muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12272, Karar No: 2018/10846, Tarih: 24.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12272 E.  ,  2018/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

A)Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmeme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

B)Sanık hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

... Vergi Dairesi Başkanlığı... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 7770234185 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1)Faturalardaki yazı ve imzaların, sanığın savunmasında belirttiği ve Mahkemece tanık sıfatıyla dinlenen ... ve ...’ya ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...’ya ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4) Kabule göre de;

a)Sanığın 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4) Kabule göre de;

a)Sanığın 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7061, Karar No: 2014/15415, Tarih: 07.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7061 E.  ,  2014/15415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 04/02/2014

Numarası : 2012/371-2014/74

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde çalıştığı süre zarfında fazla mesai yaptığını ancak alacaklarının ödenmediğinden bahisle ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, bilirkişi, dosyaya sunulan memorandum isimli belgedeki yemek saatinin yarım saat olduğu yolundaki beyanı yanlış yorumlayarak tüm ara dinlenmesinin yarım saat olarak kabul etmiştir. Oysa ki, bu beyanla kast edilen, her yemek molasının yarım saat olduğudur. Bilirkişinin 13.11.2011 tarihinden sonrası için yaptığı hesaplamalar bu nedenle hatalı olup bozulmalıdır.

Dosya içinde davacının kullandığı serbest zamana dair izin kullandığına dair belgeler sunulmaktadır. Yasa gereği, iş veren fazla mesailerin karşılığını ücret olarak verebileceği gibi serbest zaman da kullandırabilir. Bu durumda serbest zaman ya da alacak izni gibi kavramlarla fazla mesai karşılığı olarak kullandırılan sürelerin de fazla mesai hesabında dikkate alınması ve yapılan fazla mesainin %50 zamlı olarak kullandırılacak izinlerde mahsup edilerek sonuca varılmalıdır.

Ayrıca davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu tutanaklardan işyerinde 2012 yılında birden çok yapılmış Bölge Çalışma Müdürlüğü teftişleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilgili raporlar getirtilip tüm delillerle birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-Dosyaya sunulan bordrolarda ve ibranamelerde yapılan ödemelerin ne amaçla yapıldığı anlaşılamamıştır gerekçesiyle hiç dikkate alınmaması, davalının mükerrer ödeme yapmasına sebebiyet verilmiştir. Yapılacak iş, taraflardan bu ödemelerin ne için yapıldığı açıklattırılmak ve ilgili alacaklardan mahsubu ile sonuca gitmektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23996, Karar No: 2016/9625, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23996 E.  ,  2016/9625 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/299-2015/186

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.10.2014 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türlü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı (yararlanıyor ise ayrı ayrı hangi belediye hizmetlerinden yararlandığı veya üzerinde yapılaşma olması halinde yararlanıp yararlanmayacağı) ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları Kilis Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9869, Karar No: 2019/4063, Tarih: 29.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9869 E.  ,  2019/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan yüzölçümleri tutanaklarında yazılı 108 ada 3, 117 ada 34, 61, 118 ada 37, ..., 108 ada 10 parsel ..., 117 ada 31, 33, 105 parseller ... mirasçıları ... ve müşterekleri, 117 ada 62 ve 118 ada 39 parseller ... mirasçısı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; 108 ada 3 ve 117 ada 62 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (a) harfiyle gösterilen kısmının muristen intikal etmediği, davalı ... ve diğer davalıların murisi ...'nın dava dışı üçüncü kişilerden satın aldıkları yer olduğu, diğer taşınmazların tarafların murisi ...'dan intikalen geldiği, kadastro tarihinden uzun zaman önce muris tarafından oğulları ... ve ... arasında paylaştırılarak zilyetliğin oğullarına devredildiği, bu durumda davalıların zilyetliğinin tereke adına sürdürüldüğünden bahsedilemeyeceği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; davacı tarafın tanık deliline dayanmış olmasına rağmen, mahkemece davacı tanıkları adına keşif günü bildirir tebligat çıkartılmadan, duruşmada davacı tanıklarının keşif mahallinde hazır edilmesi hususunda yapılan ihtaratla yetinilerek, davacı tanıkları usulüne uygun şekilde davet edilip dinlenilmeksizin karar verilmesi cihetine gidilmiş olup, böylece Anayasa'nın 36. maddesi ile güvence altına alınan hak arama hürriyeti ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için; taraf tanıkları adına keşif gününü bildirir tebligat çıkartılmalı, bundan sonra mahallinde çekişmeli taşınmazlar başında davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, keşif mahallinde dinlenilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldıkları, tespite kadar kimler tarafından ne şekilde kullanıldıkları, taksim ya da bağışa konu olup olmadıkları hususları maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14591, Karar No: 2013/12098, Tarih: 11.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14591 E.  ,  2013/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2012 tarih ve 2011/326-2012/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yüklenicisi olduğu ... 2. Bölge İçmesuyu, Kanalizasyon ve Yağmursuyu inşaatı işini davalıya sigorta ettirdiğini, sigorta teminatı kapsamına üçüncü şahıslarda meydana gelecek hasarların da alındığını, inşaatın yapımı sırasında Türk Telekom kablolarında hasar meydana geldiğini, zarar tutarını müvekkilinden talep ettiğini, müvekkili tarafından ödenen tutarın davalıdan istenmesine rağmen reddedildiğini ileri sürerek, 8.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasarın oluş şekline göre, davacının MR 102 klozunda yer alan özel şartlara riayet etmeksizin çalışmaya başlaması ve iş makinesi operatörünün bunu üzerine eklenen kusuru ile oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, taraflar arasında düzenlenen poliçe eki olan kloz 102'ye göre sigortalının ilgili yetkililerle bağlantı kurarak yeraltındaki mevcut kablo boru ve benzer donanımların yerlerini tam olarak saptanması ve bunların hasarlarını önlemek üzere gerekli önlemleri almak koşuluyla, bu tür kablo, boru ve donanımlara ika olunacak ziya ve hasarların temin edileceği, davacı tarafından dava dışı şirkete yaptığını iddia ettiği başvuruya dair kaydın dosyaya sunulmadığı, yeraltı tesislerinin yerinin saptanmasına ilişkin başvurusunun akıbetini araştırmadığı, yeni bir başvuruda bulunmadığı, yeraltı tesisi bulunan kuruluşlardan bu tesislerin bulunduğu yerlerin zeminde tespit edilerek tutanak altına aldırmadığı, bu nedenle poliçe eki olan kloz 102 şartlarının yerine getirilmediği, hasarın oluşmasında ağır kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3687, Karar No: 2009/3524, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3687 E.  ,  2009/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 138 ada 18 parsel sayılı 4086,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve irsen intikale dayanarak davalılar .... ve ... adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde, tapu kayıt miktar fazlasının, metruk arazi olduğu ve taşınmazın ormandan kazanılmış olabileceği iddiasına dayanarak adına tescili istemi ile dava açmıştır; Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen, kayıt miktar fazlası olan 2937,37 metrekarelik bölümün davacı Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen bölümün davalılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... ile müdahale ve temyiz talebinde bulanan ..... mirasçıları ..... ve ...... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kayıt miktar fazlasının orman olduğu, orman sınırlandırmasının kesinleştiği tarihten tespit tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde belirlenen 20 yıllık sürenin dolmadığı kabul edilmek sureti ile davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün davalılar.....e ... ile davalı ... .... mirasçıları ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamı ile uygun düşmemektedir. Yargılama sırasında öldüğü tespit edilen...’nın mirasçılarının tespit için İlçe Nüfus Müdürlüğünden .... kızı 1928 doğumlu...’nın aile nüfus kayıt tablosu istenmiş, Nüfus Müdürlüğünce Mustafa kızı 1928 doğumlu ...’un aile nüfus kayıt tablosu gönderilmiş, ayrıca ilgili yazıda kayıtlarda .... kızı 1928 doğumlu ... isminde bir tek şahıs olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bu yazı cevapları gözetilmek sureti ile ... mirasçıları ... ve ... davaya dahil edilmiştir. Hükmü temyiz eden davalılar ..... ve ... ile asıl tapu kayıt maliki olan...’nın mirasçıları olduklarını ileri süren ... ve ..... temyiz dilekçelerinde tapu kayıt maliki olduğu kabul edilen ve mirasçıları, davaya dahil edilen ...’un gerçekte tapu kayıt maliki olmadığını, asıl tapu kaydı malikinin kendi murisleri olan... olduğunu ileri sürmüşlerdir. Dosyada mevcut.nüfus kayıtları ve tapu kayıtları incelendiğinde tapu kaydında kayıt maliki olan şahısların iskan kaydında malik olarak görünen .....’nın mirasçıları olduğu, ancak davaya dahil edilen ... ile diğer kayıt maliki ... ... Topal arasında baba ismi dışında bir ilişki bulunmadığı gibi ...’un kızlık soyadının Kara olduğu yönünde de dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece karar tarihinden sonra... mirasçılarının tespiti yönünden ilgili yerlere yazı yazılarak araştırma yapılması ve nüfus kayıtlarının istenmesi bu hususta mahkemede de tereddüt oluştuğunu göstermektedir. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş gerçek tapu kayıt maliki olan...’nın mirasçılarını davaya dahil etmek, savunma ve delillerini sorarak bildirecekleri delilleri toplamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 14.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8531, Karar No: 2015/8399, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8531 E.  ,  2015/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/168-2014/658

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi,yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 8.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/370, Karar No: 2014/971, Tarih: 20.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/370 E.  ,  2014/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Sosyal Hizmetler Tekstil Gıda İnşaat İmalat ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Üniversitesi Rektörlüğü'ne... ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü İktisadi İşletmesi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2013 tarih ve 2012/241 2013/323 sayılı hükmün Dairenin 7.10.2013 tarih ve 25827-24491 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 1,95 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.