muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4090, Karar No: 2013/4787, Tarih: 28.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4090 E.  ,  2013/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacının davalı şirketin yurtdışı işyerine çalıştırılmak üzere gönderildiğinin, yurtdışı işyerinde de davalının organik bağ içinde olduğu ve o yer mevzuatına göre kurulmuş şirket tarafından çalıştırıldığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalının yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilerek Türkiye’ye gönderildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, dava dilekçesine cevap vermemiş, daha sonra dosyaya sunduğu dilekçesi ile davacıya kıdem ve ihbar tazminatının dava dışı şirket tarafından ödenerek çalışma döneminin tasfiye edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı Gama Al Moushegah Arabia Ltd. Şirketinin, davalı şirketin Suudi Arabistan’da iş yapabilmesi için Suudi Arabistan yasalarına göre kurulmuş bir şirket olduğu, aralarında işveren-işveren vekili ilişkisi bulunmadığı, ancak dosya içerisindeki sözleşmesine göre iş ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflarda işveren ve işveren vekilinin birlikte sorumlu olduğu, davalının husumet ve yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. ./...

2013/4090-4787 S.2

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihi öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

Dairemizin yerleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir.

İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21 nci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31 nci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş

./...

2013/4090-4787 S.3

olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından Türkiye’ye gönderilerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 12.07.2012 tarihli dilekçesi ile dava dışı ... Ltd. şirketi tarafından davacıya ödeme yapıldığını ve ibraname alındığını beyanla dosyaya yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren belge sunmuştur.

Davacı vekili 09.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile yabancı dilde düzenlenen belgelerin işçiler için bağlayıcı olmadığını, belgelerden davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğinin açık ve kesin olarak anlaşılamaması nedeniyle geçerli kabul edilemeyeceğini, davacı işçinin yabancı dilde düzenlenen bir belgeyi anlayamayacağını, kayıtların Türkçe tutulması gerektiğini, Türkçe olarak düzenlenen ve miktar içermeyen ibranamelerin ise matbu olarak düzenlendiğini ve geçerli olmadığını beyan etmiştir.

./...

2013/4090-4787 S.4

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ibraname olduğu beyan edilen bir kısım yabancı dilde düzenlenen belgelerin tercümeleri bulunmadığından dikkate alınamadığı, diğer ibranamelerin ise dava dışı şirket tarafından verildiği, davalının ödemeyi usulüne uygun olarak ödeme belgeleri ile ispat edemediği gerekçesiyle ibranamelerin dikkate alınmadığı belirtilmiştir.

Davalı vekili tarafından daha sonra ödeme belgelerinin tercümelerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı tarafından, dava dışı şirket tarafından ödeme yapıldığı belirtilerek yabancı dilde düzenlenen ödeme belgesi sunulmuş ise de düzenlenme anında yabancı dilde hazırlandığı anlaşılan ve davacı vekilinin işçinin içeriğini anlayamayacağı belgenin işçi açısından bağlayıcı olamayacağı savunması karşısında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının varsa davacının banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16618, Karar No: 2013/13330, Tarih: 26.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16618 E.  ,  2013/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2012 tarih ve 2011/389-2012/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli “cleanup team Waterless Cleaning Susuz Araç Temizleme” unsurlu markasına benzer olan davalının “clean-up service” unsurlu markasının, kapsamında bulunmamasına rağmen temizlik hizmetleri yönünden de kullanıldığını, davalının eyleminin marka ihlali ile haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, marka ihlalinin ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi ve ihlalin ortadan kaldırılmasına, 10.000 TL manevi tazminata ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davaya cevaplarını bildirmemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirketin “clean-up service” unsurlu markayı kendi adına tesciili olan marka kapsamında bulunmayan temizlik hizmetlerinde kullandığı, davalının eyleminin 556 Sayılı KHK'nın 61. ve 9. maddeleri uyarınca marka ihlali mahiyetinde olduğu gibi, TTK'nın 55/1 (a) 4. maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin temizlik hizmetlerinde “cleanup” ibaresini kullanmasının davacının markadan doğan hakkının ihlali mahiyetinde olduğunun tespitine, ihlalin durdurulmasına, davalının söz konusu ibareyi her türlü temizlik hizmetlerinde, işyeri tabelası, pano, işyeri kıyafeti, kartvizit ve diğer alanlarda tanıtıcı işaret olarak kullanmaktan menine, bu tür tanıtım işaretlerini taşıyan eşyaların toplatılmasına ve markanın ürünlere zarar vermeden çıkartılmasına, bu mümkün değilse imhasına, 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, karar özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı kullanımının 556 Sayılı KHK'nın 12. maddesi kapsamında bir kullanım niteliğinde olduğunun kabulünün de mümkün bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 47,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11941, Karar No: 2017/5262, Tarih: 09.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11941 E.  ,  2017/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde Kasko ... Poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın 01.03.2015 tarihinde davalı ...'nin kusuruyla sebebiyet verdiği maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği,kaza tespit tutanağında kazanın oluşumunda yolun yapım ve düzenlemesinden sorumlu olan belediyenin cadde üzerinde gelişigüzel çöp konteynırı bırtakmak suretiyle %50 kusurlu olduğunu,sigortalı araçta oluşan hasar nedeniyle toplam 10.405,77-TL hasar tazminat bedeli müvekkili şirket tarafından yukarıda belirtilen poliçeye istinaden poliçe limitleri dahilinde ödendiğini, kazanın gerçekleşmesinde davalı tarafın %50 kusuru olduğundan davalı ...'den, müvekkili şirket tarafından ödenen 10.405,77-TL'nin yarısı olan 5.203,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili husumet ve görev itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 2580,79 TL nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşan taleplerin reddine,karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Yargı Yolu kavramı, bir hukuk sisteminde herhangi bir davanın o hukuk sistemine dahil yargı kollarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığa hangi yargı kolunda bakılacağı hususu, davanın genel koşullarından olup mahkemece re'sen dikkate alınması gereklidir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan ... Belediyesi, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davaların İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Esasen 2918 sayılı ...'nun hukuki sorumluluğa ilişkin 85. ve devamı maddelerinde araç işletenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bu yasa kapsamı dışında tutulmuştur.

Somut olayda; davacı vekili, davalı ...'nın sorumluluğunda olan yolda, cadde üzerine çöp konteynırı bırakılması gerekçesine dayanarak davalıya husumet yöneltmiş olduğundan, belediyenin hizmet kusuru iddiasına dayalı olarak açılan davada bu durumda mahkemece, davanın HMK 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi karar verilmesi doğru görülmemiştir. (H.G.K. Kararıda bu yöndedir)

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 9.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1274, Karar No: 2022/1554, Tarih: 22.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1274 E.  ,  2022/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin geriye etkili feshi-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve birleşen davaların reddine yönelik verilen hüküm birleşen davada davacılar ..., ..., ..., ... vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 22.03.2022 tarihinde asıl ve birleşen davada davacılar ... vd. vekili Avukat ...... ile asıl ve birleşen davada davalı ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen 2013/303 E. sayılı davalarda davacılar vekili, taraflar arasında 1994 ve 1995 yıllarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri düzenlendiğini, aradan yaklaşık 18 yıl geçmesine rağmen, davalı yüklenicinin eseri teslim etmediğini ileri sürerek, sözleşmelerin geriye etkili olarak feshini ve müvekillerinin uğradığı tüm zararların tespitiyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2020/244 E. sayılı dava ise feshe muvafakat vermeyen arsa sahibi ... mirasçıları aleyhine aynı taleplerle açılmıştır.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davacı arsa sahiplerinden kaynaklanan nedenlerle inşaatın tamamlanamadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm arsa sahiplerinin davaya dahil edilerek, taraf teşkilinin sağlanması yönündeki bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa üzerinde, arsa sahiplerinin halen kullandığı yıkılması gereken eski bir bina bulunduğu, yüklenici tarafından gönderilen ihtarlara rağmen, bir grup arsa sahibinin bu eski binayı tahliye etmedikleri, böylelikle arsa sahiplerinin arsanın teslim yükümlülüğünü yerine getirmedikleri, ayrıca işlemlerin yapılabilmesi için verdikleri vekaletten yükleniciyi azlettikleri, davacıların fesih talebinin yüklenicinin temerrüdüne dayandığı, açıklanan nedenlerle, inşaatın arsa sahiplerinden kaynaklanan nedenlerle yapılamadığının ortaya çıktığı, davalı yüklenicinin feshi kabul etmediği, davacı arsa sahiplerinin fesih taleplerinin haklı olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar ...... ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar ...... ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacıların da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında 1994 ve 1995 yıllarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri düzenlenmiştir. Sözleşmelerde, işin süresi, kat ve bağımsız bölüm sayısı gibi temel konularda düzenleme yapılmamıştır. Sözleşmelere konu taşınmazlar, 1016 ada 127 no.lu parselin ifrazı sonucu oluşan, 157 ve 158 no.lu parsellerdir. Davalı yüklenici, 157 no.lu parselde A, B, C ve D olmak üzere 4 blok yapımı için inşaat projesi hazırlatmış, 1994 yılında A ve D blokların yapı ruhsatlarını alarak inşaatlara başlamış, ilerleyen yıllarda bu ruhsatlar yenilenmiştir. 158 no.lu parselde ise herhangi bir inşaat faaliyeti olmamıştır. Sonuç olarak, 157 no.lu parsel üzerindeki A blok %90 seviyesine, D blok ise %40 seviyesine getirilmiştir. Dosyada alınan bilirkişi raporunda, toplam inşaat seviyesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Büyük ölçüde tamamlanan A bloğun davalı yüklenici tarafından uzun yıllardan beri öğrenci yurdu olarak işletildiği, ayrıca, 157 no.lu parselin bir bölümünde, davacı arsa sahipleri ve yakınları tarafından kullanılan eski bir yapının bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı arsa sahipleri; yüklenicinin, çok uzun zaman geçmiş olmasına rağmen halen inşaatları tamamlamadığını ve bu nedenle geriye etkili fesihte haklı olduklarını ileri sürmüşler, davalı yüklenici ise arsa sahiplerinin parsel üzerindeki eski yapıyı tahliye etmemeleri nedeniyle inşaatların tamamlanamadığını savunmuştur.

Davacı arsa sahipleri, yükleniciye ilk olarak çektikleri 18.09.2003 tarihli ihtarnamede, sözleşmenin yapıldığı tarihi itibariyle 10 yıllık bir zaman geçmiş olmasına rağmen, halen eserin teslim edilmediğini, sözleşmede süre ve dairelerin özelliklerinin kararlaştırılmamış olmasının istismar edildiğini, 10 aylık bir mehil verdiklerini, aksi takdirde yasal yollara başvuracaklarını bildirmişlerdir. Yüklenici bu ihtara karşı verdiği 16.10.2003 tarihli cevabi ihtarnamede, parsel üzerindeki eski yapıların tahliye edilmesini istemiştir. Bunun üzerine arsa sahipleri gönderdikleri 28.10.2003 tarihli ihtarnamede, parselin inşaata elverişli boş kısımlarının bulunduğunu, bu kısımlara inşaatın yapılabileceğini, bitmiş olan bloktan kendilerine daire verilme imkanı varken buna yanaşılmadığını bildirmişler ve 2003 yılında yükleniciyi vekaletten azletmişlerdir. Yüklenici eski yapıların tahliyesi ve vekaletname verilmesi için 2009, 2012 yıllarında arsa sahiplerine yeni ihtarnameler göndermiştir.

Görüldüğü üzere, eserin teslimi için yükleniciye ilk ihtarnameyi gönderen davacı arsa sahipleridir. İhtarname tarihi itibariyle, nerdeyse sözleşmelerden itibaren 9-10 yıllık bir süre geçmiştir. Yüklenici bu tarihe kadar, arsa sahiplerine, 157 no.lu parsel üzerindeki eski yapının tahliye edilerek arsanın teslimi için herhangi bir ihtar göndermemiştir. Dosyada böyle bir ihtarnameye rastlanmamış olup, yüklenicinin de bu yönde bir savunması yoktur. Yüklenici, her ne kadar 157 no.lu parseldeki eski yapı tahliye edilmediği için inşaatları tamamlayamadığını savunmakta ise de bu parselde yapı ruhsatı alarak, kendisi tarafından öğrenci yurdu olarak işletilmek üzere 15 katlı A blok inşaatını tamamlamış, D blok inşaatını karkas seviyesine getirmiştir. Aradan bunca zaman geçmesine rağmen edimini yerine getirmeyen davalı yüklenicinin, parsel üzerindeki eski yapıda oturan arsa sahiplerine oturacakları bir konut teklif ve tahsis etmeden, onların tahliyesini istemesi hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Davacı arsa sahipleri, 2003 yılında gönderdikleri ihtarname ve vekaletten azil ile sözleşmeden dönme iradelerini ortaya koymuşlardır.

Diğer yandan, sözleşmeden itibaren dava tarihi itibariyle yaklaşık 20 yıl geçmiş, dosyaya yansıdığı kadarıyla, bu süreçte, taraflar arasında ceza soruşturması ve kovuşturmasına konu bir takım hadiseler yaşanmıştır.

Bu durumda, davacı arsa sahipleri yönünden makul bekleme süresi dolduğu gibi taraflar arasındaki güven ilişkisi bozulmuş ve sözleşmenin akibeti belirsiz hale gelmiştir. Davacı arsa sahiplerini artık bu sözleşme ile bağlı tutmak, Anayasadan kaynaklı mülkiyet hakkını özüne zarar verici niteliktedir. Sözleşme gereklerine uygun özenle davranmayıp, temerrüde düşen yükleniciye karşı, davacı arsa sahiplerince, sözleşmenin geriye etkili feshine ilişkin hakkın (dönme hakkı) kullanılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamakta olup, bu istemin kabulü ile tazminat istemleri yönünden de inceleme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesis doğru olmamış, kararın, asıl ve birleşen davalarda, hükmü temyiz eden davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacılar ...,...... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcın talep halinde temyiz edenlere iadesine, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunduğunda, lehlerine takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin, asıl ve birleşen davalarda davalı ...'ndan tahsili ile davacılara ödenmesine, 22.03.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.