muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25096, Karar No: 2016/24812, Tarih: 07.11.2016

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere İlave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8729, Karar No: 2014/14579, Tarih: 19.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8729 E.  ,  2014/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma suçuna teşebbüs, nitelikli yağma, nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 17.12.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından..... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.01.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

23.08.2013 ve 26.08.2013 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında "23.08.2013" olarak yazılması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulurken Gaziantep ...... Hastanesi tarafından 05.05.2014 günü “yaşlılık, cehalet ve işitme güçlüğü gibi nedenlerle ruh ve beden bakımından kendisini savunabilecek durumda bulunmadığı” biçiminde düzenlenen yetersiz rapora dayanılarak TCK.nın 149/1.e maddesiyle yazılı biçimde uygulama yapılıp alt sınırdan uzaklaşılması; aynı maddenin a ve d bentlerinin de uygulanması nedeniyle sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli yağma suçuna teşebbüs ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında nitelikli yağma suçuna teşebbüs ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.01.2009 gün ve 2008/6-203-2009/3 sayılı kararında belirtildiği gibi, nitelikli yağma suçunu yaptırıma bağlayan, 5237 sayılı TCK.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde "Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmemesi nedeniyle, suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 2. maddesinin 3. fıkrasındaki; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.” hükmü uyarınca, konut eklentisi sayılan bahçede, Gaziantep ..... Hastanesi tarafından 05.05.2014 günü “Yaşlılık, cehalet ve işitme güçlüğü gibi nedenlerle ruh ve beden bakımından kendisini savunabilecek durumda bulunmadığı” biçiminde düzenlenen yetersiz rapor uyarınca kendini ruh ve beden bakımından savunamayacak durumda olduğu kabul edilen mağdureye karşı gerçekleştirilen yağma suçunun, 5237 sayılı TCK.nın 149/1-d ve e bentleri kapsamında kabulünün olanaklı olmadığı gözetilmeden, anılan bentler ile uygulama yapılıp alt sınırdan uzaklaşılması,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra Adli Tıp kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş bir heyetten rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 26.08.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesinin söz konusu 1 yıllık süreden önce 28.04.2014 günü yapılan muayeneye istinaden 05.05.2014 tarihinde, içerisinde inceleme konusunun uzmanı bulunmayan üç adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen rapora dayanılarak TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Adli Emanetin 2013/1127 ve 2014/453 sıralarında kayıtlı bulunan kan, kıl ve saç örneklerinin imhalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde müsaderelerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş

olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

19.12.2014 tarihinde verilen işbu karar 14.01.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/889, Karar No: 2011/1902, Tarih: 29.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/889 E.  ,  2011/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/1095

...'in kasten öldürülmesine yardımdan ve hırsızlıktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar ..., ... ile ...'in beraatlerine ilişkin (NİĞDE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/04/2010 gün ve 196/87 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii ile müdahiller vekilleri taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin ve C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) Müdahil ve müdahiller vekilinin temyize yetkisi bulunmadığından 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuna yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın adam öldürme ve hırsızlık suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sübuta, teşdidin yerinde olmadığına, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişen, müdahiller ... ve İsmet vekillerinin eksik incelemeye, beraat eden sanıklar yönünden sübuta yönelen, müdahil İzzet’in bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ,

1-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında adam öldürme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Dosya içeriğine göre; sanığın, olay günü Niğde ... karayoluna çıkarak, yoldan geçen bir otobüse bindiği, 10-15 dakika sonra Bahçeli kasabasına yakın olan olay yerinde indiği, bu sırada motosikleti ile karayolu yakınında bulunan tarlasında ot toplamaya gelen 62 yaşındaki maktülün ot toplayıp elindeki poşete koyduğunu gördüğü, tarlanın içerisinde bulunan maktülün yanına gelen sanığın tabanca ile başına iki kez ateş etmek suretiyle öldürdüğü, üzerindeki cep telefonunu ve motosikletini alarak, aynı karayolu üzerindeki benzincide çalışan tanık ...'ya motosikleti, yaşadığı kasabada bulunan tamirci tanık ....’e ise cep telefonunu sattığı, sanığın C.Savcılığında olay yerini gösterdiği olayda;

Sanığın ortaya çıkan kastının yağma ve yağma amacıyla maktulü öldürme olduğu anlaşılmakla, TCK’nun 82/1-h ve 149/1-a maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, aynı Yasanın 81,39 ve 142/2-a maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

Sanığın ortaya çıkan kastının yağma ve yağma amacıyla maktulü öldürme olduğu anlaşılmakla, TCK’nun 82/1-h ve 149/1-a maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, aynı Yasanın 81,39 ve 142/2-a maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin, müdahil ve vekilleri ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ın yokluğunda 31/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/2229, Karar No: 2016/2843, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2229 E.  ,  2016/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kocaeli 4. Sulh Hukuk ve Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mah. ... Sokak No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Akçaabat Sulh Hukuk mahkemesince kolluk tarafından düzenlenen 16.05.2015 tarihli tutanakta kısıtlı adayının "... Mah. ... Sokak No: ... .../..." adresinde oturduğu belirtilse de, tutanağın kısıtlı adayının beyanına göre düzenlendiği, vasi adayının duruşmadaki beyanı ve dava dilekçesinde adresin ".../..." olarak belirtildiği gerekçe gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığının 25.01.2016 tarihli tutanağından kısıtlı adayının ikamet adresinin "... Mah. ... Sokak No: ... .../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nIn 21 ve 22. maddeleri gereğince Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6947, Karar No: 2010/10081, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6947 E.  ,  2010/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... olan adının ...,...,... olan anne adının ... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece davacının "..." olan anne adının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Dosya içindeki nüfus kayıt örneğinin tetkikinden davacının annesinin yargılama sırasında 22.12.2008 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 27. ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 36. maddesine göre açılan bu tür ad düzeltmesine ilişkin davalar şahsa sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili bulunmaktadır. Bu davaları bizzat ilgilinin kendisinin açması gerekir. Genel kural bu olmakla birlikte davacının da böyle bir davayı açmakta menfaati bulunduğu kabul edilmektedir. Davacı annesinin adının düzeltilmesini istediğine göre çoğun içinde azında bulunduğu kuralı uyarınca mahkemece davacının ana adının tespitine de karar verilmesi mümkündür. Her ne kadar mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının ana adının ... olduğunun tespiti yerine nüfus kaydının açıklandığı gibi düzeltilmesine karar verilmiş olması doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendinin üçüncü satırındaki "..." sözcüğünden sonra gelmek üzere "olarak DÜZELTİLMESİNE", aynı bendin beşinci satırının sonundaki "DÜZELTİLMESİNE" sözcüğünün metinden çıkartılarak yerine "TESPİTİNE" kelimesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4230, Karar No: 2011/3650, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4230 E.  ,  2011/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık; “ kadastro tespitine itiraz sonucu kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tespit harici bırakılan ve Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2000/ 551-917 sayılı 02.03.2000 günlü kararıyla onanarak, 2003/ 5459-5111 sayılı 02.06.2003 günlü kararıyla karar düzeltme istemi reddedilerek kesinleşen mahkeme kararında, 71 ( C ) ile gösterilen bölümün tavzihi isteminden” kaynaklanmaktadır. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek (16.) Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek (16.) Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 31.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16156, Karar No: 2014/4821, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16156 E.  ,  2014/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Selçuklu İlçesi... Köyünde ikamet eden sanığın, evinin bitişiğinde bulunan samanlığına saman balyalarını istiflediği sırada, rüzgarın etkisiyle komşusu olan katılanın ikametine saman tozlarının girmesi nedeniyle aralarında başlayan kavgada; sanığın katılana yumruk ile vurmak suretiyle katılana ait gözlüğünün kırılmasına sebebiyet vererek mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına,olay tutanağına, Konya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/703 Esas numaralı yargılama dosyası içeriğine, aynı olay ile ilgili olarak sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen ve kesinleşen 17.06.2010 tarihli mahkumiyet kararına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, kavga sırasında katılana yumruk ile vurmak suretiyle katılana ait gözlüğün kırılmasına ve katılanın yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın, kasten yaralama suçu dışında, katılanın gözlüğünün de kırılmasına sebebiyet vereceğini ve söz konusu eylemi neticesinde ayrıca mala zarar verme suçunun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlemiş olması ve bu şekilde olası kastla mala zarar verme suçunun da oluştuğunun anlaşılması karşısında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/846, Karar No: 2021/1489, Tarih: 23.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/846 E.  ,  2021/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin garanti süresi içinde ikinci el olarak satın aldığı aracın üretim hatasından dolayı sık sık arızalandığını ileri sürerek araçtaki gizli ayıp nedeniyle terditli olarak satış sözleşmesinden dönme ve satış bedelinin işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline, bu mümkün olmadığı takdirde ise ayıplı aracın davalı tarafından ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davalı vekili; davanın iki yıllık zamanaşımı dolduktan sonra açılmış olması nedeniyle öncelikle bu nedenden dolayı reddini, dava konusu araçta üretim hatası bulunmaması nedeniyle de esastan reddini savunmuştur.

Direnmeye Kadar Olan Yargılama Süreci:

6. İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 04.06.2008 tarihli ve 2008/86 E., 2008/399 K. sayılı kararı ile; araçta üretimden kaynaklanan gizli ayıp olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davaya konu aracın davalıya iadesine, davacının araç için ödemiş olduğu toplam 44.405 Euro'nun kararın kesinleşmesini, müteakip aracın davalıya teslim tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiş; hükmün her iki taraf vekilince temyizi üzerine, Özel Dairece karar onanmış, yine her iki taraf vekilinin karar düzeltme talebi üzerine bu defa Özel Dairenin 18.02.2010 tarihli ve 2009/11188 E., 2010/2072 K. sayılı kararı ile; karar düzeltme isteminin kabulü ile faizin kararın kesinleşmesini müteakip değil de aracın iade tarihinden itibaren işlemesi gerektiği yönünden davacı yararına, dosyaya ibraz edilen faturadaki araç bedelinin Euro mu yoksa TL olarak mı ödendiği hususunun araştırılması yönünden de davalı yararına bozulmasına, sair karar düzeltme itirazlarının ise reddi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.