muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13743, Karar No: 2018/7047, Tarih: 11.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13743 E.  ,  2018/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili ile ...Turizm Taşımacılık ve Servis Ticaret A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin Genelkurmay Başkanlığı Gülhane Askeri Tıp Akademisi... Eğitim Hastanesi Komutanlığı'nda hemşire olarak çalıştığını, işe gidiş gelişlerinde hastane komutanlığının ...Turizm ile yapmış olduğu personel taşıma sözleşmesi gereğince servis hizmetinden faydalandığını, 22.09.2010 günü davalı Hüseyinin sevk ve idaesindeki servis aracına bindiğini, henüz ayakta iken davalı ...’in aniden önce gaza sonra frene basmasının etkisi ile koridordan aracın ön kısmına savrularak torpidoya çarptığını ve yaralandığını, davalı Hüseyinin olayda % 100 kusurlu olduğunu, kaza sonrası sağ el serçe parmağında üç kırık olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle uzunca bir süre tedavi gördüğünü ve 6 ayı aşkın bir süre rapor kullanmak zorunda kaldığını, bunun da özlük haklarını etkilediğini bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Taşımacılık Servis ve Turizm Tic....vekili; meydana gelen kazadan sorumlu olmadıklarını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, olay günü arkadan hızlı bir arabanın gelmesi ile araç sürücüsünün ani fren yapmak zorunda kalması üzerine de davacının dengesini kaybederek elini çarptığını, yaralanmaya davacının kendisinin sebep olduğunu, araç sürücüsü ve dolayısıyla işleteni olan kendilerinin olayda en ufak bir kusuru dahi bulunmadıklarını, davacının talep ettiği maddi tazminata ilişkin zararını belgelemesi gerektiğini, manevi tazminat talebinin de çok fahiş olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ...; ...Taşımacılık Servis ve Turizm A.Ş.’nin yüklenicisi olarak servis işi yaptığını, olay günü her zamanki yerinden davacıyı servise aldığını ve hareket ettiğini, davacının iddiasının yersiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ...; ...Taşımacılık Servis ve Turizm A.Ş.’nin yüklenicisi olarak servis işi yaptığını, olay günü her zamanki yerinden davacıyı servise aldığını ve hareket ettiğini, davacının iddiasının yersiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 1.387,80-TL'nin kaza tarihi olan 22/9/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 5.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22/9/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili ile ...Turizm Taşımacılık ve Servis Ticaret A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar ... ve ... vekili ile ...Turizm Taşımacılık ve Servis Ticaret A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

aşağıda dökümü yazılı 218,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ... ve ...Turizm Taşımacılık ve Servis Ticaret A.Ş'den alınmasına 11/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16125, Karar No: 2012/13761, Tarih: 03.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/16125 E.  ,  2012/13761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinin karar başlığında 16/02/2007 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıkların Mersin İli Mesudiye Mahallesi 5127 numaralı sokakta bulunan, müştekiye ait ... Ana isimli lokantadan 3 adet alüminyum kapı ile 2 adet alüminyum pencerenin Mesudiye Mahallesi 5118 numaralı sokakta arabaya yüklerken yakalandıklarının kabul edilmiş olmasına göre, suçun tamamlandığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7000, Karar No: 2018/2915, Tarih: 21.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7000 E.  ,  2018/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu Burdur Şube Müdürlüğünce düzenlenen 19/12/2013 tarihli raporda “sol kalça yan orta hatta 3 adet yaklaşık 5cm genişliğinde 3 cm derinliğinde kesi” hakkında görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında, bu hususta rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli raporda, mağdurda sağ el 5. parmak metakarp kırığının meydana geldiğinin belirtildiği, sözkonusu kırığın boksör tipi tabir edilen genellikle kişinin sert bir cisme yumruk atması sonucu meydana gelen kırık tipi olduğu, mağdurun da kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde sanıklardan birine yumruk atmaya çalıştığı sırada yumruğunun duvara geldiğini ve parmağının kırıldığını beyan etmesi karşısında, bu kırığın mağdurun kendi eylemi sonucu meydana geldiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında kemik kırığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca, şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (¼) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın CMUK'un 325. maddesi gereğince suçu iştirak halinde işledikleri kabul edilen sanıklar ... ve ...’a SİRAYETİNE, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/656, Karar No: 2015/2117, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/656 E.  ,  2015/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/958-2015/48

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/228 E. 2014/301 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19218 E. 2014/26150 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3565, Karar No: 2018/4107, Tarih: 28.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3565 E.  ,  2018/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan ...'in aşamalardaki değişmeyen ısrarlı anlatımlarında; müdürü olduğu katılan şirket ile sanık ... arasında ticari ilişki olduğu, sanığın ayıplı olduğunu iddia ettiği kumaşları teslim etmediği halde teslim etmiş gibi kendisinden zorla 17.461 metre kumaşın teslimine dair irsaliyeyi imzalamasını istediği, kabul etmemesi üzerine sanığın belindeki silahı çıkartarak masanın üzerine koyup "Bu silahı bir daha çıkarttırma, çıkartırsam tekrar yerine koymam" şeklinde tehdit etmesi üzerine irsaliyeyi imzalayıp iki adet çeki iade ettiğine dair beyanı ile söz konusu irsaliyenin geçersiz olması için birler basamağındaki rakamın üzerini kalemle karaladığına dair beyanı karşısında; öncelikle 17.461 metre kumaşın iade olarak teslim alındığına dair ... nolu sevk irsaliyesinin aslının sanıktan istenip dosya arasına konulduktan sonra bu belge üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırılarak yakınanın beyanında geçen iddiaların araştırılması, katılan şirket ve sanığa ait işyeri defterleri getirtilerek taraflar arasındaki alacak-borç ilişkisi ve 17.461 metre kumaşın giriş çıkışının şirket defter ve muhasebe kayıtları incelenmek suretiyle duraksamasız olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Mamülleri Paz. A.Ş. vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5212, Karar No: 2022/8508, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5212 E.  ,  2022/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Denizli 4.Sulh Hukuk ile İstanbul 1. Sulh Hukuk ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneği ile adres araştırması formunda küçüğün adresinin ... Mahallesi, ... Sokak, Kapı No:...”olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, kayyım tayini istenilen küçüğün ... /Denizli adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesi gereğince vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesi gereğince ise vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır hükmü ile diğer yandan, aynı Kanun’un 411. maddesi uyarınca da vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir hükümleri dikkate alındığında; dosyanın incelenmesi sonucu; ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırmalarnda küçüğün “... / Denizli “ adresinde sürekli olarak ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21898, Karar No: 2010/21757, Tarih: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21898 E.  ,  2010/21757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılma sırasında, sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 Sayılı kararı ile Kayseri Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Kayseri Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Develi Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25/11/2008 tarihli ve 2008/367 esas, 2008/431 Sayılı görevsizlik kararını müteakip, Kayseri Çocuk Mahkemesinin 12/02/2009 tarihli ve 2009/117 esas, 2009/61 Sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla (KAYSERİ) 1.Ağır Ceza Mahkemesince; Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 03/04/2009 tarihli ve 2009/505 müteferrik sayılı karardan sonra, Develi Sulh Ceza Mahkemesince yürütülen yargılama sonunda, yeniden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Kayseri Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 20/10/2009 tarihli ve 2009/85 esas, 2009/198 Sayılı kararı takiben, dosyanın gönderildiği Kayseri Çocuk Mahkemesince de verilen 30/12/2009 tarihli ve 2009/1076 esas, 2009/956 Sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın intikal ettirildiği (KAYSERİ) 1.Ağır Ceza Mahkemesince verilen Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 26/01/2010 tarihli ve 2010/177 müteferrik sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.05.2010 gün ve 2010-6089/33325 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2010 gün ve 2010-139667 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1.maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hakimden oluşur.Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" ile anılan Kanun'un 27/1.maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi kurulduğu il ve ilçe mülki sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemeleriin yargı çevresinin il mülki sınırları ile belirlendiği, ilin mülki sınırlarının il ve ilçeleri kapsayan idari sınırları ihtiva ettiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun da Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daraltıldığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararlarının yerine yazılı şekilde gerekçeyle Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

K5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27.maddesinin 1.fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır. Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan sözedilemez. Anılan maddenin 3.fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesince, Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, (KAYSERİ) 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2010 gün ve 2010/177 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.