muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8661, Karar No: 2014/10641, Tarih: 28.05.2014

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 03.02.2005 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, birisabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21416, Karar No: 2015/6168, Tarih: 31.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21416 E.  ,  2015/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

ESAS-KARAR NO : 2012/623-2014/369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya sebep olan davacıdan kaynaklanan kusurlar, davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Davalı kadın yararına manevi tazminat verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/25059, Karar No: 2013/3768, Tarih: 18.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25059 E.  ,  2013/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Defterdarlığı Sağlık Kurumları 7 numaralı Döner Sermaye Saymanlığının Mayıs 2009 yılı harcama belgelerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen 12.08.2009 tarih ve 12-910/4 sayılı inceleme raporunda davalı şirkete 29.980.45 TL fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını, bu fazla ödemenin talep edilmesine rağmen iade edilmediğini ileri sürerek, yapılan fazla ödemenin, yapıldığı tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, fazla işçi çalıştırılması hususunda başhekimliğin şifahi talimatının olduğunu, bu talimat gereği işçi çalıştırıldığını, daha sonraki tarihlerde talimatın yazılı olarak verildiğini, bilirkişilerin faturalardaki aylık kesintileri dikkate almadığını, yapılan hesaplama ve yaptıkları kısmi ödemenin dikkate alınması durumunda fazla ödeme ve bir alacağın kalmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ile tespit edilen 11.196.25 TL için davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı,... Defterdarlığı Sağlık Kurumları 7 numaralı Döner Sermaye Saymanlığının Mayıs 2009 yılı harcama belgelerinin incelenmesine ilişkin düzenlenen 12.08.2009 tarih ve 12-910/4 sayılı inceleme raporuna dayanarak bu davayı açmıştır. Davalı kısmen ödeme yaptığını, başkaca borcunun olmadığını ve şifahi talimatla fazla işçi çalıştırdığını savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış bu bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen 2012/25059 -2013/3768

1-Davacı,... Defterdarlığı Sağlık Kurumları 7 numaralı Döner Sermaye Saymanlığının Mayıs 2009 yılı harcama belgelerinin incelenmesine ilişkin düzenlenen 12.08.2009 tarih ve 12-910/4 sayılı inceleme raporuna dayanarak bu davayı açmıştır. Davalı kısmen ödeme yaptığını, başkaca borcunun olmadığını ve şifahi talimatla fazla işçi çalıştırdığını savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış bu bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen 2012/25059 -2013/3768

kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, davacının iddiaları kapsamında tarafların delilleri toplanarak gerekli inceleme yapılmak suretiyle taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hangi konuda nasıl bir inceleme yapıldığı anlaşılmayan, davacının taleplerinin yasal değerlendirilmesini içermeyen, muhasebe yetkililerince yapılan tespitlerin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre değerlendirilmesini ve yapılan hesaplamaların neden hatalı veya doğru olduğunu açıklamayan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece öncelikle tarafların dava konusu alacağa ilişkin tüm delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra konusunda uzman bilirkişi heyetinden denetime elverişli, gerekçeli, açıklayıcı ve davaya konu hususları taraflar arasındaki sözleşmelere göre tüm yönleriyle değerlendiren bir bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle eksik, yetersiz ve denetime açık olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 167,00 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7497, Karar No: 2011/8843, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7497 E.  ,  2011/8843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

DAVACILAR : ... VD.

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2007 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil, kademeli olarak tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 24.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Birleştirilen davalarda yabancı uyruklu davacılar, dava dışı arsa sahipleriyle davalı yüklenici ... arasında düzenlenen 15.07.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 3124 sayılı parsel üzerine yapılan bağımsız bölümleri yükleniciden harici satış sözleşmeleriyle temlik aldığını ileri sürerek bağımsız bölümlerin davalı adına olan kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini, yapılardaki eksik imalat giderlerinin tahsilini, olmadığı takdirde yaptıkları ödemelerin iadesini, sözleşme gereğince yüklenicinin ödemesi gereken cezai şart alacağı ile günlük gecikme cezasının ondan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici, davaya yanıt vermemiştir.

Davaya asli müdahil olarak katılan ... Ltd.Şti., yükleniciye beton ve inşaat malzemesi sattığını, alacağı olan tutarın 540.000 TL’ye ulaştığını, hakkında muhtelif icra dairelerinde takipler yapıldığını, taşınmazların tapu kayıtlarına haciz şerhlerinin işlendiğini, davacıların davasının reddi gerekeceğini bildirmiştir.

./..

2011/7497 - 2011/8843 -2-

Mahkemece, 3124 sayılı parsel üzerine yapılan inşaatların ruhsat ve projesine aykırı olduğu, imalat eksikliklerinin de bulunduğu saptanarak tapu iptali ve tescil, eksik imalat bedeli ile cezai şart alacağı ve günlük cezai şart istemlerinin reddine, davacılar tarafından satış bedeli olarak yapılan ödemelerin yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ve davalı yüklenici ... temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı ... ile dava dışı arsa sahipleri arasında yapılan 15.07.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacılara yaptığı muhtelif tarihli şahsi hakkın temlikine ilişkin temlik sözleşmeleridir.

Hükmü, davacılar ve davalı yüklenici ... temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı ... ile dava dışı arsa sahipleri arasında yapılan 15.07.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacılara yaptığı muhtelif tarihli şahsi hakkın temlikine ilişkin temlik sözleşmeleridir.

Burada öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşmenin hüküm ve sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir. Bir tanımlama yapmak gerekirse; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yüklenicinin finansını kendisi sağlayarak arsa maliklerine ait arsa üzerine bina yapım işini yükümlendiği, arsa malikinin ise bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir. Bu sözleşmelerde inşaat yapımı sebebiyle yükleniciye ödenmesi gereken ücret (bedel), arsa sahibi tarafından ayin olanak ödenmektedir. arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde ilk unsur “yüklenicinin bir inşaat (bina) meydana getirme borcu altına girmesidir.” Zira, bu sözleşmelerde yüklenici finansı sağlayarak lüzumunda sanat, beceri ve emek sarfıyla bir bina meydana getirmekle borçludur. Buna karşılık arsa sahipleri de taşınmaz malda belli bir mülkiyet payını yüklenici geçirmekle borçlu bulunmaktadır. Kural olarak da arsa sahibi bu borcunu Borçlar Kanununun 364.maddesi gereğince eserin teslimi anında yerine getirmekle mükelleftir. Ancak uygulamada, yükleniciye finans kolaylığı sağlamak amacıyla üzerine bina yapılacak taşınmazın kat irtifakı peşinen kurulmakta, daha inşaat meydana getirilmeden yükleniciye satış imkanı sağlanmakta, bu şekilde yükleniciye bir bakıma arsa sahibi tarafından kredi kullandırılmaktadır. Hiç kuşkusuz, bu tür bir işlemle eser teslim edilmeden yükleniciye yapılan devirler bir bakıma arsa sahibinin yükleniciye yaptığı “avans ödemesidir”. Yine uygulamada görüldüğü üzere yüklenici, arsa sahibi tarafından kendisine yapılan avans ödemesinden yararlanarak ileride kazanacağı kişisel hakkını peşinen üçüncü kişilere devretmekte ve bu biçimde inşaat yapımına finans (kaynak) sağlamaktadır.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Davacıların dayandığı, davalı yüklenici ile dava dışı ... ,...,...,... arasında düzenlenen 15.07.2004 tarihli sözleşme, eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı

./..

2011/7497 - 2011/8843 -3-

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Davacıların dayandığı, davalı yüklenici ile dava dışı ... ,...,...,... arasında düzenlenen 15.07.2004 tarihli sözleşme, eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı

./..

2011/7497 - 2011/8843 -3-

inşaat sözleşmesidir. Bu sözleşmeyle davalı yüklenici, 3124 ve 3173 sayılı parseller üzerine bir bina yapım işini yüklenmiş, yükleniciye ücret (bedel) olarak arsa sahiplerinin maliki oldukları 3124 sayılı parselin bırakılması, buna karşılık yüklenicinin inşa edeceği 5 ayrı binanın bulunacağı 3173 sayılı parselin de arsa sahiplerine bırakılması ve yüklenicinin ayrıca arsa sahiplerine 1.000.-TL ödeme yapması kararlaştırılmıştır. Başka bir anlatımla, yüklenicinin 3124 sayılı parsel üzerine yapılan bağımsız bölümlere hak kazanması, onun 3173 sayılı parsele 5 ayrı bina yapması koşuluna bağlıdır. Zira, yüklenici ancak bu edimi yerine getirdiği takdirde 3124 sayılı parsel üzerindeki bağımsız bölümleri kazanabilir ve bu edimi yerine getirmesi kaydıyla kazanacağı kişisel hakkı üçüncü kişilere (davacılara) devredebilir. 3173 sayılı parsel üzerine sözleşmeye, fenne ve amacına uygun bina yapılıp arsa sahiplerine teslim edilmemişse, ne yüklenici ve nede onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişiler temlik işleminden yararlanarak aslında avans niteliğinde yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tescilini isteyemez.

