muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1599, Karar No: 2012/7347, Tarih: 11.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1599 E.  ,  2012/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sınırlandırmanın iptali ve tescil

... ile Hazine ve Akıncı Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının kabulüne dair Mutki Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.11.2011 gün ve 28/157 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında mera niteliğiyle tespit ve tescil edilen taşınmazların atalarından kendisine kaldığını açıklayarak ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek 115 ada 26 parsel ve 116 ada 1 nolu parselin tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi kadastro tespitlerinin doğru olduğunu davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliğine dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edilmiş köy tüzel kişiliği temsilcisi kendisine yetki verilen Niyazi Birlik duruşmaya katılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 115 ada 26 parsel ile 116 ada 1 nolu parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirilmiştir. 115 ada 26 ve 116 ada 1 nolu parsellerin: senetsizden, mera niteliğiyle, 29.06.2006 tarihinde, orta malı olarak, tespitlerinin yapıldığı ve itirazsız olarak 18.10.2006 tarihinde kesinleştirildikleri görülmüştür.

Mahallinde keşif yapılmıştır. Mahkemenin gözlemine göre her iki parselin keşif tarihi itibariyle üzerinin yeşil otlarla kaplı olduğu, yonca ekili bulunduğu, eğiminin % 45 civarında olduğu, yol genişletme çalışmaları nedeniyle teraslama ve hafriyat yapıldığı, taşınmazların yabancı ot ve çayırlarla örtülü bulunduğunun belirlendiği anlaşılmıştır. Komşu köylerden belirlenen üç yerel bilirkişi ortak beyanlarında özetle; dava konusu yerlerin davacıya atalarından kaldığını, yonca tarımı yapılarak ve hayvan otlatılarak zilyetliğin devam ettiğini açıklamışlardır. Davacı tanığı ise, bu yerin babası tarafından davacıya bağışlandığını söylemiştir. Keşifte görevlendirilen ziraat ve jeolog bilirkişiler: dosyaya sunmuş oldukları ortak raporlarında özetle; dava konusu yerin toprak muhafaza ve orman alanı muhafaza karakteri taşıdığının görüldüğünü, yabancı otlarla kaplı olduğunu, eğiminin % 40-45 civarında bir kısım yerde ise % 30-35 civarında olduğunu, taşınmazın üst tabakasında taşlılık seyrek ise de alt tabakalara doğru gidildikçe artış gösterdiğini açıklamışlardır.

Orman Yüksek Mühendisi raporunda: dava konusu yerlerin sürülmemiş ve işlenmemiş olduğunu, yonca, çayır ve yabani otlarla kaplı bulunduğunu, yol genişleme çalışmaları nedeniyle teraslama yapılıp hafriyat alındığını eğimin % 30 - 35 civarında bulunduğunu, eski memleket haritasında orman sayılmayan alanda kaldığını, orman amenajman planında çok bozuk meşe baltalığı ve orman toprağı vasfındaki alanlar içerisinde bulunduğunu, 3116 sayılı Kanuna göre orman sayılmayan alanlardan olduğunu rapor etmiştir. Komşu parsellere ilişkin kadastro tutanakları getirtilmiştir. Senetsizden tespitlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu köyde İl Tarım Müdürlüğünün mera çalışmaları yaptığı ve 25.07.2008 tarihinde mera çalışmalarının kesinleştirildiği bildirilmiştir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisindedir.

Uyuşmazlık kadastro çalışmaları sırasında mera niteliğiyle orta malı olarak tespit ve tescil edilen taşınmazların kadastrodan önceki eklemeli zilyetlik nedeniyle iktisap edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Gerek dinlenen yerel bilirkişiler, gerekse davacı tanığı zilyetlik konusunda ortak beyanlarda bulunmuş iseler de, özellikle keşifte görevlendirilen uzman bilirkişilerin dosyada mevcut raporları kapsamlarına göre dava konusu taşınmazların hiçbir zaman ekilip sürülmediği yabani otlarla kaplı olduğu dosya kapsamıyla sabittir. Bundan ayrı, dava konusu taşınmazların eğim durumu, hiç ekilip sürülmemesi sebebi ve yabani otlarla kaplı bulunması ve bu halleriyle mera özelliğini taşımaları nedeniyle zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün olmayan yerlerden olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken maddi olay ve hukuki nitelemeyle delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4121, Karar No: 2024/9493, Tarih: 03.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4121 E.  ,  2024/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/167 Esas, 2023/175 Karar

DAVA TARİHİ : 23.01.2019

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, Gebze ilçesi, Yağcılar köyü 195 ada 130 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; niteliği gereği taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi gerektiğini, acele el koyma dosyasındaki bedelin son derece düşük olduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2019 tarihli ve 2019/207 Esas, 2019/157 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2020 tarihli ve 2020/78 Esas, 2020/368 Karar sayılı kararı ile belediye yazı cevabına göre uygulama imar planında olmayan, etrafında yapılaşma bulunmayan ve iskana yasaklı alanda olan dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde kabul edilmesinin yerinde olduğu, buna göre arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların niteliği ve konumuna göre kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, bilirkişi kurulunun kanuna uygun olarak oluşturulduğu, belirlenen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, raporun ürün münavebe listesine uygun şekilde hazırlandığı kanaatine varılmakla Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının %40 olacağı düşünülmeden, daha az oranda objektif değer artışı ilave etmek suretiyle aza hükmedilmesi, doğru olmadığı gibi kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesi kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2021/168 Esas, 2022/43 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile bozma öncesinde dava konusu taşınmazın bedeli tespit edilirken değerlendirme tarihi itibarıyla belirlenen net gelir ve kapitalizasyon faiz oranı uygun görülerek yalnızca dava konusu taşınmazın özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının %40 olması gerektiği yönünde İlk Derece Mahkemesi kararının bozulduğu ve Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde net gelirin yükseltilip kapitalizasyon faiz oranının da %4 alınmak suretiyle fazla bedel tespit edilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; objektif değer artışı oranının yüksek olduğunu, resmi verilere uyulmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, objektif değer artış oranının düşük, kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını, emsal kararlara uyulmadığını, kamulaştırmadan arta kalan kısım için değer düşüklüğü belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35992, Karar No: 2020/8604, Tarih: 22.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/35992 E.  ,  2020/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar .... ve ....’ın olay tarihinde katılan ile .... plakalı aracını 4.250 TL'ye alma konusunda anlaştıkları, katılana kapora olarak 500 TL para verdikleri, noter işleminden sonra geri kalan paranın nakit olarak ödenmesi konusunda anlaştıkları, sanık ...'yi sanık ...'ın halası olarak tanıtarak bu aracı .... üzerine almak istediklerini söyledikleri, 13/03/2012 tarihinde noterde satışın diğer sanık ... üzerine yapıldığı, sanıkların noter işlemi bittikten sonra sanık ...'ın babasının trafik kazası geçirmesi nedeni ile para gönderemediğini mazeret göstererek geri kalan parayı katılana ödemedikleri, bunun üzerine sanık ...'ın katılana 14/03/2012 vade tarihli 3.750 TL miktarlı bono verdiği, ancak sanıkların parayı ödemedikleri gibi aracın 15/03/2012 tarihinde üçüncü bir kişiye satıldığı, sanıkların bu şekilde atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı ile dosya kapsamından sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hileli söz ve davranışlarla suça konu aracın noterden satışını aldıktan sonra bedelini ödemedikleri, sanıkların bu şekilde atılı basit dolandırıcılık suçundan 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınmış olması da göz önünde bulundurularak mahkumiyetlerine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15772, Karar No: 2015/11306, Tarih: 13.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15772 E.  ,  2015/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2012/217-2014/427

Davacı D.. S.. vekili Avukat Gökhan tarafından, davalılar T.Gazete Dergi Basım A.Ş. ve diğeri aleyhine 02/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı T. Gazete Dergi Basım A.Ş. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalı ve davacı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/10/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı T. Gazete Dergi Basım A.Ş. vekili Avukat Cem geldi. Karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, haberin veriliş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenle reddine ve davalı T. Gazete Dergi Basım A.Ş. yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19282, Karar No: 2015/3168, Tarih: 02.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19282 E.  ,  2015/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/558 Karar no:2014/172

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın eş yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.03.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/12226, Karar No: 2023/19476, Tarih: 06.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12226 E.  ,  2023/19476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/766 E., 2015/690 K.

SUÇ : Hayasızca hareketler

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, hakkında verilen kararın hukuka aykırı olduğu, lehe olan hükümlerin uygulanmadığı bu nedenlerle hakkında verilen hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde otostop yapan bayanların olduğu ve buldukları müşterilerle ara sokaklarda cinsel ilişkiye girdiklerine dair yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerinin yaptığı izleme neticesinde, sanığın kullandığı araç ile yol kenarında bekleyen inceleme dışı sanık S.A.'nın yanında durduğu ve kısa bir süre konuştuktan sonra aracını ara sokağa park ettiği, kolluk görevlilerinin bir süre bekledikten sonra aracın yanına yaklaştıklarında sanığın ve inceleme dışı S.A.'nın minibüsün ön koltuğunda giysilerin alt kısımları tamamen çıkarılmış vaziyette cinsel ilişki halinde olduklarının ve minibüsün park ettiği alanın sokak üzerinden alenen görülebildiğinin tespit edildiğinden bahisle hayasızca hareketler suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın savunması, olay yeri tespit tutanağı ve fotoğrafları ile tüm dosya kapsamından sanığın iki bina arasındaki sokakta iş yeri ve yerleşim yerlerinin hemen bitişiğinde park ettikleri araç içerisinde cinsel ilişkiye girmek suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE