muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5149, Karar No: 2022/12391, Tarih: 17.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5149 E.  ,  2022/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile alenen hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/12/2020 tarihli ve 2020/61072 soruşturma, 2020/107477 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1954 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/01/2022 gün ve 2021/2251 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda; müşteki vekili tarafından sunulan 21/02/2020 tarihli dilekçe ile, müvekkili olduğu müştekinin 2001 yılında ekonomik gidişatı protesto etmek maksadıyla, dönemin Başbakanı Sayın ...'e yazar kasa atmak suretiyle eylem gerçekleştiren kişi olduğunu, adı geçen şüphelinin ise facebook hesabından “ECEVİT DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımda bulunmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiği iddiasıyla şüpheli hakkında şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; yaşadığı yerin Eskişehir olduğu, memleketinin Aksaray olduğu, oto radyatör tamircisi olarak çalıştığı, ... ile evli olduğu, telefon numarasının ... olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 26/03/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (Aksaray Nüfus Müdürlüğü, Eskişehir Emniyet Müdürlüğü ve İlgili GSM Operatörü Genel Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 25/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete ... olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1954 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5159, Karar No: 2014/13733, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5159 E.  ,  2014/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/252-2013/311

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2013/252-2013/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin yurt dışına gitmek için dava dışı H. Center ismiyle faaliyette bulunan T. Tur. ve Teks. Tic. Ltd. Şti.’ne başvurarak kişi başı 1.050 € olmak üzere 4 kişi için 4.200 € ödediklerini ve davalı sigorta tarafından 20/10/2012 ve 30/10/2012 tarihleri arasında geçerli Seyahat Avrupa Tur Poliçesi ile sigorta edildiklerini, ancak seyahat acentesinin iflas etmesi nedeniyle turun gerçekleştirilemediğinin kendilerine bildirildiğini, davalı şirkete başvurmalarına rağmen dava dışı tur şirketinin iflasının kesinleşmediğinden bahisle poliçeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, seyahat şirketinin tasfiye sürecine girdiğini, davalı sigorta şirketinin de herhangi bir ödemede bulunmadığını ileri sürerek, 4.200 Euro'nun faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar ödemesinin gerçekleştirilebilmesi için firmanın iflas etmiş olduğuna dair kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunması gerektiğini, ayrıca davaya konu poliçenin seyahat acentesinin hizmet kusurlarına karşı düzenlenen bir zorunlu poliçe olmayıp seyahat sağlık poliçesi kapsamında verilmiş bir ek teminat olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, acentenin kusuru ile taahhüt ettiği şekilde turu gerçekleştirememesi halinde paket tur bedelini aşmamak kaydıyla sigortalının zararının acentenin hizmet kusuru oranında tazmin edileceğinin kabul edilmiş olmasının, turun hiç yapılmaması halinde değil gereği ve taahhüt edilen şekilde yapılamaması halini kapsadığı, ayrıca genel şartların 22/a maddesinde acentenin iflas etmesi ve iflasın kanunen yetkili mercilerce ilanının şartının koşulduğu, her ne kadar acentenin iflası talep edilmiş ise de, henüz iflasın kesinleşmediği ve ilanın yapılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davalı sigorta şirketi poliçe genel şartlarının eki mahiyetindeki anlaşmanın 22. maddesi ile paket turun gerçekleştirilememesi halinde dahi tur bedeli kadar ödeme yapmayı taahhüt etmiştir. Davacıların dava dışı seyahat acentesinin iflasa yönelik iddiası sübut bulmamış ise de, davacılar iflas iddiasının yanı sıra seyahatin hiç gerçekleştirilememesi olgusuna da dayanmış bulunduklarından mahkemece hiç gerçekleşmemenin de teminat dahilinde olduğu nazara alınarak neticesine göre karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41566, Karar No: 2014/36693, Tarih: 18.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/41566 E.  ,  2014/36693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/118780

MAHKEMESİ : Silivri(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2010/179 (E) ve 2012/25 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; İddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Dava konusu olayda; sanığın, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/191 esas sayılı dosyasında, tutuklu olarak yargılandığı 24.11.2009 tarihli celsesinde savunmasını yaparken, İstanbul Cumhuriyet Başsavcı vekili olarak görev yapan T.. Ç..’ya yönelik olarak söylediği “Bugünkü Başsavcı T.. Ç.., T.. G..’in gözaltından bırakılmasında pazarlığın içerisindedir. T. G..’in yakalandığı zaman DGM, o zamanki adıyla DGM’de çıkar amaçlı suç örgütleri yasasına muhalefetten T.. G.. hakkında tahkikat vardır.Teknik takip kararları oradan alınmıştır. Bugünkü Başsavcı T.. Ç.. onu görmezden gelmiştir.T.. G.. Amerika’ya kaçırılır. DGM Başsavcısı onun Fatih Sulh Ceza’dan tahliyesini sağlayacak önlemleri alır, kaçar. Daha garibi Tuncay Güney o davada tek başına yargılanmıyordu 4-5 sanık daha vardı” şeklindeki sözleri savunmanın bütünlüğü içinde ele alındığında, görülmekte olan davayla bağlantılı olup, aralarında nedensellik bağının bulunması;

Sanığın, müşteki C.Savcıları N.. T.. ve M.A.. P..'e yönelik olarak söylediği "... savcıların cüretine bakın, ... dediler ki ... ... tahkikatla biz sınırlı değiliz ... bu bakımdan .... savcılığın tasarrufuna mani olunuz. Savcılık..... iddianameye karşı diyeceklerimizi söyledikten sonra hakkımızda birtakım deliller serdedecek, tevsii tahkikat safhası bitecek, mütalasını verecek savcılık biz savunmamızı yapacağız, savcılık delil toplamaya devam edecek ve bu küstahca ifadelerle ve ceza yargılamasının amacı gerçeği bulmaktır. Mazeretinin arkasına saklanarak" biçimindeki ifadelerinde yer alan ve C. Savcılarına yöneldiği anlaşılan "küstahca ifadelerle ve ceza yargılamasının amacı gerçeği bulmaktır mazeretinin arkasına saklanarak" cümlesindeki "küstah" ibaresinin Türk Dil Kurumu sözlüğünde "sıra, saygı tanımadan davranan kimse" anlamına geldiğinin belirtilmesi de gözetilerek, sanığın savunma yaptıktan sonra, iddia makamının delil ileri sürmesi işlemine ilişkin eleştiri ve savunma amaçlı söylendiği anlaşıldığından, eylemlerin bütünüyle TCK’nın 128. maddesi kapsamında açıklanan iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı düşünülmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2-)Kabule göre ise;

a-)Sanık hakkındaki temel cezaların, TCK’nın 3. maddesinde düzenlenen “işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki “orantılılık” ilkesine uymadan, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

b-)Sanığın, aynı celsede yaptığı savunma sırasında, tek bir fiille duruşma C. Savcıları olan N.. T.. ve M.. P.. ile Başsavcı vekili T.. Ç..’ya yönelik sözlerinden dolayı, TCK’nın 125/3-4, 43/2. maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, iki ayrı hakaret suçundan dolayı ceza tayin edilmesi,

b-)Sanığın, aynı celsede yaptığı savunma sırasında, tek bir fiille duruşma C. Savcıları olan N.. T.. ve M.. P.. ile Başsavcı vekili T.. Ç..’ya yönelik sözlerinden dolayı, TCK’nın 125/3-4, 43/2. maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, iki ayrı hakaret suçundan dolayı ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık E.. O.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3281, Karar No: 2007/4364, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3281 E.  ,  2007/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.1.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 7.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava mera vasıflı taşınmaza elatmanın önlenmesi ile meranın eski hale getirilmesi bedeli ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemi ile açılmış, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi isteminin kısmen kabulüne, eski hale getirme bedelinin tahsiline, ot bedeline ilişkin talebin reddine karar verilmiş, faiz istemi konusunda hüküm kurulmamıştır.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu mera vasıflı taşınmazın vasfının davalı tarafından bozulduğu dosya kapsamı ile sabit olmuştur. Davalının ceza hukuku açısından suç teşkil eden haksız eylemi nedeniyle mera vasfının bozulmasından kaynaklanan eski hale getirme bedelinin talep gibi dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu konu da hüküm kurulmamış olması yasaya aykırı isede yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden H.U.M.K.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent gereği yerel mahkeme kararının (2) sayılı bendine "dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 17.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20695, Karar No: 2016/1680, Tarih: 10.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/20695 E.  ,  2016/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri

gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, ölçülen alkol oranında 156 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.