muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/795, Karar No: 2012/2120, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/795 E.  ,  2012/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği yapılan inceleme Sonucu anlaşılmıştır.

1-Dava konusu taşınmazın tapu maliki ...’in veraset ilamının ilgilisinden temininden,

2-Dava konusu taşınmaz ile değerlendirmede emsal alınan 876 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesinden,

3- Dava konusu 1078 ada 89 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.03.2010 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 876 parsel numaralı taşınmazın ise 31.07.2003 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca düzenleme görüp görmediğinin, düzenleme görmüşlerse ne oranda imar kaybına uğradıklarının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden temininden,

4-Emsalin tapu kaydında yüzölçümünün imar uygulaması sebebiyle düştüğü görülmekle, ilgili işlemin hangi tarihte yapıldığının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden sorulmasından,

5-Dava konusu 1078 ada 89 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 876 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesinden,

6-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.03.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulmasından,

7-Dosya içerisinde idare tarafından temyiz posta masrafı yatırılmışsa da temyiz dilekçesinin bulunmadığı anlaşılmakla davacı kurumun varsa temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulmasından, temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedilmiş olması halinde harcının yatırılmasından sonra, davacı kurumun temyiz dilekçesinin olmaması durumunda bu yönde tutulacak tutanağın dosya içine konulmasından,

7-Dosya içerisinde idare tarafından temyiz posta masrafı yatırılmışsa da temyiz dilekçesinin bulunmadığı anlaşılmakla davacı kurumun varsa temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulmasından, temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedilmiş olması halinde harcının yatırılmasından sonra, davacı kurumun temyiz dilekçesinin olmaması durumunda bu yönde tutulacak tutanağın dosya içine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16951, Karar No: 2014/10312, Tarih: 29.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16951 E.  ,  2014/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 53/1, 58 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde, TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 175 promil alkollü olduğu somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığına göre, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6236, Karar No: 2014/10652, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6236 E.  ,  2014/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/187291

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24.02.2014

NUMARASI : 2013/203 Esas, 2014/33 Karar

SUÇ : Sanık Rifat hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), uyuşturucu madde kullanmak ve tehdit, diğer sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanıklar müdafileri tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 24.09.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklarn müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ..... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanıklar R.T. ve Y.. K.. müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde sanıklar R. T. ve Y.. K.. yönünden DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık N.. T.. adına gelen Av. P.. K.. huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık N.. T.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 22.10.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık R. hakkında iddianamede TCK.nın 191/1. maddesinde yer alan uyuşturucu madde kullanma suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, ancak bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık Rifat hakkında tehdit ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık Rifat hakkında tehdit ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosyada mevcut, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 12.02.2013 tarihli ve İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 22.11.2013 tarihli raporları yeterli görülmeyerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanığın eylemleri nedeniyle mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sonucuna göre 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe

giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek sanık hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, mahkemece mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğu kabul edildiği halde TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması,

Sanık R. adli sicil kaydındaki, ilamların infaz ve kesinleşme tarihlerini gösterir onaylı örnekleri getirtilerek hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Sanıklar N. ve Y. hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin babası olan sanık R.ile birlikte diğer sanıkların da bulunduğu Aydın ili Çine ilçesi yolu üzerinde bulunan lokantaya gittikleri, bu esnada sanık N. mağdureyi dudağından öptüğü, bu olaydan 2-3 gün sonra mağdurenin yine babası olan sanık R. ve diğer sanıklar ile birlikte sanık Y. evinde alkol ve esrar aldığı, akabinde sanık N. rızası dışında mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği anlaşılmakla sanık N. hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosyada mevcut, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 12.02.2013 tarihli ve İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 22.11.2013 tarihli raporları yeterli görülmeyerek, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanıkların eylemi nedeniyle mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sonucuna göre 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek sanıklar hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar R. ve Y. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık N. müdafiin temyiz itirazları ile sanık N. müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

30.09.2014 tarihinde verilen işbu karar 22.10.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ....... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2020/18615, Karar No: 2022/2931, Tarih: 09.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/18615 E.  ,  2022/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2019 tarihli, 2019/76 esas ve 2019/778 sayılı kararı

b) İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi, hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu; sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre uyuşturucu madde satışının TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi kapsamında kalan yerdeki araç içinde gerçekleştiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla sanık hakkında TCK'nın 188/4 (b) maddesi uyarınca cezada artırım yapılamayacağı, ancak bu gibi durumlarda, TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer ölçütleri ile TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca öngörülen artırım oranı da gözetilerek TCK'nın 188/3. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi gerekirken ilk derece mahkemesi gerekçesinde yukarıda belirtilen ölçütlere tam uyumlu olmayacak şekilde genel anlamda TCK'nın 61. maddesinde belirtilen kriterler kapsamında sanık hakkındaki temel cezayı alt sınırdan uzaklaşarak belirlemiş ve karşı temyiz olmaması nedeniyle alt sınırdan biraz daha uzaklaşılması gerektiği hususu bozma nedeni yapılmamış ise de; yukarıda açıklanan nedenden dolayı TCK’nın 188/4-b maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı, bu husustaki artırımın uyuşturucu maddenin niteliğinden dolayı TCK'nın 188/4-a maddesi kapsamında yapıldığı gözetilmeden, sanık hakkında artırım maddesi olarak TCK'nın 188/4-a maddesinin yanı sıra 188/4-b maddesinin de yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

Hüküm fıkrasının sanık ile ilgili kısmının 2. paragrafından "b." ibaresinin çıkarılması suretiyle, hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik temyiz isteğinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21963, Karar No: 2015/15036, Tarih: 11.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21963 E.  ,  2015/15036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı maldan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan oturma odası grubu (koltuk takımı) ve yemek odası takımı satın aldığını, her iki ürünün de ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıplı malın iadesi ile 4.100,00 TL satış bedelinin, satın alma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.100,00 TL satış bedelinin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davaya konu malların davalıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı oturma odası grubunun ve yemek odası takımının ayıplı olmaları nedeniyle sözleşmeden döndüğünü ve satış bedellerinin iadesini istemiştir. Davacının, davalıdan satın aldığı mallarda, yanlış ve eksik montajdan kaynaklanan üretim hatası ile itinasız işçilikten kaynaklanan üretim hatası şeklinde ürünlerde açık ve gizli ayıp tespit edildiği dosyadaki delillerden anlaşılmıştır. Ayıplı malların, davacının kullanımında olduğu da sabittir. Davaya konu mallardaki ayıbın, kullanıma engel olmaması nedeniyle davacı, malları iade etmeden alacağına faiz isteyemez. Mahkemece, dava konu koltuk takımı ve yemek odası takımının davalıya iade tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılması gerekmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasının ikinci satırında faiz başlangıcına ilişkin olarak geçen “dava tarihinden” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine aynen “davaya konu yemek odası takımı ve oturma odası grubunun davalıya iade tarihinden” sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4208, Karar No: 2025/2624, Tarih: 21.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4208 E.  ,  2025/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

(Yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmek suretiyle

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/390 E., 2021/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "TEPE" esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2019/102927 sayılı "... ... Mobilya&Aksesuar+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından iltibas tehlikesi gerekçesiyle kabul edildiğini ve başvurunun reddedildiğini, davalı Şirketin Markalar Dairesi kararına itirazda bulunması üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından bu itirazın yerinde görüldüğünü ve ret kararının kaldırılmasına karar verildiğini, oysa dava konusu başvurunun tümden reddinin gerektiğini, dava konusu başvuru ile müvekkili markası arasında karıştırılma tehlikesinin olduğunu, tüketicilerin davalı Şirket markasını gördüklerinde uzun yıllardan beri tanıdıkları müvekkili şirketin iktisadi işletmesinden bir ürün alıyor oldukları kanaatine kapılacaklarını ve davalı şirketin ürünlerini sanki müvekkiline ait ürünlermiş gibi satın alacaklarını, tescillenen “... ...” ibaresinin ve şeklinin tek başına bir anlamı olmadığını, söz konusu başvuruda anılan ibareyle kastedilenin müvekkili şirketin işletme adını da oluşturan TEPE kelimesinin İngilizcesi olan “...” ibaresi olduğunu, anlam benzerliğinin logo ile de desteklendiğini, davalı şirketin müvekkili şirketin eski bayisi olduğunu, müvekkili şirket ile arasındaki bayilik sözleşmesinin 06.09.2016 tarihinde başladığını ve 19.07.2019 tarihine kadar devam ettiğini, bu tarihte yetkili satıcılık sözleşmesinin fesih ve tasfiye protokolü ile sona erdiğini, davalı şirketin bayilik ilişkisi devam ederken 2019/36675 başvuru numaralı “... MOBİLYA VE AKSESUAR” markası için başvuruda bulunduğunu, bu başvurusunun müvekkili şirket itirazıyla reddedildiğini, daha sonrasında da “Tepe” kelimesinin İngilizce karşılığı olan “...” kelimesini kullanmaya ve “Hillhome” işaretiyle mobilya ve aksesuar satışı yapmaya başladığını, bu durumun müvekkili tarafından öğrenilmesiyle davalı şirketten marka ihlaline son vermesinin istenildiğini, davalı Şirketin sosyal medya hesaplarında müvekkiline ait sloganları ve ... ibaresini hiç kullanmadan doğrudan logoya yer verdiğini, basına olan demeçlerinde müvekkili şirket isminden bahsederek açıklamalarda bulunduğunu, davalının müvekkili şirket tarafından oluşturulan marka imajından, işletme adından ve bu yolla müşteri kitlesinden haksız yararlanma amacı taşıdığını, logonun ön plana çıkarılmış olması yanında logoda ve “HILL” ibaresinin yazımında müvekkili şirketin markasında kullanılan “DIDOT” fontunun kullanılmasının tesadüf olmayacağını ileri sürerek YİDK'in 2020-M-8752 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, tanınmışlığa dayalı davacı iddialarının da yerinde olmadığını, kötüniyet iddiasını destekler nitelikte yeterli delil sunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının markalarıyla müvekkili başvurusu arasında bütünsel olarak karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını, davacının markalarının esaslı unsurunu oluşturan "tepe" ibaresinin ayırt ediciliğinin çok zayıf olduğunu, müvekkili Şirketin yetkilisinin Kuyucu olan soyadının sessiz harfleri kullanılarak dava konusu başvurunun oluşturulduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu ve Gaziantep ilinde uzun yıllardan beri mobilyacılık sektöründe faaliyet gösteren müvekkilini piyasadan silmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI