muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1934, Karar No: 2022/957, Tarih: 10.02.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle, amcası olan mirasbırakanın kendisini evlat edindiğini, fındık ayında eşi ile birlikte mirasbırakana yardımcı olduklarını, eşinin tayini nedeniyle Terme'den taşındıklarını, varlıklı bir insan olan mirasbırakanın boşanması nedeniyle yalnız yaşadığını, fındık bahçelerinin bakımını yevmiye usulü yaptırdığını, son senelerde de davalının ürünleri alma karşılığında bakım yaptığını, murisin zilyetliğinde olan fındık bahçesinin de davalının eşine muvazaalı olarak ölünceye dek bakma akdi ile verildiğini, dava konusu taşınmazın da yedi kez el değiştirdiğini, mirasbırakanın da davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, ancak davalının kandırması ile vazgeçtiğini, davalı ile eşinin murisin aracını ve ruhsatlı silahını satıp parasını uhdelerine geçirdiklerini, tanıkların dava ölünceye kadar bakma akdi nedeniyle açılmış gibi beyanda bulunduklarını, mirasbırakanın beş gün önce satın aldığı taşınmazı satmak zorunda kaldığını açıklamanın mümkün olmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2021/418 Esas ve 2021/630 Karar sayılı ilamı ile; ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri ile toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmayışı, davalı ile dava konusu taşınmazın temliki işlemlerinde taraf olan dava dışı şahıslar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki, temlik edilen malın satış bedeli ile orantısızlığı sabit olan miktarı/değeri ve murisin tüm mamelekine oranı, temlikin makul karşılanabilecek bir sınırda bulunmayışı, mirasbırakanın terekesinden para çıkmayışı, satış bedelinin ödendiğinin davalı yanca kesin olarak kanıtlanamayışı, muvazaalı işlemin kamuflajı amaçlı olarak davalının tanışı/yakını olan dava dışı şahıs/şahıslar aracı kılınarak gerçekleştirilmiş olması, davalının murisin irade ve amacını bilen ve/veya bilebilecek durumda bulunması, hususlar birlikte gözetilip değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin davacı mirasçısından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle, muris muvazaası tespiti yapılırken içtihatlardaki kriterlere dikkat edilmediğini, Bölge Adliye Mahkemesinin delilleri değerlendirirken hataya düştüğünü, murisin ekonomik ve sosyal durumunu, mahkeme ve icra dosyalarını, murise kendisinin baktığı yönündeki tanık beyanlarını, hastane kayıtlarını, murisin iradesi kapsamında değerlendirmeden hüküm kurulduğunu, murisin hem borçları karşılığında hem de ölünceye kadar bakılmak için taşınmazı kendisine devrettiğini, davacı ile murisin uzun süredir konuşmadıklarını, 2006 yılında boşanıp yalnız yaşayan murisin devir tarihinde 80 yaşında ve ekonomik durumunun kötü olduğunu ve bakıma ihtiyacı olduğunu, aynı zamanda yeğeni olan davacının ve diğer akrabalarının murise bakmadığını, murisin elektrik ve suyunun kesildiğini, bakımsızlık nedeniyle apartmanın da çok kötü duruma düştüğünü ve oturan herkesin çıktığını, bunun üzerine murisin kendisinden kendisine bakmasını ve aynı yere taşınmasını istediğini, kendisinin çatı katını tadilat yaptırarak ailesi ve murisle birlikte orada yaşamaya başladığını, murisin esnafa olan borçlarını, Vakıfbank'taki kredi borcunu, dava konusu taşınmazın birikmiş elektrik, su ve vergi borçlarını ödediğini, murisin ayrıca 2B vasıflı arazinin zilyetliğini de eşine devrettiğini, dava konusu taşınmaza ve fındık bahçesine masraf yaptıklarını, Terme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/158 Esas sayılı davasındaki muris beyanlarının dikkate alınmadığını, murisin 2015 yılında trafik kazası geçirdiğini, 2016 yılından sonra da yatalak hale geldiğini ve sadece kendisinin baktığını, çatı katına inip çıkmak zor olduğu için taşındıklarını, muristen davacıya intikal eden başkaca taşınmazlar da bulunduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin bunları değerlendirmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Muris muvazaasında 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yukarıda (V/3.2.) numaralı paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre (IV/3.) numaralı paragrafta belirtilen şekilde kararın verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı 15.612,84 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16299, Karar No: 2013/19385, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/16299 E.  ,  2013/19385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, 13.03.2003-06.11.2009 tarihleri arasında davalıya ait... Hut işyerinde motorlu kurye olarak çalıştığını, işyerinde mesai saatlerinin haftanın 6 günü 12:00-22:00 olduğu halde 23:30' a kadar çalıştırıldığını, 16:00-18:00 saatleri arasındaki dinlenme molalarında dahi sipariş götürmesinin istenildiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep etiğinde tehdit edilerek psikolojik baskıya maruz kaldığını, bu nedenle işten çıkarılma korkusuyla çalışma saatlerinin eksik olarak gösterildiği ücret bordrolarını imzalamak zorunda kaldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmesi amacıyla keşide ettiği Beşiktaş 11. Noterliği’nin 20.10.2009 tarihli ihtarnamesinden bir sonuç alamayınca davalı şirkete İstanbul 5. Noterliğinden gönderdiği 6.11.2009 tarihli ihtarnamesi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, aylık asgari ücret+teslim edilen sipariş başına 0.20 kuruş prim ile çalıştığını, yol ücreti ve yemeğin işverence karşılandığını, tüm genel tatillerde çalıştığı halde ücretlerinin ve kullanmadığı son 20 günlük yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 10.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Davalı vekili, davacının 04.11.2009 tarihi ve sonrasında hiçbir haklı neden ve mazeret göstermeksizin işyerine gelmediğini, davacıya Beşiktaş 8. Noterliğinden keşide edilen 9.11.2009 tarihli ihtarname ile mazeretini bildirmesi ve işbaşı yapmasının istendiğini, bu esnada davacının ihtarname keşide ederek işbaşı yapmayacağını beyan ettiğini ve istifa yönündeki iradesini ortaya koyduğunu, istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini sonlandırdığından kıdem tazminatı alacağı bulunmadığını, işyerinde vardiya usulü çalışıldığından fazla mesai uygulaması bulunmadığını, sunulan haftalık puantaj listelerini davacının hiçbir ihtirazi kayıt koymadan imzaladığını ve haftalık çalışma saatinin 45 saati geçmediğinin açıkça görüldüğünü, şirkette saat ücreti ile çalışmış olup en son brüt 3.12 TL saat ücreti aldığını, davacıya genel tatillerde çalıştığı gün karşılığı almaya hak kazandığı ücretlerin ödendiğinin ücret bordroları ile sabit olduğunu, davacının ücret bordrolarını hiçbir ihtirazi kayıt koymadan imzaladığını, izin alacağı bulunmadığını, iş sözleşmesini sonlandırması üzerine kullanmadığı izinlere ilişkin ücretlerinin hesabına yatırıldığını, zamanaşımına uğrayan fazla mesai, izin ücreti ve genel tatil alacağı taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğinden, davacının, davalıya ait işyerinde 13.3.2003-6.11.2009 tarihleri arasında altı yıl, yedi ay, yirmiüç gün süreyle kurye olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, oniki günlük yıllık izinlerini kullanmadığı, mahkemece verilen ilk kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 10.07.2012 tarihli ilamı ile, 6100 sayılı yasanın 297., 298/2. ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurların hiç birisini taşımadığı anlaşılan hükmün bozulmasına, karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda işverence, 01.03.2006-03.12.2007 tarihleri arasına yönelik bir kısmı imzalı puantaj kayıtları ve imzalı ücret bordrolarının ilk kararın temyizi aşamasında dosyaya sunulduğu, bu belgelerin bir kısmında fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkuku yapıldığı, dosyaya sunulan banka kayıtlarına göre de davacıya 10.12.2009 tarihinde 289.60 TL yıllık izin ücreti ödemesi yapıldığı anlaşılmış olup, ödeme iddiası itiraz mahiyetin de olduğundan ve yargılamanın her safhasında ileri sürülebileceğinden, imzalı ücret bordrolarındaki imzalar konusunda davacının beyanı alınarak, imzanın davacıya ait olduğunun saptanması halinde bu sürelerin dışlanması, puantaj kayıtlarında belirtilen ödemelerin banka aracılığıyla davacıya ödenip ödenmediği belirlenerek, ödendiğinin tesbiti halinde bu sürelerinde dışlanması, banka kayıtlarında davacıya ödendiği anlaşılan 289.60 TL ile ilgili davacının beyanı alınarak yıllık izin ücreti ödemesi olduğunun tesbiti halinde mahsup yapılarak karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8023, Karar No: 2011/3639, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8023 E.  ,  2011/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ve vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, üçüncü kişi üzerine trafkte kayıtlı aracı davalıdan haricen satın aldığını, satış bedeli için senetler verdiğini, aracın üzerinde rehin bulunması, borçlarının olması nedeniyle kaydını üzerine alamadığını, aracında elinden alındığı halde davalının geçersiz araç satışı nedeniyle verdiği senetleri takibe koyduğunu bildirerek borçlu olmadığının tesbiti ile takibin iptaline,% 100 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Birleşen davasında da ödediği kısmın istirdadını talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne,% 40 oranda kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK.nun 72.maddesi uyarınca icra takibinde bulunan alacaklı aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için alacaklının takibinde haksız ve kötüniyetli olması gerekir.Davacı trafikte kayıtlı aracın satış bedeli olarak verilen 2010/8023-2011/3639

senetlerin, aracın elinden alınması ve satışın geçersiz satış olması nedeniyle takibe konamayacağından borçlu olmadığının tesbitin talep etmiştir.Davalı ise, esasen satıcı olmadığını, davacının üçüncü kişiden satın aldığını, satışın vadeli yapılmasının satıcı tarafından kabul edilmeyince kendisinin davacı adına üçüncü kişiye araç bedelini ödediğini,davacının da bunun karşılığında kendisine takibe konu senetleri verdiğini savunmuştur. Davalı davacıya borç olarak verdiği para karşılığı aldığı senetlerin tahsili için takip yaptığını savunmuş, takibe konu imzası itiraza uğramayan senetlere dayanmıştır. Tarafların bu iddia ve savunması, aralarındaki araç alım satımının haricen yapılması nedeniyle 2918 sayılı kanunun 20/d maddesi uyarınca geçersiz olması ve haksız ve kötüniyetli takip yaptığının ispat edilememesi de gözetilerek davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasındaki davalının, kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulmasına ilişkin cümlenin silinmesine yerine “davacının kötüniyet tazminatı talebinin koşulları oluşmadığından reddine”cümlesi eklenerek kararın düzeltilmesine ve bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 3.960,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27484, Karar No: 2015/3059, Tarih: 24.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27484 E.  ,  2015/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Asıl dava, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin yerinde olmadığının tespiti, karşı dava ise yersiz ödenen aylıkların istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, sakatlık indirimine dayalı olarak, 506 sayılı Kanunun 60/C-b uyarınca sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığının sakatlık oranının saptanmasına ilişkin çalışma gücü kaybı oranının tespiti için yapılan kontrol muayenesi sonucu çalışma gücü kaybının % 40'ın altına düşmüş olması nedeniyle, aylıkları başlangıç tarihi itibariyle kesilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden Maliye Bakanlığınca 2239 sayılı Vergi Usul Kanununun 31. maddesinde öngörülen yönteme göre belirlenen %55 oranındaki sakatlığı nedeniyle, vergi indiriminden yararlanma hakkı tanınmış olan sigortalıya 506 sayılı Yasanın 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlandığı, ancak, Kurumca kontrol muayenesine tabi tutulan davalı için Sağlık Bakanlığı .... EAH'nin 13.11.2008 tarih ve 8654 nolu raporu Kurum tarafından başvuru neticesinde inceleyen Maliye Bakanlığı Merkez Sağlık Kurulu, çalışma gücü kayıp oranının % 30 olduğunu bildirmiş, bunun üzerine aylıkları durdurulmuş ve başlangıç itibarıyla yersiz ödenenlerin tahsili istenmiştir.

506 sayılı Yasanın aylık bağlandığı tarihte yürürlükte olan şekli ile, 60/C-b maddesi, “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olan sigortalıların yaşları ne olursa olsun en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanacaklarını” öngörmekte olup, bu koşulların başında ise öncelikle ve özellikle “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arzetmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise, 199 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3239 sayılı Kanunla değişik 31/2 maddesine göre, sakatlık indiriminden yararlanmak için yetkili hastanelerin sağlık kurullarından alınan raporla Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına, yine, idarece karar verilmektedir.

Bu durumda, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair verilen bu idari kararın sigortalının tahsis talebiyle birlikte Kuruma ulaşmasıyla, diğer koşulların da varlığı halinde sigortalıya anılan Yasanın 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması da, yasal bir gereklilik olmaktadır.

506 sayılı Yasanın bahsi geçen 60/C-b maddesinde, 4958 sayılı Yasanın 34. maddesiyle yapılan değişiklik ile, “sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanılması dolayısıyla yaşlılık aylığına hak kazanarak yaşlılık aylığı almakta olanlar Kurumca kontrol muayenesine tabi tutulurlar” hükmü getirilmiş bulunmakla, bu gibilerin sakatlık indiriminden yararlanma koşullarını muhafaza edip etmediklerinin Kurum tarafından denetlenmesine ve değerlendirilmesine olanak tanınmıştır.

Ancak, bozma ilamından sonra yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Dairemiz bozma ilamında, SS Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporları gerek maluliyet oranı ve gerekse maluliyet başlangıcı bakımından oluşan çelişkinin giderilmesi istenmiş, uyulan bozma ilamı sonrasında Adli Tıp Genel Kurulu'nun verdiği 24.4.2014 tarihli raporda çalışma gücü kaybı başlangıcı belirlenmediği gibi, çalışma gücü kayıp oranının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ve balthazard formülüne göre belirlendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacı-karşı davalının %55’lik iş gücü kaybını gerektiren bulguların başlangıçta var olup olmadığı (diğer bir deyişle anılan raporun gerçek dışı düzenlenmiş olup olmadığı) konusunun üzerinde durularak, yöntemince araştırılıp irdelenmek suretiyle açıklığa kavuşturulması, ikinci olarak, bu ilk raporda yer alan bulguların o tarih itibariyle mevcudiyeti halinde, bu bulguların sonradan vaki tedavi ile iyileşme gösterip gösteremeyeceği, iyileşme gösterebilecek olguya sahip ise, o takdirde, sonradan düzenlenen raporlarda yer alan bulgular ve işgöremezlik dereceleri de irdelenmek suretiyle sakatlık nedeniyle bağlanan aylığın kesildiği tarih itibariyle tıbbi durumun belirlenerek, saptanacak bulguların davalının sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlandırıldığı ilk tarih itibariyle ve kazanılmış hakların korunması ilkesinden hareketle o tarihte yürürlükte bulunan, diğer bir anlatımla 18.03.1981 tarih ve 8/2620 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla belirlenen ”sakatlık indiriminden yararlanacak hizmet erbabının sakatlık derecesinin tesbit şekli ile uygulaması hakkındaki yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirmeye alınarak anılan yönetmeliğin değişik 3. maddesine göre çalışma oranı kaybı ve sakatlık derecesinin ve başlangıç tarihinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereği vardır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.