muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2457, Karar No: 2014/10234, Tarih: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2457 E.  ,  2014/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve

bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın kaşe ile basılmış imzalı çekleri satın aldığı et karşılığında verdiği, çeklerin hamili olan şirket tarafından Factoring sözleşmesi nedeniyle katılan faktöring şirketine devredildiği, suça konu çeklerin ödenmemesi nedeniyle katılan vekilinin alacağı tahsil etmek için borçlular hakkında Ankara 28. İcra Müdürlüğü’nün 2008/5145 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı, sanığın takibi durdurmak için keşide ettiği çeklerdeki keşideci imzalarının normal kalemle atılmış imza olmayıp kaşe ile basılmış imza olduğundan bahisle Ankara 13.İcra Mahkemesi’nin 2008/465 esas sayılı dosyasında takibin iptali için dava açtığı ve takibin iptaline karar verildiği olayda, sanığın bizzat katılana çek ibraz ederek herhangi bir menfaat temin etmediği, çek altındaki imza ve çekle ilgili araştırma yapıldığı, sorun olmadığı bildirilmesi ile belirli miktar düşürülerek kırdırma tabir edilen şekilde çekle ilgili işlem yapıldığı, çekin altındaki imzanın kaşe basma şeklinde imza olduğu ıslak imza olmadığı, tüm işlemlerin sanığın şirketindeki elemanlarca sanığın talimatı doğrultusunda yapıldığı, daha önceden de aynı mahiyette çek keşide edildiğinden anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliği taşıdığı, suç kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/641, Karar No: 2025/3735, Tarih: 03.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/641 E.  ,  2025/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1997/529 E., 1997/895 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet (uyarlama kararı)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkındaki dosyanın soruşturma ve kovuşturma evrakını içermeyip eksik olduğu ve mahkemesince, dosyanın çok eski tarihli olması nedeni ile arşivde bulunamadığı, ayrıca esas defteri kontrolünde de dosya akıbeti ile ilgili herhangi bir not bulunmadığı gibi, dosyanın uyap öncesi olup uyapta kayıt bulunmadığı ve evveliyatı temin edilemediği ve sadece karar kartonundan karar temin edilerek uyarlama yargılaması yapıldığıdan bahis ile dosya temyiz incelemesi için gönderilmiş ve eksikliğin giderilmesi talebi neticesi gönderilen dosya içeriğinde de incelemeye konu dosya ile ilgisi olmayan başka olaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma evrakları eklenerek dosya yeniden temyiz incelemesi için gönderilmiş ise de;

Dosya içerisinde soruşturma ve kovuşturma evraklarının bulunmaması karşısında, gerekli temyiz incelemesi yapılma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın araştırılarak bulunması halinde temyiz incelemesi için, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9483, Karar No: 2016/6863, Tarih: 10.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9483 E.  ,  2016/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, Dairemizin 11.09.2013 tarih, 2012/24790 E. 2013/12663 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde iddianame konusu yapılmayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan hüküm kurulması,

2- Sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, her takvim yılı için fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2600, Karar No: 2010/5481, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2600 E.  ,  2010/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıya ait aracın çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 15.200.00 TL’ndan, davalı sürücüsünün %75 kusur oranına isabet eden 11.400.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, araç çalındıktan sonra kazanın meydana geldiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kabulü ile, 11.400.00 TL’nın, 23.11.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

KTK.’nun 104. maddesi uyarınca, ”Motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım, bakım, alım-satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri bir amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı, işleten gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacı bu zararlardan sorumlu değildir.”

Aynı Yasa’nın 107. maddesinde, ”İşleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerden birinin aracın çalınmasında veya gasp edilmesinde kusurlu olmadığını ispat ederse, sorumlu tutulamaz.“ hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, davalı işleten tarafından, dava dışı Uğur Oto Yıkama isimli işyerine bırakıldığı anlaşılan aracın, kimliği belirsiz kişilerce kullanımı sırasında meydana gelen kaza ve hasardan, davalının sorumlu tutulup tutulamayacağı yönünden, KTK’nun 104. ve 107. maddesi hükümleri uyarınca herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, ceza dosyası da incelenerek, yukarıdaki açıklamalar ışığında davalının hukuksal durumu değerlendirilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30740, Karar No: 2014/42440, Tarih: 18.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30740 E.  ,  2014/42440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar şekilde temizlik sektöründe çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından ''temizlik sektöründe çalıştırılmasına'' ibaresi kaldırılarak yerine ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' yazılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5444, Karar No: 2024/1249, Tarih: 28.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5444 E.  ,  2024/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Ek kararla davacının talebinin reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 23.08.2023 tarihli ek kararla davacının talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

1989 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 101 ada 14, 15, 16, 23, 24, 32, 33, 34, 35, 38 ve 41 parsel (37 parselin ifrazından oluşmuştur) tarla, zeytinlik ve hali arazi niteliğiyle; 39 ... parsel orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

101 ada 39 parsel hakkında gerçek kişilerin tapu kaydına dayanarak Asliye Hukuk Mahkemesinin 1967/669 ve 670 ... dosyalarında açtıkları orman kadastrosuna itiraz davası, 6831 ... Kanunun 3373 ... Kanun ile değişik 11/1 inci maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine aktarılarak 1989/71 sayısına kaydedilmiş, bozma kararlarından sonra Kadastro Mahkemesinin 2001/6 sayısını almıştır.

Diğer taraftan orman kadastrosuna itiraz davasının konusu olan 101 ada 15, 39 ve 41 ... parsellerin 1989 yılında yapılan kadastro tespitleri davalı olmasına rağmen, yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak kesinleştirildikten sonra, 27.09.1989 tarihli ise başlama tutanağı ile 6831 ... Kanun'un 2/B madde uygulamalarını yapmak üzere göreve başlayan 39 Nolu Orman Kadastro Komisyonu 101 ada 39 ... parselin çap sınırı içinde (VIII), (IX), (X), (XI), (XXII) poligon numarası verdiği yerleri nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartarak ilan edip kesinleştirmiştir. Orman rejimi dışına çıkartılan yerlerle ilgili olarak 2924 ... Kanun hükümlerine göre 1995 yılında yapılan ek kadastroda, 101 ada 39 ... parselden 2/B madde uygulamaları ile orman rejimi dışına çıkarılan (XIII) nolu poligona 101 ada 44, (IX) nolu poligona 101 ada 45, 51, (X) nolu poligona 101 ada 46, 52, 53, (XI) nolu poligona 101 ada 47, 54, 55, (XXII) nolu poligona 101 ada 49, 56, 57, 58 parsel numaraları verilerek Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir. (Bu parseller tescil edilirken 2/B madde parsellerinin yüzölçümü 101 ada 39 nolu orman parselinin yüzölçümünden düşülmüştür.)

Davacı, 27.11.2006 tarihli dilekçesiyle, dava konusu parsellerin T.Sani 1298 tarih 17 nolu sicilden gelen Eylül 1956 tarih 73 nolu tapu kaydı kapsamında, orman sayılmayan yer olduğunu ve tapu maliklerinin bayiinden satın aldığını iddia ederek dava konusu parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davacı, 27.11.2006 tarihli dilekçesiyle, dava konusu parsellerin T.Sani 1298 tarih 17 nolu sicilden gelen Eylül 1956 tarih 73 nolu tapu kaydı kapsamında, orman sayılmayan yer olduğunu ve tapu maliklerinin bayiinden satın aldığını iddia ederek dava konusu parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda asıl dava dosyası yönünden davacının davasının kısmen kabulüne; 101 ada 39 parsel ... taşınmaza ilişkin; bilirkişiler Özgür Yılmaz ve ... Karaca tarafından tanzim edilen 30.09.2011 tarihli raporda "A" ile gösterilen (mavi taralı) 24.620,80 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine; 101 ada 39 parsel ... taşınmaza ilişkin; 30.09.2011 tarihli raporda "B" ile gösterilen (Sarı taralı) 337.089,41 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline; 101 ada 39 parsel ... taşınmaza ilişkin; 30.09.2011 tarihli raporda "C" ile gösterilen (Yeşil tararalı) 753.913,89 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına tesciline; davacının 101 ada 15, 41, 46, 52, 53 parsel ... taşınmazlar yönünden davasının kabulü ile davalı Hazine adına kayıtlı bulunan tapu kayıtlarının iptaline davacı adına tesciline; tüm asli ve fer'i müdahale talepleri hakkında öncesinde karar verildiğinden tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hükmün temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.12.2017 tarihli 2017/6878-10736 ... kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı ... vekili 22.08.2023 tarihli dilekçesiyle, davaya konu 101 ada 46 parsel ... taşınmazın beyanlar hanesinde ... lehine bulunan zilyetlik şerhinin terkinine karar verilmediğini, davada taraf bulunan ...'ın zilyetlik hukuki sebebine dayalı bütün talepleri ret edilmiş olmasına rağmen Tapu Müdürlüğünün tapu kaydında yer alan zilyetlik belirtmesini kaldırmamakta ısrar ettiğini, belirterek kesinleşen Mahkeme kararı nazara alınarak davaya konu 101 ada 46 parsel ... taşınmaz kaydında bulunan zilyetlik şerhinin terkin edilmesini talep etmiş, Mahkemece verilen 23.08.2023 tarihli ek karar ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu kapsamında tavzih veya hükmün tamamlanması için belirlenen kanuni koşulların oluşmadığı, dosya kesinleşmesinin ardından yeni talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesinin ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Mahkemece verilen 23.08.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18468, Karar No: 2012/21005, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18468 E.  ,  2012/21005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sabıka kaydındaki hükümlülüklerinden, hırsızlık suçu ile ilgili ilamda 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddesinin uygulanmış olması, uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin ilamda ise, denetimli serbestlik tedbirine hükmedilip tedbire uyulmaması nedeniyle verilen aynen infaz kararında da sanık mazeretinin kabulu ile infazın durdurulmasına karar verilmiş olması nedeniyle bu ilamların tekerrüre esas olamayacakları anlaşılmakla; tebliğnamenin TCK'nın 58. maddesine yönelik eleştirisine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmemiş olması karşısında, TCK'nın 53/3. maddesi gerekçe gösterilerek, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarından 53/1-c-e. bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulama kapsamı dışında tutulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine "TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.