muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9856, Karar No: 2010/654, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9856 E.  ,  2010/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kardeşinin çevresine sürekli borç yaptığını, bu borçların ödenmesi için davalıya para verdiğini ve karşılığında teminat olarak 7.7.1997 vade tarihli 10.000 DM bedelli ve 15.9.1997 vade tarihli 13.500 DM.bedelli bonolar aldığını, ancak borcunu ödememesi üzerine alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi yaptığını,itiraz üzerine takibin durduğunu, yapılan takibe vaki haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan alınmasını talep etmiştir. Davalı, davacıya borcu olmadığını, ayrıca takibe konu senetlerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı kardeşi olan davalıya borç verdiğini, karşılığında teminat olarak 7.7.1997 vade tarihli 10.000 DM bedelli ve 15.9.1997 vade tarihli 13.500 DM.bedelli bonolar aldığını iddia ederek karz hukuki ilişkisine dayanmıştır. Yargılama aşamalarında Mahkemece verilen ilk kararda dava konusu bonoların zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; davacı tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine, yapılan temyiz incelemesi sonucu taraflar arasında karz ilişkisinin bulunduğu, karz hukuki ilişkisine dayalı alacakların zamanaşımı süresinin BK.125 maddesinde yazılı olduğu üzere 10 yıl olduğu ve olayda henüz zamanaşımı süresi dolmadığı, takibin dayanağı bonoların davalı aleyhine HUMK. 292 maddesi

2009/9856-2010/654

hükmüne uygun olarak yazılı delil başlangıcı niteliğinde kabul edilerek, davacıdan tanık dahil tüm delileri varsa davalının karşı delilleri istenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

2009/9856-2010/654

hükmüne uygun olarak yazılı delil başlangıcı niteliğinde kabul edilerek, davacıdan tanık dahil tüm delileri varsa davalının karşı delilleri istenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sırasında davacı ve davalı tarafın göstermiş oldukları tanıkların beyanlarına başvurulmuştur. Tarafların yakın akrabaları olan davacı tanıkları ... ve ... ’in beyanları itibariyle davalının aşırı harcama yaparak çevresine sürekli borçlandığı, davalının bu borçlarının kendileri ve davacı tarafından ödendiğini ifade ettikleri, ayrıca davalı tanığı Tanık ...’ın beyanlarında davalının davacıdan borç aldığını kendisine söylediğine dair diğer tanık beyanları ile uyumlu ifadeleri tüm dosya kapsamı itibariyle bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının tanık beyanları ve imzası inkar edilmeyen yazılı delil başlangıcı niteliğindeki belge ile iddiasını ispatladığı kabul edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde hem davalıya hemde davacıya iadesine, 26.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6038, Karar No: 2008/7505, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6038 E.  ,  2008/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Belediye Başkanlığının 08.06.2006 gün ve M.23.8.YAZ.0. 11/47-216 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın mücavir alanda kaldığı belirtilmesine karşın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 08.09.2006 günlü kroki ve ekindeki raporda belediye sınırları içerisinde olduğu ve nazım imar planında bulunduğu açıklanmıştır.

Mevcut bu çelişkinin giderilmesi için taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2580, Karar No: 2013/2397, Tarih: 13.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2580 E.  ,  2013/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. vdl. aleyhine 05/08/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, karşıdan karşıya geçmek isterken davalılardan ...'nin kullandığı aracın çarpması sonucunda yaralandığını belirterek, iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istemlerinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının dikkatsiz ve tedbirsizliği nedeniyle kazanın meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, manevi tazminat talebinin ise, kısmen kabulü ile davalı sürücü ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Yargılama giderleri arasında bulunan avukatlık ücreti, haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraf yararına hesap ve takdir edilir.Mahkemece, kabul edilen manevi tazminat talebi nedeniyle davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; reddedilen manevi tazminat yönünden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır. Manevi tazminat talebinin kısmen reddine karar verildiğinden davalı ... yararına avukatlık ücreti hesap edilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2-a/b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2849, Karar No: 2020/4616, Tarih: 12.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2849 E.  ,  2020/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/19143, Karar No: 2013/627, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19143 E.  ,  2013/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyize konu yasak bıçak taşımak suçundan da verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla; sözü edilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C. Başsavcılığına (TEV- DİİNE), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/285, Karar No: 2022/2752, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/285 E.  ,  2022/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

A) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve 14.09.2009 tarihli dilekçe ile sanığın herhangi bir mal ve hizmet teslimi olmadan komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığı ihbarı üzerine sanık hakkında yapılan vergi incelemesinde sanığın düzenlediği faturaların sahte olduğunun tespit edilmesi; 10.10.2013 savunmasında işlerini takipte .... isimli bir kişiyi sorumlu müdür olarak atadığını, sahte faturalarla bir ilgisinin olmadığını söyleyen sanığın 26.06.2014 tarihli savunmasında ise açık adresini bilmediği muhasebecisi.... isimli kişinin kendi beyanı doğrultusunda faturaları düzenlediğini, sahte belgeleri kendi adına onun düzenlemiş olabileceğini belirtmesi, böylece sanığın savunmalarında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Mükellefiyet kaydının resen terk ettirildiği tarihten sonraki dönemlerde de sanıktan mal ve hizmet satın alındığının beyan edilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle suç tarihinin "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

B) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Mükellefiyet kaydının resen terk ettirildiği tarihten sonraki dönemlerde de sanıktan mal ve hizmet satın alındığının beyan edilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle suç tarihinin "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7418, Karar No: 2018/3093, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7418 E.  ,  2018/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-İİK’nın 345/A maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

İİK’nın 345/A maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179. ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip, şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirketin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden borçlu şirketin muhasebecisi öğrenilerek bu yerden, bunun mümkün olmadığı takdirde zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırma suretiyle şirkete ait ticari defterlerin ve kayıtların temini yoluna gidildikten sonra, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş tüm icra takip dosyaları da tespit edilerek, bu takip dosyalarındaki alacak miktarları da şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını müteakip, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken sadece bilançoya dayalı bilirkişi raporu esas alınarak eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/A maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırı üç ay hapis cezası olduğundan ve suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

2-İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması; somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketlerinin tescil adresinde zabıta araştırması yaptırılarak, kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve farklı adres bildirilmesi halinde bu adreste de zabıta araştırması yaptırılarak, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11251, Karar No: 2014/17833, Tarih: 08.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11251 E.  ,  2014/17833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1945 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 06.09.2010 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosu ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.