muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1590, Karar No: 2020/941, Tarih: 25.11.2020

130. Somut olayda; davacı tarafça 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesine göre yapılan ek ödemelerden sosyal sigorta prim kesintisi yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürülerek kesintilerin iadesi için açılan davada düzenlenen bilirkişi raporunda 375 sayılı KHK’nın Ek 3, 666 sayılı KHK ile eklenen Ek 9.maddeleri ile 10 Ocak 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/2665 sayılı Sözleşmeli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Bakanlar Kurulu Kararının 1/6. maddesi ayrıca Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 02.03.2012 tarihli ve 2837 sayılı görüş yazısı kapsamında yapılan değerlendirme sonucu ek ödemelerden kesilen sigorta primlerinin iadesi gerektiği belirtilerek hesaplama yapıldığı, mahkemece sözü edilen düzenlemeler irdelenmek suretiyle davanın kabulü ile sigorta prim kesitlerinin davacıya faizi ile birlikte iadesine karar verildiği, kararın davalı Kurum vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece onandığı, mahkemece 09.07.2015 tarihinde 17.06.2015 tarihinde onanmakla kesinleştiği belirtilerek kararın altına keşinleşme şerhi yazıldığı, onama kararının 20.07.2015 tarihinde tebliği üzerine davalı Kurum vekilinin 27.01.2016 havale tarihli dilekçesinde cevap ve temyiz dilekçelerindeki hususlar dikkate alınmadığından onama kararının maddi ve hukuki hataya dayandığını, 5510 sayılı Kanun’un 80. maddesi hükmüne göre diğer kanunlardaki prim kesintisine ilişkin muafiyet ve istisnaların dikkate alınmayacağını ileri sürerek maddi hata düzeltim talebinde bulunduğu, davacı vekilinin 11.04.2016 tarihli duruşmada tekrar ettiği aynı tarihli dilekçesinde hüküm altına alınan miktarın davalı Kurum tarafından icraen ödendiğini beyan ettiği görülmüştür.

131. Şu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukuki olgulara göre; mahkeme kararının karar düzeltme yolu kapalı olduğu için Özel Dairenin onama kararı ile şeklen kesin hüküm hâline geldiği, onama kararında maddi hata bulunmadığı, ilgili mevzuat hükümlerinin yorumu bakımından ortaya çıkan farklılığın hukuki hata olarak nitelendirilebilirse de, maddi hata olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle de onama kararının kaldırılmasını gerektirir maddi hata düzeltim nedenleri bulunmadığından direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

132. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, 375 sayılı KHK’nın Ek 3. maddesine göre yapılan ek ödemelerin sigorta prim kesintisine tabi olduğu yönünde yerleşik uygulama bulunduğu, Özel Dairenin uyuşmazlık sürecinde yanılgıya düştüğü, bu nedenle onama kararının maddi hataya dayandığı, bozma kararının yerinde olduğu ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

133. O hâlde direnme kararı onanmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.11.2020 tarihinde oy çokluğu ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12615, Karar No: 2014/22877, Tarih: 17.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12615 E.  ,  2014/22877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; yoksulluk nafakası ile maddi tazminat miktarı ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı kocanın “tam” kusurlu olduğu belirtilerek davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne, davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın mahkemece belirlenen kusurlarının yanında, davalı-davacı kadının da eşinin geliriyle orantılı harcama yapmadığı, eşinin eşyalarını sokağa attığı eşinin iş yerini arayarak “orada ne haltlar karıştırıyor” dediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda gösterilen sebeple davacı-davalı kocanın reddedilen boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre, yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen davalı-davacı kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.11.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/221, Karar No: 2010/11906, Tarih: 22.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/221 E.  ,  2010/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 29/09/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne dair verilen 02/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, desteğin hatır için taşınmış olması gözetilmiş ise de, bunun yanında emniyet kemeri takmayan desteğin alkollü olarak araç kullandığını bildiği davalının sürücüsü olduğu araca binmesinin de ölenin bölüşük kusurunu oluşturacağı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır.

2010/221-2010/11906

Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2010/221-2010/11906

Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…10.000…", "…7.500…" ve "…27.500…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine “…5.000,00…", "…3.000…" ve "…13.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak "3-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 702,00 TL karar harcının davalılardan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına; davacılardan alınan peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan "…3.150,00…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…1.560,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan "…1.264,40 TL ilk masraf…" biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; "…1.346,30…" ve "…418,00…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…81,90…" ve "…11.83…" sayı dizilerinin yazılmasına; davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan "…27,00…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…33,40…" sayı dizisinin yazılmasına; davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6457, Karar No: 2015/16236, Tarih: 03.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6457 E.  ,  2015/16236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 26/03/2013 tarihli fatura ile... marka iş makinesini 29.039,80-TL bedelle davalıdan satın aldığını, satıştan 4 ay sonra motorun arızalanması üzerine yetkili servise götürüldüğünde piston kolunun eğilmesinin silindir gömleğinin alt tarafını ve motor blokunu kırarak motorun tamamen kullanılamaz hale gelmesine sebep olduğunun anlaşıldığını.... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/74 D.iş dosyasında alınan raporda; motorun hava emiş sisteminden içeri su girmesi ile arızanın meydana geldiğini, bu arızanın imalatçı şirketin hatalı imalatından kaynaklandığını ve aracın gizli ayıplı olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespit edildiğini belirterek, sözkonusu aracın ayıpsız aynı model araç ile değiştirilmesini, bu mümkün değilse aracın motorunun değiştirilmesi nedeniyle 7.000-TL'nin davalıdan tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; normal bir kullanımda hava menfezinden içeri su girmesinin teknik olarak mümkün olmadığını, aracın ayıplı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; her ne kadar makine mühendisi bilirkişisinin raporunda, menfez kullanım ve bakım kılavuzu hazırlamanın gerekli yerlere uyarı etiketi yapıştırmanın üretici firma için bir angarya değil üretimden gelen sorumluluk olduğu, aracın kullanımı ve bakımı sırasında doğabilecek ekonomik kayıpları önlemek için bu şekilde davranmanın zaruri olduğu, araçta herhangi bir ayıbın bulunmadığı, bu sebeple doğan maddi zararın firmanın sorumluluğunu yerine getirmemesinden kaynaklandığı yönünde görüş beyan edilmiş ise de, hesap bilirkişisi raporunda değinildiği üzere, satılan üründe üretim hatası olmadığı, davacının tüketici değil tacir olması nedeniyle basiretli davranması gereği ve normal şartlarda panjur sisteminin aksi istikametinde su verilmesi halinde içeriye su geçeceği gerçeğinin herkesçe anlaşılabilecek bir durum olduğu, bu nedenle somut olayda meydana gelen arızanın üretim hatasından değil kullanım hatasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle aracın üretiminden kaynaklanan teknik bir arızanın olmadığının teknik bilirkişi tarafından belirlenmiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6545, Karar No: 2019/6157, Tarih: 11.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6545 E.  ,  2019/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarım kredi kooperatifi tarafından, tarım kredisi borç senedine dayalı olarak başlatılan ilamlı icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; hakkında başlatılan takibin İİK'nun 45. maddesi hükmüne aykırı olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, davanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile HMK'nın 150/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet niteliğinde olup, HMK anlamında bir dava değildir. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK’nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir“ hükmünü içermektedir. Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde, mahkemece, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılarak şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan HMK’nın 150/6. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle mahkeme kararının İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7130, Karar No: 2020/6098, Tarih: 17.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7130 E.  ,  2020/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Hükmün gerekçe kısmında “fail ve fiile ilişkin teşdit sebebi bulunmadığından sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 2 yıl olması karşısında, hüküm fıkrasında TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

