muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2005, Karar No: 2019/3843, Tarih: 10.06.2019

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne; tapu sicilinin ..... mahallesi, 936 ada, 421 parsel sayılı ana taşınmazdaki arsa payının iptali ile ana taşınmazdaki; (cilt 57, sayfa no 5554'de kayıtlı) zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının 492/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5555'de kayıtlı) zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün arsa payının 468/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5556'de kayıtlı) 1.kat 3 nolu bağımsız bölümün arsa payının 845/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5557'de kayıtlı) 1.kat 4 nolu bağımsız bölümün arsa payının 845/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5558'de kayıtlı) 2.Kat 5 nolu bağımsız bölümün arsa payının 845/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5559'de kayıtlı) 2.Kat 6 nolu bağımsız bölümün arsa payının 845/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5560'de kayıtlı) 3.Kat 7 nolu bağımsız bölümün arsa payının 845/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5561'de kayıtlı) 3.Kat 8 nolu bağımsız bölümün arsa payının 845/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5562'de kayıtlı) 4.Kat 9 nolu bağımsız bölümün arsa payının 827/7684 olarak; (cilt 57, sayfa no 5563'de

.......

kayıtlı) 4.Kat 10 nolu bağımsız bölümün arsa payının 827/7684 olarak düzeltilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda arsa paylarının tekrar düzenlenmesi için haklı nedenler var ise bu incelemenin kat irtifakı yahut kat irtifakı kurulmaksızın kat mülkiyetine geçilmiş ise kat mülkiyeti tarihine göre yapılması gerekmektedir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın öncelikle kat irtifakı yahut kat mülkiyetine geçiş tarihi tespit edilmelidir.Dosyadaki bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde dava tarihi itibari ile değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı yahit kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın bu yönü ile kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1479, Karar No: 2011/2262, Tarih: 22.03.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/1479 E.  ,  2011/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

13.7.2006 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin raporu içeriğine göre; fişek yatağı dahil 9.3 cm namlu uzunluğunda, 29.5 cm toplam uzunluğunda, kendine özgü ateşleme tertibatı sağlam ve atışa elverişli olup, 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu anlaşılan dava konusu köstebek tabancası olarak tanımlanan tabancanın, Ateşli Silahlar ve Diğer Aletler ile ilgili Yönetmeliğin 1. maddesi ile aynı Yönetmeliğin 2. maddesinin "e" fıkrasında tanımlanan "ateşli silah" ve "f" fıkrasında belirtilen "tabanca" tanımına uyduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 22.3.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE : Köstebek tuzağı olarak adlandırılan, fişek yatağı dâhil 9,3 cm namlu uzunluğuna sahip olan, tüm uzunluğu 29,5 cm. ölçülen üzerindeki metal borudan 12 numara av fişeği atabilen, üretimi, alımı, satımı izne tabi bulunmayan, çiftçiler tarafından köstebek ve tarla faresi gibi tarım zararlılarına karşı doğal mücadele amaçlı kullanılan basit bir mekanizmaya sahip, tetik tertibatı bulunmayan bu aletin tabanca ve av tüfeği gibi insan üzerinde taşınmaya elverişli olmaması ve bu nitelikleri itibariyle de 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun ile 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun ve bu kanunların uygulanmasını gösterir yönetmelik hükümlerine göre de ruhsata bağlanması gereken silahtan olmaması da dikkate alındığında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun oluşmayacağı düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun suç oluşturacağı yolundaki bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/6788, Karar No: 2012/11388, Tarih: 14.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/6788 E.  ,  2012/11388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik, zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi:

