muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14925, Karar No: 2016/3044, Tarih: 14.03.2016

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. (Türk Borçlar Kanunu'nun 237.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan,Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.05.2015 tarihli 2013/1-2302 E. 2015/1313 K. sayılı kararında " muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda zamanaşımının söz konusu olmadığı, işlemin muvazaalı olması durumunda üzerinden bir zaman geçmesi halinde geçerli hale gelmeyeceği ve herhangi bir süreye bağlı olmaksızın her zaman açılabileceği, muris muvazaasına dayalı olarak dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde değerlendirilmesi mümkün değildir." görüşü benimsenmiştir.

Hâl böyle olunca, birleştirilen 2011/150 Esas sayılı dava bakımından tarafların toplanan ve toplanacak tüm delilleri değerlendirilmek suretiyle, mirasbırakanın davalıya yaptığı temliklerin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulmasından sonra bir karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5145, Karar No: 2024/7942, Tarih: 10.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5145 E.  ,  2024/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/10663 Değişik İş

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik, şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2022 tarihli ve 2020/104226 Soruşturma, 2022/62112 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/10663 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 02.11.2022'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/8876 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91960 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91960 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müştekinin şüphelilerin yöneticisi bulundukları kooperatifte bulunan taşınmazını devir ettiği ancak kooperatif üyeliğini devretmediği, ancak buna rağmen şüphelilerin kooperatifteki hisseleri üzerinde usulsuz olarak tasarrufta bulunduklarının iddia edildiği olayda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/04/2022 tarihli karar ile müştekinin şikayeti hakkında yeni delil elde edilemediği, şikayetinin mükerrer kayıt olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de,

Müştekinin dilekçesinin ekinde sunduğu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 009/07/2020 tarihli ve 2019/1995 esas, 2020/897 sayılı kararı ile müştekinin kooperatif ortağı olduğunun tespitine karar verildiği, yine Ticaret Bakanlığı Esnaf, Sanatkarlar ve Kooperatifçilik Genel Müdürlüğünün E-50660323-00061642183-251.05 sayılı yazısının ekinde bulunan teştiş raporunda müştekinin kooperatif ortağı olduğu, kooperatif yönetimi tarafından müştekiye gönderilen ihtarnamelerin hükümsüz bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, şüpheliler hakkında sunulan delillerin 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi uyarınca yeni delil mahiyetinde olup olmadığı hususunda Sulh Ceza Hakimliğinden karar talebinde bulunulması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“ şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; S.S. ... Turizm Geliştirme Kooperatifinin ortağı olan şikâyetçinin, kooperatife ait arazi üzerinde yer alan ve bağımsız tapuya sahip taşınmazını 07.07.2014 tarihinde başkasına devretmesine karşılık, kooperatif ortaklık haklarını devretmediğini yazılı ve sözlü olarak kooperatif yönetimine bildirdiği halde, kooperatif yönetim kurulunda yer alan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ...'ın, kooperatif genel kuruluna yanlış bilgi vererek ortaklıktan çıkartılması yönünde karar alınmasına neden olduklarının, ayrıca kooperatif üyesi olan diğer şüphelilerin gerçekte kooperatif hisselerini devralmadıkları ve üye vasfı taşımadıkları halde, kooperatife üye yapıldıklarının, şikâyetçi tarafından kooperatif üyeliğinin tespitine yönelik olarak açılan davada bu husus dile getirildiğinde de, sonradan hazırlanan sahte adi yazılı hisse devir senetlerini Mahkemeye ibraz ettiklerinin iddia olunması üzerine yürütülen soruşturma kapsamında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2022 tarihli ve 2020/104226 Soruşturma, 2022/62112 Karar sayılı kararı ile "...mükerrer soruşturma" yürütüldüğü gerekçesiyle şüpheliler hakkında atılı suçlardan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik şikâyetçinin itirazının, merci Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/10663 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verilmiş ise de; şikâyetçinin kooperatif üyeliğinden haksız olarak çıkartıldığına yönelik iddialarına ilişkin ilk olarak 24.03.2016 tarihli dilekçesi ile şikâyetçi olması üzerine, şüpheliler ... ve ... ile talep dışı Birgül Acar, Ahmet Taner Kaçar ve Lütfi Ceceli haklarında yürütülen soruşturma neticesinde verilen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2016 tarihli ve 2016/51160 Soruşturma, 2016/29507 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz hakkında, merci Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin, 04.05.2016 tarihli ve 2016/2195 Değişik sayılı kararıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi sonrası, ikinci kez verilen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 29.03.2016 tarihli ve 2016/51160 Soruşturma, 2016/29507 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının itiraz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/91960 sayılı ihbarnamesinde yer alan, "...müştekinin dilekçesinin ekinde sunduğu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 009/07/2020 tarihli ve 2019/1995 esas, 2020/897 sayılı kararı ile müştekinin kooperatif ortağı olduğunun tespitine karar verildiği, yine Ticaret Bakanlığı Esnaf, Sanatkarlar ve Kooperatifçilik Genel Müdürlüğünün E-50660323-00061642183-251.05 sayılı yazısının ekinde bulunan teştiş raporunda müştekinin kooperatif ortağı olduğu, kooperatif yönetimi tarafından müştekiye gönderilen ihtarnamelerin hükümsüz bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, şüpheliler hakkında sunulan delillerin 5271 sayılı Kanun'un 172/2

.05 sayılı yazısının ekinde bulunan teştiş raporunda müştekinin kooperatif ortağı olduğu, kooperatif yönetimi tarafından müştekiye gönderilen ihtarnamelerin hükümsüz bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, şüpheliler hakkında sunulan delillerin 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi uyarınca yeni delil mahiyetinde olup olmadığı hususunda Sulh Ceza Hakimliğinden karar talebinde bulunulması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi..." şeklindeki kanun yararına bozma isteminde belirtilen hususların yeni delil mahiyetinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınmasının gerekip gerekmediği konusundaki talebin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2016 tarihli ve 2016/51160 Soruşturma, 2016/29507 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahallinde değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, ihbarnamede belirtilen düşünce yerinde görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

5. Bununla birlikte, her ne kadar Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2022 tarihli ve 2020/104226 Soruşturma, 2022/62112 Karar sayılı kararı ile "...mükerrer soruşturma" yapıldığı gerekçesiyle şüpheliler hakkında atılı suçlardan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik şikâyetçinin itirazının, merci Ankara 6. Sulh Ceza Hakimliğinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/10663 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verilmiş ise de; soruşturmanın yalnızca şikâyetçinin kooperatif yönetim kurulu üyesi olan şüpheliler ... ve ... haklarında kooperatif genel kuruluna yanlış bilgi vererek ortaklıktan çıkartılması yönünde karar alınmasına neden oldukları iddiası yönünden mükerrer olduğu, diğer şüphelilere yöneltilen aynı husustaki iddialar ile özel belgede sahtecilik suçuna yönelik iddiaların, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2016 tarihli ve 2016/51160 Soruşturma, 2016/29507 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının konusunu teşkil etmediği anlaşılmakla, atılı suçlar yönünden suç tarihleri ve zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak, inceleme konusu karar hakkında mükerrerlik hususundaki değerlendirmenin hatalı olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağı hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Gerekçe bölümünün (5) numaralı bendinde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için soruşturma dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2229, Karar No: 2018/4028, Tarih: 11.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2229 E.  ,  2018/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı şirket arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde davalının kredi lehtarı lehine taşınmaz üzerinde ipotek tesis ettiği ipotek akit tablosu ile müteselsil kefil olduğunu, kredi ödemelerinin vadesinde yapılmaması üzerine hesap kat edilerek kredi borcu ve çek riski alacağının tahsili için borçlular hakkında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ipotek veren kişi olduğunu, kefil olmadığını, ipotek akit tablosunun önceden hazırlanmış bir metin olup müzakere edilmeksizin imzalandığını, davanın İİK'nun 67. maddesinde öngörülen 1 yıllık süreden sonra açıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın ipotek aktinin sadece taşınmaz değeri ile sınırlı olup, davalının kefil kabul edilemeyeceği gerekçesi ile reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 2012/7584 Esas 2012/12935 Karar sayılı 13/09/2012 tarihli ilamıyla davacı tarafından harç yatırılmadan açılan davanın yargılamasına devam edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davanın ipotek aktinin sadece taşınmaz değeri ile sınırlı olup, davalının kefil kabul edilemeyeceği gerekçesi ile reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 2012/7584 Esas 2012/12935 Karar sayılı 13/09/2012 tarihli ilamıyla davacı tarafından harç yatırılmadan açılan davanın yargılamasına devam edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, davacı tarafından dava harcı yatırılmış, davalıya ait ipotekli taşınmazın davacı alacaklı tarafından ipotek borcuna ilişkin olarak satıldığı, davalının dava konusu çeklerle ilgisinin de olmadığı ayrıca, harç yatırıldığı tarihte itirazın iptali davası için öngörülen 1 yıllık sürenin de geçtiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,Dairemizin 13.11.2014 gün ve 2014/13144 E, 2014/16206 K.sayılı ilamı ile ''Dava, banka kredi sözleşmesine dayanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, dava dışı kredi lehdarı lehine davalının taşınmazı üzerine ipotek hakkı tesis edilmiştir.14.07.2008 tarihli resmi senedin şartlar başlıklı 1. maddesinde “....ve ayrıca yukarıdaki ipotek limiti tutarında müteselsil borçlu ve müteselsil kefil olduğunu kabul ve beyan ederim.” şeklindeki düzenleme altındaki imza davalıya aittir. Bu yönde bir ihtilaf bulunmamaktadır. Aynı madde içinde ipotek limiti de 200.000,00 TL olarak belirlenmiş olduğundan kefaletin bu limit kapsamında olduğunun kabulü gerekir. İpotekli taşınmazın satılmış olması davalının ipotekli taşınmazdan doğan ipotek bedeli yönünden sorumluluğunu sona erdirse bile kefalete ilişkin sorumluluğu devam eder.Bu yön gözetilmeden kefaletin sona erdiği gerekçesi ile davanın reddi doğru değildir. Diğer yandan ödeme emrine itiraz 26.07.2010 tarihinde yapılmış, dava İİK'nun 67. maddesindeki yasal süre içinde açılmış olup, Yargıtay bozma ilamından sonra eksik harcın ikmalinin yapılmış olması davanın açılmasına ilişkin tarihi değiştirmez. Bu husus da gözetilmeden itirazın iptali davasının 1 yıllık yasal süre içinde açılmadığının davanın reddine gerekçe yapılması usul ve yasaya aykırıdır.'' gerekçesi ile hükmün bozulması sonucunda, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalının ipotek resmi senedinin 1. maddesi nedeni ile ipotek satılsa bile kefaletinin devam ettiği, davanın yasal sürede açıldığı, davacının bilirkişi raporunda belirtilen miktar alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı, icra takibinde aynı alacak ile ilgili olarak teminatında ipotek bulunması nedeniyle ayrıca ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile tahsilde tekerrür olmamak ibaresiyle talepte bulunmuştur.Mahkemece yapılacak olan icra takip tarihi itibariyle alacak borç durumunun tespiti ile “itirazın iptaline tahsilde tekerrür olmamak suretiyle “ibaresi yazılmak suretiyle bir karar verilmesinden ibarettir.Dava dışı ipteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipteki ödeme miktarının bu takipteki alacaktan mahsubuna karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/09/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı alacağına kavuşmak için tahsilde tekerrür olmamak şartıyla hem ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla hem de ilamsız takip yoluyla takip yapabilir ise de ilamsız takipteki itirazın iptali davası bitmeden ipotekli takipte ipotek paraya çevrilirse itirazın iptali davasında kefillerin sorumluluğunun belirlenmesinde bu hususun dikkate alınması gerekir.

Bu itibarla yerel mahkeme kararında bu bakımdan bir isabetsizlik olmadığından saygıdeğer çoğunluğun bozma kararına muhalifim.11.09.2018
Yargıtay — Esas No: 2013/4020, Karar No: 2013/4884, Tarih: 06.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4020 E.  ,  2013/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Kasabası çalışma alanında bulunan 1054 parsel sayılı 9235,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ve meyve ağaçlarının 1/2 hisse itibariyle ... evlatları ... ve ...'in kullanımınında olduğu" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., tutanağın beyanlar hanesinde ... oğlu ... ve ... olarak geçen baba isimlerinin ... oğlu ... ve ... oğlu ... olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 1054 sayılı parselin tapu kaydındaki zilyetlik şerhinin iptali “taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçlarının 1/2 hisse itibariyle ... oğlu ... ve ... oğlu ...'in kullanımındadır” şeklinde tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.