muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2451, Karar No: 2024/923, Tarih: 04.03.2024

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, taraflar arasında sözleşme ilişkisi olmadığını, davalıların da dava dışı kiracıdan olan alacaklarını tahsil edemediğini, ayrıca iddia edilen imalatların ne zaman ve kim tarafından yapıldığına dair belge de sunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalılar ile dava dışı kiracı arasında kira sözleşmesi düzenlenirken taşınmazın okul olarak kullanmaya elverişli olmadığı, tadilatların taşınmazın kiralanmasından sonra yaptırıldığı, davacı tarafından yaptırılan delil tespitinde binanın mevcut durumunun tespit edildiği, tanıklarının davacının iddialarını doğrular beyanlarda bulundukları gerekçesiyle; davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 1.323.041,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili; davalılar ile davacı arasında yapılmış bir sözleşme olmadığını, sözleşmenin davacı ile dava dışı kiracı arasında yapıldığını, imalatları davacının yaptığını gösterecek yazılı bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığını, bu hususun bilirkişilerce de ifade edildiğini, iddia edilen işin tanıkla ispatının mümkün olmadığını, binanın yapılı teslim edildiğini, imalatların kira sözleşmesi imzasından önce yapıldığının tanıklarca da doğrulandığını, tespit raporunun binanın mevcut durumuna göre hazırlandığını, imalatların hangi tarihte kimin tarafından yapıldığı konusunda hiçbir bilgi ve belge bulunmadığını, fiyatların dava tarihi itibari ile belirlenmesinin doğru olmadığını, indirimin eksik olduğunu, davalıların kiracıdan kira ücretini dahi alamadıklarını, davaya konu taşınmazların davalılar yönünden ayrı mülkiyet konusu olduğunu, buna göre davalılar aleyhine sadece payları oranında hüküm kurulması gerektiğini, davacının hukuki yararının olmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ıslah dilekçesi ile birlikte harcını yatırmadığını, harcın yatırılması için tekrar süre verilmesi ve ıslahın kabulünün yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında yapılmış yazılı ya da sözlü bir eser sözleşmesi bulunmadığı, davacının sözlü sözleşmenin dava dışı kiracı ile yapıldığını ileri sürdüğünü, dava dışı kiracı ile davalılar arasındaki kira sözleşmesinin üçüncü maddesinde kiracının mal sahiplerinden tadilat ve tamirat değişikliğine ilişkin hiçbir ücret talep etmeyeceğinin ifade edildiği gerekçesiyle; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; binanın davacı tarafından okul haline getirilip teslim edildiğini, tespit dosyası raporunda belirlenen bedelin tahsili için dava dışı kiracı aleyhine başlatılan takibin kesinleştiğini ama dava dışı borçlu ...'in borcu karşılayacak malvarlığı olmadığından alacağın tahsil edilemediğini, kira sözleşmesinin fesih sonucu ortadan kalktığını, davanın konusunun sebepsiz zenginleşme hukuki sebebi olmayıp, sözleşmeye aykırılık hükümlerinde, edim yükümlülüklerini ihlal etmeleri sebebine dayalı olarak üçüncü kişi olan davacıya verdikleri zararın tazmininin talep edildiğini, kira bedelinin imalat bedellerinin kiracı tarafından karşılanması sebebi ile düşük tutulduğunu ancak ilk yıl okul olarak kullanılamadan tahliye edildiğini, daha sonra başkalarına yine okul olarak kiraya verilmekle davalıların haksız olarak zenginleştiğini, bu hukuki işlemlerin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını, 10 yıllık süre beklenmeksizin sözleşmenin feshi ve tahliye davası ile kiracının mecurdan çıkartıldığını, sözleşmelerin nisbiliği ilkesinin somut olayda uygulanamayacağını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dışı kiracı ile imzalandığı ileri sürülen eser sözleşmesi uyarınca yapılan imalatların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''ispat yükü'' başlıklı 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, davacı ile dava dışı arasında var olduğu iddia edilen sözleşmeye davalıların taraf olmamasına, sözleşme borçlusundan tahsil edilemeyeceğinden bahisle sözleşmeden doğan alacağın sözleşmeye taraf olmayan davalılardan talep edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1724, Karar No: 2007/4915, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1724 E.  ,  2007/4915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ...mahallesi 2823 ada 29 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Emsal olarak incelenen aynı taşınmazın satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen taşınmazın bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle vergiye esas asgari vergi oranlarını gösterir listelerin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2311, Karar No: 2020/5558, Tarih: 24.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2311 E.  ,  2020/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Esaslı işlemlerin yapıldığı ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 10.06.2016 günlü oturumda, sanık ...’ün 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden oturumun gizli yapılması ve hükmün de gizli açıklanması suretiyle, her iki sanık yönünden CMK’nin 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-)Ayırma kararı verilerek hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2015 tarih, 2015/51853 Soruşturma ve 2015/1292 İddianame numarası ile ayrı dava açılan suçun diğer sanığı Serhat Ot’un başka bir eylemi ile ilgili Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/418 Esas sayılı dosyasının getirtilerek duruşmada incelendiğinin anlaşılması karşısında; sanık Serhat Ot hakkındaki yargılamanın akıbeti araştırılıp, derdest ise her iki dava dosyanın birleştirilmesi, birleştirme olanağı yok ise dava dosyasının aslının ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra, sanıkların hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18730, Karar No: 2018/14491, Tarih: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18730 E.  ,  2018/14491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Davacılar, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/39 Esas sayılı dosyasında 168, 169, 176 ve 181 parsel sayılı taşınmazlar yönünden 16.07.2012 tarihinde miras payları oranında tapu iptali ve tescile karar verildiğini, kararın 12.09.2012 tarihinde kesinleştiğini, taşınmazların adlarına tescili sırasında 5.542,26TL tapu harcı ile davalı payına isabet eden 162,50TL döner sermaye bedelinin ödendiğini ileri sürerek toplam 5.704,50TL’nin 19.11.2012 tarihinden itibaren değişen oranlarda yıllık yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davanın haksız fiil olarak değerlendirilmesi durumunda da muris muvazaası olabilmesi için mirasbırakan ile davalının birlikte hareket etmesi gerektiğini, ortada bir haksız fiil var ise haksız fiilin en azından yarısından sorumlu olabileceğini, döner sermaye bedelinin her işlemden alındığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sûbut bulan davanın kabulü ile 5.704,50TL’nin 19.11.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, davacıların yasal mirasçı sıfatıyla adına intikal yaptırması için yatırması gereken harç ve masraflar tespit edilmeden, yani muvazaalı işlem nedeniyle intikal sırasında fazla ödenen miktar saptanmadan karar verildiği açıktır.

O halde, davacılar tarafından muvazaalı işlemden kaynaklanan fazla ödemenin tespiti ile bu bedelin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7080, Karar No: 2014/21619, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7080 E.  ,  2014/21619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.04.2012 gününde 1/5000 ölçekli nazım imar planı veya 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak; plan içinde değilse belediye vaya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile ... Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)....otoyolu yapımı nedeniyle ..... iline bağlı .... ilçesi dahilinde kamulaştırılan tüm taşınmazları ve dava konusu taşınmazı da gösterir kamulaştırma paftaları davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarlarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44029, Karar No: 2013/5006, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/44029 E.  ,  2013/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret, ikramiye, vasıta yardımı, hizmet zammı, sosyal yardım, giyim yardımı, konut yardımı, yıllık izin, fazla mesai, ... bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

... Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

... Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; Röntgen servisinde görevli olması nedeniyle günde 5 saatten fazla çalıştırılamayacak olan davacı, 2003 Şubat ayında haftada 5 gün ve günde 5 saat çalıştığı halde fazla çalışma hesaplanması hatalıdır.

3-Davacının fazla çalışma hesaplanan diğer dört ayda günde 5 saati aşan çalışmalarından ara dinlenme inidirilmeden kalan süreninin tamamının fazla çalışma olarak hesaplanması ve bu rapora itibar edilerek hüküm kurulması yerinde değildir.

4-Genel tatil alacağı ... Kanunudan kaynaklandığı halde bu alacağın ...'den kaynaklanan alacaklar için hükmolunabilecek en yüksek işletme kredisi faizi ile tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2013, Karar No: 2012/2052, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2013 E.  ,  2012/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... 'ın yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayan mağdurla rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2006 gün ve 2005/98 Esas, 2006/50 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 2. ihtisas kurulunun raporuna göre kendisinde hafif derecede zeka geriliği saptanan ve duruşmada kendisini ifade etmekte ve konuşmakta güçlük çektiği belirtilen mağdura CMK.nın 239/2. maddesi gereğince istemi aranmaksızın bir vekil atanmasının zorunlu olması karşısında, mağdura zorunlu vekil atanması ve mağdurun akli durumu hakkında Medeni Kanunun 405. maddesi uyarınca vesayet makamının haberdar edilmesi, ilgili mahkemece gerekli görülerek vasi atanması halinde aynı Kanunun 462/8. maddesi gereğince husumet izni alınması sağlandıktan sonra gerekçeli kararın atanacak zorunlu vekil ve vasiye tebliğinden sonra, verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve bu temyiz hakkında Ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2012 tarihinde oybirliği yle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/290, Karar No: 2012/18583, Tarih: 05.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/290 E.  ,  2012/18583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/08/2008 gününde verilen dilekçe ile yargı kararının uygulanmamasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yargı kararının uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Belediyesinde 13 yıldır Hesap İşleri Müdürü olarak görev yapmakta iken davalı belediye başkanının haksız tasarrufuyla bir alt derece olan hal müdürlüğüne görevlendirildiğini idare mahkemesince yürütmeyi durdurma kararı verildiğini davalının kararı tebellüğ etmesine rağmen gereğini yapmadığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davacının atandığı yeni görevinin belediye meclisi kararıyla davacının seviyesinde yeni görev yeri olarak belirlendiğini, davacının maddi-manevi kaybının olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece talep kısmen kabul edilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.