Hükmolunan ceza tutarı itibariyle koşulları bulunmadığından sanık müdafiin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bartın ... İlköğretim Okulunda genel idare hizmetler sınıfında memur olarak görev yapmakta iken, 2006 yılı Ocak ayından itibaren aynı ilde bulunan ... Lise Müdürlüğünce önce fiilen daha sonra ise 21/09/2006 tarihinde Lise Müdürlüğünün Defterdarlık muhasebe müdürlüğüne yazdığı yazı ile mutemet olarak görevlendirilen sanığın, 01/04/2006-15/04/2008 tarihleri arasında, adı geçen lisenin milli güvenlik derslerine girmekle birlikte gerçekte İl Jandarma Komutanlığında subay olarak görev yapan ...’ı okulun daimi personeliymiş gibi göstererek, düzenlemiş olduğu maaş, ek ders, maaş farkı, eğitim öğretim ödeneği ve harcırah bordrolarında bu kişi adına tahakkuk ettirdiği paraları, okul müdürü yerine imzalamak suretiyle sahte olarak tanzim ettiği birleştirilmiş banka listeleri ile kendi hesabına havale edilmesini sağlayarak, toplam 28.000 TL haksız menfaat sağladığı, oluşumu bu şekilde kabul edilen sanığın eylemlerinde; yasal tevdii olmaması ve sanığın suça konu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluğundan da söz edilemeyeceği nazara alındığında, bu eylemlerin zincirleme nitelikli kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden nitelikli zimmet suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1667, Karar No: 2021/7008, Tarih: 18.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1667 E.  ,  2021/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/404 esas 2014/365 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Örgüt Adına Suç İşlemek ve Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçlarından 01.10.2009-26.09.2014 tarihleri arasında 1821 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Örgüt Adına Suç İşlemek suçundan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.01.2015 tarihinde kesinleştiği, Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan ise 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek kovuşturmanın ertelenmesine hükmedildiği, kovuşturmanın ertelenmesi kararının 10.02.2014 tarihinde itirazın reddi ile kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 42.773,32 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, davacı hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği dikkate alınarak, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası celp edilip incelenerek ve davacı hakkında düzenlenen gözaltı, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm tutanak, müzekkere ve belgelerin onaylı birer sureti de dosya içerisine alınarak, davacının hangi suç ya da suçlardan gözaltına alındığı ve tutuklandığı belirlenerek, 2911 sayılı kanuna muhalefet ve terör örgütü propagandası yapma suçlarından da gözaltına alınarak tutuklandığının tespit edilmesi halinde kovuşturmanın ertelenmesi kararında belirtilen sürenin sonunda davacı hakkında nasıl bir karar verildiği ve verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 42.773,32 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tutuklama müzekkeresinde Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan da tutuklandığı görülmekle ve davacının Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek kovuşturmanın ertelenmesine hükmedildiği ve Dairemizce UYAP sistemi üzerinden yapılan kontrolde bu kararın itiraz üzerine 10.02.2014 tarihinde kesinleştiği, 6352 sayılı Kanunun geçici 1/2. maddesine göre hakkında kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde aynı maddenin birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde düşme kararı verileceği, işlenmesi hâlinde ise bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkum olunduğu takdirde, ertelenen kovuşturmaya devam olunacağı ve davacı hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair karar için kanunda öngörülen üç yıllık sürenin temyiz incelemesi tarihi itibariyle dolmuş olduğu ve Dairemizce UYAP üzerinden yapılan kontrolde davacı hakkında tazminat davasına esas ceza dosyasından farklı bir tarihte tekrar Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan kovuştuma yapıldığı ve hükmün Yargıtay incelemesinde olduğu da dikkate alınarak, terör örgütü propagandası yapma suçu ile ilgili olarak ceza dosyasının akıbeti ve davacı hakkında verilip kesinleşen bir mahkumiyet, beraat veya düşme kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve aynı hususa ilişkin olarak mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 11.12.2018 tarihli bozma ilamının gereği de yerine getirilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Davacının adli sicil kaydında birden fazla mahkumiyet hükmünün de bulunması dikkate alındığında CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak, mahsup edilen sürenin hükmolunacak manevi tazminat miktarının tayininde dikkate alınması gerektiği nazara alındığında, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediği hususu açıklığa kavuşturulmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6349, Karar No: 2022/11875, Tarih: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6349 E.  ,  2022/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 07.06.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 07.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2012/12139, Karar No: 2012/16286, Tarih: 07.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12139 E.  ,  2012/16286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 14/06/2007 gününde verilen dilekçe ile elektrik çarpması sonucu maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece verilen 18/2/2011 tarihli kısmen kabul kararı, hüküm altına alınan manevi tazminat tutarlarının fazla olduğu gerekçesiyle davalı yararına bozulmuş, bozmaya uyulmakla istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, mahkemece benimsenen 4/10/2010 tarihli uzlaştırıcı kusur bilirkişisi raporunda; olay tarihinde 7 yaşında olan destek ...'in elektrik çarpması sonucu ölümü nedeniyle, davacıların %20, davalı ...'ın %40 ve dava dışı Belediyenin %40 kusurunun olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

-/-

-2-

2012/12139-2012/16286