muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29721, Karar No: 2020/2347, Tarih: 12.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29721 E.  ,  2020/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesine davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı , ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davacının fesih sebebini haklı bulunarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar önelleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, mahkeme tarafından iş sözleşmesinin işçi tarafından 4857 Sayılı Kanun’un 24/II-e maddesi gereğince haklı olarak feshedildiği kabul edilmiş olup dosya kapsamı incelendiğinde mahkemenin iş aktinin feshi hususundaki gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Ancak yukarıda izah edilen ilkeler ışığında iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebeple derhal feshi halinde davacı işçi ihbar tazminatı talep edemeyeceği anlaşıldığından her ne kadar mahkemenin iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiği yönündeki kabulü yerinde ise de ihbar tazminatı talebin kabulüne karar verilmesi hatalı olup davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5818, Karar No: 2018/6137, Tarih: 01.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/5818 E.  ,  2018/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.02.2018 tarih ve 2018/25272-10011 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin İzmir 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.05.2018 tarih ve 2018/3479 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10.07.2018 gün ve 94660652-105-35-7854-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2018 gün ve 2018/61110 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 10.04.2018 tarihinde müştekinin iş yerinde bulunan daimi çalışanına tebliğ edilmesi, müşteki tarafından da 30.04.2018 havale tarihli dilekçe ile itiraz edilmesi karşısında, itiraz süresinin 26.04.2018 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi uyarınca itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İzmir 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.05.2018 tarih ve 2018/3479 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4129, Karar No: 2015/3158, Tarih: 13.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4129 E.  ,  2015/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçeleri içerğine göre, sanık ... mağdur ... yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü mağdur .. kardeşi ... tartışma halindeki sanık .. da içerisinde bulunduğu kalabalık grubun içerisinde bulunup bulunmadığını öğrenmek üzere sanık ve yanındakilerin yanına gittiği, sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma sırasında sanığın bıçakla mağduru biri batına nafiz olmak üzere ikisi sağ lumbal bölgeden, ikisi sol lumbel bölgeden ve biri occipital bölgeden olmak üzere toplamda beş kez yaraladığı, mağdurun sağ lumbel bölgesine isabet eden bıçak darbesinin böbrek, karaciğer ve safra kesesinde yaralanmaya ve hayati tehlike geçirmesine, mağdurun böbreğinin alınması nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli olarak yitirilmesine neden olduğu olayda; Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11027, Karar No: 2024/12346, Tarih: 24.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11027 E.  ,  2024/12346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/393 E., 2024/236 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilere de uygulanacağının hüküm altına alındığını, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesine göre davacıya her ay brüt asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılması gerektiğinin düzenlendiğini, ayrıca davacının ücretine toplu iş sözleşmesi uyarınca 6 aylık dönemlerde %4 oranında zam yapılması gerektiğini ancak davalı tarafça iş sözleşmesi dikkate alınmaksızın ücretlerin ödendiğini iddia ederek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye, fark fazla çalışma ücreti ile fark ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olduğunu, 01.01.2019 tarihinden itibaren ücretlerin Bakanlıktan alınan görüş yazıları doğrultusunda 31.12.2018 tarihinde almakta oldukları ücretlerinin %4 zamlı hâli ile ödendiğini, davacının herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, ikramiye ve ilave tediye ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2022 tarihli ve 2021/220 Esas, 2022/200

Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oranı dikkate alınarak ödeneceğinin düzenlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oranı dikkate alınarak ödeneceğinin düzenlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/2365 Esas, 2022/2083 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında kadroya geçiş aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.10.2023 tarihli ve 2023/9326 Esas, 2023/13572 Karar sayılı bozma ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belirli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik bir hüküm bulunduğu takdirde, işçiye o yıl için ödenecek ücretin Ocak 2021 dönemindeki yeni asgari ücret miktarına göre belirlenmesinin yerinde olduğu ancak bu ücrete ayrıca %4 oranında zam uygulanmasının mümkün olmadığı, bu açıklamalara göre toplu iş sözleşmesinde öngörülen son ücret zammına (%4 oranındaki) göre belirlenen Temmuz 2020 ücretinin 01.01.2021 tarihine kadar korunacağı dikkate alınarak, 01.01.2021 tarihine kadar hak kazanılan fark alacaklarının hesabında bu ücret miktarının esas alınması gerektiği, 01.01.2021 tarihi ile arabuluculuk anlaşamama son tutanak tarihi olan 14.06.2021 tarihi arasındaki alacaklarının hesabında ise davacının 2021 yılı asgari ücretinin belli oranda fazlası üzerinden belirlenecek yeni ücret miktarı dikkate alınması gerektiği, bu şekilde belirlenecek ücrete sona eren toplu iş sözleşmesinde öngörülen %4 zammın ilave edilmesinin mümkün olmadığıı, toplu iş sözleşmesinde sürekli işçi kadrosuna geçen işçilere ocak ve temmuz aylarında beşer günlük ücret tutarında ikramiye ödenmesi öngörülmüş olup 31.10.2020 tarihinde sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinin söz konusu olmamasına göre göre 2021 yılı Ocak ayı için ikramiye alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmasının da hatalı olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılamada bilirkişiden alınan ek raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen fark alacakların hesabına esas ücretin belirlenmesi ve buna göre alacakların hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3306, Karar No: 2014/7574, Tarih: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3306 E.  ,  2014/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğunun kabulüyle kişiyi hürriyetin yoksun kılma suçundan beraat, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre; sanıkların eylemlerine uyan ve zamanaşımı süreleri açısından lehe olan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 20.02.2004 tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat ve şikâyet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1747, Karar No: 2023/2056, Tarih: 06.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1747 E.  ,  2023/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2962 E., 2022/3302 K.

İLİŞKİLİ KİŞİ : ...

...

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/238 E., 2022/183 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı SGK Başkanlığı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’ın denetmen raporuna istinaden boşandığı eşi ile birlikte yaşamasından dolayı, 25.10.2008-24.12.2018 dönemi yersiz aylık ödemelerinin tahsili için ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2019/12805 E. sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalı/borçlu ...’ın takibe itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davalı/borçlu aleyhine %20’den aşağı olmamak kaydı ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ... 2. Aile Mahkemesi 2008/377 E.-2008/375 K. sayılı İlamı ile ...’dan boşanmış olduğunu, bu tarihten tarafların yeniden evlendiği tarih olan 27.07.2018 tarihine kadar davalı ile ...’ın fiilen ayrı yaşadıklarını, davalının ve eşinin boşanma tarihinden itibaren ikamet adreslerinin farklı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ... 2. Aile Mahkemesi 2008/377 E.-2008/375 K. sayılı İlamı ile ...’dan boşanmış olduğunu, bu tarihten tarafların yeniden evlendiği tarih olan 27.07.2018 tarihine kadar davalı ile ...’ın fiilen ayrı yaşadıklarını, davalının ve eşinin boşanma tarihinden itibaren ikamet adreslerinin farklı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 09.01.2018 tarihinde davalı ile boşandığı eşi ...’ın yeniden evlendikleri, denetim raporuna esas alınan 25.10.2008-09.01.2018 tarihleri arasında davalının ve boşandığı eşinin ikametgah adreslerinin 20.03.2008 tarihine kadar aynı adres, devam eden tarihlerde farklı adresler olduğu, medula kayıtlarına göre ... ve eşi ...’ın 16.04.2008, 10.11.2015, 20.03.2009, 28.04.2009, 18.08.2014, 09.05.2016 tarihlerinde aynı gün, aynı hastanede sağlık hizmetinden yararlandıkları, ...,... Elektrik Kurumu kayıtlarına göre davalının ve eşinin aboneliklerinin adreslerinin farklı olduğu, kolluk birimlerince yapılan çevre soruşturmasında, davalının ve eşinin 25.10.2008-03.02.2009 tarihleri arasında ... Mahallesindeki adreste çocukları ile birlikte ikamet ettiklerinin, davalının ve eşinin 03.02.2009-09.01.2018 tarihleri arasında ... Mahallesindeki adreste çocukları ile birlikte ikamet ettiklerinin raporlandığı, davalı tanıklarının, davalının ve eşinin boşandıkları süreçte fiilin birlikte yaşamadıklarını beyan ettikleri, kamu tanığı ...'in, 25 sene kadar bir süre ... mahallesinin muhtarlığını yaptığını, davalının ve eşinin karı-koca olduğunu, yaklaşık 10 seneden fazla süredir ... evde yaşadıklarını, tarafların boşandıkları yönünde bilgi sahibi olmadığını ifade ettiği anlaşılmakla; davacı tanıklarının ve çelişkili beyan veren diğer kamu tanıklarının beyanlarına itibar edilmediği, denetmen raporunun aksinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile davacı kurum tarafından davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2019/12805 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına, hüküm altına alınan alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, Mahkemece yalnız Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı tarafından düzenlenen inceleme raporunun esas alındığı, davalının boşandığı tarihten tarafların yeniden evlendiği tarih olan 27.07.2018 tarihine kadar fiilen ayrı yaşadıkları, ikamet adreslerinin farklı olduğu kamu tanıklarının da davalının ve eşinin boşandıkları süreçte birlikte yaşadıkları yönünde bilgi sahibi olmadıklarını beyan ettiklerinden bahisle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç