muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14598, Karar No: 2013/20252, Tarih: 11.11.2013

507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesinde “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde çıkarılmak zorunda” olduğu bildirilmiş İlgili Yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıların murisinin Bismil Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydına istinaden 22.3.1985 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olarak tescil edildiği, oda kaydının 17.10.1979-30.6.1993 şeklinde olduğu, vergi kaydı ile esnaf ve sicil kaydının bulunmadığı, 01.05.1999 tarihi itibari ile aylık bağlandığı, kurumca oda kayıtlarında yapılan teftiş sonucunda davacıların murisinin oda kaydına istinaden kazandığı sigortalılık süresinin iptaline, hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, Bismil Esnaf Odası yöneticileri ve üyelerinden oluşan 59 kişi hakkında resmi evrakta sahtekarlık suretiyle Kamu Kuruluşunu dolandırmak suçlarından ... 3.Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve dolandırıcılık suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeni ile, resmi belgede sahtecilik ve bu suça iştirak nedeni ile açılan davada da sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, kararın temyiz edildiği ancak henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de kurum müfettişlerince tutulan tutanaktan da anlaşılacağı üzere; Bismil Esnaf Odası üye kayıtlarının 1997 yılında yeni deftere aktarıldığı, eski üye kayıt defterinin akıbetinin bilinmediği, yok edildiği, yeni kayıt defterlerinin gelişigüzel tutularak haksız olarak bir takım kişilere hizmet süresi kazandırmanın amaç edinildiği, defterde üyelikle ilgili bilgiler ve imzaların olmadığı, eski defterlerin ibraz edilmemesi nedeni ile bu defterlerin güvenilirliği konusunda tereddütlerin oluştuğu, 1997 yılında yeni defterdeki kayıtlara göre vergi ve esnaf sicil kaydı bulunmayan kişilerin ...’a kayıt ve tescilinin yapıldığı, bu kişilerin genellikle zahirecilik ve seyyar satıcılık gibi mesleklerle kaydedildikleri ve oda kaydının oluşturulmasından hemen sonra 1998-2000 tarihleri arasında aylık talebinde bulunmalarının bir takım kişilere sigortalılık hakkı yaratmaya yönelik belge oluşturulmaya çalışıldığının müfettiş tutanağı ve bu hususta açılmış kamu davası ile ortada olduğu açıktır.

Giderek ... ve ilçelerinde aynı anda eski defterlerin yok edilip, sonradan yeni defter oluşturulması suretiyle vergi ve sicil kaydının bulunmadığı sürelerde gerçek çalışma olgusu ortaya konmaksızın geçmişe yönelik kayıtlar oluşturulması birtakim kimselere sigortalılık süresi kazandırma yönündeki gerçeği ortaya koymaktadır.

Gerçek ve fiili bir çalışmaya dayandığı kanıtlanamayan oda kaydının, vergi ve esnaf sicil kaydı da olmadığından tek başına sigortalılık hakkı kazandıracağı düşünülemez. Bu durumda davacının yıllarca sürdürdüğünü iddia ettiği bağımsız çalışmasına ilişkin maddi delil ve belgelerinin bulunması gerekir. Salt, soyut tanık sözleri ile de sonuca gidilemez.

