muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1864, Karar No: 2020/5647, Tarih: 04.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1864 E.  ,  2020/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulmuş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davalı vekili tarafından 16/04/2020 tarihli dilekçe ile davacı ile sulh sözleşmesi imzalandığı bildirilmiş ve 10/04/2020 tarihli sulh sözleşmesi sunulmuştur.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan davadan sulh beyanının İlk Derece Mahkemesince değerlendirilip karara bağlanması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10694, Karar No: 2010/11899, Tarih: 10.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10694 E.  ,  2010/11899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karamürsel Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 03.03.2010 gün ve 2007/84-2010/100 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 28.06.2010 gün ve 6491-7622 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.' er-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 10.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24742, Karar No: 2014/13274, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24742 E.  ,  2014/13274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden müdahale talebinde bulunan vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare ve davalı vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/673 esas sayılı dosyasının mahkemesinden getirtildikten,

3)... otoyolu yapımı nedeniyle ... ilçesi sınırları içerisinde kamulaştırılan taşınmazları ve dava konusu taşınmazı gösteren kamulaştırma paftasının davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13898, Karar No: 2014/22057, Tarih: 04.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13898 E.  ,  2014/22057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2013/442-2014/329

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiği ve işçilik alacaklarının ödenmediği iddiasına dayalı kıdem ve ihbar tazminatı, bayram-resmi tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücretinden oluşan alacakların ödetilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece iş aktinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz şeklide feshedildiği gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti yıllık izin ücreti istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde hafta tatili yapmaksızın hergün çalıştığını bildirerek hafta tatili ücretini de istemiştir. Davacı tanıkları da davacının haftanın yedi günü ve ayda otuz gün çalıştığını belirtmişlerdir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise davacı ve davalı tanık beyanlarında farklılıklar olduğu gerekçesiyle davalı tanıklarının beyan ettiği şekilde davacının ayda bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücreti hesaplanmış; yine kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücret hesaplanırken ayda 26 gün karşılığı yemek ücreti dahil edilmiş; mahkemece de bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının haftanın yedi günü ve ayda otuz gün çalıştığı sabit olduğuna göre hafta tatili ücretinin ayda dört hafta tatili ile yemek ücretinin de otuz gün karşılığı üzerinden hesaplanması gerekir. Bu yön gözetilmeksizin tazminata esas giydirilmiş ücret ile hafta tatili ücretinin eksik hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.

3-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş aktini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

3-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş aktini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Dosya kapsamında yer alan ve davacı tarafça imzası inkar edilmeyen ibraname ile SGK işten ayrılış bildirgelerinde davacının işten ayrılış nedeni olarak 03 kodu ile "iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi" belirtilmiş olup sözkonusu belgelerde davacının da imzası bulunmaktadır. Şu durumda, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshi sözkonusu olup ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/795, Karar No: 2015/4240, Tarih: 02.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/795 E.  ,  2015/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuk mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelikleri ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; Olay günü tanık ...'in bakkal dükkanında karşılaşan mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın daha önce yaşadıkları bir olayı konuştukları sırada tartışmaya başlamaları üzerine ...'in ikisinin de dışarı çıkmasını istediği, dükkanın dışına çıktıklarında mağdurun cep telefonunu kırılmaması için yere bırakarak suça sürüklenen çocuğun üzerine yürüdüğü, suça sürüklenen çocuğun ise bakkaldan aldığı ekmek bıçağını bir kez batın bölgesine vurarak sağ böbrekte rüptüre ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı, elindeki bıçağı yere atarak olay yerinden kaçtığı olayda;

1-) Suça sürüklenen çocuk ... ve mağdur ... arasında olay öncesi öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması, katılanda hayati tehlikeye neden olan yaranın tek olması, suça sürüklenen çocuğun herhangi bir engel bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, eylemi ile ani olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten silahla yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değendirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) Suçta kullanılan adli emanetin 2013/1609 nolu sırasında kayıtlı plastik saplı bıçağın, “...” isimli işyerinden sahibinin rızası dışında alındığı anlaşılmakla, sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

3-) Kabule göre de;

a-) Tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak 5237 sayılı Yasanın 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine cezanın 14 yıl olarak belirlenmesi,

b-) ...'nde Adli Tıp Uzmanı Dr. ... tarafından düzenlenen 04.03.2013 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun kesici aletle kasten yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğunun belirtilmesine karşın nitelikli öldürmeye teşebbüs suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nun 31/2. maddesi kapsamında rapor aldırılmadan hüküm kurulması,

c-) 5237 sayılı TCK'nun 31/2. maddesi uyarınca cezadan yarı oranında indirim yapılmasına rağmen indirim oranının 2/3 olarak gösterilmesi,

c-) 5237 sayılı TCK'nun 31/2. maddesi uyarınca cezadan yarı oranında indirim yapılmasına rağmen indirim oranının 2/3 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 02/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/421, Karar No: 2023/1980, Tarih: 06.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/421 E.  ,  2023/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2019 tarihli 2019/124 Esas ve 2019/152 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/1405 Esas, 2019/1460 sayılı Kararı sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/68532 soruşturma sayılı dosyası kapsamında "GARSON" adlı gizli tanıktan ele geçirilen ... SD kart üzerinde Kom Daire Başkanlığı'nca yapılan incelemeler sonucunda Emniyet Genel Müdürlüğü personelinin FETÖ/PDY üyeleri tarafından fişlendiği tespit edilip, yapılan bu tespitlerle ilgili düzenlenen VERİ İNCELEME RAPORU içeriğine göre sanık ile ilgili yapılan sorgulama sonucunda, sanığın suça konu örgüt tarafından SAY olarak fişlendiği, bu tabirin de FETÖ mensubu olup, her şeyi ile teslim olan ancak yöneticilik vasıfları olmayan polis memurunu ifade ettiğinin, yine bu raporda örgüte verilen himmet anlamına gelen kurs taksidi bölümünde 150 TL'nin yazdığı, yani aylık olarak sanğıın örgüte 150 TL himmet verdiği, vekil adı bölümünde ismi yazılı Yaşar Beşinci isimli şahıs hakkında yapılan araştırma sonucunda adı geçen kişinin sanık ile birlikte 2007 - 2017 yılları arasında ... ilinde polis memuru olarak birlikte çalıştıkları, HTS raporuna göre 01.09.2015 - 03.05.2016 tarihleri arasında aralarında 350 adet telefon irtibatının bulunduğunun tespit edilmesi, haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturma yapılan ve bir kısmında ByLock abonelik bilgileri tespit edilen çok sayıda şüpheli ve sanıkla yoğun şekilde telefon görüşmesi yaptığının HTS inceleme raporu ile tespiti, suça konu örgütün ... ilindeki eğitim kurumlarından olan Feza Koleji ile 2014 - 2015 yılları arası 1 yıllık dönemde 15 adet, örgüte ait derneklerden Kimse Yokmu isimli dernekle 2014 - 2016 yılları arasında 91 kez, örgütün ... ilindeki dershanelerinden Sakarya Dershanesi ile 2013 - 2014 yılları arasında 38 kez telefon irtibatı kurduğunun HTS raporu ile tespiti hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik arz eden organik bağının bulunduğu ve sanığın eyleminin silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan cezalandırılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık ifadeleri, tanık beyanları, bylock tespit tutanağı, sanığın nüfus ve adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; Sanığın GARSON isimli gizli şahidin sunmuş olduğu verilerde örgüt üyesi olarak nitelendirildiği, bu nedenle sanığın örgüt üyesi olduğu iddia edilmiş ise; gizli şahit GARSON tarafından sunulan harici bellek içerisindeki bilgilerin ne şekilde ve kim tarafından oluşturulduğunun bilinmediği, sunulan harici bellek içerisinde sanık ile ilgili kişisel bilgiler dışında yer alan ve sanığın örgütle irtibatını gösteren bilgilerin doğruluğunu destekleyen başkaca bir delile de dosya kapsamında tesadüf edilemediği, GARSON isimli gizli şahidin sunmuş olduğu dijital veride sanık ...'in vekili olduğu görülen Yaşar Beşinci hakkında örgüt üyeliği suçundan soruşturma yürütülmesinin sanığın örgüt üyesi olduğunu göstermeyeceği, örgüte müzahir herhangi bir dernek ya da sendika üyesi olmayan ve ByLock iletişim sistemini kullanmayan sanık ...'in örgütsel haberleşme sistemini kullanan bazı kimselerle telefon irtibatının beşeri münasebet ya da iş ilişkisinden kaynaklanmasının savunması da nazara alındığından ihtimal dahilinde olduğu, yine sanığın bu şahısların Bylock kullanıcısı olduğunu bildiğine dair dosyada delil mevcut olmadığı, sanığın terör örgütü üyeliğini çağrıştırır süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren fiil ve davranışlarının tespit edilemediği, bu nedenle sanığın örgüt üyesi olmadığı yönündeki savunması da değerlendirildiğinde savunmasının aksine FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğuna yönelik cezalandırılmasına yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, her hukuk devletinde kabul edilen ve masumiyet karinesi ile sıkı bir ilişkisi bulunan şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre yapılan ceza muhakemesinin sonunda fiilin sanık tarafından işlendiğinin yüzde yüz açıklığa ulaşmadığı, bu durumda mahkumiyet kararının verilemeyeceği Anayasa'nın 38/4, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 11, İnsan Hakları ve Avrupa Sözleşmesinin 6/2, Medeni ve Siyasi haklar sözleşmesinin 14/2 maddelerinde açıkça belirtilmiş olup, atılı suçun işlendiği yönünde iddianın şüpheli kaldığı, şüpheden sanık yararlanır evrensel hukuk kuralı gereğince sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında deliller takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ilk derece mahkemesinin kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, Mahkeme kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında deliller takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ilk derece mahkemesinin kararında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, Mahkeme kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre;

Dosyadaki mevcut tüm deliller itibariyle ihraç edilmeden önce emniyet mensubu olan sanığın gizli tanık Garson'dan elde edilen dijital verilerin incelenmesi sonucu düzenlenen veri inceleme raporunda SAY olarak kodlanması, SAY kodunun örgüte herşeyiyle teslim olan kişileri ifade etmesi, veri inceleme raporundaki zümre başkanı olarak kodlanan Harun, öğretmeni olarak kodlanan Yusuf ve vekil olarak kodlanan Yaşar Beşinci hakkında soruşturma bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa dosyalarının onaylı örneğinin iş bu dosyaya getirtilerek incelenmesi ile adı geçenlerin gerekirse tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp dinlenilmesi, eylem ve faaliyetlerinin yoğunluluk, süreklilik ve çeşitlilik gösterdiğinin her türlü kuşkudan uzak olarak tespiti bakımından UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında başkaca bir beyan yahut ifade bulunup bulunmadığı da araştırılıp, varsa bu beyan yahut ifadelerin aslı veya onaylı suretlerinin duruşmada CMK’nun 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması, gerekirse ifade yahut beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/1405 Esas, 2019/1460 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2016/10086, Karar No: 2019/1456, Tarih: 20.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10086 E.  ,  2019/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.09.2013 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalı tarafından ekip biçilmek suretiyle 16 parsel sayılı 5.044,98 m2 lik köy merasının tamamına tecavüz edildiğini ileri sürerek meraya müdahalenin önlenmesine, kal ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Kaymakamlık men kararı üzerine kullanmayı bıraktığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16 parsel sayılı davalının taşınmaza davalının müdahalesinin önlenmesine, bilirkişinin tespit etmiş olduğu 35.315,00TL alacak ile 1.615,00TL eski hale getirme bedeli olmak üzere toplam 36.930,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mera niteliğindeki taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkinmdir.

Dava konusu 16 parsel sayılı meraya tecavüzü nedeniyle davalı hakkında Yavuzeli Kaymakamlığı İdare Kurulunun 03/03/2011 tarih ve 9 sayılı Kararı ile men kararı verilmiş ve infaz edilerek davalıya 05.03.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı men kararını öğrendikten sonra kullanmayı bıraktığını ileri sürdüğüne göre bu hususun şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekir.

Diğer taraftan, davacı Hazine belirlenecek tazminat bedelinin tahsilini de talep etmiştir.

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur. Diğer taraftan eski hale getirme bedeli vasfı bozulan meranın ıslah edilmek suretiyle mera vasfının kazandırılması için boş olan arazide yapılacak masraflardır. Başka bir deyişle mera vasfını yitirmiş yerin yeniden eski hale getirilmesi için gerekli olan tohumlama ve benzeri biyolojik teknikler, gübre ve ekim, zararlı ot mücadelesi vd. masrafların bedeli talep edilebilir.