muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6883, Karar No: 2011/10765, Tarih: 17.11.2011

3-Davacı ...'in kazada yaralandığı sürekli işgücü kaybına uğradığı anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde davacı için maluliyet, geçici işgücü kaybı ve tedavi gideri talep edilmiş, işgücü kaybı ve maluliyet tazminatı bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ile artırılmıştır. Daha sonra açılan ve birleştirilen davada davacı vekili dava dilekçesi talebi de dikkate alınarak 2.061,40 TL tedavi gideri talebinde bulunulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tedavi gideri 2.661,40 TL belirlenmiştir. Mahkemece, asıl dava dilekçesinde talep edilen tedavi gideri konusunda hüküm kurulmamış olması da doğru görülmemiştir.

4-Borçlar Kanunu’nun 47. Maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Somut uyuşmazlıkta kusur oranı, davacı ... ve ...'in yaralanmalarının ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat yetersizdir.

5-Davalılar vekillerinin temyiz itirazların gelince, davacı ... kazada % 22 oranında sürekli işgücü kaybına uğrayacak şekilde yaralanmıştır. B.K'nun 46.maddesi uyarınca sürekli işgücü kaybı tazminatının belirlenmesi için davacının düzenli ve sürekli elde ettiği gelirin belirlenmesi gerekir. Davacı polis memuru olup, bilirkişi raporuna esas alınan bordroda fazla çalışma ücreti ve operasyon tazminatının da bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının kaza tarihinde çalıştığı birim esas alınmak üzere sürekli ve düzenli elde ettiği gelirin güncel tarihteki değeri sorularak, davalılar tarafından itiraz edilen fazla çalışma ücreti ve oprasyon tazminatı konusunda aylık ödeme biçimi açıklığa kavuşturularak arızi ödemelerin ücrete esas alınmaması gerektiği gözönüne alınarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

6- Davalı Abdüssamed Kızılkaya vekili, davacıya tedavi gideri olarak 1.444,00 TL ödeme yapıldığını savunmuş olup, bu savunma üzerinde de durularak hüküm kurulması gerekirken savunma üzerinde durulmaması da doğru olmamıştır.

7-Kabule göre de, davalı ... A.Ş poliçe limitleri sorumlu olmak üzere tazminattan sorumlu tutulmuştur. Ne var ki, dosya kapsamında poliçeler yer almadığı gibi, davacılar lehine hükmedilen tazminat tutarları farklı teminatlar kapsamında olması nedeniyle hüküm infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Mahkemece davalı ... tarafından düzenlenen poliçeler (trafik zorunlu mali sorumluluk ve ihtiyari mali sorumluluk sigortası) getirtilerek, tazminat tutarları konusunda limitler açıkça belirtilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 5, 6 ve 7 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılara geri verilmesine 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/614, Karar No: 2015/2075, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/614 E.  ,  2015/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/965-2015/73

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/276 E. 2014/293 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19159 E. 2014/26091 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21701, Karar No: 2015/23089, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21701 E.  ,  2015/23089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.07.2015

No : 2014/279-2015/286

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ve yaptığı işin itibari hizmet kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Davalı işveren vekili tarafından, duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verilerek işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK.) 297. maddesinin (b) bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların kimliklerini... ” kapsaması yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekmekte olup, karar başlığına davalı olarak SGK Başkanlığı yazılması gerekirken davalı olarak S.. M.. yazılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Somut olayda; davacının, davalı işverenin 10002 Sokak No: 45 adresindeki, 65960 sicil numaralı işyerinde 01.02.1994 – 31.07.2007 tarihleri arasında, yine davalı işverenin 10006 sokak no: 61 adresindeki 1306722 sicil numaralı işyerinde 01.08.2007 – 30.06.2010 tarihleri arasında çalışmaları olduğu, davacının 2002/2 döneminde, itibari hizmete tabi çalışma bildirimleri bulunduğu, dosya kapsamından, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve keşfin davalı işverenin 10002 sokak no:45 adresindeki işyeri üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının, davalı işverenin

10002 sokak no: 45 adresindeki işyerindeki 01.02.1994 – 31.07.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek madde 5/II bendinde kabul edilmesinde isabetsizlik yok ise de; davacının davalı işverenin 10006 sokak No: 61 adresindeki 01.08.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının itibari hizmete tabi çalışma olup olmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

10002 sokak no: 45 adresindeki işyerindeki 01.02.1994 – 31.07.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek madde 5/II bendinde kabul edilmesinde isabetsizlik yok ise de; davacının davalı işverenin 10006 sokak No: 61 adresindeki 01.08.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının itibari hizmete tabi çalışma olup olmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait 10006 sokak no 61 adresindeki 1306722 numaralı işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, öncelikle, davacının, davalı işverenin anılan işyerindeki çalışmalarının bir kısmının itibari hizmete tabi olup bir kısmının normal çalışmaya istinaden bildirimlerin nedeni araştırılıp; davacının, 01.08.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönemde davalı işverenin 1306722 numaralı işyerindeki fiili görevi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği hususlarını irdeleyen, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzmanı tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre ise; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi gereğince, (HUMK md. 388-389) hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Davacının, davalı işverenin işyerinden 2002/2. Dönemindeki çalışmalarında itibari hizmete tabi bildirimi dışlanmadan, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, temyiz yoluna başvuran davalı Kurum ve işveren vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının B........’ye iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20085, Karar No: 2023/4424, Tarih: 16.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/20085 E.  ,  2023/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2305 E., 2021/2236 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2020/484 Esas, 2020/945 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve suçta kullanılan ve uyuşturucu maddelerin saklanmasına ilişkin özel bölge yapılan 125150DOHUK plaka sayılı gri renkli Hundai sonata marka aracın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/484 Esas, 2020/945 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/484 Esas, 2020/945 Karar sayılı kararının sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 01.06.2021 tarihli ve 2020/5349 Esas, 2021/6580 Karar sayılı kararı ile; temyiz isteminin esastan reddine karar verilmiş, 1255150 Dohuk plakalı aracın müsaderesine ilişkin hüküm kayıt malikine tebliğ edilmediğinden, inceleme dışı tutulmuştur.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/484 Esas, 2020/945 Karar sayılı kararının sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 01.06.2021 tarihli ve 2020/5349 Esas, 2021/6580 Karar sayılı kararı ile; temyiz isteminin esastan reddine karar verilmiş, 1255150 Dohuk plakalı aracın müsaderesine ilişkin hüküm kayıt malikine tebliğ edilmediğinden, inceleme dışı tutulmuştur.

D. Kocaeli 1. Ağır Mahkemesince, Dairemizin 01.06.2021 tarihli ve 2020/5349 Esas, 2021/6580 Karar sayılı ilamı gereğince, müsadereye ilişkin hükmün, İstinaf ve Yargıtay ilamının malen sorumlu ... vekiline tebliğ edilmesi üzerine, malen sorumlu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/2305 Esas, 2021/2236 Karar sayılı kararı ile hükme yönelik malen sorumlu vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Malen sorumlu vekilinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. İyi niyetli üçüncü kişi olan malen sorumlunun hiçbir suçu söz konusu değilken aracının müsadere edilmesi

hakaniyete uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

14.01.2019 günü denetleme sırasında durdurulan sanıkların içinde olduğu araçta yapılan aramada aracın ön ve arka ayak basma kısımlarında orjinalde olmayan saç kapaklar olduğu, saç kapakların tornavida ile söküldüğünde içerisinde oluşturulan alt bölümde şeffaf poşetlerde toplamda 100 paket halinde daralı ağırlığı 52,500 gram gelen eroin maddesinin ele geçirildiği olayda; sanık ...'ın oğluna ait o km Sonata marka araca uyuşturucu taşımak için Irak ülkesinde zula yaptırdığı, daha sonra oğlu ...ile suç ortakları ...ve... ...isimli kimlik ve adres bilgileri bilinmeyen şahıslar ile irtibata geçerek söz konusu aracı Irak'tan Türkiye'ye getirttiği, gelen araca yolda şüphe çekmemesi için sanık ...'ın aile süsü verdiği, tedavi ettireceğinden bahisle eşi sanık ... ve çocuğunu da bindirdiği, sanık ...'ın ... iline gelerek aracı sanık ... ve yanındaki suç ortağı bir şahsa teslim ettiği, sanık ... ve suç ortaklarının aracın zulasına paketler halinde eroin yüklendiği, yüklenen uyuşturucunun İstanbul'a götürülmesi karşılığında sanık ...'a 60.000 TL verileceği noktasında anlaşma sağlandığı ancak öncesinde sanık ...'a 6000 Euro para verildiği, bu paranın yarısının sanık ...'a ait olduğu kabul edilerek sanıkların mahkûmiyetine, suçta kullanılan ve uyuşturucu maddelerin saklanmasına ilişkin özel bölge yapılan 125150DOHUK plaka sayılı gri renkli Hundai sonata marka aracın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

125150DOHUK plaka sayılı aracın müsaderesine ilişkin hüküm yönünden

5271 sayılı Kanun'un 257 nci maddesi uyarınca müsadere edilecek eşya üzerinde hak sahibi olan kişilerin

usulüne uygun şekilde duruşmaya çağrılarak, sanıkların sahip olduğu hakları kullanabileceği öngörüldüğü halde, aracın kayıt maliki olan ...'a duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilmeden aracın müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle malen sorumlu araç kayıt malikinin vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/2305 Esas, 2021/2236 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.