muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/43073, Karar No: 2013/29418, Tarih: 18.11.2013

saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok ... bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde ... bir saate kadar olan (... bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün, 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu’na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz ... iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacının fazla çalışma alacağı, tanık beyanlarına göre; bir hafta saat 08.00-16.00 arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 42 saat çalıştığı, diğer hafta ise 16.00-08.00 arasındaki 16 saat mesaide 1 saat ara dinlenmesi ile 90 saat çalıştığı, 2 haftalık toplam çalışmanın 132 saat edip 90 saati geçen 42 saatin fazla çalışma olacağı ve davacının haftalık ortalama 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Mahkemece, 16 saatlik çalışma sisteminde en az 1,5 saat yerine 1 saat ara dinlenmesi kabul edilerek fazla mesai hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6709, Karar No: 2015/11453, Tarih: 07.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6709 E.  ,  2015/11453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/246-2013/640

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.10.2015 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı Z.. O.. ve vekili Avukat T. A. ile temyiz edilenler vekili Avukat A. Ö. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan F. Ş.'ün mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ... ve 231 parsel sayılı taşınmazları yeğeni davalı S.'a temlik ettiğini, onun da .. sayılı parseli annesi davalı Zehra'ya satış suretiyle temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürerek, muris muvazaası nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, ... parselin Almanya'dan davalı Z.'nın gönderdiği parayla muris F. adına satın alındığını, murisin de hastalığı döneminde kendisiyle ilgilendiği için yeri davalı Serap'a devrettiğini, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalı Serap'a, ondan da 230 parselin davalı Zehra'ya satış suretiyle temlik edildiği, dosya kapsamı ile davalı Serap'ın murise hastalığı döneminde para gönderdiği, maddi yardımda bulunduğu, satış bedelinin para dışında hizmet şeklinde de ödenebileceği, taşınmazın temlikini murisin davalıya minnet duygusu ile yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; muris F. Ş.'ün 13.05.1991 tarihinde üçüncü kişiden satın alarak edindiği 231 ve 230 parsel sayılı taşınmazları 08.05.2009 tarihli akitle yeğeni davalı Serap'a temlik ettiği, ondan da 230 parseli 08.12.2009 tarihli akitle davalı Zehra'ya satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; muris F. Ş.'ün 1955 doğumlu, bekar ve çocuksuz olduğu, davacının murisin kız kardeşi, davalıların ise murisin kız kardeşi ve ondan olma yeğeni oldukları, murisin Urla'da kendi evinde, davalıların ise Almanya'da yaşadıkları, murisin davalı Serap'ı kendi çocuğu gibi gördüğü, murise 27.10.2009 tarihinde Özel .... Hastanesi'nde “rektum CA ve akciğer batın içine yaygın metastaslı” kanser teşhisi konulduğu, çekişme konusu taşınmazların davalılara satış suretiyle devredildiği görülmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 29.4.2009 günlü 2009/1-130 sayılı karar). Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 günlü, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Diğer taraftan, davalı Zehra'nın dava konusu 231 sayılı parselin 1991 yılında muris adına üçüncü kişiden edinilmesinde satış bedelini kendisinin ödediği yönündeki inançlı işleme dair iddianın yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği de açıktır.

Diğer taraftan, davalı Zehra'nın dava konusu 231 sayılı parselin 1991 yılında muris adına üçüncü kişiden edinilmesinde satış bedelini kendisinin ödediği yönündeki inançlı işleme dair iddianın yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği de açıktır.

Öte yandan; aynı davacının aynı murisin davalı Serap aleyhine aynı hukuksal nedene dayalı olarak Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/181 Esas sayılı dosyası ile açtığı dava bulunduğu, o davada da 643 parsel sayılı taşınmazın davalıya satış suretiyle temlikinin minnet duygusu ile yapıldığı kabul edilerek davanın 08.10.2013 tarihinde 2013/250 karar ile reddine karar verildiği, davacının temyizi üzerine Dairenin 2014/2210 esasında temyiz incelemesinin yapılmakta olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın satışa ihtiyacı bulunmadığı, Urla'da kendi evinde yaşadığı, tanık beyanları ile sağlık harcamalarını kendisinin karşıladığı, satış bedelinin düşük olduğu, dosya kapsamı ve dairece temyiz incelemesi yapılan diğer dava dosyası kapsamından murisin kanser olduğunu öğrendikten sonra tüm mal varlığını, çok sevdiği yeğeni davalıya ve onun annesi kız kardeşi Zehra'ya aktardığı, dava konusu taşınmazların temliki bakımından da gerçek irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırma olduğu, davalı Zehra'nın inançlı işleme dair savunmasını yazılı belge ile sabit olmadığı gibi, davalılar tarafından semen yerine geçebilecek, minnet duygusunu gerektiren bir bakımın yapıldığının da ispat edilemediği sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin hatalı takdiri sonucunda yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenleren alınmasına, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/208, Karar No: 2014/2360, Tarih: 27.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/208 E.  ,  2014/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/295-2013/78

Taraflar arasındaki karşılıklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacı vekili Av. A.. A.. ile davacı-karşı davalı vekili Av. .... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa maliki arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/98 E. - 2005/418 K. sayılı ilamı ile geriye etkili feshine karar verildiğini, imalat bedelinin edilmediğini ileri sürerek, 100.000,00 TL imalat bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptırdığı imalatın Sincan 1. Asliye hukuk mahkemesi’nin 2004/196 D. İş sayılı dosyasında tespit edildiğini, tespitten sonra başka bir imalat yapılmadığını, devam eden imalatların akdin feshinden sonra müvekkilince başka müteahhitlere yaptırıldığını, yapılan tespite göre davacının isteyebileceği tazminatın 10.948,00 TL olduğunu savunarak davanın reddini, karşılık davada ise, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılıp bitirilemeyen 49 daire için 78 aylık kira bedeli olarak 20.000,00 TL' nin davalı dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin yüklenicinin kusuru nedeniyle geriye etkili olarak feshine ilişkin kararın kesinleştiği, fesih tarihine kadar yapılan imalat bedelinin 94.890,88 TL olduğu, fesih halinde, müspet zarar kapsamındaki kira tazminatı istenemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre karşı davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre karşı davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 25.01.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi tarafından geriye etkili fesih davasının Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/98 Esas 2005/418 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, yüklenicinin ise sözleşme kapsamında yapmış olduğu imalat bedelini talep ettiği anlaşılmaktadır. Davadan önce,11.10.2004 tarihinde arsa sahibi tarafından yaptırılan tespit sonucu tanzim edilen krokide 1 adet su basman seviyesinin yapıldığı belirlenmesine rağmen blok ismi yazılmamış, mahkeme ise C blokta yapılan su basmanı seviyesini esas alarak hüküm kurmuştur. Ancak tesbit bilirkişisi raporu ile belirlenen su basman seviyesi ile, mahkemece hüküm altına alınan su basman seviyesinin aynı yer olduğu tereddüde meydan vermeyecek şekilde belirlenmemiştir. Bu durumda konusunda uzman bir bilirkişi heyeti seçilerek davaya konu yerin ilk projeleri de celpedilmek ve mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespitte belirlenen krokideki inşaat yazılı yer ile projedeki yerlerin hangi bloklara isabet ettiği tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra su basmanı yapılan yerin davalı karşı davacı yönünden işe yarar nitelekte olup olmadığı, işe yarar nitelikte olduğunun tespiti halinde davalı yüklenici tarafından itiraz edilmeyerek kesinleşen 2005 yılı rayiç bedeline göre bedeli belirtir açıklamalı, gerekçeli ve denetime açık bir rapor alınıp yüklenicinin 1. bilirkişi raporuna itiraz etmememsi nedeniyle oluşan usuli müktesep haklar gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve usuli müktesep hak gözetilmeden yazılı şeklide karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre, talep edilen imalat bedeli mahalli rayiç üzerinden hesaplanacağından ve mahalli rayiçler KDV'yi de kapsayacağından davacı yüklenici tarafından talep edilen alacağın KDV'yi de içerdiğinin kabulü gerekir. Mahkemece davacının imalat bedeli tespit edilirken ayrıca KDV’yi ekleyerek imalat bedelini tespit edip hüküm altına alması doğru olmamıştır.

Kabule göre, talep edilen imalat bedeli mahalli rayiç üzerinden hesaplanacağından ve mahalli rayiçler KDV'yi de kapsayacağından davacı yüklenici tarafından talep edilen alacağın KDV'yi de içerdiğinin kabulü gerekir. Mahkemece davacının imalat bedeli tespit edilirken ayrıca KDV’yi ekleyerek imalat bedelini tespit edip hüküm altına alması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının karşı davada davacıdan alınamasına, peşin alınan harcın istek halinde asıl davada davalıya iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl davada davalı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-karşı davada davalıdan alınarak asıl davada davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14175, Karar No: 2014/16052, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14175 E.  ,  2014/16052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dörtyol ... ... ve ... İlçe Müdürlüğü tarafından gönderilen veri cetvelinde bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan mandarinin 2011 yılı itibariyle dekara verimi ....900 kg, satış fiyatı 0,55 TL ve üretim masrafı 610,... TL olarak bildirilmesine rağmen davalı vekilince ibraz edilen aynı müdürlüğe ait veri cetvelinde ise mandarinin dekara verimi ....500-....500 kg, satış fiyatı 0,40-,050 TL ve üretim masrafı 700-....000 TL olarak belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen aynı idareye ait iki veri listesi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı, hangisinin doğru olduğu ilgili kurumdan sorularak mandarinin 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4141, Karar No: 2018/2007, Tarih: 21.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4141 E.  ,  2018/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; sanık ve suç ortağının,mağduru ittirip yere düşürdükten sonra ceket ve pantolunun cebini aradıkları ancak bir şey bulamadıkları, bunun üzerine mağdurun kolunda bulunan kol saatini alarak uzaklaştıkları olayda koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, mağdur ... ... gasp ettiği ve üst aramasında ele geçmesi muhakkak olan saati, yakalandığında kolluk görevlilerine teslim etmesi, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediğinden, tebliğnamede sanık hakkında etkin pişmanlığa ilişkin TCK'nın 168. madde uygulaması gerektiği görüşüne bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2080, Karar No: 2022/18631, Tarih: 07.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/2080 E.  ,  2022/18631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın mağdurlar'a karşı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına, mağdurların aşamalarda değişmeyen beyanlarına, sanığın ikrarına ve adli rapora göre, sanığın teyzesi ve eniştesi olan mağdurlarla arasında husumet bulunduğu ve olay günü mağdurların evlerinde oturdukları sırada, sanığın bu eve giderek kapı zilini çaldığı ve kapının açılmasını sağlayıp doğruca salona geçen sanığın, mağdurlara yönelerek cebinden çıkardığı bıçakla oturmaya zorladığı ve "sizi öldürürüm bununla" diyerek tehdit etmesinin ardından, mağdur ... kalkıp salondan çıkmaya çalışırken, sanığın "otur yerine" diye bağırarak çıkmasına izin vermediği, sonra teyzesi olan mağdur ...’in dışarı çıkmasını söyleyip, mağdur ...’i bir süre daha zorla tutup, bıçak zoruyla balkona çıkardığı ve yaraladığı olayda; eyleminin her iki mağdura karşı ve ayrı ayrı TCK.nın 109/2, 109/3a maddelerinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit ve yaralama eylemlerinin bu suçun unsuru olduğu anlaşılmakla;

Sanık hakkında mağdur ...’ye yönelik eyleminden ötürü dava açılmasının sağlanması, dava açıldığında birleştirilerek yukarıda açıklanan hukuki gerekçeye göre bir karar verilmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde silahlı tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 07.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.