muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10165, Karar No: 2021/12683, Tarih: 30.06.2021

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların katılan ...’nün yöneticisi olduğu sitenin arkasında bulunan bakır paratöner kablolarını kestiklerini gören site görevlisi katılan ...’ın sanıkları görerek müdahale etmesi üzerine katılana saldırıp yakasından tutarak "Seni öldürürüz" diyerek tehdit ederek katılanın elindeki kabloyu zorla geri aldıkları olayda, sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11204, Karar No: 2012/14383, Tarih: 04.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11204 E.  ,  2012/14383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 26/06/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekilinin öteki temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm ve yaralanma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'ün sevk ve idaresinde bulunan araç ile davalı ... 'nın kullandığı aracın 25/09/2008 günü çarpışması neticesinde müvekkillerinin murisi ...'ün öldüğünü, müvekkili ...'ün yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu beyanla manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır.

Davalılar vekili , davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, olayın oluşumunda sürücü ...'nın %25 oranında kusurlu olduğu, davacıların murisi ...'ün %75 oranında kusurlu olduğu, davalı ...'nın ise 2918 SY.nin 85/1 maddesi gereğince aracın maliki olması nedeniyle işleten sıfatıyla kusursuz sorumlu olduğu kabul edilerek toplam 58000 TL manevi tazminata hükmedilmişdir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; aynı olay nedeniyle ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/137 esas sayılı dosyasında açılan davada, Trafik uzmanından 14/02/2011 tarihinde alınan kusur raporunda; ölen ...'ün şerit ihlalinde bulunduğu için %75, davalı sürücü ... 'ın, ölen sürücünün kendi şeridine girdiğini gördüğü halde hızını azaltmaması, gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bu kapsamda, olayın oluşu, ölenin asli, %75 kusurlu olması, davacı sayısı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bente açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5440, Karar No: 2012/34728, Tarih: 16.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/5440 E.  ,  2012/34728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde:

a) Katılan ...'ın tüm aşamalarda değişmeyen iddiasına, adli raporlara, sanıklar ile husumetli oldukları iddia olunmayan tanıklar ..., ... ve ...'nın, sanıkların hep birlikte katılana vurup, yaraladıklarına dair yeminli beyanlarına ve dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve ...'e yüklenen yaralama suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

b) Sanık ...'un, okul müdürü olan katılanı okulun bahçesinde ve görevi sırasında yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle yaraladığı gözetilmeden, TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13599, Karar No: 2006/13682, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13599 E.  ,  2006/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7387, Karar No: 2017/2252, Tarih: 21.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7387 E.  ,  2017/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 12.30 sıralarında sürücü belgesiz sanığın idaresindeki kiraladığı araç ile polisin dur ihtarına uymadığı, polis ile kovalamaca yaşandığı,ara sokaklara ani ve hızlı manevrelar ile girerek tehilkelişekilde araç kulllandığı ve dar bir sokkakta aracı bırakarak kaçtığı olayda; dosyada sanığın alkollü şekilde atılı suçu işlediğine dair bilgi bulunmaması karşısında, sanık hakkında temel ceza tayininde uygulanan TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiği yönündeki teblignamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9772, Karar No: 2015/14402, Tarih: 15.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9772 E.  ,  2015/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağı, fark ücret alacağı, fazla mesai ücreti, döner sermaye payı alacağı, dini ve mili bayram ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2298, Karar No: 2014/8850, Tarih: 09.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2298 E.  ,  2014/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2011 gün ve 2009/72-2011/70 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/09/2013 gün ve 2011/12498-2013/15486 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin merhum şair ve yazar ...'nın varislerinden olduğunu, ...'nın bütün eserleri üzerindeki mali ve manevi hakların tamamının FSEK uyarınca mirasçılarına intikal ettiğini, davalının...'nın bir takım eserlerini bugün itibariyle hukuka aykırı olarak izinsiz ve usulsüz şekilde “...” adı altında bir araya getirilerek basılıp çoğaltıldığı ve satıldığını, davalının söz konusu kitabı 2006-2007 ve 2008 yıllarında basmaya, çoğaltmaya ve satmaya devam ettiğini ileri sürerek eser sahibi müvekkillerinin eserler üzerindeki mali ve manevi haklarını ihlal eden davalıların haksız fiillerinin durdurulmasına, devam eden tecavüzün ref’i ve muhtemel tecavüzün meni'ne, maddi zararın tespiti ile FSEK 68. maddesi gereğince müvekkillerinin uğradığı zararın en az üç katı tutarındaki ve FSEK 70/3 . maddesi gereğince davalılarca hukuka aykırı temin edilen kar tutarındaki maddi tazminattan şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın ve 10.000 TL manevi zararı tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, hükmün ilanın karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/12498 E,2013/15486 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10697, Karar No: 2016/14050, Tarih: 07.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/10697 E.  ,  2016/14050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Hakaret eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince;

a)Sanığın, koyun barınağının tellerinin açılmış olduğunu görmesi üzerine, elindeki ot biçme makinesi ile çok yakında ot biçen katılan ...'ye telleri kesmemesini söylemesi şeklinde gelişen olayda, sanık hakkında TCK'nın 129. maddesindeki tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının belirtilmemesi,

c)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11060, Karar No: 2023/3492, Tarih: 18.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11060 E.  ,  2023/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/91 E., 2022/1116 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2021/146 K.

Taraflar arasındaki taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takipte itirazın kaldırılması davasından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına, takibin kaldığı yerden devamına ve takipteki asıl alacak miktarının %20'si oranında alacak miktarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP

Alacaklı icra mahkemesine başvuru dilekçesinde; borçlu aleyhine taşıt rehin sözleşmesine dayalı olarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığını, örnek 8 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra müdürlüğüne başvurarak ''alacaklı ile arasında imzalanan sözleşme gereği, 2020-2021 kampanya dönemi için grubun alacaklı şirketten almış olduğu nakdi avans karşılığı traktörünü rehin verdiğini, 2020 yılı pancar ödemelerinin alınan avanslar düşüldükten sonra yapılması ve takip konusu araç rehninin kaldırılması gerekirken, alacaklı şirket ödemeleri yapmadığı gibi alacak hakkı bitmesine rağmen takip başlatıldığını'' belirterek borca, tüm fer’ilerine, rehin hakkına itiraz ettiği, borçlunun itirazının haksız olduğunu belirterek, davalının itirazının kaldırılmasına ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Borçlu cevap dilekçesinde; eşi ve çocuklarının pancar çiftçisi olup alacaklı şirket ile aralarında pancar üretim sözleşmesi bulunduğunu, eşinin ve diğer çiftçilerin davacı alacaklıdan almak istediği avanslara karşılık olarak traktörü üzerine davacı alacaklı lehine rehin tesis ettirdiğini, fakat davacıdan avans alamadığı gibi vermiş oldukları ürünlerin parasını dahi tahsil edemediklerini, alacaklı tarafından kötü niyetli olarak takip başlatıldığını, alacaklı tarafın belge olarak sadece araç rehin sözleşmesini sunduğunu, rehin sözleşmelerinin tek başına İİK 68. maddesi anlamında belge olmadığını, rehin konusu ve alacak miktarının belirgin olması gerektiğini, rehin akdinde teminat olarak alınan alacak belirlenebilir özellikte değil ise rehin akdinde ki temel unsurlardan birinin bulunmaması sebebiyle akdin geçersizliğinin söz konusu olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.