muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24530, Karar No: 2019/12859, Tarih: 19.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24530 E.  ,  2019/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Dalaman Hava Meydan Komutanlığı tarafından 3212 sayılı kanun ile 21/01/2010 tarih ve 2010/41 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı kapsamında; 21/05/2014 tarihinde Çayır Otu (Biçilmemiş Durumda) satış ihalesi yapıldığını, 61.000,00 TL bedel ile ihaleyi davalı ... Hayvancılık ve Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'nin yüklendiğini, taraflar arasındaki sözleşme bedelinin iş artış bedeli hariç tutularak kararlaştırıldığını ve davalı tarafından ihtarnameye rağmen çıkan iş artış bedelinin ödenmediğini ileri sürerek iş artışı sebebiyle ek sözleşme pulu ile fazla çıkan otun katma değer vergisi, teminat ve damga vergisi dahil olmak üzere 64.262,27 Türk lirasının iş artışı tarihi olan 28/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 72.248,77 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi düzenlendiği ihtilafsız olup davacı, sözleşmede kararlaştırılan iş artışı bedelinin davalıdan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davacı ile davalı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmamasına rağmen mahkemece, İş Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmış ve karar verilmiştir. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. O halde mahkemece, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken İş mahkemesi sıfatıyla karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan 1.100,00 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22387, Karar No: 2012/24794, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/22387 E.  ,  2012/24794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.446,68 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı ve davacı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması,

2-Haksız işlem tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 142/7 maddesi gereğince kararın verildiği duruşmaya Cumhuriyet savcısının katılmaması suretiyle CMK’nın 188/1. maddesine aykırı davranılmas,

3-Dava dilekçesinde ''1.173,82'' TL maddi tazminat talebinde bulunulması karşısında, HUMK‘un 26. maddesinde düzenlenen “taleple bağlılık” kuralı uyarınca talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talepten fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

4-Hükmün gerekçe kısmında maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınmış olan bilirkişi raporunda belirlenen ve mahkemece maddi kayıp olarak kabul ve takdir edilen ''1.046,68 ''TL yerine hükmün esasını oluşturan kısa kararda ''1.446,68'' TL maddi tazminata hükmedilerek gerekçeli kararla kısa karar arasında çelişki yaratılarak hükmün karıştırılması,

5-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacıya, bu ölçülere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23109, Karar No: 2014/13588, Tarih: 17.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23109 E.  ,  2014/13588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/663 Karar no:2013/285

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.06.2014 günü temyiz eden davalı Y.. Ö.. vekili Av. A. Ö.. ve karşı taraf davacı İ.. Ö.. vekili Av. B. E.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.06.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/5009, Karar No: 2021/1069, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5009 E.  ,  2021/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tarafından aleyhine Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2011/375 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, icra dosyasına bir kısım ödemeler yaptıktan sonra davalı ve vekili ile arasında 26.03.2013 tarihinde protokol imzalandığını, protokolün 1. maddesinde protokolün konusunun açık olarak belirtildiğini, bu protokol hükümlerine göre o güne kadar yapılan ödemeler haricinde 30.04.2013 tarihine kadar davalı ... adına ... Şubesinde bulunan hesaba haricen 1.400.000,00-TL ödeme yapacağının, dosya hesabının kapanacağının ve bu ödeme yapıldıktan sonra tarafların birbirlerinden başkaca bir hak ve alacak talebinde bulunmayacaklarının belirlendiğini, ilerleyen süreçte, davalıdan ödeme ile alakalı ek süre talep ettiğini, davalının da ödemenin 02.08.2013 tarihine kadar yapılması halinde geciken süre için faiz talep etmeyeceğini belirttiğini, 01.08.2013 tarihinde belirtilen meblağı davalının hesabına yatırdığını ve kurum açısından dosyanın kapandığını, ancak borç sona erdikten sonra davalının ... İhtiyaç Maddeleri Pazarlama Tic. ve San. A.Ş.'ne birinci haciz ihbarnamesi göndererek 2.512.401,32-TL borçlu olduğunu belirterek İİK'nun 94. maddesi uyarınca doğmuş ve doğacak olan kar payı ve tasfiye payına haciz konulduğunu ve buna göre işlem yapılmasını talep ettiğini, yine davalının borç bitmesine rağmen PTT'de bulunan hesapları üzerine de Gölbaşı İcra Müdürlüğü kanalı ile haciz koydurmak suretiyle zararına neden olduğunu ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, protokol şartlarına uyulmadığından geçerliliğini yitirdiğini, protokolün müzayaka halinde imzalandığını, borcun yıllarca ödenmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mahkemenin yetkili olduğuna ilişkin bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulü ile davacının Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2011/375 esas sayılı dosyasında takibe konu edilen alacak nedeniyle dava tarihi olan 08.05.2014 tarihi itibariyle borç miktarının 1.141.877,64-TL asıl alacak, 78.836,48-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.220.714,12-TL olduğunun tespiti ile bu miktarı aşan kısım yönünden davacının davalıya borç olmadığnın tespitine, yasal şartları oluşmayan icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davalının, davacı aleyhine Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2011/375 sayılı dosyası ile Tahkim Heyeti'nin 20.02.2009 tarih IIC no:13919/EC sayılı ilamı, Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.02.2009 tarih 2009/129 esas, 2010/23 karar sayılı hakem kararının iptali isteminin reddi kararı, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 2011/1038 esas, 2011/2275 karar sayılı onama ilamı ve Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/129 esas sayılı dosyasında düzenlenen 17.05.2011 tarihli Milletlerarası Tahkim Kararının icra edilebileceğine ilişkin belgesine istinaden ilamlı icra takibi başlattığı, davacının 15.04.2012 tarihine kadar icra dosyasına toplam 129.915,92-TL ödeme yaptığı, taraflar arasında 26.03.2013 tarihinde protokol düzenlendiği, protokolün 1. maddesinde konusunun ... tarafından Belediye aleyhine başlatılan Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2011/375 esas sayılı dosyası ve Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/18 esas sayılı munzam zarar davası olduğunun, 2. maddesinde, Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2011/375 esas sayılı dosyasında bugüne kadar yapılan toplam ödemelere ilaveten ayrıca Belediye tarafından 1.400.000,00-TL daha ödeme yapılacağının, 3. maddesinde ise, Belediye tarafından yapılacak bu ödeme tutarının en geç 30.04.2013 sonuna kadar davalının hesabına ödeneceğinin kararlaştırıldığı, protokolün davalıyı temsilen ... tarafından imzalandığı, ... Ticaret ve Sanayi Müessesesi antetli ... adına imzalı 31.07.2013 tarihli davacı ...'ye hitaben düzenlenen belgede ''Belediyeniz ile şirketimiz arasında imzalanan 26.03.2013 tarihli protokol kapsamında ödenmesi gereken paranın 02.08.2013 tarihine kadar ödenmesi halinde geciken süre için şirketimizce belediyenizden herhangi bir faiz talep edilmeyecektir'' ibarelerinin yer aldığı, davacı tarafından 01.08.2013 tarihinde davalının hesabına 1.400.000,00-TL ödeme yapıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, 31.07.2013 tarihli belge altındaki davalı adına atılı imzanın 26.03.2013 tarihli protokolde de imzası bulunan dava dışı ...'e ait olduğunun açıkça belirgin olduğu, imzanın dava dışı ...'e ait olduğunun tarafların açık/örtülü beyanı ile kabul edildiği, dava dışı ...'ün davalının yetkili vekili olduğu yönünde herhangi bir iddia ileri sürülmediği gibi bu konuya ilişkin herhangi bir delil de ibraz edilmediği, bu haliyle 31.07.2013 tarihli belgenin davalı yönünden bağlayıcı olmadığı, bu belgenin davalı için bağlayıcı olduğunun kabulü halinde dahi taraflar arasında daha önce düzenlenen 26.03.2013 tarihli protokolün aynı hükümlerle devamına yönelik olmayıp sadece bir dönem yönünden faiz isteminden vazgeçileceğinin davacıya bildirilmesine ilişkin olduğu, davacının protokolde belirtilen kesin vadeye uyulmaması nedeniyle protokolün davalı açısından bağlayıcılığını yitirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dava dışı ...'ün, davalının temsilcisi olarak 26.03.2013 tarihli protokolü imzaladığının taraflar arasında ihtilafsız olması, ...'ün temsil yetkisinin geri alındığı iddia edilmediği gibi davacıya bu yönde bir bildirim yapılmadığının anlaşılması karşında, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle, 31.07.2013 tarihli belgenin yetkili temsilci tarafından düzenlendiği kabul edilerek, sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3416, Karar No: 2017/2791, Tarih: 15.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3416 E.  ,  2017/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 01.11.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında verilen Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/11/2015 tarihli ve 2015/1245 değişik iş sayılı kararı ile Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2016 tarihli ve 2015/961 esas, 2016/137 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 21/11/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 24/05/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 03/06/2014 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2014 tarihli ve 2014/249 esas, 2014/25 sayılı kararı ile, suç tarihinde yürürlükte olup sanığın lehine olduğu gerekçesiyle 5560 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında hükümlünün yükümlülüklerini yapılan uyarıya rağmen ihlal ettiğinden bahisle Balıkesir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 16/10/2015 tarihli ve 2015/177 sayılı kararı ile denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına karar verildiği,

3- Hükümlünün bu karara itiraz etmesi üzerine, Balıkesir İnfaz Hakimliği'nin 12/11/2015 tarihli ve 2015/1400 esas, 2015/1406 sayılı kararı ile, hükümlünün mazeretleri haklı bulunarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verildiği,

4- Cumhuriyet savcısınca bu karara karşı itiraz edilmesi üzerine, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/11/2015 tarihli ve 2015/1245 değişik iş sayılı kararı ile, “denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına yönelik hükümlünün yaptığı itirazı inceleme görevinin infaz hakimliğine değil hükmü veren mahkemeye olduğu” gerekçesiyle Cumhuriyet savcısının itirazının bu yönden kabulüne ve dosyanın hüküm mahkemesi olan Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği,

5- Bunun üzerine dosyayı yeniden ele alan Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamaya ilişkin mazeretleri yerinde bulunmayarak 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi gereğince yargılamaya devam edilmesi sonucunda, 25/02/2016 tarihli ve 2015/961 esas, 2016/137 sayılı karar ile TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun 18/1. maddesinde yer alan, “Müdürlükler ile koruma kurullarının idari nitelikteki eylem ve işlemlerine karşı infaz hakimliğine şikayette bulunulabilir.”, 05/03/2013 tarihli ve 28578 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Denetim Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 48. maddesinde yer alan, “1) Yükümlüler ile kanuni temsilcileri, infaz hizmetlerinin yürütülmesi sırasında müdürlükçe hazırlanan denetim planları ve raporları ile müdürlükçe yapılan uyarılar gibi işlem ve eylemlerin kanun, tüzük ve yönetmelik hükümleri ile genelgelere aykırı olduğu gerekçesiyle müdürlüğe itirazda ya da infaz hâkimliğine şikâyette bulunabilirler.” İle aynı yönetmeliğin 72/8.maddesindeki “ Sanık veya hükümlünün beş iş günü içerisinde ilgili kuruma tedavi için müracaat etmediğinin veya belirlenen tedavi programına uymadığının bildirilmesi ya da rehberlik çalışmalarına katılmaması halinde sanık veya hükümlü bu Yönetmeliğin 44 üncü maddesine göre uyarılır. Uyarılara ilişkin tebligatta ihlal durumunun tekrarı halinde bunun yükümlülüğün ihlali sayılacağı ve dosyanın kapatılarak mahkemesine gönderileceği sanık veya hükümlüye bildirilir.” şeklindeki düzenlemelere nazaran, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihlâl nedeniyle şüphelinin dosyasının kapatılarak mahkemesine iade işleminin idari nitelikte bir işlem olmadığı, dolayısıyla İnfaz Hakimliğinin karar verme yetkisi bulunmadığı, infaz kaydının kapatılması işlemi aleyhine de şüpheli tarafından itiraz edilebileceği, zira şüphelinin yasal mazereti bulunup bulunmadığının mahkemece denetlenmesi gerektiği, ancak yetkili mahkemenin soruşturma aşamasında genel görevli olan sulh ceza hâkimliği olduğu dikkate alındığında, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2015 tarihli ve 2015/1245 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar vermesi yerinde olmakla birlikte hükümlünün öncelikle itirazının değerlendirilmesi için dosyanın yetkili Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde ve bu karara istinaden yapılan yargılama sonucunda hükümlünün Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli ve 2015/961 esas, 2016/137 sayılı kararı ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/11/2015 tarihli ve 2015/1245 değişik iş sayılı kararı ile Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2016 tarihli ve 2015/961 esas, 2016/137 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Somut olayda, sanık hakkında 24/05/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 03/06/2014 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2014 tarihli ve 2014/249 esas, 2014/25 sayılı kararı ile, suç tarihinde yürürlükte olup sanığın lehine olduğu gerekçesiyle 5560 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de, hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 28.06.2014 tarih itibarıyla TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçu nedeniyle yürütülmekte olan kovuşturma aşamasında, hakkında daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, suçu sabit görüldüğü takdirde, CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olup, öncelikle Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2014 tarihli ve 2014/249 esas, 2014/25 sayılı kararına karşı bu nedenle kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygulanmasına dair Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2014 tarihli ve 2014/249 esas, 2014/25 sayılı kararına karşı, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olması nedeniyle kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9538, Karar No: 2015/3289, Tarih: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9538 E.  ,  2015/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazlara komşu bulunan 690, 691, 706, 710, 804, 815, 816, 818, 819, 820, 821, 830, 831, 832, 833, 837, 838, 840, 845, 846, 847, 848, 849, 929 ve 980 sayılı parsellere ait tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği belirtilecek şekilde tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin,

2) Dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişisine verilerek 1956 tarihli hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, kullanım şeklinin ve sınırlarının detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.