muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18232, Karar No: 2023/11285, Tarih: 24.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/18232 E.  ,  2023/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/120 E., 2021/558 K.

HÜKÜM/KARAR : Red / Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/433 E., 2019/573 K.

Taraflar arasındaki kurum zararından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 30.03.2011 - 20.06.2012 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi dekanlığı görevinde bulunduğunu, üniversitenin yerleşkesi içerisinde bulunan ve Ziraat Fakültesine eğitim öğretim amacıyla tahsis edilen ancak Ziraat Fakültesi tarafından 3. şahıslarla yarı yarıya olmak üzere kiraya verilmek suretiyle işletilen tarım arazileri üzerinde üniversite tarafından yapılan inceleme sonucu davalının görev yaptığı döneme ilişkin 621.622,63 TL tutarında elektrik borcu çıkarıldığını, borçların ödenmesi hususunda gerekli yazışmaların yapıldığını, borcun 120.000,00 TL’lik bölümünün ödendiğini, ancak bakiye kalan kısmın ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 590.087,59 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; elektrik tüketimini gösterir herhangi bir faturanın davacı tarafından inceleme komisyonuna gösterilemediğini, davaya konu elektrik borcunun davalının dekan olarak görev yaptığı dönemde bir kısım tarım arazisinde ürün yetiştirmesi hakkındaki projenin, üniversite yönetim kurulunca kabul edilmesinden sonra ve araziler kullanılmaya başlanılmadan önce sayaç okuma sonucu düzenlenen tutanağa dayandığını, Dicle Üniversitesi kampüsünün 30.03.2011 tarihli ilk okuma ile 20.06.2012 tarihli ikinci okuma dönemine ait elektrik faturaları miktarlarının ne olduğu ve elektrik kurumuna hangi tarihlerde ödendiği açıklanmadığı gibi, davacı tarafın bu faturalara delil olarak da dayanmadığını, bu nedenle kamu kurumlarında süzme sayaç kullanımının kamu hizmetine özgülenen alan ve faaliyetler dışında piyasa ekonomisi anlamında faaliyet gösteren kiracı, işletmeci kamu kurumunda benzeri biçimde faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kişilerin faaliyetleri nedeniyle kullandıkları elektriğin bedelini ödemelerinin temini için öngörüldüğünden, davalıdan istenen elektrik bedelinin özel hukuk gerçek ve tüzel kişilerince kullanıldığının ortaya konulması gerektiğini, davacının üniversite elektrik borcunu ispat etmesi gerektiğini, yapılan sözleşmelerin üniversite yönetim kurulunun izni ile yapıldığını, davalının yararına davacı kurumun da zararına yönelik bir kazanım olmadığını, ekilen tarım arazilerinden elde edilen gelirin üniversitenin döner sermayesine aktarıldığını, kurum zararının ispat edilemediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu elektrik borcunun, Ziraat Fakültesi Dekanlığınca 3. kişilere ortakçılık suretiyle kullandırılıp, zirai faaliyet sonucu elde edilen ürünlerin, maliyeti karşılığı olup, borcun idareye ait olduğu, kullanılan enerji bedelinin ne kadarlık bölümünün arazilerin işletilmesinden kaynaklı olduğunun açıkça ortaya konulamadığı, Ziraat Fakültesi Dekanlığının, bu konudaki haklı itirazları ve yine daha sonraki yıllarda, mahsuplaşma ve taksitlendirme taleplerinin davacı tarafından karşılanmadığı, araziden elde edilen gelirlerin 2012 yılı içerisinde, yönetmeliğe uygun olarak döner sermaye gelirleri içerisine aktarıldığı, 2012 yılı sonuna kadar Ziraat Fakültesi Dekanlığının, enerji bedelinin belirlenmesine yönelik talep ve bu konudaki itirazlarının davacıda karşılık bulmaması üzerine borç miktarının da somutlaştırılmadığı, Ziraat Fakültesi Dekanlığının ödemesi gereken miktarın davacı tarafından tespit edilmesi gerektiği, her yıl döner sermayeye aktarılan miktarlardan yıl sonu itibariyle yönetmeliğe uygun şekilde dağıtım yapılmasında davalıya yüklenecek bir kusurun bulunmadığı, bu dağıtımlar yapılırken davacı rektörlük yönetim kurulu da herhangi bir ihtirazi kayıt ve itirazda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın doğru olmadığını, davalının dekanlık yaptığı dönemde Ziraat Fakültesi Dekanlığına tahsis edilen arazilerin mevzuata aykırı olarak 3. kişilere yarıcılık sözleşmeleriyle kullandırıldığını, buradan elde edilen gelirin Strateji Geliştirme Daire Başkanlığının özel hesabı yerine Ziraat Fakültesi Dekanlığının döner sermaye hesabına yatırılmış olmasının da hukuka aykırı olduğunu, ayrıca Yüksek Öğretim Kurumları Kanunu'nun ek 25 inci maddesinde belirtilen şekilde döner sermaye gelirinin dağıtılmadığını, dava dilekçesinde belirtilen miktarda ödenmesi gerekirken ödenmeyen elektrik borcu kadar kurum zararının oluştuğunu, bu zarara davalının sebebiyet verdiğini, bilirkişi raporunda da davalının kusurlu olduğunun ifade edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 10.11.2009-12.12.2012 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi dekanlık görevini yürüttüğü, bu dönemde üniversite tarafından üniversite yerleşkesinde bulunan bir kısım arazilerin Ziraat Fakültesine eğitim-öğretim amaçlı tahsis edildiği, Ziraat Fakültesi tarafından bu arazilerin dava dışı şirketlere kiralanması konusunda Üniversite yönetim kurulundan onay verildiği, davacı üniversitenin TEDAŞ’ta tek bir elektrik aboneliğinin bulunduğu, Üniversite bünyesindeki tüm elektrik harcamalarının bu abonelikten karşılandığı, Ziraat Fakültesi tarafından arazilerin sulanması için kullanılan elektriğin süzme sayaç vasıtasıyla kullanıldığı, süzme sayaç okuma işlemlerinin TEDAŞ-TEİAŞ-BEDAŞ vb. görevlileri tarafından okunmasının söz konusu olmadığı, kurum içinde bedel paylaşımının yapılması gerektiği ancak paylaşımın nasıl yapılacağına dair bir protokolün de dosya kapsamında bulunmadığı, davacı rektörlük tarafından elektrik fatura bedellerinin ödendiği, ödenme aşamasında kurumlara, paylarına düşen ve ödemeleri gereken miktarların bildirilmediği, bu kapsamda Ziraat Fakültesine de süzme sayaç ile kullandığı elektrik bedelinden ne kadarını ödemesi gerektiğine yönelik bir bildirim yapılmadığı, davalının döner sermayeye dahil etmeden, elde edilen gelirden elektrik borçlarını ödemesi gerektiği kabul edilse dahi, sonuçta ödenen elektrik borcunun davacı Üniversitenin genel anlamda borcu olduğu, davalının döner sermayeye dahil ederek üçüncü kişilere ödeme yaptığı, kendi menfaatine bir sonuç temin etmediği, döner sermaye ödemelerinde herhangi bir kanuna aykırılık bulunmadığı, ödeme ile borçtan kurtulanın davacı kurum olmasından dolayı davacı üniversitenin malvarlığında bir eksilme meydana gelmediği, dolayısı ile davacı üniversitenin bir zarara uğramadığı anlaşıldığından zarar unsuru bulunmaması nedeni ile dava konusu tazminatın talep edilemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının dekanlık yaptığı dönemde Ziraat Fakültesi Dekanlığına tahsis edilen arazilerin mevzuata aykırı olarak 3. kişilere yarıcılık sözleşmeleriyle kullandırıldığını, buradan elde edilen gelirin Strateji Geliştirme Daire Başkanlığının özel hesabı yerine Ziraat Fakültesi Dekanlığının döner sermaye hesabına yatırılmış olmasının da hukuka aykırı olduğunu, ayrıca Yüksek Öğretim Kurumları Kanunu'nun ek 25 inci maddesinde belirtilen şekilde döner sermaye gelirinin dağıtılmadığını, dava dilekçesinde belirtilen miktarda ödenmesi gerekirken ödenmeyen elektrik borcu kadar kurum zararının oluştuğunu, bu zarara davalının sebebiyet verdiğini, bilirkişi raporunda da davalının kusurlu olduğunun ifade edildiğini belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının Ziraat Fakültesi dekanı olarak görev yaptığı dönemde Ziraat Fakültesine eğitim-öğretim amacıyla tahsis edilen, ancak fakülte tarafından üçüncü şahıslara yarıcılık suretiyle kiraya verilerek işletilen tarım arazileri için kullanılan elektrik borcunu davacı üniversiteye ödemesi gerekirken ödememesi iddiasına dayalı kurum zararından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile davalının ziraat fakültesi dekanı olduğu dönemde, arazilerden elde edilen gelirin, döner sermaye ile ilgili yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak, döner sermaye gelirleri içerisine alınıp yine yönetmeliğe uygun şekilde harcamalar yapılmış olmasına, ilgili arazilerin dava dışı şirketlere kiralanmasında davacı üniversitenin olurunun bulunmasına, kullanılan enerji bedelinin ne kadarlık kısmının ziraat fakültesi tarafından kullanıldığının ispat edilememiş olmasına, döner sermaye ek gelirlerinin usule uygun şekilde dağıtılmış olmasına, kurum zararı ile davalının kusurunun ispat edilememiş olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5907, Karar No: 2015/9223, Tarih: 11.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5907 E.  ,  2015/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum ve davalı işveren vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada davacı, davalı işyerinde 24.12.2007-31.12.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı halde kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece, 02.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasında kuruma bildirilenler dışında davacının davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını ve eksik gösterilen 284 günlük çalışmasının sigortalı çalışma olarak tespitine karar verilmiş ise de; davacının, davalı işyerinde çalışmaya başladığının kuruma bildirildiği 02.01.2008 ile çıkışının bildirildiği 31.01.2011 tarihleri arası döneme ilişkin; dosyada mevcut ücret bordrolarında yaptırılan imza incelemesi sonucunda, imzaların davacıya ait olduğunun saptandığı dönemlere ilişkin imzalı ücret bordrolarında belirtilen sürelere itibar edilerek, imzası davacıya ait olmayan ücret bordrolarının ait olduğu aylar yönünden ise tam çalıştığı esas alınarak eksik bildirilen sürelerin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ...'ne iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11188, Karar No: 2008/229, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11188 E.  ,  2008/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, meskun yerlerden olmadığı, ... imar planı dışında olup belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine 3 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Dava dilekçesinde ... mevkii 130 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bedelinin tespiti ile Üniversite adına tescili istenilmiş, mahkemenin kısa kararında da bu parselle ilgili tescile hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında maddi hata yapılarak ... mevkii 132 ada 8 parselin tesciline hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen 2005 yılına ait Tarım İl Müdürlüğü verilerine göre ek rapor alınmalı ve bozma ilamının 2. fıkrasında belirtilen hususta dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, arazi niteliğine göre inceleme yapan birinci bilirkişi kurulundan geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen 2005 yılına ait Tarım İl Müdürlüğü verilerine göre ek rapor alınmalı ve bozma ilamının 2. fıkrasında belirtilen hususta dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13898, Karar No: 2013/473, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13898 E.  ,  2013/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu ve atılı diğer suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2012 gün ve 2010/246 Esas, 2012/133 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın saat 04.30 civarı mağdurenin evine gizlice girip yüzüstü uyuyan mağdurenin boğazına bıçak dayayarak üzerine yatması ve mağdurenin pijamasının altından kalçasını elleyip sanığın kendi kemerini çözmeye çalışması sırasında yardım için bağıran mağdurenin sesine komşusu tanık ...'nın da bağırması üzerine paniğe kapılan sanığın eylemini tamamlayamayıp kaçması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilemeden suç vasfında hataya düşülerek basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

5237 sayılı Kanunun 102/1. maddesinde öngörülen suçun alt sınırı iki yıl olduğu halde sanık hakkında bu suçtan kurulan hükümde "taktiren alt sınırdan ceza tayini ile 3 yıl hapis" denilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10896, Karar No: 2017/925, Tarih: 08.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/10896 E.  ,  2017/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.