muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/31, Karar No: 2019/2582, Tarih: 26.03.2019

Her ne kadar mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de; bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.)

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece uyma kararı verilen bozma ilamında da belirtildiği üzere davacı tarafça hatalı ve yersiz ödeme yapıldığı iddia edilerek, fazladan ödendiği ileri sürülen bedelin davalılardan tahsili talep edilmekte olup, sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda değerlendirme yapılmalıdır. Yukarıda da açıklandığı üzere mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği takdirde artık mahkemece bozma ilamına uygun yargılama yapılarak karar verilmesi ve bilirkişi tarafından da yine bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak rapor hazırlanması gerekir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği ve bozma ilamında uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği açıkça ifade edilmesine rağmen mahkemece buna ilişkin

değerlendirme yapılmamıştır. Yine hükme esas alınan bilirkişi raporu, bozma ilamında belirtilen hususları karşılamakta yetersiz olup, davalı ...'ye ne kadar ödeme yapıldığı, yatak sayısının düştüğü tarih ile semt polikliniğinin hastaneye bağlanma tarihleri esas alındığında hangi tarih ve dönemde kadro standardının ne olduğu, Sağlık Bakanlığına Bağlı Kurum ve Kuruluşlarda Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik doğrultusunda yapılması gereken ödemenin ne kadar olduğu, fazla ödeme yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa ne kadar yapıldığı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli şekilde hesaplanmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş; bozma ilamına uygun şekilde denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu aldırarak, sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde davalıların davacının talep ettiği bedelden sorumlu olup olmadığı konusunda değerlendirme yapmak ve sonucuna göre karar vermek olmalıyken, bozma gerekleri yerine getirilmeyerek, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4354, Karar No: 2021/175, Tarih: 19.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/4354 E.  ,  2021/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Sanıklar Ruhi ve Suat hakkında beraat; sanık ... hakkında mahkumiyet

Dosya incelendi;

5271 sayılı Türk Ceza Kanununun 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu kanunun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir. Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur. Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır. Bu nedenle sanıklar hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekilerin katılma hakkı olmadığı, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

İncelemenin sanık ... müdafiinin müvekkili hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne, müşteki Hazine vekilinin ise sanıklar ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile müşteki Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4964, Karar No: 2013/92, Tarih: 22.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/4964 E.  ,  2013/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1703 parsel sayılı 41000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal, bağış ve satın alma nedenleri ile davalı Naime Erol ve müşterekleri adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine tarafından tapu ve vergi kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescili istemi ile ... Kadastro Mahkemesinde açılan dava, yargı teşkilatının kurulması nedeni ile yetkisizlikle ... Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama aşamasında ... tapu kaydı ve mirasen gelen hakka dayanarak, ... ve arkadaşları ise kadastro sonrası satın almaya dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazine’nin davasının reddine, katılan ... ve arkadaşlarının davaları yönünden karar verilmesine yer olmadığına, katılan ...'nın davalarının kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile paylı olarak davalılar ve katılan ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile katılan ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, tespitten sonra gayrimenkul satım vaadi sözleşmesine dayalı olarak tescil talebinde bulunan katılan ... ve arkadaşlarının talepleri yönünden Kadastro Mahkemesinin görevi bulunmadığından katılanlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Katılanlar tespit gününden sonra çekişmeli taşınmazda bir kısım paydaşların paylarını tapu dışı yolla satın alıp zilyet oldukları iddiasına dayanmışlardır. Kadastro Mahkemesi tespit gününden önceki nedenlerden doğan uyuşmazlıkları çözmekle görevli olup, tespit gününden sonra doğan haklara ilişkin uyuşmazlıkların çözümü genel mahkemelerin görevindedir. Hal böyle olunca katılanların davası yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

2- Davacı Hazine vekilinin temyizine gelince; taşınmazın tespite esas tapu ve vergi kaydı kapsamında kaldığı, tapu kaydı miktar fazlası üzerinde tespit gününe kadar davalı

2- Davacı Hazine vekilinin temyizine gelince; taşınmazın tespite esas tapu ve vergi kaydı kapsamında kaldığı, tapu kaydı miktar fazlası üzerinde tespit gününe kadar davalı

taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğinden Hazine’nin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki; kadastro hakimi infazı kabil ve açık sicil oluşturmakla yükümlüdür. Mahkemece ortak bir payda belirlenerek taşınmazın kim adına hangi pay oranında tescil edileceği gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, bu yön göz ardı edilmek suretiyle farklı paydalara göre pay verilmek suretiyle infazda tereddüt doğuracak şekilde tescile karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 1 ve 2 numaralı bentlerde belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2554, Karar No: 2019/971, Tarih: 19.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2554 E.  ,  2019/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılarla davalı arasında Gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme uyarınca inşaatın ve gayrimenkulun yapımı ve satışında ortak olmak üzere anlaşma yapıldığını, yapılan harcamalar nedeniyle davalıdan para aldığını, davalının verdiği paralar için miktar ve ödeme tarihi açık senet verdiğini, sonrasında ortaklığın tasfiye edildiğini, senedin davalı tarafından verilmeyerek teminat olarak tutulacağının söylendiğini ileri sürerek davacıların borcu olmadığının tespitine, senedin bedelsiz olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senedin taraflar arasındaki başka bir iş nedeniyle verildiğini, inşaat işiyle ilgisi olmadığını, teminat senedi olduğuna dair sözleşmede ibare olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın 10/11/2015 tarihinde taraflarca takip edilmediğinden işlemden kaldırıldığı, bu tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın HMK'nun 150.maddesi'nin 5. fıkrası uyarınca 11/02/2016 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacılar vekilinin 25.06.2015 tarihli duruşmaya verdiği mazeret dilekçesinde duruşma günü ve saatini UYAP’tan öğrenmeyi talep etmesine ve mahkemece bu yönde talep kabul edilerek takip eden 10.11.2015 tarihli duruşmada dosyanın işlemden kaldırılmış olmasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8326, Karar No: 2016/3127, Tarih: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8326 E.  ,  2016/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2011/69-2013/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1 no.lu davalı ile arasında 1 no.lu davalının üretmiş olduğu sözleşmede belirtilen markalarda elektronik ürünlerinin servis hizmetlerinin.... vs sınırları içerisinde icrası için 23/05/1995 tarihinde yetkili servis sözleşmesi imzaladığını, sözleşmeleri devam ederken 2006 yılı başlarında belirlenen tarihten sonra 2 nolu davalı şirketin servisi olarak faaliyet göstermeleri, 2 nolu davalı ile anlaştıklarını ve bu yönde yetkili servislerinde gerekli hazırlıkları yapmalarının istenildiğini, 2 nolu davalı şirket ile de yetkili servis sözleşmesi kurulduğunu, ancak daha sonra 2 nolu davalı şirket kurulu sözleşmeyi bozarak, kendi belirlediği servislerle sözleşme imzalayacağını belirterek bütün ilişkilerini keserek servis hizmetlerine engel olduğunu, müvekkili ile davalılar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin işlemez hale getirildiğini, noter kanalı ile davalılara ihtarname göndererek müvekkilinin durumunun açıklığa kavuşturulmasını istediğini, taleplerinin kabul edilmediğini, sonuçta davalıların sözleşmeye ve hukuka aykırı davranışları nedeniyle uğradığı zararların sözleşmenin devamı umularak yapılan yatırım bedelleri, servis sözleşmesinin süresi bitmeden işlemez hale gelmesi nedeniyle mahrum kalınan gelir, vergi ve...borçlarının ödenmemesi nedeniyle uğranılan zararlar, kat edilen krediler nedeniyle uğranılan zararlar ve çalışan personelin sözleşmelerin davalılar nedeniyle feshinden kaynaklanan zararlar ve her türlü diğer maddi ve manevi zararlarının tazmini için işbu dava açtıklarını ve müvekkilinin uğradığı maddi zararlarlar için şimdilik 8.000 TL'nin, müvekkilinin uğradığı manevi zararlar için ise 10.000 TL'nin toplam 18.000 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilemesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava dilekçesinde ... olarak olarak gösterilen davalının... olduğunu, bu şirket ile müvekkili ... arasında yapılan anlaşma gereğince..... bünyesinde birleştiğini, davacıdan belirli bir konsepte hazırlık yapması, personel araç ve gereç yenilemesi veya iyileştirmesi gerekirse yeni bir yer tutulması gibi taleplerde bulunulmadığını, davacının hizmetlerinin yetersiz kaldığının görüldüğünü, 2003 yılı ve sonraki dönemlerde uygun olmayan ve usulsüz hizmetlere yan ödeme girdiği ve yan ödeme bedellerinin fatura edildiğinin belirlendiğini, tüm tazminat taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile; davalının sözleşmeyi feshetmesinden itibaren kalan süre 325 gün olup, günlük kazancın

325 ile çarpılması sonucu yoksun kalınan kazanç tutarı hesaplanmış olup, bu miktarın 4.484,84 TL olarak davacının yoksun kaldığı kazanç tutarı olarak davalıdan tahsiline, diğer tazminat taleplerinin ve fazlaya ilişkin yoksun kalınan kâra ilişkin tazminat istemlerinin reddine, davacının 325 günlük süre için öngörülerek yoksun kalınan kâr dışındaki talep edilen fazlaya ilişkin maddi tazminat taleplerinin reddine, taraflar arasında ticari bir ilişkinin bulunduğu, sözleşmenin haksız olarak feshedilmesinin davacı tüzel kişiliğinin ticari itibar ve piyasadaki imajına zarar verdiğine ilişkin dosyada bir delil bulunmadığı, sözleşmenin taraflardan biri tarafından her zaman feshinin mümkün olduğu, sözleşmenin haksız feshi halinde maddi zararın tazmininin istenebileceği, sırf sözleşmenin haksız feshinin diğer tarafın manevi şahsiyetine ve ticari itibarına zarar vermedikçe manevi tazminat talebini gerektirmediği, olayın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 818 sayılı T.B.K'nın 49. maddesi gereğince koşulları oluşmadığından manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı,taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı,taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı ile .... arasındaki yetkili servis sözleşmesinin bu şirketi devralan... tarafından 2006 yılında haksız olarak feshedildiği iddiasına dayalı müspet ve menfi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti tarafından tazminat hesabına dair 2008 yılı esas alınmış ise de, davacının yukarda belirtilen iddiası kapsamında sözleşmenin hangi tarihte feshedildiği belirlenmeksizin ve gerekçesi de açıklanmaksızın, fesih tarihinin 2008 yılı olduğunun kabulü suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak sonuca ulaşılması doğru görülmemiş kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti tarafından yapılan hesaplamada yukarda 1 no.lu bentte belirtildiği üzere 2008 yılından itibaren davacının servis sözleşmesinin devamı halinde elde edeceği gelir ile özel servis olarak faaliyet göstermesi halinde elde edeceği gelir arasında oranlama yapılmak suretiyle yoksun kalınan kazanç hesabı yapılmış ise de, Dairemizin 16.12.2014 tarihli 1914/19834 sayılı ilamında da açıklandığı üzere, aralarında sektörden bir uzmanın da yer alacağı yeni bir bilirkişi kurulundan davaya konu belirsiz süreli yetkili servis sözleşmesinin feshi halinde öncelikle davacının emsal bir iş bulup bulamayacağının tespit edilmesi, bulabileceğinin kabul edilmesi halinde hangi sürede bulabileceğinin belirlenerek, belirlenecek makul süre için kazanç kaybı zararının hesaplanması; bulamayacağının kabul edilmesi halinde ise bu durumda da ne kadarlık bir süre için söz konusu zararı isteyebileceğinin belirlenmesi, sonrasında ise belirlenen bu sürede özel servis olarak çalışması halinde elde edebileceği kazanç ile davalının yetkili servisi olarak çalışması halinde elde edebileceği kazancın tespit edilerek, davalının yetkili servisi olarak çalışması halinde kazancının daha fazla olacağının anlaşılması halinde özel servis olarak çalışması halinde elde edeceği miktarın yetkili servis olarak çalışması halinde elde edeceği miktardan mahsubunun yapılarak aradaki kazanç farkının davacının uğradığı kazanç kaybına ilişkin zarar olarak hüküm altına alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi incelemesine dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle de taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10082, Karar No: 2024/11166, Tarih: 22.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/10082 E.  ,  2024/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/508 E., 2021/272 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Şikayetçiler ... ve ...'ın soruşturma aşamasında 14.06.2014 günü alınan beyanlarında, oğulları olan sanık ...'ın olay tarihinde Antalya'ya gideceğini belirterek kendilerinden para istediğini, sanık uyuşturucu madde bağımlısı olduğundan para vermek istemedikleri ancak otobüs bileti almayı teklif ettiklerini, bunun üzerine sanığın annesi olan şikeyetçi Yurdagül'e tokat atarak basit tıbbi müdahele ile giderilebir şekilde yaraladığı, ayrıca şikeyetçilere "sizi kıtır kıtır keserim" diyerek tehdit ettiğini beyan ettikleri anlaşılmakla, sanığın eyleminin sübutu halinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmış ise de; iddianamede sanığın şikayetçilerden para istemesine ilişkin eylemden bahsedilmediği, böylelikle açılmış bir dava bulunmadığı dikkate alınarak bu hususta Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulması ve açılan dava ile iş bu davanın birleştirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/508 Esas, 2021/272 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.