muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20790, Karar No: 2021/7159, Tarih: 20.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/20790 E.  ,  2021/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, davalı vekile temyiz harç ve giderlerinin 1 haftalık kesin süre içinde yatırılması aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağı şeklinde 28/09/2015 tarihinde muhtıra tebliğ edildiği ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesi ile 26/10/2015 tarihli ek kararla davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ancak belirtilen muhtıranın tebliğinden önce davalı vekili tarafından 05/10/2015 tarihinde sehven İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/243 esas sayılı dosyasına temyiz harç ve giderlerinin yatırıldığı, İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/243 esas sayılı dosyasındaki taraflar ile eldeki dava tarafları arasında bir bağlantının bulunmadığı, işlemin sehven farklı bir mahkemenin dosyasına yatırıldığı anlaşılmakla mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, davalının temyiz isteminin reddine ilişkin 26/10/2015 tarihli ek kararın kaldırılarak asıl karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesine geçilmesi gerekmiştir.

Davacı vekili, davalının Antalya ili Akseki ilçesi Devlet Hastanesi’nde doktor olarak çalışmakta iken 20/07/2013 tarihinde 657 sayılı DMK’nunnın 94. maddesine göre görevden çekilmiş sayılmasına karar verildiğini, ilgili kararın 03/12/2013 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini ve davalının Antalya İli Akseki İlçe Devlet Hastanesindeki görevinden ayrıldığını, belirtilen tarihlerde davalıya 8.756,40 TL maaş, 7.128,49 TL döner sermaye ödemesi olmak üzere toplam 15.884,89 TL alacağın davalıya yersiz ödendiğini, bu ödemenin tahsili için davalıya ihtarname gönderildiğini, ancak söz konusu borcun bugüne kadar ödenmediğini, yapılan bu ödemelerin yersiz olduğunu belirterek ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile iadesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, iadesi istenilen ödemeyi, ifa ettiği fiili hizmet nedeniyle aldığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı, iadesi istenilen ödemeyi, ifa ettiği fiili hizmet nedeniyle aldığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Antalya ili Akseki ilçe Devlet Hastanesinde hekim olarak görev yapmakta olan davalının 29/11/2013 tarih ve 17275 sayılı kararı ile 657 sayılı DMK’nun 94. maddesine göre görevden çekilmiş sayılmasına karar verildiği, davalının 10/07/2013 tarihinden 10/08/2013 tarihine kadar görevine gelmediği, bunun üzerine Kamu Hastaneleri Kurumu Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı tarafından davalıya 20/07/2013 tarihinden sonra aldığı maaş ve döner sermaye ödemelerinin iadesi için kişi borcu çıkarıldığı, davalının toplam 15.884,89 TL borcunu ödemesi hususunun kendisine ihtarname ile bildirildiği, davalının ödeme yapmadığı gibi herhangi bir itirazda da bulunmadığı, 20/07/2013 tarihinden itibaren davalıya ödenen maaş tutarı toplamının 8.756,40 TL, döner sermaye ödemesi toplamının 7.128,49 TL olmak üzere toplam 15.884,89 TL nin davalıdan tahsilinin gerektiği, davalı vekili savunmalarında davalının müstafi sayılmasına ilişkin yasal şartların oluşmadığını bildirmiş ise de idarenin kararına karşı İdare Mahkemesinde bugüne kadar herhangi bir dava açılmadığı gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının Antalya ili Akseki ilçe Devlet Hastanesinde hekim olarak görev yaptığı, 2013 yılının 7. ayından 12. ayları arasında muhtelif zamanlarda yasal izin ve rapor almak sureti ile bu görevi fiilen yürüttüğü anlaşılmaktadır. Davalının fiilen hekimlik görevini ifa etmiş olması nedeniyle kendisine maaş ve döner sermaye ödenmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Aksinin kabulü Anayasada düzenlenen angarya yasağı ile uyuşmayacaktır.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7654, Karar No: 2021/2847, Tarih: 22.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7654 E.  ,  2021/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1104, Karar No: 2008/1790, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1104 E.  ,  2008/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.12.2006 gününde verilen dilekçe ile mer'aya elatmanın önlenmesi, eski hale getirme bedeli ve ot bedeli tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; eski hale getirme bedelinin tazmini isteminin kabulüne, ot bedeli tazmini isteminin reddine dair verilen 19.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19171, Karar No: 2015/24992, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19171 E.  ,  2015/24992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/135

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17287, Karar No: 2014/4260, Tarih: 12.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/17287 E.  ,  2014/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda:

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in yağma suçuna doğrudan katıldığı gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde hakkında, anılan Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanları ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin ''yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak'' cümlesinin çıkarılarak yerine, “Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderleri oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14632, Karar No: 2015/11775, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14632 E.  ,  2015/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29399, Karar No: 2016/12113, Tarih: 27.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/29399 E.  ,  2016/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Değişen suç vasfı nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 27/09/2010 günü saat 19.30 sıralarında katılan Muammer Kış'ın, kullanımında olan kamyonunu kapılarını kilitleyerek (İzmir/Bornova'da) sokağa park ettiği, saat 02.00 sıralarında kamyonun başına geldiğinde yerinde bulunmadığı gördüğü ve şikayetçi olduğu, 29/09/2010 günü saat 01.00 sıralarında suça konu aracın Karadeniz Ereğli'de ...ait arazide parçalanmış halde bulunduğu, sanık ...'nın oğlu olup Karadeniz Ereğli'de yaşayan diğer sanık ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu aracı önceki gün babasının, yanında 3 arkadaşı ile birlikte getirdiğini, aracı orada parçaladıklarını beyan ettiği, bu beyanının sanık ...'in annesi Emine Yılmaz'ın 22/10/2010 tarihli dilekçesi ile doğrulandığı, sanık ...'nın alınan savunmalarında ise atılı suçu işlemediğini aracı kendisinin götürmediğini beyan ettiği, olay yerinden alınan parmak izlerinin sanık ... ile ...isimli şahsa ait olduğu, sanık ...'nın 24/01/2011 tarihli savunmasından... arkadaşı olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanık ...'nın savunmasının suçtan kurtulmaya, sanık ...'in yargılama aşamasında alınan savunmasının da kendisini ve babasını suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, suç vasfının hatalı tayin edilmesi sonucunda aynı Kanun'un 165/1 maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ...'ın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2010 tarih 2009/858 E - 2010/71 K sayılı ilamıyla sanık hakkında verilen adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 165/1 maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılmalarına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 165/1 maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılmalarına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3303, Karar No: 2020/2475, Tarih: 18.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3303 E.  ,  2020/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2017 tarihli 2016/3306 Esas 2017/2428 Karar bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen 13.02.2013 ve 01.03.2013 tarihli sözleşmelere göre dava dışı ... Alüminyum ... fabrikasında davalının taşeronu olarak boru montajı ve boru kaynağı işlerinin yapımını üstlendiklerini, işlerin bitme aşamasında davalının 17.05.2013 tarihinde, tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, yapılan işlerin başlangıcından itibaren hem davalı şirket hem de asıl işveren ...A.Ş mühendis ve yetkililerinin kontrol ve denetimi altında sürdürüldüğünü, Akyazı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/14 D. iş sayılı dosyası ile keşif yaptırarak yapılan imalâtları tespit ettirdiklerini, işi bırakana kadar tahakkuk etmiş alacaklarının 425.602,40 TL olduğunu, bunun 160.081,42 TL'sinin davalı şirket tarafından ödendiğini, ödenmeyen kısmın 265.520,98 TL olduğunu, belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100.000 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında 27.05.2014 tarihli dilekçe ile dava değeri 265.520,98 TL üzerinden harçlandırılmıştır.Davalı savunmasında, davacının yaptığı imalâtların ayıplı ve gecikmeli olarak yapıldığını, bunları ekstra ücretler ödeyerek tamamladıklarını, ayıplı ifayı kabul etmek zorunda olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarına göre zaman zaman davalı firma ve onun bağlı olduğu ...'ın davacıya malzeme vermekte sıkıntı çektiği, işin uzamasına neden olduğu, bazen de projedeki boru çaplarını büyüterek davacının kusuru olmaksızın farklı montajlara gidildiği, buna göre sözleşme konusu işin uzamasında davalı ve dava dışı iş sahibinin davranışlarının etkili olduğu, bu nedenle akdin feshinin haklı olmadığı, bu nedenle davacının fesih anına kadar yapmış olduğu işlerin bedelini ödemekle yükümlü olduğu, ancak davacının fesih anına kadar ne miktarda iş yaptığını ispata yönelik belgeleri dava dosyasına sunmadığından davacının ne miktarda iş yaptığı hususunun bilirkişilerce tespit edilemediği, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2017 tarihli 2016/3306 Esas 2017/2428 Karar bozma ilamında “...Taşeron alacağının varlığı ve bedele hak kazandığını ispatlaması için fatura düzenleme şartı olmadığından mahkemece davalıya ve dava dışı iş sahibine ait sözleşme konusu işlerle ilgili davacı ve bildirdiği elemanların şantiye giriş çıkış ve çalışma saatlerini gösteren kayıtlar getirildikten sonra bilirkişiden her iki sözleşme hükümleri, tespit dosyası göz önünde tutularak davacının itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınarak davanın sonuçlandırılması”..... gerektiği belirtilmiştir

...Taşeron alacağının varlığı ve bedele hak kazandığını ispatlaması için fatura düzenleme şartı olmadığından mahkemece davalıya ve dava dışı iş sahibine ait sözleşme konusu işlerle ilgili davacı ve bildirdiği elemanların şantiye giriş çıkış ve çalışma saatlerini gösteren kayıtlar getirildikten sonra bilirkişiden her iki sözleşme hükümleri, tespit dosyası göz önünde tutularak davacının itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınarak davanın sonuçlandırılması”..... gerektiği belirtilmiştir.Dairemizin bozma kararında yapılacak iş kısmı özetlenerek bozmaya uyulduğuna göre, bozmaya uygun inceleme yapılması zorunludur. Mahkemece, bozma ilamında belirtilen belgelerin süre verilerek ibraz ettirildikten ve dava dışı iş sahibinden bozmada belirtilen belgeler ve kayıtlar istenip dosyaya sunulması sağlandıktan sonra, esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan, davalının itirazlarını karşılayacak şekilde dava dışı iş sahibiyle davalı tarafından sunulacak belgeler ve davacı tarafından yaptırılan delil tespitinde dahi eksik ve kusurlu işler bulunduğu dair itirazlarının da gözönünde tutularak ve kanıtlanan ödeme düşüldükten sonra, kalan alacak miktarı konusunda, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, bozmaya uyulmasına rağmen, bozmaya uygun araştırma yapılmaksızın sadece davacının sunduğu belgelere itibar edilerek hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de 16.09.2013 tarihli ihtarnamede ödenmesi istenen miktar belirtilmediğinden, temerrüde esas teşkil etmeyeceğinden, kabul edilen kısmın ve ıslah tarihlerinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, tüm alacağı bu ihtar tarihinden itibaren avans faizi uygulanması da doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.