muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13447, Karar No: 2014/17663, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13447 E.  ,  2014/17663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ... İhsan Kulpedin ile 10.03.2009 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4065, Karar No: 2022/1749, Tarih: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4065 E.  ,  2022/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62/1, 51/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11:30 sıralarında sanık ...’un sevk ve idaresindeki ... plakalı minibüs ile meskun mahal içerisinde, iki yönlü, asfalt sokak üzerinde seyir halinde iken üç yönlü kavşağın bulunduğu sokak kesişimine geldiği sırada, gidiş yönüne göre sağda bulunan sokak istikametinden gelip sola manevra ile dönüş yapmak isteyen ölen ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin sol ön köşe kısmı ile minibüsün sağ ön kapı ve sağ orta kapı kısmından çarpması neticesinde tali kusuru ile ölüme sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8352, Karar No: 2010/4040, Tarih: 07.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8352 E.  ,  2010/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/06/2005 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda tarafların kusur oranları, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 15.000,00 YTL, diğer davacı ... yararına takdir edilen 10.000,00 YTL manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 7.500,00 YTL, diğer davacı ... yararına 7.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…15000…” ve “…10000…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…7.500,00…” ve “…7.500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1485,00-…” ve “…607,50-…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…945,00…” ve“…67,50…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Kabul edilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir edilen 1.800,00 YTL, maddi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir edilen 575,00 YTL olmak üzere toplam 2.375,00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılar ... ile ...'e ödenmesine,” biçimdeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…1.407,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.220,64…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5169, Karar No: 2023/9058, Tarih: 02.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5169 E.  ,  2023/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/122 E., 2022/304 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 13.07.2007 - 09.06.2014 tarihleri arasında Kuruma eksik bildirilen hizmetinin ve prime esas kazançlarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının işyerinde kesintili çalışması bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli 2014/223 Esas 2015/429 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı kuruma bildirilenler dışında davalı işverene ait ...icil numaralı işyerinde 21.11.2007 - 16.01.2008 tarihleri arasında asgari ücretle, ...Deniz Mahs.ve Balık Lokanta İşl.Şirketine ait ... sicil numaralı işyerinde 01.10.2011 - 09.06.2014 tarihleri arasında emsal ücret araştırması ve tanık beyanlarına göre aylık net 300 TL bahşiş de dahil edilerek belirlenen asgari ücretin 1.83 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21 Hukuk Dairesince; hizmet tespiti yönünden, ...icil numaralı ve ... sicil numaralı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; prime esas kazanç tespiti bakımından ise, davacının davalı işyerinde Kuruma bildirilen ücretin üzerinde bir ücretle çalıştığına dair yazılı delil bulunup bulunmadığını araştırmak ve sonucuna göre karar vermek gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli 2018/6 Esas 2022/106 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalı Kuruma bildirilenler dışında davalı işverene ait 1053879.34.09 sicil numaralı işyerinde, 13.07.2007 - 14.09.2007 tarihleri arasında yasal asgari ücret ile, 21.11.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında 40 gün günlük 19,50 TL kazanç ile, 01.01.2008 - 16.01.2008 tarihleri arasında 16 gün günlük 20,28 TL kazanç ile hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, davacının diğer taleplerinin reddine

karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece; davacının 21.11.2007 - 16.01.2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine dair ilk hükmün, davacı tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle, davalılar yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden, davacının 13.07.2007 - 16.01.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespiti yönünde hüküm tesisinin isabetsiz olduğu belirtilerek hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı kuruma bildirilenler dışında davalı işverene ait 1053879.34.09 sicil numaralı işyerinde, 21.11.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında 40 gün günlük 19,50 TL kazanç ile 01.01.2008 - 16.01.2008 tarihleri arasında 16 gün günlük 20,28 TL kazanç ile hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ...Ltd.Şti vekili, hak düşürücü süre dikkate alınmadan ve yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, kurum kayıtlarında ... sicil numaralı işyerinin davalı şirket adına kayıtlı olduğu,...icil numaralı işyerinin ise davalı ... adına kayıtlı olduğu, şirket aleyhine açılan davanın kabul veya reddine dair bir hüküm kurulması ve şirket açısından davanın husumetten reddine karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı Kurum vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 506 sayılı Kanunun 77 ve 79/10 madde hükümleri 5510 sayılı Kanun'un 80 ve 86/9 uncu madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki parafrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamından davacının 14.09.2007-20.11.2007 ve 17.01.2008-11.06.2014 tarihleri arası çalışmasının ... sicil numaralı ...Deniz Mahs.Ltd.Şti işyerinden kuruma bildirilmiş olması ve dinlenen bordro tanıklarının çalışmalarının bildirildiği işyeri sicil numarasının da ... olması dikkate alınarak, davacının çalışmasının ... sicil numaralı işyerinden tesciline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan ilk derece mahkeme kararının hüküm fıkrasında "1053879.34. sicil numaralı işyerinde" ibaresinin tamamen silinerek yerine; " ... sicil numaralı işyerinde" yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3043, Karar No: 2017/8315, Tarih: 02.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3043 E.  ,  2017/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 28/12/2010 tarih 2009/121 esas, 2010/157 karar sayılı ilamda TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın 4 yıl 6 ay olduğu, söz konusu kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği, dosyada yeni bir durum ve delilin de ortaya çıkmamasına rağmen, temel cezanın bozma ilamı sonrası 5 yıl olarak belirlenmesi,

2- TCK'nın 22/3. maddesinde "Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi hâlinde bilinçli taksir vardır; bu hâlde taksirli suça ilişkin ceza üçte birden yarısına kadar artırılır." açık hükmüne rağmen, mahkemece sanık hakkında TCK.85/2. maddesine göre belirlenen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılması,

3- "Meydana gelen olayda, sanığın eşi, kardeşi ve kardeşinin eşinin ölmesi, sanık için meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, sanığın münhasıran kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğu, eylemin bilinçli taksirle gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin 2. cümlesinin ailenin tüm fertlerinin olay nedeniyle hayatlarını kaybettiği bu durumun sanık açısından yarattığı ağır sonuç nazara alınmak suretiyle en üst sınırdan indirimi gerektiğinin uygulamada gözetilmesinde zorunluluk bulunması" şeklindeki bozma ilamı dikkate alınmadan, sanığın cezasından TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.