muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3202, Karar No: 2010/3906, Tarih: 06.04.2010

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Somut olayda ise davalıların murisinin iş kazası nedeni ile uğradığı meslekte kazanma gücü kayıp oranının tesbit edilememiş olması,olay tarihi ile olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz miktarı nazara alındığında davacı yararına 7.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 10.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinden itibaren tümü ile silinerek yerine;

3.Manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.09.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan ... Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal Endüstri AŞ'nin sorumluluğu 7.000,00 TL ve bu miktara 12.9.2001 olan tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile sınırlı olmak üzere davalılar ... Tahmil Tahliye Ayakkabı Dış Ticaret Ltd. Şt. ile ... Sınai ve Tıbbi Tah.Ayak.Dış Tic.Ltd.Şirketinden müştereken ve müteselsilen alınarak miras hisselerine göre davacılara verilmesine, fazla talebin reddine,

4. Karar tarihinde yürürlükte buluna AAÜT geregince hesaplanan 1.200,00 TL avukatlık ücretinin, davalılardan ... Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal Endüstri AŞ sorumluluğu 840,00 TL ile sınırlı olmak üzere davalılar ... Tahmil Tahliye ayakkabı Dış Ticaret Ltd. Şt. ve ... Sın.ve Tib.Gaz.İstihsal End.A.Ş.'den müşterek ve müteselsilen alınarak miras hisselerine göre davacılara verilmesine,

5.Alınması gereken 540,00TL ilam harcından peşin alınan 202,50 TLnın mahsubu ile kalan 337,50TL harcın davalılar ... Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal Endüstri AŞ ile ... Tahmil Tahliye Ayakkabı Dış ticaret Ltd. Şt. nden müşterek ve müteselsilen alınarak Hazine'ye irad kaydına, davacı tarafça yatırılan 202,50 TL nispi, 4,96 TL başvuru olmak üzere toplam 207,46 TL harç giderinin davalı ... Sınai ve Tıb.Gaz.İst.End.A.Ş.nin sorumluluğu 45,46 TL ile sınırlı olmak üzere davalılar ... Tah.Ayak.Dış Tic.Ltd.Şti.ile ... Sın.ve Tıb.Gaz.İst.End.A.Ş.den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine,

5.Davacı tarafından yapılan toplam 174,00 TL yargılama giderinden takdiren 140,00TL yargılama giderinin davalılardan ... Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal Endüstri AŞ.nin sorumluluğu 100,00 TL ile sınırlı olmak üzere davalılar ... Tahmil Tahliye Ayakkabı Dış Ticaret Ltd. Şt. ile ... Sın.ve Tıb.Gaz.İst.End.A.Ş.den müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, kalan kısmın davacılar, üzerinde bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Sınai ve Tıbbı Gazlar İstihsal End.A.Ş.'ne yükletilmesine, 06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17227, Karar No: 2014/9829, Tarih: 12.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17227 E.  ,  2014/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/377-2013/259

