muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/410, Karar No: 2025/1092, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/410 E.  ,  2025/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2024/786 Değişik İş

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara yönelik itirazın kısmen kabulüne dair

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.12.2023 tarihli ve 2023/67039 Soruşturma numaralı evrakı ile şüpheli hakkında kasten yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, anılan ek karara yönelik şikâyetçi vekili tarafından yapılan itirazın (hakaret suçu yönünden) kısmen kabulüne dair merci Eskişehir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 01.03.2024 tarihli ve 2024/786 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin olmakla 01.03.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/11330 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9827 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9827 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Eskişehir 2. Sulh Ceza Hâkimliğince basit yaralama suçu bakımından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuka uygun olduğu, ancak şüpheli ... ...'nun müşteki ... ...'a yönelik hakaret iddiası ile ilgili değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle müşteki vekilinin itirazının kısmen kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06.12.2023 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın basit yaralama suçuna ilişkin olduğu, aynı Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2023 tarihli ve 2023/67039 soruşturma, 2023/2818 sayılı ayırma kararı ile şüpheli hakkında hakaret iddiası ile ilgili soruşturmanın uzlaşma hükümlerinin uygulanması bakımından tefrik edilerek soruşturma defterinin 2023/67775 numarasına kaydedilmesine karar verildiği cihetle, müştekiye yönelik hakaret suçundan soruşturmanın devam ettiği gözetilmeden, itirazın reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu soruşturma dosyasında şüpheli hakkında kasten yaralama suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara şikâyetçi vekili tarafından yapılan itirazın kasten yaralama suçu yönünden reddine, hakaret suçu yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş ise de hakaret suçu yönünden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmediği dikkate alınmadan itirazın kısmen kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şüpheli hakkında hakaret suçundan verilen Eskişehir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 01.03.2024 tarihli ve 2024/786 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11120, Karar No: 2010/1178, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11120 E.  ,  2010/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine ,

Uyuşmazlık davacıda meslek hastalığı sonucu oluşan %. 18.2 iş göremezlik oranı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalıya ait işyerinde Maden ocağında işçi olarak çalışırken uğradığı meslek hastalığı nedeni ile % 18.2 oranında maluliyete uğradığını ve olayda işverenin yeterli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 14.500 TL manevi tazminatın rapor tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

24.11.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulü ile 12.000.00 TL manevi tazminatın 20.11.2008 rapor tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 1.440.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; red edilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı tarife gereğince hesaplanan 575.00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

3-Alınması gereken 648.00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 195.80 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 452.20TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 195.80 TL nispî harç, 14.60TL başvuru harcı olmak üzere toplam 209.80 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Alınması gereken 648.00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 195.80 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 452.20TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 195.80 TL nispî harç, 14.60TL başvuru harcı olmak üzere toplam 209.80 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 25.30 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 22.00TLsinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına;" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15434, Karar No: 2014/21873, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15434 E.  ,  2014/21873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.05.2014

