muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4414, Karar No: 2006/5658, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/4414 E.  ,  2006/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ... Temizlik Teks. Gıda ve Eğt. Hiz. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılardan ... Temizlik Tekstil Gıda ve Eğitim Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Uyuşmazlık iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalılara ödetilmesine ilişkindir. Mahkemece davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle kararda yazılı manevi tazminatın davalılardan ... Temizlik Tekstil Gıda ve Eğitim Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den tahsiline, diğer davalı ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş.’nin olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle hakkındaki davanın reddine karar verilmiş ise de, davalılardan ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş. hakkında kurulan hüküm doğru değildir.

Gerçekten, bir iş kazası sonucu zarara uğrayan işçinin tazminat davası, işveren veya kusurlu 3. kişilere karşı yöneltilir. Bundan başka, aracı olarak nitelendirilen kişilerce işe alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 1. maddesi gereğidir.

Somut olayda çözümlenmesi gerekli sorun, davalı ... Temizlik Tekstil Gıda ve Eğitim Hiz. San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin işveren-aracı veya üst-alt işveren biçiminde olup olmadığıdır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 1/son ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 87/2. maddesindeki açıklamalar ışığında aracıdan (taşerondan) söz edebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerden bir iş alt işverene devredilmelidir. Buna karşın bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz.

Somut olayda, davalı ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş.’nin temizlik hizmetlerinin diğer davalı ... Temizlik Tekstil Gıda ve Eğitim Hiz. San. ve Tic. A.Ş. tarafından yapılmakta olduğu ve davacının da ... Temizlik Tekstil Gıda ve Eğitim Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’nin işçisi olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Böylece işin anahtar teslimi suretiyle devrinin söz konusu olmadığı ortaya çıktığından davalı şirketler arasındaki ilişkinin alt-üst işveren olarak nitelendirilmesi gerekir. İşin tamamı yerine bir bölümü devrolunduğunda devreden kişinin işverenlik sıfatı devam ettiğinden kusuru olmasa da olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 1/son maddesi gereğince sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, davalı ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş.’nin de hükmedilen tazminattan müteselsilen sorumlu tutulmasında, temyiz eden diğer davalı ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş.’nin de menfaati olduğu açık olduğundan, ayrıca, davalılar arasındaki kusur dağılımının ileride açılacak rücu davasında halledilebileceği dikkate alınarak, davalıların hükmedilen manevi tazminat miktarından müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, davalı ... Otomotiv Emniyet Sistemleri San. Tic. A.Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerlerine,

“1-Davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile,

Maddi tazminat talebinin reddine,

10.000,00.-YTL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09.08.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Alınması gereken 540,00.-YTL ilam harcından peşin alınan 270,00.-YTL’nin mahsubu ile bakiye 270,00.-YTL ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

3-Yargılama gideri olan 4 davetiye bedeli 14,00.-YTL, posta gideri 18,50.-YTL, kusur bilirkişi raporu ve mahkeme heyeti yolluğu 358,50.-YTL hesap bilirkişi raporu 100,00.-YTL olmak üzere toplam 491,00.-YTL’den kabul edilen miktara göre hesap edilen 245,50.-YTL ile peşin harç 270,00.-YTL olmak üzere toplam 515,50.-YTL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının yaptığı diğer giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,

3-Yargılama gideri olan 4 davetiye bedeli 14,00.-YTL, posta gideri 18,50.-YTL, kusur bilirkişi raporu ve mahkeme heyeti yolluğu 358,50.-YTL hesap bilirkişi raporu 100,00.-YTL olmak üzere toplam 491,00.-YTL’den kabul edilen miktara göre hesap edilen 245,50.-YTL ile peşin harç 270,00.-YTL olmak üzere toplam 515,50.-YTL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının yaptığı diğer giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,

4-Davacı vekili kendisini avukat ile temsil ettirdiğinden avukatlık asgari ücret tarifesine göre davacı yararına hesap edilen 1.120,00.-YTL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminatın reddi, davacıya ödenen gelirlerin peşin sermaye değerlerinde yargılama sırasında meydana gelen artışlardan kaynaklandığından, reddedilen maddi tazminat miktarı için davalılar yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına, reddedilen manevi tazminat miktarı yönünden davalılar yararına hesap edilen 920,00.-YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9315, Karar No: 2007/15142, Tarih: 06.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9315 E.  ,  2007/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.3.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden davacı vekili Av. Y... T... E... ve karşı taraf vekili Av. M... P... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden, davalı annenin çocuğa sürekli şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Müşterek çocuk 23.9.1995 doğumludur. Görüş ve düşüncelerini açıklama olgunluğuna erişmiş olup, idrak çağındadır. Çocuk yargılama sırasında bizzat dinlendiği gibi, gerek davacı, gerekse mahkeme tarafından aldırılan uzman raporlarında davalı anne ile görüşmeyi dahi red ettiği sabittir.

Küçüğün bu şartlar altında anne yanında kalması onun fikri, ruhi ve bedeni gelişimini olumsuz etkileyeceği açıktır. O halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile reddi bu nedenlerle doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 500.00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/7717, Karar No: 2012/8536, Tarih: 14.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7717 E.  ,  2012/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1- 2004 takvim yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, maddesi gereğince 18 ay hapis

2-2005 takvim yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, maddesi gereğince 18 ay hapis, 53. maddesi gereği belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma,

3-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince 6 ay hapis,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14585, Karar No: 2015/18400, Tarih: 26.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/14585 E.  ,  2015/18400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın sendikal sebeple feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken sendikal tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne ve sendikal tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında feshin geçerli sebeple yapılıp yapılamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İşverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

Somut olayda hükme esas alınana bilirkişi raporunda işe alınan ve çıkan personelin sayısı tespit edilmiş ise de işe alınan personelin ve davacının görev tanımlarına ilişkin belgeler dosya içersinde bulunmamaktadır. Bilirkişilere gerekirse davalı işyerinde yerinde inceleme yapma yetkisi verilerek konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli işe alınan ve çıkan personelin görev tanımları ve davacının görev tanımı nazara alınarak davacının değerlendirilebileceği bu pozisyonlarda alım yapılıp yapılmadığı, bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6499, Karar No: 2016/8532, Tarih: 04.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6499 E.  ,  2016/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu... idaresinde iken 19.02.2014 tarihinde davalı şirkete ait inşaatta kullanılmak üzere yola gelişigüzel bırakılan inşaat malzemesine çarpması nedeniyle araçta maddi hasar meydana geldiğini, ...iş sayılı dosyasında tespit yaptırdıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bilirkişi raporu ile tespit edilen 18.431,50 TL maddi zararın 19.02.2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 4.184,50 TL'nin kaza tarihi olan 19/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

..

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 214,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/25150, Karar No: 2014/25404, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25150 E.  ,  2014/25404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13371 Esas, 2014/14438 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.