muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39909, Karar No: 2022/6219, Tarih: 01.03.2022

... Cumhuriyet Başsavcılığınca, "şüpheli ... kullanıcısı şahsın söz konusu paylaşımı yaptığına dair dosya kapsamında delil bulunmadığı gibi, söz konusu sosyal medya hesabının Türkiye Temsilciliğinin benzer konularla ilgili soruşturma dosyalarına cevap vermediği, dolayısıyla olayla ilgili soruşturma yapma imkanı da bulunmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Söz konusu videoyu kayda alan kişinin müşteki... olduğunun şikâyet dilekçesinde belirtildiği, hakaret içerdiği iddia edilen ... paylaşımının ise "video paylaşan polisler görevden uzaklaştırıldı" ve video bir müddet sonra müştekinin rızası dışında sosyal medyada paylaşıldığını, bu paylaşımın altına ... adlı ... kullanıcısının "tipini s..ni hiç aynaya bakmamışlar" şeklinde doğrudan videoyu kayda alan kişiye yönelik ifadelerde bulunduğu ve yorum yapan kişinin ... olduğu nazara alındığında, matufiyet şartının gerçekleştiği cihetle, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespiti durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden soruşturmanın genişletilmesi kararı yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada; şikayetçi ...'ın vekili aracılığıyla başvurusu üzerine başlatılan soruşturmada,şüpheli facebook kullanıcısı şahsın söz konusu paylaşımı yaptığına dair dosya kapsamında delil bulunmadığı, söz konusu sosyal medya hesabının Türkiye Temsilciliğinin benzer konularla ilgili soruşturma dosyalarına cevap vermediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmişse de, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinin somut olayda mevcut olmadığı, dosya kapsamında hiç bir soruşturma işleminin yapılmadığı anlaşılmış, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda ifadesinin alınması ve sonucuna göre karar verilmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerekirken, etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın kabulü yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Denizli 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin ... tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18859, Karar No: 2012/8664, Tarih: 27.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/18859 E.  ,  2012/8664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanıkların tahliye taleplerinin reddine, 27.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/809, Karar No: 2024/2929, Tarih: 17.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/809 E.  ,  2024/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2570 Esas, 2022/2601 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/19 E., 2022/682 K.

Taraflar arasındaki dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi olmadığı taktirde bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 16.04.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı ... ... Motorlu Vasıtalar Tic. A.Ş. vekili Avukat Büşra Yılmaz dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 04.04.2014 tarihinde sıfır olarak satın aldığı araçta 2 ay gibi çok kısa zaman diliminde imalattan kaynaklanan gizli ayıplar çıkmaya başladığını ve dava tarihine kadar devam ettiğini, davalının servisi tarafından sözde onarımlarla ayıbın giderilmediğini, her arızada servise götürülmesine rağmen çözüm bulunmadığını, araçtaki arızaların emniyet, motor ve fren sistemi olmak üzere imalattan kaynaklanan arızalar olduğunu, garanti süresi içerisinde; sürücü koltuğu sırt kısmında yıpranma/yırtılma, radyo ekranında mürekkep akıntısı, motor alt kısmından gelen metal sesi ve sunroofta esnemelerden kaynaklanarak oluşan çatırtı sesi şeklindeki arızaların yetkili servisçe giderilmeyip sonuçsuz onarımlarla müvekkilinin oyalandığını, yanıltıldığını, garanti süresinin bitmesini müteakip önceki arızalar mevcudiyetini koruduğu gibi farklı arızalar da ortaya çıkmaya devam ettiğini, cam tavanda meydana gelen çatırtı sesi, araç motorundaki turbo, pre-safe güvenlik sistemi, fren disklerinde meydana gelen eğilme ve lastiklerin iç yanaklarında oluşan çatlama ve yarılma gibi hayati önem arz eden arızalara hiçbir işlem yapılmayıp sonuçsuz bırakıldığını, söz konusu arızaların imalattan kaynaklanan gizli ayıplar olduğunu, aracın gizli ayıplı olduğunun hile ile saklandığını ileri sürerek davaya konu aracın müştereken ve müteselsilen davalılarca ayıpsız misliyle değiştirilmesine aksi halde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi uyarınca tespit edilecek bedelin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ......A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, yasal sürede ayıp ihbarında bulunulmadığını, 2 yıllık dava zamanaşımı süresinin geçtini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı... Türk A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, davanın 2 yıllık garanti süresinde açılmadığını, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, davacının iddialarının yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki raporlarda, pre-safe sistem arızasının davacının kullanımından kaynaklanmayacağı, bununla birlikte bahsi geçen sistemin araçtaki diğer sistemlerde olduğu gibi sensörler, sistem kontrol ünitesi donanımı, işleticiler gibi fiziksel unsurların yanı sıra kontrol yazılımından oluştuğu, sistem donanımında bir arıza olması halinde bu durumun diyagnostik test işlemi ile belirlenebildiği, bu nedenle servisin araç sistemlerinin tuttuğu hata kayıtlarına göre işlem yapılması dikkate alındığında, pre-safe sistemi ile ilgili diyagnostik cihazında hataya dayalı bir kayıt yer almadığından servisin herhangi bir saklama, gizleme gibi bir tavrının bulunmadığı, sistemin çalışmamasının yeniden kalibrasyonla düzeltilebileceği, gerekli kalibrasyon (sensör kalibrasyonu ve yazılım güncellenmesi) işleminin araç yetkili servislerince yapıldıktan sonra sistemin hedeflendiği şekilde çalışacağı, aracın satımı esnasında davacının iddia ettiği şekildeki arızanın gizli ayıp mahiyetinde olmadığı talimat yolu ile alınan bilirkişi kök ve ek raporları ile de sabit olup bilirkişilerce araç üzerinde test edilmek suretiyle yapılan incelemelerde ve yetkili servis testleri sonucunda aracın gizli ayıplı olduğuna yönelik herhangi bir tespit yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, tüm itirazlarına rağmen yeni bir heyetten rapor alınmak yerine aynı heyetten ek raporlar alınarak karar verildiğini, bilirkişi raporunda pre-safe arızasının kullanımdan kaynaklanmadığı yönündeki tespitin üretimden kaynaklandığını ortaya koyduğunu, bilirkişi heyetinin fren disklerine yönelik tespitlerinin bilimsellikten uzak, varsayıma dayalı olduğunu, aracın cam tavanında meydana gelen sesin üretimden kaynaklandığını, cam tavan malzemelerindeki genleşmeden kaynaklanan bir ses olmadığını, aracın cam tavan montajı yapılmış vaziyette fabrikadan kullanıcısına ulaştırıldığını, araçtaki mevcut cam tavanın bu zamana kadar hiç sökülmediğini, Mahkemenin yapılan işlemlere rağmen meydana gelen sesin kesilmediği hususunu göz ardı ettiğini, dava konusu aracın sürekli şehir içinde düz asfalt yolda kullanıldığını, 4-5 ayda bir lastiğin çatlamasına neden olacak çukur ve kasis dolu, asfalt olmayan bir yolda aracın kullanılmadığını, vites geçişlerinde araçta sarsılma olduğu ve şanzımandan ses geldiği belirtilmesine rağmen bilirkişi heyetinin bu arızaya ilişkin bir hiç tespitte bulunmadığını, araçtaki tüm arızaların üretim hatasından kaynaklandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararında usul ve esas yönden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu araçta üretimden kaynaklanan ayıp bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 227 nci vd. maddeleri, 2004 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 227 nci vd. maddeleri, 2004 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... A.Ş.'ye verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14844, Karar No: 2014/23247, Tarih: 24.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14844 E.  ,  2014/23247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/06/2014

Numarası : 2012/391-2014/605

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Yazaki Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Y... Ltd. Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 13.07.2007-29.06.2012 tarihleri arasında davalı Y... Ltd. Şti.'nin alt işverenlerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25'inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17'nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26'ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda davacı iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur. Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Oysa dosya incelendiğinde davada dinlenen tek tanık olan davacı tanığı Y.. D..'ın beyanına göre davacı 2012 yılı Mart ayına ait ücretini alamadığı için işten kendisi ayrılmıştır. Bu husus gerekçeli kararda belirtildiği üzere mahkemenin de kabulünde olmasına rağmen gerekçeyle çelişir şekilde hüküm kısmında ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Haklı nedenle dahi olsa işten kendi isteği ile ayrılan işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermek gerekirken gerekçe ile çelişir şekilde kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Yazaki Ltd. Şti.'ne iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8249, Karar No: 2012/11995, Tarih: 20.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8249 E.  ,  2012/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak her ne kadar, hüküm fıkrasında satış kararı verildikten sonra parantez içerisinde “... İcra Müdürlüğünün 2007/1268 esas sayılı dosyasında davacının alacağı oranında” ibarelerinin yazılması ve satış bedelinin dağıtılması ile ilgili olarak ta “satış parasından borçlu...’a isabet eden kısmından borcu karşılayacak miktarının icra dosyasına aktarılmasına” şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından parantez içerisinde yazılan “... İcra Müdürlüğünün 2007/1268 esas sayılı dosyasında davacının alacağı oranında” ibaresinin ve “satış parasından borçlu...’a isabet eden kısmından borcu karşılayacak miktarının icra dosyasına aktarılmasına” ibaresinin çıkarılmak suretiyle hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.