muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13726, Karar No: 2013/11483, Tarih: 09.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/13726 E.  ,  2013/11483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu ... aleyhinde başlatılan takipte, ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün ... Bankası ... Merkez Şubesinde bulunan hesapları üzerine haciz konulmuştur. Borçlu vekili, hesaplardaki paraların İİK'nun 82/1. maddesi gereğince Devlet malı sayıldığından bahisle haczin kaldırılması şikayetinde bulunmuş, Mahkemece bir hesabın kamu hizmetine tahsis edildiği diğer hesapların havuz hesabı şeklinde kullanıldığı gerekçesi ile şikayetin kısmen kabulü ile tek bir hesaba ilişkin olarak haczin kaldırılmasına, diğer hesaplar yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 82/1. maddesinde; Devlet malları ile mahsus kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen malların haciz edilemeyeceği belirtilmiştir.

209 sayılı Kanun hükmünce kurulan öz sermayesi tümüyle Devlet tarafından karşılanmış Döner Sermeye İşletmelerince üretilmiş olan taşınır ve taşınmaz mal ve haklar, aynı Kanun'un 3. maddesi uyarınca belirli bir kamu hizmetinin devamlılığına tahsis edilmiş ve aynı Kanun'un 12.maddesinde de bütün mallarının devlet malı hükmünde olduğu belirtilmiştir.

Aynı şekilde HGK'nun 23.01.2008 tarih ve 2008/12-50 Esas, 2010/8 sayılı kararında da; döner sermaye işletmesinin mal, hak ve paralarının Devlet malı niteliğinde olduğu hususu açıklanmıştır.

Bu durumda Mahkemece yukarıda anılan yasal düzenlemeler karşısında, Devlet malı niteliğinde bulunan döner sermaye işletmesi malları ile üçüncü kişiler nezdindeki hak ve alacaklarının haczinin mümkün olmadığı nazara alınarak, şikayetin tümden kabulü yerine olaya uygun düşmeyen gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

taraflarca

HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8751, Karar No: 2013/2978, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8751 E.  ,  2013/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2008 gün ve 2007/94 Esas, 2008/264 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre, sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.un 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair 21.07.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanı bulundurulmaması nedeniyle bu rapora dayanılamayacağı gözetilerek, dava dosyası yeniden Adli Tıp Kurumuna gönderilip, içerisinde çocuk psikiyatri uzmanının da bulunacağı ihtisas kurulundan mümkünse dosyadaki bilgi ve belgelere göre mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

TCK.nın 61. maddesindeki sıralamaya uygun olarak, sanık hakkında temel cezanın TCK.nın 103/1. maddesi ile tayin edilmesinden sonra aynı Kanunun 103/4, 103/6, 31/3 ve 62. maddeleri sırasıyla artırım ve indirimler yapılarak sanığın cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, TCK.nın 103/6, 31/3 ve 62. maddeleriyle ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16963, Karar No: 2019/2169, Tarih: 07.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/16963 E.  ,  2019/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı verilen 08/05/2014 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 21/05/2014 günü temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısı....'nin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısı ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde müştekilerin araçlarını park edip denize gittikten sonra, döndüklerinde kendilerine ait bazı eşyaların çalınması ve aracın şoför koltuğunun altında sanık adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, 4-5 yıl önce nüfus cüzdanını kaybettiğini, bununla ilgili nüfus müdürlüğüne müracaatta bulunarak yeni nüfus cüzdanı çıkardığını beyan etmesi, sanığın bu savunmasıyla örtüşür biçimde, araçta bulunan nüfus cüzdanının veriliş tarihinin 07/02/2008 olup, sanığa daha sonra 31/03/2011 ve 31/12/2013 tarihlerinde kayıp nedeni ile müracaat sonucu yeni nüfus cüzdanları verildiğinin anlaşılması; ayrıca müştekilerin soruşturma aşamasında, denize gidecekken araç etrafında eşkalini verdikleri dövmeli bir şahsı aracın etrafından gezerken gördüklerini beyan etmeleri, buna karşılık aşamalarda herhangi bir teşhis işlemi yaptırılmaması karşısında, müştekilere olay günü araç etrafında gördükleri şahsın sanık olup olmadığına yönelik aynı duruşmada veya mümkün değilse sanığın teşhise elverişli fotoğrafları üzerinden usulüne uygun teşhis işlemi yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısı...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13747, Karar No: 2015/2912, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13747 E.  ,  2015/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi... Mahallesi 198 ada 182 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne, birleşen davada davacılardan ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihleri 12/04/2012 ve 14/06/2012 itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 12.04.2012 ve 14.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 27.01.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınan... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 27.01.2006 tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ile akit tablosu örneğinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen ve krokide (B) ile gösterilen 120,84 m²'lik yol gövdesinin içinde bulunduğu 1760. Sokağın ana arter niteliğindeki yollardan olup olmadığı, bakım, onarım ve sorumluluğunun ve kamulaştırma yetkisinin hangi idareye ait olduğunun davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3262, Karar No: 2023/11017, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3262 E.  ,  2023/11017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/24 Esas, 2022/140 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi, ... Mahallesi 192 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelin düşük olduğunu, dava konusu taşınmazın arsa vasfında kabul edilerek emsal araştırması yapılmak suretiyle rayiç değerinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.01.2016 tarihli ve 2014/590 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 11.01.2016 tarihli ve 2014/590 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 11.01.2016 tarihli ve 2014/590 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazın İstanbul 3. Havaalanı Projesi kapsamında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının 15.01.2013 tarihli ve 4727 sayılı Oluru ile davacı idare tarafından kamu yararı kararı alınarak Bakanlar Kurulunun 02.01.2014 tarihli ve 2014/5768 sayılı kararı ile acele kamulaştırılmasına karar verildiği, daha sonra kamulaştırma amacına uygun olarak yapılan 05.06.2014 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli İstanbul Bölgesi 3. Havalimanı Uygulama İmar Planında taşınmazın havalimanı alanında kaldığının anlaşıldığı, 2942 sayılı Kanun'un kıymet takdir esaslarını gösteren 11 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kamulaştırmayı gerektiren imar ve hizmet teşebbüsünün sebep olacağı değer artışları ile ilerisi için düşünülen kullanma şekillerine göre getireceği kârın kıymet takdirinde nazara alınmayacağının düzenlendiği, bu nedenle taşınmaz kamulaştırma kararından sonra düzenlenen 1/1000 ölçekli imar planı içinde ise de, söz konusu imar planı kamulaştırma amacına uygun yapıldığından taşınmazın arsa olarak kabul edilemeyeceği gözetilip, taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre arazi olarak değer biçilmesi ve biçilen değere objektif değer artırıcı unsur oranı ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu bedel tespitinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20.09.2019 tarihli ve 2019/8 Esas, 2019/550 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 20.09.2019 tarihli ve 2019/8 Esas, 2019/550 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazın tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun %110 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göze fazla bedel tespiti, dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde herhangi bir değer kaybı olmayacağı gözetilmeden, bu kısım için değer azalışına hükmedilmesi, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi ve tespit edilen kamulaştırma bedelinin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen kısmının derhal ödenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %3 olarak uygulanması gerektiğini, ilk bilirkişi raporundaki veriler dikkate alınmaksızın, yeniden ek rapor alınarak düşük bedel belirlendiğini, objektif değer artış oranının düşük uygulandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

16.11.2023. tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9596, Karar No: 2007/7995, Tarih: 14.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/9596 E.  ,  2007/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Bursa  3.İş Mahkemesi

Tarih               :  27.3.2006

Davacı davalı işveren nezdinde 13.9.1993-30.4.2004 tarihleri arası çalıştığının  tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı kurum  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 13.09.1993-22.10.1997 ile 01.11.1997- 30.04.2004 tarihleri arasında geçen kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamda belirtildiği gibi davalı koruma derneği yönünden taraf ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddi ile davalı kurum yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Yasa'nın  79/10.maddesidir. Anılan  maddeye göre, bu tür hizmet tesbiti davalarında kurumla birlikte  işvereninde hasım gösterilmesi zorunludur. Yargıtay'ın  yerleşik uygulaması da bu doğrultudadır.

Somut olayda, hizmet tesbiti  davası  Sosyal Sigortalar Kurumu ve U.  İ. Okulu  Koruma Derneği  aleyhine açılmış, mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği U. İ. Okulu  Koruma Derneğinin tüzel kişiliğinin  21.10.2004 tarihinde sona ermiş olması nedeniyle dava ehliyeti bulunmadığından hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.  Oysa tüzel kişiliği sona ermiş bulunan derneklerin  “ ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin  kazandırılması mümkündür.

Bu durumda, mahkemece,  tüzel  kişiliği sona eren U. İ. Okulu  Koruma Derneği’nin tüzel kişiliğinin sona ermesine ilişkin kararın  kaldırılarak, ihyası için ayrı bir dava açılmak üzere, davacı tarafa HUMK'nun 39 ve 40. maddeleri  hükümleri uyarınca  uygun bir önel verilmesi  ve bu dava açıldığı takdirde alınacak sonuca göre, bu davaya devam edebilme imkanı olduğu  takdirde tüzel kişiliğe tebligat yapılarak,  davaya  devam edilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, davanın eksik tarafla  yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup,  bozma nedenidir.

O halde  davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı kurumun diğer temliz itirazlarının incelenmesine şimdilik  yer olmadığına, 14.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2620, Karar No: 2019/3967, Tarih: 26.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2620 E.  ,  2019/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde, görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.