muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1515, Karar No: 2021/424, Tarih: 23.02.2021

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölümü temlik alan davacının açtığı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat taleplerine ilişkindir. Davacı vekili, davalılar arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenici ...'a isabet edecek olan 25 ve 26 numaralı bağımsız bölümleri, 24.03.2013 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile 195.000,00 TL karşılığında davalı yükleniciden satın aldığını ve satış bedelini ödediğini ancak tapuda ferağ verilmediğini ileri sürerek, dava konusu 25 ve 26 numaralı bağımsız bölümlerin davalı arsa sahipleri adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tesciline, mümkün olmaz ise munzam zararının tespiti ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, hakkı olmayan bağımsız bölümleri sattığını, davacıya yapılan temlikin geçerli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Davalı yüklenici ..., arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olarak dava konusu taşınmazı tamamlayarak arsa sahiplerine teslim ettiğini, bu sözleşme uyarınca kendisine düşen bağımsız bölümlerin bir kısmını davacıya sattığını, ancak arsa sahiplerinin tapuda ferağ vermediklerini savunmuştur.Mahkemece; mahallinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda arsa sahiplerine ödenmesi gerektiği belirtilen 44.880,00 TL bedelin davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilmesi sağlanarak davanın kabulüne, dava konusu 25 ve 26 numaralı bağımsız bölümlerin davalı arsa sahipleri adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hükmü, davalı ... ve ... vekili temyiz etmiştir.Dava, temliken tescil talebine ilişkin olup mahkemece davacının tapu iptali ve tescile ilişkin talebi kabul edilmiş ise de depo edilen 44.880,00 TL bedelin arsa sahiplerine ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasında açıklama yapılmaması doğru olmamıştır. Birlikte ifa kuralı gereği tapu iptali ve tescil ile birlikte depo edilen bedelin de arsa sahiplerine ödenmesine yönelik hüküm kurulması zorunludur. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, mahkeme kararının hüküm kısmının birinci bendinde yer alan “tesciline” kelimesinden sonra gelmek üzere “depo edilen 44.880,00 TL’nin birlikte ifayı teminen tapu devriyle birlikte arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ..., ... ile arsa sahibi ...’ın mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ..

. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, mahkeme kararının hüküm kısmının birinci bendinde yer alan “tesciline” kelimesinden sonra gelmek üzere “depo edilen 44.880,00 TL’nin birlikte ifayı teminen tapu devriyle birlikte arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ..., ... ile arsa sahibi ...’ın mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...’a payları oranında ödenmesine” cümlesinin eklenmesine ve kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 23.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6488, Karar No: 2010/2969, Tarih: 17.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6488 E.  ,  2010/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 21/07/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili, davalı-karşı davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşılık davacıların tüm, davacı-karşılık davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşılık davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı-karşılık davalılar ve davalı-karşılık davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı-karşılık davacılardan ...’nun sürücüsü olduğu aracın yolun karşısına geçmek isteyen 72 yaşındaki davacı-karşılık davalıların desteğine çarparak onun ölümüne yol açtığı trafik kazasında, davalı-karşılık davacı sürücünün 75/100, davacıların desteğinin ise 25/100 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Asıl davanın davalısı konumunda bulunan ... açtığı karşılık davada, dava konusu edilen olay nedeniyle ölüme yol açmak suçundan tutuklanıp yargılandığını, olayda asıl kusurun davacıların desteğinde olduğunu belirterek, olay nedeniyle acı ve ızdırap yaşadığını iddia edip manevi tazminat istemiş, yerel mahkemece de bu istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan olayın gelişim biçimi ile karşı davaya dayanak yapılan hukuksal nedenler gözetildiğinde, karşı davacı yararına manevi tazminat verilmesini gerektirecek koşulların oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalı-karşılık davacı ... yararına manevi tazminat takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan olayın gelişim biçimi ile karşı davaya dayanak yapılan hukuksal nedenler gözetildiğinde, karşı davacı yararına manevi tazminat verilmesini gerektirecek koşulların oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalı-karşılık davacı ... yararına manevi tazminat takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı-karşılık davalılardan ...’un öteki temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşu, davacının ölene yakınlığı, kusur durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş ... yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı-karşılık davacılar yararına; (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı-karşılık davalılardan ... yararına BOZULMASINA; davalı-karşılık davacıların tüm, davacı-karşılık davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı-karşı davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1967, Karar No: 2018/8152, Tarih: 12.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1967 E.  ,  2018/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. HFERİ MÜDAHİL

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 01.01.2008-14.12.2010 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine feri müdahil Kurum ve davalı vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince feri müdahil Kurum ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen "davanın kabulüne" yazılması nedeniyle hükmün düzeltilmesine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının feri müdahil Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, feri müdahil Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5927, Karar No: 2024/8130, Tarih: 05.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/5927 E.  ,  2024/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/231 E., 2021/284 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 27.06.2016 tarih ve 2015/348 E. - 2016/534 K. sayılı kararıyla sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi uyarınca, 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 27.05.2021 tarih ve 2021/26658 E. - 2021/16063 K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, mazeretin reddi ile yokluklarında karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, savunma hakkının ihlal edildiği, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, parselinin, dava konusu yapım işinin gerçekleştirildiği tarihte Belediye sınırları kapsamına girmediği ve özel imar rejimine tabi olmadığı, dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında çelişki olduğu, sanık hakkında teşdit uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, iddianameye konu eylemi başkasının gerçekleştirdiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek nedenlerle mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Milas İlçesi ... Mahallesi ... Mevkii 763. parselde bulunan taşınmazda ruhsat ve eklerine aykırı olarak inşai faaliyette bulunmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Milas İlçesi ... Mahallesi ... Mevkii 763. parselde bulunan taşınmazda ruhsat ve eklerine aykırı olarak inşai faaliyette bulunmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanığa ait olan taşınmazda düzenlenen 24.12.2014 tarihli tutanak içeriği ile dosyaya sunulan12.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda belediye sınırları içerisinde bulunan taşınmazdaki ruhsatsız yapının 10.08.2010 tarihinden sonra başlatıldığı, 25.06.2013 tarihinden önce üstünün kapatılarak bina vasfında bir yapının tamamlandığını, halen basit tadil kapsamındaki yapım işlerinin devam ettiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği sabit görülmekle, hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen savunma hakkının ihlali yönünden Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği, sanık müdafiinin bozma üzerine yapılan yargılamada mazeret talebinin reddine dair ara kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12516, Karar No: 2012/11589, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12516 E.  ,  2012/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi ve dava dışı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Yörede 3302 sayılı Yasa gereğince yapılıp 25.06.1987 tarihinde sonuçlandırılan orman tahdidine ilişkin sonuçlarının askı ilan tutanakları getirtilerek, bundan sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ve açıklamalı ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2920, Karar No: 2018/3087, Tarih: 17.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2920 E.  ,  2018/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin "... Mah. ... Sok. No:6 İç Kapı No:... .../..." da bulunan apartmanda ... numaralı bağımsız bölüm maliki olduğunu, dairelerin metrekaresi ve arsa payının dağıtımının orantılı olmadığını beyanla arsa paylarının kat mülkiyeti kanununa uygun olarak yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mah. ... sok. 6 kapı nolu tapuda 174 pafta 1091 ada 130 parsel üzerinde kayıtlı kat mülkiyeti ana gayrimenkulün bağımsız bölümleri arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenmiş hali ile tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda mahkemece bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmiş ise de; arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin hangi gerekçelerle oluştuğu hususunda açıklayıcı bir rapor düzenlenmemiştir. Mahkemece kat irtifakının kurulduğu tarih itibariyle kat irtifak belgelerinin, mimari projelerin ve yönetim planının birlikte değerlendirilerek, tapu kaydında arsa paylarının düzeltilmesi hususunda kanaate varılır ise oluşacak yeni arsa paylarının ve oranlarının gösterir mukayeseli gerekçeli somut ve haklı nedenler belirtilerek arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi kurulunca rapor alınarak oluşan sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Kabule göre de; bağımsız bölümlerdeki intifa hakkı sahiplerinin davada taraf olması gerektiği düşünülmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine .../04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6131, Karar No: 2019/249, Tarih: 21.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/6131 E.  ,  2019/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ile davalılardan ... vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusun reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1 – Davacı vekilinin, davacı çocuk ... yönünden maddi tazminata ve tüm davacılar lehine manevi tazminat istemlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 41.530,00 TL olduğu, dava dilekçesinda davacı tarafın davacı çocuk ... için 10.000,00 TL maddi tazminat,Davacı Eş ve çocukların her biri lehine ise ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, yerel mahkemece verilen 31/01/2017 tarihli kararda Davalı ... ve ... Yönünden Davanın Reddine, Davalı ... Yönünden ise, Davalı Çocuk ...’nın Maddi Tazminat isteminin Reddine, Davacı Eş lehine 10.000,00 TL ve Davacı Çocukların her biri lehine 4.000,00 TL’şer manevi tazminata hükmedildiği,

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen 10/10/2017 tarihli kararda, Davalı ... ve ... Yönünden Davanın Reddine, Davalı ... Yönünden ise, Davacı Çocuk ... lehine 3.599,23 TL Maddi Tazminat ile Davacı eş lehine 15.000,00 TL Çocuklar Davacı Çocukların her biri lehine 10.000,00 TL’şer Manevi tazminata hükmedildiği ve bu kararın davacı vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen iş bu tazminat miktarlarının ayrı ayrı temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu tazminat miktarları yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davacı vekilinin temyiz itirazlarının H.M.K.'nun 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2-Davacı vekilinin davacı eşin maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin dayanadığı temyiz kapsam ve nedenlerine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.