muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10906, Karar No: 2023/7138, Tarih: 23.11.2023

2. Sanık ...'ın savunmaları tevilli ikrara yöneliktir. Sanık ... suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Maktulün kesin ölüm nedeninin tespitine yönelik Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 20.01.2021 tarihli;

"1. Kişinin vücudunda karın bölgesinde 1 (bir) adet kesici delici alet yarası ve sağ ve sol elde toplam 3 (üç) adet kesi tespit edilmiş olup kesici delici alet yarasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu, kesilerin ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı,

2. Kesici delici alet yarası kenar ve açı özelliklerine göre kullanılan aletin bir kenarının keskin diğer kenarının künt nitelikte olduğu, tespit edilen kesilerin aynı aletin keskin kenarı ile meydana gelebilecek nitelikte oldukları,

3. Kanında yüksek düzeyde etil alkol tespit edilen kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşlerini içerir otopsi raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanık ... hakkında olay sonrası Esenyurt Necmi Kadıoğlu Devlet Hastanesince düzenlenen 27.08.2020 tarihli adli muayene raporunda;

"Sol el bileği baş parmak bileşkesinde dikey 2 cm uzunluğunda yüzeyel abrazyon"

Şeklinde tespite yer verilmiştir.

5. Sanık ... hakkında olay sonrası Esenyurt Necmi Kadıoğlu Devlet Hastanesince düzenlenen 27.08.2020 tarihli adli muayene raporunda darp ve cebir izine rastlanmadığı tespit edilmiştir.

6. Sanık savunmaları, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, maktule ait tedavi evrakları, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.08.2020 tarihli otopsi ve ölü muayene tutanağı, olay yeri inceleme raporları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 11.12.2020 tarihli DNA analizine ilişkin rapor, sanıklar ve maktule ait HTS kayıtları, maktulün cep telefonu üzerine yapılan incelemeye ilişkin bilirkişi raporu, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Kimlik Tespit Büro Amirliğince düzenlenen 11.09.2020 tarihli parmak izi raporu, araştırma, yakalama, muhafaza altına alma tutanakları, diğer tutanaklar, sanıkların adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, olaydan önce maktulü tanımayan sanık ... vesilesi ile maktul ile olay günü tanışan ve sanığı öldürmesini gerektirecek bir neden bulunmayan sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan suçu işlediğine dair kesin delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme eylemini önceden aldığı bir karar çerçevesinde, belli bir hazırlıkla gerçekleştirdiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında olayın oluş şekli gözetildiğinde canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmenin unsurlarının somut olayda bulunmadığı, olay tarihinde bedensel rahatsızlığı bulunmayan, olay sırasında iradi şekilde alkol almakta olan maktulün ruh ve beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğundan söz edilemeyeceği, sanık hakkında olay sonrası düzenlenen ve ayrıntılarına Olay ve Olgular başlığının (3) numaralı bendinde yer verilen adli rapor içeriği ile sanık savunmaları gözetildiğinde ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği hususundaki değerlendirmede ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/238 Esas ve 2002/ 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarına göre haksız tahrik indiriminin asgari oranda yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/531 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9882, Karar No: 2014/9408, Tarih: 15.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9882 E.  ,  2014/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiası ile tapu iptali ve terkini isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3200, Karar No: 2012/6785, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3200 E.  ,  2012/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2010 gün ve 2010/265 Esas, 2010/386 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen suça kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 22.01.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13752, Karar No: 2015/11451, Tarih: 23.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13752 E.  ,  2015/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın179/3-2, 62/1, 50/1a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 165 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine sanığa alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın haksız yere ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7990, Karar No: 2010/5188, Tarih: 29.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7990 E.  ,  2010/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir ... verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, şikayet dilekçesinin içeriği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) ... bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…4.000.00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…2.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…216,00…”, “…121,50…” ve “…216,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…108,00…”, “…13,50…” ve “…108,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1359, Karar No: 2018/2367, Tarih: 21.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1359 E.  ,  2018/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla yağma suçlarından Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2009 tarihli ve 2009/141 değişik iş sayılı kararı ile 29 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...’nun, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Denizli İnfaz Hâkimliğinin 27/07/2015 tarihli ve 2015/1972 esas, 2015/1974 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Muğla İnfaz Hakimliğinin 07/04/2016 tarihli ve 2016/425 esas, 2016/418 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne anılan kararın kaldırılmasına dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2016/412 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan;

"Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b)Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme ile,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin hükümlünün uyarılması başlıklı 44. maddesinde yer alan;

"(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır,

(2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır,

(3)Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 04/08/2015 tarihi itibari ile hükümlü hakkında denetim planı hazırlanarak infazına başlanıldığı, hükümlünün 12/08/2015 tarihli talebine istinaden, adres değişikliği nedeniyle İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/08/2015 tarihli ve 20500 sayılı kararı ile hükümlü hakkındaki kaydın kapatılarak, denetimli serbestlik dosyasının Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, hükümlünün 17/08/2015 tarihinde Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne kaydının yapıldığı, aynı tarih itibari ile 2015/756 NKL sayılı dosya üzerinden denetimli serbestlik planı hazırlanarak hükümlüye tebliğ edildiği, 19/10/2015 tarihinde denetim planına uymadığından bahisle 27/10/2015 tarihinde uyarıldığı, buna rağmen 01/04/2016 tarihinde belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın imza yükümlülüğünü ihlal ederek denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlal ettiği ve Muğla İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 06/04/2016 tarihli 2016/104 sayılı kararı ile Muğla İnfaz Hakimliğinden hükümlünün kapalıya iade edilmesinin talep edildiği, hükümlünün 07/04/2016 tarihli dilekçesi ile denetim planına devam etmek istediğini, yükümlülüklerine uyacağını bildirerek Değerlendirme Komisyonunun kararına itirazda bulunduğu, Muğla İnfaz Hakimliğinin 07/04/2016 tarihli ve 2016/425 esas, 2016/418 sayılı kararı ile hükümlünün denetim planına uymamakta ısrar ettiğinden bahisle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, hükümlünün bu karara karşı yapmış olduğu itirazın Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesince Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 34/6. fıkrasında yer alan “Araştırma ve değerlendirme formu, en geç altı ayda bir gözden geçirilir. Yükümlünün infazının sona ermesine üç aydan daha az süre kalmışsa gözden geçirme yapılmaz” şeklindeki düzenlemeye aykırı davranıldığı, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 04/08/2015 tarihinde denetim planı hazırlandığı, akabinde hükümlünün Muğla’ya taşınması nedeni ile kaydının Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne alındığı, buna karşın Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yeni bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün hazırladığı form üzerinden denetim planı hazırladığından bahisle itirazın kabulüne karar verildiği, buna karşın Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 34/6. fıkrasında yer alan “Araştırma ve değerlendirme formu, en geç altı ayda bir gözden geçirilir

. fıkrasında yer alan “Araştırma ve değerlendirme formu, en geç altı ayda bir gözden geçirilir. Yükümlünün infazının sona ermesine üç aydan daha az süre kalmışsa gözden geçirme yapılmaz” şeklindeki düzenlemenin idarenin işlemlerine ilişkin düzenleyici nitelikte süre olduğu, hak düşürücü mahiyette bulunmadığı, aksi düşüncenin altı aylık sürenin geçirilmesi halinde devam eden denetim planının kendiliğinden ortadan kalkacağı ve denetim planına uymayan hükümlülerin her hangi bir müeyyideye tabi tutulamayacağı, bunun yanında devam eden denetim planına ilişkin hükümlünün sağlık mazereti, fiziksel engel yahut başkaca bir mazeret bildirerek denetim planını değiştirilmesi talebinin de bulunmadığı nazar alındığında itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinde,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16/05/2013 tarihli ve 2013/11074 esas, 2013/8061 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmiş olunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/04/2017 gün ve 94660652-105-48-7371-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2016/412 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3385, Karar No: 2024/4650, Tarih: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3385 E.  ,  2024/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2800 E., 2018/89 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2021/18499 Esas, 2023/6850 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.02.2024 tarihli ve 2-2018/17230 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