muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/894, Karar No: 2023/7654, Tarih: 06.07.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekilleri istinaf başvurularının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Feri müdahil kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

3.Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi olup, anılan maddede; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.

Somut davada, davacı 1984 yılından 2012 yılı da dahil olmak üzere her yıl Nisan ayı başından Aralık ayı ortalarına kadar kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitini talep etmiş olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yanılgılı değerlendirilmeler esas alınarak hüküm tesis edildiği ve bozma kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece 2004 yılı ve sonrası döneme ilişkin, ödeme belgelerinde davacının isminin bulunduğu yıllarda davacıya ödenen ücret karşılığı tespit edilen gün kadar çalışıldığı, anılan belgelerde davacının isminin bulunmadığı yıllarda ise çalışmanın bulunmadığına dair kabul isabetli ise de, ödeme belgeleri olmayan dönemde, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, herhangi bir dayanağı bulunmayan farazi bir hesaplama ile tespit edilen gün kadar çalışmanın olduğuna dair kabul isabetsizdir. Yukarıda belirtilen esaslar dahilinde, davacının çalışmalarının bulunmadığı ve böylelikle hizmet akdinin kesintiye uğradığı tarihten önceki dönem yönünden, kesintinin gerçekleştiği yıl sonu itibariyle dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekmektedir. Ayrıca, uyulan bozma ilamı gereğince davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğu belirtilmiş olup, çalışmaya dair herhangi bir kayıt bulunmayan dönemler yönünden çalışmanın ispatlanamadığı hususu gözetilerek hüküm tesis edilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar aykırı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bunun yanında, davacının çalıştığı kabul edilen sürelerin hangi ayda kaç gün olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri açıkça belirlenerek, infaza elverişli hüküm kurulmaması ve karar başlığında ... yerine tüzel kişiliği bulunmayan... Orman Fidanlık Şefliği’nin davalı olarak gösterilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1600, Karar No: 2012/6381, Tarih: 22.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/1600 E.  ,  2012/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsaderesine karar verilen bıçağın bilinen değeri itibarıyla hükmün CMUK'un 305. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1617, Karar No: 2012/2278, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1617 E.  ,  2012/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2006 gün ve 2004/264 Esas, 2006/167 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 21.03.2006 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/13550, Karar No: 2013/2277, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13550 E.  ,  2013/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (2 kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.07.2012 gün ve 2011/32 Esas, 2012/121 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın aşamalarda istikrarlı olarak atılı suçu işlemediğine dair savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3170, Karar No: 2018/14636, Tarih: 03.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/3170 E.  ,  2018/14636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde kamu hizmeti görülmediği anlaşılan ve mülkiyeti Kestel Belediyesine ait bina niteliğindeki ... Plaza isimli yere girerek bakır kablo çalması biçimindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 12 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamaların doğru olması nedeniyle sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olayın oluş şekli, saati, kolluk tutanakları dikkate alındığında, suç tarihinde mülkiyeti Kestel Belediyesine ait ... Plaza isimli yerin faal durumda olup olmadığı ve burada herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, kolluk marifetiyle araştırma yapılarak veya katılan kurum bu hususta dinlenilmek suretiyle açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3230, Karar No: 2012/5846, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3230 E.  ,  2012/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralananın özensiz kullanımı nedeniyle kiralananda meydana gelen hasar bedelinin tazmini ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden istemin reddine dair verilen karar davalı ...’in temyizi üzerine Dairenin 04.07.2011 tarih ve 2671/7372 sayılı kararı ile onanmış, onama kararı üzerine davalı ... tarafından süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin evini 2002 yılının Eylül ayında davalılardan ...’nin işçi olarak çalıştığı ... Müh. Ltd. Şti ve ... İnşaat Ltd Şti’ne kiraya verdiğini, davalı ...’nin gerekli özeni göstermeyerek 05.04.2003 tarihinde yangına sebep olduğunu, evde hasar oluştuğunu, olay nedeniyle ...’nin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/306 esas sayılı dosyasında yargılandığını ve mahkumiyetine karar verildiğini, ayrıca davalıların aylık 50 TL üzerinden bu güne kadar kira paralarını ödemediğini belirterek, 6.327 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminat ile 500 TL kira parasının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ... Müh. Ltd Şti vekili; davacıyı tanımadığını aralarında kira ilişkisi bulunmadığını, davalı ...’nin müvekkili şirkette çalışmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen duruşmaya gelmemişler ve cevap vermemişlerdir. Mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Kural olarak bir akdin varlığını kanıtlama yükü MK.nun 6.maddesi uyarınca bunu iddia eden tarafa aittir. Akdin varlığını kanıtlama yükü altında olan taraf bu iddiasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 187 ve devamı maddelerine göre kanıtlamak zorundadır.

Olayımızda; taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış aylık 50 TL üzerinden kira paralarının ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı duruşmaya gelmediğinden HMK.nun 128. maddesi uyarınca davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkar etmiş sayılır.Davacının bildirdiği aylık kira miktarı üzerinden hesaplanan yıllık kira parasına göre, dava tarihi itibariyle akdi

ilişkinin tanıkla ispatı mümkün değildir. İnkar etmiş sayılma hali akdi ilişkiyi de kapsadığından davacı akdi ilişkiyi yöntemine uygun delillerle kanıtlamak durumundadır. Davalının olay nedeniyle yargılandığı ceza dava dosyası ve mevcut deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği bu seferki incelemede anlaşılmış olup hükmün belirtilen bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

ilişkinin tanıkla ispatı mümkün değildir. İnkar etmiş sayılma hali akdi ilişkiyi de kapsadığından davacı akdi ilişkiyi yöntemine uygun delillerle kanıtlamak durumundadır. Davalının olay nedeniyle yargılandığı ceza dava dosyası ve mevcut deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği bu seferki incelemede anlaşılmış olup hükmün belirtilen bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 4.7.2011 tarih ve 2671 Esas/7372 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17276, Karar No: 2023/434, Tarih: 23.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17276 E.  ,  2023/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin eleştirilip, düzeltilerek İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2021/78 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/1478 Esas 2021/1964 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükümlerdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek ve düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyiz dışı sanık ...'ın yakalanma sonrasında üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeleri sanık ...'den aldığını beyan etmesi ve sanık ...'in de amcası olan ... ile birlikte hareket ettiğini söylemesi, aşamalardaki beyanlarında sanık ...'ın, sanık ...'ın ...'a uyuşturucu madde temin ettiğini ve maddelerin Serkan'a ait olduğunu söylemesi karşısında; sanık ...'ın kollukta verdiği ifadede amcası istediği için maddelerin kendisinin olduğunu kabul ettiğini söylemesi, ...'ın her iki sanık ile de uyuşturucu madde temini konusunda görüştüğünü ve her ikisinden de uyuşturucu madde temin ettiğini söylemesi, sanıklara ait ikamette yapılan aramada bulunan eroin içeren uyuşturucu maddelerin sanık ...'tan ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile aynı nitelikte olması, ikamette ele geçen uyuşturucuların kişisel kullanım miktarını aşması ve çeşitlilik arz etmesi, ikamette ayrıca uyuşturucu madde tartımında kullanılan hassas terazinin bulunmuş olması karşısında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar hakkındaki hükümlerde temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmamış olması hususu eleştirilip, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının hatalı uygulanmasındaki ve müsadere bölümündeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar Serkan ve Sinan'ın birlikte yaşadığı ikametten ele geçirilen uyuşturucu maddenin kullanım sınırının üzerinde olduğu, suçun subutuna ve vasfına yönelik takdirin yerinde olduğu anlaşıldığından İlk

Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanıklar Serkan ve Sinan'ın birlikte yaşadığı ikametten ele geçirilen uyuşturucu maddenin kullanım sınırının üzerinde olduğu, suçun subutuna ve vasfına yönelik takdirin yerinde olduğu anlaşıldığından İlk

Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/1478 Esas, 2021/1964 karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.