muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11595, Karar No: 2009/14104, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11595 E.  ,  2009/14104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11595-2009/14104

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11595-2009/14104

sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman

2008/11595-2009/14104

İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 94.50 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/8122, Karar No: 2010/2453, Tarih: 11.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/8122 E.  ,  2010/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının tespiti ile yapılan incelemede;

Keşif tutanağının duruşmada sanığın yüzüne okunmuş olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda uygulanma koşulları da bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle adı geçen sanık hakkındaki eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30263, Karar No: 2013/29023, Tarih: 13.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30263 E.  ,  2013/29023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilave tediye, eşit davranmama tazminatı, döner sermaye ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18637, Karar No: 2007/5835, Tarih: 12.04.2007

10. Hukuk Dairesi 2006/18637 E., 2007/5835 K.

**10. Hukuk Dairesi 2006/18637 E., 2007/5835 K.**

**- HİZMET AKDİNİN VARLIĞI

- TARIM SİGORTALILIĞI**- 2925 S. TARIM İŞÇİLERİ SOSYAL SİGORTALAR KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, tarım sigortalılığının geçerli olduğunun ve yaşlılık sigortasından emekliliğe hak kazandığının tespitine ve ödenen fazla prim var ise bu ödemelerin yasal faiziyle iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu.

Temyiz konusu hükme ilişkin dava Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ; davacının 01.01.1990-31.12.1997 tarihleri arasındaki 2925 Sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın müfettiş raporuna dayalı olarak iptali sebebiyle davacının tahsis isteminin reddi üzerine , kurum işleminin iptaliyle davacının tahsise hak kazandığının tespiti ve hak edilen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkin olup ; mahkemece,müfettiş tutanağının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğundan hareketle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu olan somut olayda ; davacının,talebi üzerine 01.01.1990 tarihinde 2925 Sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın başladığı, ibraz edilen prim ödeme makbuzları ve kurum yazışmalarından anlaşıldığı üzere 01.01.1990-31.12.1997 tarihleri arasındaki primlerin ödendiği, ancak, 11.05.2005 tarihli kurum yazısıyla davacının bu sigortalılığının 24.12.1996 tarihli müfettişlik raporuna dayalı olarak iptal edildiğinin bildirildiği; iptale dayanak olan müfettiş raporu ve ekindeki imzadan imtina edilmiş davacı ifadesini içeren 20.12.1996 tarihli tutanak kapsamında,davacının şehirde ikamet ettiği,ev kadını olduğu ve ücret mukabilinde herhangi bir işverene ait tarım arazisinde çalışmasının olmadığının bildirildiği; davacı tarafından kuruma verilen 15.07.1996 tarihli kurum yazısı üzerine şerh düşülmüş muhtarlık yazısı ile ekindeki tarihsiz ikametgah ve ilmuhaber belgesine göre,davacının köyde tarım işi ile uğraştığı ve köyde ikamet ettiği, keza mahkemece yaptırılan 28.03.2006 tarihli zabıta tahkikatına göre de,davacının 1990-1997 tarihleri arasında köyde ikamet ettiği, tarım işlerinde günlük yevmiyecilik yaparak geçimini sağladığı bildirilmiştir.

Mahkemece , müfettiş tutanağının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğundan bahisle davanın reddi yönüne gidilmiş ise de, red kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayanmaktadır. Yukarıda da bahsedildiği üzere, sigorta müfettişinin raporuna esas olan tutanak ile zabıta marifetiyle yapılan tahkikat arasında açıkça çelişki bulunmakta olup, bu çelişkinin giderilmesi gerektiği gibi ayrıca ; 2925 Sayılı Yasanın; amacını belirleyen 1.maddesi "Bu kanunun amacı,tarım işlerinde hizmet aktiyle süreksiz olarak çalışanların bu kanunda yazılı şartlarla sosyal güvenliğinin sağlanmasıdır." hükmünü, kapsamını belirleyen 2.maddesi ise, "....süreksiz olarak tarım işlerinde hizmet aktiyle çalışanlar istekte bulunmaları kaydıyla bu kanununa göre sigortalı sayılırlar." hükmünü içermekte olup,anılan maddelerden de anlaşılacağı üzere, her ne kadar, 2925 Sayılı Yasa, isteğe bağlı olarak sigortalılık bahşediyor ise de, bu kanuna göre tarım sigortalısı sayılabilmek için, yasanın 1.,2. ve 3.maddeleri uyarınca bir hizmet aktinin varlığına ihtiyaç olup, bu kapsamda davacının hangi işverene/işverenlere bağlı olarak nasıl ve ne şekilde çalıştığı hususu üzerinde durularak usulüne uygun araştırma yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3510, Karar No: 2012/7830, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3510 E.  ,  2012/7830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçuna iştirakten sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2008 gün ve 2006/72 Esas, 2008/9 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanık hakkında TCK.nın 414/1, 65/3, 418/2. maddelerinin tatbiki sonucu verilen hapis cezasının 4 yıl 12 ay yerine 4 yıl 6 ay olarak noksan belirlenmesi, ayrıca sanık hakkında ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak üzere bozulan ilk mahkûmiyet hükmündeki reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen 10 aylık hapis cezasının ertelenmediği halde, bu cezasının ertelenmesine de karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4737, Karar No: 2024/1224, Tarih: 25.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4737 E.  ,  2024/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/905 E., 2020/1044 K.

SUÇ : Silahla yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü sanığın mağdurlar ... ve ...'in yanlarına gelerek mağdurlardan para istediği, mağdurların "para yok" demeleri üzerine sanığın cebinden bıçak çıkartarak mağdurların ara sokağa girmelerini istediği, mağdurların da korkarak ara sokağa girdikleri, burada sanığın mağdurların üzerlerini aradığı, para bulamayınca mağdur ...'in Sony Xperia Z1 marka cep telefonunu aldığı, mağdur ...'in de nüfus cüzdanını aldığı, Nokia marka cep telefonunu da almaya çalıştığı sırada mağdur ...'in kaçması nedeniyle cep telefonunu alamadığı ancak cep telefonunun arka kapağının sanığın elinde kaldığı, mağdur ...'in kaçması üzerine sanığın bu defa bıçağı mağdur ...'in boğazına dayadığı ve mağdur ...'in cep telefonundan mağdur ...'i aradığı, para getirmediği takdirde ...'in boğazını keseceğini söylediği ve mağdur ...'in gelmesini beklediği, ...'in polise haber vermesi üzerine sanığın kolluk görevlilerince mağdur ...'in yanında yakalandığı ve mağdur ...'in suça konu cep telefonunun sanıktan ele geçirildiği olayda, mağdur ...'in cep telefonu üzerindeki zilyetliğinin kesin olarak sonlanmadığı ve sanık da mağdur ...'in yanında olduğundan cep telefonu üzerinde kesin bir zilyetlik tesis etmeden yakalandığından sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış yağma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 tarihli ve 2020/905 Esas, 2020/1044 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dairemiz heyet çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın temyiz davasına konu mağdur ...'ya karşı işlediği nitelikli yağma suçunun düşüncemize göre tamamlanmış olması nedeniyle mahkûmiyet hükmünün onanması gerekirken heyet çoğunluğunun teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle bozulması gerektiğine ilişkindir.

Yağma suçu, suçun konusu olan menkul eşyanın zilyed olan mağdurun hakimiyet alanından çıktığı anda tamamlanır. Cebir ve tehdit uygulanması suretiyle eşyanın alınması ve mağdurun zilyetliğinin sonlandırılması ile aradan zaman geçmemiş olması koşuluyla zilyedin derhal kuvvet kullanarak eylem sırasında veya kaçarken yakalanın elinden geri alması hariç (TMK 981/2. Fıkrası) hakimiyet alanından çıkmış olacaktır. Başka bir kişi mal üzerinde fiili hakimiyet kurar ve önceki zilyedin zilyetliğini tanımazsa önceki zilyedin zilyetliği sona erer.

Yağma suçunun düzenlendiği 5237sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesinin madde gerekçesinde, "madde metninde yağma suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Hırsızlık suçunda olduğu gibi, yağma suçunda da, taşınır malın alınmasıyla ilgili olarak zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Ancak, hırsızlık suçundan farklı olarak, bu suçun oluşabilmesi için, mağdurun rızasının, cebir veya tehdit kullanılarak ortadan kaldırılması gerekir. Yağma suçu açısından tehdidin, kişiyi, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle yapılması gerekir. Yağma suçu, cebir kullanılarak da işlenebilir. Ancak bu cebrin, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama boyutuna ulaşmaması gerekir.

Yağma suçunun tamamlanabilmesi için, kullanılan cebir veya tehdidin etkisiyle mağdur malı teslim etmeli veya malın alınmasına karşı koymamalıdır. Bu bakımdan, kullanılan cebir veya tehdidin, kişiyi malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya yöneltmeye elverişli olması gerekir. Bu nitelikte olmayan bir cebir veya tehdit, sırf mağdurun normalden fazla ürkek olması nedeniyle, malı teslim etmeye veya alınmasına yöneltmişse, yağma suçundan söz edilemez ve fiilin hırsızlık olarak nitelendirilmesi gerekir.