muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5403, Karar No: 2021/3385, Tarih: 06.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5403 E.  ,  2021/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.03.2014 gün ve 2012/282 - 2014/84 sayılı kararı onayan - bozan Daire'nin 09.09.2019 gün ve 2019/3117 - 2019/5113 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5219 sayılı Kanun ile değişik 440/III-1'inci maddesi uyarınca 01.01.2019 tarihinden itibaren karar düzeltme sınırının 19.680,00 TL'ye yükseltilmiş olmasına ve somut olayda ise, davacı tarafça 3.900 ABD zararın tazmini için açılan iş bu davada mahkemece davalı ... yönünden davanın reddine, davalı Güneş Sigorta A.Ş yönünden 3.703,99 USD bakımından kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce kısmen onanmış kısmen bozulmuştur. Karar düzeltme talep eden davalı şirket aleyhine hükmedilen döviz cinsi bedelin dava tarihindeki harca esas TL değeri yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca karar düzeltme sınırının altında kaldığından, Dairemizin 09.09.2019 tarihli kararına yönelik davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı şirkete iadesine, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18885, Karar No: 2010/13138, Tarih: 22.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/18885 E.  ,  2010/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : ..., ...: Beraat, ...: 765 sayılı TCK 102/4. maddesine göre davanın ortadan kaldırılmasına.,

I- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanık ...’a yüklenen “2000-2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen beş yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan sanık hakkında gıyabi tevkif müzekkeresinin düzenlendiği 06.02.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ...’ın “2000-2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından beraatlarına dair hükmün temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2000-2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının suçların işlendiği 11.12.2000, 28.12.2001 ve 27.06.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak anılan sanıklar hakkındaki sözü edilen yıllarla ilgili kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca istem gibi ORTADAN KALDIRILMASINA, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6833, Karar No: 2019/17795, Tarih: 01.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6833 E.  ,  2019/17795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fazla çalışma yaptığını ancak alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş olup, Dairemizin 2017/9977 esas 2018/3879 karar sayılı ilam ile, davacının iş sözleşmesindeki düzenleme gereği yılda 270 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kabulü ile yıllık 270 saati aşan çalışmalar için fazla mesai ücreti hesaplanması gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmaya ilişkin yapılan hesaplamada, davacının hafta içi 08.30-21.00 saatleri arasında 12,5 saat, cumartesi günleri ise 10.00-15.00 saatleri arasında 5 saat çalıştığı kabul edilmiştir. Yukarıda açıklanan kanuni ara dinlenme sürelerine göre, davacının hafta içi 1,5 saat, cumartesi günleri de yarım saat ara dinlenme süresi düşülerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması gerekirken hatalı tespit içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4608, Karar No: 2021/9516, Tarih: 17.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4608 E.  ,  2021/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazının incelenmesi ile ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.06.2016 tarihli ve 2016/382 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, temyizin kapsamının mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 30.04.2003 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 18.02.2016, 03.03.2016 ve 28.04.2016 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1627, Karar No: 2025/5238, Tarih: 13.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1627 E.  ,  2025/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1302 E., 2024/2103 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurun olay sırasında yaralanması üzerine olay yerine gelen polis tarafından önce hastaneye sonra karakola götürülerek alınan şikâyet beyanında, ikametine gelen üç şahsın kendisini darp edip yüzükoyun yere yatırdıktan sonra "paran var mı" diye sorduklarını, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine şahıslardan birinin başında bıçakla beklediğini, diğer iki şahsın evi aradığını, sonra mağdurdan 70.000 Dolar para istediklerini, mağdurun yine parasının olmadığını söylemesi üzerine "O halde kargo şirketinde vardır, oraya gidelim, oradan bul" dediklerini, sanıkların isteği üzerine kargo şirketini aradığını, iki şahsın parayı almak üzere kargo şirketine gittiğini, bir şahsın başında beklediğini, kargo şirketine giden sanıkların şirketin polisi araması üzerine yakalandıklarını, başında kalan şahsında bir süre sonra tedirgin olarak kaçtığını anlattığı, bu şikâyet beyanından 5 gün sonra yeniden Cumhuriyet savcılığına gelerek ek beyanda bulunduğu ve bu beyanında da ikametine geri döndükten sonra evde yaptığı incelemede evde bulunan 2.200 Dolar paranın da şahıslar tarafından alındığını tespit ettiğini ve şikayetinin devam ettiğini beyan ettiği, olay yeri inceleme raporunun evin karıştırıldığını doğruladığının anlaşılması karşısında, sanıkların mağdurun ikametine fikir ve eylem birliği içerisinde mağduru yağmalamak üzere geldikleri hususunda şüphe bulunmadığı da dikkate alınarak, iddianamede suçun konusunun eksik anlatılmış olması yeniden iddianame düzenlenmesini gerektirir bir husus olmadığından, tebliğnamedeki suçun teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden;

Usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 11.09.2024 tarihli ve 2024/1302 Esas, 2024/2103 Karar sayılı “esastan ret” kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21543, Karar No: 2022/6674, Tarih: 28.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/21543 E.  ,  2022/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26540, Karar No: 2014/7536, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26540 E.  ,  2014/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/236162

Mahkeme :ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20.04.2010- 2009/1616 esas ve 2010/454 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4414, Karar No: 2018/9860, Tarih: 31.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4414 E.  ,  2018/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...

Taraflar arasındaki rücuen tazminata ilişkin davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce verilen başvuranın reddine ilişkin kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin konut paket sigorta poliçesine istinaden sigortalısına müvekkili tarafından 60.420,00 TL ödediğini, su basmasının gizli ayıptan kaynaklandığı ve konutu imal eden davalı şirketin de bu ayıptan kaynaklanan zarardan sorumlu olduğunu belirterek 60.420,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Tensiben dosya üzerinden karar verildiğinden davalı yana dava dilekçesi tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının açtığı davanın, HMK'nın 115/2. maddesi gereği görevsizlik nedeniyle dava şartı yokluğundan dolayı görev nedeniyle usulden reddine, kararın kesinleşmesinden sonra talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.06.2018 gün ve ... E- 2018/943 K- sayılı ilamı ile, tüm dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ... Asliye Ticaret Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19233, Karar No: 2024/2097, Tarih: 14.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19233 E.  ,  2024/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1323 E., 2023/1205 K.

KARAR : Davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 30. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/43 E., 2019/549 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Rusya’daki şantiyelerinde 05.03.2012-02.05.2014 ve 16.10.2014-22.12.2015 tarihleri arasında elektrik teknisyeni, ardından formen olarak çalıştığını, her iki ... sözleşmesinin de ... bitimi bahanesi ile sona erdirildiğini, davacının ücretinin en son net 2.250,00 USD olduğunu, barınacak yer, servis ve 3 öğün yemek ile vize bitimlerindeki ulaşım bedellerinin davalı tarafından karşılandığını, ücretin %15-20’si arasının Rusya’da avans olarak verildiğini, kalanının banka kanalı ile ödendiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davayı Rusya menşeli ... Constructıon adlı Şirkete karşı açmışken iken daha sonra taraf değişikliği talebinde bulunmak sureti ile davayı müvekkili Şirkete yönelttiğini, ... Constructıon ile müvekkili Şirket arasında yalnızca bir isim benzerliği söz konusu olup davanın müvekkili Şirkete yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin adı geçen Şirket ile hiçbir bağının bulunmadığını, davacının müvekkili Şirkette çalışmadığını, bu nedenle davanın husumet yönünden ve esastan reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI