muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/189, Karar No: 2018/3776, Tarih: 22.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/189 E.  ,  2018/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu kabul etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin 23 sendikalı işçi ile birlikte feshedildiğini, işverenin işyerinde sendikal örgütlenmeyi kırmak istediğini, çalıştığı sürece işveren ve işveren vekilleri ile hiçbir sorunu olmadığını, işini en iyi şekilde yaptığını, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirket çalışanlarından bir kısmının Mayıs 2015’de... Gıda İş Sendikasına üye olduğunu, Sendikanın yetki tespitine ilişkin yazısı sonrasında buna itiraz ettiklerini, davanın derdest olduğunu, 09/09/2015 tarihinde toz üretim sahasında arıza olduğunu, davacının çağrılmasına rağmen arızaya müdahale etmediğini, davacının eylem çadırının etrafında görüldüğünü, davacının uyarılara rağmen işini yapmaması nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, feshin sendikal nedenle yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davacının işyerinde 09-10-11.09.2015 tarihlerinde gerçekleşen eyleme rapor alarak ve raporlu olduğu halde eyleme katılarak desteklemesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu

Karara karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

C) İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davacının işyerinde 09-10-11.09.2015 tarihlerinde gerçekleşen eyleme rapor alarak ve raporlu olduğu halde eyleme katılarak desteklemesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu

Karara karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince davacının iş sözleşmesinin toz üretim sahasında arıza meydana geldiğinde çağrıldığı halde mazeret bildirmeden işe girmemesi aynı gece geç saatlerde davacının işyerinde eylem çadırının bulunduğu yerde görülmesi nedeniyle feshedildiği, ancak davacının 09-10.09.2015 tarihlerinde raporlu olduğu doktor raporu olan davacının çağrıldığı işyerine gitmemesinin fesih gerekçesi yapılmayacağı, davacının raporluyken eylem çadırında görülmesi de doktor raporunun geçersiz olduğunu göstermeyeceği, sendika yazı cevapları tanık...’ın beyanı sendikanın yetki almasından sonra sendikaya üye işçilerin işten çıkartılmaları sonucu üye sayısının 73’den 23’e düştüğü olayların kronolojik gelişimi davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini gösterdiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararının ortadan kaldırılarak feshin geçersizliğine ve işe başlatmama tazminatının 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

F) Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

G) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25/6 maddesi uyarınca da “İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği iddiası ile açılacak davada, feshin nedenini ispat yükümlülüğü işverene aittir. Feshin işverenin ileri sürdüğü nedene dayanmadığını iddia eden işçi, feshin sendikal nedene dayandığını ispatla yükümlüdür”.

Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlüdür.

Fesih dışında işverenin sendikal ayrımcılık yaptığı iddiasını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak işçi sendikal ayrımcılık yapıldığını güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren davranışının nedenini ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Sendika özgürlüğü olarak belirtilen sendikaya üye olma ve sendikal faaliyette bulunma hakkı, normatif dayanağını yukarda anılan hükümlerden almaktadır. Sendika özgürlüğü kavramı geniş bir kavram olup, işçinin sendika kurma özgürlüğünü kapsadığı gibi, sendikaya üye olma, üye olmama, üyelikten çekilme ve yasal sınırlar içinde sendikal faaliyetlere katılma özgürlüğünü de içerir. İşverenin fesih hakkını işçinin sendikal hak ve özgürlüklerinden yararlanmasını engellemek amacı ile kullanması fesih hakkının kötüye kullanılmasının en önemli örneğidir (Süzek, S. Fesih hakkının kötüye kullanılması. S:132-139).

Somut uyuşmazlıkta davalı işverenlikte bakım teknisyeni olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 09.09.2015 tarihinde üretim sahasında arıza olduğuna dair yöneticisi tarafından telefonla aranarak arızayı girmek üzere fabrikaya çağrıldığı, arızaya müdahale etmek üzere fabrikaya gideceğini belirtmesine rağmen fabrikaya gitmediği hiçbir mazeret iletmediği aynı saatlerde fabrika önünde çadırda görüldüğü tespit edildiği, bu arızanın altı saatlik üretim operatörünün gece iş görmemesine sebebiyet verdiği ve 9.000 Euro maddi zarara uğrattığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca 14.09.2015 tarihinde feshedilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığı ... ... davacıyı o gün aradığında davacının kendisine fabrikaya gideceğini söylediğini ancak gitmediğini bunu sabah öğrendiğini, davacının kendisine rahatsızlığından bahsetmediğini, bahsetseydi diğer bakımcı arkadaşların bir tanesini arayıp görevlendirebileceğini ancak bildirmediği için diğer bakımcı arkadaşlar ile görüşmediğini, gece davacıyı aradığında nerede olduğu konusunda bir şey söylemediğini ancak savunma istendiğinde o gece işyerinde sendikaya üye olan işçilerin işi bırakma eylemi nedeniyle işyeri dışında arabada bulunduğunu ifade ettiğini o gece işyerinin dışında kapının önünde olup olmadığı konusunda görgüye dayalı bir bilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Dosyaya davacı 09.09.2015 ve 10.09.2015 tarihlerinde rahatsız olduğuna ilişkin doktor raporu sunmuş, ayrıca o gün arandığında nöbetin kendisinde olmadığını rahatsız olduğundan gelemeyeceğini, başka bir bakım teknisyeninin görevlendirilmesini istediğini belirtmiştir. Ancak davacı tanığı ... o gün davacının nöbetçi olduğunu doğrulamaktadır.

Dosyaya davacı 09.09.2015 ve 10.09.2015 tarihlerinde rahatsız olduğuna ilişkin doktor raporu sunmuş, ayrıca o gün arandığında nöbetin kendisinde olmadığını rahatsız olduğundan gelemeyeceğini, başka bir bakım teknisyeninin görevlendirilmesini istediğini belirtmiştir. Ancak davacı tanığı ... o gün davacının nöbetçi olduğunu doğrulamaktadır.

Olay günü davacının bir arıza nedeniyle arandığı hususu davacının kendi beyanıyla da doğrulanmaktadır. Ancak rahatsızlığı rahatsızlığına ilişkin doktor raporunun bulunduğu, davacının rahatsızlığı sebebiyle arızaya müdahale edemediğinden bunun fesih haklı ve geçerli bir neden teşkil etmeyeceği, ayrıca davacının diğer işçilerle eyleme katıldığı ifade edilmekteyse de bunun somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı davacının isminin eyleme ilişkin tutanaklarda da yer almadığı, davacı tarafından da işçilerle eyleme katıldığı konusunda bir iddia olmadığı anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığı yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararı isabetlidir. Ancak her ne kadar feshin sendikal nedene dayandığı ifade edilmekteyse de sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçiler ... ve ...’un açtıkları işe iade davalarında Dairemizce feshin haklı nedene dayandığının kabul edildiği, ayrıca bu işçilerin işten çıkarmalarını protesto amacıyla eylem yapan işçilerin sendikal nedenle işten çıkarıldıkları iddiasıyla açılan ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda Dairemizce feshin geçerli nedene dayandığının kabul edildiği, buna göre davacının iş sözleşmesinin sendikal nedene dayalı olarak feshedildiğinin söylenemeyeceği, bunun somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken ayrıca feshin sendikal nedene dayandığı yönündeki gerekçe hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 35.90 TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 31.40 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 4.50 TL. karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 274,00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Alınması gereken 35.90 TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 31.40 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 4.50 TL. karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 274,00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine,kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak oybirliği ile 22/02/2018 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2144, Karar No: 2019/5884, Tarih: 18.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/2144 E.  ,  2019/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan,

1-Hükme "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

2-Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünden, tasfiyeye ilişkin kısmın çıkarılması,

Başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 18/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Gümrük kaçakçılığı suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sayın çoğunluğun onama kararına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanının sağlanması bakımından, suçtan doğan zararın sanığa bildilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara toplam yanlızca 78 pakettir. Miktar itibarıyla önemli bir değere ulaşmayacak gümrüklenmiş değerin miktarını sanık bilse, ödeme durumunda sağlayacağı hukuki fayda gözetildiğinde muhtemelen ödemede bulunucaktır.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

TCK'nun 4. maddesinde düzenlenen, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağına ilişkin düzenleme, ceza normu düzenleyen maddelerle ilgilidir. Yani sanık işlemiş olduğu fiilin kanunlarda suç olarak düzenlenmiş olduğunu bilmediğini mazeret olarak ileri süremeyecektir.

Etkin pişmanlık hükmü ceza düzenleyen bir norm olmayıp, sanığa bir hak sağlayan, meydana getirmiş olduğu zararı gidermek suretiyle, sonuçları itibariyle onarıcı adaletin sağlanmasını sağlayan, fert ve toplum/devlet bakımından faydalı sonuç doğuran bir müessesedir.

