muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4482, Karar No: 2019/6124, Tarih: 02.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4482 E.  ,  2019/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bozova Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12/07/2018 tarih ve 2017/343-2018/603 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait antep fıstığı bahçesinin davalı tarafından sigortalandığını, 30.03.2014 tarihinde görülen mevsim ve bölgenin iklim koşullarına göre olağanüstü soğuk havanın etkisiyle don veya fırtına ve akabinde yağan dolu ile birlikte tüm antepfıstığı salkımlarının çürüdüğünü ve döküldüğünü, müvekkilinin hasarı davalıya ihbar ettiğini ancak müvekkilinin taleplerinin karşılanmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 2.500,00 TL tazminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında talebini 21.060,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, 30.03.2014 tarihinde meydana gelen don hadisesinin teminat kapsamında olmadığını, 13.04.2014 tarihinde meydana gelen dolu hadisesi nedeniyle davacıya ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; meydana gelen hasarın don değil dolu nedeniyle oluştuğu, ağaç başı 13 kg verimin 2 kg’a düştüğü, dava sırasında davalı tarafın davacının dain-i mürtehinine olay nedeniyle 4.500 TL ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.647,00 TL tazminatın, hasat tarihi olan 20/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 331,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16531, Karar No: 2020/1019, Tarih: 06.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/16531 E.  ,  2020/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisi Hukuksal Nedenine Dayalı Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine, ıslah ettiği dava dilekçesinde, davalıların mirasbırakanları adına kayıtlı 243 parsel sayılı taşınmazın, Yeşilırmağın sağ ve sol sahil ıslah çalışmalarında esas alınan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp tapusunun iptali ile kamuya terkinini istemiştir.

Bir kısım davalılar, taşınmaza bedelsiz veya tazminatsız el konulamayacağını, tapuları olduğunu,tespit edilen kıyı kenar çizgisini kabul etmediklerini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 1.Hukuk Dairesince " ... Bilindiği üzere; 14.03.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasa'sının 12. maddesinin 3. fıkrasına " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" cümlesi ve anılan yasanın 3. maddesi ile de aynı yasaya " bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir. Öte yandan, 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3 maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Öte yandan, bir tarafın dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olmasına rağmen, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybetmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı, başka bir deyişle davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır ... " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, temyize konu Mahkeme kararı 25.02.2009 tarihli 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki, temyize konu Mahkeme kararı 25.02.2009 tarihli 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 tarihli ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 tarihli ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 tanihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen yerel mahkeme kararının Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra isabetli olduğundan söz edilemez.

Bu durumda; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup; kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Tüm bu nedenlerle, Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, işin esasına girilerek, çekişme konusu 243 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Yargıtayın ve Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6815, Karar No: 2011/11548, Tarih: 25.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6815 E.  ,  2011/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 29.12.2010 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde) %09,9 harç alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine "satış bedeli üzerinden %09.9oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına" ibaresinin eklenmek sureti ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11358, Karar No: 2012/13309, Tarih: 15.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11358 E.  ,  2012/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hüküm davacı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmiş ise de temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edildiği veya temyiz harcının alındığına dair bilgi ve belgeye dosya içinde rastlanılamamıştır. Temyiz harcı yatırılmış ise harç tahsil makbuzunun evraka eklenmesi ve temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise kayıt tarihinin tespit edilmesi, temyiz defterine kayıt tarihi itibariyle temyizin süresinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, temyiz süresinde yapılmış, ancak temyiz harcı yatırılmamış ise davacıya muhtıra gönderilerek temyiz harcının ve giderlerinin tamamlattırılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiş olmasına rağmen, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediğine ilişkin bir açıklama yapılmadan davacıya muhtıra gönderilerek 03.07.2012 tarihinde temyiz harcı yatırtılarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiştir. Bu kez daha dikkatli davranılarak, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kayıt edilip edilmediği, kayıt edilmiş ise hangi tarihte kayıt edildiğinin veya kayıt edilmediğinin bir tutanak ile tespit edilerek dosyanın yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1244, Karar No: 2018/11105, Tarih: 10.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/1244 E.  ,  2018/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında aleyhe temyiz bulunmadığı halde 17.05.2007 tarihinde hırsızlık suçundan kurulan hükümdeki 5.600 TL adli para cezasının kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine muhalefet edilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasına "1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında daha ağır bir ceza verilemeyeceğinden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 5.600TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 esas ve 2013/151 sayılı kararı uyarınca iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4680, Karar No: 2022/9327, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4680 E.  ,  2022/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 14/05/2011 tarihinde davalıların sürücü, işleten ve trafik sigortacısı olduğu aracın geri manevra esnasında karşıdan karşıya geçen davacıya çarptığını, kaza sonucu müvekkilinin diş kol ve bacaklarından yaralandığını, aylarca tedavi ve fizik tedavisi gördüğünü, kaza nedeniyle kırılan dişlerine özel diş hekiminde kanal tedavisi yaptırdığını bunun için 3.920,00 TL ödeme yaptığını belirterek müvekkilinin iş gücü kaybı, tedavi masrafları ve çalışamaması nedeniyle 6.000,00 TL maddi ve ayrıca yaşadığı ruhi sarsıntısı nedeniyle 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 20/12/2018 gün ve 2018/3051 E. 2018/12539 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; 2.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 14/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ile dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden ...’ye yönelik davanın reddine, maddi tazminat yönünden 2.000,00 TL daimi iş gücü kaybı tazminatının davalı ... ile dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 2.000,00 TL daimi iş gücü kaybı tazminatı yönünden Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne yönelik davanın reddine, 2.000,00 TL geçici iş gücü kaybı tazminatının davalı ..., ... ile dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün sorumluluğun 570,21 TL ile sınırlı olmasına, 2.000,00 TL tedavi giderinin davalı ... ile dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 2.000,00 TL tedavi gideri yönünden Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 487,18 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ASKİ Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/139, Karar No: 2010/2735, Tarih: 06.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/139 E.  ,  2010/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2009 gün ve 2007/384 Esas, 2009/122 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tanzim olunan her iki raporda Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmediği anlaşılan Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 23.11.2007 günlü ilk raporunda mağdurda klinik seviyede pisikopatolojik araz tespit edilmediği ve olay nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmadığının bildirildikten sonra verilen 28.04.2008 günlü ikinci raporda travma sonrası stres bozukluğu tespitiyle ruh sağlığının bozulduğu mütalaasının verildiği anlaşılmakla; 4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15 ve 23/A maddeleri gereği usulüne uygun şekilde teşekkül edecek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozuldu ise devam edip etmediği sorularak, her iki rapor arasındaki çelişki giderildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK. 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/5308, Karar No: 2011/20405, Tarih: 26.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5308 E.  ,  2011/20405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline mÜllasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 75.051,20 TL edeceği ve borçlunun haline uygun olduğu bildirilmiştir.Bilirkişi raporunda borçlunun halıne uygun ev alabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun Ordu'nun daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip evalması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir .

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.