muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15497, Karar No: 2023/2699, Tarih: 28.03.2023

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/1729 Esas, 2020/1136 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Anılan kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2022 tarihli ve 2020/20473 Esas, 2022/7252 Karar sayılı kararı ile;

''5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, Bölge Adliye Mahkemesinin "İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, "sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulandığı dava dosyasında Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı değerlendirilmekle, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına," karar verilebilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,'' hususu hukuka aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2246 Esas, 2022/1674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan

hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tanığın sanıktan uyuşturucu madde aldığına dair bir tespit yapılmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tanığın sanıktan uyuşturucu madde aldığına dair bir tespit yapılmadığına,

3. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Fiziki takip tutanağına göre, 23.10.2018 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık F.'ın sanığın ikametinin önüne gelip ikametteki bir kişi ile konuşmaya başladığı, camdaki şahsa bir şey uzattığı ve geri çekilerek beklemeye başladığı, daha sonra ikametin diğer köşesine giderek yerden aldığı cisimle olay yerinden uzaklaştığı, bu sırada evin sol tarafındaki otluk alanda sanığın görüldüğü, tanığın 35-40 metre yürüdükten sonra başını eğerek elindeki cisme baktığı, akabinde tanığın yakalanacağı sırada kağıt parçasına sarılı uyuşturucu maddeyi yere attığı, tanığın müdafi huzurunda alınan kolluk ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan edip sanığı teşhis ettiği, 04.12.2018 tarihinde sanığın eşi tarafından sanığın uyuşturucu madde sattığı, uyuşturucuyu hurdalıkta sakladığı yönünde yapılan ihbar üzerine, usulüne uygun arama kararına istinaden yapılan aramada ikametin giriş kapısının sağ tarafında kömür çuvallarının bulunduğu yerde ve ikametin yan tarafındaki hurdalık alanda molozların arasındaki poşet içerisinde uyuşturucu madde ele geçirildiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği; ancak, koşulları oluşmadığından zincirleme suç hükümlerinin

uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin; suçun vasfına, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2246 Esas, 2022/1674 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/2674, Karar No: 2022/5738, Tarih: 14.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2674 E.  ,  2022/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları Orhan tarafından 133 ada 16 ve 22 parsel ile 33 ada 75 parsel sayılı taşınmazların davalı gelini Seher’e devredildiğini, işlemin mirasbırakana vekaleten dava dışı oğlu ... tarafından yapıldığını, asıl amacın kız çocuklarından mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, aksi halde tenkise, olmadığı takdirde bedele karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakana ölene kadar kendisi tarafından bakıldığını, davacı kız çocukların mirasbırakan ile ilgilenmediklerini, her türlü harcamaların kendisi ve eşi tarafından yerine getirildiğini, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III.  İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu taşınmazlardan başka bir malvarlığı olmayan mirasbırakanın tüm taşınmazlarını davalının eşi olan oğlu ...'e verdiği, vekaletname ile rayiç değerinden yaklaşık 10 kat daha düşük bir bedelle davalıya satış suretiyle temlik edildiği, davalının beyanı ile sabit olduğu üzere bu satışın gerçek bir satış olmayıp mirasbırakanın davadışı oğlu ...'in miras payına karşılık verildiği, dinlenen tanığın da bu beyanları doğrular şekilde beyanlarda bulunduğu, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakan tarafından davacılar lehine yapılan devirlerin olduğunu, kız çocuklarından mal kaçırmadığını, tam tersine geçmiş tarihlerdeki işlemler ile ...’den mal kaçırıldığını, davalının 03.06.2021 tarihli celsedeki beyanında mirasbırakan tarafından devirlerin esasen oğlu ...’e yapılacağını, ancak eşinin piyasaya borçları olması nedeniyle kendisi lehine tescil işleminin sağlandığını, bu durumun Mahkemece yanlış değerlendirilerek muvazaalı bir işlemmiş gibi kabul edilmesinin hatalı olduğunu, mirasbırakana ölene kadar davalının ve eşinin baktığını, davacılar tarafından hiç bir zaman mirasbırakan ile ilgilenilmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 03/02/2022 tarihli 2022/58 Esas 2022/154 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafa yapılmış bir temlik bulunmadığı, mirasbırakanın tespit edilen tüm taşınmazlarını tek oğlu olan dava dışı ...'nun eşi olan davalıya devrettiği, taşınmazların temlik değeri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunduğu, davalı asilin 03/06/2021 tarihli duruşmada dava konusu taşınmazların eşine verilmesi gerekirken haciz tehdidi nedeniyle kendisine verildiğini beyan ettiği, dava konusu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapılmış olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK’nin 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili    temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, aksi halde tenkis, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir

3.3.2. Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Somut olayda, davalı adına olan tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline ve kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının tümden iptaline karar verilip, davacıların miras payları oranında tesciline karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. SONUÇ:

Somut olayda, davalı adına olan tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline ve kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının tümden iptaline karar verilip, davacıların miras payları oranında tesciline karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. SONUÇ:

1-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile; hükmün 1. bendinde yer alan; “...Davanın kabulü ile davalıya ait Trabzon ili Arsin ilçesi Yalı Mahallesi 133 ada 16 parsel, 133 ada 22 parsel ve 33 ada 75 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1031 Esas, 2020/984 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki miras payları oranında davacılar adına tesciline,” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine; “...Davanın kabulü ile Trabzon ili Arsin ilçesi Yalı Mahallesi 133 ada 16 parsel, 133 ada 22 parsel ve 33 ada 75 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptali ile Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1031 Esas, 2020/984 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki miras payları oranında adlarına tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sair temyiz itirazlarının reddine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33553, Karar No: 2017/15026, Tarih: 20.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33553 E.  ,  2017/15026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 27.01.2013-21.09.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek, ihbar tazminatı, yol ücreti, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, asgari geçim indirimi ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili;davacının işyerinden kendisinin ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalışma süresi içerisinde bekçi olarak çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı davalıya ait inşaatta gece bekçisi olduğunu ancak çay ve temizlik işçisi olarak gösterildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının sadece bir ay gece bekçiliği yaptığını ardından büro katında çay ve temizlik işi yaptığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacının gece bekçisi olarak çalıştığını beyan etmişler, dosyaya sunulan davalı şirket tarafından ilgili makama hitaben yazılan 17.06.2013 tarihli yazıda davacının 27.01.2013 tarihinden itibaren gece bekçisi olarak çalıştığının belirtildiği görülmüştür. Dosyaya davalı işverence davacının temizlik işi yaptığına ilişkin herhangi bir delil sunulmamış, tanık dinletilmemiştir. Bu durumda mahkemece davacının çalışma süresi boyunca bekçi olarak çalıştığını ispatladığının kabulü ile fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının hesaplanması gerekirken 17.06.2013 tarihinden itibaren büro temizliği işine geçtiğinin kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4726, Karar No: 2006/7956, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4726 E.  ,  2006/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan,dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı,inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 264 ada 1 parsel sayılı 21850.81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içerisinde tapu kaydı ve taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce oluşturulan muhdesat bulunduğu dosya kapsamı ile sabit olduğu halde, mahkemece muhdesat hususunda hüküm kurulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2.maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi,ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece muhdesat yönünden araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, bu hususun kararda tartışılmaması ve bu yönden hüküm kurulmaması isabetli bulunmamaktadır. Temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.12.2006. gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4475, Karar No: 2019/11496, Tarih: 08.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4475 E.  ,  2019/11496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re’sen de temyize tabi hükmün sanık müdafisi tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece yapılan yargılama sırasında mağdurla ilgili Çukurova Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 27.10.2014 tarihli heyet raporunda ruhsal muayenesinde post travmatik stres bozukluğu tanısı konulan mağdurun yaşadığı tüm cinsel istismar eylemlerinin ruh sağlığının bozulmasına katkısının olduğu ancak hangi olayın ne oranda katkısı olduğu hususunda ayrım yapılamayacağının belirtilmesi karşısında sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesi ile arttırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde anılan maddenin tatbiki suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30498, Karar No: 2021/1600, Tarih: 16.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/30498 E.  ,  2021/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kovuşturma sırasında tanık olarak dinlenen ve araziyi kendisinin kullandığını beyan eden Hüseyin Şenol hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açılması halinde dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Davaya konu yerin kimin tarafından kullanıldığının ve ağaçların kimin tarafından kesildiğinın şüpheye mahal bırakmayacak şekilde kesin olarak tespit edilmesi bakımından; köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri ve civar taşınmaz sahipleri dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Hüseyin Şenol'un kovuşturma sırasında alınan beyanında iddianamede belirtilen ağaçların motorlu testere ile Şubat ayında çıkan yangında yangın söndürme çalışmaları sırasında orman işletme yetkilileri ve yangına müdahale eden halk tarafından kesildiğini beyan etmesi karşısında,mahkemece bu hususun katılan ... şefliğine sorulmasına karar verilerek müzekkere yazılmasına rağmen müzekkere cevabı beklenilmeden eksik kovuşturma sonucu karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.