muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2241, Karar No: 2018/11637, Tarih: 02.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2241 E.  ,  2018/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 04/04/2017 tarih, 2104/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddeleri uyarınca, işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan, başka bir dosya için alınan rapora dayanılarak duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken tayin olunan 7 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken, 5 ay 25 gün hapis cezası yerine, 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması ve sonuç cezanın 3.500,00 TL adli para cezası yerine, 3.300,00 TL adli para cezası olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza hükmolunması,

3-İş yerinin önünde gözcülük yapan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, TCK'nın 37/1 maddesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile “yardım eden” olarak kabulü ile cezasından aynı Yasa'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması,

4-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, eylemi birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştiren suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15817, Karar No: 2018/2568, Tarih: 11.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/15817 E.  ,  2018/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mart 929 tarih 3, 4, 5 ve 6 sayılı tapu kayıtlarının geldi ve gitti kayıtlarının varsa oluşum belgeleri ile birlikte eksiksiz olarak, ayrıca bilirkişi raporunda söz konusu tapu kayıtlarının taksim haritaları olduğu bildirildiğinden taksime dair haritaların,

2- Çekişmeli 73 ada 88, 74 ada 11, 243 ada 142 ve 245 ada 76 parsel sayılı taşınmazların ... sunucu oluşan tapu kayıtlarının ve varsa gitti kayıtlarının,

3- Çekişmeli 74 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastronun kesinleşmesinden sonraki ifrazına dair her türlü belgenin, haritanın ve ifraz sonucu oluşan parsellere ait tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8212, Karar No: 2010/4294, Tarih: 13.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8212 E.  ,  2010/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/10/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız icra takibi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece maddi tazminat istemi reddedilmiş; manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından hakkında başlatılan icra takibinde, usulsüz olarak ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleştirilerek haczedilen taşınmazının satıldığını öğrenir öğrenmez borçlu olmadığının saptanması (menfi tespit) davası ile tapu iptali ve tescil davası açtığını, açtığı bu davaları kazandığı, tüm bu yargılama aşamalarında maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek, maddi ve manevi tazminat ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Davanın kabul edilen bölümü üzerinden hesaplanan 108.00 YTL karar harcının peşin alınan 202,00 YTL harçtan indirilerek artık 94,00 YTL harcın, karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerinde yer alan “…600,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…575,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin 5 nolu bendin tümden silinerek yerine 5 nolu bent olarak “5-Davacı tarafından yapılan 24,30 YTL yargılama giderinin, ret ve kabul oranına göre, 6,07 YTL yargılama gideri ile 108,00 YTL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan bölümün davacı üzerinde bırakılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20090, Karar No: 2017/3160, Tarih: 23.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20090 E.  ,  2017/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı tarafından sigortalanmış ... Klima Merkezi Ltd. Şti'ye ait . Mağazasındaki emtialar ile bir kısım demirbaşın, 16/04/2012 tarihde davalı tarafından yaplan yangın söndürme sistemi bakımı sırasında davalı şirket teknisyenlerinin yanlış müdahalesi sebebiyle oluşan su basma hadisesi sonucu zarar gördüğünü, belirterek sigortalısına ödenmiş olan 8.350,00 TL nin rücuen tahsili amacıyla başlatılan .... 8. İcra Müdürlüğünün 2013/3445 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptaline takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6102 sayılı TTK.nin 1472 (6762 sayılı TTK.nin 1301) maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 22.03.1944 Tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır.

Öte yandan, TTK'nun “Halefiyet” başlığı altındaki 1472. maddesinde “Sigortacı, sigorta tazminatını ödediğinde, hukuken sigortalının yerine geçer. Sigortalının, gerçekleşen zarardan dolayı sorumlulara karşı dava hakkı varsa bu hak, tazmin ettiği bedel kadar, sigortacıya intikal eder.” hükmüne yer verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4/1.maddesi gereğince her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Aynı Yasa'nın 5/1.maddesi gereğince de Asliye Ticaret Mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

Somut olayda; davacı nezdinde sigortalı iş yeri ... Klima Merkezi Ltd. Şti olup, sigortalı işyerinde yapılan yangın söndürme sistemi bakımı sırasında davalı şirket teknisyenlerinin hatalı müdahalesi sonucu su bastığı iddia edilmiştir.. Buna göre, TTK'nın 4/1 maddesi uyarınca nisbi ticari dava olduğundan ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda; davacı nezdinde sigortalı iş yeri ... Klima Merkezi Ltd. Şti olup, sigortalı işyerinde yapılan yangın söndürme sistemi bakımı sırasında davalı şirket teknisyenlerinin hatalı müdahalesi sonucu su bastığı iddia edilmiştir.. Buna göre, TTK'nın 4/1 maddesi uyarınca nisbi ticari dava olduğundan ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12943, Karar No: 2017/7142, Tarih: 15.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12943 E.  ,  2017/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Sağlık Bakanlığı ile davalılar 1-) ..., 2-) ..., 3-) ... aralarındaki alacak davasına dair İstanbul 14.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/11/2013 günlü ve 2011/165 E.-2013/463 K. sayılı hükmün düzelterek onanması hakkında dairece verilen 28.10.2015 günlü ve 2014/20695 E-2015/6908 K. sayılı ilama karşı davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, İstanbul Defterdarlık Makamının oluruna istinaden yapılan idari denetim sonucunda düzenlenen raporda, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi için Başhekim yardımcıları kadro standardının yanlış uygulanması sonucunda, başhekim yardımcısı olan davalı ... Karaali'ye fazla ödeme yapıldığını, diğer davalıların da bu ödemeyi gerçekleştiren harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi olduğunu, bu kapsamda her üç davalının bu fazla ödemeden sorumlu bulunduklarını belirterek, toplam 16.442,20 TL kamu zararının ödeme tarihlerinden itibaren işlemeye başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... Karaali, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yatak kapasitesinin 530 olduğunu, deprem güçlendirmesinden kaynaklı olarak yapılan tadilat sebebi ile yatak kapasitesinin geçici olarak düşürüldüğünü ve geçici olan bu durumun kadro sayısını etkilemeyeceğini, döner sermaye ödeme payı belirlenirken, fiilen çalışan başhekim yardımcısı sayısının dikkate alınması gerektiğini, Bakanlıkça 13.04.2009 tarihine kadar hastane başhekim kadro sayısının 7, Osmaniye Polikliniği'nin hastaneye bağlanması ile birlikte ise bu sayının 8 olduğunu, oysa raporda 6 başhekim yardımcısı üzerinden eksik hesap yapıldığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.442,20 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.10.2015 tarih 2014/20695 Esas–2015/16908 Karar sayılı ilamı ile temerrüt faizinin başlangıç tarihi yönünden düzelterek onanmasına karar verilmiş, bunun üzerine davalı ... Karaali vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davada, davalıya hatalı ve yersiz ödemede bulunulduğu ileri sürülerek; yapılan 16.442,20 TL'nin fazla ödemenin faiziyle tahsili talep edilmektedir. Borçlar Kanununun 62.maddesi(TBK.'nun 78.maddesi) gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Somut olayda, idarenin yanlış da olsa herhangi bir şart tasarrufu bulunmamaktadır. Ortada, salt hatalı ödeme işlemi bulunmakla, idarenin bu işlem nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak, genel mahkemede dava açması olanaklıdır.

Somut olayda, idarenin yanlış da olsa herhangi bir şart tasarrufu bulunmamaktadır. Ortada, salt hatalı ödeme işlemi bulunmakla, idarenin bu işlem nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak, genel mahkemede dava açması olanaklıdır.

Bu bağlamda, mahkemece somut olaya TBK.'nun 77. (Borçlar Kanununun 61.) ve devamı maddelerinde düzenlenen, sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, dosya içeriğinden; İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan Başhekim Yardımcısı davalı Soykan Arıkan'a 2009 yılı Ocak ve Kasım ayları arasında 16.442,20 TL fazla ödeme yapıldığı iddiasına istinaden eldeki alacak davasını açıldığı anlaşılmaktadır.

Düzenlenen idari raporda; İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yatak sayısı göz önüne alınınca Baştabip Yardımcıları için kadro standardının 2009 yılı Ocak-Kasım aylarında 5.Aralık ayında ise bir semt polikliniğinin bağlanması ile birlikte 6 olduğu fakat baştabip yardımcıları performans puanı hesaplanırken bu rakamın dikkate alınamadığı ve yanlış hesap yapıldığı belirtilmiştir.

Davalı taraf ise, hastanedeki yatak sayısının Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 13.04.2009 tarihli kararı gereği 338'e düşürüldüğünü, bu tarihten öncesi için, eş söyleyiş ile 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları için daha az kadro sayısı esas alınarak yapılan hesaplamanın yanlış olduğunu savunmaktadır.

