muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3121, Karar No: 2014/8908, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3121 E.  ,  2014/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (1 kez) mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, hükümden sonra cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdure ... nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla, nüfus kayıt örneği temin edildiğinden ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, bu hususda tebliğmadeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında mağdure ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Oluşa uygun kabule göre, sanığın evde bulundukları sırada mağdur ...'e karşı kendisini zorla sarılarak öpmesi ve daha sonra odada yalnız kalmaları üzerine yine mağdurenin eteğini açması şeklinde gerçekleşen eylemlerin ayrı ayrı ve sırasıyla çocuğun basit cinsel istismarı ile cinsel taciz suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, cinsel taciz suçu yönünden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23838, Karar No: 2015/24166, Tarih: 16.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/23838 E.  ,  2015/24166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi`nde davalı erkek hakkında davacı kadına yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle açılan davada, davalı erkeğin beraatine karar verilmesi nedeniyle davacı kadın tanığının beyanının dikkate alınmadığı ve davacı kadının müşterek konutu evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmemek için terk etmesi sebebiyle tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı kadının açtığı boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Ceza mahkemesince verilen beraat kararı delil yetersizliğine dayanmaktadır. Bu sebeple verilmiş bir beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz (6098 s. TBK.md.74). Davacı kadın tanığı Safiye Aksaz 31.10.2013 tarihli duruşmadaki beyanında, davalı erkeğin, davacı kadına kendisinin yanında yumruk ile vurduğunu ve bıçak çektiğini beyan etmiştir. Ceza dosyasında, soruşturma safhasında yine aynı tanığın ifadesine başvurulmuş, tanık benzer ifadelerde bulunmuştur. Buna göre davalı erkeğin davacı kadına şiddet uyguladığı ve bıçak çektiği anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında kadın dava açmakta haklıdır. Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/11568, Karar No: 2017/1429, Tarih: 22.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11568 E.  ,  2017/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... ili ... ilçesi ... ada ... parseli sayılı taşınmazın kadastro tutanak suretlerinin, davalı ise dava dosyasının; dosya kesinleşmişse tapu kaydının,

Dosyanın orman mühendisi ...'na tevdi ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenip hava fotoğrafında koyu gözükmesinin ve memleket haritasında yeşile boyalı alanda gösterilmesinin sebepleri incelenerek hakim ağaç türünün yaşı, cinsi kapalılık oranı varsa tasarruf sınırlarının gösterilip ek rapor tanziminin istenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7079, Karar No: 2020/5346, Tarih: 20.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7079 E.  ,  2020/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 15/07/2016

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın işçisi olduğu...Limited Şirketinin sözleşme ile inşaat yapım işini üstlendiği, sanık ...'ın işletme müdürü, sanık ...'ın ise mali işler müdürü olduğu...Bakır AŞ'ye ait tesiste, duvar sıvası yaptığı sırada iskeleden kayarak aşağı düşmesi neticesinde, vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda...Bakır AŞ tarafından işin sözleşme ile yüklenici...Ltd. Şti.'ye verildiği anlaşılmakla, meydana gelen iş kazasında sorumluluğu bulunmayan sanıkların beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların meydana gelen kaza açısından sorumlulukları olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15768, Karar No: 2014/15453, Tarih: 24.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15768 E.  ,  2014/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.09.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11031, Karar No: 2014/14349, Tarih: 23.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11031 E.  ,  2014/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/52-2014/817

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve cezai şart alacağı, meni müdahale ve tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı-birleşen davanın davacısı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı şirket vekili Av. G.. K.. ve davacı Rektörlük vekili Av. H.. A.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava kiraya veren tarafından açılan kiralananın tahliyesi ve cezai şart istemine,birleşen dava ise kiracı tarafından açılan meni müdahale ve tazminat istemlerine ilişkindir.Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm birleşen davanın davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre,birleşen davanın davacısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl davanın davalısı,birleşen davada davacı vekilinin kiralananın tahliyesi ve cezai şart istemine ilişkin temyizine gelince:

Kiralananın 2886 Sayılı Devlet İhale Yasası hükümlerine göre ihale sonucu kiralanması 6570 Sayılı Yasanın uygulanmasına engel teşkil etmez. Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki 6570 Sayılı Yasa Belediye hudutları dahilindeki musakkaf nitelikteki taşınmazlar hakkındaki kira sözleşmelerine uygulanmakta olup 2886 Sayılı Devlet İhale Yasası yönünden ayrık bir hüküm taşımamaktadır. Esasen 6570 Sayılı Yasanın 14.maddesi "2490 Sayılı İhale Kanununa tabi olarak kiraya verilen gayrımenkuller hakkında da bu kanun hükümleri tatbik olunur" hükmünü taşımaktadır. 2490 Sayılı Yasa 01.01.1984 tarihinde yürürlükten kaldırılmış, yerine 2886 Sayılı Yasa konmuştur. 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi hükmünden ancak Hazine, Belediyeler,Özel idare ve Vakıflar Genel Müdürlüğü Yararlanır. Z.., H.. ve Belediyeler bu yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazların süre bitimi sebebiyle 2886 Sayılı Kanun'un 75. maddesine göre mülki amirden tahliyesini isteyebilecekleri gibi süre bitimi sebebiyle "fuzuli şagil" durumuna düşen kiracının Sulh Hukuk Mahkemesine başvurarak tahliyesini isteyebilirler. Hazine ve Belediyeler dışında diğer kamu kuruluşları, taşınmazlarını 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya vermiş olsalar bile bu kanunun 75. maddesine dayanarak kiralananın tahliyesini sağlayamazlar. Hazine, Belediyeler,Özel idare ve Vakıflar dışındaki diğer kamu kurumlarına ait taşınmazlar, Konut ve çatılı iş yeri kirasına tabi ise Türk Borçlar Kanun'unda yazılı tahliye nedenlerine dayanılarak kiralananın tahliyesi sağlanabilir.

Yukarıda açıklandığı üzere kiralananın 2886 Sayılı Kanuna dayanarak kiraya verilmiş olması davacı Üniversitenin bu yasanın 75.maddesinden yararlanacağı anlamına gelmez.

Davaya dayanak 20.10.2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 15. maddesinde "taşınmazlara idarenin ihtiyaç duyması veya taşınmazların satılması halinde sözleşme tek taraflı olarak feshedilecek, kiracı idareden hiç bir hak ve tazminat talebinde bulunmadan yapılacak tabligatı takip eden on beş gün içerisinde taşınmazı tahliye edecektir.”yine 18.maddede " kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz idareye teslim edilmez ise geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1'i oranında ceza itirazsız olarak ödenir.”hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmede kiralanan yer Üniversitenin sıhhiye kampusu onkoloji hastanesi 2.kısım zemin kat kafeterya,Onkoloji Hastanesi 2 .kısım giriş kat satış büfesi ve Diş Hekimliği Fakültesi alt kısmında bulunan kantin olarak belirtildiğinden kiralananların konut ve çatılı iş yeri kira hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır

Konut ve çatılı iş yeri kiralarında kiraya verenin tek taraflı sözleşmeyi feshetme yetkisi bulunmamaktadır. Sözleşmenin 15. maddesinde belirtilen özel hüküm sözleşmenin feshi yönünden hukuki sonuç doğurmaz.Taşınmaza ihtiyaç duyulduğunda taşınmazın tahliye edilebilmesi için 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unda sayılan tahliye nedenlerinden birine dayanarak tahliye istemesi gerekir. İhtiyaca dayalı olarak açılan dava sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde açılması ve ihtiyacın gerçek samimi ve zorunlu olması ve ihtiyacın da kanıtlanması gerekir.Davacı sözleşmenin 15.maddesine dayanarak üniversitenin ihtiyacı olduğundan bahisle sözleşmenin feshedildiğini ve tebligata rağmen tahliye edilmediğinden kiralananın tahliyesi ve cezai şart bedelinin tahsilini istemiştir.Davacı somut olayda ihtiyaç nedenine dayanarak iş bu davayı açmış ve yargılama sırasında Islah dilekçesi vererek ihtiyaç nedeni ve akte aykırılık nedenine dayalı tahliye isteminde bulunmuştur.Islahla dava nedenini değiştirmek mümkün ise de yeni bir tahliye nedeni eklenmesi mümkün değildir. İhtiyaca dayalı tahliye davası sözleşme süresi bitmeden açılmış olup dava süresinde değildir. Öte yandan sözleşme süresi sona ermeden tek taraflı akdin feshine dayanarak kiracının kiralananı tahliye etmediğinden bahisle sözleşmenin 18. maddesinde yazılı cezai şartın da istenmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7690, Karar No: 2023/862, Tarih: 09.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/7690 E.  ,  2023/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/80 Esas, 2020/484 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2021/134 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Dinlenmesinden vazgeçilen tanık ...'nın kolluk beyanının hükme esas alınmaması gerektiği ve mahkemece tanık olarak dinlenmesi gerektiğine,

4. Tanıklar ... ile ...'in beyanları gözetildiğinde sanığın üzerine atılı eyleminin sabit olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikameti çevresinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair alınan bilgi üzerine yapılan fiziki takip neticesinde, anılan ikamette sanık ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde