muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4974, Karar No: 2021/2537, Tarih: 17.03.2021

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının, davalıya sözleşme gereği satış bedelini çekler ile ödediği, çek bedellerinin tahsil edildiği, davalının 222.568,57 USD bedelli malı teslim etmediğinin uyuşmazlık konusu olmadığı, davacının talep ettiği palissandro cinsi mermerin davalı tarafından temin edilemediği zira davalının bu cins mermer üretiminin yapıldığı yerde ne ruhsat sahibi ne de işletmeci olduğu, bu tür mermer sahasında davalının, dava dışı şirketle taşeronluk sözleşmesi imzaladığını, davalı, sözleşme ile üstlendiği "Palissandro" cinsi mermer ocağı ruhsat sahibi ve işletmecisi olmadığından bu cins mermeri temin ederek teslim etmesine olanak bulunmadığından edimin ifasının imkansızlığının mevcut olduğu, davalının taahhüdünü yerine getirdiğini ispatlayamadığından, sözleşmenin davalı tarafça haklı nedenle feshinin kabul edilemeyeceği ve fesih ile ilgili sözlşemenin 6. maddesi’nin de uygulama imkanı olmadığı, ifa imkansızlığı nedeniyle davacının teslim almadığı ürün bedellerini iade talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 07.02.2015 tarihinde düzenlendiği iddia edilen mutabakat metninden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında mutabakat yapıldığına dair davalı imzasını taşıyan belge aslı sunulmamış ise de tarafların defter ve kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonunda davacının halen 222.568,57 USD fazla ödemesi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşmenin davalı kusuru nedeniyle sona erdiğini iddia ederek bakiye avansın aynen tahsilini talep etmiş, davalı ise mal teslimine hazır olduğunu ve nezdinde bulunan bu alacağın mal teslim edilmek suretiyle ödenmesi gerektiğini savunmuştur.

Taraflar arasındaki 28.01.2014 tarihli sözleşme metni ile karşılıklı ihtarname ve cevaplar incelendiğinde, davalının edimi golden grey ve palissandro cinsi iki tür mermer teslimini içermekte ise de bunların toplam teslimat içinde hangi orana tekabül edeceği hususunda ayrıntılı bir düzenleme yapılmadığı ayrıca davacının eksik teslim edildiğini belirttiği palissandro türü mermerle ilgili sipariş geçtiği ve bunun teslim edilmediğine ilişkin herhangi bir belge sunmadığı görülmektedir. Bu arada davacının asgari alım taahhütüne uymaması nedeniyle davalı tarafından sözleşmenin 6. maddesine göre ihtar çekildiği ve ihtar gereklerinin yapılmaması üzerine bilahare feshedildiği görülmektedir.

Bu durumda sözleşme feshedilmekle, davalı nezdindeki bakiye avansın iadesi gerekmekle beraber sözleşmenin 6. maddesinin ikinci cümlesinde yer alan “Alıcı tahsil edilen avans miktarı kadar satıcının diğer ocaklarından blok mermer alacaktır.” hükmü karşısında avansın geri iadesi değil ancak sözleşme hükümleri çerçevesinde mal sipariş verilmek suretiyle tasfiye edilmesi gerektiğinin kabulü gerekir.

Bu durumda sözleşme feshedilmekle, davalı nezdindeki bakiye avansın iadesi gerekmekle beraber sözleşmenin 6. maddesinin ikinci cümlesinde yer alan “Alıcı tahsil edilen avans miktarı kadar satıcının diğer ocaklarından blok mermer alacaktır.” hükmü karşısında avansın geri iadesi değil ancak sözleşme hükümleri çerçevesinde mal sipariş verilmek suretiyle tasfiye edilmesi gerektiğinin kabulü gerekir.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge adliye mahkemesince davalının gerçekte mermer ocağı işletmecisi olmadığı ve bu nedenle edimi palissandro mermer türünden ifasının imkansızlığına değinilmiş ise de taraflar arasındaki sözleşmenin geçerliliği noktasında mermer ocağı işletmecisi olmanın esaslı bir unsur olmayacağı, hükmün infazı açısından tereddüt doğuracak ihtimalin bulunması halinde mahkemece yapılacak iş; öncelikle aynen teslim, bu mümkün olmadığı takdirde bedelin iadesine karar verilmesi şeklinde olacaktır. Ancak, davanın itirazın iptali davası olduğu ve takiple sıkı sıkıya bağlı olduğu gözetilerek, takip dayanağının ise alacak olarak gösterilmesi karşısında mevcut delil durumuna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya içeriği ile bağdaşmayan yazılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11114, Karar No: 2012/554, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11114 E.  ,  2012/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...‘ın mirasçılarını gösteren veraset belgesinin dosyaya getirtilmesinden,

2-Davalı ... ‘ın mirasçısı olarak gözüken ...'e mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği, aynı konutta daimi birlikte ikamet eden eşi ...‘e yapılmış olup, ilgilinin nüfus kaydının incelenmesinde ...‘in eşi ...‘in 2005 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla ilgiliye yapılan tebligattaki çelişkinin giderilmesi, usulüne uygun olmaması halinde yeniden karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğ ürünlerinin 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin il tarım müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

4-Dava konusu taşınmazın tapu maliklerinden ...’nun adının veraset ilamında “...” olduğu ancak tapu kaydında adının “...” olarak geçtiği anlaşılmakla; “... “ ve “...’nun aynı kişi olup olmadığının araştırılarak buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5532, Karar No: 2016/5663, Tarih: 05.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5532 E.  ,  2016/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yakalama tutanağı, alkolmetre ölçüm sonuçları, hastane evrakları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın idaresindeki aracı ile seyrederken uygulama yapan emniyet mensuplarınca durdurulduğu, saat 22:12'de yapılan alkolmetre testinde sanığın 1,10 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, akabinde götürüldüğü Kale Devlet Hastanesinde saat 22.48'de yapılan alkolmetre ölçümünde 0,65 promil alkollü olduğunun belirlendiği, sanığın savunmalarında, alkol aldıktan sonra araç kullanmaya başladığını, ancak alkol durumunun güvenli sürüş yeteneğini kaybetmesine neden olacak düzeyde olmadığını söylediği, dosya kapsamında, sanığın savunmasının aksine TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen suçun sübutuna yeterli olacak şekilde güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ilişkin, her türlü kuşkudan uzak başka delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraatine ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/253, Karar No: 2021/1541, Tarih: 17.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/253 E.  ,  2021/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : GAİPLİK-TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine vekili, 1100 ada 16 parsel sayılı taşınmaz malikleri ... ve ... adlarına ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.04.2006 tarih 2005/1558 esas, 2006/333 karar sayılı ilamı ile ... Defterdarının kayyım tayin edildiğini, taşınmazın 10 yıldır kayyım tarafından idare edildiğini ileri sürerek 4721 sayılı TMK’nin 588. maddesi gereğince kayıt maliklerinin gaiplikleriyle taşınmazın davacı Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kayyım, iddianın ispat edilmesi gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Asli müdahil ... vekili, taşınmazın ...ve ... vakfından icareli olduğunu, maliklerinin kayıp olmaları halinde taşınmazın vakfına dönmesi gerektiğini ileri sürerek 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca gaiplik ve vakfı adına tescile karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın aslının vakıf olduğu gerekçesiyle davacı Hazine'nin davasının reddine, asli müdahil Vakıflar ... 1. Bölge Müdürlüğünün davasının kabulü ile kayıt maliklerinin gaipliğine, taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... ve Şehit ... Vakıfları adına tesciline karar verilmiş, davacı Hazine vekili ile davalı kayyım vekilinin istinaf başvuruları, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı kayyım vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekili ile davalı kayyım kayyım vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davacı Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı 2.561.50. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3066, Karar No: 2016/3584, Tarih: 20.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3066 E.  ,  2016/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, en son 2004/Aralık döneminde matrahlı KDV beyannamesi verilmiş olması nedeniyle, en aleyhe kabulle 31.12.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

II- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Sanığın temsilcisi olduğu ... Turizm Ltd. Şti adına 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda; hakkında düzenlenen vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında şirketin yapılan yoklamalarda adresinde bulunmadığı ve faaliyetinin olduğuna dair herhangi bir tespitin yapılamaması nedeniyle 31.12.2004 tarihi itibariyle resen terkin işleminin gerçekleştirildiği, tahakkuk eden vergi borçlarını ödemediği, resen terkin işleminden sonra fatura düzenlemeye devam ettiği, Ba ve Bs bildirimlerinin uyumlu olmaması, sahte olarak düzenlenmiş faturaları kullanan mükelleflerin bulunduğunun bildirilmesi ve sanığın savunmasında, adı geçen şirketi 1999 yılında eşi ile birlikte kurduklarını, kendisinin şirketin müdürü olduğunu, 2005 yılında eşinden boşandıktan sonra şirketin aktif olarak çalışmadığını ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi amacıyla sanığın düzenlediği ve sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan ve isimleri tespit edilen şirket ve şahısların tamamı hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden faturaları düzenleyen şirketin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19654, Karar No: 2015/2056, Tarih: 17.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19654 E.  ,  2015/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ... Rektörlüğüne İzafeten Döner Sermaye İşl. Md. vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında .... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 03.07.2013 gün ve 2011/699 E. 2013/268 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 14.05.2014 gün ve 2014/3748 E. 2014/9183 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 -TL harç ve takdiren 248.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17055, Karar No: 2015/14375, Tarih: 09.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17055 E.  ,  2015/14375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/108-2014/251

Davacı M.. Y.. vekili Avukat S.. K.. tarafından, davalı C...Ş.. aleyhine 01/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ".. " adlı internet sitesinde 20/10/2007 tarihnde ".. " başlığı ile yayınlanan haberde kendisi ile ilgili tamamen gerçeğe aykırı ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde açıklamalar yapıldığını ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı taraf; dava konusu haberin devletin resmi belgelerine konu edilen iddialar olup görünen gerçeklik kriterlerine uygun olduğunu, haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davacının rüşvet aldığının kesinlik kazanmadığı halde, soyut iddiaların haber konusu yapılarak davacıya karşı karalama kampanyası başlatıldığı, davalının ifade özgürlüğü altında yayın yaptığının kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu ".. " başlığı ile verilen haberde "...A..B.. M.. K..D..S....H.. atanan H.. A.. M.. Y.. hakkında da şok iddialar ortaya attı. İhaleye fesat karıştırmak suçundan tutuklandığını ve ..ay cezaevinde yattığını belirten A.. M.. kendisiyle ilgili rüşvet isteme olayını şöyle anlattı: Hapisten çıktım ve üç gün sonra ifade için tekrar çağrıldım. Odasında ifade almak isteyen A.. Y.., elinde tuttuğu dosyaları göstererek yüzüme karşı 'B..A.., elimde gördüğün bu dosyalar hakkında gerekli kanuni işlemleri yapabilirim, ya da yapmayabilirim. Bu tamamen sana bağlı. İstediğim .. bin dolar parayı verirsen hakkında hiçbir işlem yapmam. Parayı vermezsen seni perişan ederim' dedi." şeklindeki ifadelere yer verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; hazineyi zarara uğrattığı iddiasıyla dava dışı A..B.. M.. hakkında açılan dava nedeniyle verdiği cevap dilekçesindeki açıklamalarının haber konusu yapıldığı anlaşılmaktadır. Yayın tarihinden önce K.. M.. çeşitli suçlardan yargılanan dava dışı A..M.. gerek yazılı gerekse sözlü savunmalarında haber konusu iddialarda bulunmuş, davacı ile ilgili G..S.. değişik tarihlerde şikayet dilekçeleri göndermiştir. Davacı, hakkındaki iddialarla ilgili müfettiş görevlendirilmesini istemiş, yapılan soruşturma sonunda şikayet konusu iddialarla ilgili olarak hakim subay hakkında disiplin ceza tayinine veya kovuşturma yapılmasına yeterli delil bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Doğruluğu konusunda şüpheler bulunsa da davacı ile ilgili iddialar resmi belgelerde yer almıştır. Resmi belgelerde yer alan ve rüşvet iddiası ile ilgili bir olayın davalı tarafından yayınlanmasından daha doğal bir şey olamaz. Devletin resmi belgelerinde geçen iddialar, dava konusu haberin görünürdeki gerçeğe uygun olduğunu gösterir. Basının somut gerçeği araştırması beklenemez. Yayın tarihinde görünür gerçeğe uygun olan, okuyucunun ilgisini çekmek için çarpıcı başlık kullanılan dava konusu haberde hukuka uygunluk sınırlarının aşıldığından söz edilemez. Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.