muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17670, Karar No: 2013/16446, Tarih: 01.11.2013

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21.01.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3169, Karar No: 2020/657, Tarih: 10.03.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/3169 E.  ,  2020/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/966-2018/1118

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2009/801 - 2017/1182

Taraflar arasında görülmekte olan alacak davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul BAM 16. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki satış sözleşmesine istinaden davalıya satılan ürünlere ilişkin 4 adet fatura tutarından ayıplı ve iade edilen ürün bedeli düşüldüğünde bakiye kalan 190.604,15 USD'nin davalıya yapılan ihtara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 190.604,15 USD'nin yabancı para borcuna ilişkin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacıdan ithal ettiği ürünleri yurt içinde sattığını, davalının piyasaya sattığı ürünlerden ayıplı çıkanlar nedeniyle davacının sorumluluğunun devam ettiğini, bu nedenle taraflar arasındaki cari hesabın sürekli değiştiğini, son tüketiciler tarafından davalıya iade edilen ayıplı ürünler nedeniyle davacının davalı uhtesinde 200.000 USD riski bulunduğunu, davacıdan bu nedenle teminat talep edilmesine rağmen davacının bu yönde bir eylemde bulunmadığını, davacının davalıya bu nedenle teminat vermesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu faturaların 2008 yılına ait olduğu, 2008 yılı ile dava tarihi olan 2009 yılına ait davalı ticari defterlerinin incelendiği, davaya konu faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu ve dava tarihi itibariyle davalının bu faturalar nedeniyle kendi defterlerinde davacıya 132.784,63 USD borçlu gözüktüğü, davalı vekilinin 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin ticari defterlerinin de incelenmesini talep etmesine rağmen davanın 2008 yılına ilişkin 4 adet faturaya dayalı alacak davası olduğu, cari hesaba dayalı olarak açılmış bir dava olmadığı gibi davanın 2009 yılında açıldığı ve davalı tarafından dava açıldıktan sonra yapılmış bir ödeme iddiası bulunmadığından, cari hesap ilişkisine ve dava tarihinden sonraki yıllara ilişkin ticari defterlere göre karar verilmeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 132.784,63 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinafa başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, davalı vekili her ne kadar davalının 2010 ve 2011 yılı defterinin de incelenmesini istemiş ise de, davalının yargılama sırasında incelenen 2008 ve 2009 yıllarına ait ticari defterlerinde dava konusu faturaların yer aldığı ve dava tarihi itibariyle bu faturalardan dolayı davacıya kendi defterlerinde 132.784,63 USD borçlu gözüktüğünün anlaşıldığı, ayrıca işbu davanın cari hesaba dayalı alacak istemli olmayıp 4 adet faturaya dayalı alacak istemine ilişkin olması hususları ile davadan önce ayrıca bir ödeme yapıldığı ya da tespit edilenlerin dışında bir iadenin olduğu ileri sürülmediği dikkate alındığında bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin yerinde olmadığı, yine davalı vekilince alınan bu malların raf ömrü ve 2 yıllık garanti süresi gözetilerek 2010 ve 2011 defterlerinin de incelenmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de işbu davanın 16/07/2009 tarihinde açıldığı, davalıya ait 2008 ve 2009 yılları ticari defterlerinin incelendiği, şayet şartlar varsa davadan sonraki iadeler konusunda da davalının davacıdan talepte bulunabileceği hususları gözetildiğinde bu konudaki istinaf taleplerinin de yerinde olmadığı, dava konusu alacağın konkordato teklifinde esas alınan ve oylamaya dahil edilen alacaklardan olduğu yolunda bir iddiada bulunulmadığından bu konudaki istinaf taleplerinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3649, Karar No: 2019/14738, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3649 E.  ,  2019/14738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının 11.05.2015 tarihinde kararı temyiz ettiği ve 9-10 Mayıs tarihlerinin tatile rastlaması nedeniyle temyiz isteminin süresinde ve lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre, sanığın herhangi bir arama kararı alınmadan ikametinde yakalandığında; suça konu 4 tablet bilgisayarı iş yerinden aldığını beyan ederek 4 tablet bilgisayardan 3 tanesinin kendisinde olduğunu söyleyerek iade ettiği, tablet bilgisayarın birini ise sattığı kişiyi söyleyerek tablet bilgisayarların tamamının şikayetçiye iadesini sağlamış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın, satın alan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanığın ikametinde bulunan 3 tablet bilgisayarın iade edilmesi suretiyle hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikayetçiden sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8987, Karar No: 2023/6004, Tarih: 09.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8987 E.  ,  2023/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1068 E., 2022/1292 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2022/57 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/1292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik ve aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim nedenleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın eylemini, 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indiriminin yetersiz uygulanması suretiyle fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın eylemini, 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indiriminin yetersiz uygulanması suretiyle fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Resmî nüfus kayıt örneğine göre maktulün sanığın kızı olduğu, aynı binada farklı dairelerde ikâmet ettikleri, maktulün çalışması nedeniyle alt katta ikamet eden annesi...'nın maktulün evinde yemek yaptığı, ... ilinde bulunan kızı...ya kendisini arayıp sormadığı için kırgın olan maktulün olay günü sabahleyin kızına telefon açarak kendisini aramaması nedeniyle sitem edip "ben sana sadece para yollamakla mı görevliyim, senin bana karşı hiç sorumluluğun yok mu, bundan sonra sana para göndermeyeceğim, paranı nasıl kazanırsan kazan, orospuluk yap kazan, bugün akşamda ...'e geliyorum, sana sunduğum hayatı nasıl kendi elimle mahvediyorum" şeklinde sözler söylediği, maktulün

