muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1201, Karar No: 2017/2560, Tarih: 08.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1201 E.  ,  2017/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/10/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının, davalı ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, cinsel saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının uğradığı kayıplar ve yaşadığı üzüntü ile bu olay sonucu toplum nezdinde karşısına çıkacak zorluklar dikkate alınarak ve bozma ilamı da gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemelerinin verdikleri kararlara karşı kural olarak kanun yoluna (istinaf, temyiz) gidilebilir. Kanun yolları, ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu kararın hatalı (hukuka aykırı) yahut eksik olması ihtimali için öngörülmüş olup, isteğe bağlı kılınmış ve bir süreye tâbi tutulmuştur. Dolayısıyla, süresi içinde ve usûlüne uygun olarak müracaat edilmemesi durumunda karar kesinleşecektir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; mahkemece verilen ilk kararı davalı ...'ın temyiz etmediği anlaşılmaktadır.

Şu halde; adı geçen davalı yönünden yerel mahkemece verilen 21.03.2013 gün ve 2010/343-2013/130 sayılı karar kesinleştiği halde mahkemece bozma sonrasında bu davalı yönünden de hükmedilen tazminattan indirim yapılarak 3.000,00 TL manevi tazminatla sorumlu kabul edilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6862, Karar No: 2023/650, Tarih: 06.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6862 E.  ,  2023/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen elatmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; dava konusu 1187, 1189 ve 1193 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalının komşu parsele inşaat yapmak suretiyle taşınmazlarını işgal ettiğini beyan ederek, elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, elatma bulunmadığını, elatma tespit edilirse temliken tescil talebi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli ve 2015/307 Esas, 2016/156 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 26,65 m2, B harfi ile gösterilen 48,22 m2, C harfi ile gösterilen 11,76 m2, D harfi ile gösterilen 3,78 m2 yerlere davalının el attığının sabit olması gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda A, B, C ve D harfi ile gösterilen alanlara davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2018/7234 Esas, 2020/7553 Karar sayılı kararıyla; davalı savunma yoluyla temliken tescile ilişkin talebini bildirmiş olmasına karşın, mahkemece bu taleple ilgili olumlu veya olumsuz bir karar oluşturulmamış olması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2018/7234 Esas, 2020/7553 Karar sayılı kararıyla; davalı savunma yoluyla temliken tescile ilişkin talebini bildirmiş olmasına karşın, mahkemece bu taleple ilgili olumlu veya olumsuz bir karar oluşturulmamış olması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 26,65 m2, B harfi ile gösterilen 48,22 m2, C harfi ile gösterilen 11,76 m2, D harfi ile gösterilen 3,78 m2 yerlere davalının elattığının sabit olduğundan davacının davasının kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda A, B, C ve D harfi ile gösterilen alanlara davalının elatmasının önlenmesine, davalının 4721 sayılı Kanun'un 725 inci maddesine dayanan temliken tescil talebinin ise çaplı taşınmaza yönelik elatmada kural olarak iyiniyet iddiası dinlenemeyeceği gibi davalı tarafından sübjektif iyiniyet iddiasının da taşkın yapı inşaa edilirken kendisinden beklenen özeni gösterdiğini resmi mercilere başvurarak ölçüm yaptırdığını belirten bir kanıt gösterilmediğinden kanıtlanamadığı, o halde 4721 sayılı Kanun'un 725 inci maddesinde belirtilen koşulların davalı lehine oluşmadığı belirtilerek reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyizinde, iyiniyetli olduğunu, talebinin reddine ilişkin kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının elatmanın önlenmesi istemine ve davalının temliken tescil savunmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi, “Mülkiyet ilişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “Taşkın yapılar” başlıklı 725 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozma sonrası bozmada belirtilen hususların irdelenerek değerlendirilmiş olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27152, Karar No: 2013/142, Tarih: 15.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27152 E.  ,  2013/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “ malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında hükmolunan hapis cezası paraya çevrilirken uygulama maddesinin 50/1-a yerine 51/1 olarak yazılması yerinde düzeltilebilir yazım yanlışı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2216, Karar No: 2021/6443, Tarih: 04.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2216 E.  ,  2021/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece 198 ada 2 ve 5, 205 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, 198 ada 3 ve 4, 204 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, davalılar ... ve ... vekilinin ve davacılar vekilinin istinafları üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile süresinde davalılar ... ve ... tarafından nispi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle anılan davalıların temyiz başvurularının reddine karar verilmiş, bu ek karara karşı davalılar ... ve ...'nin temyiz başvurusu yapmamış olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’un diğer mirasçılarından mal kaçırma amacıyla 198 ada 2 ve 5, 205 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu ...’e satış suretiyle, 198 ada 3 ve 4, 204 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarını ise davalı gelini ...’ye ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, daha sonra ...’in taşınmazları davalı ...’ye, ...’nin ise davalı ...’a satış suretiyle devrettiklerini, temliklerin çok kısa aralıklarla yapıldığını ve muvazaalı olduğunu, taşınmazları halen davalı ... ve ...’nin kullandıklarını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, ...’in sakatlandığı için çalışamadığını, oğlunun düğünü için para gerekince kendisine miras kalacak yerleri davalı ...’ye satarak düğün masraflarını karşıladığını, ...’nin de taşınmazları eşinin birikimi ile edindiğini, mirasbırakanın 25 yıldır ... ve ... ile birlikte kaldığını bu nedenle ölünceye kadar bakma akdi ile değersiz dört parça taşınmazını ...’ye temlik ettiğini, bakım borcunun yerine getirildiğini, ...’ın ailesinin ekonomik durumunun çok iyi olduğunu ve taşınmazları alabilecek ekonomik gücü olduğunu, ayrıca mirasbırakanın davacılar ...'ye 199 ada 2, ...'e 199 ada 5 parsel sayılı taşınmazlarını verdiğini, davacılar ... ve kardeşlerine de 198 ada 1 parsel sayılı taşınmazını vermek istediğini ancak onların gelip almadığını, mirasbırakanın geriye fazla sayıda taşınmazı kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 198 ada 2 ve 5, 205 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, 198 ada 3 ve 4, 204 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, davalılar ... ve ... vekilinin ve davacılar vekilinin istinafları üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından maktu harç ile temyizi üzerine Bölge Adliye Makemesince nispi harcın yatırılması için anılan davalılar adına muhtıra düzenlenmiş ve tebliğ edilmiş, sonrasında 28.04.2021 tarihli ek karar ile nispi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, anılan ek karar davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmemiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un 23.03.2017 tarihinde maliki olduğu 199 ada 2 parsel sayılı taşınmazı ½’şer pay ile torunları ...’ye, 199 ada 5 parsel sayılı taşınmazı oğlu ...’e, 199 ada 3 ve 7 parsel sayılı taşınmazları oğlu ...’e, 26.04.2017 tarihinde ise 198 ada 2 ve 5, 205 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazları oğlu ...’e satış suretiyle temlik ettiği, ...’in de 198 ada 2 ve 5, 205 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazları 24.05.2017 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle devrettiği, mirasbırakanın ayrıca Çarşamba 1. Noterliğinin 28.02.2017 tarihli ve 2497 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma akdi ile 198 ada 3 ve 4, 204 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazları oğlu ...’in eşi olan ...’ye vermeyi kararlaştırdığı, 17.04.2017 tarihinde de ölünceye kadar bakma akdi ile temliki kararlaştırılan taşınmazların tapuda ... adına tescilinin yapıldığı, ...’nin de taşınmazları 26.04.2017 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 14.08.2017 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak oğlulları ... ve ... ile kendisinden önce ölen oğlu ...’in çocukları ..., kendisinden önce ölen kızı ...’ın çocukları ..., ......’in kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın davalı oğlu ...’e 23.03.2017 tarihinde dava dışı 2 parça taşınmazı, 26.04.2017 tarihinde ise dava konusu 198 ada 2 ve 5, 205 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazları satış suretiyle devrettiği, ayrıca mirasbırakanın 28.02.2017 tarihinde Noterde düzenlenen Ölünceye Kadar Bakma Akdi ile dava konusu diğer 4 parça taşınmazın da davalı ...’ye verilmesini kararlaştırdığı hususları tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın ölünceye kadar bakma akdi ile davalı gelini ...’ye yaptığı temliklerdeki amacının kendisine baktırmak olmadığı, son zamanlarında birlikte yaşadığı davalı oğlu ... ve onun eşi davalı ... lehine, diğer mirasçılardan mal kaçırmak olduğu anlaşılmıştır. Öte yandan, davalı ...’nin taşınmazları 9 gün sonra davalı ...’a temlik ettiği, davalı ... ve ...’nin evlenerek geldikleri köyün aynı yer olduğu, davalı ...’ın toplam 200.000,00 TL’ye satın aldığını belirttiği taşınmazların bilirkişilerce keşfen saptanan değerleri toplamının 697.990,00 TL olduğu hususları dikkate alındığında davalı ...’ın da iyi niyetli olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, mirasbırakanın davalı ...’ye ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği ve ...’nin de davalı ...’a devrettiği taşınmazlar yönünden de davanın kabulünü karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca, mirasbırakanın davalı ...’ye ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği ve ...’nin de davalı ...’a devrettiği taşınmazlar yönünden de davanın kabulünü karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nin 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 04/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5611, Karar No: 2018/5579, Tarih: 28.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/5611 E.  ,  2018/5579 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :.... Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Karar Tarihi-Numarası : 1-11.07.2017 - 2017/819 esas ve 2017/1183 karar

2-21.09.2017 - 2017/2613 esas ve 2017/1272 karar

2-Yaşar Yanar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- 11/07/2017 tarihli kararla, sanık Yaşar hakkındaki .... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/09/2016 tarih ve 2016/117

esas ve 2016/236 karar sayılı mahkumiyet hükmü kaldırılarak

yeniden mahkumiyet

2- 21/09/2017 tarihli kararla sanık ... hakkındaki ....

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/09/2016 tarih ve 2016/117

esas ve 2016/236 karar sayılı beraat hükmüne yönelik istinaf

talebinin esastan reddi

Temyiz Edenler : Cumhuriyet savcısı (sanık ... aleyhine), sanık Yaşar

müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık Yaşar hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin 18.07.2017 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz nedeni belirtmediği gibi 08.08.2017 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden sonra da başkaca temyiz talebi bulunmadığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla REDDİNE,

2-Sanık ... hakkındaki istinaf isteminin esastan reddine dair hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği; sanığın atılı suçu işlediğini ve cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz nedenlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,