muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29559, Karar No: 2013/26522, Tarih: 21.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29559 E.  ,  2013/26522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kullandığı araçla Karyağdı sokaktan seyirle Mesnevi sokak ışıklı kavşağına giriş yaptığı sırada, sağından Mesnevi sokağı takiben Çetin Emeç Bulvarı istikametine doğru seyrine devam eden ve kavşağı bitirmek üzere olan katılanın aracına, sol arka çamurluk kısmından çarparak, maddi hasara neden olduğu olay nedeniyle, suçtan zarar gören ...'nın davaya katılmasına karar verilmesinde usulsüzlük bulunmadığından, tebliğnamedeki ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik araştırma ve hatalı kabülle hüküm kurulduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5025, Karar No: 2013/11474, Tarih: 26.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5025 E.  ,  2013/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13/11/1976 tarih ve A-229 sayılı kararı ile birinci derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli arazide izinsiz ev yaptığı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda, inşaatın tek kat, üzerinde ahşap çatı bulunan 0,80 metre yüksekliğindeki su basman üzerinde oturan, tuğla duvarlarla örülü yığma bina olduğu, 88,25 metrekare yüzölçümünde olduğu, sıvalarının, elektrik, sıhhi tesisat ve doğramalarının tamamlanmadığı, temelsiz olmasından dolayı binanın ıslahı, yani araziye ve etrafa zarar vermeden ortadan kaldırılmasının mümkün olacağının belirlendiği ancak keşif sırasında suça konu binanın halen kaldırılmamış olduğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin mahkumiyete dair yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12023, Karar No: 2024/9537, Tarih: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12023 E.  ,  2024/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1123 E., 2023/1063 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle annelerinin ölümünden sonra evlilik yaptığı için kızlarının kendisine iftira attığına, katılan mağdurenin başka bir erkekle yakalandığı ve hamilelik testini bu yüzden yaptırdığına, dosyada katılan mağdurelerin soyut beyanı dışında delil olmadığına, tanık ...’nın beyanlarını ablalarının yönlendirilmesiyle verdiğine, şikayet tarihinin geç olduğuna, dosyaya sunulan fotoğraflarda sanık ve katılan mağdurelerin suç tarihinden sonraki dönemde de mutlu olduklarının göründüğüne, sanığın cinsel organını katılan mağdurenin sanık motor kazası geçirdikten sonra babasının bakımını yaptığı zamanda gördüğüne, ruh sağlığının annesinin ölümü nedeniyle bozulup bozulmadığının araştırılmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının sebebi olmadığına, tanık ...’in beyanlarının sanık lehine olduğuna, şüphenin sanık lehine yorumlanmadığına, verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle Mahkemece eksik ceza tayin edildiğine, temel ceza belirlenirken daha yüksek ceza verilmesi gerektiğine, ruh sağlığına ilişkin ve zincirleme suça ilişkin maddeler uygulanırken de alt sınırdan uzaklaşılmadığına, kararın katılan mağdure lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın katılan mağdure on sekiz yaşını ikmal ettiği tarihten sonra da nitelikli eylemlerine devam ettiğinin anlaşılması karşısında, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2. maddesinin asgari haddinin 12 yıl olduğu göz önüne alınarak aynı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca kanun karşılaştırması yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10789, Karar No: 2022/2186, Tarih: 17.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10789 E.  ,  2022/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 06/10/2021 tarihli ve 2019/1663 Esas - 2021/1397 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan eşi ... ......’ın maliki olduğu 81 ada 24, 27, 35, 36, 37 ve 38 parsel sayılı taşınmazlarını 27/10/2011 tarihinde satış göstermek suretiyle ilk evliliğinden olma kızı davalı ...’e devrettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalının dava konusu taşınmazları murisin vefatından sonra ... isimli bir yakın akrabasına satış yolu ile devrederek, 2014 yılında tümünü tekrardan satış yolu ile geri aldığını, bu suretle muvazaa riskinin bertaraf edildiğinin düşünüldüğünü ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, 1964 doğumlu olup, Almanya’ya 1977 yılında ailesi ile birlikte gittiğini ve çocuk olduğu halde günde 2 saat olmak üzere 1981 yılına kadar çalıştığını, 1981 yılında sigortalı işçi olarak tam gün çalışmaya başladığını, murisin taşınmaz satın almak istediğini ve bunun için krediye ihtiyaç duyduğunu, Almanca bilmeyen ve mesleği olmayan murisin sabit bir işi olmadığından (geliri de dolayısıyla az olduğundan) kredi çekmesinin mümkün olmadığını ve taşınmazların alımı için gereken kredinin kendisinin (davalının) maaşı karşılığı çekildiğini, daha sonra da kredi borcunun maaşıyla ödendiğini, taşınmaz alımı için gereken paranın (40.000,00TL) kalan 10.000,00 TL'sinin de yine Almanya’da yaşayan eniştesi ... ve teyzesi ...’dan borç alındığını ve kendisi tarafından ödendiğini, çektiği krediyle satın alınan dava konusu taşınmazların murisin adına tescil edildiğini, daha sonra emekli olan murisin Türkiye’ye döndüğünü, kendisinin yanında kaldığını, murise kendisi tarafından bakıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/06/2019 tarihli ve 2017/236 E. - 2019/345 K. sayılı kararıyla; dinlenen taraf tanıklarının beyanlarından, davaya konu taşınmazların ediniminde davalı ...'nın büyük katkısının bulunduğu, murisin sağlığında maddi durumu iyi olmadığından yine davalının murise ekonomik olarak destek olmaya devam ettiği, bu hususta özellikle davalı tanığı olarak dinlenen ve davanın kabulü halinde hak sahibi olacak murisin dava dışı çocuğu ... tarafından beyanda bulunulduğu, minnet duygusu ile yapılan temlik işleminin murisin iradesini yansıttığı, dava konusu taşınmazların davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olmadığı ve muvazaadan ari olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, Mahkemece davalının kız kardeşi ...'in tanıklığına dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, Meral'in davalı ile anlaşarak üveyanne konumunda olan davacıyı miras dışı bırakmak için bu şekilde beyanda bulunduğunu, davalının yurtdışında yaşadığını murise bakmasının maddi destek vermesinin söz konusu olmadığını, dolayısıyla murisin davalıya karşı minnet duymasını gerektirecek bir durum söz konusu olmadığını, davalı tanıkları ... ve ...'ın beyanlarında murisin taşınmazların alımında kendilerinden borç aldıklarını söylediklerini, dava dışı ...'ün davalının yakın akrabası olduğunu, muvazaalı işlem ile bu şahsa devredilen taşınmazların sonradan tekrar geri alındığını, bunun muvazaanın kanıtı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06/10/2021 tarihli ve 2019/1663 E.- 2021/1397 K. sayılı kararıyla; murisin aynı anda 6 parça taşınmazını satmasını gerektirecek ihtiyacının bulunmadığı, davalının parayı murise ödediğini yazılı ve somut delillerle ispat edemediği, taşınmazların murisin ölümünden kısa bir süre önce devredilmesine rağmen terekesinden bu paranın çıkmadığı, davacının ikinci eş olduğu göz önüne alındığında davanın kabul edilmesi halinde menfaati bulunan davalının kız kardeşi Meral'in davalı lehine beyanda bulunmasının beklenilebilir olduğu, dolayısıyla beyanlarına itibar edilemeyeceği, taşınmazların devredildiği ...'ın davalıyla akrabalığının bulunduğu, taşımazların 2. devir tarihi itibarı ile 488.000,00 TL olmasına rağmen Meral'in 100.000,00 TL borcundan dolayı tümünün teminat olarak verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, borç ilişkisinin yazılı delil ile ispat edilemediği gözetildiğinde yapılan devrin davacıdan mal kaçırma amaçlı olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yerinde görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, dava konusu taşınmazların tümünün defaten bedeli ödenmek suretiyle davalı tarafından satın alındığının iddia olunmadığını, savunmalarının “Davalının taşınmazların alımında çoğunluk katkısı olması ve sonrasında da muris ve ailesine yaptığı maddi katkılar nedeniyle muris tarafından davalıya devredildiği, öncesinde ise davacı ve diğer çocuklarına muris tarafından durumun bildirildiği, taşınmazların tanık ...’e devir ve iade sebebinin ise davalının ablası ...’in borcuna karşılık teminat verilmesi ve ödendiğinde davalıya iadesi şeklinde bir anlaşma gereği taşınmaz devirlerinin gerçekleştiği” yönünde olduğunu ve tanıklar ... ve ...’ün de bunu doğruladıklarını, taşınmazların muristen bu yana tüm devir işlemlerinin murisin gerçek iradesine ve oluşa uygun gerçekleştiğini, tanıklardan ...’ın tarafların yakını ve bizzat işlemlere yakın olan bir kişi olduğunu, murisin gerçek arzusunu ve işlem sebebini açıkça ifade ettiğini, murisin malvarlığının dava konusu taşınmazlardan ibaret olmadığını ve saklı payların bertaraf edilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2) numaralı paragraftaki yasal ve hukuksal gerekçeye göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3) numaralı paragrafta yer verilen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 7.721,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2609, Karar No: 2012/10394, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2609 E.  ,  2012/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca düşme

Sanıkların 2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyaına sebebiyet verdiklerinin iddia olunması, kullanılan son faturaların 2000 yılında 31.12.2000, 2001 yılında ise 25.08.2001 tarihli olması karşısında suç tarihlerinin 26.01.2001, 26.09.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3199, Karar No: 2018/7012, Tarih: 05.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3199 E.  ,  2018/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Başkanlığı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; Kat mülkiyetine tabi ... caddesi, Ihlamur çıkmazı, Alkan Apartmanı adresinde bulunan ... 1271 ada 106 parseldeki ana gayrimenkulde 1 nolu bağımsız bölümde malik oldukları, ana taşınmazın bağımsız bölümlerinin arsa paylarının tapuya tescili sırasında bağımsız bölümlerin payları ile arsa paylarının oranlı olarak tahsis edilmediği iddia edilerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece; arsa paylarında somut bir arsa payı hatası tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi 2018/929 Esas, 2018/630 Karar sayılı ilamıyla “ Dava konusu taşınmazda kat mülkiyeti kurulduğu tarih olan 1972 yılında bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin ortaya konulduğu, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin açıklanan unsurları ve belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken yanlışlık olduğu bilirkişi raporunda yeterli açıklık bulunduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı yerinde olmadığından HMK 353/1-b/2 maddesi gereğince İstinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacıların açmış olduğu kat mülkiyetine tabi ana taşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile oranlı olarak tahsis edilmemesi nedeniyle düzeltilmesi davasının kabulüne, kat mülkiyetine tabi Kadıköy ilçesi, Bağdat caddesi, Ihlamur çıkmazı, Alkan apartmanı adresinde bulunan Kadıköy Tuğlacıbaşı mahallesi, 1271 ada 106 parseldeki anagayrimenkulde kayıtlı bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine,

Anagayrimenkuldeki arsa paylarının 601 payda üzerinden değerlendirilmesine,

1-Bodrum bağımsız bölüm no:1: 58/601,

2-Zemin bağımsız bölüm no:2: 52/601,

3-Zemin bağımsız bölüm no:3: 53/601,

4-Kat 1 bağımsız bölüm no:4: 71/601,

5-Kat 1 bağımsız bölüm no:5: 73/601,

6-Kat 2 bağımsız bölüm no:6: 71/601,

7-Kat 2 bağımsız bölüm no:7: 73/601,

8-Kat 3 bağımsız bölüm no:8: 74/601,

9-Kat 3 bağımsız bölüm no:9: 76/601 olarak tespitine, bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Genel Başkanlığı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

3-Zemin bağımsız bölüm no:3: 53/601,

4-Kat 1 bağımsız bölüm no:4: 71/601,

5-Kat 1 bağımsız bölüm no:5: 73/601,

6-Kat 2 bağımsız bölüm no:6: 71/601,

7-Kat 2 bağımsız bölüm no:7: 73/601,

8-Kat 3 bağımsız bölüm no:8: 74/601,

9-Kat 3 bağımsız bölüm no:9: 76/601 olarak tespitine, bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Genel Başkanlığı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin kurulduğu 19.12.1972 tarihinde; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.