muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/36, Karar No: 2023/5508, Tarih: 11.12.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Davacının beraatle sonuçlanan dava dosyasında 02.05.2011 - 06.05.2011 tarihlerinde gözaltı, 06.05.2011 - 21.12.2012 tarihleri arasında ise tutuklu kaldığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafın gözaltı ve tutukluluk süresi dikkate alınarak ve net asgari ücret üzerinden maddi kayıp hesap edildiğinde daha fazla maddi kayıp bulunmakta ise de, taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi tazminatın tutuklama tarihi olan 06.05.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazine idaresinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının manevi tazminat miktarı belirlenirken, objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı ve tutuklu kaldığı süre, tutuklama tarihi olan 06.05.2011 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi suretiyle tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak şekilde, hak ve nefaset kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit etmek gerektiği göz önünde bulundurularak yapılan değerlendirme sonucunda 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 06.05.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazine idaresinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas – 2017/22 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan 02.05.2011 - 05.05.2011 tarihleri arasında 3 gün gözaltında, 06.05.2011 - 21.12.2011 tarihleri arasında 229 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 12.10.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;

Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde, 1.000,00 TL maddi tazminat talep edilmesi karşısında; davacının gözaltı ve tutukluluk süresi dikkate alınarak ve tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama neticesinde daha fazla maddi kayıp tespit edilmekte ise de, taleple bağlı kalınarak davacı lehine 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;

Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde, 1.000,00 TL maddi tazminat talep edilmesi karşısında; davacının gözaltı ve tutukluluk süresi dikkate alınarak ve tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama neticesinde daha fazla maddi kayıp tespit edilmekte ise de, taleple bağlı kalınarak davacı lehine 1.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nefaset ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiği göz önünde bulundurularak takdir edilen manevi tazminat miktarı yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2018/1918 Esas, 2019/4620 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18080, Karar No: 2023/4354, Tarih: 07.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18080 E.  ,  2023/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2019/536 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/577 (E) ve 2019/736 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 07.07.2021 tarihli, 2020/847 E- 2021/2081 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Hakkında lehe olan maddelerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, bulunduğu koğuşta yapılan aramada e pilot kalem ucuna takılı 2 adet metal tığ bulunduğu ve sanığın bu şekilde infaz kurumunda yasak eşya bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz talepleri yönünden;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Hakkında lehe olan maddelerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, bulunduğu koğuşta yapılan aramada e pilot kalem ucuna takılı 2 adet metal tığ bulunduğu ve sanığın bu şekilde infaz kurumunda yasak eşya bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz talepleri yönünden;

Dosyadaki olgular itibari ile, olay tarihinde Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu B-3 koğuşunda 11.09.2018 tarihinde cezaevi görevlilerince yapılan arama neticesinde pilot kalem ucuna takılı 2 adet metal tığ bulunduğu, bu tığlardan birisini sanık ...'ın kullandığı, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporu ile de; "Olayda ele geçirilen aletler ve metal parça'nın 6136 sayılı Kanun uyarınca yasak niteliğini haiz olmadığı ancak saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler kapsamında olduğunun" tespit olunması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında ve tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında, "Geçmişteki hali, suç işleme eğilimi ve ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı" gerekçesi ile lehe kurumların uygulanmasına yönelen takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 07.07.2021 tarihli, 2020/847 E- 2021/2081 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6768, Karar No: 2019/16813, Tarih: 19.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6768 E.  ,  2019/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı ...Ş. hakkındaki davanın feregat nedeniyle reddine karar verildiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde alacakların diğer davalıdan tahsiline karar verilmesi, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı ...Ş. lehine hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının “ 1.465,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

Alınması gereken 1.670,00 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL peşin harç ve 334,00 TL ıslah harcının mahsubu ile 1.308,30 TL harcın davalılardan tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafça karşılanan 361,70 TL harcın bilahare davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafça karşılanan 27,70 TL başvuru harcı, 4,10 TL vekalet harcı, 123,00 TL yazışma gideri, 30,00 TL tebliğ gideri ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 484,80 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranı dikkate alınarak 473,96 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinden bırakılmasına,

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.933,70 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 579,53 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” kısımları çıkarılarak yerine,

“ 1.465,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den tahsili ile davacıya ödenmesine,

“ 1.465,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

Alınması gereken 1.670,00 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL peşin harç ve 334,00 TL ıslah harcının mahsubu ile 1.308,30 TL harcın davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafça karşılanan 361,70 TL harcın bilahare davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafça karşılanan 27,70 TL başvuru harcı, 4,10 TL vekalet harcı, 123,00 TL yazışma gideri, 30,00 TL tebliğ gideri ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 484,80 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranı dikkate alınarak 473,96 TL yargılama giderinin davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinden bırakılmasına,

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.933,70 TL vekalet ücretinin davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 579,53 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’ ye verilmesine, feragat nedeniyle reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 3.003,20 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş’ye verilmesine, ” rakam ve sözcükleri yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye iadesine, 19.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13960, Karar No: 2013/21077, Tarih: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13960 E.  ,  2013/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz; dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde bilirkişi raporunda, taşınmazın: emsal taşınmazdan değerli olduğu kabul edilerek değer biçilmesi doğru olmadığı gibi; dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede ve aynı sokağa ...) cepheli bulunan 7640 parsel sayılı taşınmaz için açılan davada ... ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/237 esas, 2013/82 karar sayılı dosyasında, 2012 yılı Mart ayı itibariyle 1.250,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenip, bu fiyatın Dairemizin incelemesinden geçerek kesinleştiği de dikkate alındığında; rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmazla aynı mahalleden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınıp, bildirilen emsaller celp edildikten ve gerektiğinde re'sen emsaller de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle birlikte mahallinde keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1523, Karar No: 2008/2719, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1523 E.  ,  2008/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerine ait bağımsız bölümlerin arsa paylarının yüksek belirlendiğini ve bu nedenle ortak giderlere de yüksek oranda katıldıklarını ileri sürerek arsa paylarının düzeltilmesini istemiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 Sayılı Yasayla değişik 3.maddesi hükmüne göre; “Kat mülkiyeti ve kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile oranlı olarak projesinde tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin payları ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir.”

Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Öte yandan, kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Açıklanan bu yasal durum çerçevesinde somut olayda;

1-Ana taşınmazda kat irtifakının, davacıların 21.05.1999 tarihli vekaletname ile verdikleri yetkiye dayalı düzenlenen ve Niğde ikinci noterliği tarafından onaylanan 10.05.2000 tarihli bağımsız bölümler listesine uygun olarak 11.05.2000 tarihinde kurulmuş olduğu anlaşıldığından, davacıların bizzat kendileri tarafından kurulmuş olan kat irtifakındaki arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılamayacakları ve bu davayı açmakta korunmaya değer hukuki yararlarının bulunmadığının dikkate alınmamış olması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Bağımsız bölüm maliki olmayan Gürbüzoğlu İnşaat ve Ticaret Limitet Şirketi ile Seyfullah ...’ın pasif dava ehliyetleri de bulunmadığının dikkate alınmaması,

3-Arsa paylarının düzeltilmesi davalarında karar ve ilam harcının maktu tarifelere göre alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10935, Karar No: 2006/618, Tarih: 06.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10935 E.  ,  2006/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Zeytin ürününün 2002 yılı için dekar başına verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.