annesi...'nın olay günü yine maktulün evine giderek yemek yaptığı, evde torunu ...ile ilgilendiği, maktulün sinirli bir şekilde eve geldiği, kıyafetlerini değiştirdiği, annesi...'ya kızı...yı kastederek "artık ona para göndermeyeceğim, orospuluk yapsın ne yaparsa yapsın, kim arkasında duruyorsa o baksın, o göndersin parasını" şeklindeki sözlerle kızı...ya arka çıktığını düşündüğü annesine sataştığı, kızının sinirli olduğunu gören...'nın hazırlamış olduğu yemekleri tabaklara koyup tepsisi ile birlikte evden çıkıp kendi evine gitmek üzere daire giriş kapısına doğru gittiği sırada maktulün annesinin önüne geçip daire giriş kapısını kilitleyerek annesine "konuşacağız bir yere gitme" dediği, annesi...'nın da "konuşacak birşey yok, ne konuşacağız" diyerek evden ayrılmak istediği, maktulün ise annesinin gitmesine engel olarak annesinin kafasına elleriyle vurmaya başladığı, bu sırada alt katta bulunan ve kızının evinden bağrışma seslerini duyan sanığın üst kata çıktığı, kapıyı torunu ...nın açtığı, eşi ile kızının kavga ettiklerini gördüğü, ...nın torunu ...dan dışarı çıkmasını istediği, ...nın anahtarı yanına alıp evlerinden çıkarak daire giriş kapısının önünde beklediği, sanığın neden kavga ettiklerini sorduğu, bu sırada maktulün başka birisi ile ilişkisi olduğundan şüphelenen...'nın bu durumu kastederek "yeter artık herşeyi biliyoruz" dediği, bu sırada sanığın da üzerindeki bıçağı maktule savurup boyun bölgesine isabet eden iki bıçak darbesi ile kasten öldürdüğü kanaatine varılarak buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği, sanığın eşi... ile torunu ...nın ana hatları ile birbiri ile örtüşen anlatımlarda bulundukları tespit edilmiştir.

3. Tutanak tanıkları ......,.....,.....,.....,....., ve .....,.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği, sanığın eşi... ile torunu ...nın ana hatları ile birbiri ile örtüşen anlatımlarda bulundukları tespit edilmiştir.

3. Tutanak tanıkları ......,.....,.....,.....,....., ve .....,.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı ve olay yeri fotoğrafları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.11.2021 tarihli otopsi tutanağında; özetle dış muayenede "sternoklavikular eklem 6 cm. üzeri 1 cm. sağında bir açısı dar, bir açısı geniş kuyruğu 2.5 cm. olan 1.9 cm.'lik kesici delici alet yarası, sternoklavikular eklem 3 cm. üzeri 2 cm. sağında bir açısı dar, bir açısı geniş 5 cm.'lik kesici delici alet yarası olduğu, bu lezyonun ortasında alt ve üst kenarlar arasında çentik bulunduğu" tespit edilen kişinin ölümünün delici kesici alet yaralanmasıyla oluşan büyük damar kesisinden gelişen dış kanama sonucu meydana geldiği şeklinde görüş açıklandığı ve ayrıca sağ elde 4 adet savunma yarası bulunduğunun belirlendiği görülmüştür.

6. Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünün, KSR-BLS-21-09926 uzmanlık numaralı uzmanlık raporu dava dosyasına eklenmiştir.

7. Sanığın eşi...'nın, 15.11.2021 tarihinde tanzim olunan "başına darbe alan ve baş dönmesi mevcut olan hastanın ileri değerlendirme için acil travmaya sevki uygundur" şeklindeki geçici adlî muayene raporundaki yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif olduğu görüşünü içeren 22.03.2022 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Haksız Tahrik Yönünden

İlk derece mahkemesince Olay ve olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta anlatılan olayın oluş şekline göre maktulün annesi... ile tartışıp onu darp etmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri İndirim Nedeni Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup İlk Derece Mahkemesince, sanık lehine, verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru Savunma Yönünden

2. Takdiri İndirim Nedeni Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup İlk Derece Mahkemesince, sanık lehine, verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru Savunma Yönünden

Sanığın maktulün eşine yönelik yaralama eylemi nedeniyle maktule bıçakla vurmak suretiyle eylemini gerçekleştirmesi, sanığın eşi...'nın adlî muayene raporunun içeriğinde tespit edilen yaralanmasının niteliği dikkate alındığında somut olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik İndirim Miktarı Yönünden

Sanığın aşamalardaki maktulün eşine vurması üzerine atılı suçu işlediği yönündeki savunması, sanığın eşi, maktulün annesi olan...'nın anlatımları karşısında İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/1292 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10171, Karar No: 2014/6831, Tarih: 19.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10171 E.  ,  2014/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/334754

MAHKEMESİ : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

NUMARASI : 2009/1414 Esas, 2011/152 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

13/08/2008 tarihli olay tutanağında her iki sanığın da tehdit içerikli sözler söyleyerek direndiklerinin belirtildiği, ancak müştekilerin ifadelerinde sanık Kemal'in tehdit sözleri sarfetmesi üzerine, yanındaki Necati'nin de ondan cesaret alarak bağırıp direnmeye başladığını beyan ettikleri, Necati'nin direnme oluşturan eylemlerinin nelerden ibaret olduğu hususunda bir açıklamada bulunmadıkları anlaşılmakla, olay tutanağında isim ve imzası bulunan diğer polis memurlarının olaya ilişkin bilgi ve görgülerinin tespit edilmesinden, gerektiğinde müştekilerin tekrar beyanları alınarak tehdit sözlerini her iki sanığın da söyleyip söylemediği, Necati'nin direnme oluşturabilecek eylem veya sözlerinin nelerden ibaret olduğunun sorulup açıklığa kavuşturulmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile direnme suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

14/08/2009 tarih BLS.2009/2587 uzmanlık numaralı ekspertiz raporunda sanık Kemal'de ele geçirilen ve kelebek tabir edilen bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak niteliği haiz bir bıçak olarak kabul edilmemesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında aynı Yasanın 15/1. maddesinde düzenlenen ruhsatsız bıçak taşıma suçunun oluşmayacağı gözetilmeden ve anılan Yasanın 4/3. maddesi hükmü ile sanığın bıçağı hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyıp taşımadığı, eylemin önödeme kapsamında kalan bu Kanunun 15/son maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmadığı hususları üzerinde durularak hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve süresi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek direnme suçundan temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,