muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9560, Karar No: 2011/12994, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9560 E.  ,  2011/12994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 9.İcra Müdürlüğü’nün 2009/16338 Takip sayılı dosyasından 14.10.2009 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ile borçlu şirket arasındaki işyeri devrinin muvazaalı olduğunu, aralarında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu haczin davacının ticaret sicil kaydı, kira sözleşmesi ve oda sicil kayıt adresinde yapıldığı, tanık beyanlarına göre haciz adresinde daha önce borçlu şirket faaliyette iken adresi terkettiği ve adreste davacının faaliyete başladığının beyan edildiği, ticaret kayıtlarının bunu teyid ettiği davacıyla borçlu şirket arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Dava dışı borçlunun takip konusu çekte bildirdiği ve ticaret sicil adresi olarak kayıtlı gözüken ....No :8'e gönderilen ödeme emrinin Tebligat Kanununun 21.maddesine göre

13.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen anılan adreste 12.10.2009 tarihinde yapılan haciz sırasında adresin borçlu tarafından boşaltıldığı içerisinin boş ve metruk olduğu anlaşılmaktadır. Takip borçlusu şirket 10.12.1992 tarihinde haciz adresinde ..., ... ve ... tarafından kurulmuş davacı 3.kişi borçlu şirketteki hisselerini 20.1.2001 tarihinde kardeşi ...'e devrederek ortaklıktan ayrılmıştır. Borçlu şirket haciz adresindeki merkez adresini 5.8.2005 tarihinde ... No:8 adresine nakletmiş olmakla beraber haciz adresi ek işyeri olarak 30.6.2009 tarihine kadar kullanmıştır. Davacı 3.kişi ... adlı şahıs firmasının ise 7.2.2001 tarihinde işe başladığı ticaret sicil adresinin ise haciz adresi olan ... sokak, No.14-A Kat:3, şube adreslerinin ise ... sokak no:6 ve ... sokak No:5/a olduğu; kira sözleşmesi ve kira dekontlarından davacı 3.kişinin haciz adresini 22.2.2008 tarihinde babası ... ...'tan, ... Sokak No:6 adresindeki işyerini de 1.2.2007 tarihinde ... ...'den kiraladığı anlaşılmaktadır.Borçlu şirketin ticaret sicil gezetesindeki ilanlardan haciz adresini 1992 yılından 30.6.2009 tarihine kadar, ... sokak no.5 adresindeki şubesini 1.6.1995 den 20.1.2001 tarihine kadar, ... sokak No:6 adresindeki şube işyerini de 25.4.2001 den 31.10.2006 tarihine kadar kullandığı anlaşılmaktadır.

Davacı 3.kişi vekili haciz tutanağında haciz adresinin ... caddesi No.14/a yazılı olmasına rağmen aslında haczin ... caddesi, no.6 adresinde yapıldığını iddia etmiş ise de İik 8 madde gereğince haciz tutanağının aksıni ispatlayamamıştır. Dava konusu haciz sırasında borçluya ait 16 J 8337 plakalı araç ile bu araca ait ruhsat, muayene raporu ve poliçe örnekleri,sevkiyata ilişkin çek listesi(7.8.2009-14.8.2009)10.9.2009 tarihli kargo fişi ve sevk irsaliyeleri ,13.10.2009 tarihli siparış fişi, 13.10.2009 tarihli çek listesi, vekaletname bulunmuş; bulunan belgelerde borçlunun adresinin haciz adresi olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Yine davacının ve davalı alacaklının delil olarak sunduğu faturaların tümünde davacı şahıs firması olmasına rağmen borçlu şirketin” ... tekstil “ticari ünvanında yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı ve mevcut dellerden haciz adresinin borçtan sonra 30.6.2009 tarihine kadar borçlu ve davacı 3.kişi tarafından birlikte kullanıldığı, faaiyet konularının

aynı olduğu, davacı ile borçlu şirket ortaklarının aynı aileden geldikleri, haciz mahallinde borçluya ait evrakların bulunduğu, haciz adresi dışındaki şube adreslerinin de davacı ve borçlu tarafından kullanıldığı, davacı 3.kişi ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğu,ticari faaliyetlerini haciz adresinde birlikte sürdürdükleri anlaşıldığından İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına oduğu, aksinin davacı 3.kişi tarafından ispatlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35601, Karar No: 2017/15708, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35601 E.  ,  2017/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının iş yerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin, istihdam fazlası olduğu gerekçesiyle 25.11.2014 tarihinde feshedildiğini, fakat gerçek fesih nedeninin sendikal sebebe dayandığını ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile 1 yıllık ücreti tutarı sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın 1 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, üretimin ve satışın düşmesi nedeniyle istihdam fazlası oluştuğunu, bu nedenle müvekkili şirketin iflasın eşiğine gelmemek adına fabrikanın bütün bölümlerinden işçiler çıkarmak zorunda kaldığını, feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın süresinde açılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine; mahkemece verilen red kararı Dairemizce onanmış ise de, aynı şekilde işten çıkarılan işçiler ile ilgili yazılı fesih bildirimlerinde tebliğ tarihinin geriye dönük olduğu, tarih kısmında davacı imzası bulunmadığı ve Dairemizce incelenen emsal 2015/24827 esas ve 2015/30556 karar sayılı bozma ilamı dikkate alındığında Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılarak, Dairemizce verilen Onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek, iş sözleşmesinin 25.11.2014 tarihinde feshedileceğinin davacıya 24.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği savunulmuş ise de; davacıya yapılan yazılı fesih bildiriminin tarih kısmında davacının imzası olmadığı için tebliğ işleminin, evrakın alt kısmında belirtilen tarihte yapıldığının işveren tarafından ispatlanamadığı, bu haliyle davanın süresinde açıldığı ve mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak iddia ve delillerin incelenmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 10.03.2016 tarihli 2016/4245 esas ve 2016/7534 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle bir yıllık brüt ücret tutarında sendikal tazminata karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Dosya içeriğine göre; işveren, üretimlerinin %40 lık kısmını satın alan firmanın bulunduğu ülkede yaşanan iç savaş nedeni ile şirketlerinden ürün almayı durdurması ve bu nedenle şirketlerine ait fabrikanın üretiminin büyük oranda durması sebebi ile bir kısım şirket çalışanlarının istihdam fazlası haline geldiği gerekçesiyle iş sözleşmelerinin feshedilmesine karar vermiştir.

Dosya içeriğine göre; işveren, üretimlerinin %40 lık kısmını satın alan firmanın bulunduğu ülkede yaşanan iç savaş nedeni ile şirketlerinden ürün almayı durdurması ve bu nedenle şirketlerine ait fabrikanın üretiminin büyük oranda durması sebebi ile bir kısım şirket çalışanlarının istihdam fazlası haline geldiği gerekçesiyle iş sözleşmelerinin feshedilmesine karar vermiştir.

Aynı işletmesel nedene dayanılarak yapılan fesihlerle ilgili olarak işçiler ... tarafından açılan işe iade davalarında mahkemece "Davacı yan sözleşmenin sendikal nedenlerle sona erdirildiğini iddia etmiş ise de işçi çıkartılması sırasında sendikaya bağlı olduğu değerlendirilen işçiler çıkartıldığı gibi herhangi bir sendikayla ve özellikle davacı yanın iddia ettiği sendikayla ilişkisi olmayan işçilerin de işten çıkartıldığı davalının sendikal nedenlerle hareket etmediği kanaatine ulaşılmıştır." gerekçeleri ile verilen işe iade ve feshin sendikal nedene dayanmadığına ilişkin kararlar Dairemiz tarafından onanmıştır. Bahsi geçen davalarla ilgili olarak davacıların fesih tarihlerinin aynı olduğu dikkate alındığında mahkemece verilen işe iade kararında bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, aynı tarihte iş akitleri feshedilen işçilerle ilgili davalı işverenin aynı saikle hareket ettiği ve feshin sendikal nedene dayanmadığı gözetilmeksizin, feshin sendikal nedene dayalı olduğunun kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının beş aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 250,65 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 250,65 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6707, Karar No: 2020/1075, Tarih: 18.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6707 E.  ,  2020/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde müdahiller .... ile ... Katılım A.Ş. ile ... Dağ. Paz. Tic. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstemde bulunan vekili, müvekkili şirketin borca batık durumda olduğunu ancak iflasın ertelenmesi ve iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtularak, borçlarını ödeyebileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahiller vekilleri, şirketin iyileşmesinin mümkün olmadığını savunarak, talebin reddini istemiştirler.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin borca batık durumda olduğu, iyileştirme projesinde öngörülen sermaye arttırımının yapıldığı, alacaklıların çoğu ile yapılandırma protokolleri yaptığı, taksitli ödemelerinin devam ettiği, şirketin faaliyetine devam ettiği, borca batıklık miktarında gerileme olduğu, revize iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu gerekçesiyle, talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller .... ile ... Katılım A.Ş. ve ... Dağ. Paz. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle İİK'nın 179/b-7 maddesi uyarınca iflas kararı verilmesinin tabi olmasına göre, müdahiller ...., ... Katılım A.Ş. ile ... Ltd. Şti. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ...., ... Katılım A.Ş. ile ... Ltd. Şti. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15272, Karar No: 2018/21900, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15272 E.  ,  2018/21900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... yerinde 20/05/2002 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak bu çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna 03/10/2002 tarihi itibari ile bildirildiğini ve 19/02/2014 tarihine kadar toplam 11 yıl 8 ay 29 gün çalıştığını, müvekkilinin davalı işyerinde çalıştığı tüm süre boyunca davalı işverenin işçilik ücretinin tam olarak hesaplanması ve bu ücretin tam zamanında ödenmesi sorumluğunu sürekli olarak yerine getirmediğini, fazla mesai ücretlerinin tam olarak ödenmediğini, emeklilik şartlarını taşıması nedeniyle ... sözleşmesini feshettiğini, müvekkilinin ücretinin net 1.262,00 TL olduğunu belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 03/10/2002 tarihinde çalışmaya başladığını ve bu çalışmasının emekli olduğu 19/02/2014 tarihine kadar sürdüğünü, davacının çalıştığı süreler için hak etmiş olduğu 19.983,93 TL kıdem tazminatının kendisine 06/03/2014, 04/04/2014 ve 21/04/2014 tarihlerinde 3 taksit halinde ödendiğini ve davacının tüm alacaklarını aldığını, davacıya çalışmış olduğu tüm sürelerde yapmış olduğu fazla çalışmalara ilişkin fazla mesai ücretlerinin tam olarak ödendiğini, müvekkiline ait işyerinde işe giriş-çıkışlarda parmak basmak sureti ile kayıt tutturulduğunu, davacının fazla çalışmalarının yazılı kayıtlarla sabit olduğunu, karşılıklarının bankaya yatırıldığını ve imzalı bordro ile davacı tarafından tahsil edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacaklarının belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı, işyerinde hafta içi ortalama 2-5 saat arasında, hafta sonu ise ortalama 10-16 saat arasında fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı taraf ise, işçilerin işe giriş çıkışlarının parmak basma usulüyle kayıt altına alındığını belirterek, puantaj kayıtlarını delil olarak dosyaya sunmuştur.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacaklarının belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı, işyerinde hafta içi ortalama 2-5 saat arasında, hafta sonu ise ortalama 10-16 saat arasında fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı taraf ise, işçilerin işe giriş çıkışlarının parmak basma usulüyle kayıt altına alındığını belirterek, puantaj kayıtlarını delil olarak dosyaya sunmuştur.

Mahkemece, hükme dayanak alınan bilirkişi inceleme raporunda, dosyaya işveren tarafından sunulan giriş çıkış raporlarının davacı tarafından imzalı olmadığı belirtilerek davacı tanık anlatımlarına göre haftalık dört saat fazla çalışma yapıldığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır.Her ne kadar Mahkemece giriş çıkış kayıtları dikkate alınmadan davacı tanık anlatımlarına göre fazla çalışma ücreti hesaplaması yapılan bilirkişi raporuna dayalı şekilde hüküm kurulmuşsa da, davalıya karşı aynı yönde davaları mevcut olan husumetli davacı tanıklarının beyanlarına üstünlük verilerek puantaj kayıtlarının aksine değerlendirme yapılabilmesi isabetli bulunmamaktadır. Bu değerlendirmeye göre ise; davacının işyeri puantaj kayıtlarına göre fazla mesai süresi belirlenerek buna göre fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olmakla bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3774, Karar No: 2019/12651, Tarih: 20.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3774 E.  ,  2019/12651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.10.2014 gün ve 2014/107190 Esas, 2014/82159 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2014 günlü, 2014/4477 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Somut olayda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, olayın mağduru olduğu belirtilen ...'ın, kendi ve vekilinin adres ve telefon numaralarına gönderilen kısa mesaj, polis marifetiyle gerçekleştirilen davetlere rağmen ifade için temin edilemediğinden, şikayet ve delilleri tespit edilemediği, şüphelinin suçlamaları kabul etmediği, bu konuda doğrudan bilgi ve görgüye sahip tanık beyanı bulunmadığı da dikkate alınarak, şüpheli hakkında atılı suçtan kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil de elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, müşteki vekilinin sunduğu dilekçe ekinde müşteki ...'ın, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2017 tarihli oturumunda alınan ifadesinde anılan olaya ilişkin olarak şüpheli ...'ün işyerinde kendisine tecavüz ettiği, olay gününde çıplak fotoğraflarını çektiği, o günden beri sürekli kendisini rahatsız ettiği yönündeki beyanları dikkate alındığında, görüldüğü üzere müştekinin beyanının alınması hususunun soruşturmanın açıklığa kavuşturulması açısından büyük önem arz ettiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca etkin bir soruşturma yapılarak sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tespiti açısından müştekinin konuyla ilgili beyanına başvurulması gerektiği gözetilmeden, sadece şüphelinin ifadesinin alınması suretiyle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.03.2019 günlü, 94660652-105-06-3933-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin itirazın reddine dair Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2014 günlü, 2014/4477 Değişik iş sayılı kararına yönelik talep edilen incelemenin yerindelik denetimi niteliğinde olup, olağanüstü kanun yolu sayılan kanun yararına bozma yoluyla yerindelik denetimi yapılması mümkün bulunmadığından, vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.