muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1508, Karar No: 2016/4148, Tarih: 20.06.2016

III)Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarında; ''Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma madde 53 - (1) Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak; a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, c) Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif

ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılır.

(2)Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.

(3)Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir.'' şeklinde hükümlere yer verilmektedir.

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 tarih 2006/11-301 esas ve 2006/296 sayılı kararında belirtildiği gibi, ''Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma'' başlıklı TCK'nın 53. maddesi ile güvenlik tedbirini düzenlendiği, bu hak mahrumiyetleri kasten işlenilen bir suçtan dolayı hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin yasal sonucu olduğu, kararda gösterilmemiş olsa bile hükümlü açısından kazanılmış hakka konu olmayacağı değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada, Mahkemece, sanık ... hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan TCK'nın 125/3-a, 43/2, 265/1, 265/3, 265/4, 267/1 ve 269/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, 12 ay hapis ve 2 ay 12 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanunun 53/1. maddesinde sayılı haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yasaklanmasına karar verdiği, TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hakları koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılma hususunu hükümlünün kendi altsoyu yönünden sınırlamadığı anlaşılmıştır.

Mahkeme tarafından hatalı bir değerlendirme ile TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hakları koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmayı sanığın kendi altsoyu yönünden sınırlamaması olağanüstü kanun yolu denetiminde aleyhe bozma yasağı kapsamına konu olmayacağından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme tarafından hatalı bir değerlendirme ile TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hakları koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmayı sanığın kendi altsoyu yönünden sınırlamaması olağanüstü kanun yolu denetiminde aleyhe bozma yasağı kapsamına konu olmayacağından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

IV)Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde ve CMK'nın 309/4-c maddesi kapsamında olduğu görüldüğünden, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2006 tarih 2005/687 esas ve 2006/373 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlerdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11753, Karar No: 2017/3291, Tarih: 23.05.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/11753 E.  ,  2017/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin 23/09/2011 tarih ve 2011/503 - 2014/511 E.K. sayılı ilamıyla hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1119, Karar No: 2018/5578, Tarih: 29.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1119 E.  ,  2018/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme .... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Karar Tarihi- Numarası : 02/11/2017 - 2017/1198 esas ve 2017/1101 karar

2-...

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : Sanık ... için 09/05/2016-21/05/2016

Sanık ... için 16/08/2016

Hüküm : İstinaf taleplerinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar müdafiinin sanık ... hakkındaki duruşmaya yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen gelmemesi ve geçerli mazeret de bildirmemesi nedeniyle, sanık ... hakkındaki talebi yönünden ise hükmolunan hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek her iki sanık hakkında da duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; delillerin suç vasfının hatalı değerlendirildiğine ilişkin temyiz nedenlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair .... Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45, Karar No: 2014/11201, Tarih: 30.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/45 E.  ,  2014/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/166340

MAHKEMESİ : Viranşehir Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/251 (E) ve 2013/120 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay saatinde Siverek'te olduğunu, kardeşinin kendisini telefonla arayarak mağdurenin yaralandığını söylediğini ve bunun üzerine M.. A..'u telefonla arayıp olayı sorduğunu savunması karşısında, sanığa ait cep telefonunun olay saatinde kardeşi tarafından aranıp aranmadığı, peşinden sanığın M.. A..'u arayıp aramadığı ilgili operatörlerden sorulması ve suça konu tabancada bir arıza olmadığının ekspertiz raporunda belirtildiği de gözetilerek olay tarihi itibariyle 8 yaşında olan A.. A.. tarafından minder altına konulurken çocuğun fiziki yapısı ve silahın cinsi gözetilerek patlayıp patlamayacağı hususlarında araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla mahkumi- yeti yerine, beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulan- ması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3491, Karar No: 2013/19475, Tarih: 30.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3491 E.  ,  2013/19475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, muris oğlunun davalılardan işverene ait işyerinde 03.04.2006-25.05.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi uyarınca açılmış hizmet tespit davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, bordrolu tanık beyanları esas alınarak red kararı verilmiş ise de; davacı vekilince dosyaya ibraz edilen “51 numaralı personel kontrol kartı” ile “2005/5-12 ve 2007/2. aylara ait davacı murisinin adı ile konfeksiyon ve metal bölüm adlarının yer aldığı 51 numaralı personel maaş pusulaları”nın varlığı karşısında, davalı şirket muhasebe kayıtları üzerinde, çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemeleri hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, uyuşmazlık hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4425, Karar No: 2014/8539, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4425 E.  ,  2014/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 504 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen ... ,... ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 26.05.2010 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ..., ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 18.07.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ..., ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2007 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 504 parsel ile somut emsal olarak incelenen ...,... ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Değerlendirme tarihi olan 26.05.2010 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından,

6-Davalılardan ...'e idarenin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanılamamıştır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından,

6-Davalılardan ...'e idarenin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanılamamıştır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/180, Karar No: 2016/15722, Tarih: 07.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/180 E.  ,  2016/15722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun yüzünde sabit iz ile birlikte hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından; yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8870, Karar No: 2023/5188, Tarih: 12.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8870 E.  ,  2023/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/118 E., 2021/159 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2017/311 Esas, 2019/241 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2017/311 Esas, 2019/241 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli ve 2020/4144 Esas, 2021/9666 Karar sayılı kararı ile sanık ... yönünden iştirak derecesi, sanık ... yönünden haksız tahrik nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

Sanık ... hakkında ise katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... hakkında ise katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri kararın hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, meşru savunmaya, suç vasfına ilişkindir.

B. Sanık ... temyiz sebepleri müdafiinin iştirak iradesinin bulunmadığına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların arkadaşı olan ... ve ...'in gündüz saatlerinde bir kıraathanenin önüne park etmekten kaynaklı esnafla yaşadıkları tartışma üzerine, ..., ...'in sanık ... ile birlikte bir çiftlikte alkol aldıkları, akabinde tartışmanın yaşandığı kıraathaneye gelip taşkınlık çıkardıkları, çıkan arbedede sanık ...'un gözüne yumruk darbesi aldığı, bu yumruğu kimin attığının belli olmadığı, sanık ...'un bu yumruğun hesabını sormak için akşam 20.00 sıralarında mahalleye geldiği, mağdur ...'a bu yumruğu kimin vurduğunu sorduğu, mağdur ...'un ise sırf tartışma son bulsun diye vurmadığı halde yumruğu ben vurdum dediği ve bu aşamada ayrıldıkları, akşam 23.00 sıralarına kadar sanıkların beraber alkol aldıkları, 23.00'da sanık ...'in mağdur ...'u arayarak bu olayı konuşmak üzere yanlarına çağırdığı, ...'un ilk başta kabul etmediği ancak sonrasında diğer mağdur ... ile beraber işyerinin önüne gittiği ve sanıklarla konuşmaya başladıkları sırada kamera görüntülerine göre sanık ...'un ellerini arkada bağladığı sırada elinde bıçak olduğunun görüldüğü, bu esnada sanık ...'in mağdur ...'a kafa attığı, mağdurun kaldırımın karşısındaki pastaneye doğru koştuğu, ıslak

zemin nedeniyle düştüğü bu sırada sanık ...'in elindeki bıçakla mağdur ...'u bıçakladığı, arkasından sanık ...'un elinde bıçakla mağdurun peşinden koştuğu, sanık ...'in de mağdurun peşinden gittiği, mağdurun pastane içine saklandığı, sanıkların pastane içine girerek mağduru aradıkları ancak bulamadıkları olayın bu şekilde son bulduğu anlaşılmıştır. Bıçak darbelerinin sayısı ve hedef alınan bölge ve dışarıdaki gerçekleşen eylem ile yetinmeyip sanıkların ısrar ile tam netice almak maksadıyla alkolün de verdiği etki ile pastane içerisinde ...'a karşı eylemlerini tekrarlamak istemelerine karşın pastane çalışanlarının ...'u saklaması sebebiyle eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı, meydana gelen olayda kullanılan öldürmeye elverişli bıçağın niteliği, bıçak darbelerinin sayısı ve müştekide hedef alınan bölge, sanıkların dışarıda gerçekleşen eylem ile yetinmeyip ısrarla tam netice almak maksadıyla pastane içerisine sığınan katılan ...' a karşı eylemlerini tekrarlamak istedikleri, bunun üzerine pastane çalışanlarının ...' u saklaması sebebiyle eylemlerini tamamlayamadıkları bu nedenle suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlendiği anlaşılmıştır. Suçun işlenmesi sırasında sanık ...'in mağdura yönelik doğrudan bir eylemi olmamakla birlikte sanıklar ... ve ...'in yanında durarak işlenmesini kolaylaştırdığı, diğer sanıklarla birlikte pastanenin içine mağdurun arkasından koşarak diğer sanıkların yanında bulunduğu sabit görüldüğünden yardım eden olarak sorumlu tutulmuştur. Sanık ...' hakkında ise mağdur ...'tan kaynaklandığını düşündüğü haksız eylem neticesinde haksız tahrik altında öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği gerekçesiyle haksız tahrik indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Eleştiri Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'un asli fail, sanık ...'in yardım eden olarak katıldığı olayda; sanık ...'in, mağduru sol koldan bir, omuz bölgesinden bir ve sırt bölgesinden ise dört olmak üzere, toplam altı yerinden, karın zarı yırtılmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde bıçakla yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, mağdurun arkadaşlarının yardımıyla bir pastaneye sığınarak sanıklardan kaçarak kurtulduğu olayda, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, sonuca etkili olacak şekilde sanıkların ayrı ayrı makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine, yazılı biçimde ayrı ayrı 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

B. Sanık ... ve müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, meşru savunmaya, suç vasfına; sanık ... müdafiinin iştirak iradesinin bulunmadığına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırmaya yönelen temyiz itirazları yönünden;