muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1407, Karar No: 2017/7915, Tarih: 19.09.2017

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda kaza tarihinde 17 yaşında olan davacı ... için sürekli işgöremezlik tazminatı yanında, geçici işgöremezlik tazminatı da talep edilmiştir. Hükme esas alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’ndan aldırılan rapora göre davacının %65 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğu, geçici işgöremezlik süresinin 6 ay olduğu tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından davacı bakımından 6 ay için 3.208,03 TL geçici işgöremezlik tazminatı hesabı da yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı bakımından daimi işgöremezlik yanında, geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Davacı kaza tarihinde 17 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığına dair bir ispat olmadığı, dolayısıyla tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de;

a)2918 Sayılı ...'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2.b maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez. Bu durumda mahkemece, davaya konu hasar dosyası da getirilerek davacıdan davalı ... şirketine usulüne uygun olarak başvuru yapılıp yapılmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgelerin istenip ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 işgünü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten, başvuru yoksa dava tarihinden itibaren davalı ... şirketinin temerrüt faizinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, davalı ... bakımından da kaza tarihinden faize hükmedilmesi isabetli değildir.

b)Davalı ... şirketinin poliçe limiti 150.000,00 TL olup mahkemece toplam 286.046,67 TL maddi tazminata hükmedilmiş ve ... şirketinin sorumluğunun poliçe miktarı ile sınırlı olmasına karar verilmiş ise de, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.2.b maddesi uyarınca, davalı ... şirketine yükletilecek yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin sorumlu olduğu miktara oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, ... şirketinin yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... ve davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ... A.Ş ve ...'ne geri verilmesine, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7895, Karar No: 2019/8387, Tarih: 23.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7895 E.  ,  2019/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı Yönetici Hüseyin vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil şirkete ... sayılı sigorta poliçesi ile işyeri sigortalı bulunan ... Mobilya İmalat Tic.Ltd. Şti.ne ait işyerinin 10.02.2007 tarihinde davalının yöneticisi olduğu apartmanın pis su gider borusunun delinmesi nedeni ile dahili su basmasına maruz kaldığını, sigortalılarının şirketlerine yaptığı başvuru neticesinde ekspertiz incelemeleri sonucu zararın 5.324.00-YTL olduğunun tespit edildiği, bu zararın 25.01.2008 tarihinde sigortalılarına ekli ibraname ile ödendiğini,bunun üzerine TTK nın ilgili maddelerinden doğan rücu hakları doğrultusunda söz konusu apartman yönetimi adına yönetici ...'na karşı Düzce 3.İcra Müdürlüğünün 2008/1316 sayılı dosyası ile icra takibi başlatılarak tazminat talebinde bulunduklarını davalının yönetici sıfatı ile böyle bir borcunun olmadığını belirterek icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile en az % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; Söz konusu iş yerinde sigortanın ödeme yaptığı hasar nedeni ile apartman yönetiminin hiç bir kusurunun bulunmadığını, olay tarihinden önceki bir tarihte tahliye

borularında meydana gelen kaçak sebebi ile tamirat yapılmış olduğunu, yönetici olması nedeni ile işyerine gittiğinde basit bir sızıntının olduğu fakat hiç bir eşyaya zarar verilmediğinin görüldüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 11.Hukuk Dairesi’nin 20/02/2013 Tarih ve 2012/1207 Esas, 2013/2992 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne Düzce İcra Müdürlüğünün 2008/1316 sayılı dosyasında yapılan takibe vaki itirazın 3.182,45 TL lik kısmının iptaline, takibin bu tutar üzerinden devamına, İptal edilen kısım nazara alınarak kabul ve ret oranına göre icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına, karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı Yönetici ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekilinin tüm, davalı yönetici ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava,İşyeri Sigorta Poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkindir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekilinin tüm, davalı yönetici ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava,İşyeri Sigorta Poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili; dava dışı sigortalı ... Mobilya İmalat Tic.Ltd. Şti.ne ait işyerinin 10.02.2007 tarihinde davalıların yöneticisi ve kat malikleri olduğu apartmanın pis su gider borusunun delinmesi nedeni ile dahili su hasarına maruz kaldığını belirterek davalıların sorumluluklarını iddia etmiştir.

6100 Sayılı HMK 266. ve devamı maddelerinde, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece, davacının sigortaladığı işyerinde oluşan su basmasının nedeni hususunda alanında uzman bir bilirkişiden rapor alınmadan, yalnızca zarar miktarının değerlendirildiği bir rapor aldırılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, mahkemece işyerinde zarara neden olan su basmasının nedeni hususunda alanında uzman daha önce rapor alınan inşaat mühendisi bilirkişiden, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre, davalıların kat maliki olduğu apartmanın ortak alanlarından olan bina pis su gider borusunun zarara

sebebiyet verdiği iddia edilmektedir. Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20. maddesi gereğince, bağımsız bölüm malikleri haksız fiile dayalı zarardan, arsa paylarına isabet eden oranda sorumlu olduklarından, mahkemece;bina yöneticisi yönünden tahsilde tekerrür olmamak üzere; davalı kat maliklerinin arsa payları oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken davalıların sorumlu oldukları miktarların belirlenmemesi de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı yönetici ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Yönetici ... vekilinin (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Yönetici ... ve davalı ...'e geri verilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2279, Karar No: 2013/6329, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2279 E.  ,  2013/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığının davalı idareden,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak alınan ... 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 2004 yılına ait emlak beyannamesinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/83, Karar No: 2014/9391, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/83 E.  ,  2014/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.07.2012

NUMARASI :Esas no:2011/111 Karar no:2012/590

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı kadın yararına verilen tazminatlar, alacak, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı C.. B.. ile vekilleri gelmediler. Karşı taraf davacı-karşı davalı Işın vekili Av. F.. S.. S.. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md. 174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı kadının ziynet eşyası alacağı, davacı-karşı davalının gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı-karşı davalı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davacı-karşı davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK.md.227-238) gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

4- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesi ile evlilik sebebiyle bir takım maddi kayıpları olduğunu, bu sebeple işyerinden ayrılırken aldığı kıdem tazminatı, Tibaş Munzam Sandık birikimi, evlenme yardımı, emekli sandığından aldığı evlilik ikramiyesi, ödediği tüketici kredisi, kocanın annesinin hesabına mobilya ve beyaz eşya alımı için gönderdiği paralar nedeniyle de maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı-davalı kadının bu maddi tazminat istemi Türk Medeni Kanununun 174/1.madde kapsamında boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat değildir, nispi harç yatırılmıştır, istemin niteliği itibarıyla Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu hususu değerlendirilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4. ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalamsı mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/5884, Karar No: 2020/1994, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2019/5884 E.  ,  2020/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 87 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ... Pasajı işhanında müvekkiline ait 7 nolu bağımsız bölümün arsa payının yanlış hesaplandığını belirterek bu yanlışlığın düzeltilerek diğer bağımsız bölümlerin arsa payları ile birlikte değişikliklerinin tapuya işlenmesini, 6306 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın bulunduğu binanın hatalı ve eksik arsa payları üzerinden açık arttırma ile satılma veya yeniden bina yapılması ihtimali neticesinde telafisi imkansız zararların meydana gelmesi ihtimali bulunduğundan dava neticeleninceye kadar yapılacak işlemlerin tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/11/2017 gün ve 2017/4144 E. - 2017/9507 K. sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda; dava konusu taşınmazda 29.04.1988 tarihinde doğrudan kat mülkiyeti kurulduğunda; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerin yukarıda açıklanan unsurları ve

bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı görülmektedir. Bilirkişilerce hesaplanan yeni arsa payları ile mevcut arsa payları arasında oransal olarak anlamlı bir farkın bulunmadığı ve kat mülkiyetinin kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz ileri sürülmediği de dikkate alındığında arsa payının düzeltilmesi davasının reddi yerine, soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak kabulü doğru görülmemiştir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9667, Karar No: 2012/10766, Tarih: 19.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9667 E.  ,  2012/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 01/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı karşı davacı ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı karşı davacı ...'ün diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Karşı dava ise sorumsuz davranışlar nedeniyle kazaya sebebiyet verilmiş olmasından dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl dava kısmen kabul edilmiş, karşı dava reddedilmiştir. Karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı karşı-davalı ..., arkadaşının annesi olan....'ün aracında yolcu olarak bulunduğu sırada davalı-karşı davacının tek taraflı trafik kazası yapıp yaralanmasına sebep olduğunu, bu nedenle maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı karşı-davacı ..., olayda bir kusurunun bulunmadığını, tam tersine araç içerisinde dans edip tempo tutan davacı karşı davalının eylemi nedeniyle kazanın meydana geldiğini belirterek, davacı karşı davalıdan manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesince verilen raporda davalı karşı davacı ...'ün trafik kurallarına uygun davranmayarak kazanın meydana gelmesinde % 100 kusurlu bulunduğu, ...'ın olayda yaralandığı ve bir kusurunun olmadığı benimsenerek asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde mahkemece davacı yararına hükmolunan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı karşı davacı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.