muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13454, Karar No: 2011/362, Tarih: 20.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/13454 E.  ,  2011/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/04/2003 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; bozma ilamına uyularak istemin kısmen kabulüne dair verilen 23/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların konumu, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…8.000…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…3.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 6 nolu bendinin silinerek yerine 6 nolu bent olarak “6-Alınması gereken 162,00 TL karar harcı peşin alınan 337,50 TL harçtan indirilerek artan 175,50 TL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12471, Karar No: 2015/12167, Tarih: 18.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12471 E.  ,  2015/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 31.03.2015 günlü ve 2014/95-2015/136 karar sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının varsa ait yurtdışı sürelerini gösterir ... formüllerinin veya yurtdışı çalışması olmayıp ev kadınlığı sürelerini borçlanacak ise ikamet belgelerinin eksiksiz bir suretinin celbi ile eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1385, Karar No: 2022/16107, Tarih: 08.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/1385 E.  ,  2022/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, atılı suçları işlemediğine, suç işleme kastı olmadığına, kendisine iftirada bulunulduğuna, kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre; sanık ...' in henüz aralarında ayrılık ya da boşanma kararı olmayan eşinin yanında kalan kızı mağdur ... ile vakit geçirmek için okulunun önüne gittiği, kızını alıp dışarı çıkarmak istediği sırada okul yetkililerinin mağdurun annesinin talimatı bulunduğunu söyleyerek sanığa engel oldukları ve kolluk görevlilerine ihbarda bulundukları, olay yerine polis memurlarının gelmesiyle mağdur kızını götüremediği olayda sanığın velayet yetkisinin kendisinden alındığına dair dosyada belge bulunmadığı, olay tarihinden önce alınmış önleyici tedbir kararının da olmadığı, sanığın eşiyle ayrı yaşasa da mağdur kızının velayet yetkisini birlikte kullandıklarının anlaşılması karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Görevi yaptırmamak için direnme suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini, dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. TCK’nın 265. maddesinde düzenlenen ve seçimlik hareketli bir suç olan görevi yaptırmamak için direnme suçunda, kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit niteliğindeki davranışların yanı sıra engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması gerekir. Bu açıklamalar ışığında somut olayda, sanık ...' in henüz aralarında ayrılık ya da boşanma kararı olmayan eşinin yanında kalan kızı mağdur ... ile vakit geçirmek için okulunun önüne gittiği, kızını alıp dışarı çıkarmak istediği sırada okul yetkililerinin mağdurun annesinin talimatı bulunduğunu söyleyerek sanığa engel oldukları ve kolluk görevlilerine ihbarda bulundukları, olay yerine gelen polis memurlarına sanığın, mağdurun kendi kızı olduğunu söylediği ve velayet yetkisinin kendisinden alındığına dair belge bulunmadığı halde kendisine engel olmaya çalışan polis memurlarına müdahale ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın sahip olduğu velayet hakkını kullanma çerçevesinde atılı eylemi gerçekleştirdiğinden, olayda 5237 sayılı TCK'nın 26. maddesi uyarınca hakkın kullanılması niteliğinde hukuka uygunluk sebebi olduğundan atılı suçtan sanık hakkında ceza tayin edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22945, Karar No: 2022/9800, Tarih: 23.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22945 E.  ,  2022/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, 16.11.2011 günü gündüz saatlerinde sanıklar ... ve ...’in katılan ...’ın ... Oto isimli iş yerine gelerek tehditle para talep ettikleri, çıkan arbede sırasında katılan ...’ı yaraladıkları, sanıklardan ...’in yardıma gelen diğer katılanlar ... ile ...’i de yaraladığı, hattâ katılan ...’in yaralanmasının bıçakla olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’in, katılanlar ... ve ...’e yönelik kasten yaralama eylemlerinin vukua gelen nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, adı geçen sanık hakkında ayrıca kasten yaralama suçlarından da yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanıkların nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu iş yerinde işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-d maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...’in katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçunu silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nın 86/3-e maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 23/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6294, Karar No: 2008/3638, Tarih: 18.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6294 E.  ,  2008/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/8504, Karar No: 2016/6632, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8504 E.  ,  2016/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 152 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, nohut ve karpuzun 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Davaya konu taşınmaza ait kamulaştırma evrakı ile kıymet takdir raporunun idareden getirtilerek dosyaya konulmasından,

3-Davaya konu taşınmazın yüzölçümü tapu kaydına göre 3500 m² olduğu halde hükme esas bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın yüzölçümünün 3633,55 m² alındığı anlaşılmakla taşınmazın yüzölçümüne ilişkin çelişkinin tapu müdürlüğünden sorulmak suretiyle giderilmesinden,

4-Davalı ... vekiline ait temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin tesbiti ile buna dair evrakın dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/668, Karar No: 2024/2880, Tarih: 25.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/668 E.  ,  2024/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/415 E., 2022/955 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/8913 Esas, 2023/6273 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2024 tarihli ve KD-2024/6876 Karar Düzeltme sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Lehe yapılan itiraz başvurusu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu suça sürüklenen çocuk ... yönünden suçların sübutuna ilişkindir. Bu kapsamda;

"30.07.2018 tarihinde saat 21.25 saralarında meydana gelen davaya konu kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının işlenmesinden önce iki karşıt grupta bulunan kişiler arasında aynı gün

sabahın erken saatlerinde silahsız, öğleden sonra silahlı olmak üzere iki defa kavga yaşandığı, olay günü saat 04.40 sıralarında, ... adlı şahsın, yanında bulunan kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kadın ve bir erkek şahısla Fatih İlçesi Millet Caddesi üzerinde faaliyet gösteren ... Cafe adlı iş yerine çay içmek için gittikleri, ancak iş yeri çalışanlarının temizlik yaptıkları gerekçesi ile şahıslara kafeden çıkmalarını söylemeleri üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavgada ... ile iş yeri gece sorumlusu olan ...’nin karşılıklı birbirlerini darp ettikleri, ...’ın olay yerinden uzaklaştıktan kısa süre sonra kimliği tespit edilemeyen üç - dört şahısla birlikte tekrar aynı iş yerine gittiği, aynı konu nedeniyle tartıştıktan sonra ... ve yanındakilerin oradan ayrıldıkları, ...’nin polis merkezine gidip şikayette bulunduğu, aynı gün saat 16.00 sıralarında, şüpheli ... ile ...’nin Fatih İlçesi Muratpaşa Sokakta karşılaştıkları, aralarında yine tartışma çıktığı, bu tartışmanın silahlı kavgaya dönüştüğü, kavgada ...’ın yanında yer alan arkadaşları oldukları tespit edilen ...’da tabanca, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in ellerinde ise pompalı tüfek bulunduğu, karşı gruptan emekli polis olduğu anlaşılan ...’nin taşıma ruhsatlı tabancası ile ateş etmesi sonucu ...’ın ayağından ateşli silah mermisi ile yaralandığı, güvenlik kamerası kayıtlarından ... adlı şahsın yaralandıktan hemen sonra Kadribey Sokak’ta ... adlı şahsa tabanca verdiği ve olay anında suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in ellerinde uzun namlulu tüfek ile bir binadan çıktıklarının belirlendiği, bu şekilde gerçekleşen iki olaydan sonra aynı gün saat 21.25 sıralarında, ...'nin işlettiği ... Cafe adlı iş yerinde çalışmakta olan maktul Mahmod Aljamıl ve arkadaşı olan mağdur ... ...'nin çalıştıkları iş yerine birlikte yaya olarak gittikleri sırada ... İli Fatih İlçesi Mollagürani Mahallesi Sadi Çeşmesi Sokak’da ateşli silahlarla kasten gerçekleştirilen silahlı saldırıya maruz kaldıkları, Mahmod'un sırtından isabet eden mermi ile yaralanarak aynı gün hastanede öldüğü, ...'un ise ateşli silah mermisi ile elinden yaralandığı, olay yeri çevresinden elde edilen güvenlik kamera görüntü kayıtlarından, olay günü saat 17.00’de sıralarında ..., ... ve ...’in Muratpaşa Sokak ve Kadribey Sokak üzerinde bulunan güvenlik kameralarının bir kısmının fişlerini çektikleri, bir kısmının da yönlerini değiştirdikleri, Muratpaşa Sokak üzerinde faaliyet gösteren THY ünvanlı iş yerine ait güvenlik kamerası görüntü kaydında ise Yusuf 'un elinde tabanca bulunduğu ve Kadribey Sokak içerisine doğru ateş ettiği, ..., ... ve Suriye uyruklu (Haron lakaplı) ...’in Kardribey Sokaktan Muratpaşa Sokağa geldiklerinin tespit edildiği, mağdur ... ...'nin beyanına göre, iş yerine gitmek için Yusufpaşa Çıkmazı Sokakta bulunan evden maktul ile birlikte çıktıkları ve Sadi Çeşmesi Sokak üzerinde yürüdükleri sırada Kadribey Sokak kesişiminde aralarında ..., ..., ... ve ..

..., ... ve Suriye uyruklu (Haron lakaplı) ...’in Kardribey Sokaktan Muratpaşa Sokağa geldiklerinin tespit edildiği, mağdur ... ...'nin beyanına göre, iş yerine gitmek için Yusufpaşa Çıkmazı Sokakta bulunan evden maktul ile birlikte çıktıkları ve Sadi Çeşmesi Sokak üzerinde yürüdükleri sırada Kadribey Sokak kesişiminde aralarında ..., ..., ... ve ...’in bulunduğu grubun saldırısına maruz kaldıkları, ...'ın buraya gelin diyerek silah çıkartması üzerine kaçmaya başladıkları sırada Yusuf' tarafından ateş edildiği anlaşılmış olup, mahkemece de olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk ... aşamalardaki savunmalarında; arkadaşı Yusuf'un isteği üzerine bulundukları sokaktaki 2-3 kameranın yönünü ters çevirdiğini, Yusuf'un sabahleyin kavga yaptığını, esnaftan kamera görüntülerini polisin istediğini vermediklerini bu sebeple kameraları kaldırttığını söylediğini, olay sırasında Mehmet Akgün'ün evinde olduklarını, silah sesleri üzerine olaydan haberdar olduğunu beyanla kasten öldürmeye iştirak ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını kabul etmediğini beyan etmiştir. İlk derece Mahkemesi tarafından, suça sürüklenen çocuk ...'ın olaydan önce güvenlik

kameralarının yönlerini çevirdiğinin belirlendiği kendisinin de bunu kabul ederek Yusuf'un yönlendirmesi ile yaptığını söylediği, nedenini hiç sormaksızın sadece talimat ile böyle bir eylemde bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun değerlendirildiği, maktulün ölümü katılanın yaralanması ile sonuçlanan olayda güvenlik kameralarının görüntü alımını engellemek amacı ile söz konusu kameralara müdahale etmek suretiyle suçun işlenmesinden önce yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırdığı gerekçesiyle Mahmod Aljamıl'e yönelik kasten öldürme ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım ettiği kanaati ile bu suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5237 sayılı TCK’nın 39. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır. Anılan düzenlemeye göre, maddi yardım; suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış, manevi yardım ise; suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek, suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir. Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Bu açıklamalara göre somut olayın değerlendirilmesinde; Suça sürüklenen çocuk ...'ın ... ile ... arasında olay günü 04.40 ve 16.000 'da gerçekleşen kavga olaylarının tarafı olmadığı gibi, olaylar sırasında olay yerinde bulunmadığı için bu olaylara ilişkin bilgisinin bulunmadığı, aynı gün gece saatlerinde gerçekleşen öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemleri öncesinde ...'ın isteği üzerine saat 17

. Bu açıklamalara göre somut olayın değerlendirilmesinde; Suça sürüklenen çocuk ...'ın ... ile ... arasında olay günü 04.40 ve 16.000 'da gerçekleşen kavga olaylarının tarafı olmadığı gibi, olaylar sırasında olay yerinde bulunmadığı için bu olaylara ilişkin bilgisinin bulunmadığı, aynı gün gece saatlerinde gerçekleşen öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemleri öncesinde ...'ın isteği üzerine saat 17.00 sıralarında bir kısım güvenlik kameralarının yönünü ve konumunu değiştirdiği sabit ise de, saat 21.25 sıralarında gerçekleşen bu eylemler sırasında da olay yerinde bulunmadığı, olay sırasında Mehmet Akgün'ün evinde olduğu ve silah sesleri üzerine olaydan haberdar olduğuna ilişkin savunmalarının aksinin kanıtlanamadığı, yine diğer sanıkların eylemlerini bilerek ve önceden anlaşmak suretiyle bu suçların işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kameraların yönünü değiştirdiğine dair aleyhine cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı herhangi bir delil mevcut olmadığı gibi TCK'nın 39. maddesi kapsamında suça yardım mahiyetinde değerlendirilebilecek başkaca herhangi bir eyleminin de mevcut olmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığından; suça sürüklenen çocuk ...'ın ...'e yönelik kasten öldürme ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçlarına yardım etmek suçlarından beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçeleriyle itirazda bulunulduğu anlaşılmıştır.