muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11002, Karar No: 2023/7111, Tarih: 12.10.2023

2. Sanık savunmasında özetle: suçlamaları reddetmiş, bu belgenin katılan tarafından kendisine verildiğini savunmuştur.

3. Katılan özetle; icra takibine konu bononun tanzim tarihinden 3 ay sonra yurtdışına çıktığını ve 2014 yılında yurda dönüş yaptığını, atılı suça konu belgeyi kendisinin düzenlemediğini ileri sürmüştür.

4. Katılanın yurda giriş çıkış kayıtlarından; 13.03.2007-07.04.2007 tarihleri arası yurt dışında, 07.04.2007-02.04.2008 tarihleri arası yurt içinde, 02.04.2008-30.08.2012 tarihleri arasında yurtdışında olduğu görülmektedir.

5.Suça konu belgenin incelenmesinde; tamamının el yazısı olduğu, “...dan almış olduğum senedi kayıp ettim 2009 yılına kadar...an alacam yoktur” şeklinde yazı ve altında katılana atfen imza bulunduğu görülmektedir.

6. Dosyadaki uzmanlık/ekspertiz raporlarında, suça konu belgedeki yazı ve imzaların sanığa ya da katılana ait olduğunun tespit edilemediği görülmektedir.

7. Mahkemece, “her ne kadar sanığın söz konusu borcun olmadığına dair yazıyı müştekiden aldığı yönünde savunmada bulunmuş ise de; suça konu belgedeki imza ve yazı örneğinin müştekiye ait olmaması, müştekinin senedin tanzim tarihinden üç ay sonra yurt dışına çıkmış oluşu ve 2014 yılında yurda dönüş yapmış olması, söz konusu suça konu belgenin müştekinin yurt dışında olduğu, dönemde düzenlenmiş olması karşısında sanığın savunmasının cezai sorumluluktan kurtulmaya yönelik olduğu” gerekçesi ile sanığın yukarda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.11.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/797 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/415, Karar No: 2022/3685, Tarih: 18.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/415 E.  ,  2022/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KUŞADASI 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bölge adliye mahkemesinin; esası incelemeden, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine dair vermiş olduğu karar, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a ve 362/1-g maddeleri uyarınca kesin niteliktedir.

HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11491, Karar No: 2014/2997, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11491 E.  ,  2014/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama,

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan tayin edilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü 21.07.2004 gün-25529 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi uyarınca kesin olup temyizi kabil olmadığından, sanık ... müdafiin bu suça ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar haklarında diğer suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

-2-

Sanık ... ve.... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemelerine gelince;

Sanık ...'ın mağdure ile sanık ...'in aynı evde bir gece kalarak cinsel ilişkiye girmeleri için yer temin etmek biçimindeki eylemi ile sanık ...'ın nitelikli cinsel istismar eylemine yardım ettiğinin sübut bulması karşısında, sanık ... hakkında beraat verilmesi gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 25.09.2011 tarihinden 2 ay öncesinden başlamak üzere 15 yaşını tamamlamayan mağdurenin rızası ile bir çok kez cinsel istismarda bulunduğu eylemde, ruh sağlığının çoğunlukla ağır ve zora dayalı eylemlerde bozulması, mağdure ve sanığın yaş olarak yakın olması, mağdurenin yaşının 15'in ikmaline yakın zamanda ve rızaya dayalı olması şeklindeki eylemin niteliği dikkate alınarak tam bir vicdani kanı oluşabilmesi için mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda bir kez de Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre, hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dosya içeriğinden mağdure ile ...'in sanık ...'a ait evde bir kez cinsel ilişkiye girdiğinin anlaşılmasına karşın, sanık ... hakkında hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK.nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16349, Karar No: 2016/9259, Tarih: 24.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/16349 E.  ,  2016/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davacıların murisinin temizlik için çağrıldığı evde cam temizliği sırasında düşmesi sonucu gerçekleşen vefatından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 13.Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı ... Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15015, Karar No: 2016/2908, Tarih: 09.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15015 E.  ,  2016/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin bozma ilamı üzerine karar verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7066, Karar No: 2012/6073, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7066 E.  ,  2012/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin 10.10.2001 tarihinde gerçekleşen kazada vefat ettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını, davalılar aleyhine Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/992 Esas sayılı dosyasıyla açtıkları maddi ve manevi tazminat davasında müvekkilleri lehine toplam 3.000 TL maddi tazminata hükmedildiğini, o davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını belirterek anılan dosyada kesinleşen bilirkişi raporuna göre bakiye toplam 44.552,45 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, sorumluluklarının poliçe limitleri dahilinde ve sigortalının kusuru oranında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Boya Sıhhi Tesisat ve İnş.Malz.Koll.Şti. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin daha önce Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/992 Esas sayılı kesinleşen dosyasıyla tazminata mahkum edildiğini ve müvekki-

Linin sorumluluğunun sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile, davacı ... için 28.254,50 TL, davacı ... için 10.414,04 TL, davacı ... için 5.883,91 TL olmak üzere toplam 44.552,40 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı sigorta şirketi aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “Sigortanın Kapsamı” başlıklı A.1. maddesine göre sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder.

1-Davalı sigorta şirketi aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “Sigortanın Kapsamı” başlıklı A.1. maddesine göre sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder.

Somut olayda; davalı sigorta şirketinin, davaya konu kaza tarihi itibariyle ölüm halinde kişi başına poliçe limiti 11.000 TL, kaza başına ise 110.000'dir. Yine davalı sigorta şirketinin, ihtiyari mali mesuliyet kasko poliçesinde belirlenen kişi başına bedeni sorumluluğu ise 2.000 TL'dir. Sigorta poliçesinde belirtilen ölüm halinde kişi başına maddi teminat limiti, meydana gelen kazada bir kişinin ölmesi halinde, o kişinin tüm mirasçılarının alacağı toplam tazminat miktarını, yine poliçede belirtilen ölüm halinde kaza başına maddi teminat limiti ise, meydana gelen kazada birden fazla kişinin ölmesi halinde, tüm mirasçıların alabileceği toplam tazminat miktarının üst limitini göstermektedir. Davalı sigorta şirketi Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/992 E., 2006/376 K. Sayılı kesinleşen dosyasına istinaden 3.000 TL tazminatı faiziyle birlikte 9.942 TL olarak davacılara ödemiştir. Buna göre, davalı sigorta şirketi, trafik sigortası ve ihtiyari mali mesuliyet sigortası toplam limiti olan 13.000 TL'den mahkemece hükmedilen 3.000 TL'nin mahsubu

ile bakiye 10.000 TL poliçe limiti ile sınırlı sorumludur. Hal böyle iken, mahkemece trafik sigortası poliçesinde belirtilen kaza başına maddi teminat tutarı, Sanki kişi başına maddi teminat tutarı imiş gibi yanlış yorumlanarak, kararın gerekçesinde davalı sigorta şirketinin 110.000 TL limitle sorumlu olduğunun belirtilmesi doğru değildir.

2-Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının B.2 maddesi 5.fıkrası uyarınca, hükmolunan tazminat sigorta bedelini geçerse, sigortacı yargılama giderleri ile avukatlık ücretini sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde ödemekle yükümlüdür. Davalı sigorta şirketinin yukarıda anılan düzenlemeye aykırı olarak, kabul edilen maddi tazminat yönünden hesaplanan karar harcı ile yargılama gideri ile vekalet ücretinin tamamından sorumlu tutulması doğru değildir. Ancak (1) ve (2) numaralı bentte belirtilen yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1-c bendinde yer alan "davalı sigorta şirketinin" ifadesinin yanına "bakiye 10.000 TL" ibaresinin eklenmesine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 2, 3 ve 4. bendlerinin sonuna "(davalı sigorta şirketinin poliçe limitinin hükmedilen tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulmasına)" ibarelerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA

, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı sigorta şirketine geri verilmesine 11.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4644, Karar No: 2013/5076, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4644 E.  ,  2013/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 2 ve 13 parsel sayılı sırasıyla 27746,46 metrekare ve 8842,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına, aynı ada 23 parsel sayılı 1355,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ...adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının 106 ada 13 sayılı parsele yönelik talebi olmadığından tutanak aslının olağan işlemler tamamlanmak üzere Tapu Müdürlüğüne iadesine, aynı ada 22, 24 ve 25 sayılı parseller yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, 2 ve 23 sayılı parseller hakkındaki davanın esastan reddine ve bu parsellerin davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece davacının 106 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslının olağan işlemler tamamlanmak üzere Tapu Müdürlüğüne iadesine karar verilmiştir. Ancak davacı dava dilekçesinde bu taşınmazın da adına tescili talebi ile dava açmış yargılama sırasında ise bu taşınmaza yönelik talebi olmadığını belirtmiş olduğuna ve kadastro mahkemesi sicil oluşturmak zorunda olduğuna göre mahkemece davacının yargılama sırasındaki beyanının niteliği tartışılıp değerlendirilerek dilekçede yer alan 106 ada 13 parsel sayılı taşınmaz hakkında sicil oluşturacak şekilde olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- 106 ada 2 ve 23 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise; Mahkemece tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığı ve dava konusu taşınmazın öncesinin davacı tarafa ait olduğu ancak Digor'a göçmesi nedeniyle dava konusu taşınmazdaki zilyetliğini terk ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarından davacı tarafından dayanılan tapu kaydının dava konusu taşınmaza uymadığı belirlenmişse de taşınmaz üzerinde 30 yılı aşkın süreyle davacı ve miras bırakanının ot biçmek suretiyle zilyet olduğu, dava konusu taşınmazın miras bırakanından taksimen davacıya kaldığı, davacının keşif tarihine göre on yıl önce Digor'a göçtüğü ancak otunu biçmek suretiyle zilyetliğini sürdürdüğü anlaşılmaktadır. Davacı tarafça dayanılan tapu kaydı dava konusu taşınmaza uymasa bile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülkiyet hakkı doğan davacının başka bir ilçeye gitmesi sebebiyle taşınmazın bulunduğu yerden zorunlu olarak ayrılması ve ara ara gelerek otunu biçmesi ve ev yeri olarak kullanması taşınmazın niteliğine göre ekonomik amaca uygun kullanımın terk edildiği sonucunu doğurmaz. Bu nedenle çekişmeli 106 ada 23 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile ve çekişmeli 106 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölümlerine yönelik davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi daha evvel dosyadan tefrik edilerek başka esasa kaydedilen 106 ada 22,24 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar bu dosyada davalı olmadığı halde bu taşınmazlar hakkında da hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14284, Karar No: 2009/16507, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14284 E.  ,  2009/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü 101 ada 2 ve 3 parsel sayılı, sırasıyla 12626 m2 ve 38488 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde açtığı dava nedeniyle cinsi ve malik hanesi açık bırakılarak kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1158, Karar No: 2021/3917, Tarih: 24.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1158 E.  ,  2021/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/70-2020/1433

İlk Derece Mahkemesi : Kayseri 1. İş Mahkemesi

Dava, Kurum sigortalısının geçirdiği iş kazası nedeniyle kurum tarafından ödenen ilk peşin sermaye değerli gelir, geçici iş görmezlik ödeneğinin ve tedavi masraflarının tahsili istemine İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne reddine karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararı sonrası, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak verilen kararın davacı Kurum ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11038, Karar No: 2016/8478, Tarih: 21.09.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/11038 E.  ,  2016/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz hakkında tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2015 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, 2797 Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.