muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2257, Karar No: 2014/8219, Tarih: 11.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2257 E.  ,  2014/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde...İlçe Tarım Müdürlüğünde veteriner olarak görev yapan sanığın, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayalı olarak çıkarılan yönetmelik uyarınca, ilçedeki sığır cinsi hayvanların doğumundan itibaren 20 gün içinde küpelenerek ...Bakanlığının “Türkvet” sisteminde kayıt altına alınması yönündeki düzenlemesine aykırı biçimde, kendisine tahsis edilen 285 çift küpeyi ilgili hayvancılık işletmelerine gitmediği ve hayvanlara takmadığı halde takmış gibi sisteme kaydettiği, kayıt altına alınan hayvanların her iki kulağına da küpe takılacağı ifade edilmesine rağmen kulak küpesi düşen hayvanlara tek küpe takarak diğer tekini elden hayvan sahiplerine verdiği ve bu şekilde satılmaları, nakilleri ve kesilmeleri mümkün bulunmayan küpesiz hayvanların sahiplerine maddi yarar sağladığı gibi, oluşturulan gerçeğe aykırı verilerle de kredi başvurusunda bulunmalarına imkan sağlayarak zincirleme biçimde görevi kötüye kullanmak suçunu işlediği gözetilmeksizin dosya kapsamına uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4349, Karar No: 2007/4238, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4349 E.  ,  2007/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan Yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda, öncelikle bilirkişi kurulunca münavebeye alınmış bulunan ürünlerin değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren İl Tarım Müdürlüğünün 14.2.2007 günlü yazısı ekindeki veri cetvellerine göre hesaplama yapan ek rapor alınması ve buna göre karar verilmesi gerekirken 2005 yılı tahmini veri cetvelini esas alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4279, Karar No: 2010/5075, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4279 E.  ,  2010/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 12.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.05.2007 tarih ve 2005/34-2007/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve Oyakbank A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devir edilen Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş’nin mudisi olduğunu, vadesinin dolması üzerine 13.12.1999 tarihinde Çiftehavuzlar Şubesinde 17.01.2000 vadeli iki yeni hesap açtığını, bu hesaplara ilişkin aynı banka logolu iki imzalı makbuz verildiğini, ancak yeni hesap cüzdanının teslim edilmediğini, anılan bankanın davalı ...’ye geçmesinden 1 gün önce çağrılıp cüzdanlarının verildiğini, bu cüzdanlarda paraların yatırılış tarihinin 13.12.1999, vadelerinin ise 17.01.2000 tarihi olduğunun açıklandığı, ertesi gün bankaya el konulmasının öğrenildiğini, hemen bankaya başvurduğunu, cüzdanlarda davalı off shore adına düzenlendiğini fark ettiğini, bu hesap cüzdanlarının tek imza olduğunu, hukuken geçerli bulunmadığını, off shore bankası nezdinde hesap açılmasına yönelik talimatının olmadığını, talebe rağmen parasının ödenmediğini ileri sürerek, toplam 78.040.40 USD’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve Oyakbank A.Ş vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, müvekkili ...’ye husumet düşmeyeceğini, diğer müvekkilinin sadece hesabın açıldığı davalı kıyı bankası hesabına havale yaptığını, hesabın açıldığı bankanın bu davalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı off shore nezdinde hesap açma talimatlarının asıllarının sunulmadığı, grofolojik yönden yapılan incelemede imza benzerliği açıklanmış ise de belgelerin asılları sunulmadığından neticeye ulaşılamadığının bildirildiği, bu nedenle hesabın açılıp açılmadığının belirlenemediği, davalı of shore bankasının sorumluluğunun bulunmadığı, ... hakkındaki davada idari yargının görevli olduğu, diğer davalı ...’e husumet yöneltilemeyeceği, paraların davalı Yurtbank A.Ş’ye yatırıldığının makbuzlar ile sabit bulunduğu, talimatın ona ait olduğunun kesin belirlenmediği, iradesi dışında işlem yapıldığı gerekçesiyle, ... hakkındaki davanın idari yargıda bakılması gerektiğinden mahkemenin görevsizliğine, ...... hakkındaki davanın husumetten, davalı off shore hakkındaki davanın esastan reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kabulüne, 78.040.00 USD’nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve Oyakbank A.Ş vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, hesabın açıldığı bankanın ...’ye geçtiğinden bahisle anılan kurumu da dava etmiştir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile bu davalı hakkındaki davanın idari yargı yolunda bakılacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, davacı vekili, ...’ye açtığı iş bu davada göreviyle ilgili bir işleme, hizmet kusuruna veya başka nedenlerle idare hukuku ilkelerine dayanmamıştır. Ayrı tüzel kişiliği bulunan davalı Oyakbank A.Ş’den ayrı şekilde dava edilmiştir. Her ne kadar yargılama sırasında bu davayla ilgili olarak davalı ..., diğer davalı Oyakbank A.Ş’nin borcunu üstlenmiş ve onun adına olan davayı da takip etmiş ise de bu durum davanın açılış şeklini değiştirmeyecektir. O halde, doğrudan ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması yanlış olmuş ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın açıklanan gerekçeyle onanması gerekmiştir.

2-Davalı Oyakbank A.Ş(borcu üstlenen ...) hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Oyakbank A.Ş (borcu üstlenen ...) vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davacı vekili, müvekkilinin iki ayrı hesabının davalı Oyakbank A.Ş’nin külli halefi olduğu Yurtbank nezdinde açıldığını, kendisine 13.12.1999 tarihli makbuzların verildiğini, anılan bankaya el konulmasından bir gün önce de davalı kıyı bankasına ait hesap cüzdanlarının teslim edildiğini ileri sürmüştür. ... ile el ... ve Oyakbank A.Ş vekili, dava konusu paraların davacının talimatı üzerine davalı kıyı bankası nezdinde hesap açılması için havale edildiğini, uyuşmazlığa konu hesapların bu bankada açıldığını, Yurtbank A.Ş’nin havale eden konumunda bulunduğunu savunmuştur. Davacı taraf, hesap açma talimatlarındaki imzanın kendisine ait olmadığını açıklamıştır. Mahkemece, yazılı gerekçe ile Oyakbank A.Ş hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacının ibraz ettiği makbuzlarda her ne kadar Yurtbank A.Ş unvanı mevcut ise de alınan paralara ilişkin olarak davacının ‘gönderen’ olduğu açıklamasına yer verilmiştir. Makbuz, davacı tarafça bu içerikte alınmıştır. Ayrıca, davalı Oyakbank A.Ş’ye devir edilen Yurtbank A.Ş’ye el konulmadan bir gün önce davalı kıyı bankasına ait hesap cüzdanları davacıya teslim edilmiş, bu şekilde düzenlenen hesap cüzdanlarına da bir karşı koyması olmamıştır. Öte yandan, davalı Oyakbank A.Ş ile ... davacının davalı kıyı bankasına hesap açmalarına yönelik imzasını içeren talimat asıllarını sunamamış ve bu nedenle yapılan imza incelemesinde tam sonuca ulaşılamamış ise de anılan talimatların fotokopisi üzerindeki imzalarla davacı imzası arasında genel yapı, imzaları oluşturan hatların konumu ve istiflenme yönleriyle benzerlik olduğu belirtilmiştir. Tüm bu kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde hesabın davalı Yurtbank A.Ş’de açıldığının kabulü ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak, Dairemize intikal eden aynı nitelikteki başka dosyalardan bilindiği üzere, temyize konu yerel mahkeme kararından önce İstanbul 8. Ağır ceza Mahkemesi’nce verilen 29.11.2005 tarihli karar ile davalı Oyakbank A.Ş’nin külli halefi Yurtbank A.Ş’nin yöneticisi olan ve bu davada davalı gösterilen ... hakkında, ‘offshore hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık’ suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ve işbu ceza kararı Yargıtay 7. Ceza Dairesi’nin 19.10.2006 gün ve 1600-16357 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir. Ceza mahkemesince verilen ve kesinleşen karar gerekçesinde, davalı ... ve Yurtbank A.Ş’nin diğer bir kısım yöneticilerinin, Yurtbank A.Ş aracılığıyla offshore hesabı açtıran 4204 kişiyi, bankayı vasıtasıyla dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraların ... Holding bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktarıldığı, offshore bankasının paravan bir şirket olarak davalı ... tarafından yakınlarına kurdurulduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, Yurtbank A

. Ceza mahkemesince verilen ve kesinleşen karar gerekçesinde, davalı ... ve Yurtbank A.Ş’nin diğer bir kısım yöneticilerinin, Yurtbank A.Ş aracılığıyla offshore hesabı açtıran 4204 kişiyi, bankayı vasıtasıyla dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraların ... Holding bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktarıldığı, offshore bankasının paravan bir şirket olarak davalı ... tarafından yakınlarına kurdurulduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, Yurtbank A.Ş’nin söz konusu yöneticileri tarafından davacı ve onun durumundaki diğer offshore hesabı açtıranların iradelerinin fesada uğratıldığı ve bu suretle offshore hesaplarına para yatıran kişilerin haksız ve hukuka aykırı bir fiile maruz bırakıldıkları açıkça ortaya konmuştur. Bu durum karşısında, ceza mahkemesinin mahkumiyet kararının hukuki sonuçları BK.nun 53 ncü maddesi çerçevesinde dikkate alınmak suretiyle, aynı yasanın 41 ve TTK.nun 321/son maddeleri uyarınca Yurtbank A.Ş’nin külli halefi olan Oyakbank A.Ş’nin (borcu üstlenen ...’nin) hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı gerekçe ile bu davalı hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davalı ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı hakkındaki kararın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Oyakbank (borcu üstlenen ...) vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı Oyakbank A.Ş (borcu üstlenen ...) yararına BOZULMASINA,10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6324, Karar No: 2008/10259, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6324 E.  ,  2008/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde adlarına eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 85.438,49 YTL.nin 40.098,62 YTL.lik kısmından ...'in, 65.009,51 YTL.lik kısmından ise ...'in borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisine getirtilen askeri lise dönemine ait masraf çizelgesinde yer alan 97,54 YTL tutarındaki yabancı dil ücretinin ...-... 2. Noterliğince 23.8.2001 tarihinde 8051 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraftan da davacıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan davacıların borçlu olduğu miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1547, Karar No: 2024/8959, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1547 E.  ,  2024/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2265 E., 2023/2832 K.

KARAR : Yeniden hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/108 E., 2023/455 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen 11.01.2022 tarihli karara karşı davalı kadın vekili tarafından yoksulluk nafakası yönünden istinaf yoluna başvurulmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yoksulluk nafakası yönünden istinaf yoluna başvurmayan davalı kadının bu konuda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı kadın vekilinin "yoksulluk nafakası" yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı kadın vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı kadın vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının ilgisiz olduğunu, yükümlülüklerini yerine getirmediğini, erkeği tehdit ettiğini, hakaret ettiğini, kadının internet bağımlısı olduğunu, kadının yargılama devam ederken erkeğe özür mesajları gönderdiğini bu hali ile dava tarihinden önce yaşanan vakıaları affettiğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadına hakaret ettiğini, eşi ve çocuğuna ilgisiz olduğunu, kadına ekonomik şiddet uyguladığını, eve gelip gidecek misafirlere erkeğin annesinin karıştığını, erkeğin kadının ailesini eve kabul etmediğini belirterek davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL ve çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 11.01.2022 tarih ve 2019/732 E 2022/60 K sayılı kararı ile; davanın kabulüne, evlilik birliğinini temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, kadın yararına yoksulluk nafakası talebinin reddine, çocuk yararına aylık 550,00 TL iştirak nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili kusur değerlendirmesi, davanın kabulü, tedbir nafakası miktarı, maddî ve manevî tazminat verilmemesi yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2023 tarih ve 2022/869 E 2023/353 K sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalıya hangi kusurların verildiğinin gerekçeye yazılmadığı, gerekçenin yetersiz olduğu gerekçesi ile kadının istinaf isteminin kabulüne, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırma gerekçesine göre sair istinaf taleplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2023 tarih ve 2022/869 E 2023/353 K sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalıya hangi kusurların verildiğinin gerekçeye yazılmadığı, gerekçenin yetersiz olduğu gerekçesi ile kadının istinaf isteminin kabulüne, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırma gerekçesine göre sair istinaf taleplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, yemek yapmadığı, ortak çocukla ilgilenmediği, dosyaya sunulan ve kadın tarafından da inkar edilmeyen mesaj kayıtlarından kadının dava açıldıktan sonra erkeğe 31.12.2019 tarihinde ''affet beni ..., cahilliğime ver, çok pişmanım, çok pişmanım çok..'' "....ben bütün sözlerim için özür dilerim.." şeklinde mesajlar attığı, gerçekleşen bu olaylara göre boşanmada kadının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, evlilik birliğinini temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğın velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL ve çocuk yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakasına, çocuk yararına aylık 750,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, iştirak nafakası miktarı ve yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlara göre davanın kabulüne, karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, iştirak nafakası miktarının az olduğu, dilekçeler aşamasında talebi olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ilk kararda kesin hüküm oluşturacak şekilde yoksulluk nafakası talebinin reddine dair karar verildiği, ancak kadının ilk kararı bu yönüyle istinaf etmediğinden kesinleşmekle erkek lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu gerekçesi ile kadının iştirak nafakası dışındaki istinaf taleplerinin esastan reddine, kadının iştirak nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulü ile hükmün bu yönden kaldırılmasına, çocuk yararına aylık 1.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri