olarak hizmetinin 30.11.2001 tarihine kadar bildirildiği anlaşılmakla, onun çalışması ile de çakışır şekilde 03.04.2001 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi isabetsizdir.

O hâlde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1366, Karar No: 2024/7813, Tarih: 27.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1366 E.  ,  2024/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/786 Esas, 2023/1007 Karar

DAVA TARİHİ: 27.09.2019

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/842 Esas, 2021/62 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi,... Mahallesi 257 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma irtifak bedelinin yüksek hesaplandığını, dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde hataya düşüldüğünü ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma irtifak bedelinin yüksek hesaplandığını, dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde hataya düşüldüğünü ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kısmen kuru tarım arazisi kısmen kapama bağ niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un11 inci maddesinin birinci (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değer biçilmesi doğru olduğu gibi taşınmazın vasfı, konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri gözetilerek kapitalizasyon faizinin % 5 oranında alınmasında, tespit edilen metrekare birim fiyatına % 25 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılıklarının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la Değişik 10 ncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan“ idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği dikkate alınarak; Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta bloke edilen fark bedelin dava tarihinin 4 ay sonrasından başlayarak ve davalının istinaf talebinin olmadığı dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ve diğer nemalarıyla birlikte derhal hak sahibine ödenmesi gerektiği ve 27.09.2019 tarihinde açılan davada 2942 sayılı Kanun'un 10/9 maddesi uyarınca kamulaştırma davasının 4 ay içerisinde sonuçlandırılamaması nedeniyle hükmedilecek faizin başlangıç tarihi de 4 ayın bitimi olan 27.01.2020 gününü takip eden 28.01.2020 olduğu hâlde Mahkemece kararda faiz başlangıç tarihinin 27.01.2020 olarak alınması da hatalı olduğundan mahkeme kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın vasfının ve değer düşüklüğü oranının hatalı belirlendiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı arasındaki daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki davaya konu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının davalı tarafa ödenmesi ve bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3026, Karar No: 2012/6953, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3026 E.  ,  2012/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2010 gün ve 2010/114 Esas, 2010/125 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde sanığın işlediği kabul olunan Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun düzenlendiği 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan Haziran 2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7266, Karar No: 2019/5043, Tarih: 10.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/7266 E.  ,  2019/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, hakkında İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/05/2013 tarihli 2012/63 esas ve 2013/813 sayılı kararı ile verilen denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymadığının İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 22/01/2014 tarihli yazısı ile bildirilmesi üzerine Mahkemece 17/04/2014 tarihli 2014/165 esas ve 2014/403 sayılı karar ile ''sanığın yükümlülüklerine uymaması konusunda mazeretinin kabulüne ve cezaevinde bulunduğu süre itibari ile (cezaevine giriş tarihi 12/01/2014, şartla tahliye tarihi 01/09/2014 ve bihakkın tahliye tarihi 07/02/2015) sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin infazına ara verilmesine'' karar verildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce ara verme dönemi içerisinde 26/06/2014 tarihinde sanığa çağrı davetiyesi tebliğ edildiği ve sanığın çağrıya uymadığından bahisle dosyasının kapatılarak Mahkemeye gönderildiği anlaşılmakla, her ne kadar sanık çağrı davetiyesini bizzat tebliğ almış ve tebliğ zamanında cezaevinde değil ise de verilen kararda infazda tereddüte neden olacak şekilde 12/01/2014 – 07/02/2015 tarihleri arasında denetimli serbestlik tedbirinin infazına ara verildiği belirtildiğinden, 23/05/2013 tarihli 2012/63 esas ve 2013/813 sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine hükmolunması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15739, Karar No: 2017/11145, Tarih: 22.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/15739 E.  ,  2017/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada davalılardan ... Temizlik İnşaat Med. Oto Gıda Teks. Dekor Turz. Ltd. Şirketi’ne gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evraka rastlanmamış olup, bu itibarla adı geçen şirketin temyizinin süresinde olup olmadığı denetlenememektedir.

... Çağrı Temizlik İnşaat Med. Oto Gıda Teks. Dekor Turz. Ltd. Şirketi’ne gerekçeli karar tebliğ edilmişse buna ilişkin evrakın eklenerek gönderilmesi, tebliğ edilmemişse bu hususun tutanağa bağlanması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10692, Karar No: 2012/9540, Tarih: 05.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10692 E.  ,  2012/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un atılı suçlardan beraatine, sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2011 gün ve 2009/219 Esas, 2011/243 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş ve incelemeninde sanıklar ... müdafii tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve ek tebliğname ile Daireye gönderilmekle 26.09.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanıklar ... ve ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.10.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.10.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ... hakkında ise cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... hakkında mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ... hakkında ise mağdurenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ile sanıklar ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşma inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

05.10.2012 tarihinde verilen iş bu karar 10.10.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde sanıklar müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2006/9182, Karar No: 2006/12241, Tarih: 01.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9182 E.  ,  2006/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacının elatmanın önlenmesi davanın kabulüne dair verilen 12.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalının 519 nolu mer'a vasıflı parselin 49.427,98 m2'lik kısmını tarla olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini belirterek müdahalenin önlenmesi ve mer'anın yeniden tesisi ve kullanılan süreye ait ot bedelinin tazmini istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davacı Hazine'nin men'i müdahale davasının ve tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava açılırken üç ayrı istemde bulunulmuştur. Bunlar; elatılan mer'a'dan elçektirme, bozulan meranın eski hale getirilmesi için tazminat ve yararlanılmayan süredeki menfaat kaybının tazminen tahsili istemleridir.

Taşınmazın mer'a olmasından ötürü davalıca yapılan elatmanın önlenmesine ilişkin karar da yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Mer'aların çıplak mülkiyeti Hazine'ye ait olup bozulan mer'anın eski hale getirilmesini isteme hakkı da hazineye aittir. Ne varki tasarruf hakkı köy yada Belediye'ye ait olmakla kullanılmamış süreler için ot bedeli isteme hakkı mutasarrıfına (zilyedine) ait bulunduğundan bu istem için hazine yararına hüküm kurulması yasaya aykırıdır. Hüküm yerinde eski hale getirme ve ot bedeli için tek kalemden ibaret bir hüküm kurulmuştur. Bu şekilde hüküm tesisi yasaya aykırılığı oluşturmuştur. Mer'anın eski hale getirilmesi isteminin ayrı olarak tespiti ile bunun hüküm altına alınması ot bedeline ilişkin istemin ise reddine karar verilmesi gerekir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent uyarınca davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 1.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.