muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3230, Karar No: 2021/5592, Tarih: 07.07.2021

Olayın meydana geldiği “... Kafe” isimli iş yerinin dava dışı ... tarafından işletildiği, ölen ... ile dava dışı ...'ın ... ile önceden arkadaş olup bu iş yerine gelip gittikleri, dava dışı ...'ın akrabası olan dava dışı ... ve ...'un da söz konusu kafede garson olarak çalıştıkları, aynı kafede öncesinde gece bekçiliği ve işlerin yoğun olduğu zamanlarda garsonluk yapmış olan sanık ...'ın söz konusu işten bir süre önce ayrıldığı halde olaydan bir gün önce akşam saat 18:30 sıralarında anılan kafeye bir seferliğine gece bekçiliği yapmak için geldiği, sanık ile birlikte ölen ve ismi geçen diğer şahısların saat 24.00'a kadar iş yerinde çalıştıkları, sonrasında iş yeri sahibi ...'ın kafeden ayrıldığı, kafede bulunan müşterilerin de dağılmasından sonra sanık ile ölen ve ismi geçen diğer şahısların hep birlikte alkol almaya başladıkları, sanığın o gece bekçilik yapacak olması nedeniyle alkol içmesinin doğru olmayacağı konusunda uyarılmasına rağmen bir miktar alkol içtiği, sonrasında ise taksiye binerek bira almaya gittikten sonra 4 adet bira alarak geri geldiği, sanık ile ölen ve ismi geçen diğer şahısların hep birlikte alkol almaya devam ettikleri sırada, olay anından önce anılan kafenin deposunda bulunan ve dava dışı ...'a ait olan ruhsatsız tabancadan konunun açıldığı, tarafların beyanları ile sabit olduğu üzere sanık tarafından depoda bulunan tabancanın getirilmesinin istenmesi üzerine dava dışı ...'un depodan tabanca ve içine fişek basılı şarjörü ayrı ayrı olacak şekilde alarak getirdikten sonra sanığa verdiği, bu sırada kafenin içinde bulunan kare şeklinde ve yaklaşık 2 metre uzunluğunda olan masanın etrafında sanık ile ölenin karşılıklı oturmakta oldukları, ismi geçen diğer şahısların da masada oturup hep birlikte alkol almaya devam ettikleri, sanığın tabanca ve şarjörü ayrı ayrı getirildikten sonra eline aldığı ve içine fişek basılı olan şarjörü silaha takarak tabancanın üst kızağını çekmek suretiyle atım yatağına fişek sürdüğü, sonrasında şarjörü tabancadan çıkarmasına rağmen atım yatağında fişek bulunan ve atım yatağı dolu olan silahla oynamaya başladığı, 5 kişinin bir masa etrafında toplanmış vaziyette alkol almakta oldukları bir ortamda sanığın eline alarak gelişigüzel oynadığı ve atım yatağında fişek bulunan silahın bu sırada bir anda ateş alması sonucunda tam karşısında bulunan ölenin kaşının üzerinden vurularak olay yerinde vefat ettiği, otopsi raporuna göre kanında 39 mg/dl alkol bulunduğu tespit edilen ölenin vücudunda bir adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası saptandığı, oluşan yaralanmanın tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğu, ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası cilt cilt altı bulgularına göre atışın yakın atış mesafesinden yapılmış olduğu ve ölümün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu;

