muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/880, Karar No: 2020/1380, Tarih: 22.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/880 E.  ,  2020/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2018 tarih ve 2018/8 esas 496 karar sayılı ilamı ile TCK'nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün yerel Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine kaldırılarak; TCK'nin 82/1-a, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl 6ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçu nedeniyle Yalova Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 26/06/2018 tarih ve 2018/8 Esas, 2018/496 Karar sayılı mahkumiyet hükmü sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiş, istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 06/05/2019 tarih ve 2018/2005 Esas, 2019/1283 sayılı Kararlarıyla istinaf başvurusunu kabul ederek yeniden yargılama yapmak suretiyle karar vermiş olduğu hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

Sanık müdafiinin 15 günlük yasal süre içindeki temyiz isteminin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve gerekçeli kararın tebliğini müteakip ek temyiz dilekçesinin de verilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Üye ...’in kararın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 22/06/2020 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY;

Sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesi ile temyiz iradesini gösterdiği bu nedenle sanık müdafiinin temyizi üzerine dosyanın incelenmesi gerekir iken temyiz sebebi bildirilmediğinden bahisle temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2017/7511, Karar No: 2019/3697, Tarih: 24.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7511 E.  ,  2019/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kiralananı 04/06/2014 tarihinde satın aldığını, davalının eski malikle yapmış olduğu sözlü kira sözleşmesi gereğince kiracı olduğunu, davacı ile davalı arasında imzalanmış herhangi bir yazılı kira sözleşmesinin bulunmadığını, davalının kira bedeli olarak aylık 650 TL ödeme yapmakta olduğunu iddia ederek, öncelikle kira başlangıç tarihinin tespitine ve kiralananın mevcut durumu, piyasa rayiçleri dikkate alınarak kira bedelinin aylık 1.200 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, eski malik ile imzalandığını belirttiği yazılı kira sözleşmesini delil olarak sunmuş ve davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yeni malik olup eski malik ile kiracı arasında geçerli kira sözleşmesine dayalı olarak kira bedelinin tespiti davası açmasında hukuki yararı bulunmaktadır. Ancak Türk Borçlar Kanununun (TBK) 345. maddesi uyarınca kira bedelinin tespiti davasında öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin tespiti gerekmektedir. Kira sözleşmesi inkar edilmediği sürece kira başlangıç tarihi her türlü delille ispatlanabilir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddesi uyarınca ispat yükü, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Davacı kira ilişkisinin varlığından hareketle kira parasının tespiti isteminde bulunmuş olup bu açıdan kira ilişkisinin varlığını, kira sözleşmesinin başlangıç tarihini ve aylık kira bedelini ispat külfeti davacıya aittir. Davacı taraf davalı ile aralarında yazılı herhangi bir kira sözleşmesinin

bulunmadığını belirtmiş, davalı ise eski malik ile aralarında imzalandığını ileri sürdüğü kira sözleşmesine dayanmıştır. Buna göre, taraf delillerinin toplanıp değerlendirilmek suretiyle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ön sorun olarak (hadise şeklinde) incelenerek kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin belirlenmesi ve dava tarihi de dikkate alınarak tespiti talep edilen aylık kira bedelinin yapılacak denetim sonucunda tespitine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2742, Karar No: 2020/5210, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2742 E.  ,  2020/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların yetkilisi oldukları ... Plastik Metal Alüminyum Ltd. Şti.’nin 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadıklarını savunması karşısında;

A)Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından,

1-Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

B)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 04.10.2013 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında 2008 takvim yılında "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, düzenleme ve kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19299, Karar No: 2014/7040, Tarih: 24.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19299 E.  ,  2014/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan beraat kararına yönelen katılan ...' ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün  isteme uygun ONANMASINA,

2) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden hakkında kurulan hükme yönelen sanık ...' ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün  isteme uygun ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün  isteme uygun ONANMASINA, 24.02.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18451, Karar No: 2012/45887, Tarih: 14.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18451 E.  ,  2012/45887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Suçun işlendiği saatin 04.00 olması nedeniyle güneşin doğuş saati ve yaz saati uygulaması da nazara alındığında gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Suçun işlendiği saatin 04.00 olması nedeniyle güneşin doğuş saati ve yaz saati uygulaması da nazara alındığında gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılmasına göre, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK.nun 116/4.maddesinin de uygulanması gerektiği ve 116/1. maddesinde hapis cezası öngörüldüğü gözetilmeden 360 gün adli para cezası tayini hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

İddianamede 5237 sayılı TCK.nun 35/2.maddesinin uygulanması talep edilmesine rağmen ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2138, Karar No: 2011/5544, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2138 E.  ,  2011/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 129 ada 237 parsel sayılı 1415,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro Mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş ili, ... İlçesi, ... köyü, 129 ada 237 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu bölmede, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının ... sınırlı olup her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10772, Karar No: 2010/3451, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10772 E.  ,  2010/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kasko sigortacısı olduğu araçta yolcu olan müvekkilinin meydana gelen tek taraflı kazada sürekli işgücü kaybına uğrayacak düzeyde yaralandığını ileri sürerek, 35.998,84 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davacının araç sürücüsü olduğunu ve alkollü olduğunu, zararın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araç sürücüsünün dava dışı ... olduğu, zararın teminat kapsamında olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne 35.998,84 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, davacıya ait araç davalı nezdinde sigortalıdır. Uyuşmazlık araç sürücüsünün kim olduğu ve alkolün kazaya etken olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Kaza sonrasında düzenlenen tutanakta davacı ...'ın aracın sürücüsü olduğu ve direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeniyle kazanın meydana geldiği belirtilmiştir. Tutanak tanıkları, davacı tanıklarının aracı kullanan kişinin dava dışı ... olduğunu beyan etmeleri üzerine tanık olarak dinlenmiş, kaza sonrasında aracın yanında bir kişi olduğunu ve o kişinin aracı kendisinin kullandığını söylediğini, tutanağı buna göre düzenlediklerini beyan etmişlerdir. Dosya kapsamında yer alan davacı anlatımı ve dava dışı ...'ın kaza sırasında yan devrilen araçta hiç yara almadan çıkması ve korktuğu gerekçesi ile olay yerinden ayrıldığına ilişkin ifadeleri inandırıcı bulunmamıştır. Tanık anlatımlarından, araç sürücüsünün davacı ... olduğu, ancak alkollü olması nedeniyle doğru beyanda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, İTÜ yada Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan iki ve trafik uzmanı ile bir nöroloji uzmanının yer aldığı bilirkişi heyetinden, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak zararın teminat kapsamında olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.