Yasada zarar miktarının sanığa bildirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması, yargı makamlarına zararı bildirmeme keyfiyeti sunmaz, aksine Cumhuriyet savcısı soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık için yatırması gereken zararın miktarını belirterek bu hakkını hatırlatmalı, soruşturma aşamasında bu gerçekleşmemişse kovuşturma aşamasında hakim tarafından bu eksiklik giderilmelidir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfu değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da bulunan gümrük kaçakçılığı suçundan zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünebilecek sosyal guruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36/1. maddesindeki düzenlemenin gereği ve Ceza Muhakemeleri Kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına ne denli önem verildiği, sanığın savunma hakkının her konuda maddi ve manevi olarak teminat altına alınmaya çalışıldığı açıktır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36/1. maddesindeki düzenlemenin gereği ve Ceza Muhakemeleri Kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına ne denli önem verildiği, sanığın savunma hakkının her konuda maddi ve manevi olarak teminat altına alınmaya çalışıldığı açıktır.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma hakkı bulunduğu hatırlatılması, bilmesi çoğu zaman mümkün olmayan gümrüklenmiş değerin iki mislinin rakam olarak bildirilmesi adil yargılama hakkının da gereğidir.

Belirttiğim sebeplerle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi bakımından sanığa kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerinin iki mislinin bildirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kurulan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum.

...

Muhalif Üye

KARŞI OY

Dairemizin 26/02/2019 tarih ve 2019/1586 Esas, 2019/4829 Karar sayılı karşı oy yazımızda gerekçeleri ayrıntılı olarak belirtildiği üzere;

Hukuk devletinde asıl olan adil yargılanma hakkı çerçevesinde sanığa haklarını öğretme yükümlülüğünün adli makamlarca usulüne uygun şekilde yerine getirilmesidir. Bu bağlamda, somut uyuşmazlıkta, sanığa ele geçen gümrük kaçağı eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma imkanı bulunduğunun mahkemece usulüne göre açıklanması, sanığa haklarının öğretilmesi gereklidir.

Eğer sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulansa idi; fiiline uyan 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 5/2. maddeleri gereğince hükmolunacak ceza, hükmün açıklanmasının ertelenmesi veya hapis cezasının ertelenmesi gibi lehe hükümlerin uygulanması sonucuna varılmasını sağlayabilecek idi. Açıklanan sebeplerle, sanığa haklarının adli makamlarca usulünce öğretilmesi gereklidir. Bu bağlamda dosya içinde yer alan ve davanın tarafı Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen KEMT varakasından sanığın eşya değerini bilebileceği ve isterse bu değerin iki katını ödeyerek etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabileceği şeklindeki bir düşünceyi adil yargılanma hakkı ile bağdaştırmak güç gözükmektedir.

Açıklanan sebeplerle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Dr. ...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2010/13720, Karar No: 2011/3753, Tarih: 01.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13720 E.  ,  2011/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.01.2008 gün ve 2005/795-2008/20 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.05.2010 gün ve 2008/9297-2010/4971 sayılı kararı aleyhinde davacı-k.davalı ....Yat.San.ve Tic.A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (birleşen davada davalı) vekili, müvekkilinin HOTEL LA MER unvanlı turistik tesisin sahibi olduğunu, taraflar arasındaki 12.05.2004 ve 05.11.2004 tarihli sözleşmelere istinaden 08.06.2004 ila 31.03.2005 tarihleri arası otelin yiyecek, içecek, house-keeping, enerji yönetimi ve giderleri, havuz bakımı ve işletimi, destek-danışmanlık işlerinin yapılması ile ilgili tüm hizmetlerin ifasının davalı şirket tarafından üstlenildiğini, davalı şirket ile akdolunan ikinci sözleşmenin 31.03.2005 tarihi itibariyle son bulduğunu, fakat davalının yeni döneme ilişkin sözleşme imzalanacağı yönünde müvekkili şirkette uyandırdığı güven nedeniyle müvekkilince 2005 yaz turizm dönemi için sayılan hizmetlerin alınması bakımından yeni bir firma arayışına gidilmediğini, davalı şirketin yeni sözleşme imzalanması için çok ağır koşullar ileri sürmesi nedeniyle yeni dönem için sözleşmenin imzalanmadığını, davalının 08.06.2005 ve 09.06.2005 tarihlerinde hizmet kesintisine neden olacak şekilde tüm eşya ve personelini otelden çekerek müvekkili şirketi otelde konaklayan turistlere karşı çok zor durumda bıraktığını, müvekkilince turistleri mağdur etmemek ve otelin adının daha fazla karalanmasına engel olmak için yeni bir firmayla çok daha ağır şartlarda sözleşme yapmak zorunda kalındığını, tahliye işlemleri esnasında müvekkili şirkete ait demirbaşların davalı tarafından tam ve eksiksiz olarak teslim edilmediğini, müvekkilinin ticari itibarının da sarsıldığını ileri sürerek toplam (15.000) YTL maddi ve (100.000) YTL manevi zararın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.12.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini toplam (365.219,35) YTL’na yükseltmiş, birleşen davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.