muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/48445, Karar No: 2013/6276, Tarih: 20.02.2013

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; 12 saatlik çalışmada ara dinlenmenin 1,5 saat yerine 1 saat olarak düşülmesi hatalıdır.

3-Davalı vekilinin ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı definin değerlendirilmemesi hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarların net mi, brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35087, Karar No: 2020/8798, Tarih: 06.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/35087 E.  ,  2020/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 15. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. Temyizi Yönünden;Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Dosya içeriğine göre, davalı ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. Ve Tic. Ltd. Şti. yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 6.669,54 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL kapsamında kaldığından davalı ... Belediyesi İnşaat Temizlik Tanıtım Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı ... Ve İnşaat Taahhüt Doğalgaz Maden Enerji Turizm Gıda Bilişim Sanayi ve Ticaret A.Ş. Temyizi Yönünden;Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisine yükletilmesine, 06.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15817, Karar No: 2012/21060, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15817 E.  ,  2012/21060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 04.05.2010 tarihinden itibaren davalı yanında parlamento muhabiri olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin 05.09.2011 tarihinde usul ve kanuna aykırı olarak feshedildiğini iş sözleşmesinin kanunda yer aldığı şekilde yazılı ve gerekçesi açıkça belirtilmeden feshedildiğini beyan ederek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine davacını işe başlatılmadığı takdirde dört ile sekiz ay arasında aylık ücret tutarında tazminat ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haber muhabiri sıfatı ile çalışmakta iken 16.08.2011, 17.08.2011, 18.08.2011 tarihlerinde üç gün üst üste işe gelmediğini bu sebeple işine son verildiğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin üç gün işe gelmediği gerekçesi ile feshedildiği, ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olduğu, ayrıca işçinin yazılı savunması alınması gerektiği davalı işveren kanunda yazılı şartları yerine getirmeden iş sözleşmesini haksız olarak feshettiği gerekçesiyle feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık davacının iş sözleşmesine fesih sebebi yapılan ve devamsızlık tutanaklarında belirtilen günlerde işe gidip gitmediğine ilişkindir. Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi 16.08.2011, 17.08.2011, 18.08.2011 tarihlerinde üç gün üst üste işe gitmediği gerekçesiyle haklı fesih sebebine dayanılarak feshedilmiştir. Davacı ise söz konusu devamsızlık günlerinde işe gittiğini, iddia edilen devamsızlık durumunun söz konusu olmadığını bildirerek, o günlerde meclis kameraları incelendiği takdirde bunun kesin ve net biçimde anlaşılacağını savunmuştur.

Mahkemece tanık anlatımlarına dayanılarak sonuca gidilmiş ise de, tanık anlatımları iddianın doğruluğunu kabule yeterli bulunmamıştır. Davanın gerektiği gibi aydınlatılması bakımından devamsızlık tutanaklarında ismi geçen tanıkların tümü çağrılıp beyanları alınmalı, davacının devamsızlık tutanaklarında belirtilen günlerde TBMM'ye gidip gitmediği meclis kayıtlarından tespit edilmeli, gerekirse Meclik kamera kayıtları incelettirilmeli ve fesih nedeni yapılan devamsızlık olgusunun gerçek olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şeklide açıklığa kavuşturulmalı ve bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10560, Karar No: 2009/10921, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10560 E.  ,  2009/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Zeytin ürününün, 2008 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8587, Karar No: 2018/7631, Tarih: 08.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8587 E.  ,  2018/7631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığının ve sürekli iş görmezliğin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, ... Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile ... Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, ... Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; sürekli iş görmezlik ve malullük hallerinin tespitinde izlenecek yol uygulanmış olup, %34 sürekli iş görmezliğin başlangıç tarihi yönünden ... Üst Kurulundan rapor alınmadan karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde; davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Betek Boya ve Kimya San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13189, Karar No: 2013/11445, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13189 E.  ,  2013/11445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 19.09.2013 tarihli geri çevirme kararı ile; çekişmeli taşınmaza komşu parsel tutanakları ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin, oluşmuşsa tapu kayıtlarının davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek dosya içine konulması istenmiş ise de; geri çevirme kararı sonrasında dosya arasına yalnızca 67 ve 68 parsele ait tutanaklar ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtildiği, diğer parsellerin tutanakları ile tüm komşuların tespitine dayanak alınan tapu kayıtlarının getirtilmediği anlaşılmakla, çekişmeli taşınmaza komşu 66, 69 ve 70 parsel sayılı taşınmazların tutanakları ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin, oluşmuşsa tapu kayıtlarının davalı iseler dava dosyalarının, 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31267, Karar No: 2012/20522, Tarih: 11.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/31267 E.  ,  2012/20522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Askeri güvenlik bölgesinde ot biçmesine izin verilmeyen sanığın, durumu tabur komutanına anlatmak istemesinin engellenmesi sonucunda tepki olarak eliyle kendisini engelleyen jandarma erini itmesi olayında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir öğesinin ne şekilde oluştuğu yeterince açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4587, Karar No: 2014/3790, Tarih: 06.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4587 E.  ,  2014/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/179-2012/331

Davacı E.. B.. vekili Avukat K.. Ş..tarafından, davalılar F.. C.. vdl aleyhine 04/05/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuan tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Hazine tarafından Y.. Köyü tüzel kişiliğine aleyhine açılan alacak davasında, köy tüzel kişiliği ve Telsim A.Ş. arasında yapılan sözleşme ile kiraya verilen arazinin Maliye Hazinesine ait olduğu ve haksız kiralama nedeniyle Telsim A.Ş. tarafından ödenen kira bedellerinin tazminine karar verildiğini, ancak Y.. Köyü tüzel kişiliğinin kaldırılarak mahalleye çevrilmesi nedeniyle takibin kendi aleyhlerine yapıldığını belirterek, ödenen tazminatın sorumluluğu bulanan muhtar ve ihtiyar meclisi azalarından rücuan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Belediyenin rücuan tazminat iddiasını 442 sayılı Köy Kanununa dayandırdığı, davalılarca Telsim A.Ş. tarafından ödenen kira bedellerinin akıbetine ilişkin herhangi bir delil ibraz edilemediğinden, kira bedellerinin davalıların uhdesinde bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu edilen olayda; Y.. Köyü muhtarı ve ihtiyar meclisi azaları olarak kamu görevi yapan davalıların, dava dışı Hazine'ye karşı görevleri sırasında haksız fiil suçunu işledikleri gerekçesi ile ödenen tazminatın rücuan tazmini talep edilmiş, davalı memurların görevleri sırasında ve görevleri nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu tutulmaları istenmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır. Mahkemece husumet yokluğundan red kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10291, Karar No: 2018/3903, Tarih: 24.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10291 E.  ,  2018/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2016 tarih ve 2015/186-2016/85 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.05.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı tarafça yapımı gerçekleştirilen ve ... televizyonunda yayınlanan...adlı televizyon dizisinde başrol oyuncusu olarak davalı ile anlaştığını, davalının müvekkilini ikna edebilmek için dizinin yayın garantisi olduğunu, ilk 7 bölümün kesinlikle çekileceğini, dizi çekilmese dahi ilk 7 bölüm için kendisine garanti verdiğini söyleyerek müvekkilini ikna ettiğini, bunun üzerine müvekkilinin diğer teklifleri değil davalının teklifini kabul ettiğini ve taraflar arasında 01/08/2014 tarihli sözleşmenin imzalandığını, dizinin yayınlanan ilk 4 bölümünün ücretinin müvekkiline ödendiğini, ancak sonraki 3 bölümün oyunculuk ücretinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine takip başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takbin devamını ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dizinin sadece 4 bölümünün yayınlandığını ve beğenilmediği, yeterli derecede rating alamadığından 4. bölümden itibaren yayından kaldırıldığını, 4. bölümden sonra davacının ödeme talep ettiği 5, 6 ve 7. bölümler için davacıdan herhangi bir oyunculuk hizmeti alınmadığını, dolayısıyla çekimi yapılmayan ve yayınlanmayan bu bölümler için davacının ücret talebinin haksız olduğunu, sözleşme ile verilen garantinin çekilen ancak yayınlanmayan bölümleri kapsadığını, 5, 6 ve 7. bölümler hiç çekilmediğinden davacının talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin 7. m. uyarınca yayınlanmasa dahi, oyuncunun rol aldığı ve çekimleri yapılan bölümlere ilişkin ücretlerin davacı tarafça davalıya ödeneceği, 8. m. son paragrafına göre davalının dava konusu dizinin ilk 7 bölümünün televizyon kanalında yayınlanacağını garanti ettiği, bu konuda beyan ve taahhütte bulunduğu, 9. m. televizyon kanalı tarafından dizinin yayını ile ilgili sözleşmenin feshedilmesi, yayının durdurulması gibi hallerde davalının davacı ile olan sözleşmesini 15 gün önce ihbarda bulunmak şartıyla ve tazminat ödemeksizin feshedeceği, bu durumda ajans ve oyuncunun, yayınlanmış olmasına bakılmaksızın çekilmiş olan bölümlerle ilgili ücretler dışında davalıdan

herhangi bir bedel talep edemeyeceği hususlarının kararlaştırıldığı, her ne kadar sözleşmenin 7.11. maddesinde yer alan hüküm ile 9.1 no' lu maddenin ilk bölümünde yer alan hüküm karşısında, davacının, yayınlanmasa dahi çekim yapılan bölümler için ücret talep edebileceği, çekimi hiç yapılmayan bölümler için davacının ücret talep hakkının bulunmadığı düşünülebilir ise de, sözleşmenin 7. m. son paragrafında yer alan "şirket eserin ilk 7 bölümünün yayınının, kanalla yapılan anlaşma doğrultusunda garantiye alındığını beyan ve kabul eder" biçimindeki hüküm ile sözleşmenin 9.1 m. son cümlesinde yer alan "ancak şirket, ilk 7 bölüm için yayın garantisi verdiğinden dizi ilk 7 bölümden önce yayından kaldırılırsa, ilk 7 bölümden ödenmeyen ücret tutarı da oyuncuya ve ajansa şirket tarafından ödenecektir." biçimindeki hükümler bir arada değerlendirildiğinde ve sözleşmenin bütünü göz önüne alındığında, davalı tarafın verdiği ücret garantisinin, sadece çekimi yapılan bölümleri kapsamadığı, çekimi yapılmasa dahi ilk 7 bölüm için davalının davacıya ödeme garantisi verdiği, bu nedenle çekimi yapılmamış ise de davacının davalı tarafla yaptığı sözleşmeye güvenerek dava konusu dizinin yayınlandığı dönemlerde sanatçılık faaliyetini bu diziye tahsis ettiği, davalı tarafın ilk 7 bölüm için davacıya ücret garantisi verdiğinin hem 7. hem de 9. maddede açıkça yazılı olduğu, bu garantinin, yayın ya da çekim yapılmış olması koşuluna bağlı olmadığı, çekimi yapılmamış olsa dahi ilk 7 bölüm için davacının ödeme taahhüdü altına girdiği, bunun cezai şart niteliği taşıdığı, böylece davacı tarafın 5, 6 ve 7. bölümler için ücret talebinde haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra takip tutarı üzerinden takdiren %20 hesabıyla 22.050,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.