muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/34260, Karar No: 2012/43684, Tarih: 24.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/34260 E.  ,  2012/43684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti. alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; davacının gerek hafta içi 9 saat, gerek cumartesi günü 12 saat süren çalışmalarından ara dinlenme indirilmeden fazla çalışma hesaplanması hatalıdır.

9 saat süren hafta içi çalışmalarından bir, 12 saat süren cumartesi çalışmalarından da 1.5 saat ara dinlenme indirilerek haftalık fiili çalışma süresi hesaplanmalı ve 45 saati aşan çalışmanın fazla çalışma olarak kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17013, Karar No: 2017/5743, Tarih: 21.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17013 E.  ,  2017/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan ... ve fen bilirkişilerine verilerek; yöreye ait 1959 (varsa daha eski) tarihli hava fotoğrafı ile 1992 tarihli hava fotoğraflarının ölçekleri, 1/5000 ölçekli fotogrametrik kadastro paftası ölçeğine, bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4205, Karar No: 2023/6540, Tarih: 19.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4205 E.  ,  2023/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/58 E., 2014/255 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/58 Esas, 2014/255 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi lehe kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 27.11.2013 tarihli raporuna göre mağdurenin on beş yaşını tamamladığına ve şikayet yokluğu nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetin hangi delile ve anlatıma verildiğinin gerekçeli kararda açıklanmadığına, mağdurenin zorla alıkonulduğu iddiasının olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın cezasında teşdit uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; ''Sanık ...'ın işyeri ile mağdurenin ailesinin ikamet ettiği evin birbirine yakın olduğu, sanık ve mağdurenin ailesinin sanığın maddi durumu iyi olmayan aileye yardım etmesi ile tanıştığı böylece sanık ve mağdurenin de tanışıklıklarının başladığı

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; ''Sanık ...'ın işyeri ile mağdurenin ailesinin ikamet ettiği evin birbirine yakın olduğu, sanık ve mağdurenin ailesinin sanığın maddi durumu iyi olmayan aileye yardım etmesi ile tanıştığı böylece sanık ve mağdurenin de tanışıklıklarının başladığı

Sanık ...'ın 2010 yılı Kurban Bayramında mağdurenin ailesini ziyarete geldiği ve mağdureye okumak isteyip istemediğini sorduğu bunun üzerine mağdurenin okumak istediğini sanığa söylediği, buradaki görüşmeden iki hafta kadar sonra sanığın mağdureyi tekrar ziyaret ettiği ve mağdureye cep telefonu hediye ederek kendisi ile irtibat kurmasını isteği, mağdureye maddi manevi yardımda bulunacağını söylediği,bu şekilde sanık ile mağdure arasında görüşmelerin başladığı,öğrenci olan mağdurenin okula gittiği her gün sanığı iş yerinde ziyaret ettiği sanığın da her gün geldiğinde mağdureye 5 TL harçlık verdiği,ilerleyen zamanlarda ziyaretler devam ederken sanığın mağdureyi cinsel amaçlı öpmeye başladığı bu öpmelerin cinsel amaçlı dokunmalara dönüştüğü bu durumun aynı dönem içerisinde bir kaç kez tekrarlandığı ve bu olaylar olurken sanık ve mağdurenin iş yerinde yalnız oldukları, 2010 senesi içerisinde okulun açık olduğu bir dönemde sanığın mağdureyi Battalgazi ilçesinde bulunan evine götürdüğü, sanığın kendisinin ve mağdurenin elbiselerini çıkardığı böylece evde kaldıkları süre içerisinde tarafların çırılçıplak oldukları,cinsel birleşme aşamasına gelmeyen bir ilişki yaşandığı, sanığın böylece boşaldığı, o gece sanık ... ve mağdurenin aynı evde kaldıkları,bu olaydan 5-6 gün sonra sanığın mağdureyi evine götürdüğü ve benzer eylemler gerçekleştirdiği temadinin bu şekilde gerçekleştiği, aynı mağdureye karşı değişik zamanlarda sanığın benzer eylemler gerçekleştirdiği sabit olmakla;

Elazığ Fırat Üniversitesi Hastanesi 6. İhtisas Kurulu Başkanlığı'nın 15.04.2013 tarihli raporu ile mağdure ... ...'in beyanlarına itibar edilebileceği, fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin geliştiğini ve ruh sağlığının bozulmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mağdure ... ... kayden 1996 doğumlu olup 2011 senesinde 15 yaşında gözükse bile dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas kurulunun 27.11.2013 tarih ve 8677 karar nolu raporunda kemik yaşının 06.10.2011 ve 04.10.2011 tarihlerinde 15 yaşını bitirmiş olup 16 yaş içerisinde oduğunu bildirilmesi karşısında; mağdurenin yukarıda oluşu kabul edilen olaylarda eylemler tarihi olan 2010 yılında 15 yaşını tamamlamadığı kabul edilerek mağdurenin TCK' nın 103/1.a maddesi kapsamında kaldığı kabul edilmiştir.

Sanık ...'ın mağdure ... ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçunu; sanığın kollukta vermiş olduğu ve mağdurenin anlatımları ile örtüşen ilk beyanları,tanık ve müştekilerin mağdurenin anlatımlarını doğrular niteliteki kolluk beyanları, mağdure ve ailesinin sanık ile olay öncesine dayalı aralarında atfı cürum gerektirecek bir husumetinin olmaması karşısında '' şeklindeki gerekçe ile sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/58 Esas, 2014/255 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10895, Karar No: 2013/12093, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10895 E.  ,  2013/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 18.03.2013 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve pamuk ürünlerinin 2010 yılına ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesi istenilmesine karşılık münavebe ürünlerinin 2010 yılına ilişkin aylar itibariyle ticaret borsası bülteni satış fiyatlarının gönderildiği anlaşılmış olup, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve pamuk ürünlerinin 2010 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden, istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17141, Karar No: 2015/17026, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17141 E.  ,  2015/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 220 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1530, Karar No: 2007/3633, Tarih: 13.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1530 E.  ,  2007/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi 3. Ticaret Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ot. San. ve Tic. A.Ş. vekili ve müdahale talep eden ...Tohumculuk Ür. Paz. Ltd. Şti., Ali ... ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının sigortalıya ait aracın yetkili servisi olduğunu ve araca yanlış parça takılması nedeniyle aracın kaza yaptığını belirterek 17.515.00 YTL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı şirket sigortalısı davanın konusu ve sonucu doğrudan müvekkillerini ilgilendirdiğindenasli müdahele talebinde bulunmuş, mahkemece hukuki yararı olmadığından reddedilmiştir.

Davalı vekili davacı sigortacısının aracı yetkisiz serviste tamir ettirmesi nedeniyle kazanın meydana geldiğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 13.135.50 YTL'sı tazminatın 7.1.2003 ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ...Ot. San. ve Tic. A.Ş. vekili ve müdahale talep eden ...Tohumculuk Ür. Paz. Ltd. Şti., Ali ... ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davalı ...A.Ş. vekilinin bilirkişi raporlarına itiraz etmemesine yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz nedeni yapılamayacağına göre davalı ...Ot. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gierekmiştir.

2-Müdahale talep eden ...Tohumculuk Ür. Paz. Ltd. Şti., Ali ... ...vekilinin temyiz itirazlarına gelince, müdahale dilekçesinde asli müdahaleden bahsedilmiş ise de, içeriği ve talebin sonucuna göre feri müdahale talebi olduğu anlaşılmaktadır. Müdahale talebinde davanın davacısı ve davalısı hakkında diğer mahkemelerde davalar bulunduğu, bu davanın konusu ve sonucunun müvekkillerini doğrudan ilgilendirdiği belirtildiğine göre savunma ve itirazlarının ilgili davalarda öne sürebilme imkanı vardır. Bu hale göre de temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ot. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle müdahale talep edenler vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden müdahiller ...Tohumculuk Ür. Paz. Ltd. Şti. ve Ali ... Ünal'a geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 529.15 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 13.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6906, Karar No: 2024/8696, Tarih: 20.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6906 E.  ,  2024/8696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/679 E., 2024/95 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafça eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek 2019 yılının ilk 9 ayına ilişkin ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacı tarafça talep edilen faiz türüne itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda ve davacı tarafın talebi ile bağlı kalınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç