muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24841, Karar No: 2023/2019, Tarih: 20.02.2023

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, davacı tarafından eksik evrak ile başvuru yapıldığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun geçersiz olduğunu, davacının maluliyeti ile kaza arasında illiyet bağının ATK tarafından kurulması gerektiğini, raporun yönetmelikteki şartlara aykırı düzenlendiğini, hesaplamanın TRH Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davacı yararına fazla vekalet ücreti hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacı tarafından sunulan raporun üniversite hastanesi tarafından davacının bizzat muayenesi yapılarak düzenlendiği, bu nedenle hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, raporda hem Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi hakkında yönetmelik hem de Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre ayrı ayrı maluliyet oranı belirlendiği, kaza tarihi itibarıyla Erişkinler İçin Engellilik Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre % 20 maluliyet oranı üzerinden tazminat hesaplaması yapılması gerekirken alınan bilirkişi raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre belirlenen % 22 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılmasının doğru olmadığı, usul ekonomisi gereğince bilirkişiye tevdi edilmeden tazminatın %20 maluliyet oranına göre yeniden hesaplandığı, hesap raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre hesaplama yapıldığı, davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı" gerekçesiyle itirazın kabulüne, ... kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulüne 90.148,61 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacı tarafından eksik evrak ile başvuru yapıldığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun geçersiz olduğunu, davacının maluliyeti ile kaza arasında illiyet bağının ATK tarafından kurulması gerektiğini, raporun yönetmelikteki şartlara aykırı düzenlendiğini, müvekkilinin sigortalının kusuru oranında sorumlu olduğunu, kusur oranının yanlış belirlendiğini, bilirkişi tarafından bakiye ... hesaplaması yapılması gerekirken, tam ... hesaplaması yapıldığını, davacının müterafik kusurunun olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, hatır taşıması nedeniyle zarardan indirim yapılması gerektiğini, davacı yararına fazla vekalet ücreti hesaplandığını ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın 30.06.2019 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olan davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun şekilde davacının bizzat muayenesi yapılarak düzenlenmesine, davacı yolcu olduğundan ve kazaya etki eden bir davranışı tespit edilemediğinden sigortalı araç sürücünün % 100 kusurlu olduğu kabulüne göre hüküm tesisi edilmesinde isabetsizlik bulunmamasına, davacının müterafik kusurlu olduğunun somut delillerle ispatlanamamasına, hatır taşımasına ilişkin ... kararına açıkça itiraz edilmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargıtayın ve Dairenin yerleşik uygulamasına göre davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ... süresi ile işleyecek aktif ve pasif dönemlerin, hesaplamaya esas olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Somut olayda ise davacının bakiye ... süresinin mi yoksa 99 yaşına kadar yaşama ihtimalinin mi esas alındığının açıkça belirtilmediği anlaşılmakta olup bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı görülmektedir.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre bakiye ... süresi belirlenerek (tablodaki son yaş olan 99 yaşa kadar değil, hesap tarihindeki yaşına göre saptanacak bakiye ... süresi), aktif ve pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihleri ile süreleri gösterilmek suretiyle (kararı yalnızca davalının temyiz ettiği ve rapordaki diğer hususlarda davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek) daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna göre (hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle) karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrasında "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesine 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile eklenen (13) numaralı fıkrasında, "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir..." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/26719, Karar No: 2012/22601, Tarih: 27.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26719 E.  ,  2012/22601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28647, Karar No: 2013/4952, Tarih: 19.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28647 E.  ,  2013/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından, çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin borçluya 29.04.2011 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet üzerine ödeme emrinin iptal edildiği, alacaklının talebi ile yeniden çıkartılan ödeme emrinin ise kabule göre 28.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 29.06.2012 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuru ile14.06.2007 tarihinden 12.04.2011 tarihine kadar 6 aylık zamanaşımı süresi içinde  hakkında herhangi bir icra işlemi yapılmadığını ileri sürerek, İİK.nun 71/2. maddesi uyarınca icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar borçlu başvurusunda İİK.nun 71.maddesine dayanmış ise de, takibin işlemsiz bırakıldığını iddia ettiği dönem ödeme emri tebliğinden ve dolayısıyla takibin kesinleşmesinden öncesine ilişkin olduğundan anılan maddenin olayda uygulama yeri yoktur. Borçlunun, icra mahkemesine başvurusu bu hali ile İİK'nun 169/a maddesine göre takibin kesinleşmesinden önceki dönemde çekin zamanaşımına uğradığı iddiasına dayalıdır.

Takibin kesinleşmesinden önceki devreye ilişkin olarak zamanaşımı itirazı, İİK.nun 168/5. maddesi gereğince yasal 5 günlük sürede yapılması zorunludur. Somut olayda ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihine göre,  icra mahkemesine yapılan başvuru yasal süresindedir.

Takip dayanağı çekin ibraz süresinin dolduğu tarih itibariyle uygulanması gereken TTK.nun 726.maddesi uyarınca 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.

İcra takip dosyasının incelenmesinde, 14.06.2007 tarihinden 12.04.2011 tarihleri arasında herhangi bir işlem yapılmadığı ve 6 aylık zamanaşımı süresinin geçtiği görülmüştür.

Bu durumda borçlunun zamanaşımı itirazının kabul edilerek takibin kesinleşmesinden önceki dönemde zamanaşımının oluşması halinde mahkemece İİK.nun 169/a-5. maddesi hükmü uyarınca itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Bu durumda borçlunun zamanaşımı itirazının kabul edilerek takibin kesinleşmesinden önceki dönemde zamanaşımının oluşması halinde mahkemece İİK.nun 169/a-5. maddesi hükmü uyarınca itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul 20.İcra Mahkemesi’nin 25.09.2012 tarih ve 2012/475 E- 862 K sayılı kararının hüküm bölümünün birinci maddesinde yer alan, "takibin iptaline" sözcüklerinin karar metninden çıkarılmasına, yerine "takibin durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilen bu şekliyle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2424, Karar No: 2010/6640, Tarih: 02.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2424 E.  ,  2010/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, on yedi adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu edilen taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların cinsi, yüzölçümü, paydaş sayıları, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalının hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece dava konusu edilen taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilirken maktu karar ve ilam harcının tarafların hisseleri oranında bölüştürülüp alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden “Harçlar Yasası gereğince hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden alınması gereken % 09 nispi karar ve ilam harcının taraflardan payları oranında alınmasına”ibaresi eklenerek hükmün bu düzeltilmiş şekliyle HMUK’nun 438 / son maddesi gereğince ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 2.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6380, Karar No: 2023/9109, Tarih: 03.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6380 E.  ,  2023/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/664 E., 2021/201 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçelerinde özetle; 03.09.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında davacıların oğlu olan sigortalının vefat ettiğinden bahisle 10.000,00'er TL maddi, 50.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunarak kazanın davacının kendi kusurlu hareketi nedeniyle meydana geldiğini, bu kazada müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, zira müvekkili şirketin iş yerinde gerekli tüm emniyet tedbirlerinin aldığını, davacılar murisinin müvekkili iş yerinde asgari ücretle çalıştığını, istenilen tazminat tutarının fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.01.2016 tarih ve 2014/474 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararıyla; davacılar anne ve babanın destek kapsamında olmadıklarından bahisle maddi tazminat istemlerinin reddine, her iki davacı lehine 20.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 27.01.2016 tarih ve 2014/474 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.01.2016 tarih ve 2014/474 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararıyla; davacılar anne ve babanın destek kapsamında olmadıklarından bahisle maddi tazminat istemlerinin reddine, her iki davacı lehine 20.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 27.01.2016 tarih ve 2014/474 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 03.10.2017 tarih ve 2016/6061 Esas, 2017/7186 Karar sayılı kararı ile manevi tazminatların tayin ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ne var ki somut olayda, zararlandırıcı olayın tahkikat sonucunda Sosyal Güvenlik Kurumunca iş kazası kabul edildiği ve müteveffa sigortalının dava dışı eşine iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlandığı, dava dışı eşin kendisinin açtığı iş kazasından kaynaklanan diğer tazminat davasında eş yararına maddi tazminata hükmedildiği Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davacılar anne ve babaya Kurumca gelir bağlanmadığı, Mahkemece davacılara gelir bağlanmama nedeninin araştırılmadığı, mahkemece yapılacak işin maddi tazminat isteminde bulunan davacı anne ile davacı babaya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmama nedeninin Kurumdan sorularak, gelen yanıta göre gerekirse davacılara Kurum'a kendilerine gelir bağlanması için başvurmak üzere süre vermek, başvurunun reddi halinde SGK Başkanlığını hasım göstererek iş kazası sigorta kolundan kendilerine ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti davası açmaları için önel vermek, dava açılması halinde 6100 sayılı HMK'nun 165/2 nci maddesi gereğince bu dava için bekletici mesele yapmak, kesinleşen mahkeme kararı ile dava reddedilmiş ise davacılar anne ve babanın maddi tazminat istemlerinin reddine karar vermek, başvuru üzerine Kurumca davacı ana babaya gelir bağlanmış veya açılan tespit davası kabul edilmiş ve kesinleşmiş ise hüküm tarihine en yakın tarihteki veriler gözetilerek davacılar anne ve babanın maddi zararlarını ayrı ayrı hesaplatırarak Kurumca davacı anne ve babaya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısımlarının maddi tazminat miktarlarından tenzil ederek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olduğundan bahisle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan ve davacıların manevi tazminata ilişkin istemleri eldeki dava dosyasından tefrik edildikten sonra verilen temyiz incelemesine konu 10.03.2021 tarih, 2017/664 Esas, 2021/201 Karar sayılı karar ile davacılar vekiline verilen kesin süre içerisinde SGK'ya başvuru yapılmadığının tespit edildiği, hal böyle iken usulüne uygun SGK başvurusu bulunmayan davacıların maddi tazminat taleplerinin HMK'nın 165/2 nci maddesi gereği dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemenin 11.11.2020 tarihli 10 numaralı celsesi 1 numaralı ara kararında; ‘’1- SGK’dan gelen yazı cevabında (20.01.2020) davacı anne ve babanın başvurusu bulunmadığını, gelir bağlanamadığının beyan edilmesi karşışında davacı vekiline verilen kesin sürenin covid salgını sebebiyle pandemi sürecinde verildiği hal böyleyken verilen yasal sürelerin işlemediği kurumların çalışamaz şekilde kapalı olduğu ve verilen sürenin son gününün pandemi sebebiyle sürelerin son gününe denk gelen günle çakıştığı, hal böyleyken duruşmanın alındığı saatte halen yasal sürenin devam ettiği anlaşılmakla makul görülen talebin kabulü ile davacı vekiline bu kez mahkememiz 7. celsesi 3 nolu ara karar gereğini yerine getirmesi adına 1 aylık kesin süre verilmesine, işbu sürenin kesin süre olduğuna aksi takdirde işbu iddiasından vazgeçmiş sayılarak dosyanın esası hakkında karar verileceği hususunun ihtarına (ihtar yapıldı)’’ şeklinde düzenlenen ara karar ile kendilerine süre verdiğini, ancak başvurunun sistemde görünmemesinin kendilerinden kaynaklanmadığını, kaldı ki pandemi sürecinde çok fazla biriken işlemlerin hemen sisteme aktarılmamasının elde olmayan sebepler olduğunu, bu durumun müvekkilleri aleyhine sonuç doğurmasının çok büyük haksızlık yarattığını, mahkemece dava konusu eksiksiz araştırılmadan, davalı tarafın pandemi ile duran sürelerin başlama tarihini hakimin yanlış hesaplanmasına sebep olacak şekilde karışık beyanlarda bulunarak yerel mahkemenin bu haksız ve yersiz kararı vermesine sebep olduğunu, sosyal güvenlik denetmenlerinin müvekkilleri ile ilgili gelir araştırması yaptığını ve araştırmalar sonucu rapor hazırlandığını, tüm bu açıklanan nedenlerle Mahkemece verilen kararın yasalara ve usule aykırılık taşımakta olduğunu, bu nedenle temyize konu kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 22.06.2018 tarih 2016/5 E. - 2018/6 sayılı Kararı.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.