muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11954, Karar No: 2021/1263, Tarih: 15.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/11954 E.  ,  2021/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkili idarenin ... ilçesi, ... Mah, ... Sokağında bulunan 1488 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 7/16 hissesinin maliki olduğunu, davalının hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanmaksızın taşınmazı yol ve kaldırım olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğini belirterek, 01.11.2010-31.06.2012 tarihleri arasında hisselerine isabet edecek 10.240,00 TL işgal tazminatının işgalin başlangıcından itibaren kademeli kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın ikamesinde husumet yönünden hataya düşüldüğünü, dava konusu yerin müvekkili belediye tarafından işgal edilmediğini, dava konusu yerin ana arter olmadığını, müvekkili belediyenin sorumluluğunun ana arterle sınırlı olduğunu, davanın müvekkili yönünden husumetten reddi gerektiğini, davacı tarafından talep edilen bedelin fahiş olduğunu, davanın esası bakımından da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 05.11.2013 tarihli ve 2012/156 E.-2013/437 K sayı ile “Davanın kısmen kabulü ile 01.11.2010-31.06.2012 tarihleri ile ilgili 3.337,22 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,” dair verilen hüküm, taraf vekillerinin temyizi sonucu Yargıtay 1. Hukuk Dairesi: 2014/11342 - 2014/16092 21.10.2014 günlü kararı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;”...Dava konusu “... ve ... vakfından” icareli 1488 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki ...'nun 7/16 payı yönünden ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/373 Esas sayılı dosyasında tapu iptal ve vakfı adına tescile karar verildiği, kararın 06.10.2010 tarihinde kesinleşmiş olup, henüz kayda yansıtılmadığı, davalı Belediyenin kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının olmadığı, taşınmazın bir bölümünün yol olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve 6100 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde düzenlendiği üzere, taşınmazın mülkiyetinin kazanılması tescille olur. Ancak miras, mahkeme kararı, cebri icra ve kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde mülkiyet tescilden önce kazanılır.

Somut olayda; vakıf yararına kesinleşmiş tescil kararı ile mülkiyet vakfına geçmiş olup kişisel hak ayni hakka dönüştüğünden davacının dava açma hakkı doğduğu da kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; ecrimisil kötü niyetli zilyedin, taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Öte yandan sorumluluk, ana arterler bakımından Büyük Şehir Belediyesi'ne, ara sokaklar bakımından ise İlçe Belediyesi'ne aittir.

Somut olayda; vakıf yararına kesinleşmiş tescil kararı ile mülkiyet vakfına geçmiş olup kişisel hak ayni hakka dönüştüğünden davacının dava açma hakkı doğduğu da kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; ecrimisil kötü niyetli zilyedin, taşınmaz malikine ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Öte yandan sorumluluk, ana arterler bakımından Büyük Şehir Belediyesi'ne, ara sokaklar bakımından ise İlçe Belediyesi'ne aittir.

Ne var ki, taşınmazdan geçirilen yol bakımından sorumluluğun İlçe Belediyesi'ne mi ya da Büyükşehir Belediyesi'ne mi ait olduğu hususu yeterince araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazdan geçirilen yolun ana arter mi olduğu ya da ara sokak mı olduğunun, bir başka ifade ile ecrimisilden Büyükşehir Belediyesi'nin mi yoksa İlçe Belediyesi'nin mi sorumlu olacağının açıklığa kavuşturulması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın ecrimisilin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamada; tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazdan geçirilen yolun ana arter listesinde olmadığı ve davalı ... Belediyesinin ecrimisilden sorumlu olmadığı gerekçesine dayalı olarak davanın reddine dair verilen hüküm süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Somut olayda Mahkemece bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. Şöyle ki bozma ilamında dava konusu taşınmazdan geçirilen yolun ana arter mi olduğu ya da ara sokak mı olduğunun, bir başka ifade ile ecrimisilden Büyükşehir Belediyesi'nin mi yoksa İlçe Belediyesi'nin mi sorumlu olacağının açıklığa kavuşturulması gereğine değinilmiş, ancak Mahkemece keşif yapılmadan; bozma sonrası alınan 22.10.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda; “... Belediyesinde 1488 ada 7 ve komşu 3 ve 5 parsellerin Emlak rayiçlerinin hangi kurum tarafından tahsil edildiği sorulmuş cevabı yazılarında herhangi kayda rastlanmadığı belirtildiğinden, sorumlu belediyenin hangisi olduğunun tespitinin mümkün olmadığı, dava konusu taşınmazın yola el atılan kısmı ... Köprüsü ile ... Caddesini birbirine bağlayan ... Camii Caddesi üzerinde kaldığı, ... Büyükşehir Belediyesi Emlak Kamulaştırma Daire Başkanlığı yazısı ile dava konusu taşınmazın 25.02.1986 tarih M.221 sayılı kamulaştırma kararı alındığı ve bunun dışında her hangi başka işlem yapılmadığını bildiren yazısına istinaden taşınmazın ANA ARTER özelliği taşıdığı anlaşıldığı, ancak taşınmazın üzerinde yer aldığı ... Camii Caddesinin ise ... ana arter listesinde olmadığının tespit edildiği" yönünde rapor tanzim edilmiştir. Mahkemece yeterli ve ayrıntılı inceleme yapılıp sorumlu belediyenin hangisi olduğunun gerekirse keşif de yapılmak sureti ile belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru olmamıştır.

2.Davacı vekili yargılama sırasında HMK'nin 124. maddesine dayalı olarak iradi taraf değişikliğinde bulunarak ilçe belediyesine husumet yöneltmek için talepte bulunmuş, mahkemece bu talep kabul edilmeyerek yargılamaya devam olunmuş ve davanın reddine hükmedilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin tarafta iradi değişiklik başlıklı 124. maddesinde;

(1) Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.

(2) Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır.

(3) Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir.

(4) Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder, denilmektedir.

Davacı vekilinin husumeti kime yönlendirmesi gerektiğini, dosyadaki bilirkişi raporlarına göre dahi tespit edebilmesinin kendisinden beklenememesi karşısında HMK'nin 124/2. maddesi gereği dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin Mahkemece, karşı tarafın rızası aranmaksızın kabul edilmesi, 6100 sayılı HMK’nin 124/4. maddesi uyarınca dava dilekçesinin davalı sıfatıyla “İlçe Belediyesine” tebliğinin sağlanması ve bundan sonra işin değerlendirilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı biçimde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine

15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/152, Karar No: 2023/9313, Tarih: 18.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/152 E.  ,  2023/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2005/22 E., 2015/2 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan Kızılırmak nehrinin yatağından izinsiz ve ruhsatsız kum ve çakıl malzemesi çıkaran davalının sebepsiz zenginleştiğini, çıkarılan kum ve çakıl bedelinin tespit dosyasında tespit edildiğini, davalının belirlenen bu bedeli ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 79.860,57 TL maddi tazminatın 20.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 28.12.2006 ve 26.09.2014 tarihli duruşmalara katılmaması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacının 13.01.2015 tarihli duruşmaya katılmaması ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle üçüncü kez takipsiz bırakılan davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kamu adına takip edilen davanın takipsiz bırakılmasının mümkün olmadığı, 28.12.2006 tarihli duruşma döneminde dosyanın merkeze devredildiğini, dosyaların merkezden hazine avukatlarının iş yoğunluğu nedeniyle Mal Müdürü tarafından takip edildiğini, 26.09.2014 tarihli duruşmaya Mal Müdürünün toplantısı olduğuna ilişkin mazeretinin şifaen bildirilmesine karşın dosyanın işlemden kaldırıldığını, 13.01.2015 tarihli duruşmadan ise tek yetkili olan Mal Müdürünün haberdar olmadığını, sonrasında Mal Müdürlüğünce kararın tebliğ edileceği ve tebliğ edildiğinde temyiz edilebileceği düşüncesiyle dosyanın beklemeye alındığını, dosyanın mal Müdürünün tayini çıkması ve yeni müdürün görevine başlayamaması nedeniyle 11.04.2022 tarihinde tekrar merkeze devredildiği, yapılan kontrolde temyize konu kararın verildiğinin görüldüğünü, dosyanın usulsüz tebligatlarla işlemden kaldırıldığını, kamu zararı oluşmaması için kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yazılı yargılama usulüne tabi olan davanın iki defadan fazla takipsiz bırakılması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 26.09.2014 tarihli duruşmadan bir önceki 21.05.2014 tarihli duruşmaya katılan davacının haberdar olmasına, dosyanın yenilenmesi sonucu 13.01.2015 tarihli duruşma gününü davacı yana bildiren tebligatta herhangi bir usulsüzlük bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1133, Karar No: 2017/1165, Tarih: 10.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1133 E.  ,  2017/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmazın tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2016 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,10.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12824, Karar No: 2017/2232, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12824 E.  ,  2017/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.03.2016 tarihli ve 2015/1532 soruşturma, 2016/307 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Elmalı Sulh Ceza Hakimliğinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/321 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyasının incelenmesinde;

Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma ve toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında hakkında kayıp ihbarı bulunan ... ...’nun intihar ettiği, intihar etmesini gerektirecek herhangi bir azmettirme ve teşviğin bulunmadığı, ölüm olayının cinayet neticesinde gerçekleşmiş olabileceğine ilişkin herhangi bir iz, emare veya delil bulunmadığından bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, müşteki ... ...’nun 12.09.2015 tarihinde babası olan müteveffa ... ...’nun kaybolduğunu ve kendisinden haber alınamadığını kolluk kuvvetlerine bildirmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında elde edilen delil, bilgi ve belgelerden, 21.10.2015 tarihinde cesedine ulaşılan ... ...’nun Kumluca ilçesinde mukim olduğu ve burada bir ekmek fırını işlettiği, kendisinden son haberin alındığı 09.09.2015 tarihinde saat 11.00 sularında Antalya ili Elmalı ilçesi otogarına giderek burada 0... plaka sayılı ticari taksi ile Fethiye yolu üzerinde bulunan ... ... istikametine gittiği,

Yapraklı köyü istikametinde ticari taksiden indiği bundan sonra da kendisinden bir haber alınamadığı, 21.10.2015 tarihinde alınan ihbar neticesinde müteveffanın cesedine ulaşıldığı ve yanında bir adet ruhsatsız olduğu belirlenen tabanca ve 3 adet boş fişeğin bulunduğu, 25-30 cm yanında sert bir cisimle kırıldığı değerlendirilen cep telefonunun olduğu, şahsın bitişik atış sonucunda ölüm olayının gerçekleştiğinin Adli Tıp Kurumunun

05.01.2016 tarihli raporu ile anlaşıldığı, müteveffanın ölümünden önce şüphelilerden ... ile arasında içeriği ve kaynağı anlaşılamayan parasal bir ilişkinin olduğu, şüpheli ...’in müteveffanın kendisinden 70.000,00 Türk lirası borç aldığı ve fasılalar arasında bu borcun ödendiğini beyan ettiği, bu kapsamda dosya arasında yer alan belgeler itibariyle müteveffanın şüpheli ...’e belirli aralıklarla para gönderdiğinin anlaşıldığı, ancak bu paraların neye istinaden gönderildiği hususunda şüpheli ...’in ifadeleri dışında başkaca bir bilgi bulunmadığı, şüpheli ...’in müteveffanın kayıp olduğu aşamada vermiş olduğu ifade ile ölümünün anlaşılması üzerine vermiş olduğu ifade arasında farklılık bulunduğu, müşteki tarafın şüpheli ile müteveffa arasında tarihi eser kaçakçılığına dayanan bir parasal ilişki olduğu, müteveffanın öldüğü gün esasen tarihi eser işiyle ilgili olarak biriyle buluşmak üzere gittiği, akabinde de bilinmeyen bir sebeple buluştuğu kişiler tarafından öldürülmüş olabileceği yönündeki iddiaların açıklığa kavuşturulması açısından, müteveffanın üzerinde bulunan ve Ankara Polis Kriminal Daire Başkanlığı tarafından kırık olması nedeniyle incelenemeyen telefonun öncelikle teknik bir servise tevdii edilerek içerisindeki bilgilere ulaşabilecek seviyede tamirinin mümkün olması halinde tamirini teminen tekrar bilirkişi incelemesine gönderilerek içerisinde yer alan görüşme, sms, fotoğraf yahut diğer dijital kayıtların dökümünün yapılması, şüpheliler ile müteveffanın hts kayıtlarının karşılaştırılarak, şüpheli .... tarafından rızai olarak kolluğa sunulan mesaj kayıtları ile taraflar arasındaki mesajlaşma trafiğinin birbiri ile örtüşüp örtüşmediğinin tespiti, şüphelilerin olay tarihinde ve öncesinde kullandığı cep telefonları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olay ve öncesine ilişkin görüşme, mesajlaşma, fotoğraf, video kaydı ve sair dijital kayıtların delil olarak dosyaya kazandırılması, müteveffadan son haber alınan tarih itibariyle cep telefonunun baz istasyonu kayıtlarının, diğer şüphelilerin cep telefonu baz istasyonu kayıtları da ilgili yerden temin edilerek birlikte olup olmadıklarının tespiti, tanık ...ın ifadesinde geçen ve tarihi eser işiyle ilgili olduğu bildirilen kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile beyanlarının dosyaya kazandırılmasını müteakip elde edilecek bilgi ve belgeler ışığında şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.11.2016 gün ve 94660652-105-07-7275-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar içeriğine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 27.01.2017 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren 20.01.2017 günlü, 2017/1 sayılı kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3019, Karar No: 2019/4754, Tarih: 06.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3019 E.  ,  2019/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2018 tarih, 2017/514 (E) ve 2018/362 (K) sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 299. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin takdiren reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06.11.2018 gün, 2018/1971 esas, 2018/1685 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafiine usulüne uygun bir şekilde 16.11.2018 tarihinde tebliğ edildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından 25.11.2018 tarihli ve hukuki neden içermeyen dilekçeyle temyiz edildiği, sanık müdafii tarafından yasal temyiz süresi içerisinde hukuki neden içeren başkaca bir temyiz dilekçesi verilmediği, sanık müdafiinin 23.10.2019 tarihli hukuki neden içeren dilekçesiyle bulunduğu temyiz isteminin yasal süresinde olmadığı anlaşıldığından, 25.11.2018 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin CMK’nin 294 ve 298. maddeleri gereğince, 23.10.2019 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin CMK’nin 291 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 06.11.2019 gününde Heyetimizden sayın ...’in geçerli bir temyiz isteminin var olduğuna ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298.md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301.md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.