muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18240, Karar No: 2013/17576, Tarih: 12.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18240 E.  ,  2013/17576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 22/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., .... ve....Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. vekili, duruşmasız olarak temyizi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/11/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılarından ....Gazetecilik ve Matbaacıılık A.Ş. vdl vekili Avukat ... geldiler, diğer davalı ... adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalı ...'e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar .... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konusu yayının güncel olmaması nedeniyle manevi tazminatı gerektirmekte ise de; tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarının reddine, bozma nedenine göre davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden ...'den gayrı davalılar yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14292, Karar No: 2015/11764, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14292 E.  ,  2015/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17833, Karar No: 2015/22863, Tarih: 01.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/17833 E.  ,  2015/22863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, hafta tatili, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 03.03.1992 tarihinden itibaren davalı şirkete ait değişik yerlerdeki baraj inşaatlarında formen olarak çalışmaya başladığını ve bu çalışmasının işe girişten itibaren sürekli ve aralıksız olarak emekli olduğu 13.07.2012 tarihine kadar devam ettiğini, davalı şirketin tüm çalışmaların sosyal güvenlik kurumu'na bildirmediğini, en son net maaşının 2.078,87 TL olduğunu, çalıştığı süre boyunca sabah 07:00'da işe başladığını ve akşam 19:00'da işi bıraktığını, fazla çalışma alacaklarının kendisine ödenmediğini, yine haftasonları izin verilmediğini, cumartesi pazar günleri çalıştığını ancak hafta sonu çalışmasından dolayı kendisine ücret ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 12.07.2012 tarihinde emeklilik sebebiyle iş sözleşmesini feshettiğini, kendisine kıdem tazminatı ödeneceğinin bildirildiğini, şirketin ...'de yapmış olduğu iş sekteye uğraması sebebiyle kendilerine süre tanınmasının istendiğini fakat davacının beklemeyerek dava açtığını, davacının yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, fazla çalışma bedellerinin maaş ile birlikte banka hesabına yatırıldığını, davacının en son aldığı brüt maaşın 2.380,00 TL net maaşının ise 1.703,84 TL olduğunu, davacının hesabına haziran ayı maaşı olarak 1.816,87 TL yatırıldığını, bu miktarı asgari geçim indirimi tutarı 113,03 TL'nin dahil olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftalık oniki saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Her ne kadar mahkemece bordrolarda fazla mesai alacağının tahakkuk ettirildiğini ve buna göre davacının fazla mesai alacağını ispatlayamadığı gerekçesi ile fazla mesai alacağının reddine karar verilmiş ise de; davacıya ait bordroların bir kısmında fazla mesai tahakkukunun bulunduğu, fazla mesai tahakkukunun bulunmadığı dönemler bakımından davacının fazla mesai yaptığını ve ücretinin ödenmediği anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile dosyadaki ve emsal dosyalardaki tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının kışın haftalık altı saat, yazın haftalık oniki saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Hafta tatili ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Davacı haftanın yedi günü çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının hafta tatili izinlerini kullandığını beyan etmiştir. Davacı tanıkları haftanın yedi günü çalıştıklarını ancak iki ayda sekiz gün izin kullandıklarını beyan etmişlerdir. Davalı tanıklarıda Pazar günü çalıştıklarında yerine iki gün izin kullandıklarını belirtmişlerdir. Her ne kadar mahkemece tanık beyanlarına göre davacının haftasonu tatilleri yerine iki ayda bir sekiz gün izin kullandıklarını beyan etmelerine göre hafta tatili alacağının bulunmadığı gerekçesi ile hafta tatili alacağının reddine karar verilmiş ise de;davacının hafta tatili izinlerinin usulüne uygun olarak kullandırılmadığı sabittir. Dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabulü ile hafta tatili alacağının hüküm altına alınması gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35, Karar No: 2019/4485, Tarih: 30.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/35 E.  ,  2019/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş olup hükmün davacı-davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen davalı ... adına kayıtlı mesken yönünden mal rejiminin tasfiyesini ve fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL alacağın faiziyle tahsilini talep etmiştir. Birleşen dava yönünden, davaya konu aracın müvekkilin annesinden bağış yolu ile edinildiğini, banka hesaplarındaki paranın ise müvekkile ait olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili, birleşen dava dilekçesinde evlilik birliği içerisinde edinilen davalı kadın adına kayıtlı araç ile ... alım-satım, kuaför işletmekten elde ettiği gelir yönünden mal rejiminin tasfiyesini ve fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL alacağın faiziyle tahsilini talep etmiştir. Asıl dava yönünden ise; davaya konu meskenin bedelinin tamamının müvekkilin yakınlarının katkıları ile ödenerek satın alındığını, davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dava yönünden meskenin davalı-birleşen dosyada davacı ...'nin kişisel malı olduğu gerekçesiyle davanın reddine; birleşen dava yönünden dava konusu aracın davacı-birleşen dosyada davalı ...'in kişisel malı olduğu ve banka hesap hareketlerinde görülen meblağların ise davacı-birleşen dosyada davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Her iki taraf vekillerince yapılan temyiz itirazı üzerine Dairenin 2015/18789 Esas, 2016/8167 Karar sayılı ilamıyla, asıl dava yönünden davacı-birleşen dosyada davalının temyiz itirazlarının kabulüyle dava konusu 12 nolu mesken yönünden taşınmazın bedelinin kimin tarafından karşılandığına ilişkin olarak yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sadece tanık beyanları ile yetinilerek hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğuna işaret edilerek, davalı-birleşen dosyada davacının yakınları ve babası tarafından satıcıya ödendiği ileri sürülen satış bedeline ilişkin olarak banka kayıtları bulunup bulunmadığı varsa banka hareketlerinin bildirilmesi hususunda davalı-birleşen dosyada davacının delil listesinde belirtilen deliller toplanıp banka kayıtlarının bulunduğu yerden getirtilmesi, sonrasında toplanan tüm delillerle birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar verilmek üzere, birleşen dava yönünden ise davalı-birleşen dosyada davacının temyiz itirazının kabulüyle araçla ilgili yeterli araştırma yapılmadan sadece tanık beyanları ile yetinilerek hüküm tesis edildiğine işaret edilerek, davalı-birleşen dosyada davacı tarafın aracın devredilmesinden önce davacı-birleşen dosyada davalının annesinin SGK borcunun ödendiğini ve aracın bu şekilde devrinin sağlandığına dair savunması ile delilleri kapsamında araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmek üzere hüküm bozulmuştur. Davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı-birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava yönünden gerekçeli karar incelendiğinde Mahkemece, davalı-birleşen dosyada davacının babasına ait hesaptan 03/06/2009 tarihinde 7.500 euro, 21/05/2009 tarihinde 3.500 dolar çekildiği, davalı-birleşen dosyada davacının İş Bankasındaki hesabına eniştesi dava dışı ... tarafından meskenin alım tarihine yakın 18/05/2009 tarihinde 10.000,00 TL, 22/05/2009 tarihinde 6.000,00 TL, 01/06/2009 tarihinde 2.500,00 TL gönderildiği, tanık olarak beyanında parayı ev alımı için verdiğini beyan ettiği, yine davalı-birleşen dosyada davacının aynı hesabından 08/06/2009 tarihinde 89.373,00 TL para çıkışı olduğu tespitlerine yer verildiği, aksine ciddi ve inandırıcı delil, olaylar bulunmadıkça asıl olanın tanıkların gerçeği söylemiş olmaları olduğunun (HMK mad. 255 ), akrabalık veya diğer bir yakınlığın başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamacağı, dosyada davalı-birleşen dosyada davacı tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil bulunmadığı, davacı-birleşen dosyada davalı kadın tanığı Müyesser'in dahi taşınmazın kocanın babası tarafından alındığını açıkladığı dolayısıyla davalı-birleşen dosyada davacının TMK'nin 222/son maddesindeki karinenin aksini kanıtlanmış olduğu, bir başka anlatımla davacı kadının, davalı kocanın tanık beyanlarını değerden düşürecek ispatta bulunmadığı açıklanarak, 12 nolu mesken yönünden açılan davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 12 nolu meskenin tamamı kişisel mal olarak kabul edilmiş ise de dosya kapsamı incelendiğinde delilerin yanılgılı değerlendirildiği ve eksik inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır. TMK'nin 222. maddesinde "bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilir" hükmü düzenlenmiş olup, somut olayda davalı tarafın meskenin kişisel malları ile alındığını ispat yükümlülüğü altında olduğu tartışmasızdır. Tasfiyeye konu edilen meskenin 100.000,00 TL'ye satın alındığı ve mesken alınırken davalı-birleşen dosyada davacının babası ile eniştesinden para verildiği taraflar arasında ihtilafsız olup, uyuşmazlık bu paraların niteliği ve meskenin alım bedelinin ne kadarlık kısmını karşıladığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı-birleşen dosyada davacının eniştesinden gelen 18.500,00 TL para, davalı-birleşen dosyada davacının kişisel malı olarak kabul edilmiş ise de dosya kapsamındaki bilgi, belge ve gerekçeye esas alınan enişte tanık ...'nın beyanı incelendiğinde, paranın davalı-birleşen dosyada davacıya borç olarak verildiği ve bu borcun karşılığı olmak üzere davalı-birleşen dosyada davacının aracını eniştesine verdiği sabittir. Mesken alımında kullanılan bu 18.500,00 TL paranın edinilmiş mal olduğunun kabulü gerekir.

Öte yandan davalının babasının hesabından çekilen 3.500 dolar ve 7.500 euro cinsi paraların davalı-birleşen dosyada davacının kişisel malı olarak kabulü yerinde ise de söz konusu paraların meskenin edinme tarihindeki karşılığı tespit edilip alım bedeli olan 100.000,00 TL içindeki oranı hususunda bir değerlendirme yapılmaksızın, doğrudan taşınmaz alımının tamamına yettiğine dair kabul yerinde değildir. Hükme esas alınan davacı-birleşen dosyada davalı tanığı Müyesser beyanında "..bu ikinci alınan ve dava konusu edilen evin büyük kısmının davalı Remzinin babası ... tarafından karşılandı, kalan kısmı yani cüzi miktardaki bedelin ne şekilde ödendiğini bilmiyorum ancak müştereken ödendi diye tahmin ediyorum.." ifade etmiş olup, 3.500 dolar ve 7.500 euro cinsi para haricinde mesken alımında davalı-birleşen dosyada davacı erkeğin babası tarafından para ödendiği hususunun da davalı-birleşen dosyada davacı tarafça ispatlanamadığı dosya kapsamından sabittir. Mesken alınırken babadan gelen 3.500 dolar ve 7.500 euro cinsi para haricinde kalan kısmın aksi ispat edilemediğinden edinilmiş mallardan karşılandığının kabulü gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davalı-birleşen dosyada davacının babasından gelen yabancı döviz cinsi paraların meskenin edinme tarihi itibariyle karşılık gelen TL değerleri bulunup, ulaşılacak toplam miktar edinme tarihi itibariyle meskenin değeri ile oranlanarak davalı-birleşen dosyada davacının kişisel mal ile katkı oranı belirlenmelidir. Bu oran ile meskenin tasfiye tarihi itibariyle sürüm (rayiç) değeri çarpılmak suretiyle tespit edilecek miktar, meskenin tasfiye tarihi itibariyle sürüm değerinden düşülüp artık değere ulaşılmalıdır. Davacının artık değerin yarısı üzerinde katılma alacağı hakkı bulunmaktadır. (TMK mad. 236/1)

Yukarıda açıklandığı şekilde eksikler giderilip hesap yapılmak ve talep miktarı da gözetilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacı-birleşen dosyada davalı ... vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün asıl dava yönünden 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6953, Karar No: 2013/6983, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/6953 E.  ,  2013/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/189009

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/02/2011, 2010/218 (E) ve 2011/90 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre; sanık Salih hakkında mağdur Necmettin'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanık Salih'in bulunduğu grup ile mağdur Necmettin'in içinde yer aldığı diğer grup arasında çıkan kavgada, sanığın mağdurun yer aldığı gruptan kendisine bıçak çekildiğine ve önce karşı grubun saldırdığına ilişkin savunması, karşı grupta yer alan tanık Hogir'in ise üzerinde bıçak olduğuna yönelik beyanları karşısında; mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi yapılarak, haksız tahrik yönünden uygulamaya esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğunun karar yerinde belirtilmesi gerektiği düşünülmeyerek, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak,5271 sayılı CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7555, Karar No: 2016/8156, Tarih: 31.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7555 E.  ,  2016/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ...ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 110,169 ve 267 parsel sayılı arazilerindeki kayısı ağaçlarının zarar gördüğünden bahisle don afeti desteği müracaatı üzerine beyanı esas alınarak ilçe tarım müdürlüğü tarafından don afeti desteği yapıldığı, ihbar üzerine yapılan keşifte 110 nolu parseldeki arazinin tamamında kayısı fidanı tespit edildiği, diğer arazilerinin tamamında ise kayısı ağacı bulunduğunun belirlendiği, ayrıca İl Hasar Tespit Komisyonunca beş yaş altı kaysı fidanlarına ödeme yapılmamasına karar verildiği, ayrıca sanığın bulunduğu çiftçi kayıt sisteminde söz konusu 110 nolu parselde 2007 yılında buğday ekili olduğunun, 169 ve 267 nolu parsellerde ise fiğ ve arpa ekili olduğunun görüldüğü, bu nedenle sanık hakkında haksız yere destekleme aldığı iddiası nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olay nedeniyle mahkemece sanık hakkında dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.