muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1080, Karar No: 2023/1009, Tarih: 13.03.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirkete yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, davacının icra takibi başlattığı ilama dayalı alacağınının ödenmemesi üzerine haciz yolu ile takibe devam edebileceği gibi haciz yolu ile takibini İİK'nın 43 ncü maddesi 2 nci fıkrasına göre iflas yoluna çevirmeden ticaret mahkemesine başvurarak borçlunun doğrudan doğruya iflasına karar verilmesini isteyebileceği, iflas talebine ilişkin ilanların İİK'nın 166 ncı madde hükmüne uygun olarak yapıldığı, her ne kadar mahkemece ülke genelinde yayımlanan ilanda belirtilen 15 günlük süre bitmeden iflas kararı verilmişse de kararın herhangi bir müdahil tarafından istinaf edilmediği, kesinleşmiş mahkeme ilamına dayalı takibe rağmen davalı alacağının ödenmediği, mahkemece tesis edilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 177 nci maddesi 4 ncü fıkrası gereğince doğrudan doğruya iflas istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 177 nci maddesinin 4 ncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle iflas talebine ilişkin ilk ilanın 26.05.2022 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük süre geçtikten sonra iflas kararı verilmesine, istinaf tarihine kadar alacaklılar tarafından herhangi bir müdahale veya itiraz talebinde bulunulmamış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5849, Karar No: 2012/4360, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5849 E.  ,  2012/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddinene dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın alkollü sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada ölen yolcunun yakınlarına davacı tarafından ödenen destek tazminatının rücuan tahsili amacı ile başlatılan icra takibine davalı itiraz ettiğinden itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kaza münhasıran sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana gelmiş olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen görüşün hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/238, Karar No: 2011/8171, Tarih: 21.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/238 E.  ,  2011/8171 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/249259

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (AMASYA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.09.2008 gün ve 202/193 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-A) Sanığın, bıçak ile mağduru, toraksa nafiz ve bilateral minimal hemotoraksa oluşturacak şekilde hayati önem arzeden karın ve göğüs bölgesinden dört bıçak darbesiyle yaralayarak hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini;

B) Sanığın aşamalarda tutarlılık göstermeyen savunmasına karşın, tanıklar Rahime ve Muammer'in anlatımları karşısında mağdurdan, sanığa yönelik olay öncesi ve olay sırasında haksız tahrik oluşturan bir söz ve davranışı bulunmadığı halde yazılı oranda haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması;

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1719, Karar No: 2008/5485, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1719 E.  ,  2008/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Çekişmeli taşınmaza komşu olup itirazlı olduğu anlaşılan 293 ada 11, 16 ve 19 nolu parsellere ait dava dosyalarının,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması,; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11870, Karar No: 2022/15746, Tarih: 29.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11870 E.  ,  2022/15746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenler, uyulmasına karar verilen Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/5040 Esas-2020/8658 Karar sayılı 17.12.2020 günlü kararı sonrası davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 17.04.2011 tarihinde davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olup davacının içinde yolcu olarak bulunduğu aracın dava dışı şahsın idaresinde iken direksiyon hâkimiyetini kaybetmesi sonucu oluşan tek taraflı trafik kazasında, özürlü sağlık kurulu raporuna göre %28 malul kalacak şekilde yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, istemini 197.868,57 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin aracın sigortacısı olduğunu, poliçe limitinin 175.000,00 TL olduğunu, gerekli belgeler ile kendilerine başvuru olmadığından temerrüt oluşmadığını, kusur ve maluliyetin Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenmesi gerektiğini, hesaplamanın uzman kişilerce yapılmasını, davacının gerçek gelirinin asgari ücret olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/5040 Esas-2020/8658 Karar sayılı 17.12.2020 günlü kararı, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 188.637,14 TL geçici ve kalıcı işgöremezlik tazminatının 17/05/2012 temerrüt tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya (temlik alana) verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Uyulmasına karar verilen Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/5040 Esas-2020/8658 Karar sayılı 17.12.2020 günlü kararında "Bozma öncesi hükme esas alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda raporun alındığı tarihteki asgari ücret verilerine göre hesaplama yapılmıştır. Mahkemece bozma sonrası alınan 14.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda, yeniden resen hesaplama yoluna gidilmiş; bilinen dönem rapor tarihi 2018 yılına

Uyulmasına karar verilen Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/5040 Esas-2020/8658 Karar sayılı 17.12.2020 günlü kararında "Bozma öncesi hükme esas alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda raporun alındığı tarihteki asgari ücret verilerine göre hesaplama yapılmıştır. Mahkemece bozma sonrası alınan 14.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda, yeniden resen hesaplama yoluna gidilmiş; bilinen dönem rapor tarihi 2018 yılına

kadar devam ettirilmiş, rapor tarihi 2018 yılına kadar olan artışlar da gözetilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, hüküm davalı yararına bozulmuş olmasına rağmen ilk hükümde esas alınan son tarihli raporda hesaplanan zarardan daha yüksek bir zarar ortaya çıkmıştır. Oysa ki, karar bozma ilamı ile maluliyet raporunun olaya uygun yönetmelik hükümlerince alınması yönünden bozulmuş, diğer veriler için davalı yararına usulü kazanılmış hak doğmuştur. Bu durum gözetilerek bilinen (işlemiş) dönem zararının ilk rapordaki veriler esas alınarak bozma kararımız sonrası yeni belirlenen maluliyet oranına göre hesaplanması gerekirdi.Bu durumda, Dairemiz bozma ilamında işaret edilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası mahkemece hükme esas alınan 14.02.2022 tarihli aktüer raporunda, bozma ilamında belirtildiği şekilde 12.01.2015 tarihli raporda yer alan asgari ücret verileri hesaplamada dikkate alınmışsa da sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif rant hesap yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmış ve bu rapora göre hesaplanan tazminata hükmedilmiştir.

TRH 2010 Yaşam Tablosundaki daha uzun yaşam süresine göre yapılacak hesaplamanın kararı temyiz eden davalı aleyhine sonuç yaratacağı da gözetildiğinde, PMF 1931 Tablosuna göre bakiye ömür süresi belirlenerek ve progresif rant tekniği kullanılarak hesaplama yapılması için daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19283, Karar No: 2015/29214, Tarih: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/19283 E.  ,  2015/29214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/139563

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/252 (E) ve 2012/97 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde düzenlenen “Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçunun oluşması için sahte resmi belgeyi düzenleyen kamu görevlisinin belgeyi düzenlemeye yetkili olması, görevi sırasında ve kanuni yetkisine dayanarak bir belgeyi sahte olarak düzenlemesi ve düzenlenen belge ile kamu görevlisinin görevi arasında nedensellik bağının bulunması gerekir. Somut olayda ise suç tarihinde ... İlköğretim Okulunda İngilizce ve Bilişim Teknolojileri Formatör Öğretmeni olarak görev yapan sanığın, kendisine verilen e-okul şifresi ile sadece kendi girdiği derslere ilişkin elektronik ortamda kayıtlı olan not giriş ekranını görerek not girişi yapmakla görevli ve yetkili olduğu halde,kendisinde bulunmaması gereken e-okul idareci şifresi ile evinde bulunan bilgisayarı kullanarak başkaca öğretmelerin görevli ve yetkili olduğu Türkçe, Matematik ile İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük derslerine ilişkin not giriş ekranlarına girerek, öğrencisi Ö.. E..'in, anılan ders notlarını yükselttiğinin anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan eyleminin TCK'nun 244/2. madde ve fıkrasında öngörülen "bilişim sistemindeki verileri değiştirme" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülmesi,

Kabule göre de;

2- “Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında hakkında 4483 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca soruşturma izni alınması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3123, Karar No: 2012/6789, Tarih: 07.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3123 E.  ,  2012/6789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:02.03.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6307, Karar No: 2014/10345, Tarih: 09.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6307 E.  ,  2014/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan 1979 yılından önce düzenlenmiş memleket haritası ile dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) kadastro paftası ile ölçekleri eşitlenerek, tüm taşınmazların aynı harita üzerinde komşu parselleri ile birlikte (1/25.000 ölçekli olarak) gösterecekleri müşterek imzalı rapor ve kroki düzenlettirilmesi ve taşınmazların konumları hava fotoğrafları üzerinde gösterilerek, hava fotoğrafları ve memleket haritasında görülen yeşil ya da koyu renkli alanların ne anlama geldiği, taşınmazlar üzerinde var ise ağaçların sayısı, cinsi, kapalılık oranının açıklandığı, ek rapor alınarak dosya içine konulduktan sonra,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11873, Karar No: 2014/17142, Tarih: 15.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11873 E.  ,  2014/17142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ve davacı vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

2-Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmış, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 13.05.2013 tarihli ilamı ile özetle,”...Dava dilekçesi ile 04.10.2011 tarihli ihtarname birlikte değerlendirildiğinde, ihtarnamenin tebliğ tarihi itibariyle ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından işveren temerrüde düşürülmüş olup sayılan alacaklar bakımından temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihleri esas alınarak faiz işletilmiş olması isabetsizdir. Taraflar arasında fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya kapsamından davalı adi ortaklığın ... - ... Otoyolunun yapım işini üstlendiği anlaşılmaktadır.Davalı taraf gerek cevap dilekçesinde gerekse de yargılama aşamasında yapılan işin niteliği gereği yılın belli dönemlerinde özellikle kış aylarında çalışma yapılamadığını ileri sürmüştür. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda çalışmanın bütün yıla yayıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının ifadeleri söz konusu iddia hakkında bir kanıya varılmasını sağlayacak mahiyette değildir. Tüm bu tespitler karşısında; öncelikle davalı adi ortaklık ile idare arasında imzalanmış sözleşme, ihale belgeleri, idare tarafından düzenlenen idari-teknik şartnameler ve çalışma sürelerini gösteren diğer tüm belgeler yine yol yapım çalışması sırasında çalışma tarihleri ile ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşları ile yapılmış olan yazışmalara dair belgeler getirtilerek, çalışma zamanlarını gösteren işveren belgeleri ile birlikte değerlendirmeye tabi tutulmalı gerekli görülmesi halinde Hâkimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında tekrar tanık ifadelerine başvurulmalı ve çalışmanın benzer şekilde tüm yıla yayılıp yayılmadığı, mevsim şartlarına göre ara vermeler yaşanıp yaşanmadığı tespit edilerek sonuca göre fazla çalışma,ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma kararı doğrultusunda araştırma yapıp davacı tanıklarını dinledikten sonra ek hesap raporu almış ve davanın yeniden kısmen kabulüne karar vermiştir.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma kararı doğrultusunda araştırma yapıp davacı tanıklarını dinledikten sonra ek hesap raporu almış ve davanın yeniden kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacı vekili, dava açmadan önce 04.10.2011 tarihinde dava konusu ettiği kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin ödenmesi için davalılara ve iş ortaklığına ayrı ayrı ihtarname göndermiştir. Bu ihtarname davalı ... Şirketine 12.10.2011, ... Şirketine 08.10.2011 ve iş ortaklığına ise 14.10.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Hal böyle olunca dava konusu edilen fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından işveren temerrüde düşürülmüş olup sayılan alacaklar bakımından temerrüt tarihi olan 14.10.2011 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken hükmüne uyulan bozma kararı da bu yönde olduğu halde bu alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının yıllık izin, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücret alacaklarına ilişkin bölümlerinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerlerine;

“3351,00 TL Brüt yıllık izin ücreti alacağına temerrüt tarihi olan 14.10.2011 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine,

14.767,00 TL Brüt fazla mesai ücretine temerrüt tarihi olan 14.10.2011 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz yürütülmesine,

653,80 TL Brüt bayram ve genel tatil ücreti alacağına temerrüt tarihi olan 14.10.2011 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz yürütülmesine, rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının diğer bölümlerinin aynen muhafazasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.