Yapılacak iş, davacıya söz konusu oda kaydında sözü edilen mesleği icra ettiğine dair maddi delillerini ibraz etmek için süre vererek, bu mesleği sonrasında da devam ettirip ettirmediğine ilişkin tüm delilleri sunması sağlanarak gerekirse zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacının gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığı araştırılıp, davacının sigortalılık elde edebilmesi için sonradan oluşturulması kuvvetle muhtemel olan oda kaydının gerçekliğinin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20701, Karar No: 2014/30520, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20701 E.  ,  2014/30520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5764, Karar No: 2018/2109, Tarih: 07.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/5764 E.  ,  2018/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davası hakkında Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 19.11.2015 gün ve 2014/13822 Esas 2015/10161 Karar sayılı bozma ilamına karşı ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK.'nun 373. Maddesinin 5. fıkrası uyarınca dava dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 19.11.2015 gün ve 2014/13822 Esas 2015/10161 Karar sayılı kararı ile; "Davada dayanılan 30.12.2011 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 2.000-TL olduğu belirlenmiş olup, TEFE-TÜFE ortalaması oranında arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Davalı kiralayan ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9490 Esas sayılı dosyasıyla 13.08.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde; aylık 2.200-TL den 2013 yılı Nisan ile Temmuz ayları arası toplam 8.800-TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Takip konusu aylar kira alacağının sözleşmedeki artış şartı nazara alınarak hesaplanıp buna göre davacının fazla ödemesinin bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözleşmedeki artış şartı değerlendirilmeksizin davalıya yemin davetiyesi gönderilmesi usulsüz olduğu…” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; “kiralayan ve kiracı, 5 yıl için aylık kira bedelinin 2.000,00-TL olduğu, 5 yıldan sonra sözleşmenin feshedilmeyerek uzatılması halinde artış yapılması konusunda açıkça anlaşma sağlamışlardır. Bu yöndeki anlaşmanın kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan bir hususa ilişkin olmadığı gibi irade bozukluğu öne sürülmediğinden geçerli olduğu açıktır. Bu durum karşısında tarafların iradelerine üstünlük tanınarak aylık kira bedelinin 2.000,00-TL olduğu kanaati değişmediğinden ..” bahisle bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dava konusu taşınmazı 30.l2.2011 tarihli, aylık 2.000,00-TL kira bedeli ile 5 yıl süreliğine eski malik Bülent Demir'den kiraladığını, .. . taşınmazı 08.02.2013 tarihinde davalıya sattığını, davacının kira sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerini yeni malike karşı sürdürdüğünü, davalının 2013 yılı Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kira bedelinin tahsili için 13.08.2013 tarihinde başlattığı ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9490 sayılı icra takibi nedeniyle hacze gelinmesi üzerine haberdar olup haciz tehdidi altında 1.500,00-TL ve 9.769,68-TL ödemek zorunda kaldığını, tahliye sırasında davalı ile yapılan görüşmede müvekkilince yaptırılan klima sisteminin 2.000,00-TL kira bedelinden sayılarak bırakıldığını, Haziran ayı kira bedelinin elden, Nisan ve Mayıs ayı kira bedelinin Denizbank aracılığı ile ödendiğini iddia ederek borcu bulunmadığı halde icra tehdidi altında ödenmek zorunda kalınan 11.269,68-TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, istenen aylar kirasının ödenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan 30.12.2011 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 2.000-TL olduğu belirlenmiş olup, sözleşmenin hususi şartlar 6. Maddesinde “Kiracı kontrat bitiminde kira rayiç bedelini yıllık TEFE-TÜFE ortalaması oranında artışını şimdiden Kabul ve taahhüt eder.” Şeklinde kira bedelinin arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebileceğinden kira artışının her yıl olmayıp sözleşme süresi olan 5 yıllık sürenin sonunda artış yapılacağının kabulü gerekir. Bu durumda davalının 5 yıllık sözleşme süresi içinde artış talebinde bulunulamayacağı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, Mahkemenin bu konuda vermiş olduğu direnme kararı doğrudur.

Ne var ki; bir vakıayı ispat yükü kendisine düşen taraf o vakıayı yazılı delil ile ispat edemezse diğer tarafa yemin teklif eder. Yemin teklifini ispat yükü kendisine düşen yemin teklifi hakkı kullandırılmadan o taraf aleyhine karar verilemez. Davacı kiracı taraf borcu olmadığını, fazla ödeme yaptığını belirterek fazla ödenen bedelin istirdadını istemiştir. Eldeki davada ispat külfeti davacıda olup davacı taraf 10.06.2014 tarihli celsede yemin deliline dayandıklarını bildirmiş, davalı adına yemin davetiyesi tebliğ edilmişse de davacı kiracı delilleri arasında açıkça yemin deliline dayanmadığından davacının ödeme iddiasını yemin delili ile kanıtladığının kabul edilmesi doğru değildir.

Davalı kiraya veren ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9490 Esas sayılı dosyasıyla 13.08.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde; aylık 2.200-TL den 2013 yılı Nisan ile Temmuz ayları arası toplam 8.800-TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Davacı ise kira bedellerini fazlasıyla ödediğini belirterek fazla ödenen bedelin istirdadını istemiştir. Bu durumda mahkemece, davacının açıkça yemin deliline dayanmadığı dikkate alınarak takip konusu aylar kira alacağının sözleşmedeki kararlaştırılan bedel olan 2000 TL üzerinden hesaplanıp buna göre davacının fazla ödemesinin bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 19.11.2015 gün ve 2014/13822 Esas 2015/10161 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının Mahkemece verilen direnmeye ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin kabulü ile Yargıtay 6.Hukuk Dairesince verilen 08.02.2017 tarih ve 2017/743 Esas, 1031 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün değişik gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/91, Karar No: 2016/2193, Tarih: 11.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/91 E.  ,  2016/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16/12/2014 gün ve 2012/43-2014/424 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalılardan .. ... ... gerekçeli kararın “.. .. Cad. 4. Sokak ... Apt No:1/11 ... /...” adresi ile “... Mah. ... ... sok. ... ... Apt. No:... .. /....” adreslerine gönderildiği ancak tebligatlar bila tebliğ döndüğü halde “.. ... Cad. 4. Sokak ... Apt No:..... ... /...” adresi ile “... A.Ş. ( ... ... ... .... .. ... Bulv. No:88 .../...” adresine gerekçeli karar tebliğ edilmediği 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulsüz olarak tebligat yapıldığı, yine aynı davalıya, davacı tarafın temyiz dilekçesinin “... Mah. ... ...ğa Sok. ... ... Apt. No:... ... /...bakır” adreslerine gönderildiği ancak tebligat bila tebliğ döndüğü “ ( .. ... ... .... ... ... Bulv. No: .......” adresine temyiz dilekçesi tebliğ edilmesi gerektiği halde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulsüz olarak tebligat yapıldığı,

Davalılardan ... ... ... Hiz. Ltd. Şti.'ye duruşma günü için “.. .. ... Sok. .. ... Kat. No:..” adresine tebligat yapılmış ise de, gerekçeli karar tebliğ edildiğinde tebligatın .. .. .. Sokakta ... Apartmanı bulunmadığından tebliğ imkansızlığından iade edildiği, bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış ise de tebliğ evrakının üzerinde gösterilen adreste ... .. .... Sokakta ... Apartmanı bulunmadığından tebliğ imkansızlığı nedeni ile tebliğ evrakının iade ediliği, davacının temyiz dilekçesinin de aynı adrese tebliğe çıkarıldığı ancak bila tebliğ döndüğü bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin yapıldığı, ancak tebliğ yapılan adresin gerçekte bulunmadığının soradan yapılan tebligatlardan anlaşıldığı halde mahkemece bu konuda davalı şirket adresinin araştırılması için ticaret siciline yazı yazılmadığı, bu hali ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu,

Davalılardan .. ... .... UYAP'ta kaydının TC kimlik numarası ile güncellenerek yapılarak mernis adresinin bulunup bulunmadığı araştırılması, davalılardan ... .. ... Hiz. Ltd. Şti.'nin ise Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden adresi sorularak tespit edilecek adreslere gerekçeli kararı ve davacıların temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat

Kanunu'nun belirttiği usullere uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz sürelerinin dolması beklenerek ve temyiz edildiğinde gerekli işlemlerin tamamlanmasından sonra temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2981, Karar No: 2013/16697, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2981 E.  ,  2013/16697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29/11/1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4892, Karar No: 2019/10266, Tarih: 20.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4892 E.  ,  2019/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan ...'nin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 07.10.2015 havale tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.