muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8277, Karar No: 2018/4388, Tarih: 09.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8277 E.  ,  2018/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5244, Karar No: 2014/7729, Tarih: 28.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5244 E.  ,  2014/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Geri çevirme kararı üzerine davalı tarafından dava konusu taşınmaza 1975 yılında el atıldığı tespit edildiğine göre dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 101 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2381 ada 5 parsel sayılı taşınmazın vergi kayıtlarının temini için belediye başkanlığından istenen ve dosya arasına alınan 04.10.2011 tarihli yazı ile 17.02.2011 yazı cevapları arasındaki çelişki giderilecek şekilde dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 04.01.2011 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 27.06.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydı ile tapulamasına esas tapulama tutanakları ve dayanak tüm bilgi ve belgelerin ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Davaya konu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve kamulaştırma yapılmış ise tüm evrakların onaylı suretinin davalı idareden,

6-... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 2005/68, 2009/490 esas sayılı dosyalarının mahkemesinden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7572, Karar No: 2020/5697, Tarih: 08.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7572 E.  ,  2020/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/966, Karar No: 2016/9441, Tarih: 08.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/966 E.  ,  2016/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2013/210-2015/455 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/12/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının hissedarı olduğu dava dışı ... Denizcilik Turizm ve Tic. A.Ş'nin hisselerinin satın alınması için davalı ile 31.08.2009 tarihli hisse senedi alım satım sözleşmesi imzalandığını, bu nedenle de davalıya 240.000,00 USD ödeme yapıldığını, davalının sözleşmede öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeni ile müvekkilince 17.12.2009 tarihinde noter kanalı ile gönderilen ihtar ile sözleşmenin feshedildiğini, hisse alımı için davalıya ödenen 240.000 USD'nin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkil koordinatörlüğünde uluslararası bir proje kapsamında avans ve komisyon ödemesi söz konusu olduğunu, davacı tarafından müvekkiline gönderilen paraların tamamının müvekkili tarafından davacı şirketin içinde bulunduğu Holding bünyesinde yapılan uluslararası proje kapsamında harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin müvekkil koordinatörlüğünde uluslararası bir proje kapsamında avans ve komisyon ödemesi söz konusu olduğunu, davacı tarafından müvekkiline gönderilen paraların tamamının müvekkili tarafından davacı şirketin içinde bulunduğu Holding bünyesinde yapılan uluslararası proje kapsamında harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayandığı hisse senedi alım satım sözleşmesindeki bedelin takibe konu edilmediği, davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede davacının iddialarında ileri sürdüğü gibi yazılı sözleşmeden önce davacının davalı ile sözlü anlaşmaya vararak elden nakit olarak ödemeler yaptığının belgelendirilemediği, davalı tarafın icra takibine konu edilen alacağın davacı şirket adına yurt dışında yapmış olduğu uluslararası proje kapsamında iş avansları ve komisyon ücretleri olduğu yönündeki savunmasının incelenmesi sonucunda ise bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde belirtildiği gibi davalı savunmasının yerinde olduğu, davacının takip konusu yaptığı bedelden çok daha fazla bedelin davalının davacı şirket tarafından yetkilendirilerek gittiği yurt dışındaki işlemler için kullanıldığı, davacının iddiasını davalıya yöneltilen yemin dahil olmak üzere hiç bir delil ile ispatlayamadığı, aksine usul ve yasaya uygun olarak düzenlenen davacı ticari defterlerinin ve davacı ile davalı arasında yapılan yazışmaların davalı tarafın savunmalarını doğruladığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, alacağın tahsili amacı ile başlatılan icra takibine karşı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, alacağın tahsili amacı ile başlatılan icra takibine karşı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava, mülga 1086 sayılı HUMK yürürlükte bulunduğu sırada açılmış, yargılama sırasında 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmiş, yargılama kuralları bakımından bu kanun hükümleri çerçevesinde karara bağlanmıştır. 6100 sayılı Kanunun 184 ve devamı maddeleri uyarınca, yargıç, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan kanıtları inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Taraflar, tahkikatın tamamı hakkında açıklamada bulunduktan sonra, yargıç yeniden araştırma yapılmasını gerektiren bir husus kalmadığı sonucuna varırsa, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder. Anılan Kanunun 186. maddesi hükmüne göre, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Ancak, taraflar duruşmada hazırsa bu bildirim sözlü olarak yapılır, tutanağa geçirilir ve taraflara imzalatılır. Sözlü yargılama aşamasında taraflara son sözleri sorularak hüküm tefhim edilir. Sözlü yargılama safhasında taraflar, kanıt sunmadan, kendisi ve karşı tarafın iddia ve savunmaları ile kanıtlarıyla ilgili hukuki değerlendirme yaparak neden haklı olduklarını açıklama hakkı elde ederler, yargıç da gerektiğinde salt hukuki değerlendirmeye esas olmak üzere taraflara soru sorma ve tereddütlü noktaları son kez açıklığa kavuşturma imkanına sahip olur.

Somut uyuşmazlıkta, 14.05.2015 tarihli celsede tahkikatın bittiği belirtilerek sözlü yargılama aşamasına geçilmiş ve taraf vekillerinden son beyanları sorulması üzerine davacı vekili söz alarak “Sözlü yargılamada bulunmak için HMK'nın ilgili maddesi uyarınca süre istiyoruz” demiş olmasına rağmen mahkemece, yukarıda açıklanan hükümler çerçevesinde 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca sözlü yargılama için gün tayin edilmeden ve taraflara süre verilmeden doğrudan davanın reddine karar verilmiştir. Bu itibarla mahkemece, HMK'nın 184 ve devamı maddelerinde belirtilen usullere uyulmadan, tarafların iddia, savunma ve hukuki dinlenilme hakkını kısıtlar şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12119, Karar No: 2019/21835, Tarih: 09.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/12119 E.  ,  2019/21835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 02.09.1996 tarihinden 28.03.2012 tarihine kadar aralıksız olarak davalı işyerinde çalıştığını, 28.03.2012 tarihinde yaşlılık aylığı almaya hak kazanması sebebi ile emekli olduğunu, işten çıkışı yapılmaksızın sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışmaya devam ettiğini, 08.07.2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı şirketin Brisa şirketinin nakliye işlerini yaptığını, davacının önceleri Gebze şubesinde devamında ise İzmit şubesinde çalıştığını, 34 AF 1173 plakalı aracı kullandığını, işyerinde çift bordro uygulaması olduğunu, aylık ücretinin 1.800,00 TL net olduğunu, her ay 270,00 TL tutarında multinet kart verildiğini, 2014 yılı Haziran ayında yıllık iznini kullandığını, işbaşı tarihi olan 08.07.2014 tarihinde işbaşı yaptırılmadığını, sözlü olarak işten çıkartıldığının bildirildiğini, 07.08.204 tarihine kadar tazminatlarının verileceği söylenerek oyalandığını, kurumdan araştırma yapınca işten çıkışının kuruma bildirilmediğini öğrendiğini, 07.08.2014 tarihli ihtarname ile işverenden işçilik alacaklarının talep edildiğini, davalının gönderdiği 08.08.2014 tarihli ihtarnamenin hukuki bir değeri olmadığını, emekli olduğu 28.03.2012 tarihinde bir miktar kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, fark kıdem tazminatı alacakları bulunduğunu, haftanın 7 günü Brisa şirketinden mal yüklemesi yapıldığını, davacının hemen hemen tüm illere sefer yaptığını, fabrikaya giriş çıkışlarda kayıt tutulduğunu, araç kaydı olmaksızın giriş çıkışın mümkün olmadığını, günlük çalışmanın 18 saati bulduğunu, yoğun mesai yaparak çalıştığını, hafta tatilinde de çalıştığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerin eksik kullandırıldığını beyanla fazlaya ilişkin dava ve talep haklarını saklı tutarak 2.500,00 TL fark kıdem tazminatı, 2.000,00 TL ihbar tazminatı, 5.000,00 TL fazla çalışma, 2.000,00 TL hafta tatili ve 500,00 TL yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, ispat yükünün davacıya ait olduğunu, alacaklarının ödendiğini, iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, iş organizasyonu kapsamında davacının yedek sürücü olarak belirlendiğini, izin bitim tarihi olan 01.08.2014 tarihinde işe gelmediğini, bordrolarda ihtirazi kayıt olmadığını, servis sosyal yardımı olmadığını, haftada 7 gün çalışmadığını, seferden sonra bir gün dinlenme olduğunu, hafta tatili çalışması olmadığını, almış olduğu primlerin fazla çalışma alacağından mahsup edilmesi gerektiğini, yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işyerinde çalıştığı dönemde fazla mesai yaptığı ancak davacının izin, mazeret ve hastalık gibi nedenlerle çalışamayacağı günler olabileceği gerekçesiyle hesaplanan fazla mesai alacağından % 60 oranında takdiri indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K)

Somut uyuşmazlıkda, davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan fazla mesai alacağından hastalık, mazeret, izin, hafta tatili gibi nedenlerle zaman zaman çalışma yapamaması olasılığı karşısında karineye dayalı makul indirim yapılması yerinde ise de, hakkın özünü etkileyecek şekilde % 60 oranında fahiş indirim yapılması isabetsizdir. Mahkemece hakkın özünü etkilemeyecek oranda daha makul bir indirime gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13717, Karar No: 2011/909, Tarih: 16.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/13717 E.  ,  2011/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek ve bu örgüte üye olmak, reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymak suçlarından şüpheli ... ve diğerleri hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/03/2009 tarihli ve 2008/17141 esas, 2009/2493 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, müşteki ...'ın, kızı ...'ın örgüt mensubu olan şüpheliler tarafından zorla kaçırılıp alıkonulduğu, zorla evlendirildiğine ilişkin iddiası ile ilgili olarak yaptığı itirazın reddine, şüpheliler hakkındaki suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek ve üye olmak suçları bakımından itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın bu suçlar bakımından kaldırılmasına ve kamu davası açılması için evrakın Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin mercii Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 24/04/2009 tarihli ve 2009/347 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesindeki "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01/05/2006 tarihli, 2006/711-2497 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, suçtan doğrudan doğruya zarar görmesi söz konusu olmayan ve anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hakkı bulunmayan muterizlerin itirazlarının bu yönden reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 24.08.2010 gün ve 10262/52594 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2010 gün ve 204519 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2009 tarih 2008/17141 soruşturma numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair, Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2009 tarih ve 2009/347 değişik iş sayılı itirazların kabulüne dair kararlarının içeriği ile Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5478, Karar No: 2016/330, Tarih: 14.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5478 E.  ,  2016/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 221 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.