muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6536, Karar No: 2013/12371, Tarih: 05.06.2013

Muhalif Üye

KARŞI OY

Mahkemece, dava konusu ... plaka sayılı nakil aracının müsaderesine karar verilirken" yapılan keşif ve bilirkişi raporuna göre taşınan sigaraların miktar ve hacim itibari ile aracın ağırlıklı bölümünü oluşturması.." şeklinde gerekçeye dayanmıştır. Mahkeme gerekçesinde sözü edilen dosya da mevcut 24.11.2009 havale tarihli makine mühendisi ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda araç plaka numarasının farklı yazıldığı, raporun miktar ve hacim değerlerindirilmesi bölümünde kaçak sigaraların kapladığı hacim ve oluşturduğu ağırlık bakımından yük taşıma sınırını aşmadığı, fakat olayda yer almayan kaçak akaryakıtın miktar ve hacim bakamından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu belirtilmiş olup bu durum karşısında bilirkişi raporunun dosya konusu araca ait olup olmadığı konusunda tereddüd olduğundan araca ait olsa dahi nakledilen kaçak eşyanın cins, yönüyle çelişkili bulunduğundan yeniden bilirkişi raposu aldırılarak sonucuna göre müsadere ya da iade kararı verilmesi gerekmesi kararın bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/8304, Karar No: 2014/8269, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8304 E.  ,  2014/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/12/2004 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8412, Karar No: 2018/5905, Tarih: 25.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8412 E.  ,  2018/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında iki kez TCK 158/1-a, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Psikolojik rahatsızlığı bulunan müşteki ...’ın, bir arkadaşının tavsiyesi üzerine Haramur Hoca takma ismiyle bilinen ve metafizik ve bio enerji üzerine iş yeri bulunan sanığın iş yerine gittiği, sanığın burada müştekiye “kendisine üç harflilerin musallat olduğunu, bu durumu uygulayacağı seanslarla giderebileceğini” söyleyerek seanslara gelmesini istediği ve seans başı 100 TL para aldığı, bu sıra da sanığın, müşteki Kutlay’ın annesi Hüsne ile tanışması üzerine, müşteki Hüsne’ye de “oğlunu cinlerden kurtaracağını, kendisine de cinlerin musallat olduğunu, kendisinin de ayrı seanslara gelmesini” istediği ve seans başı müşteki Hüsne’den de ayrı para aldığı, seanslarda çeşitli arapça yazıları otlarla karıştırdığı, başları üzerinde döndürdüğü, dua okuduğu, bu surette her iki müştekiyi de ayrı ayrı kandırmak suretiyle toplamda 30.000 TL para alarak haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30179, Karar No: 2021/1131, Tarih: 27.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30179 E.  ,  2021/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, davaya konu akaryakıtın sanığa yediemin olarak teslimi tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanun'un geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında; 26.10.2006 tarihinde sanığa yediemin olarak teslim edilen akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen zamanında tasfiye edilmediği gibi aradan geçen zaman süresince de tasfiyeye yönelik bir girişimde bulunulmadığı gözetildiğinde; suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4763, Karar No: 2020/1867, Tarih: 06.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/4763 E.  ,  2020/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... ili ... Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 5747 ve 6360 sayılı Kanunlar uyarınca 30/03/2014 tarihinde mahalli idareler seçimi ile belediyenin kapandığını, belediyenin kapanması nedeniyle tüm mal varlıkları hak alacak ve borçları ile bağlı olduğu ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının ... Belediyesinde çalıştığı sürede sosyal hak ve maaş farklarının ödenmediğini, buna ilişkin 2011 yılında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca müfettişlerin gönderildiğini ve davacının 2007-2011 tarihleri alacaklarının kalem kalem tespit edildiğini ve rapor düzenlendiğini, ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden davacının sosyal hak ve maaş farkı alacaklarının (yol yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, ek mesai vs.) davalı kuruma resmi yazı ile bildirildiğini, davacının 2011-2014 yıllarına ilişkin hak ve alacakları bugüne kadar davalı Kurum tarafından bilinmesine ve resmi yazılı belge ile bu alacakların sabit olmasına rağmen herhangi bir ödemede bulunulmadığından dava açma zorunluluğu doğduğunu öne sürerek ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı Kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve yazılı gerekçe ile davacının ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve yazılı gerekçe ile davacının ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşnazlıkta; davacı vekili ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden davacının sosyal hak ve maaş farkı alacaklarının (yol yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, ek mesai vs.) davalı kuruma resmi yazı ile bildirildiğini ancak davalı kurumca herhangi bir ödeme yapılmadığını öne sürerek komisyon kararında belirtilen miktarın yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiş; Mahkemece ise kapatılan ... Belediyesinin 28.03.2014 tarih ve 68 Sayılı Yazıları ile davacıya borçlı olduğunu ikrar ile durumu davalı ... İdaresine bildirdiğine göre,davalının bu borcu ödediğini kanıtlaması gerektiği ancak dosya içerisinde 28.03.2014 tarihinden sonra yapılan herhangi bir ödeme olmadığı gerekçesiyle komisyon kararında belirtilen ve davacı tarafından talep edilen miktar, yasal faizi ile hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki; davanın Kamu kurum ve kuruluşunun mamelekini ilgilendirdiği de dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle, dava dilekçesinde toplam rakam içerisinde talep edilen alacak kalemlerinin hangileri olduğu tek tek açıklanmadığı gibi mahkemece de talep edilen toplam miktar üzerinden hangi alacak kalemlerinin ne miktarda hüküm altına alındığı tek tek açıklanmadan karar verilmiştir. Bir başka deyişle, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan işçilik alacaklarının hangileri olduğu tereddütsüz netleştirilmemiştir. Dolaysıyla, Mahkemece beliritlen şekilde kurulan hükmün de taraflar arasında herhangi bir alacak kalemi yönünden uyuşmazlığı sonlandırdığından söz etmek mümkün olmayacaktır.

Şu halde; Mahkemece davacı vekiline ya da davacı asile talep edilen toplam miktarın hangi işçilik alacağı kalemlerine ilişkin olduğu, 2011-2014 yıllarına ait tam olarak hangi alacakların ödenmediği ya da eksik ödendiği tek tek açıklattırılmalıdır. Bundan sonra kapatılan Belediye’nin devredildiği davalı kurumdan davacının 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının hangi işçilik alacağı kalemlerine ve tam olarak hangi tarih aralığına ilişkin olduğu, miktarın belirlenmesine dayanak belgelerin neler olduğu ve alacak miktarının ne şekilde hesaplandığı sorulmalı, yazı cevapları dosyaya eklenmelidir.

Ayrıca uyuşmazlık konusu olduğu belirlenen alacak kalemlerine ilişkin davacının ücret bordroları ve davacıya yapılan tüm ödeme belgeleri temin edilmelidir.

Her ne kadar dosyaya aldırılan bilirkişi raporunda 2012 yılından itibaren 2014 yılı Şubat ayına kadar hesaplama yapılması gerektiği kabul edilerek ücret bordroları ve banka ödemeleri karşılaştırarak banka kanalıya ödenmeyen fark alacak miktarı belirlenmiş ise de, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığı zaten Mahkemece de hükme esas alınmadığı, yine davacının dayanak yaptığı Devir Tasfiye Komisyonu Kararının eki olarak bir takım belgeler gönderilmiş ise de; gönderilen belgelerin eksik olduğu ve Komisyon Kararında alacak olarak belirtilen toplam miktarı karşılamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, ... İcra Müdürlüklerinde ... Belediyesi aleyhinde başlatılan icra takiplerine ilişkin dosyalar tüm dayanakları ile birlikte eksiksiz dosya içerisine alınmalı, davacının icra takip dosyasına konu yaptığı alacakları iş bu dava ile de isteyip istemediği belirlenmeli, icra takibine konu edilen bir alacak miktarının eldeki davada da istenildiğinin ya da 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davacının davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının içerisinde olduğunun tespit edilmesi halinde mükerrer talep ve ödeme olmaması bakımından icra takip dosyasında talep edilen alacakların eldeki davada yapılan hesaplamadan dışlanması yoluna gidilmelidir.

Bundan sonra talep konusu alacaklar hesaplanmalı, icra dosyasında talep edilen 2011 yılı alacaklarının hangileri olduğu tereddütsüz tespit edilerek mükerrer talep ve ödeme olmamasına dikkat edilmeli, sonucuna göre davacının kapatılan belediyedeki çalışması nedeniyle talep ettiği alacak kalemleri nedeniyle davalı kurumun borçlu olup olmadığı, borçlu ise hangi alacak kaleminden ne tutarda borçlu olduğu belirlenmeli bundan sonra Mahkemece taraflar arasındaki hangi alacak kalemlerine ilişkin hangi tutarda uyuşmazlığın sonlandırıldığı tek tek açıklanarak infazı mümkün bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13708, Karar No: 2013/14801, Tarih: 11.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13708 E.  ,  2013/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ:Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.06.2011 gün ve 26/278 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 1130 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.Davalılar, usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamışlardır.Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna