muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12007, Karar No: 2019/4500, Tarih: 10.04.2019

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak BK 60/II (6098 sayılı TBK m. 72/I), özel olarak da KTK 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya ...) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında

vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Somut olayda; davaya konu tek taraflı trafik kazası 28/06/2007 tarihinde meydana gelmiş, davacının desteği Hulusi Barçın vefat etmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere KTK'nın 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Fiili tarif etmiştir. Faili tarif etmemiştir. Bir kişinin ölümü ile sonuçlanan sözkonusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve sürücü davacı desteğinin vefat etmiş olması sonuca etkili değildir.(HGK'nin 05.06.2015 tarih, 2014/17-2198E ve 2015/1495K. sayılı ilamı) Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK 66. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi (15 yıl) dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmak suretiyle işin esasına girilip, tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10944, Karar No: 2020/1645, Tarih: 06.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10944 E.  ,  2020/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin hazırlık aşamasındaki beyanına göre motosikletini annesinin ikameti önüne direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği, soruşturma evrakı arasında motosikletin çalındığı yere dair bir görgü tespit tutanağı ya da kroki bulunmadığı dikkate alındığında; CGK'nun 2013/334, 338, 374 Karar sayılı kararlarında ifade edilen ilkeler de dikkate alınarak suç yeri tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek ikametin eklentisi niteliğinde olduğunun tespiti halinde eylemin TCK’nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suça uyduğu, sabit bir noktaya kilitlenmeksizin park edilen motosikletin açık alandan çalındığının anlaşılması halinde ise TCK’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeksizin eksik kovuşturma ile 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/813, Karar No: 2007/1092, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/813 E.  ,  2007/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 3.506.265.164 TL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin binanın yapımı ile ilgisinin olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 3.506.265.164 TL'sı tazminatın 12.11.2003 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-) Dava dilekçesinde, davalının binanın yapımını gerçekleştirmesi nedeniyle sorumlu olduğu belirtilmiştir. Dosyada mevcut müşteki ifade tutanağında, aracının ...Mah. ... Sok. No:13 önünde park halinde bulunduğu sırada hasarlandığı beyan edilmiş, mahkemece belirtilen adrese ait tapu kayıtları getirilmiş, davalının paylı olarak malik olduğu anlaşılmıştır. Davacı vekili tarafından ibraz edilen ... Belediye Başkanlığının 2.6.2005 tarihli yazısında 24 pafta 1801 parseldeki binanın ..., 31 pafta 2467 parselin ise Zeki Mete tarafından yapıldığı bildirilmiştir. Davalı vekili tarafından ibraz edilen, ...Belediye Başkanlığının 9.11.2005 tarihli yazısında ise, adı geçenparsellerin kazanın meydana geldiği yere ait olmadığının belirtildiği görülmüştür. Bu hale göre, mahkemece mahallinde keşif yapılarak zararın meydana gelmesine neden olan bacanın hangi binaya ve binanın kime ait olduğu hususları belirlenerek, binanın davalıya ait olduğunun tespiti halinde, BK'nun 58. maddesi gereğince bina sahibinin, davalının yüklenici olduğunun tespiti halinde, binanın yapımının bitirilerek bina sahibine teslimi yapılmış ise bina sahibinin sorumlu olacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 3.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2778, Karar No: 2020/3057, Tarih: 23.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2778 E.  ,  2020/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-karşı davalı ile davalı-bir kısım karşı davacılar vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili gelmedi. Davalı-karşı davacılar ..., ... ve arkadaşları vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı vekilleri ve asiller gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı imalât bedeli alacağının tahsili ve kâr kaybı zararının tazmini; karşı dava ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin

feshedildiğinin tespiti, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhinin terkini ve menfi zararın tazmini istemlerine ilişkindir. Davacı-karşı davalı yüklenici, davalılar-bir kısım karşı davacılar ise arsa sahipleridir.

Davacı-karşı davalı vekili, taraflar arasında 05.10.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 16.02.2007 tarihli tadil sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeye konu taşınmazın, arsa sahiplerince ifraz edilerek ... ada ... ve ... parsel olarak ikiye ayrıldığını, ... parselin ... Beldesi'nde, ... parselin ... Beldesi'nde kaldığını, ... parselde inşaata başlanıldığını ancak sözleşmede kararlaştırılmasına rağmen ... parsel için arsa sahipleri tarafından hiçbir girişimde bulunulmayıp terkleri yapılmadığından müvekkilinin inşaatı durdurmak zorunda kaldığını, inşaat alanının bir bütün olarak yükleniciye tesliminin yapılmadığının delil tespiti dosyası ile tespit edildiğini, buna rağmen arsa sahipleri tarafından sözleşme süresi sona ermeden sözleşmenin feshedildiğini, haksız fesih nedeniyle şimdilik 150.000,00 TL imalât bedeli ile 50.000,00 TL kâr kaybından oluşan alacağın reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili, sözleşmeye göre proje çizdirmek onaylatmak, inşaat ruhsatı almak gibi edimlerin yükleniciye ait olduğunu, savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise; sözleşmenin feshedildiğinin tespiti ile tapudaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhlerinin kaldırılmasını ve yeni yükleniciyle imzalanacak sözleşme ile münfesih sözleşme arasında müvekkili arsa sahipleri aleyhine olması muhtemel farka ve ihale masraflarına karşılık şimdilik 20.000.00 TL'nin yükleniciden tahsiline veya imalât bedelinden mahsubuna, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 08.11.2016 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, yüklenicinin kararlaştırılan sürede kaba inşaatı tamamlamaması nedeniyle arsa sahiplerince ... 11. Noterliği'nin 16.10.2008 tarihli ihtarnamesi ile akdedilen sözleşmelerin feshedildiğinin ihtar edildiği, arsa sahipleri tarafından yapılan feshin geçerli olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmelerin haklı nedenle feshedildiğinin kabul edildiği, sözleşmelerin haklı feshi sebebiyle yüklenicinin kâr kaybı talebinin yerinde olmadığı ancak taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre hesaplanan inşaat yapım maliyetinin arsa sahiplerinden tahsili gerektiği, sözleşme feshedildiğinden şerhin kaldırılması talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl dava bakımından taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulü ile 150.000,00 TL'nin bir kısım davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, diğer davalılar yönünden alacak talebinin ve kâr kaybı talebinin reddine; karşı dava bakımından ise davanın kısmen kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedildiğinin tespitine, şerhin terkinine ve menfi zarar talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili sadece asıl dava yönünden, davalılar-bir kısım karşı davacılar vekili ise asıl ve karşı dava yönünden temyiz etmişlerdir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalı vekilinin tüm, davalılar-bir kısım karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Türk Borçlar Kanunu'nun 112. maddesine göre, borç hiç veya gereği gibi ifa edilmezse borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür. Düzenleme kapsamına göre tazminat istenebilmesi için alacaklının zarara uğramış olması gerektiğinden, uğranılmış bir zarar karşılığı olmayan miktara tazminat olarak hükmedilemez. Burada zarar kapsamı net ve gerçek zarar olarak düzenlenmiştir. Net ve gerçek zarar, malvarlığındaki gerçek eksilmeyi ifade eder. Bu nedenle müspet (olumlu) zararın tazmini halinde malvarlığının ulaşacağı değerin, sözleşmenin ifası halinde malvarlığının ulaşacağı değeri geçmemesi gerektiği gözetilerek hesaplama yapılmalıdır. Menfi (olumsuz) zarar uygulanacağına ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin yerine getirilmemesi sonucu güvenin boşa çıkması nedeniyle uğranılan, sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi, karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde; borçlunun temerrüdü sonucu borç yerine getirilmemişse alacaklıya üç yetki tanımıştır: Bunlar; her zaman için ifa ve gecikme tazminatı isteğinde bulunma, derhal ifadan vazgeçip müspet zararının tazminini isteme ya da ifadan vazgeçip sözleşmeden dönerek menfi zararını isteyebilmedir.

Menfi (olumsuz) zararın yasal dayanağı 6098 sayılı TBK'nın 125/III. (B.K.106/II.) maddesindeki genel düzenlemelerdir. Yargıtay içtihatları ve doktrinde eser sözleşmesinden ve eser sözleşmenin bir türü olduğu kabul edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden dönülmesi nedeniyle uğranılan ve giderilmesi talep edilen olumsuz zararların sınırlı sayıda olmadığı kabul edilmekte; sözleşmenim yapılmasına ilişkin giderler, harçlar, posta giderleri ve noter ücreti de menfi zarar kapsamında değerlendirilmektedir. Sözleşmenin feshi yahut sözleşmeden dönülmesi halinde alacaklı ancak menfi zararının tazminini isteyebilecektir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 17.01.1990 tarih ve 1989/13-392-1 sayılı kararında da belirtildiği gibi menfi zarar sözleşme yapılmasaydı davalının uğramayacağı zarar olarak tanımlanmaktadır. Menfi zarar, sözleşmenin yapıldığı tarihte başkasıyla davaya konu arsa üzerinde ne miktarda daire ve arsa payı karşılığı sözleşme yapılabileceğinin belirlenmesi, bu miktar ile mevcut duruma yahut akdedilmiş yeni sözleşmeye göre yapılabilecek inşaatlardan verilecek arsa payı ve bağımsız bölüm arasındaki fark tutarıdır.

Bu durumda mahkemece, davacı-karşı davalı yüklenici ile sözleşme tarihinde ifraz sonucu ... Beldesi'nde kalan arsada inşaat yapılması mümkün olmakla birlikte, ... Beldesi'nde kalan arsada inşaat yapılmasının mümkün olmadığı gözetilerek; sözleşmeye konu arsaların konumu, yine sözleşme tarihinde inşaatın yapıldığı yer ve çevresindeki emsal arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine göre Türkler Beldesi'nde inşaat yapılması kararlaştırılıp, ... Beldesi'ndeki arsanın da yükleniciye devredilmek suretiyle ne şekilde ve hangi şartlar dahilinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılacağı ve bu şekilde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahiplerine kaç bağımsız bölüm verileceği konusunda yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi raporu alınıp, dava dışı yüklenici ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre arsa sahiplerinin aldıkları bağımsız bölüm sayısı ile karşılaştırması yapılarak, arsa

sahiplerinin eksik bağımsız bölüm alıp almadıkları ve bu şekilde menfi zararlarının bulunup bulunmadığı ve varsa zarar miktarı da bilirkişilere hesaplattırılarak, temyiz eden arsa sahiplerinin karşı davada menfi zarar isteyip istemeyecekleri belirlenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bağımsız bölüm sayısı ve arsa yüz ölüçümü üzerinden yapılan oranlama işlemi neticesinde bulunan sonuca göre arsa sahiplerinin menfi zararın bulunmadığı gerekçesiyle menfi zarar talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı-bir kısım karşı davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı yükleniciden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan ve kararı temyiz edip karar başlığında 1-36 nolu sırasında yer alan arsa sahiplerine verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-bir kısım karşı davacılara iadesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 23.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5827, Karar No: 2011/5733, Tarih: 23.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5827 E.  ,  2011/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş; karar, Dairemiz çoğunluğunca onanmıştır.

Davacı devlet hastanesinde hemşire olup, aynı zamanda bir sağlık sendikasının il başkanıdır. Davalı da rakip sağlık sendikasının başkanıdır.

Davacı, davalının 21/10/2005 günü ... Televizyon'unda yaptığı konuşmada kişilik haklarına saldırdığını iddia etmiştir.

Davalı, davaya konu beyanında davacıyı kastederek "...kendi kurumunu dolandırmasının hesabını versin. Aylarca, kurumundan ne kadar maaş aldı. Ne kadar döner sermaya aldığı ortaya çıkmıştır..." biçiminde ithamda bulunmuştur.

Dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre, davacının sehven kadro ilerlemesinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu husus bahane edilerek davacının kurumunu dolandıran kişi olarak gösterilmesi, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu nedenle kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, aksi düşüncedeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz. 23/05/2011
Yargıtay — Esas No: 2012/10836, Karar No: 2013/539, Tarih: 10.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10836 E.  ,  2013/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında;

a) TCK’nın 314/3 ve 3713 sayılı Kanunun 2/2. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) TCK’nın 151/1, 152/2-a, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

(3 kez)

c) TCK’nın 151/1, 152/2-a, 35/2, 62, 53/1-2-3, 58/9,3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK’nın 314/3 ve 3713 sayılı Kanunun 2/2.maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3,

58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c) TCK’nın 151/1, 152/2-a, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

(3 kez)

d) TCK’nın 151/1, 152/2-a, 35/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında;

a) TCK’nın 314/3 ve 3713 sayılı Kanunun 2/2. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3,58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c) TCK’nın 151/1, 152/2-a, 39/1-c, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

d) TCK’nın 151/1, 152/2-a, 39/1-c, 35/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre şartları bulunmadığından, sanıklar ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...’ın ... kod adını kullanıp gizliliği temin ederek, yasadışı örgütün amaçları doğrultusunda terör eylemleri gerçekleştirilmesini kararlaştırıp, eylem talimatı verdiği, eylemde kullanılacak malzemeyi temin edip eylem yapılacak aracı gösterdiği ve eylemi bizzat yönettiği sanıklar ... ve ...’ın beyanlarından anlaşılmakla, sanığın eyleminin terör örgütüne hiyerarşik yapısına dahil olarak doğrudan üye olma suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve kabule aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddelerindeki atfın niteliği karşısında sonuca etkili görülmemiş, aleyhe temyiz de olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.