muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21994, Karar No: 2015/23962, Tarih: 02.12.2015

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir .

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 6 günü 09:00-21:00 saatleri arası çalıştığı kabul edilmiş ise de, günlük 12 saat çalışmadan 1.5 saat yerine 2 saat ara dinlenmesi düşülmesi yukarıda ifade edilen ilke kararında da belirtildiği üzere hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8304, Karar No: 2012/9456, Tarih: 04.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/8304 E.  ,  2012/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklamasının geri bırakılmasına, atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2009 gün ve 2008/188 Esas, 2009/403 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 26.09.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ...hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... ve adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık ...'dan soruldu. Vekilinin savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 10.10.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı

anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteminin de aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip, gerekli karar merciince mahallinde verilmesine, temyiz incelemesinin sanık hakkında kurulan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Pskiyatri Anabilim Dalı Başkanlığının 17.03.2008 günlü raporunda, "olaydan dolayı ruh sağlığının kötü yönde etkilendiği" ne dair rapor ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 04.02.2009 günlü raporunda, "07.03.2008 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu" belirtildiği fakat iki hekim tarafından da "ruh sağlığı etkilenmesinin olduğu fakat TCK 102/5 kapsamında olmadığına" dair muhalefet şerhi konulması karşısında oluşan çelişkinin giderilmesi için mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan nihaî rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Uygulamaya göre de;

Sanığa verilen 14 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası, takdiren 1/6 oranında indirilirken, 12 yıl 2 ay 7 gün yerine 12 yıl 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

04.10.2012 tarihinde verilen iş bu karar 10.10.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ..., hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/6021, Karar No: 2024/2053, Tarih: 12.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6021 E.  ,  2024/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/193 E., 2023/501 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali - tescil ve tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan ...’nun maliki olduğu 251 ada 262 parsel sayılı taşınmazdaki 13 nolu bağımsız bölümü davalı Vakfa bağış suretiyle temlik etiğini, mirasbırakanın temlik tarihinde 73 yaşında ve hasta olduğunu, temlik işlemi için doktor raporu alınmadığını, bu nedenle hukuki işlem ehliyeti bulunmayan mirasbırakanın yaptığı işlemin geçersiz olduğunu, devrin geçerli olduğu kabul edilse dahi saklı payının zedelendiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2014/196 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararıyla; yapılan temlik ile davacının saklı payının zedelendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 20.02.2020 tarihli ve 2016/15909 Esas, 2020/1172 Karar sayılı kararıyla; “...Somut olayda; öncelikle ehliyetsizlik iddiası yönünden araştırma yapılması gerekirken, yukarıda değinilen ilke ve düzenlemeler kapsamında araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca, mirasbırakan ...’nun temlik tarihinde hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, ehliyetsiz çıkması halinde davanın kabulüne karar verilmesi, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde saklı payı zedeleme kastı ile hareket edip etmediğinin tespit edilmesi, saklı payı zedeleme kastı ile hareket ettiği tespit edilir ise tenkis isteği bakımından yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca inceleme yapılarak hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve noksan soruşturma ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2020/216 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararıyla; Adli Tıp raporuna göre mirasbırakan ...’nun temlik tarihinde hukuki işlem ehliyetinin bulunduğu, mirasbırakanın davacının saklı payını zedeleme kastı bakımından; tek taşınmaz mal varlığını davalı Vakfa bağışladığı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, tanık beyanları ve dosya kapsamı nazara alındığında mirasbırakanın tasarrufunda saklı payı zedeleme kastı bulunduğu, yöntemine uygun ve denetime açık bilirkişi raporu ile saklı payın zedelendiği, davalının taşınmaz payı yönünden tercih hakkını kullandığı gerekçesiyle davanın, tapu iptali ve tescil talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

C.İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 10.11.2022 tarihli ve 2022/4080 Esas, 2022/7406 Karar sayılı kararıyla; “... Somut olayda, temlik tarihi ile mirasbırakanın ölüm tarihi arasında 1 yıllık süre geçtiğinden, TMK’nın 565/4 üncü maddesine göre davacının, bağış işleminin saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yapıldığını ispat etmesi gerekir. Dinlenen tanık beyanlarından; mirasbırakanın davacı ve onun eşiyle beşeri ilişkilerinin oldukça iyi olduğu, mirasbırakanın sağlığında taşınmazı davalı Vakfa hayır amacıyla devredeceğini beyan ettiği gözetildiğinde, temlikin saklı payı ihlal kastı ile yapıldığı iddiasının ispat edilemediği sonucuna ulaşılmaktadır. Mirasbırakanın tek taşınmazını devretmesi davanın kabulü için yeterli sebep değildir. Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.” gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince İkinci Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/193 Esas, 2023/501 Karar sayılı kararıyla; temlik tarihi ile mirasbırakanın ölüm tarihi arasında 1 yıllık süre geçtiği, TMK’nın 565/4 üncü maddesine göre davacının, bağış işleminin saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yapıldığını ispat etmesi gerektiği, temlikin saklı payı ihlal kastı ile yapıldığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mirasbırakanın davacının öz halası olup çocuğu olmadığından davacıyı evlat edindiğini, davacının mirasbırakana ölümüne kadar her türlü maddi ve manevi destek olduğunu, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan bağış nedeniyle davacının saklı payının ihlal edildiğini, Mahkemece daha önce davanın kabulüne karar verildiğini, tanık beyanları gereğince de mirasbırakanın davacıya kırgın olduğunu, temlikin davacının saklı payını ihlal kastı ile yapıldığını, dava konusu taşınmazın mirasbırakanın tek taşınmazı olduğunu, bu durumda dava konusu taşınmazın tenkise tabi olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ehliyetsizlik hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı TMK'nın 9 uncu, 10 uncu, 13 üncü maddeleri ile 565/4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nun, maliki olduğu çekişme konusu 251 ada 262 parsel sayılı taşınmazdaki 13 nolu bağımsız bölümünün intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 13.07.2006 tarihinde davalı Vakfa bağış suretiyle temlik ettiği, 1933 doğumlu mirasbırakanın 08.07.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak evlatlığı davacının kaldığı, başkaca mirasçısı bulunmadığı, bozma kararı sonrası alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre mirasbırakanın temlik tarihinde ehliyetli olduğu anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 157,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/5327, Karar No: 2025/636, Tarih: 03.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5327 E.  ,  2025/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/764 E., 2023/1171 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların kesin nitelikte oldukları belirlenmiştir.

Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2023 tarihli ve 2022/86 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/764 Esas, 2023/1171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ve lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Nitelikli Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğuna ilişkin tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Nitelikli Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğuna ilişkin tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık ile maktulün akraba oldukları ve aralarında olay öncesinde husumet bulunduğu, olay günü, sabah saatlerinde sanık ile maktulün karşılaşıp, tartıştıkları daha sonra sanığın kendi ikametine gittiği, maktulün ise hayır yemeğine katıldığı, sanığın eşyalarını ikametine bıraktıktan sonra maktulün ikametine girerek iki adet av tüfeği ile fişeklerini alarak maktulün bahçesindeki nar ağacının altında beklemeye başladığı, maktulün saat 16.30 sıralarında ikametine geldiği, bu esnada sanığın, maktulün ikametinden aldığı av tüfeği ile baş ve perineal bölgelerine 2-3 el ateş ederek, gövde ve etraf kemik kırıklarıyla birlikte olan büyük damar, beyin-beyincik ve iç organ harabiyetinden kaynaklanan iç ve dış kanama sonucu ölümüne neden olup olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılan olayda;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen

delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 11.04.2022 ve Adli Tıp 1. Üst Kurulunun 08.11.2022 tarihli raporlarıyla sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen netice nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu taraflar arasında Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/633 Esas, 2022/954 Karar sayılı kararının incelenmesinde, aralarındaki husumet ilk sanığın haksız hareketi ile başladığından lehine haksız tahrik indirimi uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı

anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluşa, dosya içeriğine ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, "tasarlama" halinin kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine karşın ... kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlık yapılarak sebat ve ısrarla bir plan dahilinde öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, bu yönde sanığın ruhsal dinginliğe ulaştığını kabule elverişli makul bir süre geçmediği anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Nitelikli Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A/2) paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B/2) nolu paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin "tasarlamaya" yönelen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/764 Esas, 2023/1171 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Elmalı Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2736, Karar No: 2021/3577, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/2736 E.  ,  2021/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 106/2-a maddesine göre silahla tehdit, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise anılan Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerine göre neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuş bulunmakla, en ağır yaptırımı içeren suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu olduğu ve bu nedenle işin incelenmesinin Yüksek 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.