Olay akabinde olay yerinde yapılan incelemede; ölenin ayak kısmına 120 cm uzaklıkta namlusu boş olan tabancanın, iş yerinde ahşap tezgah üzerinde tabancaya ait ve içerisinde 6 adet fişek bulunan bir adet şarjörün ele geçirildiği, yine olay yeri kafenin dışında 1 adet, kafe arkası yürüyüş yolunda 1 adet ve yine bu kısımda 1 adet olmak üzere toplam 3 adet kovanın ele geçirildiği, ölenin sağ el üstü svap alma bandında ve kot pantolonu üzerinde atış artığına rastlandığı, sanıktan alınan numuneler üzerinde ise atış artıklarına rastlanmadığının tespit edildiği, yine uzmanlık raporlarına göre; ele geçirilen tabancanın 9x19 mm çap ve tipinde fişek atan yarı otomatik bir tabanca olduğu, yapılan muayenesinde, orijinalinde 9 mm çapında ses ve gaz fişeği atmak üzere imal edilmiş iken namlusunun yivli setli 9×19 mm çap ve tipinde yasak niteliği haiz ateşli silah fişeklerini atabilecek hale getirilmiş olduğu, atışına mani mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, yapılan deneme ve mukayese atışlarında çap ve tipine uygun fişekleri patlattığı ve tabancanın 6136 Sayılı Kanuna göre yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu, inceleme konusu 9x19 mm çap ve tipinde üç adet kovanın inceleme konusu tabanca ile atıldıkları tespitlerinin yapıldığı,

Olay sonrasında saat 06.31'de sanıktan alınan numunede 5.5 mg/dl tespit edilen etanolün 0.055 promile tekabül ettiği belirlenmiş ise de, sanığın kendisinin beyanlarında olay gecesi rakı içtikten sonra üzerine de iki adet bira içtiğini, alkollü olması sebebiyle tetiğe bastığını bile hatırlamadığını belirttiği, yine olay yerinde bulunan diğer şahısların beyanlarından sanığın olay anında yasal sınırların üzerinde alkollü olduğunun anlaşıldığı,

Dava dışı ...'un olay günü saat 12.52'de vekil eşliğinde alınan ilk beyanlarında; sanığın kendisinden istemesi üzerine depodan alıp getirdiği tabancayı ve şarjörü ayrı ayrı sanığa verdiğini, şarjörün içerisinde mermi olduğunu gördüğünü, bu esnada orada bulunan herkesin sanığa tabancanın patlayabileceği ve dikkatli olması konusunda uyarılarda bulunmalarına rağmen, sanığın elinde bulunan tabancaya yine elinde bulunan şarjörü takıp tabancanın üst kızağı ile oynadığı ve tabancanın namlusuna mermi verip tekrar tabancanın şarjörünü geri çıkarttığını, sanığın tüm bu uyarılara aldırmadan elinde bulunan ve içinde fişek bulunduğunu bildiği tabanca ile şaka yapar gibi oynadığını; kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan beyanlarında ise; silahı ve şarjörü ayrı ayrı iki parça halinde sanığa verdikten sonra sanığın şarjörü silaha taktığını, üst kızağını çekip bıraktığını, sonra tekrardan şarjörü çıkardığını, sol eli ile tuttuğu silahın sağına ve soluna baktığı sırada silahın namlusu ölene yönelik iken patladığını beyan ettiği;

Dava dışı ...'ın olay günü saat 12.45'de vekil eşliğinde alınan ilk beyanlarında; ...'tan silahı alan sanığın eline aldığı silah ile oynamaya başladığını, silah sol elinde iken bir kez silahın sürgüsünü çekip bıraktığını, 10-15 saniye kadar silahın sağına ve soluna baktığını, orada bulunanların sanığa “dur oynama şeytan doldurur” demesine fırsat kalmadan silahın patladığını; kovuşturma aşamasında ise; sanığın silah ile şarjörü ayrı olacak şekilde eline aldığını, şarjörü silaha takıp üst kızağını çektikten sonra şarjörü geri çıkardığını, silahı sol elinde ve namlusu ölene doğru olacak şekilde tutarken silahın birden patladığını beyan ettiği;

