muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21426, Karar No: 2018/20044, Tarih: 12.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21426 E.  ,  2018/20044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2015 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen 2015 yılına ait emlak vergisine esas olan metrekare değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmede emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

4-Dava konusu taşınmazlar ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazın belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılması halinde kesilecek Düzenleme Ortaklık Payı oranı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8773, Karar No: 2011/42800, Tarih: 27.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/8773 E.  ,  2011/42800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/185140

MAHKEMESİ : Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

NUMARASI : 2006/291 (E) ve 2007/448 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tarımsal sulama amacıyla kullandığı dalgıç su motoruna bağlı bulunan sayaç için düzenlenen kaçak elektrik tesbit tutanağında, “kuruma haber vermeden abonesiz elektrik bağlamak” suretiyle abonesiz sayaçtan elektrik kullandığının ve endeksinin toplam 13972 kwh olduğunun belirtilmesi karşısında, kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alındığında, faydalanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden; tutanak düzenleyicileri tanık sıfatıyla dinlenip, suç tutanağına konu tarımsal sulama tesisinin sanık tarafından hangi tarihten itibaren kullanıldığı, suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin ziraat bilirkişisi aracılığıyla tesbitinden sonra, suç tarihine kadar kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre tüketilmesi gereken elektrik miktarının, kaçak tesbitinde belirlenen 13972 kwh ile uyumlu olup olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1600, Karar No: 2020/7294, Tarih: 16.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1600 E.  ,  2020/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların murisi ...'a ait ..., ..., ...Mahallesi, 7003 Sokak, 2/B Blok Kat 4, 13 numaralı kooperatif dairesindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde belirtilen adreste tapuda kayıtlı bir taşınmaz bulunmadığını, dava konusu taşınmazın vasfının arsa olarak göründüğünü, murisin kooperatif üyesi olduğunu, kooperatifin ferdi mülkiyete geçmediğini, binalardaki imara aykırılık nedeniyle kat mülkiyetine geçilemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki belge ve delillere göre, tarafların murisi Muammer'e ait olduğu iddia edilen ... ili, .., ...Mah. 7003 sokakta 2/B Blok Kat 4, 13 numaralı dairede ortaklığın giderilmesi istenmektedir. Mahkemece yapılan 19.08.2015 tarihli keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda dava konusu dairenin 413 ada, 63 parsel sayılı taşınmaz da bulunduğu ve üzerinde her biri 9 katlı 4 blok apartman olduğu ancak tapu kaydındaki vasfının bahçeli kerpiç 3 ev olduğu tespit edilmiştir.

Ortaklığın giderilmesi istenilen 413 ada 63 parsel sayılı taşınmaz dava dışı kişiler adına tapu da kayıtlı ise de bu yerin kooperatif hissedarı olduğu belirtilerek tarafların murisine ait olduğu savunulmaktadır. Bu durumda mahkemece kooperatif kayıt ve defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle davacıların murisine ait kooperatif hissesi bulunup bulunmadığı hususları araştırılmalı, murisin hissesinin bulunması, satış ve devrinin mümkün olması halinde kooperatif hissesi üzerindeki ortaklığın giderilmesi mümkün olduğundan talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8455, Karar No: 2009/11098, Tarih: 15.12.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/8455 E., 2009/11098 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/8455 E., 2009/11098 K.**

**- KİRA SÖZLEŞMESİNİN SONA ERMESİ NEDENİYLE TAHLİYE**- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 15 ]

- 2886 S. DEVLET İHALE KANUNU [ Madde 75 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi gereğince tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece istemin reddi üzerine hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 11.12.2007 tarihli davasında, taşınmazın 2886 sayılı Yasa gereği kiralandığını, taşınmazın kira süresi bitiminde boşaltılması istenmesine rağmen tahliye edilmediğini ileri sürerek davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiş, davalı ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Hükme esas alınan ve davaya dayanak yapılan 01.08.1985 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ve kiralananın davacı T... Belediye Başkanlığı'nca 2886 sayılı Yasa kapsamında ihale sonucu davalıya kiralandığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15. maddesine göre,

belediye mallarının devlet malı statüsüne alındığı, böylece 2886 sayılı Yasa'ya göre kiraya verilen belediye taşınmazları hakkında da anılan yasa hükmünün uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Taşınmazın musakkaf veya gayrimusakkaf nitelikte olmasının önemi bulunmamaktadır. Bu yasal düzenlemeler karşısında mahkemece sözleşme süresi sona eren davalının 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi gereğince kiralanandan tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonu ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9341, Karar No: 2011/10658, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9341 E.  ,  2011/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazdan kömür madeni çıkartılması için ruhsat verilmişse bu ruhsatın bir suretinin ilgili kurumdan,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13219, Karar No: 2010/13034, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13219 E.  ,  2010/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, haksız ve usulsüz ödenen döner sermaye katkı payının tahsili istemine ilişkin bulunmamasına, tarafların sıfatına, kararın Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11522, Karar No: 2017/464, Tarih: 18.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11522 E.  ,  2017/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olmak ve 3621 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : -Hakkı olmayan yere tecavüz ve imar kirliliğine neden olmak suçlarından CMK.nun 223/2-a maddesi gereğince beraat,

-Karar kesinleştiğinde, sanık hakkında Kıyı Kanunu'na Muhalefet eylemi bakımından gereğinin taktir ve ifası için idareye ihbarda bulunulmasına,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine, mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Hazine ve Kuşadası Belediyesi vekillerinin, suçun sübutuna yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6630, Karar No: 2015/16328, Tarih: 07.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6630 E.  ,  2015/16328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının, müvekkilinden tüp aldığını, kendisine teslim edilen tüpleri iade etmemesi tüplere ilişkin olarak düzenlenen 8.219,46 TL tutarlı faturayı ödememesi üzerine yapılan icra takibinin, davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıdan müvekkilinin aldığı gazların bedelini ödediğini, davacının tüpleri geri almadığını, Tehlikeli Maddelerin Karayolu ile Taşınması Hakkındaki Yönetmeliğin 6. ve 21.maddelerinde tehlikeli maddelerin yetki belgesine istinaden taşınacağının açıkça belirtildiğini ,müvekkilinin seramik üreticisi olduğunu, bu konuda yetki belgesinin bulunmadığını, davacının teslim ettiği her tüp için servis ücreti adı altında kesinti yaptığını, yani davacının taşıma bedelini çoktan tahsil ettiğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, boş tüplerin nakliyesine ilişkin bedelin davacı tarafından tahsil edildiği ve boş tüplerin yetki belgesi olan araçlarla taşınması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8789, Karar No: 2017/13067, Tarih: 01.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8789 E.  ,  2017/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediyenin otobüs işletme müdürlüğünde otobüs şoförü olarak çalıştığını, 14.03.2013 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını, Toplu İş Sözleşmesi'nin 22. maddesine göre haftalık çalışma süresinin kırkdört saat olarak belirlendiğini, aynı sözleşmenin 18. maddesine göre vardiyalı işçilerin onaltı saat dinlendirilmeden çalıştırılamayacağını, otobüs işletmesinde çalışan şoförlerin işin gereği ara dinlenmesi verilmeden çalışılması halinde ileri bir günde mutlaka dinlendirilmesi gerektiğini, iki vardiya usulünde haftada en az 48 saat çalıştığını, buna göre toplu iş sözleşmesinin belirtilen 44 saatlik sürenin aşıldığını, ancak yapılan fazla çalışmanın karşılığının ödenmediğini, ara dinlenmelerde çalışılmasına rağmen bunun karşılığının da ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, otobüs işletmesinde çalışan şoförlerin iki vardiya halinde çalıştıklarını, gün içinde altı ile sekiz saat arasında toplam haftalık kırkdört saat çalışma yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 05.15-13.00 vardiyasında yasal bir saat ara dinlenmesi ile haftalık 40.5 saat çalıştığını,13.00-21.15 saatleri arası vardiyasında yasal bir saat ara dinlenmesi ile haftalık 43.5 saat çalıştığı ve haftalık yasal 45 saatin aşılmadığını, buna göre fazla mesai alacağının bulunmadığı belirtilmiştir. Davacı taraf ara dinlenme verilmeden çalıştırıldığını beyan ederek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuştur. Bu nedenle Mahkemece yasal ara dinlenme süresi dikkate alınarak, davacının ara dinlenmesini kullanıp kullanmadığı hususunda araştırma yapılmadan fazla mesai talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır. Hal böyle olunca Mahkemece davalı resmi kurum olup, kurum kayıtları ve özellikle otobüslerin güzergahlarına ilişkin çizelgeler getirtilmeli, gerekirse mahallinde keşif yapıldıktan sonra davacının çalışma saatleri ile ara dinlenme süreleri belirlenerek davacının talebi değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11584, Karar No: 2012/18478, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11584 E.  ,  2012/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Vekilin davalılardan ... ve Fayika Yiğit'den alınmış vekaletnamesine dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa eklendikten, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi bu davalılara usulüne uygun tebliğ edilip, temyiz süresi de beklendikten,

2-a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal kabul edilen taşınmazın satış tarihi itibariyle, imar planı içerisinde iseler, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi, olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

b) İmar planı içinde değillerse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadıkları, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadıkları ve etraflarının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulmasından,

3-Değerlendirme tarihi olan 2002 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan kıyas emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.