muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5655, Karar No: 2012/11714, Tarih: 14.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5655 E.  ,  2012/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80. maddeleri uyarınca 21 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 21.04.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 21.03.2008 gün ve VDENR-2008-2096/6 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21571, Karar No: 2013/3165, Tarih: 28.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/21571 E.  ,  2013/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ... şirketi yönünden husumetten reddine, diğer davalı şirket yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... Taşıt Muayene İst. Yap. İşlet. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin ...'e bağlı ... Sendikası üyesi olduğunu ve bu nedenle iş akdine son verildiğini, ... ... Taş. Mu. İst. Yap. Ve İş A.Ş. 'ye bağlı alt işveren şirket olan ... taşıt Mu. İst. Yap. Ve İşl. A.Ş.'nin ...'da bulanan işyerinde çalışırken tek taraflı olarak haksız bir şekilde iş akdinin feshedildiğinin işveren temsilcisi tarafından bildirildiğini, iş akdinin feshinin yasalara uygun olmadığını, işten atılanların hepsinin sendika üyesi olduğunu belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirketi vekili, şirketin özelleştirme idaresi tarafından ihaleyi kazanmak sureti ile araç muayene yapım ve işletim hakkını aldığını, 2918 sayılı yasanın 35. Maddesine göre şirketin iş ortaklıkları kurduğunu, bu bağlamda diğer davalıya sözleşme imzalayarak ... ilinde yürütülecek araç muayene faaliyetini devrettiğini, anılan yasının 35. Maddesi uyarınca yetki devrinin ön koşulu olarak devreden ile devralanın araç muayene faaliyetinin icrası sırasında aynı standardı yakalayabilmek için koordinasyon halinde faaliyet göstermeleri gerektiğini, davacı işçi ile şirketin hukuki bağının bulunmadığını belirterek, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini belirtirken,

Davalı ... şirketi vekili ise, davacının, işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, sendikaya üyeliği nedeni ile iş akdine son verilmediğini, taşıt muayene özelleştirme kapsamında özelleştirildiğini, üst işletici ...'ün ihaleyi üstlendiğini, davalı şirektin ise anılan işletmeyi alt işletici olarak üstlendiğini, sözleşme ve mevzuat gereği ... Bakanlığı ve diğer üst işletici şirkete bağlı olarak çalıştığını, davacının iş akdinin işyerinde işlerin azalması, benzer iş görenlere rağmen daha az verimli çalışması, işini gerektiği gibi yapmaması performansının düşük olması nedeni ile tüm tazminatlarının ödenerek geçerli nedenlere dayalı olarak iş akdinin sona erdirildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek, Her ne kadar davalı ... ... Taş. Mu. İst. Yap. ve İş. A.Ş. Asıl işveren ise de özelleştirme kapsamında taşıt muayene işini aldıktan sonra davalı ... Taşıt Muayene İst. Yap. Ve İşl. A.Ş. ile sözleşme imzalayarak ... ve Isparta'daki işleri bu davalıya devrettiği, işçilerin çalıştırılmasında doğrudan ya da dolaylı yetki sahibi olmadığı, taraf sıfatının bulunmadığı, davacının iş sözleşmesinin davalı ... şirketi tarafından görülen lüzum üzerine feshedildiği, davalının işlerinde azalma olmadığı, davacının iş akdinin feshinden kısa süre önce sendika üyesi olduğu, bu hususun davalı tarafça öğrenildiği, iş akdinin feshinden sonra işyerine işçi alınmak üzere gazetelere ilan verildiği ve işçi alındığı, işverenin ...'daki işyerinden 9 işçinin Isparta'daki işyerinden 2 işçinin sendikaya üye olduktan kısa süre sonra da işlerine haklı bir gerekçe gösterilmeksizin son verilmesi ve yerine işçi alınması iş akdinin sendikal nedenle ve haksız olarak feshedildiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın ... şirketi yönünden husumetten reddine, diğer davalı şirket yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından, işe ...’ün aldığı ve devrettiği, sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı ve ...’ün işe alma için ilan verdiği, asıl işveren olduğu ve işe iade sonuçlarından sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile davalı ... şirket vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 maddesinde yapılan tanıma göre, “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işverene alt işveren denilir”. Bunlara ayrıca, taşeron, aracı, müteahhit, alt yüklenici gibi isimler de verilmektedir.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; ... primlerini yatırır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için; alt işveren, işçilerini asıl işverene ait işyerinde, asıl işverenden aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştırıyor olmalı ve asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde ya da asıl işin bir bölümünde çalıştırmalıdır. Bu anlamda verilen iş süreklilik arzetmeli, anahtar teslimi verilmiş olmamalıdır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için; alt işveren, işçilerini asıl işverene ait işyerinde, asıl işverenden aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştırıyor olmalı ve asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde ya da asıl işin bir bölümünde çalıştırmalıdır. Bu anlamda verilen iş süreklilik arzetmeli, anahtar teslimi verilmiş olmamalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 35. maddesine göre “Araçların muayeneleri ... Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından işletme yetki belgesi ile yetki verilmesi halinde ise, yetki verilen gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarında yapılır. Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, bu yetkilerini ... Bakanlığının onayı ile alt işleticilere aynı standartları sağlamak koşulu ile devredebilirler. Bu devir, yetki verilen gerçek ve tüzel kişilerin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz”.

Dosya içeriğine göre davalı ... şirketi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 35. Maddesi uyarınca Araçları Muayenelerini yapmak ve istasyon açmak üzere ... Bakanlığı’ndan yetki almıştır. Davacı işçiyi de bu kapsamda adı geçen davalı tarafından işe alınmıştır. Ancak davacının çalıştığı işyeri davalı ... şirketi tarafından diğer davalı ... şirketine işçileri ile birlikte devredilmiştir.

Somut uyuşmalıkta, davacının iş sözleşmesi sendikaya üye olduktan sonra “görülen lüzum üzerine” feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. Maddeis uyarınca fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve keza sendikal nedenle fesih kanıtlanadığından, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesi isabetlidir. Bu nedenle davalının temyizi yerinde görülmemiştir.

Somut uyuşmalıkta, davacının iş sözleşmesi sendikaya üye olduktan sonra “görülen lüzum üzerine” feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. Maddeis uyarınca fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve keza sendikal nedenle fesih kanıtlanadığından, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesi isabetlidir. Bu nedenle davalının temyizi yerinde görülmemiştir.

Ancak davacı vekili temyizi nedeni ile diğer davalının asıl işveren olarak kabul edilmemesi ve davanın husumetten reddedilmesi hatalı bulunmuştur. Zira davalı ... asıl işini diğer davalıya devretmiştir. 2918 sayılı kanunun 35. Maddesi ile tanınan bir yetki olduğundan, davalının asıl işini bu şekilde vermesinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/5 maddesine aykırılık bulunmamaktadır. Ancak işe alan ve fesihten sonra aynı istasyona yerine işçi alımı için ilan veren davalı ... şirketidir. 2918 sayılı kanunun 35. Maddesi uyarınca sorumluluğu ortadan kalkmamaktadır. Asıl işveren olduğu ve işe iadenin sonuçlarından diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu açıktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Taşıt Muayene İstasyonu Yapım ve İşletme A.Ş. işyerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken ve davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları tazminat miktarının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca davacının takdiren 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE, Davacı işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatının yapılacak bu ödemeden mahsubuna,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 567,60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12559, Karar No: 2010/2039, Tarih: 18.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12559 E.  ,  2010/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

...... (devredilen ...) adına.....ile 1-..... 2-... 3-...., 4....... adlarına Av.... arasındaki dava hakkında........ Mahkemesi sıfatıyla verilen 11.03.2008 günlü ve 244/72 sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yargıtay incelemesine konu dava dosyasında hükmü temyiz eden davalılar..... ..., ............ arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeni ile her biri adına ayrı ayrı nispî temyiz harcı yatırılması gerekirken, birlikte harç tahsili suretiyle temyiz harcının eksik yatırılmış olduğu anlaşılmıştır.

25.01.1985 günlü 1984/5-1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca “Temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise, temyiz isteğinin reddi gerekir.Şayet temyiz harcı hesap edilip kalemce istenmemişse, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca eksik harcın ödenmesi işlemi tamamlattırılır ve verilen sürede harç ödenmezse temyiz isteği red edilir. Red hâlinde ise, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi gerekir.” denildiğinden, Mahkemece, belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı da gözönünde tutularak gerekli işlem tamamlandıktan sonra Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın mahallîne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2022/9771, Karar No: 2024/980, Tarih: 20.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/9771 E.  ,  2024/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/78 E., 2022/935 K.

DAVA TARİHİ : 01.10.2018 - 09.10.2018

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kuruma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/747 E., 2020/454 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı karşı davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat ... ve karşı taraf temyiz eden ... ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklaması dinlendi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat ... ve karşı taraf temyiz eden ... ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklaması dinlendi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; evliliğin başından beri erkeğin, kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, annesinin müvekkilini sürekli aşağıladığını, erkeğin müvekkiline ve ailesine tehditler savurduğunu, aile bireylerine karşı saygısız ve seviyesiz davrandığını, küfürler ettiğini, müvekkilinin evden çıkmasına izin vermediğini, ailesinin yanına göndermediğini, eşine karşı ilgisiz ve sevgisiz davrandığını, taraflar arasında 23.09.2018 tarihinde gerçekleşen son olayda erkeğin, müvekkilini "sen ve aileniz hırsızsınız, o..punun kızı ailen ve sen şerefsizsin, seni mahvedeceğim" diyerek darp ettiğini, akabinde kapı dışarı attığını, bunun öncesinde de haftanın 5 günü akşamları dışarı çıktığını, küfür ve hakarette bulunduğunu, aşağıladığını, alay ettiğini, küçük düşürdüğünü, erkeğin annesinin kadına "üç çocuk da doğurmuş olsan seni oğlumdan boşayacağım, aşağılık" diyerek küçük düşürüp hakaret ettiğini, erkek istemediği için kadının ailesinin son 5 yıldır tarafların evine gelemediğini, erkeğin savurgan olduğunu, ailenin devamı için zaruri harcamaları ise yapmadığını, evin ve çocukların ihtiyaçlarının kadının babası tarafından karşılandığını, erkeğin evin masrafları için kadına "git köpek babandan al" diyerek konuştuğunu, erkeğin gizli olarak mal varlığı edindiğini, kadını evde tek başına bırakıp kendi ailesi ile ve ortak çocuklarla birlikte köye gittiğini, sürekli iş değiştirdiğini, evin maddîihtiyaçlarının karşılanması için kadının evlere temizliğe gitmek zorunda kaldığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin annesine verilmesine, ortak çocuklar için aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddîve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; 23.09.2018 tarihinde evde çocukların da olduğu zamanda kadının vazo ile erkeğe vurmaya başladığını, akabinde erkeğe zarar verdiğini, bu olay esnasında bulunan hapları içerek intihar etmeye çalıştığını, psikolojik ilaçlar kullandığını, ortak çocuklara karşı devamlı şiddet kullanarak veya bu yönde tehditte bulunarak hakaretle yaklaştığını, çocuklarda korku ve kaygı yarattığını, kadının annesinin erkeği benimsemediğini, kadının müvekkilinin ablasına, annesine, babasına çok ağır hakaretlerde bulunduğunu, bu hakaretleri ortak çocukların yanında dahi yüksek sesle yapmaktan çekinmediğini, kadının evdeki eşyaları kırıp döktüğünü, evin balkonundan arabanın camına saksı atarak kırdığını, ortak çocuklardan ...'ya "sen fahişesin, büyüyünce o..pu olursun" şeklinde bağırıp bu çocuğa karşı fiziksel şiddet uyguladığını, bu eylemlerinin süreklilik arz ettiğini, ortak çocuklar ... ... ve ...'ya da şiddet uyguladığını, çocukları anne şefkatinden mahrum bıraktığını, çocukların bütün işlerinin müvekkili tarafından yapıldığını, en ufak bir tartışmada sinirlenip, müvekkiline çocukların yanında "şerefsiz, ahlaksız" diye küfrederek ağır hakaretlerde bulunup şiddet uyguladığını, yine küçük bir tartışmada bıçak çekerek ve eşyaları kırarak kendine zarar vereceği tehdidinde bulunduğunu, müvekkilini iş arkadaşlarının eşleri ile yakıştırdığını, bunu da çocukların yanında söylediğini, zaman zaman müvekkilini müşterek eve sokmadığını, son olayda evde huzursuzluk çıkarıp, evde bulunan tüm ilaçları alarak içmeye çalıştığını, eline vazo alıp kafasına vurmaya çalıştığını, müvekkilininden gizli para biriktirdiğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuklardan ... için aylık 750,00 TL, ... için aylık 500,00 TL ve ... için aylık 250,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, müvekkili yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadına hakaret ettiği, vaktinin çoğunu dışarıda geçirdiği, eve geç geldiği, kadını evde tek başına bırakıp ortak çocuklar ve kendi ailesi ile tatile gittiği, kadının ailesini müşterek eve kabul etmediği, annesinin kadına olan kötü davranış ve hakaretlerine karşı çıkmadığı, kadının ailesi hakkında ileri geri konuştuğu, kadının da erkeğe karşı fiziksel şiddet uyguladığı, taraflar arasında meydana gelen son olayda ilaç içerek intihar etmeye kalkıştığı, ortak çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, ağır sözlerle hakaret ettiği, erkeğe ve aile bireylerine de hakaret ettiği, tüm bu sebeplerle evlilik birliğinin artık devamı her iki taraf için de kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmayı gerektiren olaylarda her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu, taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş olduklarından kadının maddî-manevî tazminat, erkeğin manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddinin gerektiği, tüm dosya kapsamına, tanık beyanlarına, sosyo ekonomik durum araştırmalarına göre kadının sabit bir işinin ve gelirinin bulunmadığı, ailesinin desteği ile yaşadığı, boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuklardan ...'nın yargılamanın devamı sırasında 27.12.2019 tarihinde ergim olduğu, bu nedenle ortak çocuk ... hakkında velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasına ilişkin karar verilmesinin mümkün olmadığı, tarafların ayrı yaşadıkları süreçte ortak çocuklardan ...'nın baba ile ... ...'in ise anne ile birlikte yaşadıkları, ...'nın baba yanında, ... ...'in ise anne yanında alıştıkları ortam ve düzenlerinin bulunduğu, ortak çocuklardan ...'nın 10.03.2006 doğumlu ve yaşı itibariyle idrak çağında olup mahkeme huzurundaki beyanında annenin kendisine şiddet uyguladığını, ağır sözlerle hakaret ettiğini, taraflar boşandıktan sonra da babası ile birlikte kalmak istediğini, boşanma sürecinde de kendi isteği ile babası ile birlikte kaldığını söylediği, ortak çocuklardan ... ...'in ise yaşı itibariyle anne şefkat ve ilgisine muhtaç olduğu, alınan uzman raporlarında da ortak çocuklardan ... ile anne arasındaki iletişimin negatif olduğu, ortak çocuk ... ...'in ise yaşamını anne ile birlikte sürdürmesinde ortak çocuk açısından sakıncalı bir durum olmadığı yönünde görüş bildirildiği, her ne kadar kardeşlerin birlikte büyümelerinin onların kişisel, psikolojik ve sosyal gelişimleri üzerindeki olumlu etkisi inkar edilemez ise de boşanma sürecinde ortak çocuklar ... ve ... ...'in ayrı ebeveynler ile yaşamaları, uzman raporu, ortak çocukların yaşları, idrak çağındaki ortak çocuk ...'nın mahkeme huzurundaki beyanları gözetilerek ortak çocuklardan ...'nın velâyetinin babaya, ... ...'in velâyetinin ise anneye verilmesinin, velâyet kendisine bırakılmayan taraf ile ortak çocuklar arasında, kardeşlerin de birbirlerine en ziyade görebileceği şekilde kişisel ilişki kurulmasının, yine ortak çocuk ... ..