muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4696, Karar No: 2018/8461, Tarih: 20.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/4696 E.  ,  2018/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu şirketin, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı gereğince takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayetin reddine karar verildiği, kararın şikayet eden- borçlu vekili tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 15.02.2017 tarih ve 2017/153 E. - 2017/233 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına davacının şikayetinin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/494 E. ve 01.06.2016 tarihli celse ara kararının "1" nolu bendinde; iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borçlarına kefil olanlar yönünden devam olmak suretiyle 6183 sayılı kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacı şirket hakkında her türlü ihtiyati haciz-ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil, tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla "durdurulmasına" karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda alacaklı, 01.06.2016 tarihli tedbir kararından sonra, 07.06.2016 tarihinde borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatmıştır. ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen tedbir kararı, tüm takip işlemlerinin durdurulmasına ilişkin olup, takip yapılamayacağı öngörülmediğinden ve icra mahkemesincede tedbir kararı yorumlanamayacağından takibin iptali mümkün bulunmamaktadır.

Öte yandan, borçlu vekilinin 12.08.2016 tarihli başvurusu üzerine, icra müdürlüğünce tedbir kararı dikkate alınarak icra takibinin durdurulmasına ve hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Öte yandan, borçlu vekilinin 12.08.2016 tarihli başvurusu üzerine, icra müdürlüğünce tedbir kararı dikkate alınarak icra takibinin durdurulmasına ve hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Dava kambiyo takibinde iflas erteleme tedbir kararı nedeni ile icra takibinin iptali olup Asliye Ticaret Mahkemesi tedbir kararında, takip işlemlerinin durdurulması ara kararına dayalı olarak icra müdürlüğünce takibin durdurulduğu, icra mahkemesince müdürlükçe durma kararı verildiğinden istemin reddine dair kararın istinaf edilmesi üzerine mahkemece ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak takibin iptaline karar verildiği ancak ihtiyati tedbir kararınında takibin iptali yönünde hüküm bulunmadığı müdürlükçe takibin durdurulduğu ilk derece mahkemesi kararının yasaya uygun olması nedeni ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6656, Karar No: 2022/15686, Tarih: 09.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6656 E.  ,  2022/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli, 2020/1013 Esas- 2021/2132 Karar sayılı ilamının davalı idare vekiline 15.12.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalı idare vekilince temyiz başvurusunun 24.12.2021 tarih ve 39792484 sayılı dilekçe ile 27.12.2021 tarihli muhabere evrakı ile yapıldığı ve 27.11.2021 tarihinde İstanbul 4 nolu Mahkemeler Veznesinden 2021/36512 sayılı muhabere evrakı ile 200,00 TL gider avansın yatırıldığının belirtildiği anlaşılmakla;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli, 2020/1013 Esas- 2021/2132 Karar sayılı ilamına karşı davalı idare vekili tarafından verilen 24.12.2021 tarih ve 39792484 sayılı temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihi tespit edilip buna ilişkin belgeler ile 27.12.2021 tarihinde İstanbul 4 nolu Mahkemeler Veznesinden 2021/36512 sayılı muhabere evrakı ile yatırılan 200,00 TL gider avansının temyize konu dosyaya ilişkin olup olmadığı ve yatırılan gider avansının eldeki dosyada kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek bu husustaki bilgi ve belgeler dosya arasına alındıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11379, Karar No: 2010/898, Tarih: 28.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11379 E.  ,  2010/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2007 gün ve 2006/354-2007/223 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.06.2009 gün ve 2009/2252 - 2009/6614 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kooperatifin daha önce yapı kooperatifi iken işletme kooperatifine dönüştüğünü, müvekkilinin kooperatifte bir taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmazın su basmanı seviyesindeyken müvekkiline teslim edildiğini, ancak projeye ve fenne uygun olmaması nedeniyle yıkılıp yeniden yapılmasının gerektiği, müvekkilinin zararı nedeniyle açılan kısmi davada zarar miktarının belirlenerek hüküm altına alındığını ileri sürerek, kalan kısım olan 17.932 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararı 1994 yılında öğrendiğini, ek davanın zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının zararının açılan kısmi davada belirlenmiş olduğu, yapılan imalat hatasının zamanla ortaya çıktığı, mahkemece yapılan tespitten itibaren davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmış olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/2252 E- 2009/6614 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8646, Karar No: 2022/22585, Tarih: 15.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8646 E.  ,  2022/22585 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/03/2021 tarihli ve 2021/17945 soruşturma, 2021/13180 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/05/2021 tarihli ve 2021/2796 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29/04/2022 gün ve 2022/42580 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, ... rumuzlu ...kullanıcısı tarafından yapılan “bu dunyada herşey biter ama şerefsiz bitmez. #..." şeklindeki paylaşımı yaparak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ...isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin f...hesabında; asıl adının ... olduğu, ... Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Yönetimi ve ... Üniversitesi Malzeme Bilimleri ve Tedarik Zinciri Yönetimi bölümlerinden mezun olduğu, .../ ...nda ikamet ettiği, ... ilinde bulunan ... isimli hastanede çalıştığı ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, şüpheli hakkında verilmiş olan bilgilere göre ilgili kurum ve kuruluşlarla yazışma yapılarak gerekli araştırma yapılmadan, Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ..., ..., ... gibi sosyal paylaşım siteleri üzerinden işlenen suçlar nedeniyle yapılan şikayetler üzerine başlatılan soruşturmalarda Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlükleriyle yapılan yazışmalar neticesinde dosyaya sunulan araştırma ve tespit raporlarından açık kaynaklar kullanılarak yapılan araştırmalarda şüphelilerin tespit edilemediği, Türkiye Cumhuriyet Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 10/07/2013 tarihli Uluslararası Ceza İstinabe ve Tebligat Konulu genelgesinin bazı devletlere yapılacak adli yardımlaşma taleplerinde dikkate alınması gereken hususlar üst başlığı altında Amerika Birleşik Devletleri ile yapılacak olan yazışmaları, istinabe ve tebligatları değişik suçlar açısından düzenlendiği, merkezi ABD'de yer aldığından ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... gibi yer sağlayıcı şirketlerce verilen kullanıcı hesapları veya servisler kullanılarak işlenen suçlarda IP veya trafik kayıtlarının teminine yönelik ceza istinabe taleplerinde ABD adli makamları yetkili olduğu vurgulanmakta, talep konusu suç, anılan firmaların başka bir ülkede yer alan şubesi, temsilciliği veya reklam işlemi idare etmek için kurulmuş yan kuruluşu üzerinden işlenmiş olsa dahi IP kayıtları veya trafik kayıtlarının yalnızca firmanın merkezi tarafından verilebileceğinin belirtildiği, bu nedenle adı geçen yer sağlayıcı şirketçe verilen kullanıcı hesapları veya servisleri kullanarak işlenen suçlarda erişim sağladıkları IP adres kayıtları, yurt dışı kaynaklı sunucularda tutulduğundan şüphelilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin mümkün olmadığı,adı geçen sosyal medya platformuna ait şirketin yabancı kanunlara tabi olmasından ötürü kullanıcıları hakkında bilgi vermediği hususunun birçok nevi soruşturmadan anlaşıldığı, bu minvalde yeni delillere ulaşmanın teknik ve hukuki bakımından imkanının bulunmadığI, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımınca soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/05/2021 tarihli ve 2021/2796 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/05/2021 tarihli ve 2021/2796 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10879, Karar No: 2010/10577, Tarih: 19.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10879 E.  ,  2010/10577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen 13/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/10/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi, karşı taraftan davalılar vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…10.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…270,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…540,00…” sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…600,00…” ve “…600,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.200,00…” ve “…1.200,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan istek halinde geri verilmesine 19/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.