muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1481, Karar No: 2019/1000, Tarih: 19.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1481 E.  ,  2019/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiyeye rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi sebebiyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-... Kriminal Polis Labaratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerinin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkındaki ceza TCK'nın 188/4 maddesi gereğince artırılırken ele geçen uyuşturucu maddenin ... olmasına rağmen ...yazılarak artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hükmün fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

2-Hükmün müsadereye ilişkin bölümündeki "uyuşturucu maddelerinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ... Kriminal Polis Labaratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerinin " ibaresinin eklenmesi,

3-Hükmün 2. fıkrasında bulunan "..." ibaresinin çıkarılarak yerine "..." ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8089, Karar No: 2015/6648, Tarih: 25.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8089 E.  ,  2015/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün, kovuşturma evresinde katılma talebinde bulunan mağdurun vekaletnameli vekili Avukat ...'e tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi veya belgenin bulunmadığı anlaşıldığından, gerekçeli karar tebliğ edilmişse buna ilişkin tebligat parçasının eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın mağdur vekiline usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, temyiz dilekçesi verildiği takdirde de bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2799, Karar No: 2020/5677, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2799 E.  ,  2020/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılması veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, buna karşın mahkemece tensip zaptında sosyal inceleme raporu alınmasına yönelik talimat yazılması yönünde ara karar kurulduğu, ardından talimat mahkemesince ara karar gereğinin yerine getirilememesi sonrası sosyal inceleme raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

2-Daha önceden hapis cezasına ilişkin kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden, TCK’nun 50/3. maddesi gereği hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine ilişkin zorunluluk bulunmasa da, lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK’nun 50/2. maddesi de göz önüne alınarak, tayin edilen hapis cezasının 50. maddede anılan adli para cezası dışında diğer tedbirlerden birine çevrilip çevrilemeyeceği hususu tartışılmaksızın hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 31. maddesi uygulanırken, 31/3. bendi yerine 31/2 yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26662, Karar No: 2015/36080, Tarih: 21.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26662 E.  ,  2015/36080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve sair tüm hak ve alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde mağaza müdürü çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve sair tüm hak ve alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini, başka yerde işa başladığını tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyerinde fazla mesai ile çalışan davacıya fazla mesai ücretinin ödenmemesinin davacı yönünden haklı fesih nedeni oluşturduğu, davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde çalışırken haftalık 72 saat fazla çalışma yaptığını ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise talebin haksız olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının davalı işyerinde 09.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı ancak "Yargıtay içtihatları ile kabul edildiği üzere haftada 6 gün çalışan işçinin haftalık fazla mesai süresinin 18 saati geçemeyeceği" gerekçesi ile haftalık 18 saat üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmiştir.

Söz konusu alacağın varlığını ipatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanları ile bir kısımda çalışma saatlerini gösterir devam çizelgelerine dayanmıştır. Tanık anlatımları ve devam çizelgelerine göre davacının davalı işyerinde günde 09.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresi ile 2 hafta 6 gün 2 hafta 7 gün olarak çalıştığı anlaşıldığından haftalık çalışma ve buna bağlı olarak haftalık fazla çalışma süresi belirlenmelidir. Fazla çalışmanın hatalı gerekçe ile haftalık 18 saat olarak belirlenmesi isabetsizdir.

3- Davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan alacakdan takdiri indirim yapılması yerinde ise de, Mahkemece, hakkın özünü etkiler şekilde %50 oranında fazla takdiri indirim yapılması hatalıdır.

3- Davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan alacakdan takdiri indirim yapılması yerinde ise de, Mahkemece, hakkın özünü etkiler şekilde %50 oranında fazla takdiri indirim yapılması hatalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7241, Karar No: 2021/13049, Tarih: 28.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7241 E.  ,  2021/13049 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 15. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 1992 tarihinde davalı Bakanlığa bağlı Ceza ve İnfaz Kurumu olan ... Yarı Açık Ceza evinde işe başladığını, en son olarak yine davalı kurumun bünyesinde ... Yarı Açık Ceza İnfaz Kurumunda 2011 yılından beri çalıştığını, müvekkilinin üyesi olduğu ... Türkiye Ağaç ve Kağıt San. İşçileri Sendikası ile davalı idare arasında TİS imzalandığını, 01/01/2013-31/12/2014 tarihleri arasında akdedilen toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddesinde sendika üyesi işçilere uygulanacak zam oranının dönem dönem ayrılarak açıkça %4 olarak belirlendiğini, ancak burada belirtilen %4 oranındaki zammın gerçeğe uygun şekilde yapılabilmesi için öncelikle geçmiş yıllardaki artış oranlarının doğru olarak tespit edilmiş ve uygulanmış olması gerektiğini, 05.01.2009 tarih ve 2009/14539 ; 06.01.2010 tarih ve 2010/7 ile 03.01.2011 tarih ve 2011/1241 sayılı Bakanlar Kurulu kararlarında açıkça 17.04.2006 tarih ve 2006/10344 Karar sayılı Bakanlar Kurulu kararının eki olan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara ilişkin Kararın uygulanmaya devam edeceğinin belirtildiği, bu sebeple müvekkilinin bu döneme kadar olan maaş artışlarında sendika ve bakanlık arasında akdedilen TİS'lerin ücret zammı başlıklı maddeleri gereği Devlet Memurlarına verilen zam oranında ve bahis konusu Bakanlar Kurulu kararının da dikkate alınarak artış yapılması gerektiğini, sendika ile davalı idare arasında akdedilen ve yıllara yaygın şekilde imzalanmaya devam edilen TİS'ler gereği sendika üyesi işçilere sağlanması gereken zam tutarları ve iyileştirmelerin müvekkiline ve arkadaşlarına yansıtılmadığını belirterek; müvekkilinin çalıştığı süre boyunca, TİS'lerin ücret zammı başlıklı maddeleri gereği devlet memurlarına verilen zam oranlarında yapılması gereken ve fakat yapılmayan ücret artışının tespitine, müvekkiline dava açılış tarihine kadar aldığı ücret miktarı ile alması gereken miktar arasındaki fark alacağın şimdilik 3.100,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Ağaç İş Sendikası ile düzenlenen toplu iş sözleşmesinin ücret zammı başlığı altında yer alan 36 ve 01/01/2013-31/12/2014 tarihli sözleşmenin 35.maddesinde işçi ücretlerinin ne şekilde verileceğinin yer aldığını, bu maddede 657 sayılı Devlet Memurlarına verilen %... oranının ifade edildiğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname gereğince memurlara denge tazminatı adı altında ücret verilmeye başlandığını, sözleşmelerde 657 sayılı Devlet Memurlarına verilen zam oranı kadar denilmesinin nedeninin aslında işçileri kapsamayan 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname sözleşme gereği yürürlüğe girdiğini, Bakanlar kurulu kararı gereği 375 sayılı KHK ve 666 sayılı KHK eki cetvellerinde belirtilen denge tazminatı adı altında yer alan ücretlerin işçi ücretlerine yansıtılarak toplu iş sözleşmesinden kaldırıldığını, idarece yapılan işlemler ve ödenen ücretlerin TİS ve mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini,davacının hakedilmiş ancak ödenmemiş alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının bakanlık ile sendika arasında akdedilen TİS hükümleri gereğince 2010-2011-2012 yıllarında ücretine uygulanacak zammın 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre, devlet memurlarına verilen zammın aynen uygulanması ile tespit edileceği, 666 Sayılı KHK.nun 1.maddesi ile 375 sayılı "657 Sayılı DMK, 926 Sayılı TSK Personeli Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu, 2914 Sayılı YÖK Perosnel Kanunu, 5434 Sayılı TC Emekli Sandığı Kanunu ile diğer bazı kanun ve kanun hükmünde kararnameerde değişiklik yapılması, devlet memurları ve diğer kamu görevlilerine memuriyet taban aylığı ve kıdem aylığı ile ek tazminat ödenmesi hakkında KHK'ya eklenen 9.maddede enyüksek devlet memuru aylığına ekli bir sayılı cetvelde yer alan kadro ve görev ünvanlarına karşılık gelen oranların uygulanma suretiyle hesaplanan tutarda ek ödeme yapılacağına dair düzenlemeye yer verildiği, aynı şekilde 375 Sayılı KHK.'ya eklenen 15.maddede ve 657 Sayılı ...nun 43.maddesinde buna ilişkin düzenlemelere yer verildiği, davacının oto tamircisi işçisi görevinde çalışması nedeniyle 375 sayılı KHK.nun ek 9.maddesi gereğince, davacının ücretine eklenecek ek ödemenin belirlenmesinde %42 oranının uygulanması gerektiği, 01/01/2013'ten itibaren yapılan ödemelerin, denge tazminatı tutarı dikkate alınarak bordroya yansıtıldığı, bu bağlamda ayrıca mahsup işlemine gerek olmadığı, işverence sonradan yapılan ücret farkı ödemelerinin de çıkan fark alacağından mahsubunun gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının üyesi olduğu sendika ile davalı arasında imzalanan toplu iş sözleşmelerinin ücrete dair hükümleri gereğince davacının TİS 'le getirilen ücret zamları yanında devlet memurlarına yapılan zam oranlarında zam yapılması gerektiği ve devlet memurlarına verilecek olan her türlü artış oranında zam yapılacağı belirli olmakla bakanlar kurulu kararından da yararlanacağı, davalı tarafça davacıya yapılan tazminat ödemesinde 666 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 1 nolu cetvelinin ç bendinde düzenlenen 399 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında çalışan sözleşmeli personel olarak kabul edilerek % 42 oranının kabul edildiği, davalı tarafın da itiraz etmediği üzere davacının oto tamircisi olarak çalıştığı, bu nedenle davacının aynı kanun hükmünde kararname ile sınıfının teknik hizmetler olarak değerlendirilmemekle yaptığı iş itibariyle %42 oranı nazara alınarak buna göre yapılacak hesaplamalardan ödemelerin mahsubu ile fark ücret alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fark ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince hükme esas alınan 04.02.2021 tarihli bilirkişi raporunda 375 sayılı KHK'ya 666 sayılı KAMU GÖREVLİLERİNİN MALİ HAKLARININ DÜZENLENMESİ AMACIYLA BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KHK ile eklenen Ek-9.maddede yer alan hükmün davacının ücretine de toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği uygulanması gerektiğinin kabulü ile 01.01.2012 tarihi itibari ile anılı KHK uyarınca belirlenen ek ödeme oranın davacının ücretine uygulanması sureti ile fark ücret alacaklarının hesaplandığı anlaşılmıştır.

02.11.2011 tarihli 28103 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 666 sayılı KHK'nın birinci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

02.11.2011 tarihli 28103 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 666 sayılı KHK'nın birinci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 9- Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununa göre almakta olan personele, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personele, subay, sözleşmeli subay, astsubay, sözleşmeli astsubay, sözleşmeli subay ve astsubay adayları ile uzman jandarma ve uzman erbaşlara, mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarı dikkate alınmak suretiyle aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunan personel arasındaki ücret dengesini sağlamak amacıyla, en yüksek Devlet memuru aylığına (ek gösterge dahil), ekli (I) sayılı Cetvelde yer alan kadro ve görev unvanlarına karşılık gelen oranların uygulanması suretiyle hesaplanan tutarda ek ödeme yapılır.

Ek ödemeye hak kazanılmasında ve bu ödemenin yapılmasında aylıklara ilişkin hükümler uygulanır. Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, döner sermaye ödemesi, ikramiye, ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 4/1/1961 tarihli ve 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanunun 58 inci maddesinin (c) ve (f) fıkraları ve 14/4/1982 tarihli ve 2659 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi kapsamında döner sermayeden ek ödeme yapılan personele, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Kanunun ek 17 nci maddesinin (Ç) fıkrası uyarınca sağlık hizmetleri tazminatı ödenen personele, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Kanunun 221 inci maddesi, 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödeme yapılan personele, sözkonusu mevzuat hükümlerine göre ödeme yapılmaya devam olunur ve bunlara bu maddeye göre ayrıca ek ödeme yapılmaz. Bu fıkra kapsamında yer alan idarelerin döner sermaye saymanlık hizmetlerini yürüten personele sözkonusu mevzuat uyarınca döner sermaye gelirlerinden herhangi bir ödeme yapılmaz.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin son fıkrasında öngörülen ödemelerden yararlananlara, birinci fıkraya göre ödeme yapılmaz. Ancak üretimi teşvik primi ödenen personele, ödemenin yapıldığı tarih ile bir sonraki yılda yapılacağı tarih arasındaki dönemde birinci fıkra uyarınca kadro veya pozisyon unvanları için ödenmesi öngörülen ek ödemenin toplam net tutarı, anılan 3 üncü maddeye göre ödenen üretimi teşvik priminin net tutarına ulaştığı tarihten itibaren birinci fıkraya göre ödeme yapılmaya başlanır.

Birinci fıkra kapsamına giren personelden; kurumlarınca bir kadroya kurum içinden veya kurum dışından vekalet ettirilenlere, vekaletin 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesine istinaden yapılmış ve bu hususun onayda belirtilmiş olması, vekalet görevinin Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek karar ile atama yapılması gereken kadrolar için ilgili bakan, diğer kadrolar için asili atamaya yetkili amir tarafından verilmesi, vekalet eden personelin asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadrolar için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) taşıması kaydıyla vekalet ettikleri kadro için öngörülen ek ödemenin asli kadroları için öngörülen ek ödemeden fazla olması halinde, aradaki fark, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve bu görev fiilen yapıldığı sürece ödenir. Ancak, mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni, hastalık ve refakat izni, geçici görev, vekalet, görevden uzaklaştırma, hizmet içi eğitim, seminer ve kurs nedenleriyle görevlerinden ayrılanlara vekalet edenlere bu şekilde ödeme yapılmaz.

Ücret ve tazminatları ek 10 uncu maddeye göre ödenenlere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı Cetvelde sayılan düzenleyici ve denetleyici kurumlarda görev yapan personele ve bir kadroya açıktan vekil olarak atananlara bu madde uyarınca ek ödeme yapılmaz.

Bu maddeye göre yapılacak ek ödeme, bu maddenin yürürlük tarihinden önce hakları şahıslarına bağlı olarak saklı tutulanlar için şahsa bağlı haklardan sayılmaz ve ilgili mevzuatı uyarınca fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel bakımından önceki kadro veya pozisyonun ücretinin artırılması sonucunu doğurmaz. Bu ek ödeme, fark tazminatı uygulamasından yararlanan personel hakkında, yukarıdaki hükümler esas alınarak ilgililerin yeni kadrolarına ilişkin mali haklarının belirlenmesinde fark tazminatı hesabında dikkate alınmak suretiyle uygulanır.

Kültür ve Turizm Bakanlığının, Sağlık Bakanlığının, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünün merkez teşkilatı personeli ile Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Karayolları Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü personeline bu madde uyarınca yapılan ek ödemeler döner sermaye bütçelerinden yapılır. Devletin mali imkanlarını gözönünde bulundurmak suretiyle merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde istihdam edilen personele bu madde uyarınca yapılan ek ödemenin tamamını veya bir kısmını teşkilat yapısı esas alınarak merkezi yönetim bütçesinden veya döner sermayesi bulunan kurumlar için döner sermaye bütçesinden yaptırmaya Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.