Bütün bu belirtilenlerden anlaşılacağı üzere, bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın arsa sahiplerinin de taraf olduğu bir davada yapılması icab eder.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, davacılara 15.07.2004 tarihli sözleşmenin arsa sahibi olan tarafları hakkında dava açmak üzere mehil vermek, açılırsa o davayı eldeki dava dosyasıyla birleştirmek, arsa sahiplerinin savunma ve delillerini toplamak, özellikle 15.07.2004 tarihli sözleşmedeki yüklenicinin borcunu yerine getirip getirmediğini saptamak, davacıların istem sonuçları hakkında bundan sonra bir karar kurmak olmalıdır.

Eksik taraf teşkili ve yeterli olmayan incelemeyle davanın yazılı olduğu biçimde kısmen kabulü doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yukarıdaki bozma sebebine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, yatırırılan harcın istek halinde iadesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8825, Karar No: 2019/11880, Tarih: 02.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8825 E.  ,  2019/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından ve katılan ...'e karşı kamu malına zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin lehe kanun hükümlerinin ve TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun katılana ait işyerine girerek suça konu eşyayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13631, Karar No: 2013/16668, Tarih: 14.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13631 E.  ,  2013/16668 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

... ile Hazine, .......ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair........Mahkemesi'nden verilen 27.03.2012 gün ve 579/128 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tapuda..........adına kayıtlı bulunan 1139 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 40 yılı aşkın süredir davacının zilyetliği altında bulunduğunu, ....... dava konusu taşınmazı kendisine bakım ve iaşe karşılığı davacıya verdikten sonra 1964 yılından beri kendisinden haber alınamadığını açıklayarak TMK'nun 713. maddesindeki gaiplik nedenine dayanarak Teona Kair üzerindeki tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, kayıt maliki .......veraset belgesine göre mirasçısı Hazine olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TMK'nun 713/2. maddesinde yazılı Gaiplik sebebine dayanılarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Dava konusu 1139 ada 5 parsel sayılı taşınmaz..........aitken miras yoluyla 12.06.1958 tarihinde ...........dına tapuya tescil edilmiştir. Dava dilekçesinin içeriği ve dosya kapsamına göre davacı taraf 4721 sayılı TMK'nun 32. maddesinde düzenlenen gaiplik hali gerçekleştiğinden bahisle aynı yasanın 713/2. maddesindeki gaiplik nedenine dayanarak hak iddiasında bulunmuştur. Yargıtay’ın ve Dairenin yerleşik içtihatlarına göre böyle bir yerin gaiplik nedenine bağlı olarak kazanılabilmesi için tapu maliki hakkında verilen gaiplik kararının kesinleşmesinden itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve TMK'nun 713/1. maddesindeki koşullar altında en az 20 yıl süre ile zilyet olunması gerekmektedir.

...........

Somut olayda, tapu kayıt maliki hakkında gaiplik kararı verilmediği gibi kayıt malikinin 05.12.1960 tarihinde öldüğü, Hazine tarafından yapılan başvuru üzerine......... 26.12.2007 tarih ve 2005/659 Esas, 2007/1968 Karar sayılı ilamında mirasçıları tespit edilemediğinden son mirasçı sıfatıyla Hazine'nin mirasçı olarak belirlendiği saptanmıştır. Bu saptamalara ve davacının açıkça gaiplik nedenine dayanmış olmasına göre, 4721 sayılı yasanın 713/2. maddesinde düzenlenen üç halden bir olan gaiplik nedeniyle kazanma koşulları gerçekleşmediğinden ve davacı da başka bir hukuki nedene dayanmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 14.11.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2010/794, Karar No: 2010/12586, Tarih: 07.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/794 E.  ,  2010/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... ... (kendi adlarına asaleten, küçük ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2005 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, küçüğün yaralanma derecesi ve olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan anne ... ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.