muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2283, Karar No: 2018/4407, Tarih: 07.06.2018

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tescil ve TMK’nın 713. maddesi gereğince tescil isteğine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1968 yılında seri bazda yapılıp 23.09.1969 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 09.07.1992 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde genel arazi kadastrosu işlemi 1963 yılında yapılmış ve sonuçları 01.11.1965 ila 02.12.1965 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğu gibi yapılan inceleme, araştırma ve uygulamada hükme yeterli değildir. Hükmün kapsamı 6100 sayılı HMK’nın 297. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. HMK’nın 297/2 maddesinde ise “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir. Ancak, mahkemece anılan yasal düzenleme gözardı edilerek infazda duraksama yaratacak şekilde fen bilirkişi raporuna gönderme yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş olup, tespit hükmü kurulan taşınmazlar ile feragat edilen taşınmazların ada ve parsel numarası ile yüzölçümleri hükümde yazılmamıştır. Ayrıca, davacılar vekili 07.02.2012 havale tarihli dilekçe ile bir kısım parsellere ilişkin davadan feragat ettiği, vekaletnamesinde de davadan feragat yetkisi bulunduğu halde, feragat edilen taşınmazlara ilişkin açılan davanın feragat yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yerel mahkemece “vazgeçilen kısımla ilgili uyuşmazlık sona erdiğinden davacı tarafın vazgeçtiği kısımla ilgili uyuşmazlık hakkında HERHANGİ BİR KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” yönünde hüküm kurulmuştur. Bu haliyle hüküm infaza elverişli olmadığı gibi HMK’nın 297. maddesine de uygun değildir.

Diğer taraftan, davaya konu taşınmazlardan 267 ada 5, 6, 7 ve 8, 268 ada 2 ve 6, 274 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar 12.09.2002 tarihinde imar uygulaması sebebiyle Hazine adına tapuya tescil edilmiş ise de daha sonra ... tarafından Hazine aleyhine açılan dava üzerine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/221 E. - 2007/185 K. sayılı kararıyla ada 1 ve 7 sayılı parsellerin ... adına, diğer taşınmazların ... ve Hazine adlarına tapuya tescillerine karar verildiği, kesinleşmekle tapuda ... ve Hazine adlarına paylı mülkiyet üzere tescil edildikleri halde, mahkemece ... davaya dahil edilmeden yokluğunda yargılama yapılarak 267 ada 5 ve 8 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların zilyet olduklarının tespitine yönünde hüküm kurulmuştur.

Yine, davacılardan ... dava sırasında ölmüş olup dava mirasçılarına ihbar edilmemiştir.

Yine, davacılardan ... dava sırasında ölmüş olup dava mirasçılarına ihbar edilmemiştir.

Öte yandan, çekişmeli taşınmazların üzerinde halen kızılçam ağaçları bulunduğu halde, Orman Yönetimi davaya dahil edilmemiştir. Ayrıca, 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun 1/2. maddesi ile Antalya Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülkî sınırları olarak genişletilmiş; bu sınırlar içinde kalan köy ve beldelerin tüzel kişilikleri sona ererek bağlı bulundukları ilçe belediyelerine mahalle olarak katılmışlardır. Bu nedenle, büyükşehir sınırları içinde yer alan ... Beldesinin tüzel kişiliği sona ermiş olup, 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca, yerine, bağlı bulunduğu ... İlçe Belediye Başkanlığı geçmiştir. Bu durumda; 5216 sayılı Kanun hükümleri ve 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, ... Beldesinin bağlı bulunduğu Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığının huzuruyla davanın görülmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Bilindiği üzere, taraf sıfatı 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 114/1-d maddesi uyarınca dava şartı olup istek olmasızın resen gözetilmelidir.

Bunlardan ayrı; davaya konu olan taşınmazların bir kesiminin tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/598 Esas sayılı dosyasında davalı olduğuna dair şerh konulduğu halde, anılan dava dosyası getirtilip incelenmemiş, dava edilen taşınmazların aynına ilişkin dava olup olmadığı belirlenmeden, esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Yine, davacılar tarafından çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanda yapılan imar uygulamasının iptali istemiyle dava açıldığı, Antalya 1. İdare Mahkemesinin 2004/819 E. - 2005/1276 K. sayılı kararıyla imar uygulamasının iptaline karar verildiği, temyiz üzerine Danıştay 6. Hukuk Dairesinin 2006/725 E. - 2008/2014 K. sayılı ilamıyla davacıların tapu maliki olmadıkları, dava açma ehliyetlerinin bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirterek bozulduğu halde, mahkemece anılan davanın sonucu da araştırılmamıştır.

Bunlardan ayrı işin esasına gelince; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 18.11.2011 havale tarihli raporda; çekişmeli yerlerin 23.09.1969 yılında ilan edilerek kesinleşen orman tahdidi dışında oldukları, 09.07.1992 tarihlerinde ilân edilerek kesinleşen orman tahdidinde de değişiklik bulunmadığı, 1960’lı yılların aktüel durumunu gösterir 1963 baskı tarihli memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda, 1980’li yılların başlarını gösterir 1983 tarihli memleket haritasında 248 ada 1 ve 2, 266 ada 15, 268 ada 1, 6 ve 7, 274 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların açık alanda, geriye kalan taşınmazların ise yeşile boyalı çalılık alanda görüldükleri, 1964 yılında düzenlenen amenajman planında çalılık alan,1983 yılında düzenlenen amenajman planında ormanlık alan içinde gözüktükleri, 1958 çekim tarihli hava fotoğrafında çalılık, 1972 çekim tarihli hava fotoğrafında kısmen ormansız alan, kısmen çalılık alan içinde gözüktükleri, dalgalı yapıda oldukları, klizimetre ile yapılan ölçüme göre batıya doğru %2-6 eğimli oldukları, üzerlerinde 14 tane 20, 40, 50 yaşlarında kızılçam ağaçları bulunduğu, 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi uyarınca eğimleri %12’nin altında olduğundan orman sayılmayan yerlerden oldukları belirtilmiştir. Ancak anılan raporda eğim ölçer kullanılmak suretiyle taşınmazların halihazırdaki eğim durumu belirlenerek çekişmeli yerlerin 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi uyarınca orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış olup, sonradan teraslama vb müdahalelerle eğimin düşürülmesi ihtimali karşısında münhanili kadastro paftası, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle çekişmeli yerlerin gerçek eğimleri tespit edilmemiştir.

Kaldı ki, ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen 02.01.2012 havale tarihli raporda; dava edilen yerlerin engebeli bir arazi yapısına sahip olduğu, bazı kesimlerin %10-12, bazı yerlerin ise %2-3 eğimli bulunduğu, alan içerisindeki yol çalışmaları ve diğer tesviye işlemleri sonucu toprağın orijinal yapısının bozulduğu açıklanmıştır.

6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinde “funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır. Teraslama ve hafriyatla taşınmazın eğiminin düşürülmesi taşınmazın gerçek niteliğini değiştirmez. Bilimsel yönden eğimi % 12’nin üzerinde

6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinde “funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır. Teraslama ve hafriyatla taşınmazın eğiminin düşürülmesi taşınmazın gerçek niteliğini değiştirmez. Bilimsel yönden eğimi % 12’nin üzerinde

olan taşınmazların toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edildiği gibi 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesinde % 12'den fazla eğimli olan maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve 26/j maddesinde bu tür yerlerin orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve aynı maddenin ikinci fıkrasında bu yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman kadastrosu sınırlarının dışında bırakılmış olmasının orman olma niteliğini ortadan kaldırmayacağı ve 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince de herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış orman olması nedeniyle her zaman orman sınırları içine alınabileceği hükme bağlanmıştır. Kaldı ki, yörede orman kadastrosu seri usulde yapılmış olup, o orman serisinin dışında kalan yerlerde orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukukî durumlarının eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanması, üzerlerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin de incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir.

Diğer taraftan, davacılar ırsen intikal, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanak tescil davası açmış olup, yerel bilirkişi ve davacı tanıkları da dava edilen yerlerin davacıların murisi ... tarafından imar ihya edildiğini, ölümünden sonrada mirasçıları olan davacılar tarafından eklemeli olarak 50 yılı aşkın süreyle kullanıldığını ifade etmişler ise 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14 ve 17. maddeleri ile TMK’nın 713. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında dava edilen taşınmazların niteliğinin, imar ihya edildiklerinin ve üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadıklarının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen streoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip kesin olarak belirlenmesi gerekir. Somut olayda mahkemece, anlatılan biçimde bir araştırma ve inceleme de yapılmamıştır.

Bu sebeple, mahkemece öncelikle davaya konu edilen feragat edilmeyen taşınmazların son güncel tapu kayıtları tapu müdürlüğünden getirtilerek davada taraf olarak yer almayan tapu maliklerine, 267 ada 5 ve 8 parsel sayılı taşınmazların paylı maliklerinden ...’a, Orman Yönetimine, ... Belediye Başkanlığı ile Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığına dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılmalı, dava sırasında ölmüş olan davacılardan ...’ın mirasçılarına dava ihbar edilmeli, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/598 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenmeli, eldeki dava ile aralarında fiili ve hukuki irtibat var ise her iki dava birleştirilmeli, imar uygulamasının iptaline ilişkin davanın sonucu araştırılmalı, yöreye ait en eski ve dava tarihinden 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş ... hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, münhanili kadastro paftası, halihazır harita, dava konusu taşınmazlar ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine bulundukları yerlerden getirtilerek, bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile iki yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı;tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile

iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi, incelenmeli, yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli yerlerin konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, ayrıca hava fotoğrafları stereoskop aleti ile inceletilip çekişmeli taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü belirtir şekilde rapor alınmalı, yine münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılarak (örneğin eş yükselti eğrili topoğrafik harita üzerinde münhanilerin sayıları, yani yükseklik farkları ile bu yükseklik farklarının teşkil ettiği açıların tanjantları esas alınarak) taşınmazların gerçek eğimleri belirlenmeli, varsa % 12 ve altında olan bölümleri ile % 12 üzerinde eğimli olan bölümleri ayrılmalı ve bu bölümlerin infaza elverişli bir biçimde krokisi düzenlettirilmeli, açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde bu kez fen, orman ve ziraat bilirkişi tarafından dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin olarak dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası, 1/20000 ve 1/25000 ölçekli ... hava fotoğrafları, topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası 1/5000 ve 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir rapor alınmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması aynı maddenin, 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri nazara alınarak yapılmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre HMK’nın 297

. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması aynı maddenin, 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri nazara alınarak yapılmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre HMK’nın 297. maddesine uygun şekilde infaza elverişli hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/699, Karar No: 2015/2160, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/699 E.  ,  2015/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/940-2015/36

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 06.06.2014 gün ve 2014/337 E. 2014/453 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/23009 E. 2014/26236 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.