muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25133, Karar No: 2014/25387, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25133 E.  ,  2014/25387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13391 Esas, 2014/14458 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8489, Karar No: 2023/9092, Tarih: 03.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8489 E.  ,  2023/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/544 E., 2023/67 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işyerinde çıraklık süresinin bitimi olan 15.8.1986 tarihi sonrasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa (5510 S.K. 4/1-a md) kapsamında tüm sigorta kollarına tabi olarak geçtiğinin tespiti ile Kuruma bildirilip sonrasında iptal edilen 1986/2-3.dönemler ile 1987/1-2. dönemlere ait eksik bildirilen hizmet sürelerinin tespitini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çırak olduğu tarihler bildirilmediğinden, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talep tarihlerinde kesintisiz çalıştığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.12.2016 tarihli ve 2016/91 - 2016/566 E.K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi üzerine, davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi üzerine, davalı vekili ve fer'i müdahil SGK vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 18.10.2018 günlü ve 2017/6444 - 2018/7612 E.K. sayılı kararı ile somut olayda, davacının çıraklık eğitimine ilişkin tüm bilgi ve belgeler istenmeksizin, ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız bordro tanıkları dinlenmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verildiği belirtilerek, yapılacak işin, davacıya ait çıraklık sözleşmesi ile kalfalık belgesini ilgili Mesleki Eğitim Merkez Müdürlüğünden istemek, ayrıca davacının çıraklığa başlama ve bitirme tarihleri, teorik eğitiminin ne zaman bittiği ve kalfalık belgesini almaya ne zaman hak kazandığını sormak, davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarının tamamını getirtmek, bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunlardan davacı ile davalı işyerinde aynı birimde çalışanların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve çıraklık döneminin ne zaman bitip üretime yönelik çalışmasının ne zaman başladığı ile gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğuna işaret edilerek hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2018/544 - 2023/67 E.K. sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılamada, bordro tanıkları dinlenmiş, Bornova Kaymakamlığı Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğünün 11.03.2019 tarih ve 5154946 sayılı yazı içeriğinde, "Yukarıda açık kimliği yazılı olan ..., Tesviyecilik meslek dalında 15.08.1983 tarihinde... San. Tic. A.Ş. ile sözleşme hazırlayarak 2089 sayılı Çırak-Kalfa, Usta Kanuna göre kayıt olmuş ve sigorta primleri kanun gereği işyeri tarafından yatırılması gerekmektedir. 19.06.1986 yılında 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunun yürürlüğe girmesi ve uygulamanın merkezimizde başlaması ile çıraklık sigorta primleri Devlet tarafından ödenmiştir. İlgili 01.11.1987 tarihinde eğitimini tamamlamıştır" bilgisine yer verilmiş olup, tesviyecilik meslek dalında çıraklık eğitim süresinin 4 yıl olduğu hususu ile yazılı ve resmi belgelerin aksinin eşdeğer kanıtlarla kanıtlanması gereği göz önünde tutularak bu yönde bir kanıt sunulmadığı anlaşılmakla, ayrıca 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Kanunu'nun 16. maddesine göre, reşit olması halinde dahi çıraklık sözleşmesinin devam edeceğine ilişkin hüküm nedeniyle, mevzuata uygun biçimde başlamış olan çıraklık eğitimi bitmeden 18 yaşının ikmal edilmiş olmasının çıraklık statüsü üzerinde etkili olmadığı yönüne ilişkin maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemece yanılgılı ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini, dinlenen tanıkların davacının ilk önce çırak sonrasında işçi olarak çalıştığını beyan ettiklerini, davacı ile aynı işyeri ve aynı konumda çalışanlarca açılan davalarda kabul kararlarının verildiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, davalı işyerinde 1986/2-3. dönemleri ile 1987/1-2. dönemlerine ait eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, davacının, davalı işyerinde 1986/2-3. dönemleri ile 1987/1-2. dönemlerine ait eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14490, Karar No: 2010/2277, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/14490 E.  ,  2010/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı Kurum, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve masrafın %65 kusur farkının 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi İptal Kararı resen gözetilerek yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da, aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı,fiili ödeme miktarından düşük

.....

ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı, ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, masrafın %65 kusur farkının, istek gibi tahsiline dair hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, ilk rücuda, davalı işverenin 10. madde kapsamında kusur oranının %75 olarak saptanıp gelir ve geçici iş göremezlik ödeneğinin %10’unun hüküm altına alınması gözetilerek, ilk peşin gelirin %65 kusur farkı karşılığının 28.303,99 TL olması ve bu davada 24.350,88 TL’nin talep edilmesi karşısında, talep gibi, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı mahsup ve belirlemeyle 23.393,42 TL’nin tahsiliyle noksan rücu alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ancak, ilk rücuda, davalı işverenin 10. madde kapsamında kusur oranının %75 olarak saptanıp gelir ve geçici iş göremezlik ödeneğinin %10’unun hüküm altına alınması gözetilerek, ilk peşin gelirin %65 kusur farkı karşılığının 28.303,99 TL olması ve bu davada 24.350,88 TL’nin talep edilmesi karşısında, talep gibi, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı mahsup ve belirlemeyle 23.393,42 TL’nin tahsiliyle noksan rücu alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının, ikinci bendinin ilk satırında yer alan “23.393,42” rakamlarının silinerek, yerine, “24.350,88” rakamlarının yazılmasına, harcı düzenleyen bentte yer alan “1.296,93” rakamlarının silinerek, yerine, “1.348,63” rakamlarının yazılmasına, vekalet ücretini düzenleyen bentte yer alan “2.701.70” rakamlarının silinerek, yerine, “2.797,46” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/13046, Karar No: 2014/1925, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13046 E.  ,  2014/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/106370

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2009

NUMARASI : 2009/470 (E) ve 2009/590 (K)

SANIK : U.. K.., K.. A..

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Polis memurları tarafından düzenlenen 16.05.2009 tarihli tutanakta, "Haber merkezinin Bade Sokakta hırsızlık amaçlı şahıslar olduğunu bildirmesi üzerine belirtilen adrese gidildiğinde, ara sokaklarda yapılan kontrollerde şüpheli iki şahsa rastlandığı, dur ikazına rağmen durmayarak kaçtıkları ve kovalamaca sonucu yakınana ait eşyalarla birlikte yakalandıklarının...." bildirilmesi, kesintisiz takibin bulunmaması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıkların adli sicil kayıtlarındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, çalınan eşyaların polis tarafından iade edilmiş olması nedeniyle giderilebilecek maddi bir zararın bulunmaması, konut dokunulmazlığını bozma suçunun ise zarar doğurmaya elverişli suçlardan bulunmaması, hükümde sanıkların duruşmalardaki tutum ve davranışları ile kişiliklerine ilişkin olumsuz bir değerlendirmenin yapılmamış olması karşısında; hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-5237 Sayılı TCK'nın 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasında yazılı tüm hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken yalnızca "53/1-a ve b maddelerindeki güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına" karar verilmesi,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMK'nın 326/2.maddesi uyarınca sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden birlikte tahsiline karar verilmesi,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMK'nın 326/2.maddesi uyarınca sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden birlikte tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bir ve iki numaralı bozma nedenleri yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6269, Karar No: 2010/505, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6269 E.  ,  2010/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ve ... tarafından açılan birleşen dava alacak istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne, ... tarafından açılan birleşen davanın reddine karar verilmiş, karar ... ve ... İnş. Taahhüt ve Ticaret Anonim Şirketi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen dosyanın davacısı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde 60.000,00 TL istekte bulunmuş 04.11.2008 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile istediği miktarı 23.379,00 TL daha arttırarak 83.379,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı ... davanın açılmasından önce miktar belirtir ve ödeme ister bir ihtarname ile temerrüde düşürülmediğine göre, faizin 60.000,00 TL yönünden dava tarihinden, ıslah ile arttırılan 23.379,00 TL yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 04.11.2008 tarihinden başlatılması gerekirken, karar altına alınan tüm alacak yönünden faizin dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.

3-Davalı ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Anonim Şirketi’nin temyiz itirazına gelince; davalı şirket temsilcileri cevap dilekçesinde şirketin davacıyla akdî ilişkisinin bulunmadığını savunmuşlardır.

Davacı ile davalı ... İnşaat Taahhüt Ticaret Anonim Şirketi arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacı ..., Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/79 D.iş tesbit dosyasına verdiği tesbit dilekçesinde yüklenici olarak ...’yi göstermiştir. Ödemelerin tamamının ...’ye yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Anonim Şirketinin yüklenici sıfatını almasını sağlayacak herhangi bir yazılı belge dosyada bulunmamaktadır. Davanın niteliği ve miktarı dikkate alındığında, HUMK’nun 288. maddesi uyarınca akdî ilişkinin yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur.

Davalı şirketin davacı iş sahibi ile akdî ilişkisi olduğunu gösterir herhangi bir yazılı belge dosyada bulunmadığı halde, asıl davada şirketin de sorumluluğunu doğuracak nitelikte tahsil kararı verilmesi doğru olmamıştır. Ancak davacı vekili delil dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı tarafa davalı şirket temsilcilerine akdî ilişkinin varlığı konusunda yemin teklif etme hakkının bulunduğunun hatırlatılması gerekir.

Davalı şirketin davacı iş sahibi ile akdî ilişkisi olduğunu gösterir herhangi bir yazılı belge dosyada bulunmadığı halde, asıl davada şirketin de sorumluluğunu doğuracak nitelikte tahsil kararı verilmesi doğru olmamıştır. Ancak davacı vekili delil dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı tarafa davalı şirket temsilcilerine akdî ilişkinin varlığı konusunda yemin teklif etme hakkının bulunduğunun hatırlatılması gerekir.

Yapılacak iş, davacı tarafa davalı ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret A.Ş. temsilcilerine akdî ilişkinin varlığı konusunda yemin teklif etme haklarının bulunduğunun hatırlatılmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp hüküm kurulmasından, faizin de ikinci bendde açıklandığı şekilde dava ve ıslah tarihlerinden başlatılmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalı ...’nin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2.) bent uyarınca ..., (3.) bent uyarınca ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret A.Ş. yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 02.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14171, Karar No: 2011/16532, Tarih: 20.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14171 E.  ,  2011/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.04.2010