muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11882, Karar No: 2012/13244, Tarih: 27.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11882 E.  ,  2012/13244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasına dair 05.06.2012 tarih, 2012/5256 Esas, 2012/5239 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili vasıtasıyla borçlu aleyhinde; 172.800 DM alacağın ya da EURO karşılığının 23.11.1999 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca vadesiz mevduata uygulanan ortalama faiz uygulanmak suretiyle tahsil tarihindeki YTL karşılığının tahsiline ilişkin ilama dayalı olarak, 88.351,23 EURO asıl alacak ve 37.088,97 EURO işlemiş faizinin tahsili amacıyla ilamlı takip başlatılmıştır. Borçlu icra emrinin tebliği üzerine vekili vasıtasıyla, işletilen faizin fahiş olduğu itirazında bulunmuştur. Mahkemece Devlet Bankalarınca fiilen uygulanan faiz oranları, ilgili bankalardan sorulup tespit edilmeden, dosya bilirkişiye tevdi edilerek faiz hesabı yapılması talebi üzerine; bilirkişi TCMB Denizli Şubesinde temin ettiği kamu bankalarınca EURO cinsi döviz tevdiat hesaplarına uygulanacağı bildirilen oranlar ortalaması nazara alınarak hesaplama yapılmıştır. Borçlu vekili rapora karşı, faiz hesabının Devlet Bankalarınca TCMB'na bildirilen farazi oranlar üzerinden değil de, Devlet Bankalarınca fiilen uygulanan oranlara göre yapılması gerektiği belirtilerek itirazda bulunulmuş ise de, Mahkemece bu itiraz değerlendirilmeden, bilirkişinin hesap ettiği miktara göre, icra emrinde fazla faiz talebi bulunmadığından istemin reddine karar verilmiştir. Borçlu vekili, Devlet Bankalarınca fiilen uygulanan faiz oranları yerine, TCMB'ye bildirilen farazi oranlara göre faiz hesabı yapılarak hüküm kurulduğundan bahisle kararın bozulması talep edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Bankalar, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Tebliğleri gereğince, uygulayacakları azami faiz oranlarını serbestçe tespit ederek, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'na bildirmek zorundadırlar. Bildirilen bu oranlar bankaların mevduat kabulünde uygulayabilecekleri azami oranlar olup, fiilen uyguladıkları oranlar ile farklılık gösterebilir.

Somut olayda takip dayanağı ilamda, hükmedilen 172.800 DM alacağın ya da EURO karşılığının 23.11.1999 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca vadesiz mevduata uygulanan ortalama faiziyle tahsiline karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda takip dayanağı ilamda, hükmedilen 172.800 DM alacağın ya da EURO karşılığının 23.11.1999 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca vadesiz mevduata uygulanan ortalama faiziyle tahsiline karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda Mahkemece ilam hükmü nazara alınarak Devlet Bankalarının EURO cinsi yabancı para vadesiz mevduatına uyguladığı ortalama faiz oranları tespit edilerek, bu oranlar esas alınarak hazırlanan rapora göre sonuca gidilmesi gerekirken, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'na uygulanacağı bildirilen farazi oranlara göre hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir. Dairemizce kararın bu nedenle bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşıldığından, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.06.2012 tarih ve 2012/5256 Esas, 2012/5239 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İ.İ.K.nun 366/3. İİK.nun 366. ve maddeleri gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12440, Karar No: 2011/1146, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12440 E.  ,  2011/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak buğday-saman münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1342, Karar No: 2011/1427, Tarih: 16.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1342 E.  ,  2011/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 23/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... Sağlık Ürünleri ve Hiz. A.Ş vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluşu, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı ...’in aynı kazada kayınpederinin ölümü ile kendisi ve eşinin yaralanması nedeniyle 25000TL, davacı ... için eşinin ölümü ile kızı ve damadının yaralanması nedeniyle hüküm altına alınan 20000 TL manevi tazminat fazladır. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden davacı ... için manevi tazminat miktarının 15000TL’ye ve davacı ... için manevi tazminat miktarının 10000 TL’ye düşürülerek HUMK 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :

SONUÇ :

1-Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hükmün 1.fıkrasında yer alan manevi tazminat miktarına ilişkin “…25000TL…” ve “…20000TL…” rakamlarının silinerek sırasıyla yerlerine “…15000TL…” ve “…10000TL…” rakamlarının yazılmasına,

2-Bununla bağlantılı olarak yargılama harcına ilişkin olarak hükmün 2. fıkrasında yer alan “…3780TL…” rakamının silinerek yerine “…2700TL…”, “bakiye…2565TL…” silinerek yerine “…1585TL…” rakamının yazılmasına, davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8608, Karar No: 2021/7449, Tarih: 01.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/8608 E.  ,  2021/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil - bedel davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın esastan reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil, olmazsa bedel istemine ilişkindir.

Davacı, yaşlı ve bakıma muhtaç olduğunu, davalı ...’nin ölünceye kadar bakacağı vaadiyle kandırması ve ısrarı neticesinde 4726 ada 10 parsel sayılı taşınmazını diğer davalı ...’i ara malik olarak kullanmak suretiyle...’ye devrettiğini, devirlerin bedelsiz yapıldığını, taşınmazın giriş katında ikamet etmekte iken köye gitmesi fırsat bilinerek davalı ...’nin birkaç ay önce taşınmazı boşaltıp, taşınmaza evlendirdiği oğlunu yerleştirdiğini, davalının bakıp ilgilenmediğini, vaadlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescile, mümkün olmazsa taşınmaz bedelinin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının hiç bir zaman taşınmazın zemin katında ikamet etmediğini, satışların gerçek olduğunu, davacı ile aralarında yapılmış bir ölünceye kadar bakma sözleşmesinin bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlar; davalı ...'ın yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın esastan reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın esastan reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1937 doğumlu davacının 4726 ada 10 parsel sayılı taşınmazını (183 m2, arsa) 21.06.2007 tarihinde 35.000,00 TL bedelle davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiği, ...'ın da taşınmazı 07.02.2008 tarihinde diğer davalı ...'ye 54.000,00 TL bedelle devrettiği, davacı ile davalı ...'nin baba – oğul oldukları, davalılar arasında kayın hısımlığının bulunduğu, davacının, ikinci eşi olan dava dışı ... ile 27.12.2011 tarihinde evlenip 06.02.2014 tarihinde boşandığı, taşınmaz üzerinde bodrum, zemin ve 3 kattan oluşan binanın bulunduğu, taşınmazın dava tarihindeki arsa değerinin 366.000,00 TL, bina değerinin ise 364.027,20 TL olduğunun keşfen saptandığı sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, Türk Borçlar Kanunu'nun 39. (Borçlar Kanunu'nun 31.) maddesinde "Yanılma veya aldatma sebebiyle ya da korkutulma sonucunda sözleşme yapan taraf, yanılma veya aldatmayı öğrendiği ya da korkutmanın etkisinin ortadan kalktığı andan başlayarak bir yıl içinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmez veya verdiği şeyi geri istemezse, sözleşmeyi onamış sayılır." hükmü bulunmakta olup hile hukuksal sebebine dayalı davalarda TBK 39. maddesi gereği davanın hak düşürücü süre içerisinde açılması gerekir.

Somut olaya gelince, davacının, hileyi, torunu dava dışı ...'nın (davalı ...'nin oğlu) evlenip çekişme konusu taşınmazda ikamet etmeye başladıktan sonra davalının kendisine bakıp ilgilenmemesiyle öğrendiğini ileri sürdüğü, dava dışı ...'nın 15.03.2016 tarihinde evlendiği, davacı tanığı İbrahim'in beyanında, davacı istemesine rağmen davalı ...'nin taşınmazı boşaltmayacağını söyleyip davacıyı kışın dışarı attıklarını belirttiği, eldeki davanın 28.04.2017 tarihinde açıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının sözleşmeden dönme iradesini hileyi öğrenme tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde bildirdiği anlaşılmakla, davanın süresinde açıldığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı gözetilerek, araştırma ve inceleme yapılması, taraf delillerinin toplanması ve işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacı tarafından yapıldığı hususunda taraflar arasında tartışma bulunmakla, dava değerinin tespitinde arsa ile muhdesat değerinin birlikte hesaplanması gerekirken yalnız arsa değerinin dikkate alınması da doğru değildir.
Yargıtay — Esas No: 2014/4013, Karar No: 2014/14665, Tarih: 26.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4013 E.  ,  2014/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/96 Karar no:2013/867

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.06.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/4033, Karar No: 2015/4769, Tarih: 07.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4033 E.  ,  2015/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/216875

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR VE NO : 15/04/2015, 2012/292 (E) ve 2015/123 (K)

SUÇ : Kasten adam öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in mağdur ..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Sanığın mağduru sırt bölgesinden üç ve baldırından bir kez olmak üzere bıçakla dört ayrı yerinden yaralayarak sağ hemopnömotoraksa neden olduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul oranda bir ceza yerine 14 yıl şeklinde fazla hapis cezası verilmesi,

B) Sanığın, olaydan 20-25 gün önce mağdurla abisi tarafından sol bacağından bıçakla yaralandığını, hastaneye gidip tedavi edildiğini, 20 gün kadar yattıktan sonra normale döndüğünü belirtmiş olması karşısında, bu hususların araştırılmasından sonra sonucuna göre haksız tahrikin derecesinin tespit edilmesi yerine yazılı şekilde yalnızca savunmaya itibar edilerek TCK'nun 29. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA),07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/983, Karar No: 2024/7151, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/983 E.  ,  2024/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1985 Esas, 2021/2184 Karar

DAVA TARİHİ: 09.03.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/207 Esas, 2020/317 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Uşak ili, ...,...Mahallesi 604 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin çok yüksek belirlendiğini, taşınmaz Dokuzsele Deresi ıslah projesi kapsamında olması, yapılaşmaya uygun olmaması gibi sebepler birlikte değerlendirildiğinde karar verilen bedelin çok altında olması gerektiğini, emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin yerinde olmadığını, faize karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç