muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5611, Karar No: 2018/5579, Tarih: 28.11.2018

h) Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması.

i) Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması." hükmünü içermektedir.

Yukarıda sıralanan kesin hukuka aykırılık hallerinin bulunup bulunmadığının temyiz dilekçesinde belirtilmemiş olsa dahi, temyiz incelemesinde re'sen araştırılması gerekmektedir. (Türk ve AB Uzmanlarından Oluşan Komisyonca hazırlanan "Ceza Muhakemesinde İstinaf El Kitabı", Ankara, Mart-2007, s.190)

CMK'nun 289. maddesi hükmü "temyiz dilekçesinde bir hukuki temyiz nedeni gösteren" taraflar bakımından uygulanacağı gibi "temyiz dilekçesinde hiç bir temyiz nedeni göstermeyen" ve yalnızca temyiz iradesini açıklamakla yetinen taraflar bakımından da uygulanmalıdır. Zira CMK'nun 289. maddesi hukuka kesin aykırılık hallerine özel bir önem vererek, hukuka kesin aykırılık hallerinin varlığının tespitini, sebebe dayalı temyiz incelemesi dışında tutarak kişi hak ve hürriyetlerini teminat altına almak istemektedir. Madde gerekçesinde belirtildiği üzere, kesin temyiz veya kesin bozma nedenleri de denilen hukuka kesin aykırılık hâlleri varsa aykırılığın hükme etki ettiği kabul edilmelidir. Temyiz merciinin artık bunların bozmayı gerektirip gerektirmediğini araştırma ve takdir yetkisi yoktur.

Diğer taraftan Anayasa'nın 40. Maddesinin 2. fıkrası ".. Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." ve CMK'nın 34. maddesinin 2. fıkrası ''Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, merci ve şekilleri belirtilir'', yine CMK'nın 231. Maddesinin 2. fıkrası ''sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, merci ve süresi bildirilir'' hükmünü amirdir. CMK'nın 295. maddesinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerinin gösterilmesini zorunlu tutması ve temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir şeklindeki düzenlemesi nedeniyle, bu hususların İstinaf mahkemesince hükmün tefhimi veya tebliği aşamasında muhataplarına bildirilmesi, diğer bir deyişle "temyiz dilekçesinde veya sözlü temyiz müracaatında temyiz sebeplerinin gösterilmesi gerektiği, aksi taktirde temyiz başvurusunun CMK'nın 298. Maddesi gereğince reddedileceği" hususunun ihtar edilmesi gerekmektedir. Temyize konu İstinaf Mahkemesi hükmünün son kısmında kanun yolu, mercii ve süresi gösterilmiş ise de temyiz sebeplerinin gösterilmesi gerektiğine ve sebep gösterilmeyen temyiz isteminin reddedileceğine dair sanığa bildirimde bulunulmadığından, sanık Yaşar Yanar müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve kanuna uygun düşmemektedir.

Anlatılan nedenlerle;

Anlatılan nedenlerle;

1-Temyize konu İstinaf Mahkemesi hükmünün son kısmında kanun yolu, mercii ve süresi gösterilmiş ise de temyiz sebeplerinin gösterilmesi gerektiğine ve sebep gösterilmeyen temyiz isteminin reddedileceğine dair sanığa bildirimde bulunulmadığından sanık Yaşar Yanar müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi Anayasa'nın 40/2, CMK'nın 34/2 ve 231/2 maddelerine aykırı olduğundan,

2- Sanık tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan, dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK'nın 289. maddesinde belirtilen Hukuka Kesin Aykırılık yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunmasına rağmen bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Sanık Yaşar Yanar müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2054, Karar No: 2015/3466, Tarih: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2054 E.  ,  2015/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayete ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın, mernis adresine göre yerleşim yerinin "..., ... Sokak, No:......-..." olduğu, bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevi müdürlüğüne verdiği dilekçesinde, cezaevine girmeden önceki son ikametgah adresinin ".... Mahallesi,.... Sokak, No:... ...-..." olarak bildirilmesi nedeniyle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün son yerleşim yeri olarak gösterilen adresteki ... İlçesinin adli teşkilat olarak, ... Adliyesine bağlı olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilerek, ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, dosyanın olumsuz yetki uyuşmazlığı için Yargıtaya gönderilmesi için, ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, dosyanın Yargıtay ilgili dairesine gönderilmek üzere, mahkemeye gönderildiği, sehven esasa kaydedildiği gerekçesiyle dosyanın yargı yeri belirlenmek üzere Yargıtay ilgili dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nın 22. maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Her ne kadar kendisine vasi atanması istenen kısıtlı adayının mernis adresinde yerleşim yerinin "..., .... Sokak, No:......-..." olduğu belirtilmekte ise de; ... Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumu Müdürlüğüne verdiği dilekçesinde, son yerleşim yeri adresi olarak, "... Mahallesi,... Sokak, No:... ...-..." adresinin gösterildiği anlaşıldığından, davanın ... İlçesinin bağlı olduğu ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10100, Karar No: 2011/722, Tarih: 27.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10100 E.  ,  2011/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalıların hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası Genel Tebliği, 1 sayılı tarifenin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi, taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 harç alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan payları oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4218, Karar No: 2014/9334, Tarih: 09.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4218 E.  ,  2014/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Oluş ve kabule göre, sanığın aynı suç işleme kararıyla mağdure ...'ye karşı değişik zamanlarda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen de re'sen temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan uygulama yapılırken, TCK.nın 61. maddesindeki suçun işleniş şekli, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, eylem sonucunda çocuk yaştaki mağdurenin doğum yapması nazara alınarak TCK.nın 3. maddesindeki orantılılık ilkeside göz önünde bulundurulup, temel cezanın ve TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca takdir edilecek cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Oluş ve kabule göre, sanığın aynı suç işleme kararıyla mağdure Deniz'e karşı değişik zamanlarda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42399, Karar No: 2022/18975, Tarih: 15.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42399 E.  ,  2022/18975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davası ile ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5411, Karar No: 2010/6196, Tarih: 31.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5411 E.  ,  2010/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 507 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile terkinine, elatmanın önlenmesi ve muhdesatın yıkımına karara verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit çalışmaları sırasında tapu kaydına dayalı olarak adına tespit ve tescil edildiğini, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin karar ve haritasının tebliğ edilmediğini bu nedenle bağlayıcılık kazanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesine ilave yolu ile birtakım düzenlemeler getiren 5841 Sayılı Yasa gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)

Hal böyle olunca, yapılan uygulama neticesinde  dava tarihinde davacı Hazinenin davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderleri davacının vekili varsa avukatlık ücreti ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25679, Karar No: 2014/33871, Tarih: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25679 E.  ,  2014/33871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/196-2013/409

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı tarafından yürütüldüğü iddia edilen Silivri Belediyesi çevre temizlik işine dair, davalı ile Silivri Belediyesi arasında bağıtlanan, nakil ve iş sözleşmesinin feshi tarihi itibariyle yürürlükte olan hizmet alım sözleşmesinin, teknik ve idari şartnameleri dahil olmak üzere tüm ekleri ile birlikte davalı ve ilgili Belediyeden,

2-Davalı tarafından yürütüldüğü iddia edilen Silivri Belediyesi çevre temizlik işi işyerine ilişkin, nakil ve iş sözleşmesinin feshi tarihi itibariyle çalışan işçi sayısını gösterir dönem bordrosunun Sosyal Güvenlik Kurumu ile davalıdan,

Temini ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1423, Karar No: 2007/2423, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1423 E.  ,  2007/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Kurkaya tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Eski Köyiçi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13697, Karar No: 2017/6421, Tarih: 09.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13697 E.  ,  2017/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.05.2017 gün ve 2017/3882 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.06.2017 gün ve KYB. 2017/34497 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/01/2016 tarihli ve 2014/6022 soruşturma, 2016/104 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/03/2016 tarihli ve 2016/808 değişik iş sayılı kararının, "müştekiler vekilinin, müşteki ...’in eşi ve 2011 doğumlu oğlu ...’in babası olan müteveffa ...’in 2013 yılında vefat etmesi üzerine, ...’ten kendilerine intikal eden taşınır ve taşınmaz mallar ve şirket işlerinin takibi için kayınbiraderi ...’e vekaletname verdiği, şüpheli ...’in de bu vekaletnameyi kötüye kullanarak şirket hisselerini babası diğer şüpheli ...’e devrederek güveni kötüye kullandığı ve müteveffa ... tarafından imzalandığı iddia olunan 25/12/2012 tarihli bonoda sahtecilik yapıldığı iddiaları üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açmaya yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve merci Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğince itirazın reddine karar verilmiş ise de;