muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5165, Karar No: 2015/1809, Tarih: 19.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5165 E.  ,  2015/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/122-2013/602

Davacılar H.. T.. ve diğeri vekili Avukat Akın tarafından, davalılar Y.. Ü.. ve diğerleri aleyhine 02/05/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı E.. E..'in temyiz itirazı yönünden;

Davacı E.. T.., Gürgentepe İlçe Devlet Hastanesi'nin başhekimi olduğunu, davacı H.. T.., davacı E.. T..'ın eşi olup ebe hemşire olarak görev yaptığını, O. Gerçek Gazetesi'nde yayınlanan 08/04/2013 tarihli "B.", 15/04/2013 tarihli "G.", 22/04/2013 tarihli "H." manşetleriyle verilen haberlerde gerçeğe aykırı yayınlar yapıldığını, yayının içeriği ile kullanılan ifadelerin uyumlu olmadığını kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı E.. E.., O. Gerçek Gazetesi'nin sahibi olduğunu, yapılan haberlerin mail ve sözlü olarak kendilerine ulaşan ihbarlar üzerine yapıldığını, insan sağlığı ile ilgili konuların kamuoyu tarafından yakından takip edildiğini, haberde kamu yararının bulunduğunu, basının toplumu bilgilendirme hak ve yükümlülüğünün bulunduğunu, haberde hakaret oluşturacak ifadelerin bulunmadığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan haberlerin gerçekliğinin yeterince araştırılmadığı, başhekim ve eşi olan davacıların hayatlarının kamuya mal olmuş kişiler olduğunun kabul edilemeyeceği, yapılan haberlerde eleştiri sınırının aşıldığı kabul edilerek davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu haberlerin içeriği ile ilgili hastane çalışanları tarafından ilgili idareye yazılan şikayet dilekçelerinin bulunduğu, hastane yönetimi tarafından hastanenin iç işleyişinin aksaması nedeniyle tutulan tutanakların bulunduğu, hastane laboratuvarında test sonuçlarının yanlış yapıldığı yönünde belge bulunduğu, davacılardan Hicran'ın geçiçi olarak Ordu merkezde görevlendirildiği, haberlerin bu hali ile görünür gercekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin aşılmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekir iken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmiştir.

2- Davalılar Y.. Ü.., A.. A.., D.. K.., Gözde temyizine gelince:

2- Davalılar Y.. Ü.., A.. A.., D.. K.., Gözde temyizine gelince:

5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumludurlar. Davalılar Y.. Ü.., A.. A.., D.. K.., Gözde eser sahibi, yayın sahibi ve yayın sahibi temsilcisi olmadıkları anlaşılmaktadır. 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince bu davalılara husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek, haklarındaki davanın husumet yönünden reddedilmesi gerekirken hükmedilen tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle davalı E.. E.. yararına, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar Y.. Ü.., A.. A.., D.. K.., Gözde yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6080, Karar No: 2013/3579, Tarih: 26.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/6080 E.  ,  2013/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malını almak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

30.07.2005 tarihinde saat 10.00 sularında yakınanın motosikletini Kemerli iş merkezi bisiklet parkına kilitleyerek bıraktığı, akşam 20.00 sıralarında geldiğinde aracını yerinde bulamadığı, 02.06.2008 tarihinde Yeni Matbaacılar sitesi içinde yakınana ait motosikletin plakasız ve motor numarası sökülmüş olarak sanık ...’dan ele geçirildiği, bu sanığın motosikleti 250 YTL'ye 2007 yılı yaz aylarında sanık ...’dan satın aldığını, bu beyan doğrultusunda ulaşılan sanık ...’ın da yaklaşık dört yıl kadar önce 220 YTL bedelle sanık ... Duman’dan satın aldığını beyan ettiği, sanık ... Duman'ın ise; motosiklet tamircisi olduğunu, kendisine motosikletin tamir için getirildiğini, getiren şahsı tanımadığını, daha sonra parçaları için masraf ettiği halde alınmadığından motorsikleti iki yıl sonra sonra diğer sanık ...’ye 225-TL’ye sattığını beyan ettiği somut olayda;

1) Sanıklar ... ve ...'ın yukarıda belirtilen olay özetinde geçen zaman diliminde suça konu motosikletin el ve parça değişimlerinden kaynaklı değer kayıpları da dikkate alınarak ikinci el piyasa değerinin tespiti ile suça konu motosikletin plakasız ve motor numarası sökülmüş olduğu halde ikinci el alış-satışının mümkün olup olmadığı araştırılmadan, sanıkların suç kastının ve buna ilişkin kanıtların yeniden olaya ve oluşa uygun değerlendirmesi yapılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi;

2) Sanık ...'ın, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti adli makamları huzurunda istinabe suretiyle savunmasının tespiti gerekirken, Girne Askeri Mahkemesince alınan savunması doğrultusunda hüküm kurulması,

3) Sanıklar ... ve ... açısından suç tarihinin tereddüte yol açmayacak şekilde araştırılıp saptanarak, sonucuna göre TCK.nın 31/3.maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve sanık ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25003, Karar No: 2013/14152, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25003 E.  ,  2013/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay günü saat 17:30 sıralarında, yönetimindeki otomobili ile D-100 kara yolunda, Refaiye istikametinden Erzincan ili istikametine doğru, 7 metre genişliğinde, tek yönlü, asfalt kaplama, düz ve eğimsiz devlet yolunda, açık havada, kuru zeminde seyir halinde iken, meskun mahal dışında bulunan olay yerine geldiğinde, aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüjde bulunan trafik levhasına ve köprü bariyerlerine çarparak meydana getirdiği kazada, araçta yolcu olarak bulunan kardeşinin ve arkadaşının ölümüne neden olduğu, kazanın akşam saat 17:30 sıralarında meydana geldiği, kazadan hemen sonra sanık da dahil araçta bulunanların hastaneye kaldırıldıkları, sanığın gece saatlerinde hastaneden taburcu olduğu, alkol ölçümünün ertesi gün sabah saat 09:00'da yapılabildiği, kazadan yaklaşık 13 saat sonra yapılan bu ölçümde sanığın 0,36 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, dosya içerisinde bulunan fotoğraflara ve jandarmanın 03.12.2009 gün saat 23:00'da düzenlediği tutanağa göre, kazadan sonra ... içinde çok sayıda dökülmüş bira şişeleri olduğu, aracın bagaj kısmında da on bir adet boş bira şişesi olduğu, kaza mahallinde de araçtan savrulan dolu ve boş bira şişelerinin olduğunun tespit edildiği, sanığın da savcılık ifadesinde, aracı kullanırken alkollü olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, kazanın meydana geliş biçimi, sanık savunması, tutulan tutanaklar, olay yeri fotoğrafları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kazadan önce almış olduğu yoğun miktardaki alkol nedeniyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği halde ... kullanmaya devam ederek kazaya neden olduğu, bu nedenle, Mahkemece, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki, 0,36 promil oranındaki alkol miktarının bilinçli taksir nedeni sayılmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasını öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6392, Karar No: 2022/12386, Tarih: 17.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6392 E.  ,  2022/12386 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/10/2020 tarihli ve 2020/101294 soruşturma, 2020/80686 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2022/12301 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08/02/2022 gün ve 2021/1545 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "Baba Kaptan" isimli facebook hesabından yapılan “ECEVİT DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ...'ın hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Selçuk Üniversitesi'nde okuduğu, Konya'da yaşadığı, memleketinin Ilgın, Konya olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 26/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 02/10/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete ... olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1545 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3303, Karar No: 2018/4310, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3303 E.  ,  2018/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya inceenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii, katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre,... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 12.01.2011 tarihli raporda mağdurenin iddia edilen olayla ilgili ruh sağlığının bozulmadığı belirtildiği halde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.04.2012 günlü raporunda ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, mevcut raporlar arasında çelişki bulunduğu gözetilerek olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde TCK'nın 103/6. maddesinin tatbikine karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesiyle TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.