muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6270, Karar No: 2014/10886, Tarih: 15.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6270 E.  ,  2014/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarihi :24.10.2013

No :2008/644-2013/895

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 01/11/2006-30.03.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece 01/11/2006-31/01/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

İncelenen dava dosyasında mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davalı işyerine ilişkin tespiti istenilen tüm dönemlere ilişkin bordrolar getirtilmediği gibi tüm dönemi kapsar şekilde kayden bordrolu tanıkların dinlenilmediği, dinlenen tanıkların komşu işyeri tanığı olup olmadığının dosya kapsamından anlaşılamadığı, resen komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişilerin tespit edilmediği anlaşılmakla belirtilen hususlarda araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4523, Karar No: 2020/2137, Tarih: 27.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4523 E.  ,  2020/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Senirkent Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/04/2016 gün ve 2015/44 - 2016/60 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/05/2018 gün ve 2016/10742 - 2018/3404 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bahçesinde yetiştirdiği granny smith cinsi yeşil elmaların muhafazası için davalı şirketin soğuk hava deposuna teslim ettiğini, elmalarda davalının kusurlu eylemi nedeniyle kararmaların meydana geldiğini, bu hususta asliye hukuk mahkemesi vasıtasıyla tespit işlemi yapıldığını, tespit sırasındaki bilirkişi raporunda davalının kusurlu olduğunun belirtildiği, tespit sırasında elmaların eksik hesaplandığını, ayrıca raporda düşülen hurda elmaların depoda kaldığını ve davalı tarafından satıldığını, davacının bu ürünlerden de istifade etmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin uğramış olduğu 18.000,00 TL zararın işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 20/04/2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 18.000 TL için açtıkları tazminat davasını, 7.012,26 TL artırarak faizi ile birlikte 25.012,26 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarını ve delil olarak dayandığı tespit dosyasını kabul etmediklerini, 20/05/2015 tarihinden itibaren soğuk hava depolarının kapatılması nedeniyle 28/05/2015 tarihli tespiti kabul etmediklerini, davacının depoya teslim ettiği elmaların davacının kusuru nedeniyle karardığını, elmaların kararmasında davalının kusurunun bulunmadığını, ayrıca elmaların cinsi gereği kararmaya daha müsait olduğunu, elmaların depoya geç teslim edildiğini, aynı odadaki diğer elmaların bozulmadığını, depoda kalan elmaların davacının talebi doğrultusunda hurdaya satıldığını ve yine davacının talebi doğrultusunda müvekkilinin depo alacağına mahsup edildiğini, hurda elmaların 0,27 TL'den satıldığını, davacının iddialarını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, vedia akdinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, vedia akdinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kabuk yanıklığı probleminin üretim aşamalarında ve hasat zamanı, depolama aşaması ve nakletme dahil üreticinin sorumluluğunda olan zamanlarda oluşabileceği gibi esasen depo işletme şartlarına bağlı olmasının da söz konusu olduğu, üreticinin granny smith elma çeşidinin üretimi, hasadı, depolanması ve pazarlanması konusunda tecrübe sahibi olması göz önüne alındığında problemin üretim kaynaklı olmayacağı, elmanın bozulmasının depolama kaynaklı olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Rapor, teknik herhangi bir değerlendirme içermediği gibi varsayıma dayalı olup, bu rapor esas alınmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 09.05.2018 tarih, 2016/10742 Esas - 2018/3404 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda açıklanan gerekçeyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 09.05.2018 tarih, 2016/10742 Esas - 2018/3404 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8363, Karar No: 2014/8270, Tarih: 29.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8363 E.  ,  2014/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına ... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...' nin sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25/11/2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6137, Karar No: 2007/9464, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6137 E.  ,  2007/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ile davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Beldesi 1122 parseli geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta fotokopisinin,

2) Çekişmeli yeri ilgilendiren orman tahdit sınırlarını gösterir orjinal 2/B maddesi haritalarının,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/07/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11266, Karar No: 2022/1352, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11266 E.  ,  2022/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

1)"2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından istinaf incelemesi sonucunda verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen " 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2)"2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından istinaf incelemesi sonucunda verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesine gelince;

2)"2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından istinaf incelemesi sonucunda verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesine gelince;

Serbest muhasebeci ve mali müşavir sanık ...'nün, muhasebeciliğini yaptığı... Isıtma Soğutma ... ... Ltd. Şti.'nin yetkilisi inceleme dışı sanık ...'ın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek fiillerine iştirak ettiği iddiasıyla açılan davanın yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarının istinaf incelemesinde kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiş ise de; yapılan incelemede, sanık ...'nün kuruluşundan itibaren muhasebe işlemlerini yürüttüğü mükellef kurumun 2009 ve 2010 yıllarında tasdik edilmiş yasal defterlerinin bulunmadığı, şirket müdürü ...'ın ikametinde yapılan yoklamada, şirketin paravan şirket olduğunu, kendisinin herhangi bir ticaret yapmadığını ve şirket ile ilgisinin olmadığını beyan etmesi, dosyada mevcut vergi raporlarına göre şirketin gerçek bir ticari faaliyetinin olduğuna dair bir tespitin bulunmaması, tüm bunlara rağmen gerçek bir ticari faaliyeti varmış gibi yoğun bir şekilde alış ve satış faturalarının beyannamelere ve bildirimlere konu edilmesi, sanık ...'in ise savunmasında, ...'ı 2009 yılında bir kez vergi memuru ile gördüğünü, daha sonra sanığı görmediğini, çalışanları tarafından faturaların alınıp defterlere işlenmesinin mümkün bulunduğunu beyan etmesi karşısında, işi gereği şirket beyannamelerini imzalayan ve beyannamelerde yer alan bilgilerin defter kayıtlarına uygun olup olmadığını denetlemekle yükümlü olan ve mükellefin kullandığı sahte faturaları düzenleyen bir kısım mükelleflerin de muhasebe işlerini yürüten sanığın, yasal defterlerini tasdik ettirmeyen, adresinde bulunmayan ve yetkilisini sadece bir kez mükellefiyet başlangıcında gördüğünü belirttiği mükellef şirketin sahte fatura düzenlediğini ve kullandığını harici araştırma yapmadan bilebilecek bir konumda olduğu ve tüm dosya kapsamından yüklenen suçlara iştirak ettiği gözetilerek ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/614, Karar No: 2022/1175, Tarih: 17.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/614 E.  ,  2022/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan olduğu ( kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı ) iddiası ile açılan tapu iptali ve tescil, meni müdahale ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 26/01/2022 tarihli ve 2022/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1571, Karar No: 2020/5935, Tarih: 12.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1571 E.  ,  2020/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda ilk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın davacı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...’ın maliki olduğu 4209 parseldeki 36 numaralı bağımsız bölümü davalı kızına ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiğini, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakana uzun süre baktığını, ihtiyaçlarını karşıladığını murisin mal kaçırma amacı bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispat edilemediği, mirasbırakana davalı tarafından bakıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1926 doğumlu mirasbırakan ...’ın 04.08.2015 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak kızı ...’dan olma davacı torunu ... ile davalı kızı ...’yi bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu 4209 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki dublex mesken niteliğindeki 36 nolu bağımsız bölümü ... 41. Noterliği’nin 12.05.2011 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile davalı kızına devrettiği, davalının da anılan taşınmazı 1.06.2011 tarihinde adına tescil ettirdiği, mirasbırakanın maliki olduğu 54 parsel sayılı taşınmazdaki 15 nolu bağımsız bölümü ise 13.05.2011 tarihinde ...’e satış suretiyle devrettiği, davacı tarafça bu taşınmaz için de muvazaa iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığı, mahkemece temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, anılan kararın derecattan geçerek kesinleştiği, mirasbırakanın 4.07.2008 tarihli el yazısı vasiyetname ile Darıcadaki ev ve arsayı ...’ye, ... ( ... ili, ... ilçesine bağlı)’taki taşınmazları davacı ...’e vasiyet ettiği anlaşılmaktadır.