Davacı M.. A.. vekili Avukat H.İ.. tarafından, davalı F.. A.. aleyhine 06/11/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin İstanbul Piri Reis Üniversitesi'nde görev yaptığını, denizci emekli albay olduğunu, müvekkilinin halen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nda soruşturması devam eden ve basında "28 Şubat" adı verilen soruşturmada şüpheli olarak ifade verdiğini ve salıverildiğini, 26/09/2012 tarihli “Zaman” internet sitesinde müvekkile ait resim kullanılarak “Balyoz davasında hakkında tutuklama kararı çıkarılan Kurmay Albay M. A.., yurtdışına kaçarken yakalandı” başlıklı haber yayınlandığını, haberde yer verilen kişi ile müvekkilinin ayrı kişiler olduğunu, müvekkilinin kurmay albay olmadığı gibi basında "Balyoz" adı verilen yargılamada sanık statüsünde hiç olmadığını, bu yargılama ile ilgisi mevcut olmadığını, bahse konu yayın ile hukuken haksız olarak müvekkilinin resmi gösterilerek suçlu olarak belirtildiğini, üstelik yurt dışına çıkarken havalimanında yakalandığı da beyan edilerek, kaçak durumuna sokularak kişilik haklarının ciddi şekilde saldırıya uğradığını ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, davacı "M.. A.." ismi ile balyoz davasında tutuklanan sanık "M. A..'ü" birbirine karıştırılmış, ve davacının fotoğrafı yanlışlıkla kullanılmıştır. Bu durum ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14775, Karar No: 2013/6958, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14775 E.  ,  2013/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2-b, 22/3, 62/1, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi nazara alınmaksızın belirlenen bir gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin arttırım ve indirimin ay üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından; yaşı küçük mağdura atanan vekil için hazine lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki kamyonetle meskun mahalde gündüz saatlerinde tek yönlü 9 metre genişlikteki yolda bakım çalışması olduğu için tek yönlü gidiş yolunun kapatılarak trafiğin sağdan 6583 nolu sokak yönüne aktığı işaretlerle belirtildiği halde sol taraftaki karşı yönden gelen araçların kullandığı şeride girerek soldan ara sokaktan çıkan 1993 doğumlu mağdura çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık tam kusurlu olsa da mağdurda meydana gelen burun kırığının derecesi dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sanığa asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4833, Karar No: 2007/6182, Tarih: 09.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4833 E.  ,  2007/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlarca imzalanan tarihsiz, ... Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’ne 20.12.2005 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen inşaat yapım sözleşmesi ile davacı yüklenici, ... Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce E.Y.Y. metoduna göre davalıya yaptırılacak evin inşaatını 6.000,00 YTL + Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce yapılacak ödeme toplamı olan bedel karşılığında yapmayı üstlenmiştir. Aynı sözleşmede yüklenicinin inşaatın temel betonları, duvar, tabliye, çatı, sıva, elektrik, su tesisatı, cam, kapı ve pencerelerini yapacağı kararlaştırılmıştır. Davacı, dava dilekçesinde inşaatın su basmasına kadar yapıldığını iddia etmekte olduğuna göre, inşaatın tamamının davacı yanca yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde dosya kapsamına ve az yukarıda sözü edilen inşaat yapım sözleşmesine göre yanlar arasında inşaat yapımına ilişkin akdî ilişkinin kurulduğu sabit olduğundan mahkemece ... Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğü’nden davacıya yapılan ev ile ilgili yapılan ödeme sorulup tesbit edilecek bu miktar ile davacının ödemeyi kabul ettiği 6.000,00 YTL ile toplanarak götürü iş bedelinin saptanması ve gerekirse mahallinde uzman bilirkişi marifeti ile keşif yapılarak sözleşmeye göre kararlaştırılan işlerden davacı yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalâtın götürü iş bedeline oranlanarak yüklenicinin hakettiği iş bedelinin hesaplattırılması, bu bedelden yüklenicinin davalı adına Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğü’nden aldığı para ile bunun dışında davalının iş bedeline mahsuben davacıya ya da onun adına alacaklılarına yapıp kanıtladığı diğer ödemeler mahsup edilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2772, Karar No: 2018/7399, Tarih: 27.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2772 E.  ,  2018/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığın, "atılı suçu kabul etmediğini, 2009 yılı ortalarında Gimat'ta Cepa Temizlik adında bir şirket kurduğunu, yaklaşık 1,5 yıl kadar faaliyet gösterdiğini, 2010 yılının sonunda askere gittiğinden dolayı iş yerini kapattığını, bu zaman zarfında bir miktar alışveriş yaptığını, ancak sahte fatura ve sahte belge düzenlemediğini’’ savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması karşısında; dosya içerisinde asılları bulunan faturaların incelenmesi ve 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında sahte fatura kullanmak suçuna yönelik karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de; sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan davada, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle sanık hakkında tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6695, Karar No: 2024/5468, Tarih: 09.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6695 E.  ,  2024/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1255 E., 2023/776 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/534 E., 2022/198 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

İlk Derece Mahkemesince, erkeğin davasında verilen boşanma hükmü, vekâlet ücreti ve ortak çocuklar yararına hüküm altına alınan iştirak nafakalarının miktarı taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı- davacı kadın vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı- davacı kadının reddedilen yön dışında, davacı davalı erkeğin tüm temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor düzenlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; birliğin kadının kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; birliğin kadının kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; birliğin erkeğin kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk yararına aylık 1.750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının iş hayatı ile ilgili sıkıntıları ile erkeğin aile bireylerini mağdur ettiği, erkeğe hakaret ettiği, doğum yaptığında eşine söylemediği, çocuğunu göstermediği, erkeğin güven sarsıcı hareketlerde bulunduğu, eşine "çocuğu aldır" dediği, eşyaları ile kadını evden attığı, tarafların dinlettiği tanık beyanlarından sabit olduğu, tarafların sabit olduğu, kadının belirlenen ekonomik ve sosyal durumu dikkate alındığında, kadının çalıştığı, erkek ile aynı ekonomik güce sahip bulunduğu, hakkaniyet ilkesi göz önünde bulundurularak yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verildiği, ortak çocuğun uzman eşliğinde alınan beyanı, uzmanın görüşü ve sosyal inceleme raporu da dikkate alınarak velayetinin annede kalmasının ve baba ile kişisel ilişki tesis edilmesinin, çocuğun bakımı, sosyal ve psikolojik gelişimi açısından üstün yararına olacağı, tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumları, okul çağında bulunan çocuğun yaşı ile ihtiyaçları, ödeme gücü ve hakkaniyet ilkesi göz önünde bulundurularak, ortak çocuk yönünden iştirak nafakasının kısmen kabulü yoluna gidildiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba arasında "...her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09.00'den Pazar günleri saat 18.00'e kadar, Dini Bayramların 2.günü saat 09.00'dan 3. günü saat 18.00'e kadar, yarıyıl tatillerinin 1. günü saat 09.00'dan 8. günü saat 18.00'e kadar, her yılın Temmuz ayının 1. günü saat 09.00'dan 31. günü saat 18.00'e kadar baba ile kişisel ilişki tesisine..." çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri