muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9176, Karar No: 2006/13148, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9176 E.  ,  2006/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 124 ada 24 ve 25 parsel sayılı 5235,30 m2 ve 4593,97 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğiyle belgesizden ... adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman niteliğinde olduğunu, tapu kaydında tarla olarak görünen cinsinin orman olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin orman niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazların kısmen eylemli orman olduğu gibi resmi belgelerin uygulanması sonucu orman olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklık niteliğinde olduğu saptanarak Orman Yönetiminin davasının kabulünde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4621, Karar No: 2014/3634, Tarih: 13.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4621 E.  ,  2014/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2012

NUMARASI : 2010/914-2012/641

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; asıl ve birleştirilen dava ile, müvekkili tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortalanan iş yerinin temiz su şebekesinin binaya ait ana su sayacına gelen borunun patlaması nedeni ile hasarlandığını, sigortalıya ödenen hasarın tazmini amacıyla başlatılan takibe davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İ.. M.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından sigortalanan iş yerinin ruhsatının olmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait iş yerinin su borusunun patlaması nedeniyle iş yerinde bulunan mamullerin zarar gördüğü belirtilmiştir.

Mahkemece davacıya ait işyerinde keşif yapılarak bilirkişi heyetinden alınan raporda davalıya ait "şube yolu" diye tabir edilen ana su dağıtım borusundan, bina su saatine kadar olan boru hattının kaldırım kotunun 50 cm altından bina bahçe sınırına girdiği, buradan da bina zemin kotunun yaklaşık 50 cm üzerinde bulunan ana sayaca bağlandığı, söz konusu borunun bakım ve onarım mesuliyetinin davalıya ait olduğu, bu hattın dış fiziki etkenlere karşı herhangi bir korumaya alınmadığı, doğrudan açıktan döşendiği, su basmasının birincil nedeninin usulüne uygun olarak tesis edilmemiş ve davalının sorumluluğundaki boru hattında meydana gelen kaçak olduğu belirtilmiş, davalı İSKİ tarafından yapılan itiraz üzerinde alınan ek raporda ise davacıya sigortalı işyerinde suyun işyerine yönlenmesini önleyici ters eğim mevcut olduğu, hasarın sebebinin su patlamasının olası sonucu olduğu, davalının su borusunu korumalı bir şekilde döşemiş olsa idi patlama sonucu basınçlı suların işyerine basmasının önüne geçilebileceği, taşınmazın imar durumuna ve tapu tesciline uygun şekilde ticarethane olarak kullanıldığı belirtilmiş, mahkemece dava konusu taşınmazın belediyeden alınmış yapı kullanım izin belgesinin olmadığı yani binanın ruhsatsız olduğu, İmar Kanunu ve yönetmeliklerine aykırı olarak yapılmış binada faaliyette bulunan iş yerinin de iş yeri ruhsatının olmamasına rağmen taşınmazın sigortalanmasından dolayı oluşan bu hasar nedeniyle davalı idarenin sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine

karar verilmiş ise de, bilirkişi raporuna göre su baskınının nedeninin İSKİ’nin sorumluluğunda bulunan su borusunun patlaması olarak belirlendiğine göre binanın ve iş yerinin ruhsatının alınmamış olmasının davalının sorumluluğunu kaldırmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4202, Karar No: 2007/5495, Tarih: 11.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4202 E.  ,  2007/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Eski Köyiçi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24399, Karar No: 2017/11524, Tarih: 23.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/24399 E.  ,  2017/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ve ...'in... Köyü ... Sokak 21 İ 1 pafta 2023 parselde kayıtlı gayrimenkulün 1/2 oranında maliki olduklarını, diğer davalı ...'ın ise taşınmaz üzerine yapılan binayı muvazaalı olarak satın aldığını, arsa maliki davalıların dava dışı müteahhit ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, müteahhidin kendisine düşen dairelerden bir tanesini 10.01.007 tarihli düzenleme şeklindeki gayrimenkul satış vaadi ile kendisine sattığını, ancak müteahhidin işi yarım bırakıp kaçtığını, yaptırmış olduğu tespit dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın % 68,3 oranında tamamlandığını, bu durumda yüklenicinin şahsi haklarının kendisine geçtiğini ve bağımsız bölümü yükleniciye halef olarak talep hakkı olduğunu ileri sürerek satışın iptali ile 8 no'lu bağımsız bölümün kendisi adına tescilini istemiş; bilahare davasını ıslah ederek ödemiş olduğu 69.500,00 TL bedelin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihi itibari ile yürürlükte olan 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Davacı, davalı arsa sahipleri ile dava dışı müteahhit arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müteahhide düşen bir adet bağımsız bölümü satın aldığını, müteahhittin işi tamamlamadan bırakıp gittiğini, kendisinede satılan bağımsız bölümü muvazalı olarak davalı ...'a sattığını ileri sürerek, arsa malikleri ile bağımsız bölümü satın alan kişi aleyhine eldeki davayı açmıştır. Buna göre davalılar 4077 sayılı Kanun kapsamında satıcı sıfatına sahip olmadıklarından taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değildir. Bu nedenle davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevli olmayıp asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, davanın asliye hukuk mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken, tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4460, Karar No: 2010/7167, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4460 E.  ,  2010/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :01.02.2010

Nosu : 714/822

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesinin uzatılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... Basma Boya San.AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirket hakkında mahkemece verilen iflasın ertelenmesi kararının onandığını, iyileştirme projesinin ciddiyetle ve başarılı şekilde uygulandığını belirterek müvekkilinin borca batıklıktan kurtulması için iflasın ertelenmesinin bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kayyum raporu ve bilirkişi kurulu raporlarına göre, davacının borçlarının büyük bir kısmını ödediği, kârlılığını artırdığı, ödenen borçlar nedeniyle şirket özvarlığında iyileştirme sağlandığı, uzatma talebinin bu nedenlerle yerinde olduğu belirtilerek, iflasın ertelenmesi kararının 1 yıl süreyle uzatılmasına karar verilmiş, hüküm müdahil ... Basma ve Boya San.AŞ.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. İflâsın ertelenmesinin uzatılması hâlinde mahkemece bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez iflâsın ertelenmesinin uzatılmasının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için bilirkişi incelemesi yaptırılarak bir sonuca gidilmelidir. Zira iflâsın ertelenmesi sırasında uygulanan iyileştirme tedbirlerinin devam ettirilmesinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Bilirkişi kök raporunda; şirketin özvarlığındaki menfi durumun arttığı, iflas ertelemenin bir yıl daha uzatılmasının fayda getirmeyeceği, bir yıl önce 836.171. TL olan borca batıklığın daha da artarak 934.017. TL’ye ulaştığı belirtilmiştir. İtiraz üzerine aynı heyet tarafından verilen ek raporda ise davacının sunduğu bilanço ve kayyımın yeni raporu da gözetilerek, borca batıklığın 68.939. TL’ye düştüğü, şirketin kâra geçtiği, faaliyetine bu şekilde devam etmesi hâlinde borca batıklıktan kurtulabileceği, iflâsın ertelenmesinin uzatılması koşullarının bulunduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Mahkemece bilirkişi ek raporu hükme esas alınarak iflas ertelemenin 3’üncü defa uzatılmasına karar verilmiştir.

Hükme esas alınan ek rapor ile kök rapor arasındaki çelişki giderilmeden iflâs ertelemenin uzatılmasına karar verilmesi isabetli değildir. Öte yandan iflâs erteleme tedbirlerinin uygulandığı süre de dikkate alındığında, borca batıklığın bilançodaki kayıtlara göre değil, rayiç değerlere göre yapılması gerekir.

Hükme esas alınan ek rapor ile kök rapor arasındaki çelişki giderilmeden iflâs ertelemenin uzatılmasına karar verilmesi isabetli değildir. Öte yandan iflâs erteleme tedbirlerinin uygulandığı süre de dikkate alındığında, borca batıklığın bilançodaki kayıtlara göre değil, rayiç değerlere göre yapılması gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde Mahkemece, borca batıklığın rayiç değerler üzerinden belirlenmesi suretiyle aynı bilirkişi heyeti tarafından verilen kök ve ek rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için alanında uzman kişilerden yeniden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 9.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/181, Karar No: 2006/183, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-181 E.  ,  2006/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11.İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2005

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.05.2005 gün ve 2004/620-2005/204 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 16.06.2005 gün ve 2005/17517-21553 sayılı ilamı ile; (...Davacı işçi, davalıya ait işyerinde vardiyalı olarak çalıştığını, işyerinin konumu nedeniyle iş mahallinden ayrılmasının mümkün olmadığını, toplu iş sözleşmesinin 61.maddesinde vardiyalı işlerde çalıştırılan işçilerin yarım saatlik ara dinlenmelerini iş mahallinde geçirdiklerini, iş mahallinde geçirilen yarım saatlik ara dinlenme süreleri için bir saatlik normal çalışma ücretinin %50 arttırılmak suretiyle ödenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen ödenmediğini belirterek ara dinlenme alacağının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, bu konuda öncelikle toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaca yorum davası açılması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin anılan hükmünün 2822 sayılı Kanunun 5 ve Borçlar Kanunun 19.maddesi uyarınca geçersiz olduğunu, vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında işe amade bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını, davacının haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmelerindeki düzenlemeler uyarınca vardiyalı çalıştırılan davacı işçiye işyerindeki vardiyalı ve fiili çalışma şekline göre zamlı ara dinlenme ücretinin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını savunmaktadır. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmişlerdir.

Toplu iş sözleşmesinin anılan hükmü, vardiyalı işçi çalıştırılan işyerlerinde ve işçinin ara dinlenmesini işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. İşçinin salt ara dinleme sırasında işyerinde bulunması önemli olmayıp, bu süre içinde ara dinlenme yokmuş gibi çalışıyor olması da gerekir. İşçinin ara dinlenme sırasında kendi isteği ile veya başka bir yere gitme imkanının o sırada fiziken mümkün olmaması nedeniyle işyerinde bulunması halinde söz konusu alacağa hak kazanması mümkün değildir. Bu nedenle öncelikle işçinin vardiyalı çalışıp çalışmadığı, ara dinlenmesini işyerinde işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirip geçirmediği belirlenmelidir. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmiş ise de işyerinde bulunmanın nedenini ve işyerinde bulunmanın gerekli olup olmadığı konusunda her hangi bir açıklamada bulunmamışlardır. Mevcut delillerle bir sonuca varma olanağı görülmemektedir. Bu nedenle, gerekirse işyerinde keşif yapılmak ve tanık anlatımları ile birlikte değerlendirme yapılmak suretiyle davacının yaptığı işin niteliği gereği ara dinlenme sırasında fiilen çalışarak işyerinde bulunmasının gerekip gerekmediği belirlenmeli sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15480, Karar No: 2020/14256, Tarih: 12.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/15480 E.  ,  2020/14256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre; ...D'den İstanbul aktarmalı olarak havayoluyla Esenboğa Havalimanı'na gelen sanığın gelen yolcu salonundaki yeşil hattan geçerek yolcu salonundan çıkmak istediği esnada gümrük görevlilerince durdurularak bagajlarında yapılan aramada muhtelif cins, ebat ve renklerde 11 kalemde toplam 122 metre kumaşın ele geçirildiği olayda; sanıkta ele geçen 122 metre kumaşın ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kabule göre,

Söz konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.