muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6626, Karar No: 2006/7825, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6626 E.  ,  2006/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.3.2005 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola vaki elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır. Davacı, arsasını bizzat davalı ...dan satın aldığı ve alırken de Ramazan’ın kendisine ait evinin önünden vasıta geçecek genişlikte bir yolun da davalı tarafça ihdas edilerek, bu yolu mahallede oturanlarla davacıya hazır hale getirdiğini, gerek kendisinin ve gerekse kendisine yakın kişilerin evlerine giden bu yolun davalı tarafça kapatıldığını ileri sürerek davalı tarafça yola yapılan elatmanın önlenmesine karar vermesini istemiştir.

Davalı ise, davacının ev yaptığı arsa ile onun etrafında bulunan arsaları kendisinin sattığını ve 48.sokak ile sattığı arsaları bağlayan bir yolun da geçit yeri olarak kendisi tarafından bırakıldığını kabul ile birlikte yolu kapatma eyleminin olmadığına bildirip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi ve davalı savunması birlikte değerlendirildiğinde, davacının evine ulaşan bir yolun davacıya arsa satılırken davalı tarafça bırakıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu yapılan husus, bu yolun devamlı ya da dönem dönem davalı tarafça geçişe engel teşkil edecek şekle sokulup sokulmadığı hususu ile, bu yolun ne kadar genişlikte olduğu konusudur. Her ne kadar mahallinde keşif yapılmış ise de; bu yörede davalı tarafça kendi yerinden arsa satılırken arsa alanlara yararlanmak amacıyla ne kadar genişlikte yol bırakıldığı bu keşifte saptanmamıştır. Bu konuda bir saptama yapılırken yerel bilirkişi ve tanık beyanları önem arz eder. Keşif 13.10.2005 tarihinde yapılmış tanıklar ise keşiften bir hafta önce yapıldığı anlaşılan 3.10.2005 günlü oturumda dinlenmişlerdir. Oturumda dinlenen tanıkların, keşif yerinde kroki çizen fen bilirkişisi tarafından dinlenmedikleri nedeni ile yol ve genişliğine dair bilgilerin arazi üzerindeki mevcut hale göre rapor ve krokiye yansıtıldığı, bu nedenle mevcut rapora göre iddia ve savunmanın tam değerlendirilmediği açıktır.

Taraflara ait evlerin bulunduğu mahalde imar uygulamasına başlanılmış ise de uygulama imar planının henüz ortaya çıkmadığı anlaşıldığından imar planının onaylanıp, planda gösterilen yolların fiilen açılmasına kadar davacıya arsa satılırken davalı tarafça bırakılan yol, oturumda dinlenen tanıklar keşif yerinde dinlenmek suretiyle belirlenmeye çalışılmalı, onların göstermelerine uygun ölçekli ve boyutlu kroki çizdirilerek bu krokinin hükme esas alınması gerekir. Sadece fen bilirkişisinin gözlemine bağlı kalınarak çizildiği anlaşılan kroki ile yetinilmek suretiyle hüküm kurulması yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 3.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11180, Karar No: 2014/19562, Tarih: 11.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11180 E.  ,  2014/19562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/92-2014/23

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2014 tarih ve 2013/92-2014/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Alanya 2 İcra Müdürlüğü'nün 2012/4725 esas sayılı dosyasının dayanağı olan 9.766 € miktarlı senetten anlaşılacağı üzere müvekkili ile davalının borçlu göründüklerini, müvekkilinin kefil durumunda olmasına karşın senet üzerinde müşterek müteselsil borçlu gibi göründüğünü ileri sürerek, müvekkilinin ilgili icra dosyasına yaptığı 31.000,00 TL'nin yarısı olan 15.500,00 TL'nin müvekkilinin son ödeme yaptığı 25/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, icra dosyasına konu senetteki borcun tamamının davacıya ait olduğunu, davacının kefillik sıfatının olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacı ve davalının takip konusu senedin keşideci kısmına birlikte imza attıkları, imzaların istiklali prensibi gereğince borcun tamamından hamile karşı ayrı ayrı sorumlu oldukları, senet metninden ve emredici kanun hükümlerinden aksi anlaşılmadığından aralarında müteselsil borçluluk olduğu, davacının Alanya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/4725 esas sayılı dosyasına toplam 31.000,00 TL ödeme yaptığı, yaptığı ödemenin yarısını davalıya rücu etme hakkının olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile; 15.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava, müşterek borçlu olunan senedin davacı tarafından ödenmesi nedeniyle diğer borçlu davalıya rücu istemine ilişkin olup, davalı borcun tamamının davacıya ait bulunduğunu, kendisine rücu edilemeyeceğini savunmuş ve yargılama aşamasında yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı tarafa yemin delilinin hatırlatılmaması doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2. Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2. Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3041, Karar No: 2010/3219, Tarih: 11.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/3041 E.  ,  2010/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, ulusaal bayram, genel tatil gündeliklerinin

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılar toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ... tatil alacağı yönünden fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak kısmi dava açmıştır. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplama neticesinde davacının dava ettiği miktardan daha fazla genel tatil çalışma alacağı bulunduğu tespit edilmesine rağmen mahkemece davacının genel tatil alacağının fazlaya ilişkin kısmının reddine yönelik hüküm kurulması hatalı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında 1.bendin 2.paragrafında yazılı olan “… bu kalemde fazlaya ilişkin talebin reddine” cümlesinin çıkartılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 11.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7062, Karar No: 2021/7104, Tarih: 13.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/7062 E.  ,  2021/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.07.2020 tarih ve 2019/235 E. - 2020/150 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "MOLFİX", "MOLFİX DRY & SOFT", "MOLFİX Day & Night", "MOLPED" ibareli tanınmış markaların bulunduğunu, davalı şirketin 26.01.2012 tarihinde MOLLY ibareli 10. ve 16. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusuna müvekkilinin itirazının TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkiline ait aynı sınıf ve ürünlerde yapılan başvurunun müvekkil markası ile iltibasa sebebiyet verebilecek düzeyde benzerlik taşıdığını, davalı şirketin müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp davacı markalarının itibar ve ayırt edici karakterine zarar verebileceğini ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, MOLLY ibareli başvuru ile davacıya ait MOLFİX ve MOLPED ibareli markaların görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını, ilk bakışta ve derhâl işaret ve markanın farklılığının algılanabileceğini, kurumun tesis etmiş olduğu kararın hukuka uygun bulunduğunu savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, MOLLY ibareli başvuru ile davacıya ait MOLFİX ve MOLPED ibareli markaların görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını, ilk bakışta ve derhâl işaret ve markanın farklılığının algılanabileceğini, kurumun tesis etmiş olduğu kararın hukuka uygun bulunduğunu savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu marka başvurusu ile davacının mesnet markalarından MOLPED ve MOLFİX ibareli markaları arasında 16. sınıf: Kağıt ürünleri (temizlik kağıtları, temizlik bezi, çocuk bezi, kağıt mendil, havlu peçete, tuvalet kağıdı, makyaj temizleme kağıdı, ıslak mendil, hijyenik kadın bağı, tampon) emtialar için işaret benzerliği koşulunun oluştuğu, dava konusu marka başvurusu ile davacının mesnet markalarından MOLPED ve MOLFİX ibareli markaları arasında birbirine gönderme/hatırlatma/çağrıştırma yapma yeteneğinin bulunduğu, dava konusu markanın davacı markalarının bir devamı gibi algılanabileceği ve firmalar arasında bir illiyet bağının kurulabileceği dolayısı ile iltibas ihtimalinin olduğu, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi anlamında davacıya ait MOLPED ve MOLFİX markalarının tanınmışlığının özellikle “hijyenik kadın bağı ve bebek bezi” emtialarında yoğunlaştığı ve ilgili emtialar için dava konusu marka başvurusu ile davacının mesnet markalarından MOLPED ve MOLFİX ibareli markaları arasında iltibas tehlikesi oluştuğu, dava konusu marka tescili kapsamında bulunan 16. Sınıf: Kağıt ürünleri (temizlik kağıtları, temizlik bezi, çocuk bezi, kağıt mendil, havlu peçete, tuvalet kağıdı, makyaj temizleme kağıdı, ıslak mendil, hijyenik kadın bağı, tampon) emtiaları dışındaki mallar için 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Türk Patent YİDK'nın 07.08.2014 tarih 2014/M-12107 sayılı kararının 16. sınıf "kağıt ürünleri (temizlik kağıtları, temizlik bezi, çocuk bezi, kağıt mendil, havlu peçete, tuvalet kağıdı, makyaj temizleme kağıdı, ıslak mendil, hijyenik kadın bağı, tampon)" malları bakımından davacının itirazlarının reddi yönünden iptaline, belirtilen mal ve hizmetler yönünden 2012/98095 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10146, Karar No: 2016/15221, Tarih: 26.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10146 E.  ,  2016/15221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret ve ücret eki farkı, ilave tediye ile döner sermaye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1135, Karar No: 2024/4847, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1135 E.  ,  2024/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/360 Esas, 2023/343 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İslahiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 31.01.2023 Tarihli ve 2022/272 Esas, 2023/36 Karar Sayılı Kararı

Davacı tarafından davalı aleyhine boşanma davası açıldığı, davalının cevap dilekçesi ile süresi içinde yetki ilk itirazında bulunduğu ve yetkili mahkemenin Adana Aile Mahkemeleri olduğunu beyan ettiği, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun

'un 41 inci maddesi gereğince Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davalarının, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görüleceği düzenlemesinin mevcut olduğu, boşanma davası açılmadan önce tarafların Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde ikamet ettikleri, tarafların Kıbrıs'tan önce son ikametlerinin Adana olduğu, davacının da 31.01.2023 tarihli celsede son ikametlerinin Adana olduğunu beyan ettiği ve cevap dilekçesi ile davalının yetki ilk itirazını kabul ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 9. Aile Mahkemesinin 29.05.2023 Tarihli ve 2023/360 Esas, 2023/343 Karar Sayılı Kararı

Davanın 11.08.2022 tarihinde açıldığı, davacının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Kazıklı Küme Evleri No:86 İslahiye/Gaziantep olduğu, adres kayıt sistemindeki güncellemenin 08.08.2022 tarihinde olduğu, dava tarihi itibariyle davacının yerleşim yerinin Islahiye olduğu, davadan önceki ve sonraki yerleşim yeri değişikliklerinin durumu değiştirmeyeceği, davalı kocanın çalışmak için Kıbrıs'ta bulunduğu tarafların son 6 aydır oturdukları yerin Kıbrıs olmasına rağmen kadının evden ayrılmakla ailesinin yanına Islahiye'ye gittiği, kadın açısından sığındığı baba evi adresinin boşanma davasında yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri İslahiye/Gaziantep olan davacının davayı, 4721 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrasına uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu İslahiye Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, İslahiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İslahiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/343, Karar No: 2015/16309, Tarih: 23.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/343 E.  ,  2015/16309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/176379

Mahkemesi : Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20/01/2014

Numarası : 2013/37 - 2014/10

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık Z.. S..'nın beraatine ve sanık M.. E..'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık M.. E.. müdafi ile katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Sanık Z.. S.. hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık Z.. S.. hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile sanık Z.. S.. hakkındaki hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2-Sanık M.. E..'in mahkumiyetine ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay günü ölenin idaresindeki otomobille evinden çakıp 82 metre ileride, seyrettiği korkuluksuz sert virajlı dik ve %19.38 eğimli, 5.3 metre genişliğindeki sokakta, virajdan dönüş yaptığında, 140 cm sürtünme izi ile aracının sol ön tekerini 6 cm yüksekliğinde 80 cm enindeki kaldırım taşına çarpması sonucu, hakimiyetini kaybedip yoldan çıkarak, aracın 80 cm enindeki istinat duvarında 11.8 metre sürtünme izi bırakarak 4.9 metre yükseklikten alt yola devrilmesi şeklinde meydana gelen ve 4 kişinin öldüğü olay akabinde yapılan tespitlerde; ölenin seyrettiği Ö...Sokak'ın,1990 yılına kadar stabilize olarak hizmet verdiği, sokaktaki istinat duvarının da bu tarihlerde yapıldığı, sokak üzerindeki kaplamanın ise istinat duvarının yapımından birkaç yıl sonra yapıldığı, dosya içeriğinden söz konusu yolun imar planından farklı olduğu anlaşılmakta ise de, stabilize yol olduğu dönemler de dahil olmak üzere bu sokağın araçlar tarafından kullanılmakta olduğu, sokak üzerinde sokağın fiziki yapısına uygun işaretlemeler yapılmayıp korkuluk tesis edilmediği, yolun bu hali ile araç trafiğine hizmet verdiği, her ne kadar imar planında yaya yolu olarak belirtilmiş ise de, söz konusu yolun sabit engeller ve işaretler ile trafiğe kapatılmamış olması sebebiyle fiilen araç trafiğine açık durumda olduğu, teknik bilirkişi raporlarında belirtildiği şekilde yolun özellikleri göz önüne alınarak gerekli trafik işaretlemesi yapılıp bariyer tesis edilmesi işindeki sorumluluğun ise 1988 yılından bu yana Yenipazar Belediyesi fen memuru olarak, 2003 yılından bu yana ise fen işleri müdür vekili olarak görevli olan sanık H.. H..'nun sorumluluğunda olduğu ve olayla ilgili olarak yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla; bu belirlemeler karşısında 2009 yılından bu yana Yenipazar Belediye Başkanı olan sanık Mehmet'in yoldaki mevcut teknik eksikliklerden sorumlu tutulamayacağı ve kusur yüklenemeyeceği nedeniyle, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5116, Karar No: 2022/12390, Tarih: 17.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5116 E.  ,  2022/12390 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/100943 soruşturma, 2020/65434 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/1203 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27/01/2022 gün ve 2022/4665 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "Baba Kaptan" isimli facebook hesabından yapılan “ECEVİT DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ... Aktaş'ın hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,