muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2866, Karar No: 2023/6568, Tarih: 08.11.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline olan borcunu ödemediğini, sürekli oyaladığını, davacının en son 150.000,00 TL bedelli senedi borçlarına karşılık müvekkiline verdiğini, davacının kendisine karşı başlatılan icra takibine Adıyaman İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/55 E. sayılı dosyası ile itiraz ettiğini, borçlunun itirazının reddedildiğini, davanın değerinin açık ve net bir şekilde belli olduğunu, davacının davayı değerini 1.000,00 TL olarak göstererek belirsiz alacak davası şekilinde açmasının mümkün olmadığını, eksik harcın tamamlanmasının gerektiğini, davacının her ne kadar ilgililer hakkında tefecilikten suç duyurusunda bulunduğunu, tefecilikten dolayı suçu duyurusu dosyalarının halen derdest olduğu iddiasında bulunulmuş ise de davalının taraf olduğu bir soruşturma dosyasının olmadığını, davacının imzaya ilişkin herhangi bir itirazının bulunmadığını, bu nedenle davada ispat yükünün davacıda tarafta olduğunu, davacının borçlu olmadığını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, davacının ödediğini iddia ettiği paranın miktarı itibariyle senetle kanıtlaması gerektiğini, yalnızca 8.000,00 TL'lik bir ödemesinin bulunduğunu, davacının arabasının başka bir borcuna ilişkin dosyadan satıldığını, davacının dava dilekçesinde takibe konu çeklerin elden nakit olarak davalıya ödediği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, dava öncesinde arabuluculuk yoluna gidilmediğini savunarak davanın reddine, davacı aleyhine asıl alacak üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere icra tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı hakkında tefecilik suçundan şikayetçi olduğu ancak davalı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, davacının kısmen ödemeye ilişkin yazılı delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin işin esasına girmeksizin ve uyuşmazlığı irdelemeksizin uyuşmazlığı çözmeyen bir karar verdiğini, davalının süresinde ilk itirazında bulunduğu halde bu itirazı incelemeksizin ve tartışılmaksızın ön inceleme sürecinin tamamlandığını, usulüne uygun tanık listelerinin mahkemeye sunulduğunu, ancak mahkeme sadece bir tanığı dinleyerek, diğer tanıkların beyanlarında ise tekrarla yetinmek suretiyle aleyhe hüküm kurduğunu, tanıkların tamamının dinlenilmesi halinde hükmün sonucunun lehte değişeceğini belirterek ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin usul hatası yaptığını, davalı asile tebligat çıkartmadığını, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olduğunu, işin esasına girmeden ve deliller incelenmeden karar verildiğini, tanıkların dinlenmediğini, bilirkişi raporu alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kambiyo senedi nedeniyle menfi tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 201 inci, 308 inci 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve davacı vekilinin ödeme iddiasının ispatı için tanık deliline dayanmış olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi gereği davalı, dava konusunun hepsi ya da bir kısmını kabul edebilir. İşbu dosyadaki davalı vekilinin cevap dilekçesinde, davacının iddia ettiği 88.000,00 TL ödemeden yalnızca 8.000,00 TL'nin doğru olduğunu, başkaca elden ödeme yapılmadığı savunulmuş olup, anılan beyanın kısmen kabul mahiyetinde olduğu açıktır. Bu durumda mahkemece davalının kabulünde olan 8.000,00 TL gözardı edilerek davanın tümüyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

08.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7490, Karar No: 2014/13860, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7490 E.  ,  2014/13860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (sanık ... için), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ... için), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (her iki sanık için)

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'ın basit cinsel saldırı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5148, Karar No: 2021/6848, Tarih: 05.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5148 E.  ,  2021/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/31724, Karar No: 2019/4193, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31724 E.  ,  2019/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Şirketlerin tüm, davalı T.C. Kültür Ve Turizm Bakanlığı Döner Sermaye Merkez Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece davanın reddedilen kısmı nedeni ile vekille temsil edilen her üç davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece Şirketler lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, davanın açılış tarihi ve kararın iki kez bozulmasıda dikkate alınarak hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 12 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

“ 12- Davalılar vekille temsil edildiğinden, reddedilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 20.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9341, Karar No: 2016/11997, Tarih: 28.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9341 E.  ,  2016/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirket nezdinde... Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan ...'a ait konutun 12/08/2010 tarihinde sigortalı konutun yan binasının girişinde bulunan ve ... Genel Müdürlüğüne ait olan su saatinin patlaması ile akan suların sirayet etmesi sonucu hasara uğradığını, hasarın nedeni ve miktarının tespiti için bağımsız ve konusunun uzmanı eksper tayin edildiğini, bağımsız ve uzman eksper tarafından hasarın miktarı yönünden yapılmış bulunan hasar tespitine göre 2.716,00 TL hasar tazminatının 23/09/2010 tarihinde sigortalıya ödenerek TTK. m 1301 hükümleri gereğince sigortalının haklarına halef olunduğunu, söz konusu su şebekesinin kusurundan dolayı davalının sorumlu olduğunu belirterek müvekkili şirket tarafından poliçe kapsamında ödenmiş bulunan 2.716,00 TL tazminat tutarının fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen su basmasına sigortalının kendi kusurunun neden olduğunu, dava konusu zarar ile müvekkili idarenin eylemi arasında illiyet bağı kurulabilmesi için dava konusu yere ait işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının olması gerektiğini, dava konusu yerin projeye uygunluğununda denetlenmesi gerektiğini, davacı şirketin sigortalısının yasa ve yönetmeliklerden doğan yükümlülükleri yerine getirmemesinin tazminat isteminin hukuki dayanağını ortadan kaldıracağını, yapının ruhsatlı olduğunun bir an için kabul edilmesi halinde dahi bina sahibinin su sızmasını engellemek için tedbir alıp almadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile, 2.716,00 TL tazminat tutarının ödeme tarihi olan 23/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 185,55 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 28.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8192, Karar No: 2013/12304, Tarih: 26.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/8192 E.  ,  2013/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2463, Karar No: 2010/9898, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2463 E.  ,  2010/9898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı H.. B.. ile yapılan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri ile davalıdan taşınmaz satın alınması hususunda anlaştıklarını, taşınmaz bedeline karşılık elden toplam 49.398.951.000 TL ödeme yaptığını, kalan kısmını belediyeyi temsilen belediye başkanı davalı M.. O.. ile onun verdiği yetkiye dayalı olarak K.. G..’a toplam 89.100.000.000 TL gönderdiğini,ancak belediye tarafından bu miktarın 67.378.794.000 TL kısmına makbuz düzenlenmediğini, makbuz düzenlenmesi için 24.02.1999 tarihli ihtarnameye verilen cevapta ödemelerin belediyeye intikal ettirilmediğinin bildirildiğini, akabinde de ödemelerde temerrüde düşüldüğünden bahisle satış vaadi sözleşmelerinin feshedildiğini, davalı ... hakkında zimmet suçundan yargılamanın devam ettiğini,bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 67.378.794.000 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...,o tarihte belediye başkanı olan diğer davalı ...’in talimatı ile kendisi adına gönderilen 10.000 ve 20.000 YTL miktarlı havaleleri bankadan alarak davalı ...’e verdiğini,kendisinin bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı H.. B.. vekili,iddia edilen ödemelerin belediyeye yapılmadığını,ödemede temerrüde düşüldüğü için sözleşmelerin feshedildiğini belirterek davanın husumetten reddini dilemiştir.

Davalı ..., kendisine davacı tarafından gönderilen paraların belediyeden alınan taşınmazlarla ilgisinin olmadığını, gönderilen hesabın da kooperatife ait bir hesap

olmadığını, davacının şahsi hesabı olduğunu,davacının gönderdiği paralarla ... firmasına ait borçların ödendiğini, bu borçların ödenmesi için davacının bu paraları gönderdiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., kendisine davacı tarafından gönderilen paraların belediyeden alınan taşınmazlarla ilgisinin olmadığını, gönderilen hesabın da kooperatife ait bir hesap

olmadığını, davacının şahsi hesabı olduğunu,davacının gönderdiği paralarla ... firmasına ait borçların ödendiğini, bu borçların ödenmesi için davacının bu paraları gönderdiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kooperatif olarak davalı belediye’den satın alınan arsaların bedeline karşılık olarak kooperatif yetkilisi tarafından davalı belediye adına belediye başkanı davalı M.. O.. ile onun verdiği yetkiye dayanılarak davalı K.. G..’a gönderildiği iddia edilmiş, parayı alan davalı ... savunmasında gönderilen paraların ... firmasına ait borçların ödenmesi için gönderildiğini,arsa satışına ilişkin olmadığını beyan etmiştir. Davacı Kooperatif ile davalı H.. B.. arasında arsa satışı olduğu, davacının bu arsa bedeline ilişkin davalı belediyeye borcunun bulunduğu,bu borcunun ödenmemesinden dolayı arsa satışına ilişkin sözleşmenin 31.05.1999 tarihinde davalı belediye tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı kooperatif genel kurulu tarafından yapılan 08.06.1998 tarihli toplantıda alınan kararla 3 yıllık süre için yönetim kurulu asil üyeliğine aralarında ...’ün de bulunduğu 3 kişi seçilmiş, 09.06.1998 tarihli kooperatif yönetim kurulu toplantısında ... Kooperatif başkanı olarak seçilmiş ve kooperatif unvanı altında seçilen diğer iki kişiden birinin imzası ile birlikte müştereken kooperatifi temsil yetkisi verilmiştir. Davacı kooperatifi temsil yetkisi bulunan ... tarafından davalı Belediye Başkanı M.. O.. ve K.. G..’a 11.09.1998 tarihi ile 30.11.1998 tarihleri arasında havale yoluyla toplam 89.100 TL gönderilmiştir.Gönderilen havalelerde havaleye konu bedelin “S.S ... Koop. H.. B..nden almış olduğu arsa bedeli için” gönderildiği açıklaması yer almakta olup,davaya konu gönderilen paraların davacı Kooperatif temsilcisi tarafından, kooperatif adına arsa bedeline karşılık gönderildiği ve davalıların işbirliği içinde parayı kabul ettiklerine itibar edilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35184, Karar No: 2019/5912, Tarih: 18.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35184 E.  ,  2019/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının davalıya ait işyerinde 04.07.2006-28.03.2012 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, davacının işe girdikten 3 yıl sonra sigortasının yapıldığını, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, gerçek ücretinin net 1.400 TL olduğunu, haftalık 20 TL yemek ücreti verildiğini, davacının eczacı olan davalı yanında kalfa olarak çalıştığını, çalışma arkadaşı aynı zamanda davalının oğlu ...’nun baskı kötü ve yıpratıcı sözleri üzerine davacının tepki gösterdiği, davalının oğlunun çalışan üzerindeki baskı hakaret ve kötü sözlerini engelleyici müdahalede bulunmadığını, davalının ‘ben şimdiye kadar kimseye tazminat vermedim gerekirse her türlü baskıyı yaparım kendi isteğinle ayrılırsın' dediğini, davalı işveren ve oğlunun davacının meslek onuruna, kişiliğini ve onurunu ayaklar altına alarak onur kırıcı sözler sarf etmesi nedeniyle davacının artık aynı işyerinde daha fazla çalışması mümkün olmadığından derhal işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, işçi işveren kusuru ile sona erdirerek davacının haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava dilekçesinde iş akdinin haksız feshedildiğini, sonrasında da davacının istifa ettiğinin beyan edildiği, gerçekte davacının istifa dilekçesi sunarak bu işyerinde çalışmayacağını beyan ettiğini, davacının hiçbir zaman istikrarlı bir çalışan olmadığını, değişik mazeretler ileri sürerek işe gelmemeyi adet haline getirdiğini, istifasından önce 4 gün üst üste işe gelmediğini, buna rağmen davalı tarafından idare edildiğini, davalının oğlunun da aynı yerde çalıştığını ancak davacının iddia ettiği gibi oğlu tarafından baskı yapıldığı iddiasının yalan olduğunu, davacının davalı işyerinde çalışıyor olmasına rağmen ikinci bir iş olarak Arap turistlere rehberlik yaptığını, bu sebeple çoğu zaman asıl işini aksattığını, bu durumun taraflar arasında bazı zamanlar tartışma konusu olduğu, davacının rehberlik işinin kendisi için daha önemli ve şartlarının daha iyi olduğunu, bu iş için minibüs aldığını, eczanede artık çalışmak istemediğini beyan ettiğini, istifa dilekçesini tereddüt etmeksizin verdiğini, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, eczanelerin çalışma