muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1072, Karar No: 2025/1327, Tarih: 13.03.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı, bu nedenle Yerel Mahkemenin hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olduğu, buna karşılık eldeki davanın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu ve kayıt maliki aleyhine açılmasının gerekli ve yeterli olduğu, yargılama sırasında davanın tarafı olmayan Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Bozova Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesinin adı geçenlere taraf sıfatı kazandırmayacağı, bu kapsamda Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... yönünden davada taraf olmadıkları gerekçesiyle haklarında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı Hazine yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... hakkında ise davaya taraf olmadıkları nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın yıllarca davacı ve ataları tarafından kullanılıp imar-ihya edilmesine karşılık Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğunun tespit edildiğini, dava konusu taşınmaz hakkında yapılan kadastro tespitine davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine Kadastro Mahkemesinin kararının kesinleşmesiyle dava konusu taşınmazın tescil edildiğini ancak tescil kararının davacıya tebliğ edilmediğini ve usulünce ilan edilmediğini, tebliğ ve ilan edilmeyen karardan davacının haberdar olmadığını, bu nedenle hak düşürücü sürenin uygulanma olanağı bulunmadığını, Karaköprü Belediye Başkanlığına yönelik bir dava bulunmamasına karşın adı geçen davalının davaya dahil edilmesinin taraf sıfatı kazandırmayacağını bu kapsamda bu davalı açısından da karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, husumet nedeniyle ret kararı verilen Karaköprü Belediye Başkanlığı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin de isabetsiz olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Kadastro çalışmaları sonucunda Şanlıurfa ili, Bozova ilçesi ... Mahallesinde kain 4 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit edildiği, kadastro tespitinin 16.05.1995 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 14.06.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14423, Karar No: 2012/23288, Tarih: 11.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/14423 E.  ,  2012/23288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay öncesinde sanığın, yakınana 3 adet dairenin doğalgaz tesisat işini yaptırıp ödemesini de yaptığı, ancak döşenen boruların yeterli nitelikte olmaması ve evin ısınmaması nedeniyle yakınanla bağlantıya geçerek gerekli düzeltmelerin yapılmasını istemesine rağmen, yakınanın sanığı sürekli oyalayarak yükümlülüğünü yerine getirmediği, bunun üzerine olay günü yakınanın başka bir iş nedeniyle sanığın oturduğu binaya geldiğini gören yakınanın, sanığı önce işyerine çağırdığı, burada aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığı bıçakla tehdit ederek bedel kısmı boş bırakılan bir senet alıp, üç gün içerisinde evindeki eksikliği gidermezse senedin üzerine yüksek bir meblağ yazarak icraya vereceğini söyleyerek tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, yakınanın sanığı yaptırdığı işin karşılığı olarak beklediği hizmetin yerine getirilmemesi nedeniyle duyduğu kızgınlıkla bedel kısmı boş bırakılan senedi bıçakla tehdit etmek suretiyle yakınana imzalattığı olayın hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturduğu, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 106/2-a maddesiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8741, Karar No: 2011/1818, Tarih: 03.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/8741 E.  ,  2011/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Denizli 2.İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/554-575 sayılı dosyasından verilen kararın davacı 3.kişi ... Basma ve Boya San. AŞ'ne tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının dosyaya konuması veya tebliğ tarihinin saptanması,

2-Davacı 3.kişi ... Basma ve Boya San AŞ. ile davalı borçlu ... Konf ve Teks. San ve Tic. Ltd. Şti'nin ilk kuruluş tarihlerinden itibaren ortakları, yetkili temsilcileri, merkez ve şube adresleri ile bunlarda meydana gelen değişikliklerin ilgili ticaret sicilden sorulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 3.3..2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2247, Karar No: 2013/6713, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2247 E.  ,  2013/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2012 gün ve 2012/313 Esas, 2012/498 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlınının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 21.06.2012 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi ... Uygulama ve Araştırma Merkezince söz konusu 6 aylık süreden önce 12.11.2012 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 12.12.2012 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırılması yanlış ise de, mahkemenin uygulamasına göre TCK.nın 103/2, 3 ve 4. maddeleriyle hükmolunan ceza miktarı itibarıyla anılan madde ile artırım yapılması mümkün olmadığından sonuca etkili görünmeyen bu husus

bozma nedeni yapılmamıştır.

bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, mağdure ve ailesi ile her gün kızını devam ettiği kreşten alarak kendisi gelene kadar evlerinde bakmaları hususunda anlaştığı ve bu ... karşılığı mağdureye bir miktar para ödediği, aralarındaki bu hizmet ilişkisi nedeniyle mağdurenin evine sık sık gelip giden sanığın, suç tarihinde çocuğunu alırken mağdurenin evde yalnız olduğunu öğrendikten sonra oradan ayrılıp, kısa süre sonra tekrar gelerek nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, aralarındaki hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak atılı suçu işleyen sanık hakkındaki TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması doğru bulunduğundan tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca verilecek cezanın üst haddinin aynı Kanunun 49. maddesi gereğince 20 yıl hapis cezası olduğu, buna göre sanık hakkında TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddelerine göre hükmolunan 27 yıl hapis cezasının 103. maddenin 6. fıkrası ile artırılamayacağı gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanığın cezasının TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrası ile artırılmasına ilişkin bölüm çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12512, Karar No: 2020/6649, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/12512 E.  ,  2020/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin kabulü karşısında; suça sürüklenen çocukların cezalarında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmasına karar verildiği yazılmasına rağmen bu maddeden arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayinleri, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3827, Karar No: 2010/5902, Tarih: 01.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/3827 E.  ,  2010/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Dairemizin 15.10.2009 tarihli kararı ile mahalli mahkemesinden hükmün esasını oluşturan ve kısa kararı da içeren 16.01.2007 tarihli duruşma tutanağına dosya içinde rastlanamadığından varsa eklenerek gönderilmesi istemi üzerine, mahalli mahkemesinin 08.01.2010 tarihli yazısı ile dosyanın uyap kapsamında kayıtlı olmadığı anlaşılıp kalemde yapılan inceleme sonucunda 16.01.2007 tarihli son duruşma zaptına ilişkin evrak bulunamadığından dosyanın bila ikmal iadesi üzerine yapılan incelemede;

CMK'nun 231. maddesi (1) fıkrası kapsamında aynı kanunun 232. maddesinde belirtilen esaslara göre, duruşma tutanağına geçirilen ana çizgileri ile gerekçesi anlatılarak okunan hüküm fıkrası asıl karar olup dosyasında bulunamamakla, mahalli mahkemesince eksiklik de giderilemediğinden bu durum CMUK'nun 308. maddesine açık muhalefet kabul edilmekle taraflara gerekli tebliğat yapılarak 16.01.2007 duruşma tutanağının yeniden ihyası ile CMK'nun 230,231, 232 ve CMUK'nun 308. maddelerine uygun düşecek ve kısa kararı da kapsayacak yeni bir hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3751, Karar No: 2012/701, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3751 E.  ,  2012/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2007 gün ve 2006/371 Esas, 2007/108 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçların 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 04.07.2003'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16805, Karar No: 2019/14373, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16805 E.  ,  2019/14373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminat ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı nedenle sona erdiğini, alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı taraf vekilleri vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmaya ilişkin yapılan hesaplamada davacının 1 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Dosyada dinlenen davacı ve davalı tanıkları toplamda 1,5 saat ara dinlenme yapıldığına ilişkin beyanda bulunmuşlardır. Bu durumda, davacının 1,5 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken 1 saat ara dinlenme yaptığının kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5981, Karar No: 2011/8883, Tarih: 14.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/5981 E.  ,  2011/8883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 gün ve 2007/635-2009/88 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.211 gün ve 2009/7345-2011/518 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı konfeksiyon atölyesinde su basmasıyla oluşan 272.520,24 USD hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalılardan Ekin Proje A.Ş.'nin sıcak su boyleri'nin satın alındığı ve montajını gerçekleştiren şirket, diğer davalı Asil Gıda A.Ş.'nin ise dava konusu olayın meydana geldiği yeri müvekkili sigortalısına kiralayan şirket olduğunu, dava konusu su basması sonucu oluşan hasarla ilgili tespit yaptırıldığını ve ayrıca ekspertiz raporu alındığını, Wiessmann marka kombinin ısı eşanjörünün soğuk su girişine takılan küresel vananın düşük kalitede olması, ayrıca takılırken aşırı sıkılarak kesitinin zayıflatılması nedeniyle bina su sisteminde meydana gelen basınç iniş çıkışlarının oluşturduğu metal yorulması sonucu kırıldığını,davalı kiralayanın kira sözleşmesi hükümleri çeçevesinde sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 286.855,55 USD'nin davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Asil Gıda A.Ş. vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı arasında halen devam eden kira sözleşmesi bulunduğunu, meydana gelen ve hasara yol açan maddi olayda müvekkilinin kiralayan sıfatıyla hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkili şirketin kira sözleşmesi uyarınca mahalline kurduğu iki adet kombi ihtiva eden su ve ısıtma tesisatından kaynaklanan bir hadisenin bulunmadığını, tersine kiracı sigortalının müvekkili şirketin kurduğu tesisata, ilk kira sözleşmesinin yapılmasından sonra 2003 yılında bir boyler (eşanjör) ilave ettirdiğini ve bu konuda müvekkiline de hiçbir bilgi ve haber verilmediğini, olayda esaslı tamirden söz etmeye de imkan bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, kombi ve boylerin Wiessmann marka olduğu, su basmasına neden olan 3/4 İNC vananın yerine yenisinin takıldığı, iki ayrı tesisatın bulunduğu, bunlardan kombi ile boyleri birbirine bağlayan tesisatın çelik borulardan meydana getirildiği ve tekniğine uygun olarak döşenmiş olduğu, buna karşın, boylerden çıkıp bina tesisatına giden ve dönen hattın ise PVC borudan ve özensiz olarak döşendiği, işçilik kalitesinin yetersiz olduğu, hasara sebep