No : 2013/240-2014/306

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79 ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Davacı davalı işyerinde 02.01.2002 tarihinden dava tarihi olan 21.03.2013 tarihine kadar hareket memuru olarak çalıştığı iddiasıyla hizmetlerinin tespitini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne yönünde kurmuş olduğu tespit hükmü için yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu bakımdan; istemin 11 yıllık uzun bir dönemi içermesi dikkate alındığında, davacının hizmet süresinin ortaya konulmasına ilişkin belirsizliğin giderilmesi için, Minibüsçüler Esnaf Odası tarafından bildirilen hatta çalışan şoförlerin de bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı işyerinde uyuşmazlık konusu dönemde bordrolu tanıklar araştırılarak dinlenmeli, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10004, Karar No: 2015/14813, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/10004 E.  ,  2015/14813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2487, Karar No: 2009/2357, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2487 E.  ,  2009/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 111 ada 3 parsel sayılı 2593.92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, zilyetlikle iktisap şartlarının davalı yararına gerçekleştiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı taraf mahkemece, keşif gün ve saatinden usulüne uygun şekilde haberdar edilmemiş, davacı tanıklarına keşif gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarına imkan sağlanmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, davanın tarafları keşif gün ve saatinden usulüne uygun şekilde haberdar edilmeli, davacı ve davalı tanıklarına keşif gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarına imkan sağlanmalı, taşınmaz başında yöntemince keşif yapılmalı, tarafların iddia ve savunmalarıyla ilgili olarak bildirdikleri ve bildirecekleri tüm deliller toplanıp sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5860, Karar No: 2012/23701, Tarih: 12.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5860 E.  ,  2012/23701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki araçla hızını mahal şartlarına uydurmayıp, süratle seyri sırasında yolun karşısına geçmekte olan katılanı uzaktan fark edip, frene basmasına rağmen katılana çarparak onun yaralanmasına neden olduğu olayda, tali kusurlu olduğunu kabul eden mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hak yoksunluklarını düzenleyen beşinci bendinin hükümden çıkartılması ile hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3294, Karar No: 2018/12681, Tarih: 20.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/3294 E.  ,  2018/12681 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 21.02.2018 günü ... Gazetede yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5965, Karar No: 2024/6284, Tarih: 14.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5965 E.  ,  2024/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1825 E., 2023/1404 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/519 E., 2022/163 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların babaları muris ...'nun 11.10.2017 tarihinde öldüğünü, murisin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak torunu ve davalı oğlunun kızı ...'nu taşınmaz satımına yetkili vekil tayin ettiğini, vekil...'nın bu vekâletnameye istinaden Kocaeli ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde kain 2603 ada 1, 2064 ada 1, 2606 ada 1, 2607 ada 6 ve 2607 ada 13 parsel sayılı taşınmazları babası olan davalıya 30.12.2009 tarihinde sattığını, taşınmazların Toplu Konut İdaresine (TOKİ) satılarak defalarca el değiştirdiğini, satıştan gelen paranın bir kısmının davalının oğlu ve kızının yetkilisi olduğu şirkete aktarıldığını, bir kısmını da davalının uhdesinde olduğunu, murisin yaşı ve diğer malvarlığı gözetildiğinde taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL, ıslah dilekçesiyle de 2.500.000 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesini talep etmiş olup cevaba cevap dilekçesinde, davalının inançlı işlem savunmasını yazılı deliller ispatlaması gerektiğini, malik olduğu savunulan kişilere yapılan ödemelerin kamulaştırma bedeli olmadığını, davalının tanık dinletmesine muvafakat etmediklerini belirtmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; miras sebebiyle istihkak ve haksız fiil bakımından zamanaşımının dolduğunu, murise emaneten temlik edilen dava konusu taşınmazların terekeye ait olmadığını, ...ile dava dışı kardeşler ... ve... tarafından bedeli ödenerek yatırım amaçlı satın alındığını, 4 kişi adına yapılacak tescil ve ilerideki işlemlerin zorluğu ve yöresel adetler gereği ailenin en büyüğü muris adına tescil edildiğini, murisin yaşlanması, taşınmazların tek parsel haline getirilmesi ve kamulaştırma dava süreçlerinin kolay ilerlemesi, sonra da asıl sahiplerine iade edilmesi amacıyla murisin vekil kıldığı torunu aracılığıyla davalıya devredildiğini, davacı ve diğer davadışı kardeşlerin işlemlerden haberi olduğunu, iddia edilen şirket sermaye artırımlarının 2011 yılında yapıldığını, taşınmazların TOKİ tarafından istimlâk süreçleri kesinleşene kadar davalıya bedel ödenmediğini, 09.07.2013 tarihinde davalıya ödenen kamulaştırma bedelinin diğer 3 asıl malike 19.11.2015 tarihli sözleşmelere istinaden banka havalesiyle ödendiğini, davacının ilgilenmediği murise davalının baktığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın tanık bildirmediği, dinlenen davalı tanıklarının da temlikin muvazaalı olduğuna dair beyanda bulunmadıkları gibi davacı tarafından murisin kendisinden mal kaçırmasını gerektirir somut bir neden ortaya konulamadığı, davacının temliklerin muvazaalı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yalnızca davalı tanık beyanlarının hükme esas alındığını, davada tanık dinlenmesinin mümkün olmadığını, davalı ile tanıklarının akrabalık ve yakınlıkları olduğunu, ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimler, olayların olağan akışı, satış bedeli ve sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fahiş fark, taraflar arasındaki beşeri ilişki ve dosyadaki delillerin muvazaa iddiasını ispatladığını, inanç sözleşmesi savunmasının yazılı delille ispatlanmadığını, taraflar arasındaki ilişkinin bozulması veya ileri yaştaki murisin ölümüyle taşınmazların mirasçılarına kalabileceğini, ...'nun mirasçı bile olmadığını, davalının böyle bir tasarrufunun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kamulaştırma bedeli davalıya 09.07.2013 tarihinde ödendiği hâlde anlaşma metinlerinin 19.11.2015 tarihli olduğunu, davadışı kişilere ödeme yapıldığına dair sunulan dekontların ise Aralık 2015 yılına ait olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinini yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin dava konusu devir sırasında 79 yaşında olduğu, devirden 8 yıl sonra öldüğü, murisin davadışı çocuğu ...'un tanık olarak dinlendiği, davacının tanık listesi sunmadığı, dinlenen davalı tanıkları ve dosya kapsamından murisin tüm malvarlığının davaya konu taşınmazlar olmadığı, murisin esasen Akşehir'de yaşadığı, oğulları davalı, davadışı... ve tanık ... ile akrabaları ...'nun Gebze ilçesinde iş yeri açtıkları, yatırım amacı ile dava konusu taşınmazları birlikte satın aldıkları, tescil anlamında zorluk yaşamamak için güvendikleri muris adına tescil ettirdikleri, murisin dönem dönem Gebze'ye ziyarete geldiği ve yaşı ilerlediğinden hakkı teslim etmek adına taşınmazları oğlu davalıya vekil marifetiyle devrettiği, murisin temlik dışı Akşehir'deki malları dikkate alındığında mirastan mal kaçırma ve muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesini tekrar etmekle Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının ortadan kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371. maddeleri.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190. maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi,

01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı

Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya kapsamından; muris ...'nun 11.10.2017 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak eşi Sevim, kızı davacı, oğulları davalı ... ile dava dışı ... ve...'yı bıraktığı, murisin Akşehir 1. Noterliğinin 24.12.2009 tarihli ve 13807 yevmiye sayılı vekâletnamesi ile torunu ve davalının kızı olan ...'nu Gebze ilçesindeki taşınmazlarını dilediği kişiye dilediği bedelle satması için vekil tayin ettiği, murise vekâleten ... tarafından dava konusu 2603 ada 1, 2604 ada 1, 2606 ada 1, 2607 ada 6 ve 13 parsel sayılı taşınmazların 30.12.2009 tarihli satış işlemiyle davalıya devredildiği anlaşılmaktadır.