b- Adli sicil kaydına göre 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 51/1 maddesine ve aynı maddenin (a) bendine göre ertelenmesine yasal engel bulunmadığı ve lehe hüküm talepleri dikkate alındığında, ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; "suça sürüklenen çocuğun suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı'' irdeleyen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, ''suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihinden sonra benzer suçlardan açılan bir çok davanın bulunduğu göz önünde bulundurulduğunda suça sürüklenen çocuğun bir kez daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaat hasıl olmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına'' karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24719, Karar No: 2012/2189, Tarih: 14.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/24719 E.  ,  2012/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK. 157/1,168/1,62,52/2, 53/1-2,63. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis , 80- YTL apc.ve hak yoksunluğuna dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın olay günü sokakta karşılaştığı yaşı küçük mağdura ; "Senin kuzeninin bana CD kiralamadan dolayı 40 TL. borcu var. O parayı sen öde” dediği, mağdurun olayı bilmediği için parayı ödemeyeceğini söylediği, sanığın mağdura “birlikte gidip kuzeninle görüşelim” diyerek mağdurla beraber yürümeye başladıkları, yolda bir yerde oturdukları sırada sanığın mağdura kuzenini cep telefonuyla ara demesi üzerine mağdurun cep telefonu ile kuzenini aradığı, ancak ulaşamadığı, sanığın mağdura; "cep telefonunu ver bir de ben arayayım” diyerek mağdurdan cep telefonunu alıp bir yeri aradığı, daha sonra cep telefonunu mağdura geri vermediği, mağdurun cep telefonunu istemesi üzerine" sana son kez söylüyorum 40 TL getir cep telefonunu al "dediği, mağdurun ısrarla cep telefonunu istemesi üzerine " beni sinirlendirmeye başladın, bak kötü olacak, telefonu kırarım" diyerek yaşı küçük mağduru tehdit ederek korkutup sindirdiği ve böylece cep telefonunu kendi hakimiyet alanına aldığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 148/1.maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1356, Karar No: 2013/325, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/1356 E.  ,  2013/325 K.**

* EMEKLİ AVUKATLARDAN SOSYAL GÜVENLİK DESTEK PRİMİ KESİLMESİ ŞARTLARI

* EMEKLİ AYLIĞINDAN YAPILAN SOSYAL GÜVENLİK PRİMİ KESİNTİSİNİN İPTALİ VE KESİLENLERİN İADESİ

* EMEKLİ HAKİMİN SERBEST AVUKATLIK MESLEĞİNE BAŞLAMASI

* KURUM İŞLEMİNİN İPTALİ VE TESPİT DAVASI

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 4

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 30

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Geçici Madde 14

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “kurum işleminin iptali ve tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon İş Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 10.06.2010 gün ve 2010/132 E. 2010/529 K. sayılı kararın incelenmesi davalı SGK vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 30.01.2012 gün ve 2010/8884 E. 2012/573 K. sayılı ilamı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının yaşlılık aylığı maaşından Sosyal Güvenlik Destek Primi kesilmemesi, kesilen 1.800.00 TL'nin yasal faiziyle ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 07/01/2009 tarihinde Hakimlik mesleğinden yaş haddinin dolması ile emekli olduğu, 7620109981 vergi sicil numarası ile 07/07/2009 tarihinden itibaren Avukatlık mesleğine başlaması dolayısıyla vergi kaydına dayanılarak davalı Kurumca Aralık 2009 aylığından 253.43 TL ve Aralık 2009 aylığından geriye dönük 866.55 TL, Ocak 2010 aylığından 253.43 TL, ve Ocak 2010 aylığından geriye dönük olarak 147.17 TL Sosyal Güvenlik Destek Primi kesildiği görülmektedir.

5510 sayılı Kanunun 30. maddesi ile Kanunun 4. maddesinin a, b, ve c bendi kapsamında sigortalı olup da yaşlılık aylığı alanlardan Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çalışmaya başlayanlardan yaşlılık aylıklarından (4-b kapsamında yani vergi mükellefiyetinden dolayı) %15 oranında Sosyal Güvenlik Destek Primi kesileceği amir hükmü gereği davasının 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden sonra 07/01/2009 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmış olmasına, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra 4-b kapsamında vergi mükellefiyetinden dolayı Sosyal Güvenlik Destek Primi kesildiğinden, davalı Kurumun işleminde herhangi bir hata bulunmadığından mahkemece davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI