muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8649, Karar No: 2024/10901, Tarih: 13.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8649 E.  ,  2024/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/378 E., 2024/295 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/144 E., 2022/252 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "1-Davanın kabulü ile davacının 24.10.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili maluliyet oranının %14,1 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı yönünden hukuki yarar yokluğu olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı yönünden hukuki yarar yokluğu olduğunu, kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 24.10.2014 tarihinde iş kazası geçiren davacının Kuruma müracaat ederek maluliyet oranının tespiti talebinde bulunduğu, müracaat üzerine Kurum Sağlık Kurulunca %7,1 oranında malül olduğuna karar verildiği, davacının maluliyetinin tespiti için Adli Tıp 3. İhtisas Kuruluna gönderildiği, Adli Tıp Kurulunca düzenlenen raporda davacının %14,1 oranında malül olduğunun belirtildiği ve giderek Adli Tıp İkinci Üst Kuruldan alınan raporda ise davacının %14,1 oranında malül olduğuna karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, Adli Tıp İkinci Üst Kurul raporu dikkate alınarak verilen karar yerinde olmuştur.

Somut olayda, Adli Tıp İkinci Üst Kurul raporu dikkate alınarak verilen karar yerinde olmuştur.

Bu nedenlerle dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı işveren vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte, çelişkilerin giderilmediğini, eksik incelemeye dayalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de; talebin iş kazasına dayalı olarak sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olması ve en son Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan alınan rapora göre davacının iş kazasına dayalı olarak meslekte kazanma gücü kayıp oranının %14,1 olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, maluliyet oranı şeklinde tespit yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalılar vekillerinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, (1). nolu bendindeki " maluliyet " ibaresi silinerek yerine "meslekte kazanma gücü kayıp" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davalılar vekillerinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, (1). nolu bendindeki " maluliyet " ibaresi silinerek yerine "meslekte kazanma gücü kayıp" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/66, Karar No: 2017/277, Tarih: 24.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/66 E.  ,  2017/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, müvekkilinin, inşaatının demir kalıp ve betonarme inşaat işçiliğini üstlendiğini, alacağının 3 ay içerisinde karşılanacağının bildirildiğini, imalâta başladıklarını, yapım işinde çalışan işçilerin ücretlerinin de ödendiğini, davalı tarafından hiçbir ödeme yapılmadığını, 10.08.2011 tarihli dilekçesi ile hakettiği bedeli talep ettiğini, cevabi yazısında inşaatın ...'nin yerel imkânları ile yapıldığını bildirdiğini,yazısında borcun ilgililere ödenmediği, öğretmenevi hesabına gönderilen 100.000,00 TL'nin geriye dönük ödemeler için kullanılıp kullanılmayacağının sorulduğunda yazışmalarda inşaat için kullanılacağnın bildirilmesine karşın ödeme yapılmadığını, su basmanı seviyesinden inşaata devam edildiğinden yapılan işler karşılığı fazlası saklı 33.810,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Mahkemenin sözleşme ilişkisinin bulunmadığı konusundaki saptaması doğru ise de; yapılan imalât iş sahibinin yararına ise, davacı yüklenici yapmış olduğu imalât bedelini mülga 818 sayılı BK'nın 410 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca isteyebilecektir. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, davacının delil listesinde göstermiş olduğu tüm delillerin toplanması, yapılan işle ilgili olarak maddi vakıaya ilişkin olduğundan tanıkların dinlenmesi ve davalının da mukabil delillerinin toplanması, özellikle su basmanı seviyesi kısımına ilişkin davacı dışında başka bir yükleniciye işi

yaptırdığına ilişkin delillerinin sorularak değerlendirme yapılmalı, bu husus açıklığa kavuşturulmalı ve davacının yaptığını kanıtladığı işin yapıldığı tarihteki mahalli serbest piyasa rayicine göre hakettiği iş bedelinin teknik bilirkişi vasıtasıyla belirlenmeli ve davalıdan tahsiline karar verilmesinden ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Öte yandan davada sadece hasım olup, hakkında dava bulunmayan ...'ın da infazda tereddüt yaratılmaması bakımından karar başlığında davalı olarak gösterilmemesi gerekirken yazılması da hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Öte yandan davada sadece hasım olup, hakkında dava bulunmayan ...'ın da infazda tereddüt yaratılmaması bakımından karar başlığında davalı olarak gösterilmemesi gerekirken yazılması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23097, Karar No: 2014/15744, Tarih: 25.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23097 E.  ,  2014/15744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanıkların 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılı içerisinde değişik tarihlerde çok sayıda sahte fatura düzenleyen sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi ...soyları üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi ...soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıkların "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanıkların "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olarak kabul edilen 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13429, Karar No: 2013/17039, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13429 E.  ,  2013/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20802, Karar No: 2012/22359, Tarih: 03.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/20802 E.  ,  2012/22359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunu işlemek için özel şirkete ait fabrikanın etrafı duvar ve tel örgü ile çevrili sahasına giren sanıklar hakkında, şikayetin devam etmiş olması nedeniyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesi gereğince, aynı Yasanın 35/2.maddesinin 145/1.maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, somut olayda toplam 160 Türk Lirası değerindeki iki adet metal levhayı çalmaya kalkışan sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve.... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesi gereğince, aynı Yasanın 35/2.maddesinin 145/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesi gereğince, aynı Yasanın 35/2.maddesinin 145/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesi gereğince, aynı Yasanın 35/2. maddesinin 145/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kasıtları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, somut olayda toplam 160 Türk Lirası değerindeki iki adet metal levhayı çalmaya kalkışan sanıkların cezalarından indirim yapılması,

3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve .....savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11553, Karar No: 2021/13540, Tarih: 22.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11553 E.  ,  2021/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2017 tarihli ve 2017/668 değişik iş sayılı kararıyla 9 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Şebinkarahisar İnfaz Hâkimliğinin 28/08/2019 tarihli ve 2019/116 Esas, 2019/117 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Kocaeli İnfaz Hâkimliğinin 16/06/2020 tarihli ve 2019/6190 Esas, 2020/2750 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/1128 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; hükümlü ... hakkında Şebinkarahisar İnfaz Hâkimliğinin 28/08/2019 tarihli ve 2019/116 Esas, 2019/117 Karar sayılı kararı ile hakkında koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infazına karar verildiği ve bu kapsamda cezasının infazının devam ettiği, hükümlünün infaz sürecinin devamında denetim planı doğrultusunda kamuya yararlı işte çalıştırılmasına karar verildiği, ancak hükümlünün çalışmaya başlamadığı, 16/09/2019 tarihinden itibaren çalışmaya gelmediği tespit edilerek kural ihlali yaptığı, bu kural ihlalinin Denetimli Serbestlik Yönetmeliği'nin 43. maddesi kapsamında 1 yıl içerisindeki ilk ihlali teşkil ettiği, 24/09/2019 tarihli infaz işlemleri değerlendirme komisyonu kararı ile uyarılmasına karar verildiği ve uyarı yazısının hükümlüye 02/10/2019 tarihinde tebliğ edildiği, Kocaeli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 20/12/2019 tarihli kararıyla hükümlünün ilk ihlali akabinde uyarı kararının tebliğinden sonra 05/12/2019-06/12/2019 tarihlerindeki imza atma yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği, dolayısı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-6 maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği; somut olayda hükümlünün 19/12/2019 tarihli mazeret dilekçesinde, 04/12/2019 tarihinde imza atmak için karakola gittiğinde görevli memurun imzasının bugünden itibaren haftada 3 güne düştüğünü, kendisinin tekrar sorması üzerine de bir sonraki Pazartesi'ye kadar gelmeyeceğini söylediğini belirtmesi karşısında, İnfaz Hakimliğince her ne kadar denetim planında "bölgede denetim ve gözetim altında bulundurma yükümlülüğünün" ilk 3 ay haftanın her günü, ikinci 3 ayda ise haftanın 3 günü olarak planlandığının kolaylıkla tespit edilebildiği, çizelgeyi dikkatle incelemek yerine hükümlünün memurların yanlış yönlendirdiği şeklindeki savunmasına itibar edilmeyerek yükümlülüklerine uymamakta ısrar eden hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de; hükümlünün imza çizelgesine göre 09/12/2019 tarihinden itibaren tüm imzalarını atmış olması nazara alındığında, 05/12/2019-06/12/2019 tarihindeki ihlale ilişkin hükümlünün savunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, ayrıca hükümlü için belirlenen yükümlülüğün ilgili kolluk birimine imza atmaktan ibaret olduğu ve hükümlünün de karakola giderek imza atmak istediğini, ancak kendisine o tarihte yükümlülüğünün bulunmadığının polis memuru tarafından söylendiğini belirtmesi karşısında, bu beyanın doğruluğunun araştırılması, polis memurunun dinlenmesi gerekirken hükümlünün mazeretinin merciince tartışılıp değerlendirilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309