muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6218, Karar No: 2015/8378, Tarih: 13.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6218 E.  ,  2015/8378 K.**

* KİRALANANDA ZARAR GÖREN EŞYA BEDELİ

* KAR KAYBI

* MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 106

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 108

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 325

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 50

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 114

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 123

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 124

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 301

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili gelmedi. Davacı vekili Av. N. B. geldi. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kâr kaybı, kiralananda zarar gören eşya bedeli ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde 15.8.2004 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli sözleşme ile kiralananda kiracı olduğunu sözleşmenin her yıl kendiliğinden birer yıl uzayarak en son uzayan dönemin 15.8.2010-15.8.2011 dönemi olduğunu,kiralananı balık pişirme evi olarak kullandığını, kiralananın kiraya veren tarafından hiçbir ihbarda bulunmadan ve haber vermeden eşyaların alınmasına dahi müsaade etmeden 4.10.2010 tarihinde yıktırıldığını,lokanta içinde zarar gören malzemelerin değerinin 250.000 TL ve gıda maddelerinde 25.000 TL olmak üzere zararın 275..000 TL olduğunu.yıkılan yerde aylık kazancının 40.000 TL bulunduğunu 4.10.2010-15.8.2011 tarihine kadar mahrum kaldığı karın ödenmesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla zarar gören eşya bedeli olarak şimdilik 5.000.TL,gıda maddeleri için 5.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL nin reeskont faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.Davacı 17.12.2013 tarihli dilekçesi ile zarar verilen eşya bedelini 5.000 TL den 212.548.98 TL,Mahrum kalınan kar bedelini 5.000 TL den 20.307.80 TL olarak ıslah ettiğini belirterek ayrıca 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise cevap dilekçesinde.uyuşmazlık konusu yerin Çankaya belediyesinin yıkım kararı üzerine yıkıldığını,davacının yıkım kararı olduğunu önceden bildiğini,müvekkili tarafından keyfi bir yıkımın söz konusu olmadığını,hatta müvekkilinin Çankaya belediyesinin yıkım kararına karşı idare mahkemesinde dava açıp red edildiğini,davacının kiralananda yıkım yapılıncaya kadar faaliyette bulunduğunu kabul ettiğini,kabul anlamına gelmemekle birlikte istenilen bedelin de fahiş olduğunu,demirbaşların davacı tarafından teslim alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

1-Davalı vekilinin zarara uğrayan eşya ve gıda bedeline yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Davalı vekilinin zarara uğrayan eşya ve gıda bedeline yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükme esas alınan 15.08.2004 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmede kiralananın lokanta-balık evi olarak kullanılacağı belirtilmiştir.

Olayımızda uyuşmazlık; kiralananın kim tarafından yıkıldığı ve kiralananda bulunan eşyaların zarar görüp görmediği noktasında toplanmaktadır. Bu konuda dinlenilen tanıklar ve belediyeler ile yapılan yazışmalarda yıkımın kiraya veren tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.Ancak Davacı kiralananın kiraya veren tarafından 4.10.2011 tarihinde yıkıldığını ve kiralanan içindeki demirbaşların ve gıda maddelerinin zarar gördüğünü iddia etmesine rağmen bu konuda mahkemeden bir tespit yaptırmadığı gibi kolluk kuvvetlerine de bir şikayette bulunarak zarar veren kişiler hakkında bir suç duyurusunda bulunmadığı gibi zarar gören eşyalar hakkında da bir tutanak tutulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum hayatın olağan akışına aykırıdır.Öte yandan zarar gören eşyalara ilişkin davacı kira sözleşmesi başlangıcından beri kiralanana aldığı demirbaş faturaları ve gıda maddelerine ilişkin faturaları delil olarak sunmuş ise de bu faturalar, faturalara konu gıda ve demirbaşların bizzat kiralananda bulunduğunu ve kullanıldığını göstermez. TBK 50/2 maddesine göre “uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hakim,olayların akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler” hükmüne yer verilmiştir.Mahkemece yapılacak iş TBK 114/2 maddesi yollamasıyla aynı kanunun 50/2 maddesi göz önünde bulundurularak inceleme yapılıp, sonucuna göre zarara uğrayan eşya ve gıda bedelinin belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davalı vekilinin kâr kaybı istemine ilişkin temyizine gelince;

2-Davalı vekilinin kâr kaybı istemine ilişkin temyizine gelince;

Davalı kiraya verenin 15.8.2010-tarihinde başlayan yenilenen dönemin süresi bitmeden kiralananı yıkarak sözleşmeye son verdiği anlaşılmaktadır.Bu nedenle TBK nun 301 maddesine göre kiralananı sözleşme sonuna kadar kullanmaya hazır bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmemiştir.Bu durumda kiracı, kusursuz olduğunu kanıtlayamayan kiraya veren davalıdan kar kaybı zararını isteyebilir.Ancak kar kaybının hesabında kiracının benzer nitelikteki bir iş yerinin kiralanması için gereken makul süre tesit edilip,tespit edilen bu süre içindeki kiracı karının ne olabileceği tespit edilerek mahrum kalınan karın belirlenmesi gerekir.Ayrıca TBK 123(BK 106) ve TBK 124(BK 108) maddeleri gereğince kar kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği zararın saptanmasında kıyasen TBK 408 (BK 325 maddesi) hükmünde gösterilen kesinti yönteminin uygulanması gerekir.Bu yönteme göre kar kaybı sözleşme ifa ile bitse idi zarar görenin elde etmesi muhtemel bütün gelirlerden yapması gereken bilcümle zorunlu harcama kalemleri ile sözleşme süresinden evvel feshedildiğinden süresinden evvel fesih nedeniyle sağladığı tasarruf ettiği haklar yine bu süre içerisinde başka işten sağlayacağı veya kasten sağlamaktan kaçındığı kazanç miktarları toplamı indirilerek bulunur.Elde edilecek fark miktara da net kâr denilir.Bu yöntemde uygun kar kaybı zararı hesaplanırken davacının davalıya ödemesi gereken kira paraları da elbette davacının yapması gereken zorunlu giderlerdendir.Bu nedenle mahkemece yapılacak iş. konusunda uzman bilirkişi marifetiyle benzer nitelikteki bir işyerinin kiralanması için gerekli sürenin belirlenmesi ve belirlenen bu süre kadar mahrum kalınan kar kaybı zararının hesaplanması gerekirken sözleşme süresince kar mahrumiyeti hesaplanması da doğru değildir.

3-Davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyizine gelince:

Davacı vekilinin dava dilekçesinde manevi tazminata ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Dava dilekçesinde istenilen miktarların ıslah ile artırılması mümkün isede; mevcut bir davaya ıslah ile yeni bir dava ilave edilemez. O nedenle manevi tazminat isteminin de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminata ilişkin istemin de kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/802, Karar No: 2013/1427, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/802 E.  ,  2013/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir..

Davacı, davalıya ait askeri araçla sevk edildiği sırada meydana gelen trafik kazası nedeni ile yaralandığı ve malul kaldığını iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, kazanın meydana gelmesinde kusur ve sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının meydana gelen trafik kazası nedeni ile %37 oranda malul kaldığına yönelik ..... tarafından düzenlenmiş bulunan rapor hükme esas alınarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Davalı, davacının maluliyet oranı hakkında düzenlenmiş bulunan rapora itiraz etmiştir.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 16/2 maddesinin c bendi uyarınca Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu "meslekte kazanma gücü kaybı" hususunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemeye bildirmekle görevli kılınmıştır. Anılan bu hükme göre davacının yaşı ve meslek grubu dikkate alınarak heyet tarafından düzenlenecek maluliyet raporunun....Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan ... Sağlık Işlemleri Tüzüğüne uygun olarak alınmalıdır.

Şu durumda davacı, tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, muayenesi sağlanmalı, hazırlanacak heyet raporundan sonra sonuca göre zarar kapsamı belirlenmelidir. Anılan yasa hükmü gözetilmeden alınan maluliyet raporunun hükme esas alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5459, Karar No: 2023/1856, Tarih: 29.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5459 E.  ,  2023/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ... ...’ın 570 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki payının mirasbırakanın dava dışı ... ...’e verdiği vekaletname kullanılarak, vekil ... eliyle mirasbırakanın oğlu olan davalı ...’a satış suretiyle temlik edildiğini, satış nedeniyle mirasbırakana herhangi bir bedel ödenmediğini, satışın gerçek değerinin çok altında davalı lehine gabin halinde yapıldığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakanın eşini kaybettikten sonra çocukları ile arasının bozulduğunu, onlara mal bırakmamak için dava konusu taşınmazdaki payı ile bir çok taşınmazını satmaya çalıştığını, mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki payını da ... ...’e sattığını, taşınmazın ata toprağı olduğu için ... ile anlaştığını ve taşınmazı ...’dan 160.000.000,00 TL bedelle satın aldığını, taşınmazdaki diğer payları da dava dışı kişilerden satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.10.2021 tarihli ve 2016/351 Esas, 2021/160 Karar sayılı kararı ile; mirasbırakanın hukuki işlem ehliyeti olmadığı iddiasının davacı tarafından yeterli deliller ile ispat edilememesi nedeniyle, mevcut delillere göre mirasbırakanın temyiz gücünün yerinde olduğunun kabulü gerektiği,mirasbırakanın satış iradesinin bulunduğu,taşınmaz satış bedelinin mirasbırakana ödendiği, temlikin muvazaalı olmadığı, gabinin objektif ve subjektif unsurlarının gerçekleşmediği, 9 nolu bağımsız bölümün davalı adına kayıtlı olmadığı, 12 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin davalı tarafından 3.kişilere satıldığı ve bu kişilerin iyi niyetlerini ortadan kaldıracak delil bulunmadığı gibi davada taraf sıfatlarının da bulunmadığı, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın davacılardan mal kaçırmak amacı ile dava konu taşınmazı, vekil eliyle oğlu olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, murisin bu satış karşılığında para almadığını ve taşınmazın gerçek değerinin çok altında gösterilerek satıldığını, satışın gerçekleştirdiği yıllarda, mirasbırakanın başkaca taşınmazları bulunup, dava konusu taşınmazı satmaya hiçbir zaman ihtiyacı olmadığını, mahkemece eksik araştırma yapıldığını, davalı tarafın süresi içerisinde davaya cevap vermediğini, bu durumda davayı inkar etmiş sayıldığını, bu nedenle cevap dilekçesinin kabul edilemeyeceğini, bu durumda davalının taşınmaz için 160.000.000.-TL ödediği yönündeki beyanının dikkate alınamayacağını ve bu beyan esas tutularak hüküm kurulamayacağını, mirasbırakanın yapılan satış işleminden 24 ay sonra vefat ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu,mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olup davaya konu yeri satmaya ihtiyacının olmadığını, kararın çelişkili olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/440 Esas, 2022/680 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, ön inceleme duruşmasında ehliyetsizlik hukuki sebebine dayalı bir dava tespitinin yapılmadığı, davada ispat yükü davacı tarafta olup iddianın kanıtlanamadığı, gerekçeli kararda davalı adına kayıtlı olmayan taşınmazlar yönünden husumet ehliyeti yönünden pasif yerine aktif ehliyet bulunmadığının belirtilmesinin maddi hataya dayalı olduğu, açıklanan nedenlerle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçesindeki taleplerinin tekrarı ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçesindeki taleplerinin tekrarı ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

Bilindiği üzere her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır. (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK)

Bununla birlikte; tapu iptali ve tescil davaları kural olarak kayıt malikine veya maliklerine, kayıt malikleri ölü ise mirasçılarına yöneltilir. Başka bir anlatımla, tapu iptali ve tescil davası dava tarihi itibariyle tapu kaydına göre hak sahibi ve malik olan kişiye karşı açılır. Eldeki davada, dava tarihi itibariyle davalı ... tapu kayıt maliki değildir. Bu nedenle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilmek suretiyle ret kararı verilmiş olması isabetsiz ise de, davanın reddine ilişkin verilen karar, bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının gerekçe kısmının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen karar açıklanan gerekçeyle sonucu itibariyle doğru olduğundan, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK’nın 371. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5067, Karar No: 2021/3483, Tarih: 08.07.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/5067 E.  ,  2021/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

SUÇ : Denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sağlık Bakanlığı bünyesinde hizmet veren Vezirköprü Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde mutemet olarak çalışan temyiz dışı hükümlü...'un 2011-2013 yılları arasında görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu bordro, ek bordro ve birleştirilmiş banka listelerindeki her bir personelin maaş ve hak ediş miktarlarını doğru bir şekilde yazdıktan sonra anılan belgelerdeki toplam miktarları artırdığı, bu şekilde hazırladığı belgeleri imzaladıktan sonra idari ve mali işler müdürü ile hastane başhekimlerine imzalatmak suretiyle ödeme emirlerine bağlatıp Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğüne bağlı olan Havza 3 No'lu Döner Sermaye Saymanlığına gönderdiği, Havza 3 No'lu Döner Sermaye Saymanlığında sayman olarak görev yapan sanığın ise bu ödeme emirlerini tasdik ettiği ve Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğünce toplam kısımları artırılmış ödeme emirlerinde yazılı miktarların banka hesabına aktarılması üzerine...'un idarece imzalanıp onaylanan ve saymanlıkça da tasdik edilen ödeme belgesindeki miktarlara denk gelecek şekilde bazı kişilerin hesaplarına çeşitli miktarlarda ödemeler yapılmasını öngören içeriklere sahip harici yeni belgeler oluşturup bu belgeleri elektronik haberleşme postası ekinde bankaya gönderdiği, bankanın da bu paraları... tarafından gönderilen elektronik posta belgelerinde yer alan içeriklere uygun olarak ilgili hesaplara aktardıktan sonra...’un hesaplarına fazla para aktarılan kişiler ile sözlü iletişime geçtiği, hesaplarına sehven fazladan ödeme yapıldığı ve benzeri açıklamalar yapmak suretiyle ilgili miktarların kendisine teslimini sağladığı anlaşılan somut olayda; 5018 sayılı Kanun'un 61. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca ödeme emri belgesi ve eki belgelerde maddi hata bulunup bulunmadığının muhasebe yetkilisi olan sanık tarafından kontrol edilmesi gerektiği, bordro, ek bordro ve birleştirilmiş banka listelerindeki her bir personelin maaş ve hak ediş miktarları ile söz konusu belgelerdeki toplam miktarların arasında açıkça farkların bulunduğu, sanığın bu durumu fark etmeyerek 2011-2013 yılları arasında defalarca ödeme emirlerini tasdik ettiği ve banka tarafından fazla ödemeler yapılmasına sebep olmak suretiyle kamuyu zarara uğrattığının anlaşılması karşısında, ... 'un nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmasına dair hükümlere yönelik temyiz isteminin Yargıtay 15. Ceza Dairesince esastan reddine karar verildiği ve anılan mahkumiyet hükümlerinin kesinleştiği, bu itibarla eyleminin TCK'nin 251. maddesinde belirtilen denetim görevinin ihmali suçu niteliğinde olmadığı, sanığın sübut bulan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 257. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 08/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...