muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8714, Karar No: 2024/5867, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8714 E.  ,  2024/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1053 E., 2023/1210 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Develi 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/68 E., 2023/112 K.

Taraflar arasındaki asıl boşanma ile karşı maddî ve manevî tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince iş bu dosyanın taraflara arasındaki tanıma dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadını aşağıladığını, hakaret ve küfür ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki tanıma dosyasının derdest olduğunu bu nedenle derdestlik nedeniyle davanın açılmaması sayılmasının gerektiğini, kadının erkeğe küfür ettiğini, çocuklara ve erkeğe karşı ilgisiz olduğunu, tartışmalarda erkeği tırnakladığını iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne erkek yararına yasal faizi ile birlikte 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2018 tarih ve 2016/356 E 2018/26 K sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nin dosyası ile Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/432 Esas sayılı dosyasının tarafları ile konusunun aynı olması, davalarının aynı sebeplerden doğması, biri hakkında verilecek kararın diğerini de etkileyecek olması, davalar arasında hukuki ve fiili bağlantının bulunması ve usul ekonomisi gereği davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili, birleştirme kararının doğru olmadığını, mahkemenin esasa girip değerlendirme yapması gerektiği yönünden; davalı-davacı erkek vekili, birleştirme kararının doğru olmadığını, mahkemenin esasa girip değerlendirme yapması gerektiği, karşı davasını süresinde açtığı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2021 tarih ve 2019/522 E 2021/196 K sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nin dosyası ile tanıma dosyasının birleştirilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını, tanıma dosyasının bekletici sorun yapılması ve sonucunda göre değerlendirme yapılması gerektiği, karşı dava da eksik nispi harcın tamamlatılması ile davacı kadına dilekçenin tebliği ile tarafların delillerinin toplanması ve neticesinde karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanmalarına ilişkin olarak verilen kararın tanıma ve tenfiz sonucu kesinleştiği, bu haliyle asıl davanın boşanma yönünden konusuz kalması sebebiyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığı; asıl ve karşı davadaki diğer talepler olan maddî ve manevî tazminat talepleri bakımından ise; boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamı incelendiğinde taraflara herhangi bir kusur yüklenmediğinin anlaşılmasına göre tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi yapılmaması, tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakası hakkında karar verilmemesi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; karşı davanın reddi, kusur değerlendirmesi yapılmaması yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili tamyiz başvuru dilekçesinde özetle; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi yapılmaması, tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk ve iştirak nafakası hakkında karar verilmemesi yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; karşı davanın reddi, kusur değerlendirmesi yapılmaması yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında, yabancı mahkemece verilen ve kesinleşen boşanma kararına rağmen kusur belirlemesi yapılıp yapılmayacağı ve taraflar yararına tazminat verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanun'nun (5718 sayılı Kanun) 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8788, Karar No: 2014/10024, Tarih: 01.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8788 E.  ,  2014/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan 1954 tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası ve 1939 tarihli hava fotoğrafı ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32266, Karar No: 2013/30370, Tarih: 12.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32266 E.  ,  2013/30370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalıştırma tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "temizlik işlerinde kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,hükmün 6 numaralı paragrafından ''temizlik hizmetlerinde'' kısmının çıkartılarak ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6935, Karar No: 2014/741, Tarih: 16.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/6935 E.  ,  2014/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/75774

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2011

NUMARASI : 2011/263 (E) ve 2011/632 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri göz önünde bulundurularak ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun

223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Sosyal inceleme raporu yanında 23.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenebilmesi amacıyla adlî tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk hâlinde uzman hekimden suç ve suç tarihini de içerecek şekilde rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9774, Karar No: 2023/4463, Tarih: 26.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/9774 E.  ,  2023/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.03.2022

SAYISI : 2022/1598 E., 2022/1398 K.

KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/294 E., 2021/429 K.

Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf isteminin süre yönünden reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin dava dışı Uşak Fenerbahçeliler Derneğiinin yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, davalı ... tarafından 14.05.2019 tarihinde 2009/017967 sayılı dosya ile 2009 yılının 6-7-8 aylarına ait prim borcuna ilşikin 2010/012706 sayılı dosya ile 2009 yılı 9-10-11-12 aylar ve 2010 yılının 1. ayına ilişkin prim borcuna ilşikin ve 2010/017358 numaralı icra dosyası ile de 2010 yılı 2-3-4-5-6 ayına ilişkin prim borçlarına ait ödeme emirlerinin gönderilidğini, davalı kurum tarafnıdan gönderilen bu ödeme emirlerine süresi içinde itiraz ettiklerinin, bu ödeme emirlerine karşı öncekilke zaman aşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu, ödeme emirlerinın söz konusu borç zaman aşımına uğradıktan sonra gönderilidiğini, davalı Kurum tarafından gönderilen bu ödeme emirlerinin iptalini, davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini yargılama harç ve giderlerinin vekalet ücretinin karış taraf üzerinden bırakılmasına karar verilmesini dava ve talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile,

1-Davalı Kurumca, davalıya 2009/017967, 2010/012706, 2010/017358 sayılı takip dosyalarından gönderilen ödeme emirlerinin iptali ile davacının bu ödeme emirleri nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile, davacı tarafından bu ödeme emirleri nedeniyle davalı kuruma yapılan ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine," dair karar verilmiştir.

1-Davalı Kurumca, davalıya 2009/017967, 2010/012706, 2010/017358 sayılı takip dosyalarından gönderilen ödeme emirlerinin iptali ile davacının bu ödeme emirleri nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile, davacı tarafından bu ödeme emirleri nedeniyle davalı kuruma yapılan ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine," dair karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince, "Mahkememizde görülmekte bulunan Kurum İşleminin İptali davasının yapılan açık yargılamasının sonunda verilen karara karşı davalı vekili tarafından 30.11.2021 istinaf talebinde bulunulmuş olup, istinaf talebinin incelenmesi esas olmak üzere ... bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi üzerine 17.03.2022 tarih 2022/641 Esas 2022/621 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin istinaf başvuru süresi geçtiği tarihten sonra istinaf talebinde bulunduğu, dolayısıyla HMK 346 ncı maddesi kapsamında mahkememizce ek karar verilmesi gerektiğinden dosyanın incelenmesinde; davalı vekiline gerekçeli kararın 13.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf süresinin 29.11.2021 tarihinde sona erdiği tarihten sonra 30.11.2021 tarihinde istinaf talebinde bulunduğu, dolayısıyla istinaf başvuru süresinden sonra davalı vekilinin talepte bulunduğu tespit edilmekle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; istinaf dilekçesini süresinde verdiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı yerinde bulunarak ek karara yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma yapıldığını, hükmün gerekçesinin bulunmadığını, süresi içinde istinaf ettiklerini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 13.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün 30.11.2021 tarihinde istinaf edilmesi üzerine ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği bu nedenle İlk Derece Mahkemesi ek kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile Kurum vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresinde verilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.