muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15952, Karar No: 2018/4963, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15952 E.  ,  2018/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “ tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsayan en son verdiği beyanname örnekleri getirtildikten ve tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak Kanun'la zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağında şüphe yoktur. Başka bir anlatımla TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanunda belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı ticari işletmedir.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, şikayetçisi farklı olan Konya 3. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2014/119 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın derdest bulunduğu anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4243, Karar No: 2016/4758, Tarih: 27.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/4243 E.  ,  2016/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2015 gün ve 2015/464-2015/1030 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi fer'i müdahiller ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar fer'i müdahiller ... ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş ise de, fer'i müdahiller ... ve ... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almışlardır. HUMK'nın 57 ve HMK'nın 66 vd. maddeleri uyarınca davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp, ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahillerin aleyhlerine de bir hüküm kurulmadığından tek başlarına temyiz yoluna başvurmaları mümkün olmadığı gibi, Fer'i müdahil ... vekilinin temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış bir temyiz istemi de bulunmadığı anlaşıldığından fer'i müdahillerin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahiller ... ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8102, Karar No: 2011/9539, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8102 E.  ,  2011/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın arsa niteliğinde kabulüne dayanak yapılan dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı ve belediye sınırları içinde imar alanı olduğu, yol, su, çöp, ulaşım ve aydınlatma hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, imar planının cinsi ve ölçeği, taşınmazın çevresinin meskun olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 1 km. mesafede olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş, mahkemece belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun mücerret beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

2011/8102-9539

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tespit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tespit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Tüm araştırmalara karşın kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu il veya ilçede uygun emsal bulunamaması halinde, benzer sosyo-ekonomik özellikte olması kaydıyla, emsalin civar il ve ilçelerde yer alan taşınmazlar arasından seçilebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından olmakla birlikte, Silifke gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilçede uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden, bilirkişi kurulunun raporunda emsalin komşu ilçe olan Gülnar'dan seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması,

3-Emsal taşınmaza ait tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6223, Karar No: 2019/6592, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6223 E.  ,  2019/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7556, Karar No: 2010/8907, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/7556 E.  ,  2010/8907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.06.2009 tarih ve 2008/229 - 2009/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in davalı ...'a ait diğer davalının sevk ve idaresindeki araçta yolcu olarak bulunduğunu, sürücünün duraktan kalkışı sırasında aracın kapılarını kapatmaması nedeniyle düşerek öldüğünü, desteklerini yitiren müvekkillerinin maddi zararlarının bulunduğunu ileri sürerek 7.000,00 TL tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla talebini davacı ... için 10.176,00 TL'na, ... için ise 5.994,00 TL'sına yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, sigorta tarafından yapılan ödeme, sosyal güvenlik kurumunca bağlanan aylık ve mahkemece hükm altına alınan manevi tazminatla davacıların zararının karşılandığını, murisin sağlığında davacılara destek olduğu iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza nedeniyle davacılardan... ve ...'ın destek kayıplarının bulunmadığından davalarının reddine, ...ve ...'ın ise kaza sonucu desteklerini yitirdikleri, kazanın oluşumunda davalı sürücü ...'in %75 oranında kusurlu olduğu, diğer davalının aracın işleteni olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacı ... için 10.176,00 TL, ... için 5.994,00 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 742.20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2097, Karar No: 2013/5936, Tarih: 16.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2097 E.  ,  2013/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.07.2007 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin davalı ... yönünden kabulüne dair verilen 06.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahiller ... ve ... Yapı Turizm İnş. Ltd. Şti. vekili ile duruşmasız olarak temyizi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.04.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asli müdahiller ... ve ... Yapı Turizm İnş. Ltd. Şti. vekili Av. ... ... ile davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı asil ... geldi, başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; dava konusu 126 ... 14 parsel numaralı taşınmazda, ... 1. Noterliğinin 08.01.2007 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak davalı ... tarafından davacıya satılan toplam üç dükkan ve bir dairenin tapu kaydının iptali ve davacı adına tescili, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın kabulü ile 126 ... 14 parsel sayılı taşınmazın tüm bağımsız bölümlerdeki arsa payı 300 kabul edilerek davacıya verilmesi gereken dükkanlara düşen 120/300 hissesinin davalı ... payı üzerinden iptali ile davacı adına tapuya tesciline,

ileride kat mülkiyeti ve kat irtifakı kurulduğunda B blok zemin kat B-1 numaralı dükkan ile zemin kat A-2 numaralı dükkan ile bağlantı kurulmasına, müdahillerin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ile asli müdahiller ... ve ... Yapı Turizm İnşaat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, asli müdahiller ... ve ... Yapı Turizm İnşaat Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

24.04.1978 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca tapuda arsa niteliğinde kayıtlı olmasına rağmen ileride kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğunda arsa payına bağlanacak bağımsız bölümün ayrı bir taşınmaz niteliği kazanmadan önce satışının vaat edilmesi veya alacağın temliki suretiyle hakkın üçüncü bir kişiye nakli halinde temlik işlemine değer tanımak ve temlik edilen bağımsız bölümün nitelikleri gözetilerek yapıda ileride kurulacak kat irtifakına esas bağımsız bölüme düşecek arsa payının bilirkişiye belirletilmesi suretiyle bu payın temlik alacaklısı adına tesciline olanak vardır.

Davacının dayanağı satış vaadi sözleşmesinde; davalı ...’ın inşa ettiği binada taslak projeye göre “…1. bodrum girişte, okul tarafında bina ana girişinin sağında kalan dükkan numarası 1 diye tabir edilen bağımsız bölüm net 50,8 m2 olan bağımsız bölüm numarası 3 olan dükkan; zemin katta, ... caddesi, ... sokak (okul tarafında kalan) ... caddesinden girişi olan dükkan no 5 diye tabir edilmiş bağımsız bölüm net 50,8 m2 olan 9 bağımsız bölüm nolu dükkan; zemin katta, ... caddesi, ... sokak (okul tarafında kalan) ... caddesinden girişi olan dükkan no 4 diye tabir edilen bağımsız bölüm net 43,92 m2 olan 8 bağımsız bölüm nolu dükkan ile zemin katta, ... sokak (okul tarafında kalan, kuzey doğu cephedeki) bağımsız bölüm net 62,20 m2 olan bağımsız bölüm nosu 4 olan daire olmak üzere üç dükkan ve bir daireyi tamamını anahtar teslimi olarak (halihazırdaki proje taslak proje olup, herhangi bir proje tadilatı olduğunda dükkanların ve dairenin yerleri değişmemek kayıt ve şartıyla numaralarında değişiklikler olabilecektir)…” denilerek davacıya 85.000 TL bedel karşılığında satmayı vaat ettiği görülmektedir.

Davaya konu olayda tesciline karar verilecek bağımsız bölümlere ilişkin payların, öncelikle binanın tasdikli projesi getirtilerek yöntemine uygun olarak davacıya satışı vaat edilen yerlere ilişkin olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

Ayrıca, davacıs..., davalısı ..., asli müdahilleri ... vd. olan, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/72 E. 2010/285 K. sayılı ve İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 2007/342 E. 2009/157 K. sayılı dava dosyalarının Dairemizin denetiminden geçerek kesinleştikleri anlaşılmaktadır.

Belirtilen bu davalardaki kat irtifakı kurulacakmış gibi yapılan bilirkişi incelemesi sonucu dayanak bilirkişi raporlarında, dava konusu 126 ... 14 sayılı parseldeki bağımsız bölümlerin belirlenen metrekareleri ve arsa payları ile bu davaya dayanak bilirkişi raporlarındaki arsa payları arasında çelişkiler mevcuttur. Bu nedenle dava konusu satışı vaat edilen taşınmazların bulunduğu yapıda yeniden keşif yapılarak, satış vaadi sözleşmesi ve kesinleşmiş kararlardaki dayanak bilirkişi raporları da gözetilerek bilirkişilerden rapor almak suretiyle, binanın tasdikli projesine göre davacıya satışı vaat edilen yerler belirlenip, belirlenen bu yerlerin binada kat irtifakı kurulacakmış gibi bağımsız bölümlere özgülenecek arsa payları bilirkişilere hesap ettirilmeli, infazda sorun yaratmayacak şekilde sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Değinilen bu yönler bir yana bırakılarak, yetersiz ve denetimi mümkün görülmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen bu yönler bir yana bırakılarak, yetersiz ve denetimi mümkün görülmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asli müdahiller ... ve ... Yapı Turizm İnşaat Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...’a verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde ...'a iadesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/427, Karar No: 2017/1446, Tarih: 20.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/427 E.  ,  2017/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj suçlarından yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2011 gün ve 2008/84 Esas, 2011/363 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 06.06.2012 gün ve 2012/3680 Esas, 2012/6434 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 08.11.2012 gün ve 2012/231 Esas, 2012/297 Karar sayılı ilamın sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna yönelik 08.11.2012 gün ve 2012/231 Esas, 2012/297 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görüldüğünden, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden usul ve kanuna uygun olan direnme hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçları ile ilgili olarak 08.11.2012 gün ve 2012/231 Esas, 2012/297 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarına dair direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2017 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümler yönünden oybirliğiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden ise üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY