muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1608, Karar No: 2019/1929, Tarih: 21.03.2019

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirketin davacı şirket ile irtibata geçerek davalı şirket ürünlerinin Türkiye pazarlarında dağıtımı hususunda görüştüğünü, netice olarak davacının 2007 yılından beri davalı şirketin münhasır distribütörü olarak ürünlerinin ithalatını gerçekleştirdiğini ve davalı şirketin ürünlerinin tercih edilen ürünler arasına getirdiğini ve daha iyi verim alınması için davalı şirketin talebiyle kendi ticari unvanını dahi değiştirdiğini, ancak davalının 25/03/2015 tarihli fesih ihtarnamesi ile taraflar arasındaki distribütörlük ilişkisini 01/10/2015 tarihi itibariyle sonlandırdığını bildirmesi üzerine davacının cevabi ihtarname ile sözleşmenin feshi nedeniyle 7.727.318,17 TL denkleştirme tazminatı ödenmesi ile davacının elinde kalan 1.794.971,28 TL bedelinde 39.390 adet ürünlerin teslim alınması, davacı tarafça verilen ve davalı tarafından onaylanan siparişlere konu malın teslim edilmemesi nedeniyle doğan 219.649,82 Euro zararlarının tazmin edilmesinin ve davacıya ayıplı ürünlerin tamir onarım vs. karşılığında ödenmesi gereken 58.196,57 Euro alacağın ödenmesinin istendiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını, davalının taraflar arasındaki münhasır distribütörlük ilişkisini haklı sebep olmaksızın sonlandırdığını, davalının fesihten sonra da davacı tarafından oluşturulan müşteri kitlesine satış yaparak kazanç elde etmeye devam edeceğini, buna karşılık davacının tek satıcılık ilişkisinden elde ettiği gelirden mahrum kalacağını, bu nedenle davacının TTK’nın 122. maddesine göre denkleştirme tazminatına hak kazandığını, fesihten sonra davacının stoklarında kalan ürünlerin davalı tarafından geri alınması gerektiğini, davacı tarafça verilen ve davalı tarafından onaylanan siparişlere konu malın teslim edilmemesi nedeniyle oluşan zararların da tazmin edilmesi gerektiğini, ayıplı ürünler karşılığında davacı tarafa ödenen ücretin 2015 yılı için ödenmediğini, uyuşmazlıkta ... Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu ve uyuşmazlığa Türk Hukuku’nun uygulanması gerektiğini iddia ederek davacının hak kazandığı 7.727.318,17 TL denkleştirme tazminatının, sözleşme ilişkisinden kaynaklanan 58.196,57 Avro tutarında alacağın, sözleşmeye aykırı davranış nedeniyle davacının uğradığı 219.649,82 Avro tutarındaki zarar ile stoklarda kalan malın davalı tarafından geri alınarak satım bedellerinin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, cevaba cevap dilekçesi ile de tüm alacakları için 11/01/2016 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasını istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki distribütörlük ilişkisine uygulanacak hukukun ...n Hukuku olduğunu, mahkemenin milletlerarası yetkisinin bulunmadığını, taraflarca ... ... Mahkemeleri’nin yetkili kılındığını, feshin usulüne uygun ve haklı bulunduğunu, müşteri portföyünün oluşmasında davalının da çok büyük katkılarının bulunduğunu, talep edilen denkleştirme tazminatının fahiş olduğunu, stoklardaki malın geri alınmasının beklenemeyeceğini, aksi halde her halükarda geri alım maliyeti bedeli üzerinden hesap edilmesi gerektiğini, ayıplı ürünlere ilişkin iddianın gerçeği yansıtmadığını, son siparişlere ilişkin zarar iddiasının da kabulünün mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, taraflar arasında ilk olarak 19/06/2008 tarihli distribitörlük sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşmenin 09/06/2009 tarihinde feshedildiği, 2009 ve 2011 yıllarında üç ayrı sözleşme ile hukuki ilişkinin devam ettirildiği, 2012 ve 2013 yıllarında da taraflar arasındaki ilişkiyi düzenleyen sözleşmeler imzalandığı, son olarak tarafların 19/12/2014 tarihinde sözleşme düzenledikleri, 12/06/2015 tarihinde bu sözleşmeyi tadil eden bir sözleşme daha düzenledikleri, taraflar arasındaki tüm sözleşmeler ve tadil sözleşmeleri incelendiğinde çıkacak uyuşmazlıklar için .../... Mahkemeleri’nin yetkili kılındığı, Türk Mahkemeleri’nin milletlerarası yetkisinin 5718 sayılı MÖHUK'un 40 vd. maddelerinde düzenlendiği, eldeki uyuşmazlık bağlamında anılan Kanun’un 47. maddesi hükmünün dikkate alınması gerektiği, hükümde, "(1)Yer itibariyle yetkinin münhasır yetki esasına göre tayin edilmediği hâllerde, taraflar, aralarındaki yabancılık unsuru taşıyan ve borç ilişkilerinden doğan uyuşmazlığın yabancı bir devletin mahkemesinde görülmesi konusunda anlaşabilirler. Anlaşma, yazılı delille ispat edilmesi hâlinde geçerli olur. Dava, ancak yabancı mahkemenin kendisini yetkisiz sayması veya Türk mahkemelerinde yetki itirazında bulunulmaması hâlinde yetkili Türk mahkemesinde görülür. (2) 44, 45 ve 46. maddelerde belirlenen mahkemelerin yetkisi tarafların anlaşmasıyla bertaraf edilemez." Denildiği, bu hükümden anlaşılacağı üzere tarafların yazılı bir şekilde aralarındaki yabancılık unsuru taşıyan ve borç ilişkilerinden doğan uyuşmazlığın yabancı bir devletin mahkemesinde görülmesi konusunda anlaştıkları ve bu anlaşmanın geçerli olduğu, yabancı mahkemenin kendisini yetkisiz saydığının iddia ve ispat edilemediği, uyuşmazlığın çözümü hususunda davanın .../... Mahkemesi’nde görülmesi gerektiği yönündeki davalı itirazının yerinde bulunduğu gerekçesiyle HMK’nın 114/1-a maddesi uyarınca davanın dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasındaki ilişkinin bütünüyle yazılı bir sözleşmeye bağlanmadığı, yıl sonu itibariyle geçmiş yılda ödenecek kalemler hakkındaki sözleşmelerin bir distribütörlük sözleşmesi olarak kabulünün mümkün olmadığı, distribütörlük ilişkisinin sonuçlanmasından sonra sözleşmenin feshi halinde istenebilecek TTK’nın 122 maddesinde düzenlenmiş portföy tazminatına ilişkin talep konusunda MÖHUK’un 47. maddesindeki şekilde yabancı mahkemenin yetkili olduğuna dair yazılı bir yetki sözleşmesinin bulunmadığı, siparişlerin teslim edilmemesi nedeniyle oluşan zarar konusunda da yazılı bir yetki sözleşmesinin bulunmadığı, ancak davacının üçüncü kalem isteği olan ayıplı çerçeve tazminatının taraflar arasında imzalanan yıllık sözleşmeler kapsamında kaldığı, bu kalem bakımından tarafların .../... Mahkemeleri’nin yetkili bulunduğunu kararlaştırmalarının geçerli olduğu, bu sebeple bu talep bakımından verilen usulden red kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08/02/2017 gün, 2016/177 E.-2017/129 K. sayılı hükmünün HMK’nın 353-a-4-6 maddesi gereği portföy tazminatı (7.727.318,17 TL) ve siparişlerin teslim edilmemesi nedeniyle (219.649,82 Euro) zarar talepleri bakımından kaldırılmasına, davanın yeniden görülmek üzere dosyanın kararı veren mahkemeye iadesine, ayıplı çerçeve tazminatı (58.196,57 Euro) istemi bakımından istinaf başvurusunun HMK 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen, “Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08/02/2017 Tarih, 2016/177 Esas-2017/129 Karar sayılı hükmünün HMK 353-a-4-6 gereği portföy tazminatı (7.727.318,17 TL) ve siparişlerin teslim edilmemesi nedeniyle (219.649,82 Euro) zarar talepleri bakımından hükmün kaldırılmasına, davanın yeniden görülmek üzere dosyanın kararı veren mahkemeye iadesine,” yönelik karar, kesin nitelikte bir karar olduğundan davalı vekilinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin portföy tazminatı ve siparişlerin teslim edilmemesi nedeniyle zarar talepleri konusunda verdiği kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(2) Davalı vekilinin stokların iadesi talebi konusundaki temyiz itirazına gelince; davacı dava dilekçesinde miktar belirterek üç kalem için dava açmış olup, dördüncü kalem olan stokların iadesi için herhangi bir parasal talepte bulunmamış ve harç da yatırmamıştır. Bu sebeple istinaf mahkemesinin bu talep hakkında bir karar vermemesinde isabetsizlik olmadığı gibi, davalının da olmayan bir dava hakkında temyiz talebi olamayacağından, davalı vekilinin istinaf mahkemesince stokların iadesi talebi hususunda bir karar verilmediği yönündeki temyiz talebinin de reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) ve (2) nolu bendler uyarınca davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdiren 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dosyanın ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne, karardan bir örneğin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18157, Karar No: 2016/1367, Tarih: 16.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/18157 E.  ,  2016/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ...'ın Mernis adresi ".... Mahallesi, ... Sokak, No:... ....", davalı ...'ın Mernis adresinin ise "... Mahallesi, ... Sokak, No:81 ...." olmasına rağmen gerekçeli karar tebliğinin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre "... Mahallesi/... Köyü" adresinde yapılmıştır. Bu nedenle kararın tebliğine dair işlem usulüne uygun olmadığından davalı ... ile davalı ...'ın Mernis adresine usulüne uygun gerekçeli karar tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2534, Karar No: 2019/3490, Tarih: 27.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2534 E.  ,  2019/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankaya devren birleştirilen ... A.Ş. ile davalı ... San ve Tic. Ltd. Şti arasında genel kredi sözleşmesinin akdedildiğini diğer davalıların sözleşmeye müteselsil kefil olduklarını, kredilerin geri ödemesi yapılmadığından, davalılara ihtarname gönderildiğini, davalılar tarafından ödeme yapılmadığından nakit alacağın tahsili ve meri teminat mektuplarının güncel değerlerinin deposunu teminen ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/324 esas sayılı dosyasında davalılara karşı yapılan takibin itiraz edildiğini iddia ederek, haksız itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar ... şirketi ve ... vekili, davacının takip talebinde nakit ve gayrinakdi teminat mektupları için alacak talep ettiğini, nakit teminat mektupları yönünden ilgili gümrük müdürlüklerinden paraya çevrilmesi talep edilen teminat mektupları için gerekli başvurunun kanunun aradığı şekil şartlarına uygun olarak yapılmadığını, teminat mektupları teminat olarak verilen risklerin gerçekleşmediği halde ilgili banka tarafından da gerekli hassasiyet gösterilmeden ödeme yapıldığını, bu nedenle davacının öncelikle kendisine usulüne uygun şekilde yapılan bir tazminat talebi sonucunda ödeme yaptığını ispat etmesi gerektiğini, alacağın 258.984,47 TL olarak gösterilen kısmın daha önce ... Varlık şirketi tarafından devir alınarak tahsil edildiğinden takibin nakit kısmı ile ilgili talebin mükerrer olup haksız ve kötü niyetli olduğunu, takip dayanağı ihtarnamede işlemiş faiz oranının %195,5 olarak gösterildiğini, bunun cezai şart mahiyetinde olduğunu, çok yüksek miktarda olduğunu, müvekkillerinin ekonomik açıdan çökmesine sebebiyet verecek derecede olduğunu, nakit kısım ile ilgili ... varlık şirketinin tahsilatı yapıp dosyayı kapatmış olduğundan talepte bulunamayacağını, talep haksız ise de yine davacının takip talebinde alacağın sebebi olarak gösterdiği ihtarnamenin konusunun da aynı teminat mektubu olup talebin mükerrer olduğunu, her iki ihtarnamede de Mersin Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü'ne verilen 23/12/1998 tarihli 7.330 TL miktarla teminat mektubu için olduğunu, ancak takip talebinde teminat mektuplarının farklıymış gibi ihtarnameler alacak dayanağı olarak gösterilmiş ve farklıymış gibi faiz ve masrafları ile birlikte iki kez toplama dahil edildiğini, gayri nakdi teminat mektupları açısından davacı meri teminat mektubu listesinde 3 adet teminat mektubundan bahsettiği halde dosya 2 adet teminat mektubu suretini ibraz ettiğini, teminat mektuplarında neyin teminat olarak verildiğinin açık olarak yazdığını, sözkonusu mektubunun paraya çevrilmesi ihtimalinin olmadığını, mektubun verildiği ... Gümrük Saymanlık Müdürlüğünden sorulabileceğini, dolayısıyla takibin ve davanın dayanağını oluşturan paraya çevrilme riskinin ortadan kalktığını, bu nedenle de söz konusu mektuplar için davacının komisyon adı altında da olsa herhangi bir alacak iddiasında bulunamayacağını, yerleşik Yargıtay kararlarına göre mektubun paraya çevrilme riski kalmadığından mektup bankaya iade edilmemişse de komisyon talep edilemeyeceğini, kredi sözleşmesinde kefillerin sorumlu olduğu miktarların açıkça göstermediğinden kefaletin geçersiz olduğunu, bu nedenle asıl borçlu dışındaki davalıların kredi sözleşmesi uyarınca sorumluluğun olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar da yukarıda yazılı cevabı aynen tekrar etmişlerdir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre nakit alacak yönünden, davaya esas genel kredi sözleşmesinin 5. maddesinde yetkili merciler tarafından saptanan ve sonradan değiştirecek olan hadlerin en yükseğini seçmeme kaydıyla faiz ve komisyon ... uygulanacağının belirtildiği, buna göre bankacılık uygulamasında genel olarak teminat mektuplarına uygulanan komisyon oranının her 3 ay için %1 olmak üzere yıllık %4 olduğu, buna göre üçer aylık dönemde mektup tutarının %1 oranında ki bir komisyon ve bunun gider vergisinin rayiçlere uygun olduğunun kabul edildiği, bankanın her 3 aylık dönemde %1 oranında komisyon alması gerekirken 30 TL gibi yüksek bir komisyon istediği anlaşılmış olup bunu isteyebilmesi şartının müşterinin veya komisyon ödeyecek kimsenin bunu bilmesi ve icazet vermesi olduğunu, ancak davacı bankanın böyle bir bildirimde bulunmadığının anlaşıldığı, bankacılık teammüllerine göre teminat mektuplarına 3'er aylık dönemlerde %1 ve buna göre yıllık %4 oranında komisyon uygulanması gerektiği ancak banka tarafından yıllık %2 komisyon oranı uygulanacağının ifade edildiğinden ve yazı içerisinde 01.05.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yıllık %2 denildiğinde 01.05.2002 tarihine kadar bankacılık teammüllerine uygun yıllık %4 bu tarihten itibaren de talebi ile bağlı kalınarak yıllık %2 oranında uygulama yapılması gerektiği kabul edilmiş ve bankanın teminat mektubu komisyon bedellerinden kaynaklanan nakit alacağında asıl alacağın 26.183,61 TL olduğu tespit edilmiştir davalı asıl borçlu ... ... San ve Tic. Ltd. Şti'nin takip tarihi itibariyle sorumlu olduğu asıl alacağın 26.183,61 TL, işlemiş faizin 151.358,33 TL, gider vergisinin 7.753,01 TL olmak üzere toplam 185.295,95 TL olduğu, davalı müteselsil kefil ...' nin aynı asıl alacaktan sorumlu olmakla birlikte faizin 145.243,92 TL, gider vergisinin de 7.262,20 TL olmak üzere 178.689,73 TL' sinden, davalılar... Konf. A.Ş. ve... Tic. A.Ş. ve ... İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.' nin yine esas alacağın tamamından, işlemiş faizin 89.440,36 TL'sinden, gider vergisinin de 4.472,00 TL'sinden olmak üzere toplam borcun 120.095,97 TL'sinden sorumlu oldukları kabul edilmiş ve nakdi alacak bakımından davalıların icra dosyasındaki itirazlarının yukarıda açıklanan miktarlar üzerinden haksız olup iptaline karar verilmiştir. Gayrinakti alacak (güncel değerin depo edilmesi talebi) yönünden, taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde gayrinakdi alacağın deposunun istenebileceği, kefalet başlıklı 15

.440,36 TL'sinden, gider vergisinin de 4.472,00 TL'sinden olmak üzere toplam borcun 120.095,97 TL'sinden sorumlu oldukları kabul edilmiş ve nakdi alacak bakımından davalıların icra dosyasındaki itirazlarının yukarıda açıklanan miktarlar üzerinden haksız olup iptaline karar verilmiştir. Gayrinakti alacak (güncel değerin depo edilmesi talebi) yönünden, taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde gayrinakdi alacağın deposunun istenebileceği, kefalet başlıklı 15. maddesinde de kefillerin de bu borçlardan sorumlu oldukları hususunda açık düzenleme olduğundan gayrinakdi alacaktan asıl borçlu ile birlikte kefalet limiti dahilinde müteselsil kefil olan diğer davalarında sorumlu olduklarının kabul edildiği, teminat mektuplarında mektup metninde yazan miktar neyse o miktarının deposu istenebileceği, ancak dava konusu teminat mektuplarının gümrük teminat mektupları olduğu anlaşıldığından farklı durum arz ettiklerinin kabul edildiği, teminat mektubu metninde yazılı olan alacak hesabın kat edilmesi ile birlikte istenebilir hale geleceği, buna göre teminat mektuplarının metni ile bağlı kalındığında diğer teminat mektuplarından farklı olarak mektup metninde yazan bedel dışında gecikme zammının istenebileceği ve bu doğrultuda deposu gereken gayrinakdi alacağın tespitinin zorunlu olduğunun kabul edildiği, gayrinakdi alacak bakımından kat tarihi itibariyle bankanın isteyebileceği güncel değerin 9.128,33 TL mektup bedelleri ve 6183 Sayılı Yasa gereğince tespit edilen gecikme zammı ve faizi olan 75.861,44 TL'den oluşan toplam 84.989,77 TL olduğu, bu miktarın davacı bankanın Merkez Şubesinin faiz getirmeyen bir hesabında davalılarca depo edilmesini teminen itirazın iptaline takibin devamına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davaya konu teminat mektubunda teminat mektubunun güncellenen değerinin tahsili ve depo edilmesi yönünde bir hüküm bulunmaması ve yine teminat mektubunun içeriğine göre ancak lehine teminat mektubu verilen lehtar tarafından ödeme talep tarihinden itibaren yasal faiz ve gecikme zammının tahsilinin gerekebileceği, henüz lehtar tarafından ödeme talebinde bulunulmamasına göre mahkemece gecikme zammı oranı uygulanarak gayri nakti alacak yönünden depo kararı verilmesi doğru değil ise de temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak bu husus bozma nedeni yapılmayarak, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35384, Karar No: 2015/10589, Tarih: 25.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35384 E.  ,  2015/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/166189

MAHKEMESİ : Pazar(Rize)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/390 (E) ve 2014/67 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hükme esas alınan Rize Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 26/12/2013 tarihli 2013/1980 sayılı tek doktor imzalı raporunun incelenmesinde, adli tıp uzmanının sanıkla görüşerek, sanığın görüşme esnasında ibraz ettiği Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 18/11/2013 tarihli 195948 sayılı reçete evrakında sanığa “şizofreni” tanısının konulduğu belirtilerek, sanığın TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında olduğunun yazıldığı görülmüş olup; sanığın TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda varsa, suç tarihini kapsayacak şekilde tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden alınmış bir heyet raporunun onaylı suretinin dosyaya konulması; yoksa tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden bu hususta heyet raporunun alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, cezai ehliyeti bulunmayan sanığa CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekirken, yargılama bitirildikten sonra gerekçeli kararın tebliği aşamasında müdafii atanarak CMK'nin 150/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12769, Karar No: 2011/658, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12769 E.  ,  2011/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kooperatifin 20.07.1997 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan karar gereği 1.750 YTL alacağının olduğunu, davalının kendisini sürekli oyaladığını belirterek, paranın o günkü alım gücünü yitirmesi nedeniyle ekonomik değişkenler (enflasyon, maaş, döviz, altın vs.) göz önüne alınarak hesaplanacak alacağının, yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 5.11.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 8.662,54 YTL.ye çıkarmıştır.

Davalı, davacıdan 65 ve 66 parsel nolu taşınmazların satın alındığını, bunun dışında bir taşınmaz satın alınmadığını, buna ilişkin bilgi ve belge bulunmadığını, davacının hesap tetkik komisyon üyesi ve kooperatif üyesi olmasına rağmen 1999 yılı genel kurul toplantılarında iddia edilen satışa ilişkin herhangi bir belge sunmadığını, genel kurullarda böyle bir alacağın görüşülmediğini, davacının herhangi bir alacağının olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 20.07.1997 tarihli kooperatif genel kurul toplantı tutanağında davacıdan daha önce satın alındığı belirtilen taşınmaz bedelinin ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı alacağının dayanağı olarak 20.07.1997 tarihli kooperatif genel kurul toplantı tutanağına dayanmış olup, davalı ise davacıya ait 65 ve 66 nolu parseller dışında

2010/12769-2011/658

davacının iddia ettiği ve genel kurul toplantı tutanağında belirtilen 3.900 m2 bir taşınmazın davacıdan satın alınmadığını savunmuştur. 20.07.1997 tarihli davalı kooperatif genel kurulu toplantı tutanağının 7. bendinde “Alınan karar doğrultusunda daha önceden satın alınmış bulunan 3.900 m2 arsanın sahibi olan ...'ye beher ortaktan 35.000.000 TL tahsil edilmesi yolu ile toplam 1.750.000 TL ödenmesine oybirliği ile karar verilmiştir” şeklinde bir kararın alındığı anlaşılmaktadır. Kararda bir taşınmaz satımına ilişkin bedelin ödenmesinden bahsedilmiş olup,bu kararı içeriği itibariyle soyut bir borç ikrarı olarak kabul etmek mümkün değildir. Davacı dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında davalıya satışı yapıldığı iddia edilen taşınmazın hangi taşınmaz olduğu ve hangi tarihte tapu devrinin yapıldığı hususlarında bir açıklama getirmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece davacıdan iddiasına konu 3.900 m2 taşınmazın ne suretle ve hangi şekilde davalı kooperatife devrinin yapıldığı hususunda açıklaması istenerek ve davalının buna ilişkin karşı delilleri sorularak sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.