muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4014, Karar No: 2024/2199, Tarih: 11.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Bakanlık kayıtlarına göre dava dışı ...'in 2016 yılı Mayıs ayı ödemesinin 30 gün hesaplanarak yapıldığını, davanın bu yönden de kabulünün gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını davanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacının geri ödeme talebinin esasını teşkil eden uyuşmazlık konusu hakkında ve aynı zamanda projede yer alan hususlar hakkında kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık nedeniyle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/154 E. sayılı dosyasında görülmekte olan kamu davasının mevcut olduğunu, bu davanın tazminat davasından sonra görülmeye başlaması nedeniyle dosya kapsamında bulunmadığını, bilirkişi raporunun 4. sayfasının alt kısmının okunaklı olmadığını, sözleşmede tanımlanan uygun olmayan maliyet ifadesinin geniş ve yanlış yorumlandığını, bir zarar söz konusu ise talep edilebileceğini, örneğin kereste alımında sırf satın alma kurallarına uyulmamış olmasının idarenin zararına sebebiyet verildiği anlamına gelmediğini, bilirkişi raporunun sonuç bölümünde maddi hatalar olduğunu, usuli uygunsuzlukların uygun olmayan maliyet kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kerestelerin farklı cins ve ebatta olması nedeniyle iki ayrı firmadan tedarik edilmek zorunda kalındığını, herhangi bir yapay bölünmenin söz konusu olmadığını, bilgisayar ve yazıcı kalemlerinin Avrupa Birliği menşeini taşımamasının idare açısından zarar oluşturmadığını, sandalyeler yerine kanepe yaptırılması ve tek kişilik ahşap karyolalardan 6 adet yaptırılarak çift kişilik olarak kullanılmasının uygun olmayan maliyet olarak değerlendirilemeyeceğini, kursiyerlerin ulaşımı için servis kiralandığından yeni bir bütçe kalemi açıldığını, bütçede bu kalemin öngörülmediğini, bu değişikliğin 13 nolu yazı ile belgelendirildiğini, broşürlerin daha önce gönderilenlerin içine konulmasının sehven unutulduğunu, harcırah beyanının gece baz alınarak yapıldığını, mistik sistemde Songül Aydın'a ilişkin proje personeli tarafından beyan edilen 5.000,00 Euro harcama girişinin sehven yapıldığını, Songül Aydın'ın çalışmasına ilişkin bir problem bulunmayıp sadece çalışma belgesinin o dönemde sisteme yüklenemediğini, sözleşmeye aykırılık sonucunda oluşan zararın dava edilebileceğini, sırf kurallara uyulmamış olmasının idareye zarar verildiği anlamına gelmeyeceğini belirterek, kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı yönünden reddedilen alacak miktarı 29,03 Euro olup karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, HMK'nın 341/2 nci maddesi gereğince, davacının istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığı, aynı Kanun'un 352 nci maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği, davalının istinaf başvurusuna yönelik yapılan incelemede; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu, dava konusu harcamaların sözleşmenin 14/6. maddesi ve ilgili mevzuat kapsamında uygun olmayan maliyetler arasında yer aldığından sözleşmenin 18. maddesi kapsamında iadeye tabi olduğu, uygun olmayan harcama tespitlerinin sözleşmeye aykırılıktan kaynaklandığı, her sözleşmeye aykırılığın suç unsuru oluşturmadığı, bu nedenle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/154 E. sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, "Kırsal Turizme Dayalı Yenilikçi İstihdam Projesi" kapsamında davalıya verilen hibenin uygun olmayan maliyet kalemlerinin taraflar arasında düzenlenen 01.02.2016 tarihli sözleşmenin 18. maddesi gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Taraflar arasında düzenlenen 01.02.2016 tarihli sözleşmenin 14/6 ve 18. maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, bilirkişi raporunda dava konusu harcamaların sözleşmenin 14/6 ncı maddesi ve ilgili mevzuat kapsamında uygun olmayan maliyetler arasında yer aldığının kalem kalem belirtilerek tespit edildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu

anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15156, Karar No: 2012/18598, Tarih: 11.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15156 E.  ,  2012/18598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :175-373

Davacı, Burdur Orman İşletme Müdürlüğünde geçen çalışmalarından dolayı verilen 1153... sigorta sicil numarası üzerindeki çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitine ve Kurum kayıtlarındaki bu hizmetlerinin birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ve aidiyete ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece, öncelikle, Ömer oğlu 08.03.1950 doğumlu ... ile, davacının üzerinde aidiyet iddia ettiği Mustafa oğlu ...’un sigorta sicil numaralarındaki karışıklık da dikkate alınarak, yargılama sonunda verilecek kararın, bu kişinin hukuki menfaatlerini etkilemesi ihtimaline binaen, Ömer oğlu 08.03.1950 doğumlu ...’un HMK 124. m. gözetilerek yöntemince davada davalı sıfatıyla taraf olması sağlanmalı, taraf teşkili sağlandıktan sonra, davacı tanıklarının beyanları ile yetinilmeyip, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler, re'sen saptanarak, çalışmaların varlığı, süresi ve kime ait olduğu yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çekişme konusu hizmetlerin, gerçekte kime ait olduğu, böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12347, Karar No: 2015/14944, Tarih: 07.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/12347 E.  ,  2015/14944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: . KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2009/481-2014/1135

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 2, 13, 14; 104 ada 14, 17, 19; 107 ada 47; 108 ada 4, 10, 11, 17, 67, 69, 70; 110 ada 5, 39, 40; 113 ada 2, 4; 116 ada 12, 14; 118 ada 12 ve 14 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ....., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çikişme konusu parsellerin tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ...... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu parsellere kadastro tespitinde uygulanan ve 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kayıtlarının uyduğu, davacı tarafça tapu kayıtlarının oluşumundan önce zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de tapu uygulaması ve zilyetlik araştırması hüküm kurmaya yeterli bulunamamaktadır. Kadastro tespitinde uygulanan Toprak Tevzi çalışmaları sonunda 4753 sayılı Kanun'a göre 1966 yılında Hazine adına tapu kayıtları oluşmuştur. Mahkemece tapu kayıtlarının dayanağı belirtmelik tutanakları ve belirtmelik haritaları, dağıtım cetvelleri getirtilmemiş, hangi nedenle Hazine adına tapu kayıtlarının oluştuğu ortaya konulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince kaydın harita ya da krokisinin bulunması halinde kapsamının harita ve kroki zemine uygulanarak belirlenmesi gerektiği halde mahkemece soyut nitelikteki beyanlarla sadece tapu kayıtlarının hudutları uygulanarak tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesi doğru değildir. Keşif sonucu ibraz edilen teknik bilirkişi rapor ve krokisinde tapu kayıtlarının kapsamı da yöntemince gösterilmemiştir. Davacının taşınmazdaki zilyetliğinin süresi ve taşınmazın vasfı da tam olarak anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ile hüküm verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için önce dava konusu parsellere kadastro tespiti sırasında uygulanan Hazine tapularının dayanağını oluşturan belirtmelik tutanakları ve belirtmelik haritaları, dağıtım cetvelleri, belirtmelik tutanaklarında uygulanan kayıt varsa kayıtlarda tesisinden itibaren getirtilmeli, taşınmazlara komşu tüm parsellerin kadastro tespit tutanakları ve uygulanan kayıtlar da getirtilerek dosya ikmal edilmelidir. Bundan sonra taşınmazların başında elverdiğince yaşlı, taşınmazı iyi bilen, taraflarla husumeti bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişilere ve sağ ise belirtmelik bilirkişileri, fen ve ziraat bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Bundan sonra taşınmazların başında elverdiğince yaşlı, taşınmazı iyi bilen, taraflarla husumeti bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişilere ve sağ ise belirtmelik bilirkişileri, fen ve ziraat bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte her bir taşınmaz başında Hazine tapuları tek tek yerel bilirkişi yardımı fen bilirkişi eli ile uygulanmalı, fen bilirkişisinden tapu kaydı haritası ile kadastro paftası haritası ölçekleri eşitlenerek ve zemine çakıştırılarak uygulanmasını ve buna göre tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir krokili rapor alınmalı, tapu kaydının haritasının fenni sıhhatte uygun olmaması halinde sınırları itibariyle uygulanarak, tek tek kapsamları kroki de gösterilmeli, belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar varsa bu kayıtlarda zemine uyulunarak aynı yöntemle kapsamları belirlenmeli, yerel bilirkişi, tanıklar, tespit bilirkişileri ve belirtmelik bilirkişilerinden taşınmazın öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başladığı, kim tarafından, ne zamandan beri kullanıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmek, ziraat bilirkişisinden taşınmazların eğimi, toprak yapısı ve zilyetlikle mülk edinmeye elverişli yerlerden olup olmadıkları konusunda bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, taşınmazların değişik yönlerden fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli, belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda taşınmazların Hazine'ye ait tapu kayıtları kapsamında kalmaları halinde tapu kayıtlarının tesisinden geriye 20 yıllık zilyetlik süresinin davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği, tapu kayıtları kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin bulunması halinde davacı yararına tespit tarihinden geriye 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak değerlendirilmeli, bundan sonra davanın esası hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5597, Karar No: 2016/2138, Tarih: 23.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5597 E.  ,  2016/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.02.2016 Salı günü davacılar tarafından gelen olmadı. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi İsmail Karakaş'ın davalıların sürücüsü, maliki ve trafik (...) sigortacısı oldukları araçta yolcu iken gerçekleşen kazada vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacılar için ayrı ayrı 25.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.10.2013 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini davacı ... için 18.771,13 TL'ye, davacı ... için 14.825,79 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar ... ve... vekili, desteğin hatır için taşındığını, isnad edilen kusur oranını kabul etmediklerini ileri sürmüş, davalı ... şirketi vekili ise müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 15.016,90 TL, davacı ... için 11.860,63 TL destekten yoksun kalma tazminatının -davalılar ... ve . olay tarihinden, davalı ... şirketi dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte- davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılar için ayrı ayrı 8.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, davalının kusur oranı, desteğin yaşı ve ölüm nedeniyle duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar anne ve baba için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti

takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23.02.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10030, Karar No: 2013/13473, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/10030 E.  ,  2013/13473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2013 gün ve 2012/132 Esas, 2013/89 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, eylemini öz kızına karşı velâyet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velâyet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulup usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmü ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4682, Karar No: 2010/5497, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4682 E.  ,  2010/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 68 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davalı duruşmalara katılmadığı gibi, davaya yanıtta vermediğinden yargılama yokluğunda yürütülmüştür.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,  3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 68 parsel sayılı taşınmazın 17.07.1967 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında, bayiinden satış yoluyla intikal eden taşınmaz 15.06.1965 tarih, 95 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak davalı adına tespit ve tescil edildiği, kişiler arasında görülen tespite itiraz davası sonucunda Çatalca Tapulama Hâkimliğinin 1972/20 Esas, 1981/393 sayılı kararı ile tespit gibi tesciline karar verildiği ve 08/03/1982 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği böylelikle çap kaydının davalı adına oluştuğu, eldeki davanın ise 05/11/2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.