muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10774, Karar No: 2016/910, Tarih: 19.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10774 E.  ,  2016/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK. m. 174/1) ve manevi (TMK. m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.01.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/57, Karar No: 2012/246, Tarih: 28.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/3-57 E.  ,  2012/246 K.**

* YAYIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

* MANEVİ TAZMİNAT

* BASIN ÖZGÜRLÜĞÜNÜN KULLANILMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 24

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 25

* BASIN KANUNU (5187) Madde 1

* BASIN KANUNU (5187) Madde 3

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Bakırköy 6.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen  10.12.2009 gün, ve 2008/615E.,2009/1460 K sayılı kararın incelenmesi  davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,Yargıtay  3.Hukuk Dairesinin 17.06.2010 gün ve 2010/10010 E.,10939K. sayılı ilamı ile;

(...Dava yayın yoluyla kişilik hakkına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin  olup, mahkemece  iddia sabit görülerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu  26.04.2008 günlü ve "Ergenekon Yüksekova çetesine uzandı" başlıklı yayında, davacının ismide belirtilerek çete ve  soruşturma hakkında bilgiler yazılmıştır. Davacının çete soruşturması sonucunda yargılanıp beraat ettiği  anlaşılmaktadır. Mahkemece beraat sonucu açıklanmaksızın yapılan  yayının kişilik hakkına saldırı oluşturduğu  benimsenmişse de; dosyadaki bilgi, belge ve açıklamalar ile yayın içeriği incelenip  değerlendirildiğinde, yayının bütünü  itibariyle kamuoyuna  güncelliği bulunan ve devam eden bir soruşturma hakkında bilgi verme aydınlatma amacı taşıdığı, doğrudan yada dolaylı olarak davacıyı hedef alarak suçlu imiş gibi  gösterme  yada halen yargılanıyor gibi gösterme amacı taşımadığı  ilgisi nedeniyle daha önceki soruşturma hakkında bilgiler yazıldığı, bu bağlamda davacının adının da yazılmasının  yayının  bütünlüğü içinde ayrıntı niteliği taşıdığı,davacının "yüksekova çetesi diye adlandırılan " soruşturma ve koğuşturmaya tabi tutulup yargılanması olgusunun gerçekliği karşısında, yargılama sonucunun yayında  belirtilmemesinin kişilik hakkına  saldırı oluşturmadığı,  konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık bulunduğu, böylece dava konusu yayının hukuka uygun olduğu sonuç ve kanatine  varılmıştır. Şu durum karşısında  davanın reddedilmesi gerekirken kabulüne  karar verilmesi  bozmayı gerektirmiştir.…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 28.03.2012 gününde yapılan ilk görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33335, Karar No: 2017/11772, Tarih: 22.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33335 E.  ,  2017/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 14.04.2008-13.01.2016 tarihleri arasında davalı firmada ilaç mümessili olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin 13.01.2016 tarihinde geçerli bir hukuki sebep gösterilmeksizin tek taraflı feshedildiğini, feshin kanuni geçerli bir sebebe dayandırılmadığını beyanla müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine, boşta geçen süreye ilişkin ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili; davanın haksız, mesnetsiz ve hukaka aykırı olduğunu, davacının iş sözleşmesinin sokağa çıkma yasağından dolayı feshedildiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip edilmediğine dayanmaktadır.

Davacıya elden tebliğ edilen 13.01.2016 tarihli fesih bildiriminde davacının iş sözleşmesi; artan terör olayları ve ilan edilen sokağa çıkma yasağından dolayı davacının fiilen görevini ifa edememesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/3 maddesine dayanılarak feshedildiği yazılıdır. Davalı taraf cevap dilekçesinde de ilan edilen sokağa çıkma yasağı ve bu yasağın Yasanın aradığı bir haftadan fazla sürmesi nedeniyle davacının sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyan etmiştir.

Davacıya elden tebliğ edilen 13.01.2016 tarihli fesih bildiriminde davacının iş sözleşmesi; artan terör olayları ve ilan edilen sokağa çıkma yasağından dolayı davacının fiilen görevini ifa edememesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/3 maddesine dayanılarak feshedildiği yazılıdır. Davalı taraf cevap dilekçesinde de ilan edilen sokağa çıkma yasağı ve bu yasağın Yasanın aradığı bir haftadan fazla sürmesi nedeniyle davacının sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyan etmiştir.

Davacının sözleşmesinin feshedilmesine neden olan olaylar, artan terör olayları ve ilan edilen sokağa çıkma yasağının ilanıdır. Bu sebeplerin zorlayıcı neden olduğunun kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak davalı vekilinin sunmuş olduğu vekaletnamede davalı şirketin adresi .../.../İstanbul, şirket yetkilisinin adresi; .../İstanbul olarak görünmektedir. Davacının çalıştığı yer ... ilçesi olup davacının sözleşmesinin feshine sebep terör olayları ve bu olaylar nedeniyle sokağa çıkma yasağı ilan edilmesi ... ilçesinde gerçekleşmiştir. Bu durumda davalı şirketin münhasıran ... ilçesinde faaliyet göstermediği, ...’den başka faaliyet gösterdiği işyerlerinin de olduğu anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun’un "İşverenin Haklı Nedenle Derhal Fesih Hakkı" başlıklı 25 maddesinin 3. fıkrasında, “İşçiyi işyerinde bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan zorlayıcı bir sebebin ortaya çıkması.” durumu zorlayıcı neden olarak düzenlenmiştir. Somut olayda davalı işverenin yalnızca ... ilçesinde faaliyet göstermediği, ... çapında birden fazla işyerinin olduğu anlaşıldığına göre davacı işçinin ... ilçesinden başka işyerlerinde çalıştırılması imkanı olduğunun kabulü gerekir. Somut olay yönünden davalının, davacıyı diğer işyerlerinde çalıştırması veya en azından bu yönde davacı işçiye teklifte bulunması daha hakkaniyetli bir çözümdür.

Davacının izah edildiği üzere başka işyerinde çalıştırılmayarak sözleşmesinin feshi yoluna gidilmesi bozma nedeni olup 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, İlk Derece Mahkemesi hükmünün ve İstinaf Mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin ve İstinaf Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafça sarf edilen, 341,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir suretin İstinaf Mahkemesine gönderilmesine,

9-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7032, Karar No: 2017/5403, Tarih: 02.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/7032 E.  ,  2017/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... Temizlık Taahhüt İnşaat Turızm Medıkal San. ve Tıc.Ltd.Ştı. Mn Temizlık A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketler ile temizlik hizmet alımına ilişkin sözleşmeler yapıldığını, dava dışı işçi ...'in söz konusu şirketler bünyesinde çalışırken sözleşmesinin haksız fesh edildiğini ileri sürerek kıdem tazminatının faizi ile birlikte ödenmesi için bakanlıkları aleyhine dava açması neticesinde 22/07/2013 tarihinde yapılan toplam 4.381,58 TL lik ödemenin ödeme tarihinden itibaren yasal faizden az olmamak üzere ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne; 295,81 TL nin 12/07/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ... Turizm Madencilik Enerji İthalat ve ihracat ve ticaret Ltd Şti. Den, 2.600,56 TL nin 12/07/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ... temizlik taahhüt inşaat Medikal San. Tic. Ltd Şti. Den, 485,21 TL nin 12/07/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı MN Temizlik hizmetleri Taahhüt gıda İnşaat Medikal Sanayi ve Tic. A.Ş den alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Temızlık Taahhüt İnşaat Turizm Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medıkal San. ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece davalı ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medıkal San. ve Tic. A.Ş. yönünden 485,21 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı ... Temızlık Taahhüt İnşaat Turizm Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalı ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medıkal San. ve Tic. A.Ş.’nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince davalı ... Temızlık Taahhüt İnşaat Turizm Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4780, Karar No: 2024/7390, Tarih: 03.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4780 E.  ,  2024/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2019/7684 Değişik iş

SUÇ :Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 tarihli ve 2019/165543 Soruşturma, 2019/95859 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 31.12.2019 tarihli ve 2019/7684 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 31.12.2019’da kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2023/2814 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87743 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87743 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin, müşteki ile şüphelinin aralarında adi yazılı satış vaadi sözleşmesi düzenlediği, bu sözleşme uyarınca müştekinin şüpheliye ödeme yaptığı, ancak şüphelinin sözleşmede üstlendiği taşınmazı müştekiye teslim etmeyerek üçüncü bir kişiye sattığı, müştekiyi bu şekilde dolandırdığı iddialarını içeren dilekçe ile şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, söz konusu uyuşmazlığın hukuk mahkemeleri nezdinde çözümlenebileceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,