muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17420, Karar No: 2023/416, Tarih: 16.01.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (4) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacı işçi, geçiş esnasında düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7 nci maddesinde yazılı bulunan oranın dikkate alınmadığını, böylece temel ücretinin hatalı belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia etmiştir. Kadroya geçiş aşamasında imzalanan ... sözleşmesinde, ücretin her ay için ileriye etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceği kararlaştırılmışsa sözü edilen kural her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlar. Buna göre davacının ücretinin tespitinde taraflar arasındaki ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün uygulanmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2019 ve 2020 yıllarına ait ücretinin kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde belirlenen oran ve Yüksek Hakem Kurulu kararındaki %4 oranındaki ücret zammı dikkate alınarak belirlendiği görülmektedir. Bu tespit de yerindedir.

4. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesi, davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığına göre bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu tarihten sonrası için hesaplanması doğru olmaz. Somut uyuşmazlıkta 4857 sayılı Kanun'da işçilere ikramiye ödeneceğine dair bir hüküm olmadığı ve ... ... sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmadığı da dikkate alındığında, ikramiye alacağının 2021 yılı için hesaplanması doğru olmaz. Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile 2021 yılına ilişkin ikramiye alacağının mahsubu doğru ise de Bölge Adliye Mahkemesi kararı, mahsup işlemi yönünden denetlenebilir nitelikte olmayıp hüküm altına alınan ikramiye alacağına yönelik miktarın ne şekilde tespit edildiği anlaşılamadığından kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3058, Karar No: 2019/5441, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3058 E.  ,  2019/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmünlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup 1412 sayılı CMUK'nun 5219 ve 6217 sayılı Yasa'lar ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığın, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarınından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nun 61/5. maddesi gereğince TCK'nun 31/3. maddesinin TCK'nun 168. maddesinden önce uygulanması gereken, TCK'nun 168. maddesinden sonra uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç konusu eşyaların çalınması sebebiyle uğranılan zararın suça sürüklenen çocuk ...'in ailesi tarafından karşılandığının anlaşılması karşısında; sanık yönünden de TCK'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7532, Karar No: 2008/9188, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7532 E.  ,  2008/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek ona göre değerlendirme yapan bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamış mücerret bilirkişilerin beyanına itibar edilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmamış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23623, Karar No: 2016/22565, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/23623 E.  ,  2016/22565 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, feragat beyanının iptali,kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 25.01.2011 – 07.08.2015 arasında çalıştığını iddia ederek iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini daha önce İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi'nin 2015/12 Esas sayılı dosyasında 25.01.2011 – 08.01.2015 arasında çalıştığını iddia ederek dava açtığını ancak iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacınındaha önce açtığı davada özgür iradesi ile feragat ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverene karşı daha önce açtığı davadan feragat ettiğini feragat beyanının irade fesadı altında alındığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı işverene karşı açtığı daha önceki davasından iradesinin fesada uğratılarak feragat edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı işverenine karşı 13.01.2015 tarihinde İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi'nin 2015/12 Esas, 2015/25 Karar sayılı dosyasında davalıya ait işyerinde 25.01.2011 – 08.01.2015 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı 16.01.2015 tarihinde İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi'nin 2015/12 Esas, 2015/25 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı 16.01.2015 tarihinde İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi'nin 2015/12 Esas, 2015/25 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı eldeki dosyada davalıya ait işyerinde 25.01.2011 – 07.08.2015 arasında çalıştığını iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ancak daha önce İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi'nin 2015/12 Esas, 2015/25 Karar sayılı dosyası ile dava açtığını fakat iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Somut olayda, davacı işçi ile birlikte aynı nitelite yirmi dört işçinin davalı işverene karşı işçilik alacaklarını matbu olarak hazırlanan dilekçelerle talep ederek dava açtıkları ve bir kısmının dava açtıkları gün bir kısmının ise dava açtıktan sonra çok kısa süre sonra yine matbu olarak hazırlanmış feragat dilekçeleri ile haklarından feragat dilekçeleri verdikleri ve işçilerin bir kısmının tekrar işe alındıkları ancak 2- 3 ay sonra tekrar işyerinden ayrıldıkları, bir kısım işçilere bono aracılığı ile baskı uygulandığı Dairemizce aynı gün incelenen İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi'nin 2015//371 Esas, 2016/194 Karar sayılı dosyası, 2015/372 Esas, 2016/195 Karar sayılı dosyası, 2015/373 Esas, 2016/196 Karar sayılı dosyası, 2015/374 Esas, 2016/197 Karar sayılı dosyası, 2015/375 Esas, 2016/198 Karar sayılı dosyası, 2015/376 Esas, 2016/199 Karar sayılı dosyası, 2015/377 Esas, 2016/200 Karar sayılı dosyası, 2015/378 Esas, 2016/201 Karar sayılı dosyası, 2015/379 Esas, 2016/202 Karar sayılı dosyası, Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 2015 742 Esas, 2016/391 Karar sayılı dosyası ve İstanbul Anadolu 23. İş Mahkemesi'nin 2015/431 Esas, 2016/192 Karar sayılı dosyasının birlikte yapılan değerlendirmesi sonucunda anlaşılmıştır. Mevcut delil durumu ve özellikle sayılan davalardaki matbu ve aynı yazı ve nitelikteki dava ile ıslah dilekçeleri ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/14863 Soruşturma, 2016/1308 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerekçesinde belirtildiği gibi hukukui ihtilaf niteliğinde olduğunu belirtilen sürecin birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacı işçinin iradesinin fesada uğratıldığı sabit olup davacının feragat beyanının iptali ile davanın esası değerlendirimesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin kabulüne göre karar değerlendirildiğinde, davacının ilk davada talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi ile eldeki dosyadaki talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi birbiri ile uyumlu değildir. Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Davasından feragat eden davacının, aynı kişiye karşı açacağı yeni davada dayandığı maddi vakıalar aynı ise ve talep sonucu aynı istemi içeriyorsa, önceki dava tarafları bağlar. Davacının ilk dava dosyasındaki çalıştığını iddia ettiği hizmet süresi ile ikinci davadaki çalışmasa süresi nazara alındığında, feragat dilekçesi ile henüz doğmamış haklarından da feragat ettiğinin kabulü mümkün değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4084, Karar No: 2017/463, Tarih: 30.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4084 E.  ,  2017/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme karşı sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosyanın incelenmesinde, mükellef hakkında en son şubat 2005 dönemine ilişkin KDV beyannamesinin verildiği, vergi tekniği raporu ile vergi suçu raporunda şubat 2005 sonrası için sahte fatura düzenlendiğine ilişkin bir anlatımın olmadığı gibi mükellefiyetin terkin tarihinin 08.03.2005 olarak kabul edildiği anlaşıldığından, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 2004 takvim yılı için 31.12.2004, 2005 takvim yılı için 08.03.2005 olarak dikkate alınması gerektiği cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2004 ve 08.03.2005 olarak kabul edilen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan 07.01.2008 tarih ve VDENY-2008-1614/9 sayılı defter ve belge isteme yazısı temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) 28.01.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a) 28.01.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13666, Karar No: 2012/13708, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/13666 E.  ,  2012/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiası ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10105, Karar No: 2014/11965, Tarih: 03.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10105 E.  ,  2014/11965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin ........2013 tarihli geri çevirme kararının gereği yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

...-03.06.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

...-Dava konusu 307 (ifraz 1307) parsel sayılı taşınmazın 03.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 784 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 01.06.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından ve noksanlıkların giderildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1611, Karar No: 2018/1128, Tarih: 23.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1611 E.  ,  2018/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.12.2012 gün ve 2009/129 E., 2012/652 K. sayılı karar davalı arsa sahipleri vekili ve davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 04.10.2013 gün ve 2013/3932 E., 2013/6077 K. sayılı kararı ile,

“…Davacı vekili, davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, davalı yüklenici ile davacı arasındaki protokol gereğince, davacının inşaatın masraflarına ortak olduğunu, ancak inşaat bittiği halde yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin yarı hissesinin davacıya devredilmediğini ileri sürerek, dava dilekçesinde bildirdiği bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile yarı hisselerinin davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının protokol gereğince edimlerini yerine getirmediğini; diğer davalı arsa sahipleri vekili ise davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı ile davalı yüklenici arasındaki protokolün alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu, davacının bunu davalı arsa sahiplerine de ileri sürebileceği ve davacının eksik iş bedelini de depo ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne ve depo edilen miktarın davalı ...'a ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan ... ile diğer davalı arsa sahipleri arasında 07.08.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, sözleşmede yükleniciye isabet edecek bağımsız bölümlerin ferağ aşamaları da belirlenmiştir. Bilahare davacı ile davalılardan ... arasında 08.08.2008 günlü hukuki niteliğince bir adi ortaklık sözleşmesi imzalanmış ve inşaatın birlikte yapılması kararlaştırılmıştır. Adı geçen sözleşmede arsa sahipleri taraf olmayıp, arsa sahiplerinin muhatabı, talepte bulunabilecekleri ve borç altına girdikleri kişi, davalı ...'tır. Eldeki davada, adi ortaklardan davacı ... Dağlı tarafından, kendisine verilmesi gerektiği ileri sürülen bağımsız bölümlerden pay tescili istenildiğinden ve bunların tapu kayıtlarının halen arsa sahipleri üzerinde olduğu anlaşıldığından, arsa sahiplerinin davada yer almalarında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.