muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8750, Karar No: 2016/6900, Tarih: 06.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/8750 E.  ,  2016/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu 113.520 TL hasar meydana geldiğini, 1.116 TL çekici masrafı yapıldığını, sigortalısına 13.05.2013 tarihinde 98.301 TL, 19.06.2013 tarihinde 16.335 TL olarak toplam 114.636 TL hasar tazminatı ödendiğini, ödenen miktarın 25.000 TL'sinin davalı aracın zorunlu trafik sigortasından karşılandığını, 50.000 TL'sinin aynı şirketle yapılan kasko poliçesinden tahsil edileceğini, müvekkilinin sigortalısına ödediği miktardan karşılanmayan 39.636,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihlerinden işleyecek reeskont faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, kazanın meydana geldiği tren yolu üzerinde bulunan hemzemin geçitte herhangi bir sinyalizasyon ya da açılıp kapanan bir bariyer bulunmadığını, müvekkiline ait araç hemzemin geçide ulaştığında geçidin sağlı sollu yönünde bulunan konteynırlar nedeniyle tren yolunu tam göremediğini ve geçite geldiğinde davacının sigortaladığı aracın tren yolundan geçişe başladığını, hızını azaltmaması sebebiyle müvekkile ait aracın hemzemin geçitte kalan sondan ikinci tekerleğine kusuruyla çarptığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kazanın meydana geldiği tren yolu üzerinde bulunan hemzemin geçitte herhangi bir sinyalizasyon ya da açılıp kapanan bir bariyer bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kabulü ile, 39.636,00 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.031,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ......'den alınmasına 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7652, Karar No: 2024/1725, Tarih: 15.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/7652 E.  ,  2024/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1498 E., 2019/1651 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekilinin tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine ve 14.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın eksik olduğundan 30.000,00 TL'ye indirilmesi ve buna göre değişen vekalet ücretinin 3.600,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; doktor olan müvekkilinin göreve iade edildiği, döner sermaye gelirinin, maaş farkı faizinin, ceza evi masraflarının, ailesinin ceza evi masraflarının noter masraflarının, avukatlık vekalet ücreti zararlarının tazminat olarak verilmesi gerektiğini, örnek anayasa mahkemesi kararı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; doktor olan müvekkilinin göreve iade edildiği, döner sermaye gelirinin, maaş farkı faizinin, ceza evi masraflarının, ailesinin ceza evi masraflarının noter masraflarının, avukatlık vekalet ücreti zararlarının tazminat olarak verilmesi gerektiğini, örnek anayasa mahkemesi kararı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/94 Esas, 2018/49 Karar sayılı ceza dosyasında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.02.2017 - 14.11.2017 tarihleri arasında 260 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 02.03.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının bu süreçte mesleğinden ihraç edildiği ve hakkında verilen beraat kararından sonra görevine iade edildiği, davacı hakkında uygulanan koruma tedbiri nedeniyle mahrum kaldığı döner sermaye ücreti ve maaş farkı faizi, noter masrafı ile cezaevinde harcadığı ve ailesinin cezaevine ziyaret amacıyla geliş gidiş masraflarını talep etmiş ise de; Yargıtay 12.Ceza Dairesi'nin içtihatları doğrultusunda bu yöndeki maddi tazminat taleplerinin de reddine karar verildiği, manevi tazminat talebine ilişkin olarak; davacı hakkında beraat kararı verilen dosyada, davacının üzerine atılı suçun niteliği, haksız olarak gözaltında ve tutuklulukta kaldığı süre, tespit edilen sosyo-ekonomik durumu birlikte değerlendirildiğinde, hak ve nesafet kuralları uyarınca manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ancak manevi tazminatın şahsın çektiği elem ve sıkıntıları kısmen de olsa dindirmeyi amaçlayıp zenginleşme sonucunu doğurmaması gerektiği nazara alındığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin döner sermaye gelirinin, maaş farkı faizinin, ceza evi masraflarının, ailesinin ceza evi masraflarının noter masraflarının, avukatlık vekalet ücreti zararlarının tazminat olarak verilmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin döner sermaye gelirinin, maaş farkı faizinin, ceza evi masraflarının, ailesinin ceza evi masraflarının noter masraflarının, avukatlık vekalet ücreti zararlarının tazminat olarak verilmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/623, Karar No: 2010/591, Tarih: 12.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/623 E.  ,  2010/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 119 ada 12 parsel sayılı 2.712794,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera tahsis kaydına dayanılarak mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, adlarına tespit edilen ve dava konusu olmayan 119 ada 61 parsel sayılı 557,18 m2 yüzölçümündeki taşınmaza revizyon gören tapu kaydına göre eksik tespit edilen 4442,82 m2 yüzölçümündeki kesiminin 119 ada 12 sayılı parselden tamamlanması istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, fen bilirkişisi ...’un 26.09.2008 tarihli raporu ekindeki haritada (B) harfiyle gösterilen 4442,81 m2 yüzölçümündeki bölümün ifrazen 119 ada 61 parsel sayılı taşınmaza ilave olunarak 5000 m2 yüzölçümü ile davacılar adına tapuya tesciline, 119 ada 12 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 2708351,28 m2 yüzölçümü ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazın dayanılan Yunak Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.5.1987 tarih 1980/131-1987/104 E.K. sayılı kesin hükmü kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz yada taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne varki, 119 ada 61 parsel sayılı taşınmaz dava konusu olmadığı halde taraflar hakkında kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin tümü hüküm yerinden çıkarılarak yerine “dava konusu 119 ada 12 parsel sayılı taşınmazın haritasında (B) harfi ile gösterilen 4442,81 m² yüzölçümündeki bölümünün davacılar ... kızı ... ve ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına verasette iştirak halinde 119 adanın son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya tesciline, dava konusu olmadığı anlaşılan 119 ada 61 parsel sayılı taşınmazın olağan usullerle kadastro işleminin tamamlanması için kütükler devredilmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğü’ne, devredilmemiş ise Kadastro Müdürlüğü’ne iadesine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2991, Karar No: 2016/3089, Tarih: 30.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2991 E.  ,  2016/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın atılı suçtan beraatine, sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyeti ile fuhuş suçundan beraatine

DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık tarafından vekil kılınan müdafiin, adı geçen sanığın haklarını korumak maksadıyla davaya katılıp takip etmesi karşısında beraat eden sanık ile ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... ile ilgili hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısım ikinci bölümünde öngörülen 2.400 TL maktu ücreti vekaletin hazineden alınarak kendisini müdafiyle temsil ettiren sanık ...'a verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile fuhuş suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 04.12.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1422, Karar No: 2007/2422, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1422 E.  ,  2007/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2362, Karar No: 2023/3661, Tarih: 13.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2362 E.  ,  2023/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/14 E., 2016/30 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

İdaresi vekili, Hazine vekili

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar - davalılar ... mirasçıları ... vd. vekili tarafından duruşma istemli, Hazine ve ... vekilleri tarafından ise duruşmasız olarak temyiz edilmekle); kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.04.2017 Salı gününde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Duruşma için tayin edilen günde ... mirasçıları ... vd ile ... vekili Avukat Atilla ... ile ... vekili Avukat ..., Hazine vekili Avukat ... ve karşı taraftan ... Tic. A.Ş. vekili Avukat ...' ın ' un katılımlarıyla duruşmaya başlanarak, hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 13.06.2023 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... Mevkii 1724 parsel ... 12.593 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle, 1936 tarih ve 6 sıra numaralı vergi kaydı ve Nisan 1972 tarih ve 87 sıra numaralı tapu kaydı nedeniyle davalılar ... ...Tic.A.Ş., ... Tic.Türk A.Ş. ve ... adına; 1725 parsel ... 15.013 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle, 1936 tarih 5 numaralı vergi kaydı ve aynı tapu kaydı nedeniyle yine aynı davalılar adına; 1727 parsel ... 9026 m2 yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliğiyle, 1936 tarih 4 numaralı vergi kaydı nedeniyle ... ve ... ... adına; 1728 parsel ... 4459 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1936 tarih 3 numaralı vergi kaydı nedeniyle, tarla niteliğiyle, ... ve ... ... adına; 1744 parsel ... 8228 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, tarla niteliğiyle, 1728 parsele uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacılar ... mirasçıları ... Kadastro Mahkemesine verdikleri 22.02.1990 tarihli dava dilekçesi ile; miras bırakanları Molla ... adına kayıtlı 1936 tarihli 3, 4, 5 ve 6 numaralı vergi kaydı ve zilyetliğe dayanarak, 1724, 1725 ve 1744 parsel ... taşınmazların ... ve ... ... mirasçıları adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

3. Davacılar ... Tic.Türk A.Ş., ... ...Tic. A.Ş ve ... ise dava dileçeleriyle; 1338 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydından ifrazen oluşan, 1972 tarih ve 87 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak, 1727, 1728, 1744 parsel ... taşınmazların adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.