muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8090, Karar No: 2016/7543, Tarih: 11.05.2016

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Hal böyle olunca mahkemece; öncelikle ortaklık sözleşmesinde tasfiye hususunda hüküm bulunup bulunmadığına bakmak, hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılmasını sağlamak; böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (...nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (...nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Somut olayda; taraflar arasında 11/03/2011 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi imzalandığı, 30/5/2011 tarihinde davacı vekili tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede “sözleşme gereği, tarafınıza düşen yükümlülükleri yerine getirmediğinizden sözleşmeyi feshettiğimi bildiririm” şeklinde bildirimde bulunulduğu, mahkemece tasfiye memuru atandığı, tasfiye memurunca bilanço çıkarıldığı, ardından iki kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak hükme dayanak yapıldığı, yukarıda belirtilen sıra ve yönteme uygun davranılmadan, aşama aşama hükümler yerine getirilmeden adi ortaklığın tasfiyesine ve bedele karar verildiği görülmektedir.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözüme kavuşturulması suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde bir adi ortaklığın tasfiyesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28207, Karar No: 2015/14254, Tarih: 29.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28207 E.  ,  2015/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların; katılan ...'ın ikamet ettiği etrafı duvar ile çevrili apartman bahçesine ve katılan ...'nın ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğuna girmeleri ile katılanlara karşı geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu da işledikleri anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar hakkında bu suçtan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Müşteki ...'in, ikamet ettiği apartmanın önüne ve eklenti sayılmayan alanda her hangi sabit bir yere kilitlemeden, direksiyon kilidi ile park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden; katılan ...'ın, sokak üzerine kilitlemeden park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından ve suça sürüklenen çocukların, katılan ...'a yönelik eylemlerine ilişkin olarak, haklarında TCK'nın 141, 143 ve 31/3. maddeleri gereğince verilen 9 ay 10 gün hapis cezasının TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirilmesi sonucu 7 ay 23 gün yerine 7 ay 13 gün olarak hesaplanması, sonraki uygulamanın ve sonuç cezanın doğru olması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların; katılanlar ..., ... ile müşteki ...'e yönelik eylemlerine ilişkin olarak, haklarında hükmolunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi,

2-Suça sürüklenen çocukların; katılan ...'a yönelik eylemlerine ilişkin olarak, yaş küçüklüğü nedeniyle 5275 sayılı CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukların savunmalarını yapmaları için zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocukların savunmalarını yapmaları için zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocukların; katılanlar ..., ... ile müşteki ...'e yönelik eylemlerine ilişkin hüküm fıkralarındaki TCK'nın 51/3. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerden "1 yıl süre ile” ibaresinin çıkarılarak yerine “1 yıl 3 ay 16 gün süre ile” ibaresinin eklenmesine; suça sürüklenen çocukların, katılan ...'a yönelik eylemlerine ilişkin hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuklar hakkında “ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin ibarenin çıkarılmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümden suça sürüklenen çocuklara müdafii ücretinin yüklenmesine ilişkin bölümün çıkarılması süretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17990, Karar No: 2018/15369, Tarih: 29.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17990 E.  ,  2018/15369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6997, Karar No: 2019/1082, Tarih: 05.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6997 E.  ,  2019/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Ret

Temyize konu davanın dayanağını oluşturan 12.02.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 24.05.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen defter ve belgelerin süresi içerisinde ibraz edilmediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; mükerrer kabul edilen davanın dayanağını oluşturan 26.06.2012 tarihli iddianame ile sanık hakkında, 2006 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 26.11.2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen defter ve belgelerin süresi içerisinde ibraz edilmediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; her iki davanın konusunun ve sanığa yüklenen fiillerin farklı olması nedeniyle davanın mükerrer olmadığı dikkate alınıp, yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35207, Karar No: 2012/38467, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/35207 E.  ,  2012/38467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılmaları gerektiğinin tespitine ve 13. dönem TİS'den doğan her türlü ücret alacakları ile davacılara fiilen ödenen ücretler arasındaki fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacının temyizine gelince:

Davacı işçi vekili aracılığıyla açmış olduğu bu davada, davalı ... ile görünüşteki işveren yüklenici firmalar arasındaki hukuki ilişkilerin muvazaalı olduğundan söz edilerek, davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılması gerektiğinin tespitine ve sendika üyeliklerinin işveren genel müdürlüğe bildirildiği tarihten itibaren genel müdürlükle sendika arasında bağıtlanan 13. dönem toplu iş sözleşmesinden doğan her türlü ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde davacı işçinin muvazaalı sözleşmeler kapsamında görünüşte alt işveren işçisi olarak çalıştırıldığı ve baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği açıklanmakla birlikte, hüküm fıkrasında, işçiye yapılan ödemeler değerlendirildiğinde eksik ödeme olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçinin fark ücrete hak kazanmadığı yönündeki verilen karar yerindedir. Ancak davacının muvazaalı alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalıştırıldığı ve asıl işverenin gerçek işçisi sayılması gerektiği yapılan yargılama ile belirlenmiş olmakla davacı işçinin devam eden iş ilişkisi kapsamında yasal haklarının belirlenmesi noktasında sözü edilen tespitte hukuki yararı olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece hüküm fıkrasında, davanın kısmen kabulü ile davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlük işçisi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, isteğin bu yönden reddi hatalıdır. Kararın belirtilen yönden bozulması gerekirsede sözü edilen hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi hükmü uyarınca HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Yine hüküm fıkrasında 2. bentte yazılı olan “Kendini vekille temsil ettiren davalı lehine hesap edilen 50 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine;

“Davanın kısmen kabulü sebebiyle 50,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kısmen red sebebiyle 50,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” yazılmasına.

Hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı olan “Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına…” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine;

“ Davacı tarafından yapılan yargılama gideri 100,69 TL nin kabul ve redde göre taktiren ½ oranında paylaştırılmasına ve 50,34 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11258, Karar No: 2022/3423, Tarih: 25.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11258 E.  ,  2022/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı elektrikli bisiklet ile karşı aracın sürücüsünün sebebiyet verdiği çift taraflı kaza sonucu yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 100 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmiş olup ıslahla talebini 82.181,05 TL ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5/6/2015 tarihinde dava konusu trafik kazasının meydana geldiği, sigortalı araç sürücüsünün çarpması sonucu elektrikli bisiklet sürücüsü davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Bolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/4903 soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturma Yapılmasına Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulduğu, kazadaki yaralanma ve maddi hasar nedeniyle şüpheli ... Ceza Muhakemeleri Kanunu'na göre Uzlaştırma Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 20. maddesinde belirtilen maddi ve manevi edimlerden herhangi birini talep etmediklerini belirterek tarafların uzlaştıklarına dair 29/07/2015 tarihli uzlaştırma raporunun düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacının uzlaştırma teklifini kabul etmek suretiyle raporun altını imzaladığı, Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nın 253/19. bendine göre ise " ... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932

tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporunu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle başvurunun kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25/02/2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Sayın Çoğunluk ile görüş ayrılığı, tarafların ceza soruşturması sırasında uzlaşma sonucu düzenlenen ödeme ve ibra sözleşmesi sonucu, tazminat miktarının az olduğu durumlarda başvuranın tarafından ayrıca maddi tazminat istenip istenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 21 Hukuk Dairesinin 2015/13528 Esas,2016/6953 Karar sayılı ve 19/04/2016 günlü ilamında Karşı Oy da belirtildiği ve daha sonra 21 Hukuk Dairesinin 2016/16146 Easas ,2018/ 3263 Karar sayılı ve 03/04/2018 tarihli ilamında işaret edildiği üzere tarafımızca da benimsenen görüşe göre'' 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda, bazı suç tipleri için mağdur ile şüphelinin uzlaşması ile mağdurun zararlarının giderilmesi karşılığında suç faili lehine hükümler getirilmiştir. Trafik kazası bazı hallerde taksirle yaralama suçunu oluşturabilir. Taksirle yaralama suçu, Türk Ceza Kanununun 89. maddesinde düzenlenmiştir. Taksirle yaralamaya neden olma suçu, şikayete bağlı olsun veya olmasın uzlaşma hükümlerine tabidir. Ceza Muhakemesi Kanununda yer alan uzlaşma hükümleri (253., 254., 255. maddeler), aynı zamanda taksirle yaralama suçunun oluşması durumunda tazminat hukuku bakımından sonuçlar doğurucu niteliktedir. Uzlaşmanın sağlanması halinde yukarıda belirtilen uzlaşma hükümlerine göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Ancak bu sonucun doğması için, mağdur taraf maddi ve manevi tazmin borcunun miktarını belirlemiş ve şüpheli ya da sanık da bu miktara razı olarak belirlenen borcu ödemiş olmalıdır. Türk Borçlar Kanununun 28 ile 30,36,37 maddelerinde düzenlenen yanılma, yanıltma, aldatma, korkutma, bilgisizlik deneyimsizlik parasal yönde sıkıntı içinde

olma gibi iradeyi sakatlayan haller olmamalıdır. Bu halde, tazmin borcunun uzlaşma ile belirlenmesi ve belirlenen para borcunun ödenmesi, uzlaşmaya taraf olan şüpheli ya da sanık yönünden doğrudan kendi eyleminin sonucu olan borcun ifası anlamına gelecektir''. Başka bir ifadeyle, uzlaşmanını geçerli olması için mağdurun iradesini sakatlayan hiç bir hal olmamalı ve uzlaşmanın sonuçları hakkında mağdur aydınlatılmalıdır.

Kaldı ki, Karayolları Trafik Kanunu 111. maddesi '' Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup yetersiz ve fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir '' düzenlemesini içermektedir. Düzenleme ile trafik kazaları sonucu meydana gelen zararlar yönünden özel bir düzenleme getirilmiştir. Zarar veren ile yapılan yetersiz veya fahiş olduğu anlaşılan anlaşmaların geçersizliği iki yıllık hak düşürücü süre içerisinde ileri sürülebilir. Bu halde Türk Borçlar Kanununda düzenlenen irade sakatlığı hallerini aramaya dahi gerek yoktur.

Bu nedenlerle iki yıllık hak düşürücü süre içerisinde başvurulması halinde başvuranın talebinin incelenmesi gerektiğini düşündüğümden Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.