Dosyada mevcut Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğ'nün, İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü'ne hitaben düzenlemiş olduğu, 11.04.2011 tarihli yazısında; 5283 sayılı yasa gereği 530 yataklı olarak Bakanlık'a devredilen İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 13.04.2009 tarih ve 15027 sayılı makam onayı ile yatak sayısının 338 olarak tescil edildiği ve halen A-1 grubu 363 yatak sayısı ile hizmete devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; kadro durumuna esas olmak üzere, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 530 olan yatak sayısının net olarak hangi tarihte düşürüldüğüne ve bu hastaneye bağlandığı belirtilen semt polikliniğinin de hangi tarihte hastaneye bağlandığına dair kayıtları içeren bilgi ve belgeler celbedilerek, deliller tam olarak toplandıktan sonra, gerekirse yeniden konusunda uzman ehil bilirkişi incelemesi yaptırmak veya bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile; Sağlık Bakanlığına Bağlı Kurum ve Kuruluşlarda Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, ilgili hastanede 2009 yılı Ocak-Aralık aylarına ilişkin olarak, baştabip yardımcısı kadro sayısının, hangi tarihte kaç olması gerektiği ve buna göre de fazla ödeme yapılıp yapılıp yapılmadığı hususunun tespit edilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkeme kararının açıklanan bu gerekçelerle bozulması gerekirken, zuhulen düzeltilerek onandığı anlaşılmakla, davalı ... Karaali vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 28.10.2015 tarih 2015/20695E–2015/16908K sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 15.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1103, Karar No: 2015/6646, Tarih: 20.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1103 E.  ,  2015/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24539, Karar No: 2012/18527, Tarih: 26.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/24539 E.  ,  2012/18527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınanlar ... ve ...'nun sanık hakkında kurulan hükmü temyizinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmedikleri ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdurlara bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca yakınanlar ... ve ... vekillerinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Yakınan Maliye Hazinesi vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen tefecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmesi nedeniyle davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı bulunan Maliye Hazinesi yöntemince duruşmadan haberdar edilip davaya katılma olanağı sağlanmaması suretiyle CMK'nın 233. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve yakınan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13107, Karar No: 2014/15965, Tarih: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13107 E.  ,  2014/15965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/180-2013/1099

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde (temlik alan)davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava dışı temlik eden banka vekili, müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesi hükümlerinin ihlal edilmesi nedeniyle ihtarname keşide edilerek davalıya gönderildiğini, ancak davalının ihtarname içeriğine itiraz ettiğini, bunun üzerine alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Temlik alan davacı vekili 31/07/2012 havale tarihli dilekçesi ile, banka alacağının müvekkiline temlik edildiğine ilişkin belgeleri sunmuştur.

Davalı vekili, alacağını temlik eden banka ile müvekkili arasında imzalanan herhangi bir kredi sözleşmesi olmadığını, sözleşmedeki imzaları kabul etmediklerini, bunun yanında müvekkilinin temlik eden bankaya borcunun veya taahhüdünün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davaya konu kredi sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olduğunun tespit edildiği, bunun yanında davacı vekilinin davalı tarafından yapılan harcamaların hangi banka aracılığı ile yapıldığını bildirdiği ve mahkemece bu işlemlerin slip asıllarının getirtilmesi amacıyla ilgili kurumlara müzekkereler yazıldığı, ancak sliplerin temin edilemediğinin görüldüğü, bu durumda davacı bankanın itiraza uğrayan alışverişlerin davalı tarafından yapıldığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı davaya konu kredi sözleşmesindeki imzaya itirazda bulunmuş, imzanın ona ait olduğu bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. Ayrıca 27/10/2011 havale tarihli bilirkişi raporunda da, ''yapılan tüm harcamaların sadece davalının sorumluluğunda olan kredi kartları ve gizli şifrelerin fiziken kullanılarak yapıldığı anlaşılmış olup cari devrede davalının bunlara dair herhangi bir 'kayıp/çalıntı'' bildirimi olduğuna dair kayda da rastlanılmadığından takibe konu borcun davalı tarafından ya da bilgisi dahilinde/sorumluluğunda yapılmış alışveriş bedellerinden kaynaklandığı'' yönünde görüş bildirilmiş olması karşısında, mahkemece rapora aykırı düşen gerekçeyle ispat yükünün davacı tarafta olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.