muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11515, Karar No: 2019/10403, Tarih: 08.05.2019

3-Davacı tarafça yapılan toplam 497 TL yargılama masrafının davalılar ... Orman Ürünleri Bilgisayar Otomasyon Kargo Kurye Servis ... Elektrik Elektronik İnşaat Yemekçilik Pazarlama Tic. Ve San. Ltd Şti., ... Temizlik ilaçlama Danışma Tekstil Gıda İnşaat Bilgisayar Kargo Kurye Taşımacılık Oto Kiralama San ve Tic Ltd. Şti ve SFK Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Turizm Yemekçilik Otomotiv San. Ve Tic Ltd. Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.ne göre hesaplanan 1.500 TL avukatlık ücretinin davalılar ... Orman Ürünleri Bilgisayar Otomasyon Kargo Kurye Servis Ziraat Elektrik Elektronik İnşaat Yemekçilik Pazarlama Tic. Ve San. Ltd Şti., ... Temizlik ilaçlama Danışma Tekstil Gıda İnşaat Bilgisayar Kargo Kurye Taşımacılık Oto Kiralama San ve Tic Ltd. Şti ve SFK Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Turizm Yemekçilik Otomotiv San. Ve Tic Ltd. Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22646, Karar No: 2014/10826, Tarih: 17.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22646 E.  ,  2014/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/411728

MAHKEMESİ : Mersin 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2011/222 (E) ve 2011/627 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Mağdurun 04.02.2011 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında motosikletini kilitsiz olarak yola bıraktığını, kovuşturma aşamasındaki beyanında ise, motosikleti park ederek teker dönmesin diye zincirle teker üzerindeki sepeti bağlayıp asma kilitle kilitlediğini belirtmesi karşısında, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına göre kilitlemeden yola bırakılan motosikleti çalma eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 141/1, kovuşturma aşamasındaki beyanına göre ise eylemin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilerek, mağdurun aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4203, Karar No: 2013/11320, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4203 E.  ,  2013/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... ve fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin üzerine atılı suçtan ve ...'in mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2012 gün ve 2010/157 Esas, 2012/544 Karar sayılı mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Fuhuş suçunun düzenlendiği TCK.nın 227. maddesinde fuhuş suçunun temadi veya teselsül eden hareketlerle işlenmesi gerektiğine dair bir hüküm bulunmadığı, dosya kapsamından da sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdurenin birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki fuhuş suçunun bünyesinde teselsülü de barındırdığından bahisle TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9785, Karar No: 2024/5978, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9785 E.  ,  2024/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1084 E., 2023/1758 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/451 E., 2021/233 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı dava cevap dilekçesinde özetle; tarafların 16 yıllık evli olduklarını, müvekkilinin ev hanımı olduğunu, davalının özel sektörde çalıştığını, eşler 2 senedir şubat 2017 yılından bugüne kadar fiilen ayrı yaşadıklarını, iki çocuklarının olduğunu, davalının çocukları müvekkiline göstermediğini, davalının müvekkilini özellikle son 1 senede hergün ağlattığını, bunları çocukların gözü önünde yaptığından çocukların sürekli müvekkilini ağlarken görmek zorunda kaldığını, müvekkilinin artık sağlığının bozulduğunu ve kronik iltihaplı romatizma rahatsızlığının nüksettiğini, davalının geliri olmayan ev hanımı olan müvekkilinin hiçbir maddî ihtiyacını karşılamadığını, tedavisini de yaptırmadığını, davalının eşine karşı nedensiz yere çok küçümseyici davrandığını sürekli hakaret ve tehdit ettiğini, tüm bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velayetlerinin müvekkiline verilmesine, dava süresince tedbiren velâyetinin müvekkiline verilmesine, her bir çocuk için aylık 3.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, nafakanın TÜFE - ÜFE oranında arttırılmasına, davalının müvekkiline 250.000,00 TL maddî, 350.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, davalının müvekkiline 5.000,00 TL tedbir - yoksulluk nafakasına dönüşmesine ve her sene TÜFE - ÜFE oranında arttırılmasına, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacının kendisine ve çocuklarına karşı davranışlarında saygı ve sevgi çerçevesinin dışına çıkarak sert bir tutum sergilemeye başladığından, başından itibaren gerçek anlamda bir aile sıcaklığının ve evlilik birliğinin kurulamadığını, davacının, 2017 yılının Şubat ayında evi terk etmiş olduğundan kendisiyle karı - koca olarak birlikte yaşamasının artım mümkün olmadığını, davalının sürekli sosyal ağ siteleriyle ilgilendiğini, eşini ve çocuklarını sürekli ihmal ettiğini, davalının evdeki eşyalara zarar verdiğini, aldığın hediyeleri kırdığını, fotoğrafları yırttığını, kendisini odaya kapatma gibi normal dışı davranışları sergilediğini, davalının çoğu zamanını ya sosyal medya sitelerinde ya da kuaförde geçirdiğini, davalının davranış bozukluğunun olduğunu, kendisine karşı ve çocuklarına karşı ilgisiz olduğunu tüm bu nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davasının kabulüne tarafların evliik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın kendisine ödenmesine, ortak çocukların velâyetlerinin kendisine verilmesine karar verilmesine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, verilen cevap dilekçesi davacı vekiline tebliğ edilmiş, davacı vekili tarafından verilen cevaba cevap dilekçesi tebliğ edilmiş ve ikinci cevap dilekçesi verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadının tedavi giderleri ve diğer ihtiyaçları için maddi destek sağlamadığı, eşine karşı küçük düşürücü ve aşağılayıcı sözler sarfettiği, ortak konuttaki ev eşyalarını kırıp döktüğü, buna karşılık kadının da eşine ve çocuklarına karşı ilgisiz ve alakasız davranışlar sergilediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve çekilmez hale gelmesinde erkeğin ağır kusurlu ve kadının az kusurlu olduğu anlaşıldığından açılan boşanma davalarının ayrı ayrı kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocukların velâyetinin babaya verilmesine, kadın için aylık 1.000,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının boşanma kararı kesinleşinceye kadar bu şekilde devamına, karar kesinleşmesinden itibaren tedbir nafakasının kaldırılmasına, yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 40.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur tespitinin hatalı olduğunu, davacı lehine hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğunu, yoksulluk nafakası taleplerinin reddinin ve velâyet kararının hatalı olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur tespitinin hatalı olduğunu, davacı-karşı davalı lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur tespitinin hatalı olduğunu, davacı lehine hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğunu, yoksulluk nafakası taleplerinin reddinin ve velayet kararının hatalı olduğunu bildirerek temyiz etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur tespitinin hatalı olduğunu, davacı-karşı davalı lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm, kadının aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki "hakkaniyet ilkesi" ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince daha uygun miktarda maddî ve manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Boşanma yönünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşulu ile geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Toplanan delillerden; kadının sağlık durumu, düzenli bir işi ve düzenli bir gelirinin olmadığı, boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadın lehine, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki "hakkaniyet ilkesi" de dikkate alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi gereğince uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) ve (3) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarları yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi, maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere erkeğin tüm, kadının diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'ya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıdaki temyiz giderinin ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'ya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22924, Karar No: 2021/5183, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22924 E.  ,  2021/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın mağdurun ikametinin önünden toplam 80,00 TL değerindeki bir çift ayakkabıyı çaldığı olayda, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4850, Karar No: 2009/11745, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4850 E.  ,  2009/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1999 yılında davalıya kilosu 27 kuruştan 38.043 kilogram pamuk sattığı, bedelinin 1.9.1999 yılında ödeneceği belirtilmesine rağmen ödenmediği gönderilen ihtarnameye de cevap verilmediğinden 10271,61 YTL alacağın 01/09/1999 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunmuş, pamuk alım satım ilişkisinin davacı ile aynı adı taşıyan babası arasında yapıldığını, davacının sözleşme ve davanın tarafı bulunmayıp dava açma hakkı olmadığı, pamuk alım satım ilişkisinin davacının babası ... ile ... Oto Traktör Sanayi ve Tic A.Ş. arasında olduğu davalının pamuğu kendi adına değil ortağı olduğu şirket adına aldığı savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tarafların kardeşi, oğlu, çalışanı ve komşusu sıfatı bulunan tanıkların anlatımları karşısında, iddiaya dayanak 01/02/1999 tarihli belgedeki ...' in davacı olmayıp aynı ismi taşıyan babası olduğunu, pamuk alım satım ilişkisinin davacının babası ile davalının ortağı olduğu şirket arasında gerçekleştiği, yerinde keşif sonucu dinlenmesine karar verilmişse de, davacının babası ...'in yaşı ve davranışları itibariyle ifade verme ve tanıklık yapmak imkanının dolayısıyla da 01/02/1999 günlü belge ile ilgisinin kendi beyanı ile değerlendirilemediği bu suretle davalının itirazlarının yerinde olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, babasına ait taşınmazları işlediğini, buradan elde ettiği pamuğu davalıya sattığını, davalının1.2.1999 tarihli imzalı belgeyi verdiğini, pamuk bedellerini ödemediğini ileri sürerek, sattığı pamuk bedellerinin tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı belgeye ve belgedeki imzaya itiraz etmeyerek aktif ve pasif husumet itirazında bulunmuştur. Mahkemece savunmadaki itirazların yerinde olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, Dosya kapsamından davalının imzasını taşıyan belgenin davacı tarafından ibraz edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur. Ayrıca dinlenen davacı tanıkları da taşınmazların davacı tarafından işlendiğini beyan etmişlerdir. Öyle olunca davacının taşınmaz maliki olmaması, taşınmazı kullanmadığı anlamına gelmeyeceği, belgenin davacının elinde olması ve davacı tanıklarının davacıyı doğrulamaları karşısında pamukların davacı tarafından davalıya satıldığının kabulü gerekir. Ne var ki, davalı delil listesinde her türlü delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davalının savunmasına ilişkin davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23197, Karar No: 2012/24818, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/23197 E.  ,  2012/24818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile ... yönünden 1.231,25 TL maddi, 1.500 TL manevi,

... yönünden 1.175 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacılara verilmesine

Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece haksız işlem tarihinde geçerli asgari ücret tarifesi üzerinden hesaplanıp hükmedilen tazminat miktarının makul olması nedeniyle 2 nolu, Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 142/6. madde ve fıkrası karşısında da tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi tazminatın tayin ve tespitinde davacıların beraat ettiği tazminat istemine esas dava dosyasında, kendilerini vekille temsil ettirmeleri nedeniyle beraat kararının verildiği tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden davacılar lehine ''1.100'' TL vekalet ücretine hükmedildiği gibi talepte bulunmadığı gözetilmeden, davacılar lehine aynı miktarın maddi tazminat kapsamına dahil edilmesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında ceza dava dosyasına ilişkin olarak maddi kayıp olarak tayin ve tespit edilen ve maddi tazminat miktarına ilave edilen ''1.100'' TL vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamından çıkartılarak ,

maddi tazminatın davacı ... yönünden ''131,25'' TL'ye, davacı ... yönünden ''75'' TL'ye, düşürülmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.