muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5656, Karar No: 2011/6597, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5656 E.  ,  2011/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.08.2009 ve 09.09.2009 gününde verilen dilekçeler ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi, ecrimisil ve birleştirilen dosyada zararın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 01.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 18.08.2009 tarihli dilekçesi ile maliki olduğu 398 parsel sayılı taşınmazına davalı sınır komşusu ... ve ...'ın müdahalesinin önlenmesi ve 200.00 TL işgal tazminatının tahsilini istemiştir.

Davacı, ayrıca 09.09.2009 tarihli dilekçesi ile de maliki olduğu 398 parsel sayılı taşınmazına davalı ...'ın su basmasına sebebiyet vermesi sonucu oluşan zararın giderilmesi için 977,50 TL tazminatın faizi ile tahsilini istemiştir.

Her iki dosyanın 22.01.2010 tarihinde birleştirilerek yapılan yargılamasında; davalı ..., ... ve dahili davalı ... vekili husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davacı, cevaba cevap dilekçesinde sınır komşusu 399 ve 441 parsel sayılı taşınmazların maliki ... oğlu ...'ın davalı olarak gösterilmiş olduğunu, ancak bu şahsın ölü olması nedeniyle oğlu ...'ın davaya dahil edildiğini belirtmiştir.

Mahkemece ... ve ... Hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, ... hakkında hüküm tesis edilmemiştir.

Hükmü, davalılar ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dilekçesi kendisine yanlışlıkla tebliğ edilen, dava konusu taşınmaz ile ilgisi olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ...'ın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Davalı ...'ın temyizine gelince;

Davalı 399 sayılı parselin paylı maliki ve 441 sayılı parselin tam maliki ... oğlu ...'ın davanın açıldığı tarihten önce 08.03.1998 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. 04.05.1978 tarihli ve 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ölü kişinin davada taraf ehliyeti yoktur. Ölü kişi aleyhine dava açılamaz. Davadan önce öldüğü anlaşılan kişinin dava sırasında mirasçılarının davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkiline de olanak yoktur. Bu nedenle davalı ... hakkında usulüne uygun dava açılmadığından, bu şahıs hakkındaki davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ...'ın temyizine gelince;

a)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine,

b)Yargılaması sırasında mahkemece tek keşif yapılarak hüküm kurulduğu halde, asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı keşif ücreti takdiri doğru olmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ...'ın temyizine gelince;

a)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine,

b)Yargılaması sırasında mahkemece tek keşif yapılarak hüküm kurulduğu halde, asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı keşif ücreti takdiri doğru olmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle ...'ın temyiz itirazlarının reddine, yukarıda 3/a bendinde açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3/b) numaralı bentler uyarınca davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9158, Karar No: 2010/12910, Tarih: 13.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9158 E.  ,  2010/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/03/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 23/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ... ile ...'ın tüm, diğer davacılar ... ile ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan ... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş biçimi, ölenin davacılara yakınlık derecesi, ölenin bölüşük kusurunun bulunmaması ile yukarıda gösterilen ilkeler gözetildiğinde davacı anne ve baba olan ... ... ile ... ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Adı geçen davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

b)Tazminat hukuku ilkeleri gereğince haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Davacılardan ... ile ..., ıslah dilekçelerinde istedikleri maddi tazminatlara olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istedikleri halde gerekçe de gösterilmeksizin ıslah dilekçesi ile istenilen maddi tazminat tutarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması;

b)Tazminat hukuku ilkeleri gereğince haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir.

Davacılardan ... ile ..., ıslah dilekçelerinde istedikleri maddi tazminatlara olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istedikleri halde gerekçe de gösterilmeksizin ıslah dilekçesi ile istenilen maddi tazminat tutarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenle hüküm bölümünün manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan "…10.000,00.-…", "…10.000,00.-…" ve "…30.000,00.-…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…20.000,00…", "…20.000,00…" ve "…50.000,00…"sayı dizilerinin yazılmasına; maddi tazminat tutarlarına ilişkin ikinci ve üçüncü paragraflarında yer alan "...ıslah harcının yatırılış tarihi olan 25/02/2008 tarihinden..." biçimindeki sözcük ve sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…olay tarihi olan 07.03.2007 gününden…" biçimindeki sözcük ve sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin beşinci paragrafında yer alan "…3.483,70.-…" ve "…1.341,20.-…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…4.671,70…" ve "…2.529,20…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin yedinci paragrafında yer alan "…3.500,00.-…" ve "…6.851,30.-…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…5.500,00…" ve "…8.851,30…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılardan ... ile ...'ın tüm, diğer davacılar ... ile ...'ın öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10273, Karar No: 2011/12859, Tarih: 27.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10273 E.  ,  2011/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla )

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici ..., savunmada bulunmamıştır.

Diğer davalı ..., iyiniyetli tapu maliki olduğunu, açılan davanın reddini istemiştir. Karşı davasında ise, tapu kaydına dayanarak elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı sözleşme adi yazılı olup, tapu kaydına değer verilmesi gerekeceğinden bahisle asıl davanın reddine karşı davanın ise tefriki ile ayrı bir esasa kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davada, davalı yüklenicinin yaptığı 10.07.2004 tarihli temlik işlemine dayanılmıştır. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici arsa sahibine karşı kişisel hak kazanır. Koşulları yerinde ise, kazandığı kişisel hakkına dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir.

Kişisel hak kazanan yüklenici, bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşuluyla (BK. m.162,163) üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Somut olayda olduğu gibi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici, finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyaç, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanabilir. Aslında arsa sahibinin, kural olarak BK m.364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunun üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan, şekle bağlı bir akittir. Alacağın temliki halinde, temlik eden önceki alacaklının dava konusu hak üzerinde tasarruf yetkisi kalmaz. Artık borçludan ifayı istemek yetkisi, yeni alacaklıya geçer. Ne var ki, bu gibi davalarda alacağın temlik edildiği iddiasının yükleniciye, temlik edilen alacak sebebiyle ifayı isteme yetkisi kazanıldığının ispatı ise arsa sahibine karşı yapılabileceğinden, hem yüklenicinin hem de yükleniciyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan arsa sahibinin davada taraf durumunu alması gerekir. Denilebilir ki, arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

Bu anlatılanların sonucuna göre mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, yüklenici davalıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi olan arsa sahiplerinin kimler olduğunu, sözleşmenin temin edilmesi suretiyle saptamak ve arsa sahipleri hakkında da dava açmak üzere davacıya mehil vermek, dava açılırsa eldeki dava dosyası ile birleştirmek, arsa sahibinin de savunma ve delillerini toplamak olmalıdır.

Burada belirtilmesi gereken diğer husus, temlik işlemi nedeniyle alacak ve ona bağlı olan bütün yan ve öncelikli hakların devralana geçtiğidir. Ne var ki, temlik yapılana kadar bundan haberdar olmayan borçlu (arsa sahibi), temlike vakıf olunca ifa talebinde bulunana (davacıya) hemen edimini yerine getirmek zorunda değildir. Çünkü Borçlar Kanununun 167.maddesi gereğince, ifaya muhatap olan arsa sahibi, temlik yapılmamış olsaydı temlik edene karşı ne gibi

def’iler ileri sürecekse, bunları temellük edene (davacıya) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Çünkü üçüncü kişi (davacı), yüklenicinin ifa etmediği borç miktarı kadar arsa sahibine karşı sorumludur. Kısaca tekrar vurgulamak gerekirse, yüklenicinin borcunu yerine getirmemesi veya eksik ya da kötü ifa sebebiyle arsa sahibi Borçlar Kanununun 81.maddesine dayanarak temlik alan üçüncü kişinin ifa talebini reddedebilir.

Mahkemenin bütün bu durumları incelemesi, yerinde keşif yaparak bilirkişilere inşaatı ve inşaatın geldiği fiziki seviyeyi belirtmesi, özet olarak da davacının arsa sahibinden ifa isteminde bulunup bulunamayacağını saptaması gerekir.

Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, davacının ifa talebinde bulunabileceği sonucuna ulaşılırsa, bu takdirde de davalı ve karşı davacının hukuki durumunun Türk Medeni Kanununun 1023. ve 1024.maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekecektir. Zira, davalı ve karşı davacı çekişme konusu taşınmazı 26.10.2006 tarihinde tapuda satın alan kişidir. Ancak davacı, davalıya tapuda yapılan satışın kazandığı şahsi hakkını bertaraf etmek amacıyla yapıldığını, başka bir deyişle tapuda malik olan davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürmüştür.

Hukukumuzda kişilerin satın aldığı şeylerin ilerde kendilerinden geri alınabileceği endişesi taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilke olarak kabul edilmiştir. Bir tanımlama yapmak gerekirse, iyiniyetten maksat, hakkın doğumuna engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir. Bu ilke, TMK m.1023.aynen “tapu kütüğündeki sicile iyiniyete dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur” şeklinde yer almış, tamamlayıcı madde niteliğindeki m.1024 ise “bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz” denilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamasında alacağı temlik alan kimsenin, tapu ile mülkiyet hakkı kazanan kişiye karşı mülkiyetin kötüniyetle kazandığını ileri sürmesi kural olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle de sorunun Türk Medeni Kanununun 1024.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekecektir. Gerçekten kayıt malikinin, mülkiyeti kötüniyetle kazandığı ileri sürülmüşse, üçüncü kişinin ayni hakkın yolsuz olarak tescil edildiğini bilen veya bilmesi gereken şahıs olup olmadığına bakılması gerekir. Çünkü Türk Medeni Kanununun 1024.maddesi uyarınca, bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmişse, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişilerin yolsuz olan bu tescile dayanma olanakları yoktur ve yasa ve uygulamadaki deyimiyle bağlayıcı

olmayan bir hukuki işleme dayanan ve hukuki sebepten yoksun bulunan tesciller yolsuz tescil sayılacağından, hakkı zedelenen üçüncü kişinin iyiniyetli olmayan malike karşı doğrudan doğruya şahsi hakkına dayanması mümkündür.

Mahkemece, bu konuda da hiçbir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Yukarıda belirtildiği üzere davacının hem arsa sahibine ve hem de yükleniciye karşı iddiasını kanıtlaması halinde, davalı kayıt malikinin durumunun değerlendirilmesi için taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, kayıt maliki davalının hukuki durumu TMK m.1023-1024 çerçevesinde incelenmelidir.

Bütün bu yönler üzerinde durulmaksızın, tapuda kayıt malikine karşı şahsi hakka dayanılamayacağından bahisle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11665, Karar No: 2010/15894, Tarih: 15.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11665 E.  ,  2010/15894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ilgili yerlerden getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9072, Karar No: 2019/1941, Tarih: 26.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9072 E.  ,  2019/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.12.2013 tarih, 2013/13455 sayılı iddianamesi ile “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10080, Karar No: 2019/11688, Tarih: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10080 E.  ,  2019/11688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Müşteki ...'in soruşturma sırasında alınan beyanına göre bilgisayarla birlikte çeşitli CD'ler ve evrak çantasının da çalındığı ve dosya içeriğinden bu eşyaların iade edilmediği anlaşılmakla; hırsızlık suçundan kurulan hükümde, kısmi iadeye müştekinin rızası açıkça sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken husus müştekiden sorulmadan TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.