muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/167, Karar No: 2019/5588, Tarih: 25.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/167 E.  ,  2019/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Yapı Denetim Ltd. Şirketinin yetkilileri olan sanıklar hakkında 2010 takvim yılında, hakkında sahte fatura düzenlediğine dair rapor hazırlanan... isimli mükelleften temin ettikleri sahte faturaları defterlerine işlemek suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklar hakkında aynı şirket müdürlüğü nedeniyle vergi müfettişi ... tarafından hazırlanan, 11.09.2012 tarihli, 2012/A-359/33 sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2012 tarih ve 2012/9086 esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarihli, 2012/992 Esas ve 2013/820 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar müdafi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2016/6713 esas sırasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların, aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullanması fiilinin zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden; mükerrer yargılama yapılmaması, fiilin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının, suç konusu faturalar ile belgelendirilen maliyetin, satışların toplam maliyetine oranının ve sanıkların suç kastlarının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16759, Karar No: 2012/13169, Tarih: 15.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/16759 E.  ,  2012/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ:Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.05.2012 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Davalıyla ilgili, zabıta tarafından yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında, davalının 28 yaşında, ilkokul mezunu ve işsiz olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece davalının, davacı için aylık 300,00 TL yoksulluk, velayeti davacıya verilen müşterek çocuk içinde aylık 300,00 TL iştirak olmak üzere toplam aylık 600,00 TL sı nafaka ödemesine hükmedilmiştir. Davalının ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin tespitin gerçeğe aykırı olduğu da davacı tarafından usulüne uygun olarak ileri sürülüp ispat edilememiştir. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu sebeple hükmün yoksulluk nafakası yönünden bozulması gerektiğini düşündüğümüz için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/4342, Karar No: 2018/10693, Tarih: 22.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4342 E.  ,  2018/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında dikiliden ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olmasına göre, sanığın aracında 3 ster, dip kökleri tespit edilememiş, motorlu testere ile kesildiği sabit, kuru nitelikte, nakliye belgesi bulunmayan emval ele geçirilmesi, sanık tarafından dikiliden ağaç kesildiğine dair dosya kapsamında bir delil bulunmaması ve sanığın istikrarlı savunmalarında emvali ormandan topladığına dair beyanı karşısında, eylemin 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesi kapsamında kalan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2138, Karar No: 2020/3466, Tarih: 19.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/2138 E.  ,  2020/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 24/07/2020 tarihli yazısı ile nitelikli hırsızlık suçundan sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararı veren İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli ve 2013/286 esas, 2015/364 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair, İSTANBUL 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/810 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/07/2020 tarihli ve 94660652-105-34-5832-2020-Kyb. sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/08/2020 tarihli ve KYB/2020/71600 sayılı ihbar yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

''Nitelikli hırsızlık suçundan sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1-b, 143/1, 39/2-c, 31/2 ve 62. maddeleri gereği 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli ve 2013/286 esas, 2015/364 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu gündüz işlediğinden bahisle yeniden hüküm kurulmasına ve suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 39/2-c, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair mercii İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/810 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun üzerine yüklenen hırsızlık suçunu 24/05/2011 tarihinde işlediği, bu tarih itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu, 25/05/2011 tarihinde sorgusunun yapıldığı, 5237 sayılı Kanunun 66/2, 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince, suç tarihi itibariyle olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 6 yıl olduğu dikkate alındığında, suç tarihi olan 24/05/2011 gününden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik itiraz üzerine, kararın verildiği 30/12/2019 tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması" Dairemizden istenilmiştir.

Dosya incelendi.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile;

İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/810 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4842, Karar No: 2016/18281, Tarih: 20.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/4842 E.  ,  2016/18281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Vekili özetle; müvekkilin davalıya ait işyerinde 03.03.2010–18.05.2013 tarihleri arasında mağaza sorumlu yardımcısı olarak aylık net 1.131,00 TL ücretle çalıştığını, ayrıca yemek, ciro primi ve kasa tazminatı ödendiğini, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, işyerinde haftanın 6 günü 08.00/08.30–22.00 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla mesai ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen mesailerin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili özetle; davacı hakkında daha önce düzenlenen ihtar yazıları bulunduğunu, ayrıca 17.05.2013 tarihinde amirlerine karşı yalan beyanda bulunduğunu, yazılı savunma vermediğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde denkleştirme uygulaması olduğunu, fazla mesai yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışılması halinde ücretinin ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, ayrıca yıllık izin ücreti ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak;davalı işverence gerçekleştirilen feshin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığı gerekçesiyle bu taleplerinde reddine, fazla mesai ücreti talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davalının da kabulünde olduğu üzere, davacının üzerine atılı, 17/05/2013 tarihinde gerçekleşen, amirine karşı yalan beyanda bulunma olayı hariç; 05/01/2011 tarihinde davacının görev yaptığı mağazada yapılan kontrollerde, yapılan eksik fazla denemesinde bazı ürünlerin fazla gönderildiği fakat bunun davacı yanca tespit edilemediği saptanarak davacıya ihtar verilmiştir. 11/02/2011 tarihinde yapılan kontrollerde mağazaya fazla ürün geldiği ve buna ilişkin irsaliyeyi davacının almasına rağmen davacının bu durumu tespit edemediği belirlenerek davacıya ihtar verilmiştir. 29/02/2012 tarihinde yapılan kontrollerde son kullanma tarihi ve raf ömrü dolmuş bazı ürünleri, davacının kaldırması gerekirken, reyonda satışa hazır bulundurarak müşteri ve halk sağlığını tehlikeye düşürdüğü tespit edilerek davacıya 3. ihtar verilmiştir. 13/12/2012 tarihinde yapılan kontrollerde, davacının son kullanma tarihi geçmiş bazı ürünleri reyonda satışa hazır bulundurduğu , bu ürünlerin envanter sayımında tespiti sonrasında kaldırılmasına rağmen, tekrar dolaba koyduğu tespit edilerek, davacının yazılı savunması alınmıştır. 27/03/2011 tarihinde yapılan kontrollerde davacının envanter sayım sonucunun şirketçe kabul edilebilir oranların çok üzerinde olduğu tespit edilerek davacıya 4.ihtar verilmiştir..

Fesih bildiriminde de açıkça belirtildiği üzere davacının yukarıda sayılan eylemlerine ihtar cezaları verilerek davacı hakkında yaptırım uygulanmıştır. Fesih bildiriminde bu eylemler tekrar sayılarak ve 17/05/2013 tarihli amirine yalan beyanda bulunma iddiası da gerekçe gösterilerek, iş akdinin haklı nedenle feshedildiği savunulmuş ise de; bir eyleme iki kez ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

Feshe sebep gösterilen 17/05/2013 tarihli "amirine yalan beyanda bulunma" eylemi ile ilgili olarak; yalan beyanda bulunma olgusu, yalan beyanın ne olduğu ve davacının amiri olduğu belirtilen kişi ile konuşmasının nasıl geliştiği gibi hususlar somutlaştırılmadığı gibi savunmayı teyit amacıyla dinletilen davalı tanıkları da bu hususa ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamışlardır.

Bu olgular hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının bu eylemleri geçerli fesih sebebi olabilirsede, haklı fesih sebebi sayılamaz. Bu delil durumu karşısında, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine, yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21281, Karar No: 2015/19238, Tarih: 12.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21281 E.  ,  2015/19238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorlu 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 28.05.2015

No : 2015/111-2015/463

Dava, 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davalılar Ö.. O.. ve .. Temizlik Gıda İnş. Ltd. Şti. hakkındaki dava reddedilip diğer davalılar yönünden istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün, davalı B.. A.. ile .... Temizlik İnş. Taah. Haf. San. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı B.. A.. ile ... Temizlik İnş. Taah. Haf. San. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3355, Karar No: 2019/1844, Tarih: 22.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3355 E.  ,  2019/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2017 tarihli ve 2016/10454-11 soruşturma, 2017/4299 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tarsus 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2017 tarihli ve 2017/1901 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2018 gün ve 2018/29068 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müştekinin şüpheli ...'in hakkında yapmadığı şeyleri söyleyerek iftirada bulunduğu ve diğer şüpheliyle birlikte hareket ederek kendisine hakaret ettiği iddiası üzerine, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin Norveç ülkesinde yaşadığı, bu nedenle şüphelinin ülke dışında bulunması nedeniyle hakkında soruşturma yürütülemeyeceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelinin yurtdışında yaşamasının soruşturma engeli olmadığı, uluslararası istinabe yapılarak şüphelinin beyanının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin 29/08/2016 tarihli ifadesinde şüpheli ...'in hakkında yapmadığı suçları ve eylemleri isnat ederek iftira da bulunup hakaret ettiğini belirterek şikayetçi olduğu görülmektedir.

İncelenen dosyada, müştekinin 29/08/2016 tarihli ifadesinde şüpheli ...'in hakkında yapmadığı suçları ve eylemleri isnat ederek iftira da bulunup hakaret ettiğini belirterek şikayetçi olduğu görülmektedir.

Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin beyanı alınmadan, "şüphelinin Norveç'te yaşadığı ve ülke dışında bulunması nedeniyle hakkında soruşturma yürütülemeyeceği" şeklindeki gerekçeyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Şüphelinin, yurtdışında olmasının hakkında soruşturma yapılmasına engel olmayıp beyanının alınmasının zorunlu görülmesi halinde uluslararası istinabe yoluyla beyanının alınması mümkün olup buna göre soruşturmaya devam edilmesi gerekir. Savcılık tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Hugh Jordan/Birleşik Krallık (B.No: 24746/94, 4/5/2001, 105-109) kararında da belirtildiği üzere etkin soruşturma yapılmadan şüphelinin Norveç ülkesinde yaşadığı, bu nedenle hakkında soruşturma yürütülemeyeceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve itiraz merciince de itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Şüpheli ... hakkında Tarsus 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2017 tarihli ve 2017/1901 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6333, Karar No: 2012/10467, Tarih: 01.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6333 E.  ,  2012/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiası ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 1.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.