muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/649, Karar No: 2015/2110, Tarih: 30.09.2015

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2251, Karar No: 2012/3653, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2251 E.  ,  2012/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu arazide ayrı ayrı zeytin için dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ve kg. başına ortalama satış fiyatının Seferihisar Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18790, Karar No: 2014/3406, Tarih: 20.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18790 E.  ,  2014/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 9. İş Mahkemesi

Tarihi :06.06.2013

No :2011/448-2013/460

Davacı :Y.. T.. adına Av. E.. C..

Davalılar :1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. O.. S..

2-E.. B.. 3-T.. K.. adlarına Av. Y.. U..

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ile 5510 sayılı Kanununun 86. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 01.01.2000-30.03.2007 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının ve haftalık ücretinin 275,00 TL olduğunu belirterek kuruma bildirilmeyen çalışma süreleri ile prime esas kazancın haftalık 275,00 TL olduğunun tespitini talep etmiş, mahkemece 15.09.2000-06.05.2002 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyanın tetkikinde; dinlenen davalı tanıkları ile davacı tanık beyanlarının birbiriyle çelişkili olduğu, bordrolu tanık bulunmasına rağmen, mahkemece, dinlenilmediği, zabıta marifetiyle çalışmanın geçtiği işyerine komşu işyerlerinde çalışan kişilerin araştırılmadığı anlaşılmakla; mahkemece, davalı işyerinde çalışması bulunan bordrolu tanıkların bilgilerine başvurulmalı, davacının çalışmasının geçtiğini iddia ettiği işyerine komşu işyerlerinde çalışan bordrolu tanıklar da dinlenilmek suretiyle, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacı ve Kurum haricindeki davalılara iadesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11992, Karar No: 2011/11615, Tarih: 02.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11992 E.  ,  2011/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yaş tashihine ilişkin davada Çarşamba 1.Asliye Hukuk ve Samsun 1.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, yaş düzeltimi istemine ilişkindir.

Çarşamba 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davalının yerleşim yerinin ... Mahalllesi, ... ... Sokak, No:2/14, ..., ... adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davalı ...'ın dava tarihi itibariyle Mevlana Mahallesi, .. Sokak, No:9, ... Beldesi, ... Bucağı, ..., ... adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davaname ile küçükler ...ile ...'nin yaşının düzeltimi talep edilmiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Yaşının düzeltilmesi istenilen küçükler 18 yaşından küçük olup, anneleri davalı ...'nin velayeti altındadırlar. Küçüklerin annesinin ikametgahlarının ... Mahallesi, ... Sokak, No :9, ... Beldesi, ... Bucağı, ..., .. olduğunun anlaşılmasına göre velayet altın-

daki küçükler hakkındaki davanın 5490 Sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca Çarşamba 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. ( 1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Çarşamba 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23042, Karar No: 2016/3015, Tarih: 04.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/23042 E.  ,  2016/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kuruma bağlı Aksaray Devlet Hastanesi ile 24 aylık 100 işçili HBYS (hastane bilgi yönetim sistemi) Hizmet Alımı Sözleşmesi imzaladıklarını, idarenin 2011 Ocak ayı hakedişinden 12.485,07TL kesinti yaptığını, gerekçe olarak 16.07.2010 tarih 2773 sayılı tutanak ile 2005 yılına ait dataların aktarılmadığının tespit edildiği, teknik şartnamenin 2.1.16 maddeleri gereği data aktarımlarının 15 gün içerisinde tamamlanması gerektiği, istatistik ve maaş mutemetliği döner sermaye ek ödemesi datalarında tutarsızlıklar olduğu, 150 adet kullanıcı lisansının 10 gün içinde teslim edilmesi gerekirken 4 gün geç teslim edildiğinin belirtildiğini, idarenin bu iddialarının yersiz olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup 12.485,07 TL'lik ceza kesintisinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada, davalı idarenin haksız işlemi ile hakedişinden yaptığı kesintinin iadesini istemiş; davalı, yapılan cezai işlemin doğruluğunu savunmuş; mahkeme ise bilirkişi raporu almak suretiyle davacının kusurlu olduğunu benimseyerek, davanın reddine karar vermiştir. Mahkemenin karara esas aldığı 25.10.2013 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde, teknik rapor olması nedeniyle, davacının yükümlülüklerinin tespit edildiği ancak davalı idarenin ceza miktarını nasıl ve neye göre tayin ettiğinin, ceza miktarının dolayısıyla kesintinin doğru olup olmadığının incelenip denetlenmediği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacının kusurlu olduğu benimsendikten sonra, cezai işlem bedeli yönünden, idarenin yapmış olduğu kesinti miktarının doğru olup olmadığının denetlenmesi için, ayrıntılı şekilde, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21852, Karar No: 2017/5017, Tarih: 04.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21852 E.  ,  2017/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ... ili Merkez ilesi ... Mahallesinde kain 117 pafta, 15 ada, 19 parsel sayılı taşınmazda bulunan ... Evleri Sitesi E Blok kat 5 daire no 13 olan konutunun ... ilinde 09/11/2011 tarihinde meydana gelen depremden sonra hasar aldığını ve AFAD tarafından yapılan incelemeler neticesinde orta hasarlı olduğuna dair rapor tanzim edildiğini, müvekkilinin ... ... A.Ş nezdinde 01/11/2011 tarihli 16687344 nolu poliçe tanzim ettirdiğini, bu poliçede dava konusu taşınmazın 126.850,00 TL olarak belirlendiğini, müvekkilinin ...'a zararının giderilmesi için başvurduğunu, ...'ın zararın poliçe tarihinden önceki depremler nedeniyle meydana geldiğinden bahisli ödeme yapmadığını, oysa müvekkilinin konutunun poliçe tanziminden sonra 09/11/2011 tarihinde meydana gelen ikinci deprem ile oluştuğunun AFAD raporları ile sabit olduğunu bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 hasar bedelinin ve 09/11/2011 tarihinden dava tarihine kadar 4.200,00 TL kira bedeli, 10.000,00 TL konutun değer kaybı bedeli olmak üzere toplam 24.200,00 TL maddi tazminatın 09/11/2011 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep etmiş, davacı vekili 10/04/2014 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini 44.376,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 41.839,36 TL güçlendirme bedelinin dava tarihi olan 12/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, mahrum kalınan kira bedelleri ile değer kaybının tazminine ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına bilirkişi raporunda binanın taşıyıcı sistemininde hazırlandığının belirtilmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2348, Karar No: 2014/4045, Tarih: 22.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2348 E.  ,  2014/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, nitelikli yaralama,nitelikli hırsızlık, suç eşyasını kabul etme, suçu bildirmeme ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'in, 5237 sayılı TCK.nun 82/1a-h, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca, müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı TCK.nun 142/2-a, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca, 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52/2-4, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 4 taksitte ödenmesine,

Sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı TCK.nun 165/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca, 2 yıl 1 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 6 taksitte ödenmesine,

Sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK.nun 278/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

ile katılanlar ... ve ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanların, suç eşyasını kabul etme, suçu bildirmeme ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 .maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...'ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve...'nin suç eşyasını kabul etmek suçları ile sanık...'ın maktül ...'ın parasını almaktan ibaret eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma sebebi saklı kalmak üzere suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin sübuta, haksız tahrik bulunduğuna, sanıklar ..., .... ve ...'in bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin az ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında maktül ...’ı kasten öldürme suçunda, sanığın öldürmeye sebatla ve koşulsuz olarak ne zaman karar verdiği, ulaştığı ruhi sükûnete rağmen öldürme kararından vazgeçmeyip bu kararını icra ettiği hususunda, her türlü kuşkudan uzak ve kesin kanıt bulunmadığı, bu haliyle tasarlamanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığı halde TCK.nun 82/1-a maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki “ TCK'nın 82/1-a-h” ibaresinin TCK'nın 82/1 -h” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile; sanık ...hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; sanıklar... ve ... hakkında suç eşyasını kabul etmek suçundan kurulan ve kısmen resen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA;

B- Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık; sanık... hakkında suçu bildirmeme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ve maktül ...'ın uzun zamandır arkadaş oldukları, olay gecesi ..., ... ve ...'ın hem arkadaşı hem de iş ortağı olan sanık...'in birlikte bara gittikleri, çıkışta ...'ın kiraladığı otomobil ile ön koltukta ..., arka koltukta ... olmak üzere yola çıktıkları, ...'ın belinden çıkardığı tabancayı, ...'a belli etmeksizin ...'e gösterdiği, bu durumdan rahatsız olan...'in otomobilden inerek taksi ile evine gittiği, bir süre sonra ..'ın ...'a yakın mesafeden 2 el ateş ederek ...'ı öldürdüğü ve yol kenarına bıraktığı, ...'ın üzerinde bulunan 9000 dolar, 600 euro ve 150 TL yi alarak sanık ...'in evine gittiği, evde bulunan ..., ... ve sanık ..'nin parayı üçe bölerek paylaştıkları, ertesi gün ..'ın kiraladığı otomobilin kırılan camını ve kan bulaşan koltuk kılıfını değiştirerek otomobili kiraladığı şirkete teslim ettiği, yapılan aramada paraların ..., ... ve ...'in evinde ayrı ayrı bulunduğu, ...'ın evinde yapılan aramada bulunan kazak ve pantolon üzerinde ...’a ait kan lekelerinin tespit edildiği olayda;

a-Sanık...hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın maktülde bulunan yüksek meblağdaki parayı almak amacıyla maktülü öldürdüğü anlaşıldığından nitelikli yağma suçundan TCK'nın 149/1-a-e-h betleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

b-Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın ...'ın tabanca göstermesinden sonra otomobilden indiği, ...'ın ....'ı öldüreceğini bildiğine dair bir delil bulunmadığı, sonrasında olayın hiçbir aşamasında yer almadığı, bu haliyle atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi;

b-Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın ...'ın tabanca göstermesinden sonra otomobilden indiği, ...'ın ....'ı öldüreceğini bildiğine dair bir delil bulunmadığı, sonrasında olayın hiçbir aşamasında yer almadığı, bu haliyle atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/575, Karar No: 2020/8518, Tarih: 21.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/575 E.  ,  2020/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bedelsiz senedi kullanma ve güveni kötüye kullanma suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/04/2016 tarihli ve 2015/18461 soruşturma, 2016/4564 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2018 tarihli ve 2018/571 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/12/2019 gün ve 94660652-105-07-6917-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2019 gün ve 2019/128578 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin şikayetine konu olayla ilgili olarak ilk defa Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/20328 sayılı dosyasında ... isimli şüpheli hakkında yapılan soruşturma neticesinde 2016/2799 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, bu karara karşı müşteki tarafından 01/04/2016 havale tarihli dilekçe ile yapılan itirazın Alanya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/08/2017 tarihli ve 2016/1606 değişik iş sayılı kararı ile kabul edilmesi üzerine bu defa adı geçen şüpheli hakkında kamu davası açıldığı, diğer taraftan aynı olaya ilişkin şüpheli Ahmet ve Serkan hakkında ayrı olarak yapılan soruşturma sonucu Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 27/06/2016 tarihli ve 2015/18461 soruşturma, 2016/4564 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu kararın 20/05/2016 tarihinde müştekiye tebliğ edildiği, müşteki tarafından esasen 26/05/2016 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği ancak dilekçesinde dosya numarası olarak 2015/20328 soruşturma sayılı dosya yazıldığından, bu dilekçe muhteviyatı itibariyle 27/06/2016 tarihli ve 2015/18461 soruşturma, 2016/4564 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin olsa da bu yönden bir değerlendirme yapılmadığı, daha sonra şüpheli tarafından tekrar itirazda bulunulması üzerine ise Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 23/03/2018 tarihli ve 2018/571 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Müştekinin, yanılmak suretiyle aynı olaya ilişkin diğer soruşturma numarasını yazmasından dolayı değerlendirilmeyen itiraz dilekçesinin 26/05/2016 havale tarihli olduğu ve süresinde yapıldığı nazara alındığında, süre yönünden itirazın reddine ilişkin kararın yerinde olmadığı ve esas yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiği düşünülerek yapılan değerlendirmede;

Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/04/2016 tarihinde aynı olayla ilgili olarak 2015/20328 soruşturma sayılı dosyada kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve bu nedenle mükerrer soruşturma yapılamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de;

Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/04/2016 tarihinde aynı olayla ilgili olarak 2015/20328 soruşturma sayılı dosyada kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve bu nedenle mükerrer soruşturma yapılamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de;

Açıklandığı üzere Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/20328 soruşturma sayılı dosyasında öncelikle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ancak bu kararın mercii tarafından kaldırılması üzerine açılan kamu davasının Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/313 esas sayılı dosyasında derdest olduğu gibi, anılan soruşturmadaki şüpheli ile kanun yararına bozma konusu yapılan karardaki şüphelilerin farklı şahıslar olduğu, bu nedenle şüpheliler Serkan ve Ahmet yönünden de soruşturma yapılarak oluşacak sonuca göre hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2018 tarihli ve 2018/571 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.