muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1613, Karar No: 2023/2434, Tarih: 09.05.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 683 üncü maddesi, 725 inci maddesi ve 995 inci maddesi,

3. Bilindiği üzere, yargı harcı, devletin mahkemeler aracılığıyla yaptığı hizmete, ondan yararlananların katkısıdır (YİBK, 16.12.1983 tarihli ve 1983/5 E.- 1983/6 K.) Buna göre, bir hizmetin harç konusu olabilmesi için kişilerin bir kamu kurumundan yararlanmaları, kişilere kamu eliyle özel bir yarar sağlanması ve kamu idaresinin kişilerin özel bir işiyle uğraşması gerekmektedir.

4. Bir kamu hizmetinden dolayı harç alınabilmesi, bu hizmetin kanunla belirlenmesine ve bu hususla ilgili harç alınmasına ilişkin düzenlemelerin de kanunda yer almasına bağlıdır.

5. Nitekim T.C. Anayasa'sının 73 üncü maddesinde "...vergi, resim, harç vb. mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." hükmü öngörülmüştür.

6. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.04.2017 tarihli ve 2017/1-1201 Esas, 2017/716 Karar sayılı içtihatında açıklandığı üzere; Kanunla açıkça yargı harçlarından muaf olduğu ya da işleminin müstesna olduğuna ilişkin düzenleme yapılmamış olan herkes, bu harçları ödemekle yükümlüdür.

7. 492 sayılı Harçlar Kanunu harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun (temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın) mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki “Harcı Ödenmeyen İşlemler” başlığını taşıyan 32 nci maddesinde, “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanunun 30 uncu maddesinde ise, yargılama sırasında tespit olunan dava değerinin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o celse için yargılamaya devam olunacağı, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı belirtilmiştir.

8. Böyle bir durumda, Mahkemece yapılacak iş; HMK'nın 150 nci maddesi uyarınca dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına; maddede belirtilen süre içerisinde harcın yatırılmadığı, dosyanın yenilenmediği anlaşıldığı takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinden ibarettir.

9. 6100 sayılı Kanun'un "İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" kenar başlıklı 141 inci maddesi şöyledir:

8. Böyle bir durumda, Mahkemece yapılacak iş; HMK'nın 150 nci maddesi uyarınca dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına; maddede belirtilen süre içerisinde harcın yatırılmadığı, dosyanın yenilenmediği anlaşıldığı takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinden ibarettir.

9. 6100 sayılı Kanun'un "İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" kenar başlıklı 141 inci maddesi şöyledir:

"(1) (Değişik:22/7/2020-7251/15 md.)Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez.

(2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır."

10. Aynı Kanun'un altıncı ayırımında "Islah ve Maddi Hataların Düzeltilmesi" üst başlıklığı altında düzenlenen "Kapsamı ve sayısı" kenar başlıklı 176 ıncı maddesi ise şöyledir:

"(1) Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.

(2) Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir."

3. Değerlendirme

1. İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, asıl davanın taşınmaz malın aynına yönelik olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 120/1 inci (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 413 üncü) ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16 ncı maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, elatılan yer (kısım) ile talep edilen ecrimisil toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur (04.03.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

2. Somut olayda, asıl davanın, dava dilekçesinde belirtilen (6.000,00 TL) dava değeri üzerinden harç ödenmek suretiyle açıldığı, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın (taşkın kısmın) değeri bilirkişice hesaplanmasına rağmen harç ikmali yapılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Az yukarıda da izah edildiği üzere 492 sayılı Harçlar Kanun'u, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun (temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın) mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32 nci maddesinde, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

4. Hal böyle olunca, öncelikle yukarıdaki ilkelerde dikkate alınarak, asıl davada ileri sürülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteği ile ilgili olarak (niza konusu kısmın) keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden yargılama sırasında eksik harcın tamamlanması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4. Hal böyle olunca, öncelikle yukarıdaki ilkelerde dikkate alınarak, asıl davada ileri sürülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteği ile ilgili olarak (niza konusu kısmın) keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden yargılama sırasında eksik harcın tamamlanması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru olmamıştır.

5. Kabule göre de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.06.2011 tarih, 2011/1-364 Esas ve 2011/453 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, ıslahla kastedilen, dava konusu edilen hususların genişletilmesi veya değiştirilmesi olup dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. Dolayısıyla ıslahla, dava konusu olmayan bir istemin dava kapsamına alınması mümkün değildir.

6. Asıl davada; davacı taraf dava dilekçesiyle, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuş olup Mahkemece, dava konusu olmayan “kâl” istemi hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleştirilen davada davalılar ... ve ... ile dahili davalılardan ... ve ... vekili ile asıl ve birleştirilen dava dahili davalılardan ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5083, Karar No: 2016/10289, Tarih: 31.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5083 E.  ,  2016/10289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.01.2010 tarihinde hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16.03.2010 tarihinde kesinleşmesinin ardından, öngörülen denetim süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun 20.07.2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklandığı ve dava zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı” kavramı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerlik bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Kanuna özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma halinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun yakınana ait evin müştemilatı niteliğindeki bahçesinden kurulu haldeki krom lavaboyu çaldığının anlaşılması karşısında, oluşa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden, hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11609, Karar No: 2013/2428, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11609 E.  ,  2013/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu kabul edilerek kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2011 gün ve 2010/192 Esas, 2011/68 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Zamanaşımının dolması nedeniyle CMK.nın 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "ortadan kaldırılmasına" ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak, yerine "CMK.nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1471, Karar No: 2017/3192, Tarih: 28.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1471 E.  ,  2017/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp giderim bedeli isteminin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın ıslah edilen kısımla birlikte kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı, kendisine ait mağaza inşaatının zemin ve duvarlarında davalının ürettiği mermerlerin kullanıldığını, döşeme işinin bitmesinden birkaç ay sonra mermerlerin yüzeylerinde delinme ve çatlaklar meydana geldiğini, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/2 D. iş sayılı dosyasında tespit yaptırdıklarını, alınan bilirkişi raporunda, kullanılan mermer plakaların üretim yerindeyken gözenekli ve çatlaklı olduğunun, kalitesinin düşük olduğunun, bu haliyle mermer plakaların kullanılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, davalıya 03.02.2012 tarihli ihtarname göndererek zararın karşılanmasını ve yeniden kaliteli malzeme ile yapılmasını ihtar ettiklerini, davalının ihtarname üzerine mağazanın bir katındaki mermer üzerine dolgu malzemesi sürerek mevcut kusurları kapattığını, ancak aynı sorunların tekrar ortaya çıktığını iddia etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.000.00 TL tazminatın davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise, davacıya mermer sattığını, mağazaya uygulama işlemi yapmadığını, teslimin 20.04.2011 – 13.06.2011 tarihleri

arasında yapıldığını, bu süre zarfında davacının ayıp ihbarında bulunmadığını, mermerlerin ayıplı olmadığını, davacının mermerlere koruyucu bakım işlemi yaptırmaması nedeniyle ayıpların oluşmuş olabileceğini, satımdan çok sonra iyiniyetli olarak mermerlerin silinmesi konusunda davacı ile anlaştıklarını ve mağazanın giriş katını tıraşlayarak bütün yüzeyi epoksi dolgu malzemesi ile kapladığını, bütün yüzeyi cilaladığını, ancak davacının bu işlemlerden sonra dahi koruyucu bakım işlemlerini yaptırmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; mermerlerin davacıya 20.04.2011 ila 13.06.2011 tarihleri arasında teslim edildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca davacının, teslimden itibaren 8 gün içinde mermerlerin muayenesini yaparak ya da yaptırarak ayıplarının bulunup bulunmadığını belirlemek ve davalıya ihbar etmek zorunda olduğu halde, bunu yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 23.02.2015 tarihli 2014/2417 Esas 2015/905 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi olarak nitelendirilmesine karşın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun ticari satıştaki muayene ve ihbar sürelerini düzenleyen 23. maddesinin uygulanmasının doğru olmadığı, ayıp ihbarının süresinde yapıldığı, ve mahkemenin kabulüne göre dava konusu mermerlerde gizli ayıbın varlığı sabit olup, karar davalı tarafından temyiz edilmemekle eserde gizli ayıbın bulunduğunun davalı tarafından da kabul edilmiş olduğu, bu durumda mahkemece eserdeki ayıp miktarının bilirkişi raporuyla hesaplattırılarak ve taleple bağlı kalınmak suretiyle bir sonuca varılması gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyulmuştur. Bozma kararına uyularak yapılan inceleme sonrası davacı talebini 71.760,64 TL'ye çıkartmış olup mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı talebin kısmi davanın ıslahı niteliğinde olduğu kabul edilerek bozmadan sonra yapıldığı kabul edilen ıslaha göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir. Diğer bir ifadeyle, bir alacak hakkında daha fazla miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin eser sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir (Yargıtay HGK 17.10.2012 gün, 2012/9-838 Esas 715 Karar sayılı ilâmı, Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320).

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 107/1. maddesinde; "davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinde açıkladığı olaylar ve istemleri dikkate

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 107/1. maddesinde; "davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinde açıkladığı olaylar ve istemleri dikkate

alındığında; taraflar arasında uyuşmazlık olsa da davacı; dava tarihi itibarıyla alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumdadır. Bu durumda davacı vekili dava dilekçesinde davayı belirsiz alacak davası olarak açtıklarını belirtmiş olsa da mahkemenin davanın belirsiz alacak davası olmayıp kısmi dava olduğu yönündeki kabulü yasaya uygundur. Bu nedenle açılan bu dava 2.000,00 TL'lik kısmi davadır.

04.02.1948 gün ve 1994/10 Esas 1948/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu kararın değiştirilmesine gerek olmadığına dair 06.05.2016 tarih ve 2015/1-2016/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; bir yargılama işlemi olan ıslah, soruşturma ve yargılama bitinceye kadar yapılması mümkün olup, karar, temyiz incelemesi sonucunda bozulduktan sonra artık ıslah yapılamayacağından mahkemece bu gerekçe ile ıslahla artırılan miktarın reddi ile 2.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken İçtihadı Birleştirme Kararı gözden kaçırılarak ıslah ile arttırılan miktara da hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu yönden davalı yararına bozulması uygun bulunmuştur.

3-Davacının temyiz itirazlarına göre; mahkemece hüküm kısmında davanın görevsiz mahkemede açılması nedeniyle 1.980,00 TL'ye hükmedilmiş ise de, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamından vekâlet ücretinin miktarına yönelik olduğu anlaşıldığından inceleme miktar yönünden yapılmış olup görevsizlik karar tarihine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.320,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi yerine 1.980,00 TL'ye hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu yönden de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının, 3. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı ve davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2953, Karar No: 2011/6514, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2953 E.  ,  2011/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyü 133 ada 1 ve 5 parsel sayılı sırasıyla 10996,90 m² ve 11381,58 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, hali arazi niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıtlı olup, davacılar, kazandırıcı zamanaşımı iddiasıyla taşınmazların bir bölümünün tapu kaydının iptali ile kendileri ve mirasçılar adına tesciline karar verilmesini Asliye Hukuk Mahkemesinden istemişlerdir. Mahkemece, değer yönünden görevsizlik kararı verilerek dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Sulh Hukuk Mahkemesi, davacı ...'in davalarının REDDİNE, davacılar ... ve ...'in davasının KABULÜNE ve dava konusu 133 ada 1 sayılı parselin 10.06.2010 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide sarı renk ve (1B) işaretli 1109,58 m² yüzölçümlü bölümünün 1'er pay ile ... ve ... adına tapuya tesciline, aynı parselin (1D) işaretli 1493,20 m² yüzölçümlü bölümünün 1'er pay ile ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tapuya tesciline, davacı ...'in 133 ada 5 parsele yönelik açtığı davanın KABULÜNE ve aynı tarihli rapor ekindeki krokide yeşil renkli (5B) işaretli 479,74 m² ve (5D) işaretli 2779,53 m² yüzölçümlü bölümlerin 1'er pay ile ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından (1B), (1D), (5B) ve (5D) işaretli bölümlere ilişkin temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesi gereğince kadastrodan önceki sebeplere dayalı olarak 10 yıl içinde açılan tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4 maddesi gereğince yapılıp kesinleşmiştir.

Mahkemece davacılar Edip ve ...'in açtığı davaların kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; dava konusu 133 ada 1 sayılı parselin (1B) ve (1D), 133 ada 5 sayılı parselin (5B) ve (5D) işaretli bölümleri yönünden davacıların zilyetliği ot biçmek ve hayvan otlatmak şeklindedir. 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi gereğince çekişmeli taşınmazda sürdürülen zilyedlik, ekonomik amaca uygun olarak toprağın verim gücünden yararlanılmasını gerektirmektedir. Hayvan otlatmak ve ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyedlik ise, ekonomik amaca uygun bir zilyedlik olarak kabul edilemeyeceğinden dayanan taraf yararına mülkiyet hakkı vermeyecektir. Bu nedenle gerçek kişilerin davasının reddi gerekirken, aksine görüş ve kanaatle kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.