muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3362, Karar No: 2020/4537, Tarih: 06.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3362 E.  ,  2020/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, nafaka miktarı ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından katılma yoluyla kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen nafaka ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece, her iki davanın da kabulü ile, tarafların boşanmalarına ve ferilerine hükmedilmiş, her iki tarafça istinaf kanun yolu başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir. Davalı-karşı davacı erkek, dilekçeler aşamasında tanık deliline dayanmıştır. Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için, mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Mahkemece 06.04.2018 tarihli ön inceleme duruşmasının 3 fıkrasında taraflara 232 TL gider avansını mahkeme veznesine depo etmek üzere 2 hafta kesin süre verilmiş, davalı -karşı davacı erkek tarafından gider avansı yatırılmadığı ve tanıkların bildirilmediği gerekçesiyle erkeğin duruşmada hazır ettiği tanıklar dışındaki, bir kısım tanıkları dinlenilmemiştir. Mahkemece gider avansı talep edilmiş olup,delil avansı talep edilmemiştir. Her 2 avansın hukuki sonuçları farklıdır. (HMK m. 324/1). Verilen kesin süre içinde, delil avansının yatırılmamış olmasının sonucu, talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılmaktır. (HMK m, 324/2) Gider avansı ise dava şartıdır. Hangi işlemler için ve ne miktar avans talep edildiği buna ilişkin ara kararda gösterilmemiş ise verilen kesin süre sonuç doğurmaz. Mahkemece, 06.04.2018 tarihli ön inceleme duruşmasında yapılan ihtarat, tanık ve delil masraflarının miktarı açıkça gösterilip bildirilmediği ve niteliği belirtilmediği için usulsüzdür. Mahkemece, tanıkların dinlenmesi için gerekli avansın usulünce istenmesi (...m.324) avans yükümlülüğünün yerine getirilmesi halinde, taraflarca gösterdiği tanıkların çağrılıp dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 28.02.2020 tarihli, 2019/451 esas, 2020/371 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, Antalya 4 Aile Mahkemesinin 11.01.2019 tarih, 2017/743 esas, 2019/26 karar sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre kadının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana gerilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/601, Karar No: 2012/908, Tarih: 28.11.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/5-601 E.  ,  2012/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal Asliye 4.Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 08.06.2010 gün ve 2009/412 E., 2010/249 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine karar düzeltme incelemesi sonucunda Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 04.07.2011 gün ve 2011/9282 E., 2011/12147 K. Sayılı ilamı ile;

(...Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm, Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın cephesinin bulunduğu Topselvi caddesinin karar tarihinden önce 17.12.2009 tarih ve 2009/ 8-1 sayılı UKOME kararı ile ana arter listesinden çıkartıldığı, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin bakım ve onarım sorumluluğunun bulunmadığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından ,davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 16.02.2011 gün ve 2010/16284-2011/2504 sayılı onama kararının kaldırılmasına, karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın cephesinin bulunduğu Topselvi caddesinin karar tarihinde ana arter olmadığı, bu nedenle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bölümlerinin ilçe belediyesinin bakım ve onarım sorumluluğunda bulunduğu dikkate alınarak dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ilçe Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek yapılacak yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerindedir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Belediye vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerindedir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Belediye vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, kayden maliki olduğu 1982 ada 217 parsel sayılı taşınmazına davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından yol ve tretuvar yapılarak kamulaştırma yapılmaksızın el atıldığını, taşınmazın cepheli olduğu yolun davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın sorumluluğunda bulunan ve ana arter niteliği taşıyan ......Caddesi olduğunu ileri sürerek, kamulaştırma bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı Belediye vekili cevaben, hak düşürücü sürenin araştırılarak, süre geçmişse davanın reddine karar verilmesini, el atma hangi idarece gerçekleştirildi ise, davanın ona yöneltilmesi gerektiğini, talep edilen miktarın da fazla olduğunu, öncelikle davanın reddini, davanın kabulü halinde ise el atılan kısmın yol olarak kullanılması durumunda yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, belirlenen kamulaştırma bedelinin davalı Belediye’den tahsiline ve taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 105.94 m2.lik kısmının tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

Davalı Belediye vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece onanmış ise de, karar düzeltme incelemesi sırasında başlık bölümüne aynen alınan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 2.maddesinde, Kamulaştırma Kanunu'nun uygulamasında idarenin, yararına kamulaştırma hak ve yetkisi tanınan kamu tüzelkişilerini, kamu kurum ve kuruluşlarını, gerçek ve özel hukuk tüzelkişilerini, ifade edeceği belirtilmiştir.

3.maddeye göre ise; idareler, kanunlarla yapmak yükümlülüğünde bulundukları kamu hizmetlerinin veya teşebbüslerinin yürütülmesi için gerekli olan taşınmaz malları, kaynakları ve irtifak haklarını; bedellerini nakden ve peşin olarak...ödemek suretiyle kamulaştırma yapabileceklerdir. Yani özel kişilerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz bir mal, kamu hizmeti için ihtiyaç duyan ve kamulaştırma yapma yetkisine sahip olan idareler kamu yararının bulunduğu durumlarda Anayasanın 46. maddesindeki koşullara uyarak ve parasını peşin vermek suretiyle kamulaştırabilirler.

Öte yandan, kamulaştırma yapmaya yetkili kişi ve kurumlar, Anayasa ve yasalara uygun bir kamulaştırma işlemi yapmaksızın, bir kimsenin maliki olduğu taşınmaz malına sahiplenme kastı ile ve kalıcı olarak el koyup, taşınmaz üzerine bir tesis veya bina yapar yahut da o taşınmaz malı bir hizmete tahsis ederek mal sahibinin taşınmaz üzerinde dilediği gibi kullanma hakkını engellerse, o zaman kamulaştırmasız el atma olgusu gerçekleşmiş olur. İşte kamulaştırma kararı almadan veya kamulaştırma işlemlerini tamamlamadan taşınmaza el koymuş bulunan idare de, haksız işgalci konumundadır.

Somut olayda, çekişmeye konu taşınmazın cephesinin bulunduğu ....Caddesi'nin dava tarihi itibariyle ana arter olmasına rağmen, yargılama sırasında 17.12.2009 tarih, 2009/8-1 sayılı UKOME kararı ile ana arter olmaktan çıkartıldığı sabittir.

Davacının maliki bulunduğu taşınmaza 1983 yılından itibaren kamulaştırma işlemi olmaksızın yol ve tretuvar yapılmak suretiyle el atıldığı ve çekişmeli taşınmazın cephesinin bulunduğu ..... Caddesi'nin dava tarihi itibariyle davalı Belediye'nin sorumluluğu altındaki ana arter olduğu hususunda Yerel Mahkeme ve Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık yargılama sırasında 17.12.2009 tarihli kararla, çekişmeye konu taşınmazın bulunduğu yolun ana arter olmaktan çıkarılması üzerine, davalı belediyenin sorumluluğunun devam edip etmediği ve yolun bakım ve onarım sorumluluğunun geçtiği dava dışı İlçe Belediye’sine davanın yöneltilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

İlke olarak her dava açıldığı tarihteki hal ve şartlara göre incelenip sonuçlandırılmalıdır. Dava açılırken gerçek hasmın tespit edilmesi ve davanın ona yöneltilmesi de temel bir usul kuralıdır. Öte yandan taşınmaza müdahalenin önlenmesi davaları, taşınmaza fiilen müdahale eden kişi ya da kuruma karşı açılır.( Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.06.1973 Tarih,1-908 Esas, 562 Karar sayılı ilamı.) Dava tarihi itibariyle ana arter olan yolun bakım-onarım sorumluluğu bulunan davalı Belediye, Kamulaştırma Kanunu'na uygun hareket etmeden,taşınmazı kısmen işgal ettiğinden hukuka aykırı, kanunsuz bir harekette bulunmuştur.

Davacıya ait olan taşınmaza dava tarihi itibariyle kamulaştırmasız el atma eylemi, davalı Belediye tarafından gerçekleştirildiğine göre, yargılama sırasında söz konusu yolun ana arter olmaktan çıkartılmış olması el atma eylemini gerçekleştiren davalı Belediye’nin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz; aksi halde yargılama sırasında el atılan taşınmazın cephesinin bulunduğu caddenin tekrar ana arter haline getirilmesi halinde husumet yine değişecek ve bu durum keyfilik ve istikrarsızlık yaratacaktır.

Dava tarihi itibariyle ana arter olan yol nedeniyle davalı Belediye’ye husumet yöneltilebileceğine göre, Yerel Mahkeme’nin davalı Belediye’nin sorumluluğunun devam ettiğine ilişkin belirlemesi yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

Dava tarihi itibariyle ana arter olan yol nedeniyle davalı Belediye’ye husumet yöneltilebileceğine göre, Yerel Mahkeme’nin davalı Belediye’nin sorumluluğunun devam ettiğine ilişkin belirlemesi yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçelerle direnme kararı yerinde olup; davalı vekilinin İŞİN ESASINA YÖNELİK diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için, dosyanın 5.HUKUK DAİRESİ’NE GÖNDERİLMESİNE, 1086 sayılı HUMK’nun 440/1.maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.11.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14896, Karar No: 2018/288, Tarih: 10.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14896 E.  ,  2018/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18/04/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5. ve CMK’nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1918, Karar No: 2010/1994, Tarih: 07.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1918 E.  ,  2010/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik imalât bedeli ile kira tazminatının tahsili istemiyle açılmış, davalı gecikmede kusurlarının bulunmadığını, eksikleri tamamlamaya hazır olduklarını belirterek davanın reddini savunmıştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kooperatifin temyiz itirazları tümüyle reddedilmelidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kooperatifin temyiz itirazları tümüyle reddedilmelidir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince: Taraflar arasında imzalanan 24.10.1997 tarihli sözleşmede, inşaatın su basman vizesinin alınması tarihinden itibaren 4 yıl içinde bitirilerek, anahtar teslimi olarak davacıya teslim edilmesi kararlaştırılmıştır. Aynı sözleşmede yeralan arsa sahiplerinden Muhammet Tetik'e ait bağımsız bölümlerin teslimi ise su basman vizesi tarihinden itibaren 3 yıl olarak kabul edilmiş, bu arsa sahibinin kooperatif aleyhine açtığı kira tazminatına ilişkin davada, su basman vizesinin ruhsat tarihinden itibaren 2 ay içinde alınabileceği, buna göre de inşaat süresinin 27.03.2001'de sona erdiği kabul edilerek bu tarihten itibaren kira kaybı alacağına hükmedilmiş, karar taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Her ne kadar davacı bahsi geçen davanın tarafı değil ise de aynı sözleşme uyarınca yapılan inşaatın teslimi gereken tarihin hesabına ilişkin bu saptama kesinleşmiş olduğundan davalıyı bağlar. Bu nedenle eldeki davanın davacısına 4 yıllık sürede teslim edileceğinden davacıya ait dairelerin 27.03.2002 tarihinde teslimi gerektiği ve bu tarihte davalı temerrüdünün gerçekleştiği kabul edilmelidir. Davacının 20.03.2006 tarihinde yaptırdığı tespitte bağımsız bölümlerde ve ortak yerlerde eksiklik bulunduğu, teslime hazır olmadığı saptandığı gibi, davalı cevap dilekçesinde eksiklerin giderilmediği ve gidermeye hazır olduğunu bildirerek yargılama aşamasında kısmen tamamlayıp teslime hazır olunduğunu 05.10.2006 tarihli dilekçesiyle mahkemeye bildirilmiştir. Bu haliyle inşaattaki eksikliklerin yargılama aşamasında dahi tümüyle giderilmediği, teslimi istenilen tarihten sonraki bilirkişi incelemesi ile de sabittir. Tüm bu nedenlerle dava tarihinden sonra da temerrüdün devam ettiği gözetilerek davacının kira kaybı tazminatının 27.03.2002 tarihinden dava tarihine kadar hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken (15.10.2008 tarihli rapor dikkate alınmak suretiyle) bu husus gözetilmeden ve Belediye cevabında bildirilen ısı yalıtım vizesinin makbuz tarihi su basman vizesi kabulüyle esas alınarak istemin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan inşaatın eksikleri yargılama aşamasında kısmen giderildiğinden ve böylece davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği gözetilerek reddedilen miktarla ilgili davacının vekâlet ücreti ve yargılama gideriyle sorumlu tutulmaması gerekirken davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Öte yandan inşaatın eksikleri yargılama aşamasında kısmen giderildiğinden ve böylece davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği gözetilerek reddedilen miktarla ilgili davacının vekâlet ücreti ve yargılama gideriyle sorumlu tutulmaması gerekirken davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının tümüyle reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 618,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5456, Karar No: 2023/4652, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5456 E.  ,  2023/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/583 E., 2022/1044 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç