muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8612, Karar No: 2013/12448, Tarih: 12.09.2013

O halde; mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3000, Karar No: 2015/5235, Tarih: 07.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3000 E.  ,  2015/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/180721

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2009/15 (E) ve 2010/811 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Mahkeme kararında "2005 yılı" olarak nitelenen ve gerçekte “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" olan suça ilişkin olarak sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen suç için, Kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu tarih itibariyle, temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 322. maddesiyle verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,

II-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve suça konu faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinde bu iddiaya uygun olarak gerekçe yazıldığı halde hüküm fıkrasında 2006 ve 2007 yıllarında atılı suçu işlediği belirtilerek çelişkiye neden olunması,

2-Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinde bu iddiaya uygun olarak gerekçe yazıldığı halde hüküm fıkrasında 2006 ve 2007 yıllarında atılı suçu işlediği belirtilerek çelişkiye neden olunması,

3-Kabule göre ise; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.02.2005 gün ve 2005/6-16-14 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın her bir takvim yılına ilişkin eylemi nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde TCK'nın 53 ve 58.maddelerinin tek bir bent halinde gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230-232. maddelerine aykırı olarak toplu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12691, Karar No: 2014/17324, Tarih: 12.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12691 E.  ,  2014/17324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Selendi İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2014

No : 2011/27-2014/44

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01.09.2008-01.10.2010 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyada dava konusu tarihlerde davalı işverenin Milli Eğitim Bakanlığınca öğrencilere verilen sıcak öğle yemeği hizmet alımı ile hizmet sözleşmesi yapılan kişiler arasında 2008/2009 eğitim ve öğretim yılında davalının 171 gün, yine 2010/2011 eğitim ve öğretim yılında 10 gün yemek hizmeti vermesi, davacının hizmet cetveline göre davalı işyerine 20.09.2010'da girişi yapılmış, 15.10.2010'da da çıkışı verilmiş olması, davacının banka hesap ekstresinde dava konusu dönemde davalı tarafından maaş, kira parası gibi ödemeleri bulunması ayrıca farklı virman, EFT işlemleri olması, davalı tanıklarından da çalışma iddiasını doğrular şekilde beyanda bulunanların varlığı, dolayısıyla davacının dava konusu dönemde dava dışı işyerinden yapılan 24.09.2009-21.01.2010 arası 61 günlük, 08.02.2010 -18.06.2010 arası 112 günlük bildirimlerinin dışında okulların açık olduğu eğitim ve öğretim dönemlerinde davalı işyerinde çalıştığı belirgindir. Buna göre, mahkemece yanılgılı ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13049, Karar No: 2024/478, Tarih: 24.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13049 E.  ,  2024/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/203 E., 2023/54 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davaya konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1291, Karar No: 2014/7670, Tarih: 18.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/1291 E.  ,  2014/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2007

NUMARASI : 2005/357-2007/336

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2007 tarih ve 2005/357-2007/336 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/04/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 07.10.2003 tarihli taşıma sözleşmesinin V/O. bendinde ve 10.03.2005 tarihli sözleşmenin V/N bendinde “taşıyıcı sözleşmenin sona ermesini izleyen bir yıl içinde B.. A.. ile aynı sektörde faaliyet gösteren ve aynı mamulleri üreten bir firmada ücretli, bayi veya herhangi bir sıfatla çalışmayacağını veya yönetimde görev almayacağını kabul eder. Aracını yine bu tür firmaya kiralayamaz veya satamaz. Bu işleri birinci derecede kan ve sıhri hısımları adına da yapamaz. Bu maddede yer alan yükümlülüklere uymayan taşıyıcı son bir yıllık hakkedişi kadar cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt eder.” hükmüne yer verildiğini, davalının en son 15.05.2006 tarihinde müvekkiline fatura keşide edip tek taraflı olarak sözleşmeye son verdiğini, 18.05.2005 tarihinde son ödemesi yapıldıktan sonra müvekkili ile aynı işi yapan rakip firma B.-g.Gıda Tar.Ür. Paz. Ltd.Şti.ile çalışmaya başlayıp daha önce çalıştığı bölgede dağıtım işi yaparak sözleşme hükmünü ihlal ettiğini, bu durumun ibraz edilen irsaliyeli faturalar ile sabit olduğunu ileri sürerek, cezai şart olarak 27.528,92 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu cezai şart hükmünün hukuka aykırı ve fahiş olduğunu, tek taraflı olarak düzenlenen, sorumluluğun yalnızca taşıyıcıya yüklenerek, davacı firmanın her türlü sorumluluktan ayrık tutulmasının kabul edilemeyeceğini, cezai şartın müvekkilinin çalışma hürriyetini ve ekonomik varlığını tehlikeye sokacak nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu cezai şart hükmünün hukuka aykırı ve fahiş olduğunu, tek taraflı olarak düzenlenen, sorumluluğun yalnızca taşıyıcıya yüklenerek, davacı firmanın her türlü sorumluluktan ayrık tutulmasının kabul edilemeyeceğini, cezai şartın müvekkilinin çalışma hürriyetini ve ekonomik varlığını tehlikeye sokacak nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı şirkette çalışan bir grup arkadaşıyla birlikte davacı şirket ile olan sözleşmesini feshettiği, bir süre sonra da aynı sektörde faaliyet gösteren B.-g. Gıda Ltd. Şti. için çalışmaya başladığı, sözleşmede öngörülen cezai şartın koşullarının gerçekleştiği, davacı şirketin sözleşmeye bu nitelikte bir hüküm koymasının menfaatlerini korumaya yönelik olup ticari hayatın gereği olduğu, konulan hükümle aracı- pazarlamacıların rakip firmalarla anlaşarak daha fazla kâr payı yahut benzer menfaatler karşılığında onların ürünlerini perakendeciye satıp tavsiye etmelerinin önüne geçilmek istendiği, yaptığı iş ve sözleşmenin niteliği gereği tüccar sayılabilecek davalının cezai şartın aşırılığından ve ticari özgürlüğünün kısıtlandığından bahsedemeyeceği, bir tüccar olarak basiretli davranması gerekip imzaladığı sözleşme ile üstlendiği yükümlülüklerin kapsam ve derecesini doğru taktir etmesi gerektiği, söz konusu hükmün tazminata ilişkin bir hüküm olmayıp sözleşmeye aykırı işlemden dolayı davacının zarar görmesi gerekmediği, anılan hükmün cezai şart niteliğinde olduğu ve şartın gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesine aykırılık iddiasına dayalı cezai şart istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki 07.10.2003 tarihli taşıma sözleşmesinin V/O. bendinde ve 10.03.2005 tarihli sözleşmenin V/N bendinde “taşıyıcı sözleşmenin sona ermesini izleyen bir yıl içinde B.. A.. ile aynı sektörde faaliyet gösteren ve aynı mamulleri üreten bir firmada ücretli, bayi veya herhangi bir sıfatla çalışmayacağını veya yönetimde görev almayacağını kabul eder. Aracını yine bu tür firmaya kiralayamaz veya satamaz. Bu işleri birinci derecede kan ve sıhri hısımları adına da yapamaz. Bu maddede yer alan yükümlülüklere uymayan taşıyıcı son bir yıllık hakkedişi kadar cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt eder” hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece, taraflar arasındaki cezai şart hükmünün geçerli olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın Çalışma ve Sözleşme Hürriyet başlığı altında düzenlenen 48. ve devamı maddelerinde herkesin dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahip olduğu ve BK'nun 19. maddesinin ilk fıkrasında, bir akdin mevzuu, kanunun gösterdiği sınır dairesinde serbestçe tayin olunacağı, 2. fıkrasında ise bu serbestinin sınırları gösterilmiş ve 20. maddede de bir akdin mevzuu gayrimümkün veya gayri mukik yahut ahlaka (adaba) mugayir olursa o akit batıldır hükmü getirilmiştir.

Sözleşmenin tarafları, sözleşme özgürlüğü ilkesi çerçevesinde sözleşmenin konusunu ve cezai şartın miktarını belirlemede özgür iseler de bu özgürlüğün sınırsız ve sonsuz olduğu söylenemez. BK'nın 19, 20, 161 maddeleri bu özgürlüğün sınırını çizmiştir. Cezai şart borçlunun iktisaden mahvına sebep olacak derecede ağır ve yüksek ise adap ve ahlaka aykırı sayılarak tamamen veya kısmen iptal edilmesi gerekir. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, taraflar arasında imzalanan sözleşmede “yer ile ilgili bir sınırlama bulunmayıp” sadece “1 yıl boyunca aynı sektörde faaliyet gösteren ve aynı mamulleri üreten bir firmada ücretli, bayi veya herhangi bir sıfatla çalışmayacağı” ifade edilerek 1yıl ve sektör olarak sınırlama getirilip yer olarak bir belirleme yapılmadığından anılan sözleşme hükmü Türkiye’nin her yeri için sınırlama getirilmesi sonucunu doğurabilecek nitelikte bulunduğundan ve bu hüküm uyarınca davalının 1 yıl süreyle Türkiye’nin hiçbir yerinde B.. A..’nin iştigal konusu ile ilgili olarak plasiyerlik yapması mümkün olamayacağından düzenlenen cezai şart hükmünün yukarıda belirtilen yasal düzenleme ve ilkelere aykırı olup geçersiz olduğu mahkemece nazara alınamadan yerinde görülmeyen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/59, Karar No: 2016/2925, Tarih: 21.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/59 E.  ,  2016/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 140 ada 55, 59, 62, 63 ve 64 parsel sayılı 15725, 12135, 1115, 1315 ve 1300 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 140 ada 59 parselin 20.10.2006 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 4362 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptali ile davacıya ait 140 ada 91 parsele ilave edilmek suretiyle tapuya tesciline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Çekişmeli, temyize konu taşınmazlar diğer nedenlerin yanında tapu ve/veya vergi kaydı nedeniyle davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., adına tespit ve tescil edilen 140 ada 91 parsel sayılı taşınmaza uygulanan K.Sani 1931 tarih ve 12 numaralı tapu kaydının eksik revizyon gördüğü, dava konusu taşınmazların miktar fazlalıklarının vakfa ait olduğu ve vakıf mallarının zilyetlikle kazanılamayacağı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli temyize konu taşınmazlardan 140 ada 59 parsel ile temyiz dışı 140 ada 54 parsele uygulanan tapu kayıtlarının miktar fazlası bulunduğu gerekçesiyle 20.10.2006 tarihli bilirkişi raporunda, 140 ada 59 parselin (B) harfi ile gösterilen 4362 metrekarelik bölümü ile 140 ada 54 parselin (A) harfi ile gösterilen 2523 metrekarelik bölümün tapu kayıtlarının iptaline, bu bölümlerin davacıya ait 140 ada 91 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı dayanağı tapu kaydı 25 dönüm miktarlı olup tapunun cinsi sütununda "zeytinlik-780 adet" açıklaması mevcuttur. Mahkemece gerek davacı dayanağı tapu kaydının, gerekse çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilerek kapsamlarının öncelikle haritalarına göre, haritalarının bulunmaması ya da uygulanma kabiliyetine sahip olmaması halinde yazılı sınırların mahalli bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile zeminde bulunarak belirlenmesi, davacı dayanağı tapu kaydında "780 adet zeytin" açıklaması bulunması karşısında bu zeytin ağaçlarının zeminde bulunup bulunmadığı ve bulunuyorsalar bunların kroki üzerinde gösterilmesi, ziraatçi bilirkişiden davacı adına kayıtlı taşınmaz ile çekişmeli taşınmazlar üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının sayısı, cinsi, dikim şekilleri ve üzerlerinde ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınması gerekliliği düşünülmemiş, fen bilirkişisinin 140 ada 54 ve 59 parsellerde miktar fazlalığı bulunduğu yönündeki tespitine dayalı olarak karar verilmiştir. Ayrıca, hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda; 140 ada 59 parselin (B) ile işaretli 4362 metrekarelik bölümünün, 140 ada 54 parselin ise (A) ile işaretli 2523 metrekarelik bölümünün davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği belirtilirken hangi nedene dayalı olarak farklı miktarlar belirlendiği de açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilemez

. Ayrıca, hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda; 140 ada 59 parselin (B) ile işaretli 4362 metrekarelik bölümünün, 140 ada 54 parselin ise (A) ile işaretli 2523 metrekarelik bölümünün davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği belirtilirken hangi nedene dayalı olarak farklı miktarlar belirlendiği de açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; öncelikle davacı dayanağı tapu kaydı, çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kayıtları, dava dışı komşu parsellere uygulanan tapu kayıtları tesislerinden itibaren tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte, ayrıca tüm bu taşınmazlara uygulanan vergi kayıtları, tapu kayıtlarının revizyonları sorularak revizyon gördükleri taşınmazların tutanakları eksiksiz olarak getirtilmelidir. Dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde; fen bilirkişisi, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte davacı tarafın dayandığı tapu kaydı ile çekişmeli taşınmazların tespite esas tapu kayıtları ve vergi kayıtlarının kapsamları, varsa öncelikle haritalarına göre, haritalarının bulunmaması ya da uygulanma kabiliyetlerinin bulunmaması halinde kayıtlarda yazılı sınırların mahalli bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile zeminde bulunarak belirlenmeye çalışılmalı, kayıtların kapsamları belirlenirken yazılı sınırların sabit ya da gayri sabit hudutlu olup olmadıkları gözetilmeli, ayrıca yerel bilirkişi ve tanıklardan davacı taşınmazı ile çekişmeli taşınmazlar arasında zeminde mevcut sınırlar bulunup bulunmadığı, bulunan sınırların kadim ya da sabit sınırlar olup olmadığı, davacıya ait parsele doğru genişleme olup olmadığı, davacı taşınmazı ile çekişmeli taşınmazların öncesinde kime ait bulunduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından hangi tarihten itibaren, ne şekilde kullanıldıkları hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe elverişli, kayıt uygulamasını ve davacıya ait taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarını sayısı ve dikim şekli ile birlikte gösteren krokili, ziraatçi bilirkişiden ise davacı adına kayıtlı taşınmaz ile çekişmeli taşınmazlar üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının sayısı, cinsi, dikim şekilleri ve davacıya ait zeytin ağaçları üzerinde ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığı hususlarını açıklayan taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenen rapor alınmalı, komşu parsel tutanaklarının davacıya ait taşınmazı ve çekişmeli taşınmazları ne şekilde okudukları dikkate alınmalı, temyiz dışı 140 ada 54 parselin (A) ile işaretli 2523 metrekarelik bölümün tapu kaydının iptali ile davacıya ait 140 ada 91 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine dair hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği hüküm kurulurken dikkate alınmalı bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Belirtilen şekilde inceleme, araştırma ve uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.