muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5256, Karar No: 2016/4671, Tarih: 14.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5256 E.  ,  2016/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava dışı taşerondan alacaklı olan kişi tarafından İİK'nın 120/2. maddesi gereğince açılan alacak davasıdır. Davacı; taşeronun alacaklısı, davalı ise iş sahibidir.

Davacı vekili; müvekkili ... adına ... sayılı dosyası ile ... aleyhine icra takibi başlatıldığını, dosya borçlusunun malvarlığı tespit edilemediğini ve şirket merkezini de boşalttığının tespit edildiğini, borçlu .. icra dosyasına mal beyanı olarak ...'den alacağını beyan ettiğini, ..'nden İİK'nın 120. maddesi gereğince alınan yetki belgesi ile Borçlu ...'nin ...'den alacağını tahsil amacıyla iş bu davanın açıldığını, davalı ... ile ... arasında .. devlet yolu toprak tesviye işlerinin yapılmasına ilişkin taşeron sözleşmesinin mevcut olduğunu, söz konusu sözleşmede sert zeminde yarma, menfez ve duvar temeli kazısı yapılması ve dolgu yapılacak alanlara taşınarak serilmesi işi için birim fiyatı 1,95 TL, nebati toprak kazısı yapılması ve depoya nakil işi için birim fiyati 1,60 TL olarak belirlendiğini, yapılan işler, faturalar ve hakediş raporları ve ödemelere göre ..'den 200.000,00 TL alacaklı olduğunu, bu alacağın ödenmediğini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davalı ... 'nden borçlu ...'nin tüm alacağının tespiti ile şimdilik 16.870,52 TL'nin takip tarihinden itibaren işleyecek ticarî avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı vekili cevabında; ..’nin kendilerinden alacağı olmadığını, müvekkili şirket hakkında .. dosyası ile iflasın ertelenmesi dosyasında tedbir kararı verildiğini, davanın kötüniyetli açıldığını, ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde tarafların defter ve kayıtlarına dayanmış, yargılama sırasında davacı vekili taraf defterlerinin incelenmesini talep etmiş ve nitekim yargılamanın 14.05.2013 tarihli oturumunun 2 nolu ara kararı ile davalı şirket ile dava dışı takip borçlusu ...'nin ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi için ..'nden istinabe yolu ile bilirkişi incelemesi yaptırılması talep edilmiş ise de; dava dışı takip borçlusu şirket defterleri incelenmeden düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 216, 218 ve 221. madde hükümleri gereği dava dışı takip borçlusu ...'nin defter, kayıt ve belgelerinin ibrazının sağlanarak davalı defter ve kayıtları ile birlikte bilirkişilerce incelenmesi, mahkemenin ve .. denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar vermekten ibarettir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; 6100 sayılı HMK'nın 216, 218 ve 221. madde hükümleri gereği dava dışı takip borçlusu ...'nin defter, kayıt ve belgelerinin ibrazının sağlanarak davalı defter ve kayıtları ile birlikte bilirkişilerce incelenmesi, mahkemenin ve .. denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21401, Karar No: 2013/5120, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21401 E.  ,  2013/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye

yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; katılanın hayvanlarının, sanık ...'a ait otları yemesi üzerine sanık ...'nın, ot bağlarının istif olduğu yere gelerek elindeki orakla katılana ait ot balyalarını dağıtmaya başladığı, bu nedenle sanık ... ile katılan arasında yaşanan tartışmada sanığın, katılana ''şerefsiz'' diyerek hakaret ettiği ve tokat atmak suretiyle katılanı yaraladığı, bu esnada sanık ...'nın oğlu olan diğer sanık ...' in olay yerine geldiği ve ele geçirilemeyen ağaç çubukla katılanın sol omzuna vurduğu ve "adi adam" diyerek hakaret ettiği, daha sonra sanıkların katılanın hayvanlarını barındırdığı ahırı yıktıkları, burada bulunan bir adet el fenerini kırıp, iki adet elbise ile bir adet keçeyi yırttıkları, düzenlenen adli rapora göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin mala zarar verme, kasten yaralama ve hakaret suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4499, Karar No: 2016/5606, Tarih: 20.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4499 E.  ,  2016/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Red, Mahkumiyet

I-Sanık hakkında "2005-2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen kararlara yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

1-) 2005 yılında düzenlenen son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu ve yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasa'nın uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan 765 sayılı Yasa'nın 80, 59 ve 94. maddeleri ile 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin uygulanması,

2-)Hakkındaki hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkisi açısından hiç bir şekilde uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı,

3-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından "765 sayılı TCK 80, 59, 647 sayılı kanunun 6, TCK'nun 94. maddesi” ibareleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62, 51" ve "5237 sayılı TCK'nun 51/3 maddesi gereğince 17 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesine" ibareleri eklenmek, hüküm fıkralarından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkarılarak yerlerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” denilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan verilen karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II-Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan verilen karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İncelemeye konu davanın 01.11.2010 tarihli iddianame ile "2006 ve 2007 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi" suçundan açılması; mükerrerliğe esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.09.2010 gün ve 2009/1329 Esas, 2010/642 Karar sayılı kararına konu 10.12.2009 tarihli iddianame ile açılan davanın ise ''2004 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi'' suçuna ilişkin olması karşısında; ayrı takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin farklı tarihlerde istenmesi nedeniyle davaların mükerrer olmadıkları, yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21549, Karar No: 2013/24649, Tarih: 12.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21549 E.  ,  2013/24649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, katılanın, sanığın koluna tükenmez kalem batırması üzerine sanığın, katılana yumruk atması ve akabinde yere düşen katılana tekme attığı olayda, meşru savunma şartlarının gerçekleşmediği, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin tartışılarak mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kahramanmaraş Devlet Hastanesinden verilen katılan ait 21/05/2009 tarihli raporun geçici rapor olduğu, katılanan kesin raporunun aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Kabule göre; meşru savunma nedeniyle sanık hakkında CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, uygulama yeri olmayan CMK'nin 223/3-d maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12039, Karar No: 2018/9597, Tarih: 11.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12039 E.  ,  2018/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığa ait bağsız sibirya kurdu cinsi köpeğin, yürüyüş yapmakta olan müştekiyi ısırdığı, müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; bu eylem ile TCK'nın 89/1. ve 177. maddelerinde düzenlenen suçların oluştuğu, aynı Kanun'un 44. maddesi uyarınca sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılmasında zorunluluk bulunduğu; ancak, şikayetten vazgeçilmesi nedeniyle sanık hakkında taksirle yaralama suçundan düşme kararı verildiği, sanık hakkında TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen "hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma" suçundan açılmış bir dava bulunmamakla birlikte iddianame içeriğinin TCK'nın 177/1. maddesinde düzenlenen "hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma" suçuna ilişkin olduğu, sözkonusu suçun koşullarının oluştuğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8906, Karar No: 2010/12062, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8906 E.  ,  2010/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 33.754,22 TL eğitim ve öğretim masrafının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairenin bozma ilamının birinci maddesinde davalıların masraf çizelgesinde yer alan 118,38 TL tutarındaki yabancı dil ücretinden de sorumlu tutulması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece davalılar harp okulu masraflarından sorumlu tutulmayarak bilirkişi tarafından daha önce belirlenen askeri lise masrafına yabancı dil masrafı dahil edilip, faizi de hesaplanarak karar verilmiştir. Mahkemenin, usulü kazanılmış hak ilkesini gözardı ederek bozma kararından önceki alacak tutarından daha düşük miktara hükmetmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11576, Karar No: 2009/14085, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11576 E.  ,  2009/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11576-2009/14085

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11576-2009/14085

sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.