muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19553, Karar No: 2016/4528, Tarih: 16.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19553 E.  ,  2016/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip, dosya incelenerek gereği görüşüldü:

I) Görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve kamu kurum kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının incelenmesine gelince;

II) Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve kamu kurum kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının incelenmesine gelince;

... İli .... İlçesi .... Kasabası Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanığın, fazla döner sermaye ödemesi alabilmek amacıyla hastaları muayene etmeden muayene etmiş gibi protokol defterine kayıtlarını yaptığı ve haksız tahakkuk ettirilen ödemeleri aldığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ....Başkanlığı'nca yapılan gizli talimat ile görevlendirme nedeniyle .... İlçesi Merkez Sağlık Ocağı'nda görev yaptığını, hastaların yazılan ilaçları alabilmeleri için protokol numarasının verilmesinin gerektiğini, bu nedenle sözlü görevlendirme halinde hastaların mağduriyetini önlemek için görevli olduğu sağlık ocağına ait poliklinik defterine kayıt yaptığını savunması, suç tarihi itibari ile Sağlık Grup Başkanı olarak görev yapan ...'nın aylık planlama çerçevesinde gezici mobil sağlık hizmeti yapmak üzere doktoru bulunmayan sağlık ocağı ve bağlı köylerinde gezici poliklinik hizmeti verildiğini, ancak bu aylık planlamada görevli doktorun acil bir işi olduğu zaman yerine başka doktorun gezici sağlık hizmetini vermek üzere sözlü talimatla görevlendirildiğine ilişkin beyanı;... ...'nün 21.09.2006, 05.06.2006, 16.11.2006 tarihlerinde ...; 25.09.2006, 18.10.2006 tarihlerinde ...; 26.09.2006, 17.10.2006 tarihlerinde ...; 05.10.2006 tarihinde ...; 06.10.2006 tarihinde ...; 10.10.2006 tarihinde ...'nın Nebişeyh Sağlık Ocağı'ında muayenelerinin yapıldığını ve reçete düzenlendiğini bildirmesi karşısında; suça konu Nebişeyh Sağlık Ocağına ait poliklinik defteri getirtilip İl Sağlık Müdürlüğünce bildirilen muayene tarihlerine ilişkin kayıtlar incelenerek aynı tarihte muayene olan şahısların kimliği tespit edilerek tanık sıfatı ile beyanları alınıp, sanığın suç tarihlerinde hangi sağlık ocağında görev yaptığı tespit edilip, sahte olarak düzenlendiği iddia edilen ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına düzenlenen reçetelerde yazılı ilaçların eczanelerden alınıp alınmadığı araştırılıp, ilaçlar alındı ise reçetelerin arkasındaki imzaların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından hak sahipleri ve yakınlarının imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

II) Sanığın muayenelere ilişkin yapılan döner sermaye ödeneğini iade etmesi üzerine hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykrı,

III)5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

II) Sanığın muayenelere ilişkin yapılan döner sermaye ödeneğini iade etmesi üzerine hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykrı,

III)5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1245, Karar No: 2020/2293, Tarih: 25.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1245 E.  ,  2020/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... İnşaat Temizlik ve Tur. ve Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmeleri bulunduğunu, sözleşmeler kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 18.393,10 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalılar ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalılar bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne; karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... İnş. Tem. Tur. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... İnşaat Temizlik ve Tur. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İnşaat Temizlik ve Tur. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15623, Karar No: 2023/1398, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15623 E.  ,  2023/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.11.2020 Tarihli ve 2019/428 Esas, 2020/840 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ... Muratpaşa/Antalya adresinde ikamet etmediği, kısıtlı adayının yurt dışında Kormoranweg 7, 59071 Almanya adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, kısıtlı adayının nüfus kaydı incelendiğinde Çorum ili ... ilçesi .... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Alaca Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2021 Tarihli ve 2020/313 Esas, 2021/144 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının Türkiye'de yerleşim yeri bulunmadığı gibi son yerleşim yerinin de tespit edilemediği, bu halde dava ile ilgili olarak Ankara, İstanbul veya İzmir Mahkemelerinden birinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.03.2022 Tarihli ve 2021/1886 Esas, 2022/414 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının nüfus kaydı incelendiğinde Çorum ili ... ilçesi .... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Alaca Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.11.2022 Tarihli ve 2022/221 Esas, 2022/531 Karar Sayılı Kararı

Alaca İlçe Jandarma Komutanlığına yazı yazılarak kısıtlı adayının son ikametgah adresinin tespit edilmesinin istendiği, gelen yazı cevabında kısıtlı adayının Kalecikkaya köyünde ikamet etmediği Almanyada yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/236 Esas, 2018/902 Karar sayılı dosyasından yerleşim yeri yurtdışında bulunan kısıtlı adayının sakin olduğu yerin Muratpaşa/Antalya olduğu anlaşılmaktadır. Alaca Sulh Hukuk ve İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri karşılıklı yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla vasi atanması niteliğindeki talep ile ilgili karar vermekte Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/868, Karar No: 2017/13877, Tarih: 01.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/868 E.  ,  2017/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ...

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazlar merciince incelenerek reddedildiğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Sanık ...’in katılan ...’i yaralamasından kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Katılan hakkında Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15.11.2011 tarihli raporuna göre, katılanda meydana gelen diş kayıplarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu ve TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-a-son maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği halde, TCK’nin 87/2-b-son maddesi uygulanarak suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Sanığın eylemi sonucu katılanda hem duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanma hem de hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması eyleminde iki nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle TCK’nin 61. maddesi ve TCK 3. maddesi gereği cezada orantılılık ilkesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ...’in Kemal ve Naim’i yaralamasından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Sanık ...’in adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmasına karşın TCK’nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 01.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2014/17049, Karar No: 2015/12195, Tarih: 16.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17049 E.  ,  2015/12195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 10/08/2006-21/03/2013 tarihleri arasında günlük 07.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını iş akdinin davalı tarafından haksız feshedildiğini, iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ara dinlenmelerinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma alacağı; davacının günlük onbir saat çalıştığının kabulü ile, bundan birbuçuk saat ara dinlenmenin mahsup edilmesi suretiyle hesaplanmıştır. Oysa yukarıda detaylı şekilde açıklandığı üzere, aksi sair delillerle kanıtlanmadıkça günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Yine davacı tanık beyanları incelendiğinde davacının günde bir saat ara dinlenmesi yaptığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişinin fazla çalışma süresine ilişkin yapmış olduğu hesap hatalıdır. Mahkemece hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik miktarda fazla çalışma ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında davacının bordrolarına tahakkuk ettirilmiş olan hafta tatili ücretlerinin, hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında davacının bordrolarına tahakkuk ettirilmiş olan hafta tatili ücretlerinin, hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı vekili hafta tatili ücreti yönünden davacının çalıştığı dönemlere ilişkin olarak bordrolarda tahakkukların yapıldığını ve bu çalışmaların karşılığının ödendiğini, bu nedenle bilirkişinin bu alacağa ilişkin olarak yapmış olduğu hesaplamaların hatalı olduğunu bildirmiştir. Gerçekten de bilirkişi tarafından bu alacağa ilişkin olarak yapılan hesaplama incelendiğinde; bordrolarda sadece 2012 yılında hafta tatili ücretine ilişkin tahakkuk olduğu fakat bordrolama tekniğinden dolayı bunun normal mesai mi yoksa ek mesai mi olup olmadığı anlaşılamadığından bahisle, husumetsiz tanığın çalışma dönemine göre 2008-2011 yılları arasında hesaplama yapmıştır. Oysa bordrolar incelendiğinde 2009-2011 yılları arasında bordrolara bir çok defa hafta tatili çalışması tahakkuk yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu tahakkukların hesaplamalarda dikkate alınmaması veya neden dikkate alınmadığının belirtilmemesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş dosya uzman bilirkişiye tevdi edilmek suretiyle, bordrolama tekniği tam olarak izah edilerek, bu tahakkukların gerçekten de doğru bir hesap yöntemi ile işçiye yapılacak ödemeye yansıtılıp yansıtılmadığı tespit edildikten sonra, eğer tahakkuklar ödenecek rakamlara yansıtılmış ise bordrolarda yazılı tutarların işçiye ödenip ödenmediği banka kayıtları veya diğer işyeri kayıtları ile karşılaştırılmak suretiyle çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5664, Karar No: 2013/14700, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5664 E.  ,  2013/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanıklar ... ve ...'a yüklenen konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp, aynı maddenin 12. fıkrası gereğince itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; CMK'nın 264/2. maddesi hükmüne göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II)Sanıklar ... ve ...'a yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Her bir sanık için ayrı ayrı 248 TL olmak üzere toplam 496 TL tutarında zorunlu müdafi gideri yapıldığı halde, sanıkların sadece tek bir müdafi gideri olan 248 TL tutarındaki müdafii giderinden sorumlu tutulmaları, aleyhe temyiz olmadığından; duruşmada sanık ...'a iddianame okunmadan, okunmuşsa bu husus tutanağa geçirilmeden savunması alınmış ise de; sanığın savunmasını yaparken suçun neden ibaret olduğunu bildiğinin yaptığı savunma içeriğinden anlaşıldığı, yasal hakları hatırlatılan sanığın süre de istemeyip savunmasını yaptığı anlaşılmakla, bu eksiklik sonuca etkili görülmediğinden; bilirkişi olarak atanan psikolog Derya Şengül Öner'in sanıkların sorgusu sırasında hazır bulunduğu, sanıklar hakkında düzenlenen ekonomik ve sosyal durum araştırma belgelerinin duruşma esnasında okunduğu, sanıkların savunmalarını ve okunan belgeleri dinleyen psikolog bilirkişinin sanıkların ruhi ve fiziki gelişimleri hakkındaki düşüncelerini belirttiği anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen 2 numaralı görüş benimsenmediğinden; 5271 sayılı CMK'nın 324/2. maddesi uyarınca, hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceğinin gösterilmesi gerektiği, mahkemece yargılama giderlerinin sanıklara yükletilmesine karar verilip, gerekçeli kararda yargılama gideri tutarının açıkça gösterildiği anlaşılmakla, kısa kararda yargılama gideri miktarının gösterilmemesi sonuca etkili görülmediğinden; 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri ortak yargılama giderlerinden paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmalarına karar verilmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen 4 numaralı görüşe iştirak edilmediğinden; bozma nedenleri olarak kabul edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.