muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9855, Karar No: 2021/13484, Tarih: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9855 E.  ,  2021/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunda, faturaların KDV indiriminde en son aralık ayı beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihlerinin sırasıyla "25.01.2008" ve "25.01.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2853, Karar No: 2010/3607, Tarih: 01.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2853 E.  ,  2010/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2006 tarih ve 2003/760-2006/439 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatifin 1980 yılında kurulmuş olup, kuruluşundan kısa bir süre sonra arazi satın aldığını, ancak aradan geçen uzun zamana rağmen satın alınan arazinin imar çalışmasının yapılmamış olduğunu, bu süreçte ortakların büyük bir kısmının kooperatif arazisi içinde gelişigüzel inşaat yaptıklarını, bu kaçak yapılara kooperatif tarafından hizmet götürüldüğünü, meskeni bulunmayan ortaklardan alınan aidatlar ile bir kısım ortakların çıkarına olacak şekilde harcamaların yapıldığını, davalı kooperatifin 15.06.2003 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan yönetim ve denetim kurulunun ibrası, ortaklık aidatlarının artırılması, arazi alım ve satımına ilişkin karar ile inşaat ve imalat işlerinin emanet usulü ile yönetim kuruluna verilmesine ilişkin kararların yasaya, anasözleşmeye ve kooperatif amacına aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurulda gündemin 5 nci maddesi ile 7 nci maddesinin a, b ve c bentlerinde belirtilen hususlar ile ilgili kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının hiçbirisinin genel kurul kararlarının iptalini gerektirecek hususlardan olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre imar planı olmayan kooperatif arazisine ruhsatsız olarak bina yapımının emanet usulü ile yapılmasına dair genel kurul kararının İmar Kanunu, Belediye Kanunu ve Kooperatifler Kanunu’na aykırı olduğu sonucuna varılmakla, davanın kısmen kabulü ile davalı kooperatifin 15.06.2003 tarihli genel kurul toplantısında gündemin 7/c maddesinde alınan kararın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı kooperatifin 15.06.2003 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan bir kısım kararların iptali istemine ilişkindir.Mahkemece davaya konu genel kurul toplantısının 7/c maddesinde alınan kararın iptaline hükmedilmiştir. Sözkonusu kararda imalat ve inşaat işlerinin emanet usulü ile yapılmasına ve emanet komisyonu olarak yönetim kurulunun görevlendirilmesine karar verilmiştir.Genel kurul tarafından alınan bu karar yaptırılacak imalat ve inşaat işlerinde takip edilecek yönteme ilişkin olup, kararın bu haliyle yasaya aykırı bir işlem yapılmasına izin verdiği şeklinde yorumlanması mümkün değildir.Kararı yerine getirecek organ olan yönetim kurulunun genel kurul tarafından alınan bu kararı yasal çerçevede yerine getirmek zorunda olup, yasaya aykırı olarak yapılacak işlemler esasen yönetim kurulunun yasal sorumluluğunu doğuracaktır.Somut olayda iptal edilen genel kurul kararı ile yasaya aykırı bir işin yapılmasına izin verilmiş olmayıp, soyut olarak inşaat ve imalat işlerinin yapılması konusundaki yöntem ve yetkinin belirlenmiş olmasına, bunun da kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmamasına göre mahkemece bu yöndeki istemin de reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde anılan genel kurul kararının iptali doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre de davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6872, Karar No: 2011/16507, Tarih: 06.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6872 E.  ,  2011/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2009 tarih ve 2007/357-2009/827 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının banyo borularının patlaması neticesinde dava dışı sigortalı evinde zarar meydana geldiğini, geçerli sigorta poliçesi uyarınca zararın müvekkilince karşılandığını, davalının gerekli tedbir ve önlemleri almayarak zarara sebebiyet verdiğini, müvekkilinin sigortalı haklarına halef olduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen 4.119,32 YTL'nin ödeme tarihi olan 16.08.2006 tarihinden itbaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin evini tüm risklere karşı Aksigorta A.Ş.'ne sigortalattığını, bu nedenle husumet itirazları olduğunu, ayrıca ekspertiz raporunda müvekkilinin evinde mevcut banyo tesisatındaki "muhtemel" boru patlaması sonucu zararın meydana geldiğinin belirtildiğini, söz konusu dairenin kiracı kullanımında olduğunu, kendisine bir kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İhbar olunan Aksigorta A.Ş. vekili, davalı ile müvekkili arasında geçerli bir sözleşme ve poliçenin olmadığını, HUMK uyarınca müvekkilinin davada taraf olmadığını savunarak müvekkili hakkında doğrudan hüküm kurulmamasını ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamının incelenmesi ile davacının delil olarak sunduğu fotoğrafların hasara uğradığı iddia edilen yerin durumunu gösterdiği fakat hasarın nasıl ve nereden meydana geldiğini gösterir nitelikte olmadığı, bu nedenle zararın davalı dairesinden kaynaklandığını gösterir yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10598, Karar No: 2011/1176, Tarih: 03.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10598 E.  ,  2011/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesine eklenen fıkra gereğince, 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası Genel Tebliği 1 sayılı tarifenin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi, taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9)%09,9 harç alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden, hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan payları oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 03.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1303, Karar No: 2012/1961, Tarih: 20.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1303 E.  ,  2012/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 27.09.2011 gün ve 2010/6956-2011/5475 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı İnkılap Kitabevi Yayın San.ve Tic.A.Ş. tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davalı tarafından yapılan ilk şikayet sonucunda verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karara itiraz edilmediği ve İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinde açılan davanın bu kovuşturmama kararından sonraki bir tarihte açılmış olduğu, yapılan ikinci şikayet yönünden de kovuşturmama kararı verildiği gözetildiğinde, anayasal şikayet hakkının hak arama özgürlüğü sınırları içerisinde kulanılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dairemiz bozma kararında bir isabetsizlik bulunmayıp, düzeltilmesi istenilen karar dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının ve peşin alınan ret harcının mahsubu ile geriye kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davalıdan alınmasına, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2593, Karar No: 2009/5141, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2593 E.  ,  2009/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

-K A R A R-

1- Aleyhine hüküm kurulan davalı İç ve Dış Ticaret San. AŞ'ne kararın usulen dava dilekçesinin tebliğ olunduğu 1201/4.sokak (yada 120/14.sokak) no:1 ... adresine tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2- Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/295-2007/128 sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 9.7.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6505, Karar No: 2011/7657, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6505 E.  ,  2011/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bodrum 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.06.2010  gün ve  2010/95 esas, 2010/552 karar  sayılı  hükmün bozulmasına ilişkin olan 20.12.2010 gün ve  12567-13659 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, önceden yerel mahkemece “kesin hüküm nedeniyle davanın reddine” ilişkin hükmün temyizi üzerine “HUMK’nu 237. maddesinde düzenlenen kesin hükmün varlığından sözedilemeyeceğinden 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın kıyıda kalıp kalmadığının saptanması” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda “çekişmeli taşınmazın 195 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanarak terkinine ilişkin hükmün ” temyizi üzerine “…davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre kabul ve red oranı gözetilerek taraf vekillerine avukatlık ücreti hükmedilmesi gerektiği  ” gerekçesiyle yapılan bozma ilamına uyularak kurulan hükmün karar düzeltme incelemesinde “14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddi ”gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan hükmün ise  “ dava reddedildiğine göre tüm yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği” gerekçesiyle bozulduğu  görülmüştür.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı nedeniyle işin esası yönünden bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı hazinenin karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 20/12/2010 tarih, 2010/12567 Esas-2010/13659 sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, mahkemenin 17/06/2010 tarih, 2010/95 Esas- 2010/552 sayılı kararının açıklanan gerekçelerle bozulmasına HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1927, Karar No: 2007/2462, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1927 E.  ,  2007/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «...

Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak

bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4213, Karar No: 2024/10131, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4213 E.  ,  2024/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2559 Esas, 2023/2450 Karar

DAVA TARİHİ : 17.12.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/586 Esas, 2022/486 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili, ..., Şahinkayası Yeşilova Mahallesi 304 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi kurulunun doğru oluşturulmadığını, bilirkişilerin hesaplamasının hatalı olduğunu, değer artışını gerektiren hiçbir neden olmadığı hâlde değerin artırılmasının kanuna aykırı olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde münavebe sisteminde belirtilen tarım ürünlerinin zaten yetiştirildiğini, elektrik tesisinin ürünlerin yetiştirilmesine engel teşkil etmeyeceğini, taşınmazın el atma tarihindeki niteliği esas alınarak değerinin belirlenmesi gerektiğini, metrekare birim fiyatının yüksek belirlendiğini, irtifak hakkı karşılığının yüksek hesaplandığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, cevap süresi bitmeden keşif kararı verildiğini ve yokluklarında keşif yapıldığını, eksik bilirkişi raporuna göre verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç