muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10327, Karar No: 2017/123, Tarih: 12.01.2017

....... Cumhuriyet Başsavcılığınca, müşteki tarafından ileri sürülen iddiaların taraflar arasında düzenlenmiş olan hizmet aktinden kaynaklı hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda; müştekinin iddialarına ilişkin tanık olarak dinlenilmesini talep ettiği ........, ............ ve ........'in dinlenilmediği, yine şüphelinin söz konusu olayla ilgili olarak beyanına başvurulmadığı, müştekinin dilekçesinde belirtmiş olduğu hırsızlık iddiasına ilişkin olarak hiçbir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, şüpheli hakkında başka bir benzer olayla ilgili olarak soruşturma dosyasının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, şüpheli hakkındaki soruşturma ve kovuşturma dosyalarının UYAP üzerinden tespiti ile müştekinin şikayetleri konusunda daha ayrıntılı bir araştırma ve inceleme yapılması için soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi, sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ....... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.12.2015 gün ve 2015/3168 soruşturma, 2015/7249 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ....... Sulh Ceza Hakimliğinin 11.04.2016 gün ve 2016/548 Değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13934, Karar No: 2010/16982, Tarih: 19.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13934 E.  ,  2010/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ıslahla 124,044,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerin malik oldukları tapulu taşınmazı şigal eden davalıdan, son 5 yıllık ecrimisil bedeli olarak 124.044,00 TL ecrimisilin işgalin başlangıcından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak 124.044,00 TL ecrimisile hükmedilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Ecrimisil davalarında istenebilecek ecrimisil miktarı en azı kira geliri parası, en çoğu da tam gelir yoksunluğudur.

Somut olayda, bilirkişi raporunda emsal değerlendirilmesi yapılmadan bedel belirlenmiş olup, günümüz ekonomik koşulları ve taşınmazın özellikleri dikkate alındığında bu bedel oldukça yüksek bulunmuştur.

Mahkemece; yukarıda anlatıldığı üzere emsal incelemesi ve değerlendirilmesine dayanan bilirkişi raporu alınmak suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde, bu hususta araştırma yapılmadan düzenlenen rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23762, Karar No: 2015/27557, Tarih: 07.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/23762 E.  ,  2015/27557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 14.11.2013 tarih 2013/580 Esas 2013/40458 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2015 tarih ve 2015/228922 sayılı itiraznamesi ile; sanık hakkında, yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 149/1-a-h.maddeleri uyarınca verilen 10 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 14/02/2011 tarihli ve 2010/27718-2011/1134 sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği ve ilamda "sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde bıçakla yaralayarak, yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nin maddesi gereğince kasten yaralama suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı" kabul edildiğinin belirtildiğini, dosyanın mahalline gönderilmesinden sonra kasten yaralama suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/580 esas sayısına kayden açılan kamu davasında sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 86/1-3(e), 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğu uygulanmasına karar verildiğini,5237 sayılı TCK'nin 149.maddesinin 2.fıkrasında "Yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında; katılanın yaralanmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 86.maddesi kapsamında olduğunu, bu nedenle 149.maddesinin 2.fıkrasına göre ayrıca yaralama suçundan cezalandırılmasına yasal olanak bulunmadığı" görüşüyle Dairemizin onama kararının kaldırılması talebiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 14.11.2013 tarih 2013/580 Esas 2013/40458 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Sanık hakkında katılana karşı yağma suçundan açılan kamu davası neticesinde mahkumiyetine karar verilerek Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 14/02/2011 tarih ve 2010/27718-2011/1134 sayılı ilamı ile onanmasına dair kararda 'sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek biçimde bıçakla yaralayarak, yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3.e maddesi gereğince kasten yaralama suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması 'yönünde açıklama üzerine sanığın yağma fiili sırasında katılanı yaralamaktan dolayı ayrıca kamu davası açıldığı; ancak sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde bıçakla yaralama eyleminin TCK'nin 86/1 maddesi kapsamında kaldığı, bu durumda yağma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16404, Karar No: 2013/792, Tarih: 23.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/16404 E.  ,  2013/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı ve feri müdahil tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 1 (bir) adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ve davalı ... alacaklısı olduğunu beyan eden fer'i müdahil ... Tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya, fer'i müdahil olarak katılan ...O.'nun, taşınmazın mülkiyetine ilişkin bir iddiası olmayıp, alacak iddası bulunduğundan, davaya fer'i müdahil olarak katılması mümkün değildir. Bu nedenle davada taraf sıfatı bulunmayan, ....'nun temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince; Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1 (bir) No'lu bentte yazılı nedenlerle fer'i müdahil ....'nun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 (iki) no'lu bentte yazılı nedenlerle hükmün ONANAMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1061, Karar No: 2011/2011, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1061 E.  ,  2011/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... ada .. parsel sayımı 62,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yirmi yılı aşkın süre ile trafo binası olarak kullanılması nedeniyle davalı TEK Genel Müdürlüğü adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı H.. T.., yasal süresi içinde, tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı H.. T.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Tedaş Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli ... ada ... sayılı parselin teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün davacının dayanağı olan tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf 27.08.1975 tarih 4 nolu sicilden gelen 11.12.2001 tarih, 1 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Tapu kaydı, Hazine ve Belediyenin de taraf olduğu Mazıdağ Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.07.1973 tarih 1971/120 Esas, 1973/40 sayılı ilamı ile Cemil Tur adına oluşmuş olup, krokisi bulunmaktadır. 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesine göre, harita, plan ve krokiye dayanan kayıt ve belgelerin kapsamları, harita, plan ve krokideki sınırlara göre belirlenir. Ne var ki, mahkemece davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydına ait tescil ilamı ve krokisi ile 1975 tarihinde rızaen ifraz edilmesi sonucu oluşan ifraz krokisi uygulanmadığı gibi, çekişmeli taşınmazın kuzeyinden geçen yol nedeniyle yapıldığı anlaşılan kamulaştırmaya ilişkin harita da uygulanmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için 27.08.1975 tarih 4 nolu tapu kaydının dayanağı olan Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.07.1973 tarih 1971/120 Esas, 1973/40 sayılı ilamı ve krokisi ile ifraz krokisi ve yola ilişkin kamulaştırma haritası getirtilmeli, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi ve fen bilirkişisi huzuru ile yapılacak keşif sırasında davacı tarafın dayandığı tapu kaydının tesis haritası ve ifraz krokisi, yola ilişkin istimlak haritası uygulanıp, kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde davanın reddi gerekeceği göz önüne alınarak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35738, Karar No: 2020/2745, Tarih: 20.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/35738 E.  ,  2020/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 15.12.2005 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 18.03.2015 tarihine kadar davalı şirkette sevkiyat şefi olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 2.250.-TL olduğunu, müvekkilinin her ne kadar ürün sevkiyat şefi olarak çalışmış ise de sabah ve akşam işçi servis şoförlüğünü de müvekkilinin yaptığını, müvekkilinin çok fazla mesai yaptırıldığını ve bu mesailerin ödenmesini, ayrıca yıllık izinlerinin kullandırılmasını veya ücretinin ödenmesini talep etmesi üzerine hiçbir haklı gerekçe olmadan davalı tarafından 18.03.2015 tarihinde işten kovulduğunu, müvekkilinin haftanın altı günü 08:00 - 21:00/21:30'a kadar çalışmış olduğunu, ancak müvekkiline hiç fazla çalışma ücreti ödenmediğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerinin hiçbirini de kullanmadığını, ayrıca müvekkilinin genel tatillerde de çalıştırılmış olmasına karşın bugünlere isabet eden ücretlerinin de ödenmediğini ifade ederek 1.000.-TL kıdem tazminatı, 200.-TL ihbar tazminatı, 4.000.-TL fazla mesai alacağı, 200.-TL yıllık izin ücreti alacağı ve 200.-TL de genel tatil alacağı olmak üzere 5.600.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 05.04.2006 tarihinde işe başladığını, 28.03.2015 tarihinde iş akdinin, işe sebepsiz gelmemesi sebebi ile feshedildiğini, müvekkili şirketçe işe gelmeme tutanakları tutulup, davacıya ihtarname keşide edildiğini, ancak davacının keşide edilen ihtarnameye rağmen işe gelmediğini ve mazeret de bildirmediğini, bu durum üzerine de davacının iş akdinin feshedildiğini, davacının tamamen kötü niyetli olup, dava açmış diğer üç arkadaşı ile birlikte daha yüksek maaş veren bir başka şirkette işe başladığını ve bu durumu müvekkili şirketine bildirmediği gibi kötü niyetli olarak bu davaları açtığını, davacının müvekkili şirkette şoför olarak çalıştığını, son aylık brüt ücretinin 1.790.-TL olduğunu, davacının müvekkili şirket nezdinde fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, davacının yapmış olduğu fazla çalışmaların bordrolara tahakkuk ettirilmek suretiyle hesaplandığını ve banka kanalı ile de davacıya ödendiğini, müvekkili işyerinde genel tatillerde çalışılmadığını, ayrıca zamanaşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. "Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Yine 6100 sayılı HMK'nun 281. maddesi, “(1) Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler.

(2) Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

(3) Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir.” hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece ek bilirkişi raporu davalı tarafa tebliğ edilmeden karar verildiği gibi karar duruşmasında davalı vekilinin gönderdiği mazeret dilekçesi ara karar ile kabul edilmesine rağmen bu ara karara da aykırı şekilde davalı tarafın yokluğunda karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu noktadan bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/603, Karar No: 2023/2052, Tarih: 14.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/603 E.  ,  2023/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/231 E., 2022/367 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 43. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/15 E., 2020/965 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davada haklı çıkmış olan taraf hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş olup davalının temyiz isteminde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2696, Karar No: 2019/4622, Tarih: 16.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2696 E.  ,  2019/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılardan ... Peyzaj Katı Atık Yön. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan...’un 8 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümü davalı torunu ...’ya, ...’ın da davalı şirkete satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., mirasbırakan babaannesinin isteği üzerine çekişme konusu taşınmazı satarak bedelini ona verdiğini, babaannesinin kanser hastası olduğunu ve bu parayı tedavisi için kullanacağını belirttiğini, babaannesinden sadece 500.00 TL harçlık aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Şirket, iyiniyetli olduğunu, tapu kaydına güvenerek işlem yaptığını, bedelin bir kısmının elden, bir kısmının ise banka vasıtasıyla ödendiğini, taşınmazla ilgili ihtilafın bilinmediği gibi bilinmesinin de mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’un 12.05.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ..., ... ve ... ile ölü kızı ...’ın çocukları ... ve ...’nin kaldığı, ...’in 8 parselde kayıtlı 6 numaralı bağımsız bölümü 03.02.2012 tarihinde ...’a, ...’ın da 07.02.2013 tarihinde ... Peyzaj Katı Atık Yönetimi İnş. San. Tic. Ltd.’ye satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.