muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13233, Karar No: 2024/15180, Tarih: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13233 E.  ,  2024/15180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.09.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, kesindir; bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7556, Karar No: 2007/754, Tarih: 30.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/7556 E.  ,  2007/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Mersin l. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :20.03.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, nafaka ve tazminat yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*   temyiz eden ....  geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağdaki bent kapsamı dışında kalan sair  temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine  paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* kadın  yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve  44. maddesi hükmü  dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1)  ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2.bentte belirtilen  nedenle maddi ve manevi tazminatlar yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının l. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.30.01.2007 sa.
Yargıtay — Esas No: 2013/6713, Karar No: 2013/10670, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6713 E.  ,  2013/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 10 ilâ 15 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp;

Bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1053, Karar No: 2019/8367, Tarih: 26.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1053 E.  ,  2019/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle en aleyhe kabulle suçun işlendiği 21.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19145, Karar No: 2017/3096, Tarih: 15.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/19145 E.  ,  2017/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kayıtsız ve mühürsüz sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik kullandığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir yaşadığının ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen ikamet etmekte ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; ikamet etmiyorsa tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,

Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/723, Karar No: 2018/6102, Tarih: 27.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/723 E.  ,  2018/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili,davacı ile davalı ... Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti arasında bayilik sözleşmesi akdedildiğini, diğer davalıların vermiş oldukları taahhütname ile davalı şirketin davacı şirkete olan borçlarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, akdedilen bayilik sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararları nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek, davacı tarafından davalı şirket nam ve hesabına ödenmiş olan 2.669,60 TL intifa terkin giderinin ödendiği tarihten itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, davalı şirketin işletmiş olduğu akaryakıt istasyonuna yaptığı sabit yatırım bedelinin, geçersiz ve davacı şirket tarafından kullanılamayacak intifa süresine karşılık kısmının 18.09.2010 tarihi itibari ile güncelleştirilmiş değeri olan 29.228,22 TL'nin değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmaz üzerinde ...Petrol adıyla faaliyet gösterildiği ve davacı şirket adına herhangi bir malzemenin olmadığının tespit edildiği, sabit yatırım bedelinin, geçersiz hale gelen ve davacı tarafından kullanılamayacak intifa süresine karşılık gelen bedelin tahsiline ilişkin davanın ispat edilemediği, intifanın terkini nedeniyle ödenen bedelin tahsiline yönelik talebin ise, terkin harcının kuru mülk sahibince ödenmesi gerektiğinden davacının ödediği 2.534,60 TL işlem harcı ve 135,00 TL döner sermaye harcı olmak üzere toplam 2.669,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalılardan ... Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili ve davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden davacı ve davalı ... Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25594, Karar No: 2014/34685, Tarih: 08.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25594 E.  ,  2014/34685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/747-2013/368

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi şahit anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Taraf beyanı ve şahit anlatımlarından davalı işveren işyerinde işe giriş ve çıkışlarda imza ya da kart basma sistemi olduğu anlaşılmaktadır. Fazla çalışma hesabında; işyerinde işe giriş çıkış tarih ve saatlerini gösteren imzalı kayıtların bulunması halinde tanık anlatımlarına itibar edilemez. Mahkemece işe giriş çıkış kayıtları celp edilmeli ve davacının fazla çalışma alacağı kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre, kayıt olmayan dönem yönünden ise, davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Bu yönler gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14172, Karar No: 2013/21528, Tarih: 03.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14172 E.  ,  2013/21528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18152, Karar No: 2022/17399, Tarih: 20.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/18152 E.  ,  2022/17399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında katılan ...’a yönelik kötü muamele suçundan açılan kamu davasında; suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan müşteki ...’in mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2166, Karar No: 2014/709, Tarih: 23.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2166 E.  ,  2014/709 K.**

* MARKETTE BULUNAN CÜZDANIN İADE EDİLMEMESİ

* MARKET ÇALIŞANININ SEBEP OLDUĞU ZARAR

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 55

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 160

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 1

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 2

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 3

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 23

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 66

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.12.2011 gün ve 2010/1676 E., 2011/2927 K. sayılı kararın incelenmesi davalı K..Ankara Mağ.San.Tic.A.Ş. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 27.02.2013 gün ve 2012/23593 E., 2013/4687 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı şirkete ait markette alışveriş yaparken cüzdanını kaybettiğini, güvenlik kamerası kayıtlarından cüzdanın davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak çalışan davalı İ.. Ç.. tarafından alındığının tespit edildiğini fakat zararının giderilmediğini belirterek cüzdanının içinde bulunan 550,00 TL nakit, 450 EURO, keşidecisi .. Gıda olan 958,00 TL bedelli çek ile 450 Euro'nun tahsil tarihindeki Merkez Bankası satış kuru üzerinden TL karşığının Devlet Bankalarının bir yıllık mevduata ödediği faiziyle birlikte, nüfus cüzdanının ve ehliyetin yeniden çıkarılması için yapmış olduğu 200,00 TL masrafların ve maruz kaldığı muamele nedeniyle uğradığı ruhi sarsıntı sebebi ile 2.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, 1.553,00 TL nin 25.06.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne, 1.000,00 TL manevi tazminatın 12.06.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ankara Mağazacılık San. Ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.