muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14497, Karar No: 2010/11537, Tarih: 08.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14497 E.  ,  2010/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/05/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle araçta ve taşınan yükte oluşan maddi zarar ile yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, sürücüsü ve sahibi oldukları araca, davalılardan ...'un sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle zarara uğradıklarını belirterek istekte bulunmuşlardır.

Davalılar ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, araç hasarının sigorta şirketlerince yapılan ödemeler ile karşılandığı belirlenmiş; ancak, kaza gününden ödeme günlerine kadar işleyecek faizden davalılar sorumlu tutularak maddi ve manevi tazminat istemlerinin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, olayın meydana gelmesinde davacı sürücü ...’ın 2/8 oranda bölüşük kusurlu bulunduğu, sürücüsü olduğu araçta toplam 8.000,00 TL zarar meydana geldiğinin belirlendiği, ... ve Başak Sigorta tarafından değişik tarihlerde 2.000,00 TL ve 5.000,00 TL hasar tazminatı ödendiği, bölüşük kusur indiriminden sonra 6.000,00 TL hasar tazminatı ödetilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacıların sigorta şirketlerinden fazladan tahsil etmiş bulundukları 1.000,00 TL'lik ödemenin kaza gününden ödeme günlerine kadarki yasal faizi karşılayıp karşılamadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacıların sigorta şirketlerinden fazladan tahsil etmiş bulundukları 1.000,00 TL'lik ödemenin kaza gününden ödeme günlerine kadarki yasal faizi karşılayıp karşılamadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23119, Karar No: 2013/377, Tarih: 16.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/23119 E.  ,  2013/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dava zamanaşımının durma nedenleri de dikkate alınarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Okul müdürü olup, görevlilerin bordrolarını düzenleme görevini de üstlenen sanığın, 80. Yıl İlköğretim Okulu'nda görev yapan ve sendika üyelikleri bulunan öğretmenlerin maaşlarından, 15.02.2005 tarihine kadar sendika aidatlarını kesmeme biçiminde gerçekleşen eyleminin, görevi ihmal suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri uyarınca, 765 ve 5237 sayılı TCK'ların ilgili hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanıp, ortaya çıkan sonuçlar birbirleriyle karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, hatalı vasıflandırma ve yetersiz gerekçe ile görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşme düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7452, Karar No: 2018/14366, Tarih: 11.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7452 E.  ,  2018/14366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, nafakalar ve ziynet alacağının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine ekonomik şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı erkeğin gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadına göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Davacı-karşı davalı kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmuştur. O halde davacı-karşı davalı kadın lehine tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4. TBK m. 50 ve 51) dikkate alınarak uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

6- Mahkemece davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı davası kabul edilmiştir. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m.6, HMK m. 190/1). Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde talep ettiği ziynet eşyalarının davalının ailesi tarafından alınarak salonun ve düğünün diğer borçlarının ödendiğini beyan etmiş, davalı-karşı davacı erkek ise kadının altınları banka kasasında muhafaza ettiğini ileri sürmüştür. Davacı-karşı davalı kadın tanıklarının ziynetlere ilişkin beyanları, kadının iddiasını kanıtlamaya yeterli değildir. Davacı-karşı davalı kadın yemin deliline dayanmadığı halde erkeğe yemin eda ettirilmesi usul ve kanuna aykırı ise de toplanan delillerle kadının ziynet eşyalarına yönelik iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. O halde, kadının ziynet alacağına yönelik davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2., 3., 4., 5. ve 6. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/16104, Karar No: 2014/4335, Tarih: 17.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16104 E.  ,  2014/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/414-2013/580

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

TMK'nun 327. maddesinde ''Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır''. Aynı Yasa'nın 329/1. maddesinde de ''Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.'' Yine annenin bu hükümler kapsamında açtığı iştirak nafakası davası sonucu hükmedilen nafaka çocuğun bakım ve gözetimi için anne lehine katkı payı olmak üzere hükmedilir. Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. TMK'nun 328. maddesine göre de, çocuğa bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakası borcuda sona erer. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş, vefatı halinde ise mirasçıları tarafından, çocuğun reşit olduğu tarihten sonra da takibe konarak ödenmesi talep edilebilir.

Somut olayda; Şişli 2. Aile Mahkemesi'nin 2008/35 Esas ve 2009/665 Karar sayılı ilamına istinaden İstanbul 37. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6668 sayılı takip dosyasında velayeti anneye verilen müşterek çocuk A.. E.., alacaklı sıfatı ile ilam gereği birikmiş iştirak nafakası ve ilam vekalet ücreti alacağı talebinde bulunduğu, borçlu babanın, çocuğun 2011 yılı Mayıs ayında reşit olduğunu ve bu tarihe kadar olan nafaka borcunun ise ödendiği iddiasıyla takibin iptali talebinde bulunmuştur. Mahkemece, alacaklının kısmi kabulü nazara alınarak icra emri düzeltilmiştir. Borçlu vekili, çocuğun reşit olduğu tarih ve alacaklı annenin 2010 yılında vefat etmesi nedeniyle çocuğa bakan yakınları adına nafakanın ödendiğine dair belgeler nazara alınmadan hüküm kurulduğundan bahisle karar temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere iştirak nafakası alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup reşit olan müşterek çocuğun birikmiş iştirak nafakası alacağını şahsı adına takibe koyma hakkı ve sıfatı bulunmamaktadır. Ancak, annenin vefatı halinde mirasçı sıfatı ile kendi payına düşeni takibe koyabilir.

Yukarıda açıklandığı üzere iştirak nafakası alacaklısı velayet hakkı kendisine verilen eş olup reşit olan müşterek çocuğun birikmiş iştirak nafakası alacağını şahsı adına takibe koyma hakkı ve sıfatı bulunmamaktadır. Ancak, annenin vefatı halinde mirasçı sıfatı ile kendi payına düşeni takibe koyabilir.

Bu husus Mahkemece resen nazara alınarak, takibin çocuğun mirasçı sıfatına dayalı olarak yapıldığının tespiti halinde, veraset ilamı celp edilerek, çocuğun reşit olduğu tarihe kadar birikmiş olan borcun miras payına göre talep edilebilecek miktarından, ödendiğini kabulü ettiği miktar da, düşülerek sonuca gidilmesi, şahsı adına takip başlatıldığının tespiti halinde ise takibin tümden iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18818, Karar No: 2012/3889, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/18818 E.  ,  2012/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan kurulan hükmün Üst ve O Yer C.Savcısı tarafindan temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Üst ve O Yer C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA- SINA),

2- Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan kurulan hükmün Üst ve O Yer C.Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Olayın oluş şekli, zaman dilimi, sanık savunması ve dosya içeriğine göre, sanığın sürücülüğünü yaptığı ticari taksiyle, İstanbul Aksaray’da ara sokaklardaki evlerden birinden aldığı Somali uyruklu “6” zenci şahısla birlikte Edirne ili İpsala ilçesine seyir halindeyken, ... karayolu Korucuköy yol ayrımında önleyici kolluk devriyesi tarafından yapılan kontrol sırasında Jandarma görevlilerince yakalandığı, sanığın bu suretle gerçekleşen eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9773, Karar No: 2015/14403, Tarih: 15.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9773 E.  ,  2015/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağı, fark ücret alacağı, fazla mesai ücreti, döner sermaye payı alacağı, dini ve mili bayram ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25226, Karar No: 2023/11357, Tarih: 07.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25226 E.  ,  2023/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/576 E. 2018/893 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ...'ın katılana yönelik kasten yaralama suçundan hakkında 500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiş ise de; kasten yaralama suçunun yağmanın unsuru olduğu ve temyiz konusu fiilin bir parçası ile ilgili olarak verilen anılan bu hükmün temyizen incelenmesinde zaruret bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın katılana yönelik kasten yaralama eylemine ilişkin olarak hakkında verilen 18.07.2018 tarihli ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması mümkün olmadığından, itiraz talebinin reddine dair kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2017 tarihli ve 2016/39327 soruşturma nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/372 Esas, 2017/459 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında iki ayrı yağma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; sanık ... hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29, 62 ve 52 nci maddeleri gereğince 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.04.2018 tarihli ve 2018/576Esas, 2018/893 Karar sayılı kararı ile katılan vekili istinafının nitelikli yağma suçundan kurulan hükümler yönünden 5271 Sayılı Kanunun 280/1.a maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine, kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 Sayılı Kanunun 273/3.a maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.04.2018 tarihli ve 2018/576Esas, 2018/893 Karar sayılı kararı ile katılan vekili istinafının nitelikli yağma suçundan kurulan hükümler yönünden 5271 Sayılı Kanunun 280/1.a maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine, kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 Sayılı Kanunun 273/3.a maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Sanıkların katılana ait telefonu zorla alarak sanık ...'ın telefonu kırdığı, bu nedenle sanıkların nitelikli yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde katılanın sanıkların işlettiği işyerine gittiği ve burada yaşanan tartışma sırasında katılanın elinde bulunan cep telefonuyla işyerinin fotoğrafını çekmeye başladığı sırada sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde katılana hitaben 'sen kendini ne sanıyorsun, seni yaşatmayacağız" dedikleri ve sanıklardan ...'ın katılana cep telefonunu elinden zorla alarak tezgahın üzerine bıraktığı, sonrasında katılanın telefonu bulunduğu yerden alarak işyerinden ayrıldığı, katılanın aynı gün bir süre sonra tekrar iş yerine geldiği ve yaşanan tartışma sonrasında işyerinden ayrıldığı, ayrılmasına müteakip sanıkların katılanın peşinden giderek katıllanın elinde bulunan telefonu zorla elinden aldıkları ve sanık ...'ın elinde bulunan cep telefonu ile işyerine geri geldiği, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandığı iddia edilerek kamu davası açılmıştır.