muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3345, Karar No: 2014/3862, Tarih: 20.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3345 E.  ,  2014/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/142567

MAHKEMESİ : Çayıralan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

NUMARASI : 2007/66 (E) ve 2010/226 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın otları yakması üzerine yangın çıkaracağı yönündeki uyarılara rağmen eylemine devam ettiğinin iddia olunması karşısında, sözkonusu uyarıların yapıldığı sırada hazır olduğu söylenen A.. T.. ve H.. İ.. L.. isimli kişilerin tanık olarak dinlenip mevsim şartlarıda göz önünde bulundurularak sonucu öngörüp öngöremeyeceği tartışılarak sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının irdelenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1853, Karar No: 2022/11842, Tarih: 22.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/1853 E.  ,  2022/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tüm sanıkların beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar ... ile ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile tüm sanıklara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK'nın 104/1 maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 14.07.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7341, Karar No: 2012/8291, Tarih: 12.06.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7341 E.  ,  2012/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ortaklığın giderilmesi davasında verilen yetki belgesine istinaden dava açarak murisi “... oğlu ...’ya” ait 1493 ada 1 parsel sayılı taşınmazda isminin “...” olarak yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kaydında bir yanlışlık olmadığı ve nüfus kayıtlarına uygun şekilde “...” yazıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içinde bulunan dava konusu taşımazın tapu kaydının incelenmesinden, davacının murisinin ismi nüfus kayıtlarına uygun olarak “...” yazılmış ise de tescile esas alınan 20.01.1978 tarihli akit tablosunun birinci sayfasında “... ...” olarak yazılı olduğu görülmüştür. Tapu kaydına dayanak olan belgelerde yapılan yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün değil ise de bu yanlışlık devam ettiği sürece tapuda işlem yapılamadığından “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca akit tablosunun birinci sayfasında yazılı alıcı “... ...” ile davacı murisi “... oğlu ...’nun” aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmelidir.

Açıklanan bu yön nazara alınmadan davanın reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3385, Karar No: 2021/19112, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3385 E.  ,  2021/19112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun müştekinin balkon camını kırarak içeriye girerek, cep telefonu, oltu taşı tespih gibi bir kısım eşyaları çalmaları şeklindeki eylemlerine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/3, maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 66/4 maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, 15.02.2016 olan hükmün verildiği mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3 maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14179, Karar No: 2015/2285, Tarih: 17.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14179 E.  ,  2015/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ...Mahallesi 206 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.11.2012 gününde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise net gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden arsa olarak kabul edilerek, soyut ifadelerle değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısmında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kalan kısma % 1 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısmında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kalan kısma % 1 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5154, Karar No: 2014/4755, Tarih: 31.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5154 E.  ,  2014/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2011/205-2013/13

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aydınlatma direği ve tesislerinin davalıya ait aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, hasar bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, görev ve zaman aşımı itirazında bulunup, davacının iddiasını ispat edemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı (ihbar olunan) N.Bi., davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İhbar olunan S.. A.. vekili, davada ihbar edilen konumunda bulunduklarından aleyhlerine bir hüküm kurulmamasını istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü 7.813,31 TL hasar bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiş, hüküm İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan davacı kuruma ait aydınlatma direği ve tesislerinde meydana gelen maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK’nun 275. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 266. Maddesi) “ mahkeme, çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.” hükmüne yer verilmiştir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere tarafların kusur durumlarının tespiti ile hasar tutarının hesaplanması ile teknik bilgi ve uzmanlığı gerektiren konulardandır. Somut olayda kusur konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ve hasar konusunda uzmanlığı belirsiz jeofizik mühendisi – İnşaat Mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna bağlı kalınarak hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz .

Bu durumda mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek kusur ve aydınlatma direği ve telleri ile tesislerindeki hasar konusunda uzman makine mühendisi ve elektrik mühendisi bilirkişiden dava dosyası kapsamı, hasar tespit raporu,keşif özeti, fotoğraflar, bilirkişi raporu ve diğer deliller incelenerek hasar kalemleri ve bedeli ile kusur oranının tespiti hususlarında ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de :

a.Dava ile icra takibine yapılan itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmesi talep edildiği gözetilmeden alacak davası biçiminde hükmün oluşturulması doğru görülmemiştir.

b.Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin zamanaşımı defi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli olmamıştır.

c.İhbar olunanın davalı olamayacağı gözetilmeden uygulamada tereddüt doğuracak şekilde ihbar olunan Neşat Birinci’nin gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İstanbul Belediye Başkanlığı'na geri verilmesine 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2238, Karar No: 2010/3065, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2238 E.  ,  2010/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, gerçek kişiler ile Hazine arasındaki mülkiyetin aktarılması istemine ilişkin olup, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın 3621 Sayılı Yasanın 5. Maddesine göre Hazine adına tesciline ilişkindir. Orman Yönetimi davada taraf olmadığı gibi dosyanın Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 03.07.2009 günlü geri çevirme kararı gerekleri yerine getirildikten sonra gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yüksek Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 11/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11789, Karar No: 2014/2734, Tarih: 27.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11789 E.  ,  2014/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2009/286-2012/190

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı V.. A.. vekili ve davalı E.. M.. vekili temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, toplam 60.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 116.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile toplam 36.037,41 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 38.500,00 TL manevi tazminatın davalı sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalı V.. A.. vekili ve davalı E.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı V.. A.. vekili ve davalı E.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı eş ve çocuklar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı V.. A.. vekili ve davalı E.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.877,95 TL kalan harcın temyiz eden davalılar V.. A.. ve E.. M..'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 27.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4674, Karar No: 2017/4011, Tarih: 20.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4674 E.  ,  2017/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 2011/90 Esas sayılı dosyada hükme esas alınan bilirkişi kurulunun verdikleri 17.11.2015 tarihli ek rapoda, meydana gelen zararın gizli ayıp ve yüklenicinin ağır kusuruyla ortaya çıktığını bildirdikleri ve hükme esas alınan bilirkişi kurulunca da kullanılan malzemenin cinsi ve yapılan uygulamada yüklenicinin ağır kusurunun bulunduğunu benimsediği ve bu halde zamanaşımı süresi, 818 sayılı BK'nın 126/4. maddesi delaletiyle 125. maddesi gereğince 10 yıl olup teslimin yapıldığı 2006 yılı sonunda davanın açıldığı 19.12.2014 tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 4.257,36 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1685, Karar No: 2017/5306, Tarih: 02.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1685 E.  ,  2017/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan, sanığın ise çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, Dairemizin 13.06.2013 gün ve 2013/2449 Esas, 2013/7593 Karar sayılı ilamına ve mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre sanığın, mağdureye yönelik eylemlerinin nitelikli boyuta ulaşmadığının anlaşılması ve bozma sonrası yapılan yargılamada Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 07.05.2014 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının nitelikli cinsel istismar eylemlerine bağlı olarak bozulduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın eylemleri ile mağdurenin ruh sağlığındaki bozulma arasında kesin bağlantı kurulamamasına rağmen, lehe kanun değerlendirmesi yapılırken hakkında TCK'nın 103/6. maddesi uygulanıp buna bağlı olarakta 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1. maddesi lehe kabul edilerek uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.