Olaya konu iş yerinin sahibi dava dışı ...'ın ise, olay günü saat 20.30 da vekil eşliğinde alınan ilk beyanlarında; olay sonrası sanığın kendisine, tabanca ile oynadığını, havaya bir el ateş ettiğini, şarjörünü çıkardığını ve silahı ölene vermek için uzattığı sırada silah kendi elinde iken patladığını söylemesi üzerine, kendisinin de sanığa, bir el havaya ateş ettikten sonra şarjörü çıkartsa bile silahın ağzında mermi kalacağını neden kontrol etmediğini sorduğunu beyan ettiği, dava dışı ... kovuşturma aşamasında bu beyanını doğrulamamış ise de, soruşturma aşamasında ve vekil eşliğinde sıcağı sıcağına alınan ilk beyanlarının olaya uygun düşmesi sebebiyle bu beyanlara itibar edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas-2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; ölen ile arasında öncesine dayalı herhangi bir husumet bulunduğu tespit edilemeyen sanığın, olay günü alkollü olmasına ve kapalı bir ortamda bulunan kalabalık masada ölen ve diğer şahıslar ile birlikte alkol almaya devam etmelerine rağmen, kendisine yapılan tüm uyarıları dikkate almadan, eline ayrı ayrı aldığı ve içine fişek basılı olan şarjörü silaha takarak tabancanın üst kızağını çekmek suretiyle atım yatağına fişek sürdüğü, sonrasında şarjörü tabancadan çıkarmasına rağmen atım yatağında fişek bulunan ve atım yatağının dolu olduğunu bildiği silahla oynarken, silahın tam karşısında bulunan ölene doğru dönük olduğu sırada, bu şekilde oynamaya devam ettiği silahın ateş alabileceğini ve ölüm neticesinin gerçekleşebileceğini öngördüğü, buna rağmen silahın namlusu ölene yönelik halde iken uyarılara aldırış etmeden gelişi güzel silahla oynamaya devam etmek suretiyle sebebiyet verdiği ve öngördüğü neticenin gerçekleşmemesi için çaba sarf etmediği, dolayısıyla kabullenip kayıtsız kaldığı ölüm neticesinden olası kastla sorumlu tutulması gerektiği, bu suretle sanığın olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bilinçli taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi;

Kabule göre de;

Taksirli suçlarda müsadere hükümlerinin uygulanması mümkün olmamasına rağmen, suçta kullanılan tabanca, şarjör ve fişeklerin TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 28.04.2021 tarihli, 2021/1024 Esas, 2021/1064 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8334, Karar No: 2016/5299, Tarih: 06.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8334 E.  ,  2016/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; ...Ağız ve Diş Sağlığı' nda sözleşmeli personel olarak çalışmakta iken davalıya, döner sermayeden 3.737,40 TL fazla ödeme yapıldığını, rızai olarak tahsil edilemediğini belirterek; 3.737 TL'nin ödeme tarihlerinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın İdare Mahkemesinde görülmesi ve hatalı ödemenin yapıldığı tarihten itibaren 60 gün içersinde açılmasının gerektiğini bu sürenin geçtiğini, zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin bir ihmalinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporunda tespit edilen miktarda sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.250,18 TL 'nin 03/08//2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraf vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece inceleme yaptırılan uzman bilirkişinin 10.11.2012 tarihli kök raporunda; "...davaya konu alacağın varlığının ortaya konulabilmesi için, Döner Sermaye Ek Ödemelerinin Yönetmelik hükümlerine göre yapılan aylar itibariyle ayrıntılı olarak gösterilmesi, araştırma raporunda '...ek ödemelerin hesaplanmasında esas alınan tavan ek ödeme hesaplamalarının mevzuata uygun yapılmadığı' şeklinde belirtilen dilekçenin içeriğinin ayrıntılı olarak ilgili mevzuat bağlamında açıklanması, fark bordrolarının dava dilekçesinde fazla ödeme yapıldığı belirtilen ayların tamamı için ilgili kurumdan temin edilerek dosyaya sunulması ve fazla ödeme yapıldığı hususunun ilgili mevzuat bağlamında hesaben açık bir şekilde ortaya koyacak tablo halinde dosyaya sunulması istenilmiş, 18.07.2013 tarihli hükme esas alınan ek raporda " kök raporun sonuç bölümünde istenilen hususlara ilişkin bilgi ve belgenin sunulmamış olduğu ve sunulmasının mümkün olamayacağının anlaşıldığı" kanaatiyle dosyaya sunulan bordrolar üzerinden hesaplama ve inceleme yapılarak davacının 3.250,18TL alacağının bulunduğu belirtilmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; bilirkişi kök raporunda getirtilmesi istenilen belgeler getirtilerek incelenmesi ile alınan bilirkişi raporuyla hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; bilirkişi kök raporunda getirtilmesi istenilen belgeler getirtilerek incelenmesi ile alınan bilirkişi raporuyla hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6491, Karar No: 2024/11106, Tarih: 07.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6491 E.  ,  2024/11106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 tarihli ve 2014/25075 Soruşturma, 2014/18597 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2015 tarihli ve 2015/832 müteferrik sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.10.2023 tarihli ve 2023/12007 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109819 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109819 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2014 tarihli ve 2014/25075 soruşturma, 2014/18597 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 26/06/2015 tarihli ve 2015/832 müteferrik esas sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik 09/05/2014 tarihinde yapılan itiraz başvurusu üzerine, Yalova Ağır Ceza Mahkemesi ve Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği,

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik 09/05/2014 tarihinde yapılan itiraz başvurusu üzerine, Yalova Ağır Ceza Mahkemesi ve Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği,

Mahkemeler arasındaki olumsuz görev uyuşmazlığı süreci devam ederken, aynı olayla ilgili olarak müşteki tarafından 29/01/2015 tarihli dilekçe ile yeniden şikayette bulunulması üzerine Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/5455 sayılı dosyası üzerinden şüpheli ... hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma neticesinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11/08/2015 soruşturma, 2015/5455 esas ve 2015/15783 numaralı iddianamesi ile özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine dair Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2019 tarihli ve 2015/671 esas, 2019/760 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Bursa Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesinince 07/04/2022 tarihli ve 2020/333 esas, 2022/645 sayılı kararıyla, sanık hakkında aynı eylem ile ilgili kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın usulüne uygun şekilde kaldırılmasında zorunluluk bulunduğu, eksiklik giderilmeden karar verilmesinin usul ve yasalara aykırı olduğu gerekçesiyle anılan kararın bozulduğu ve yargılamanın Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/497 esas sayılı dosyası üzerinden devam ettiği, kanun yararına bozma başvurusuna konu olan dosyanın bozulması halinde sanık hakkında Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/497 esas sayılı dosyası ile birleştirilme talepli kamu davası açılması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'in 15/04/2014 havale tarihli şikayet dilekçesiyle, şüpheli ... ile aralarında yaptığı kira sözleşmesi kapsamında aracını devrettiğini, ancak aradan zaman geçmesine rağmen araç kiralama bedelini ödemediği gibi aracını da devretmediğini iddia ederek şikayette bulunması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, taraflar arasındaki husumetin kira sözleşmesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; adı geçen sanığın Nilsal Konfeksiyon Tuh. Deri Beyaz Eşya Parf. Hed. Eşya Oyuncak Kırst. San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli firmanın yetkilisi ve sorumlusu olmadığı halde araç kiralama işi yapan katılanların iş yerine olay günü giderek kendisini firmanın yetkilisi ve sorumlusu olarak tanıtıp firma adına 16 BY 96 plaka sayılı aracı bir yıllığına kiraladığı, kira sözleşmesinin 28/01/2015 tarihinde bitmesine rağmen kiraladığı aracı katılanlara teslim etmediği gibi kira bedelini de ödemediği olay nedeniyle şüphelinin üzerine atılı eylemin güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarını oluşturması ihtimaline binaen mevcut delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde;

“1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde;

“1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Mahkeme istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; " (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme uyarınca, atılı suçlara ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilerek, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR