muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1426, Karar No: 2007/2426, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1426 E.  ,  2007/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Ayvabeyi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8963, Karar No: 2012/14531, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8963 E.  ,  2012/14531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Bozma öncesi hükme esas alının 03.04.2008 havale tarihli bilirkişi raporunda fındığın dekara veriminin 150 kg.; üretim giderleri toplamının ise 225,00-TL olarak alınmış olduğu; net gelirine fındık odunu ve kuru otun da dahil edildiği ve bu hususların usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası fındık veriminin 125 kg.; üretim giderlerinin ise 295,00-TL olarak alınıp irtifak bedeli hesabı yapan bilirkişi kurulu ek raporu üzerinden resen hesaplama yapılarak, kuru ot ve odunun geliri de çıkartılmak suretiyle eksik bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26077, Karar No: 2013/23046, Tarih: 23.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26077 E.  ,  2013/23046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-... Güvenlik Koruma ve Özel Eğitim

Hizmetleri A.Ş.

2-K.T.Ü. Rektörlüğü vekili

Av...

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı KTÜ Rektörlüğü vekili ile ... Güvenlik Koruma ve Özel Eğitim Hizmetleri AŞ. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından yazılı bir bildirimde bulunulmaksızın "yeni yılın ilk nöbet listesinde isimleri bulunmayanların iş sözleşmeleri feshedilmiştir" şeklinde hukuka ve iş ahlakına aykırı açıklama ile feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, işe alım ve çıkarmalarda karar merciinin diğer davalının tasarrufunda olduğunu, ihale ile alınan işin 31.12.2012 tarihinde sona erdiğini, yeni ihaleyi bir başka firmanın aldığını, davalı üniversitenin işçi azaltılmasına gittiğini, 80 işçiden 16 kişiyi işten çıkardığını ve kalan 64 kişi ile işe devam kararı alınmış olduğunu, şirket bünyesinde çalışan 80 işçiden 64 kişinin yine aynı yerde yeni firma ile işe devam etmelerinin bu kişilerin gerçek işverenlerinin diğer davalı olduğunu gösterdiğini, 2013 yılında yapılan yeni ihalenin bir başka firma tarafından alınması ve yeni firmanın davacının da içinde bulunduğu 16 kişiyi işe başlatmaması, davacının ihtar edilmesine rağmen yeni işyeri planlaması için şirkete müracaat etmemesi nedeniyle feshin yapıldığını, feshin yazılı olarak ve sebebinin de açık ve net gösterilmek suretiyle yapıldığını, yapılan feshin geçerli nedenlere dayandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, ise davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığından iş güvencesi kapsamında olmadığını, taraf ve husumet itirazında bulunduklarını, davacı ile hizmet ilişkilerinin olmadığını ve güvenlik işinin ihale edildiğini, ihaleyi davalı şirketin kazandığını, davacının davalı şirket işçisi olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını zira işin tamamının ihale edildiğini bildirerek davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı nedenle yapıldığının davalı tarafça ispatlanamadığı ve dinlenen tanık beyanı ile de davacının, davalı şirket tarafından fesih tarihinden sonra öncesinde beyan edildiği gibi başka işyerlerinde çalışması yönünde herhangi bir planlama yapılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, feshin haklı nedenle yapıldığının davalı tarafça ispatlanamadığı ve dinlenen tanık beyanı ile de davacının, davalı şirket tarafından fesih tarihinden sonra öncesinde beyan edildiği gibi başka işyerlerinde çalışması yönünde herhangi bir planlama yapılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak dosya içeriğinde yer alan 19.11.2012 tarihli davalı şirket tarafından düzenlenen ihtarnamede, "31.12.2012 tarihinde KTÜ Tıp Fakültesi...Hastanesi ile yapılan sözleşme biteceğinden işyerinin şirket yönünden kapanacağı, ....sözleşmenin 6.maddesine istinaden Trabzon ili başta olmak üzere diğer illerdeki Özel Güvenlik Hizmetleri işinde (seçme hakkı tarafınıza bırakılmıştır) görevlendirilmek üzere nakliniz yapılacaktır. Tüm bu nedenlerle yeni işyerinizin neresi olacağı konusunda planlama yapılacağından, ihtarnamenin tebliğinden itibaren 21.12.2012 tarihine kadar .... Trabzon şirket adresine yazılı olarak müracaat etmeniz ve müracaatına istinaden kendisine tebliğ edilecek yeni işyerinde 01.01.2013 tarihinde de işe başlamanız, 21.12.2012 tarihine kadar müracaat edilmemesi halinde 31.12.2012 tarihinde şirket tarafından tek taraflı olarak iş sözleşmesinin feshedileceğinin" ihtar edildiği görülmüştür. Bu ihtarname davacı tarafından itirazsız olarak imzalanmıştır.

Davacıya ait iş sözleşmesinin 6.maddesinde de " Personel, gerektiği takdirde işyeri içinde unvanı veya niteliği benzer yahut birbirine yakın başka işlerde veya muvafakat aranmaksızın geçici ve devamlı olarak işveren tarafındana görevlendirilebilir. Personel görülen işin niteliğinde benzerlik olması şartıyla personellerin işverene bağlı diğer şehir içindeki bir başka işyerine nakledilebilir" şeklinde düzenleme olduğu görülmüştür

Davacıya "...19.11.2012 tarihinde tebliğ edilen ihtar gereği 31.12.2012 tarihinde iş sözleşmesi ve KTÜ Tıp Fakültesi...Hastanesi ile sözleşmenin biteceğinin bildirildiği, dolayısıyla işyerinin şirket yönünden kapandığı, iş sözleşmesinin 31.12.2011 tarihinde feshedildiği" bildirilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı, çıkarılan kişilere herhangi bir şekilde başka bir yerde çalışma için öneri götürülmediğini başka bir iş teklifi de yapılmadığını, duymadığını, fesih nedeninin işçi azaltılması olduğunu beyan etmiş iken aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısmı dosyalarda ise davalı firma tarafından ihale döneminin bitmesinden önce kendilerine ihale dönemi bittikten sonra firmaya müracaat ederek firmanın başka yerdeki işlerinde çalıştırılacağının söylendiğini ancak işten çıkarmadan sonra firma yetkililerinin kesinlikle işten çıkarılanların firmanın başka işlerinde çalıştırılmaları yönünden herhangi bir beyanları olmadığını yani fesihten önce bu konuda söylediklerinin sözde kaldığını işten çıkartılan hiç kimseye yeni bir iş teklif edilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

Davacı tanığının bu beyanlarına davacı vekili, itiraz etmemiştir. Aynı zamanda yargılama süresince dosyaya sunulan 19.11.2012 tarihli ihtarnameye yönelik de herhangi bir itirazda da bulunmamıştır.

Dolayısıyla davalı işveren tarafından ihale süresi biteceği için fesihten 1 ay kadar önce tebliğ ettiği ihtarname ile 21.12.2012 tarihine kadar yazılı müracaat edilerek yeni işyerinin belirlenmesi istenmiş ise de davacının itirazsız imzaladığı bu ihtarname uyarınca belirtilen tarihte ve fesihten önce işverene müracaat ederek yeni işyerinin belirlenmesi konusunda bir davranış sergilemediği, bu arada ihale süresinin sona erdiği ve ihaleyi bir başka şirketin aldığı, yeni ihalede işçi sayısının azaltılmış olduğundan içinde davacının da olduğu bazı işçilerin hastanede işe başlayamadığı olayda davalı işverenin feshin son çare olması ve ihale süresi sona eren alt işverenin kendi işçilerini başka işyerlerinde görevlendirmesi gereği olarak fesih öncesi Trabzon da işverenin başka işyerlerinde çalışması konusunda seçme hakkı kendisine tanınmak suretiyle yeni işyerinin belirlenmesi için gerekli olan bildirimde bulunmasına rağmen davacının süresi içinde işverene müracaat etmemiştir. Davacının müracaat etmemesi nedeniyle ve ihale süresinin de sona ermesi karşısında davalı işveren tarafından yazılı fesih bildirimin işçiye tebliğ edildiği, tebliğ edilen fesih bildiriminde 19.11.2012 tarihli ihtardan da bahsedildiği ve böylece işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddi gerekir. Yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... Güvenlik AŞ. tarafından yapılan 30,00 TL posta giderinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/626, Karar No: 2022/10557, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/626 E.  ,  2022/10557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafisi ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2022 tarihinde sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 30.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 30.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2023/556, Karar No: 2023/3996, Tarih: 25.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/556 E.  ,  2023/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı ... vekili yönünden esastan reddine, davacılar vekili yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ile davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1693 ada 3 parsel sayılı taşınmaza davalı idarece yol ve kaldırım yapılmak suretiyle fiilen el atıldığından bahisle kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ilişkin görev, yetki ve sorumluluğun ... Belediyesinde olduğunu, davanın 31120 numaralı parselasyon ve inşaat planı kapsamında çocuk bahçesi olarak 1693 ada 3 numaralı parselden 77 m²nin 5213 ada 11 numaralı parsele tescil edilmesi gerekirken 5213 ada 11 parselin tapu müdürlüğünce Maliye Hazinesi adına tescilinin yapılması ve sehven düzenlemeye alınmayan 67 m²lik miktar nedeniyle toplamı olan 144 m²nin 1693 ada 3 parselin uhdesinde yaşaması nedeniyle açıldığının anlaşıldığını, bilirkişi raporunun 2.sayfasında 144 m² alanın çocuk bahçesi olarak tespit edildiğini, dağıtım cetvellerinde görülen 31120 numaralı parselasyon planı ile 1693 ada 3 numaralı parselden çocuk bahçesine 77 m²lik miktarın tahsis edildiğini, bilirkişi raporunda belirtilen 144 m²lik tespitin yanlış olduğunu, bilirkişi raporunda 144 m²lik alanın çocuk bahçesi olarak ayrılmış olması nedeniyle taşınmazın imar parseli olarak değerlendirileceğinin belirtildiğini, buna göre taşınmaza değerleme yapıldığını, 77 m²lik kısmın çocuk bahçesi olarak şuyulandırılması ve kalan 67 m²lik kısmın 6193 ada 3 sayılı parselin uhdesinde kalması nedeniyle bu kısmın kadastro parseli olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI