muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6677, Karar No: 2007/9866, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6677 E.  ,  2007/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıya ait ... Salonunun değişik tarihlerde temizlik işlerini yaptıklarını, bu hizmetler karşılığında davalıdan 27.545.000.000 TL alacaklı olduklarını ileri sürerek, alacağın tahsili için başlatmış oldukları icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mahkemenin yetkisiz olduğunu, taraflar arasında kat edilip onaylanmış bir cari hesabın söz konusu olmadığını, sadece fatura düzenlenmesinin alacak hakkı doğurmayacağını, uyuşmazlığın 25.5.2004 tarihli 41.890.000.000 TL’lik faturadan kaynaklandığını, söz konusu fatura alacağının 14 Nisan 2004 ila 15 Mayıs 2004 tarihleri arasında ülkemizde yapılan Eurovizyon finalleri sırasında sunulan temizlik işleri karşılığında talep edildiğini, oysa ki Eurovizyon finalleri sırasında yapılacak olan temizlik işleri için davacı tarafından sunulan 12.4.2004 tarihli teklifte ... bedeli olarak 9.000.000.000 TL + KDV talep edildiğini, buna rağmen ... sonunda ... bedelinin dört katı tutarının fatura edildiğini, fatura bedelini kabul etmediklerini, davacıya herhangi bir borçlarının bulunmadığını savunarak, davanın gerek usul gerekse esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, verilen kesin süreye rağmen davalının ticari defterlerini ibraz etmekten kaçındığı belirtilerek, davacının ticari defterlerindeki bilgilere göre davanın kabulüne, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalıya ait olan... Spor

Taraflar arasında davalıya ait olan... Spor

Salonunun temizlik işlerinin yapılması konusunda yazılı olmayan bir sözleşme ilişkisinin mevcut olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, cari hesaba göre davalıdan 27.545.000.000 TL alacaklı olduklarını iddia ederken davalı ise, davacıya borçlu olmadıklarını savunmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 25.5.2004 tarihinde düzenlenen 41.890.000.000 TL’lik faturadan kaynaklanmaktadır. Bilirkişi kurulu tarafından davacının ticari defterlerinde yapılan incelemeye ve davacı tarafından düzenlenen “Hesaplar Arası Muavin Dökümü” ne ilişkin belgeye göre, 2003 yılından devir eden borç ile birlikte toplam 57.820.000.000 TL davalı borcuna karşılık, davalıdan yapılan toplam 30.275.000.000 TL’lik tahsilat sonunda 24.6.2004 tarihi itibariyle davacının davalıdan 27.545.000.000 TL alacaklı olduğu görünmekte olup, mahkemece verilen kesin süreye ve ihtara rağmen davalının ticari defterlerini ibraz etmekten kaçınmış olması nedeniyle münhasıran davacının defterlerinde belirtilen bu kayıtlara göre hüküm kurulmuşsa da, hükme esas alınan 4.8.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, davacı şirketin 2004 yılına ait yevmiye ve kebir defterinin açılış tasdiklerinin yapıldığı, buna karşılık yevmiye defterinde kapanış tasdikinin mevcut olmadığı, envanter defterinin ise incelemeye ibraz edilmediği, defterlerin Türk Ticaret Kanununun ilgili hükümlerine göre sahibi lehine delil olma vasfını haiz olmadığı belirtilmiş olup, davacı tarafından 22.9.2005 ve 27.10.2005 tarihli dilekçelerle “defterlerin usulüne uygun olarak tutulduğu, kapanış tasdiklerinin de mevcut olduğu” belirtilerek bilirkişi raporuna itiraz edilmişse de, bilirkişilerden bu konuda ek rapor alınmamıştır. Bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davacı defterlerinin kapanış tasdiklerinin mevcut olmaması durumunda hükme esas alınması mümkün değildir. Bu durumda davacının yasal delillerle alacağını ispat etmesi gereklidir. Davacının dayandığı 25.5.2004 tarihli 41.890.000.000 TL bedelli faturanın icra takibinden önce davalıya tebliğ edildiği kanıtlanamadığından davalının faturaya itiraz etmediğinden söz etmek mümkün değildir. Esasen taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan faturada belirtilen 14 Nisan 2004 ila 15 Mayıs 2004 tarihleri arasında Abdi İpekçi Spor Salonunun temizlik işlerinin davacı tarafından yerine getirildiği, dosyada mevcut olan günlük imza çizelgeleri gereğince sabit olmakla birlikte, davalı söz konusu ... bedelinin davacı tarafından sunulan 12.4.2004 tarihli teklif mektubunda belirtildiği ve kendilerince de kabul edildiği üzere 9.000.000.000 TL artı KDV olduğunu savunmaktadır. Yapılan ... bedelinin bu miktarda olduğunun kabulü halinde yapılan ödemeler dikkate alındığında davalının davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığı bilirkişi

raporundaki hesaplamalardan anlaşılmaktadır. Davacı, Eurovizyon finalleri sırasındaki temizlik işlerinin 25.5.2004 tarihli fatura içeriğinde belirtildiği gibi 35.500.000.000 TL artı 6.390.000.000 TL KDV olmak üzere toplam 41.890.000.000 TL bedelle yapılacağına dair taraflar arasında bir sözleşme ilişkisi bulunduğunu kanıtlayamamıştır. O halde mahkemece öncelikle davacının itirazlarını karşılar şekilde bilirkişiden ek rapor alınarak davacıya ait defterlerin usulüne uygun olarak tutulmadığının kesin olarak belirlenmesi halinde davacının davasını ispat edemediği kabul edilmeli, ne var ki davacının dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olması dikkate alınarak davalıya bir yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8737, Karar No: 2019/6239, Tarih: 10.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8737 E.  ,  2019/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 133 ada 4, 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt malikleri ...,...,... kızı ... ve ...oğlu ...’ın güncel nüfus kayıtları ile ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının,

2- Davacı tarafın tutunduğu 25.12.1953 tarih ve 29 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtların ve kadastro sırasında revizyon gördüğü taşınmazların tutanak örneklerinin,

3- Yukarıda sözü edilen 25.12.1953 tarihli tapu kayıt maliklerinin nüfus kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/994, Karar No: 2018/64, Tarih: 15.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/994 E.  ,  2018/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ile davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların ....mahallesi, 159 pafta, 667 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 40/560 hissesine sahip 14 nolu bağımsız bölümü maliki olduğunu, müvekkilinin tapuda yaptığı incelemede davaya konu apartmanın kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulurken arsa paylarının eşit olarak dağıtıldığını ve 10 adet daire ile 4 adet dükkanın tapuya bu hatalı hali ile olarak tescil edildiğini öğrendiğini beyan ederek davaya konu taşınmazın arsa payının düzeltilerek vaki yanlışlığın giderilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile .... Mah. 159 pafta, 667 ada 12 parsel sayılı .... No: 12 ....Apt, adresindeki taşınmazlara ait arsa paylarının toplam olarak 741 olarak kabulü ile bağımsız bölümlere ait arsa paylarının ayrı ayrı olarak zemin kat 1 nolu dükkanın 35/741, zemin kat 2 nolu dükkanın 45/741, zemin kat 3 nolu dükkanın 35/741, zemin kat 4 nolu dükkanın 39/741, 1.kat 5 nolu konut 56/741, 1. kat 6 nolu konut 63/741, 2.kat 7 nolu konut 56/741, 2.kat 8 nolu konut 63/741, 3. kat 9 nolu konut 55/741, 3. Kat 10 nolu konut 62/741, 4. kat 11 nolu konut 55/741, 4. kat 12 nolu konut 62/741, 5. kat 13 nolu konut 54/741, 5. kat 14 nolu konut 61/741 olarak arsa paylarının düzeltilmesine, arsa paylarının tapuya bu şekilde kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ile davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda, mahkemece dava konusu taşınmazda kat irtifakı 06/03/1979 yılında kurulmuştur. Dava konusu ana taşınmazda tüm bağımsız bölümlere aynı arsa payının (40/560) verilmiş olması nedeniyle arsa paylarının verildiği dönemde gerçekten değerleri ile orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... ile davalılardan ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2840, Karar No: 2018/8740, Tarih: 09.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2840 E.  ,  2018/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 19/07/2013 ile ikinci karar tarihi olan 17/11/2017 arasında gerçekleştiği gözetilmeden; yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8776, Karar No: 2021/8447, Tarih: 16.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8776 E.  ,  2021/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 13. İş Mahkemesi

Dava, İş kazası ile sürekli iş göremezlik oranın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar dair verilen karara karşı davalı ve dahili davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, dahili davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacı ilgili Bursa Osmangazi Sosyal Güvenlik Kurumu Merkezinden gelen cevabi yazıda davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 1 olduğu belirtilerek iş göremezlik geliri bağlanmadığı bildirildiği, olayın iş kazası olduğu ve sürekli iş göremezlik oranın % 1 belirlenmiş olması gerekçesi ile "davanın kabulüne, davanın iş kazası olduğunun tesbitine, ayrıca davacının iş kazası nedeniyle maluliyetinin % 1 olduğunun tesbitine" karar vermiştir.

Davacı tarafından, dava konusu talep 29.01.2014 tarihli dilekçe ile dava edildiği , davalı kurum tarafından olayın iş kazı ve sürekli iş göremezlik derecesinin % 1 olduğu dava açıldıktan sonra karar verildiği, mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesi yer olmadığı kararı vermesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilerek hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. fıkrasında yer alan “davanın iş kazası olduğunun tesbitine, ayrıca davacının iş kazası nedeniyle maluliyetinin % 1 olduğunun tesbitine” ibaresinin silinerek yerine “ konusuz kalan dava hakkında karar verilmesi yer olmadığı” yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 16.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6210, Karar No: 2014/4583, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6210 E.  ,  2014/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2010/1262-2012/1113

Hüküm süresi içinde davalı İçişleri Bakanlığı avukatı ve B.. Temizlik Güv. Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı İç İşleri Bakanlığına ait işyerinde 13.05.2008-11.09.2010 tarihleri arasında değişen alt işverenlere bağıl olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin asıl-alt işverenler arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi nedene ile sonlandığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İç İşleri Bakanlığı vekili; davacının çalıyma kaydını bildirilen yüklenici firmalar ile müvekkili kurum arasındaki ilişkinin asıl-alt işverenlik ilişkisi olarak kabul edilmeyeceğini, ihale makamı konumunda olan davalı işveren aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur .

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı İç İşleri Bakanlığının asıl işveren sıfatı ile işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının iş sözleşmesinin asıl işveren ile yüklenici firmalar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi nedeni ile feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar İç İşleri Bakanlığı ve B.. Temizlik Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.Somut olayda, dosya içerisinde mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde, davacı işçinin alt işveren olan davalı B.. Temizlik Güvenlik Hizmetlerine Ltd. Şti.'ne bağlı gerçekleşen çalışma süresinin 13.06.2010 tarihinde sona erdiği görülmektedir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.Somut olayda, dosya içerisinde mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde, davacı işçinin alt işveren olan davalı B.. Temizlik Güvenlik Hizmetlerine Ltd. Şti.'ne bağlı gerçekleşen çalışma süresinin 13.06.2010 tarihinde sona erdiği görülmektedir.

Davalı B.. Temizlik Güvenlik Hizmetlerine Ltd. Şti davacının kendisine bağlı gerekleşen çalışmasının 13.06.2010 tarihinde istifa ile sonlandığını ileri sürmektedir. Bu hususta el yazısı ile düzenlenmiş istifa dilekçesi ibraz edilmiştir.

Her ne kadar davacının istifa dilekçesinden sonra yeni alt işveren bağlı olarak asıl işverene ait iş yerinde kesintisiz çalışmaya davam ettiği görülmekte ise de davacının istifa dilekçesine ilişkin beyanları tespit edilmeksizin karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, davacı isticvap edilerek istifa dilekçesine ilişkin beyanları alınmalı, gerekirse tanıklarda yeniden dinlenme sureti ile uyuşmazlık konusu 13.06.2010 tarihli istifa dilekçesinin gerçek iradeyi yansıtıp yansıtmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca dosya içerisinde mevcut hizmet alım sözleşmelerinin incelenmesinde, davacının son alt işveren olduğunu ileri sürerek husumet yönelttiği davalı Ç... Temizlik İnşaat Turizm Ltd. Şti. ile asıl işveren arasında hizmet alım sözleşmesi imzalandığına ilişkin belge bulunmadığı, davacının Ç.. Temizlik İnşaat Turizm Ltd. Şti. bağlı olarak çalıştığını ileri sürdüğü tarihler arasında davalı Bakanlığın dava dışı Z... İnşaat Güvenlik Turizm Hizmetleri Ltd. Şti. ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığı görülmektedir.

Ayrıca uyuşmazlık konusu bu dönemde davacının çalışma kaydını bildiren 1187079 sicil sayılı işverenin hangi şirket olduğu ve anılan dönemde bu işveren ile davalı İç İşleri Bakanlığı arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığı araştırılmamıştır.

Bu hususta gerekli araştırma yapılmadan davacının asıl işveren bağlı gerçekleşen çalışma süresinin 14.06.2010-11.09.2010 tarihleri arasında devam ettiğinin kabul edilmesi de hatalı olup, bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3648, Karar No: 2009/5728, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3648 E.  ,  2009/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan karpuz ürünü için 2006 yılı itibariyle dekar başına verim miktarı ve üretim gideri ile ortalama kg başına satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3011, Karar No: 2018/17794, Tarih: 23.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/3011 E.  ,  2018/17794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacıların, dava dilekçesine ek olarak sundukları çekişme konusu ...... ...... ...... mevkii 3690, 3691 ve 3693 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları ile Mahkemece sehven getirtildiği anlaşılan Merkez Mahallesi 3691, 3692 ve 3693 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının uyuşmadığı anlaşıldığından;

Davacıların, dava dilekçesi ile sundukları tapu kayıtları da gözetilerek davaya konu 3690, 3691 ve 3693 parsel sayılı taşınmazların güncel tapu kayıtlarının (resmi akit, tedavül kayıtları, mahkeme kararı, tüm dayanak kayıtları v.s. ile birlikte) ilgili tapu müdürlüğünden ve bulundukları yerlerden getirtilerek evrakına eklenmesi,

Geri çevirme ile istenen hususların eksiksiz bir şekilde temin edilip edilmediği mahkeme Hakimi tarafından bizzat denetlendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.