muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3337, Karar No: 2010/9158, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3337 E.  ,  2010/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı Liberty Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait, davalı ... aracılığıyla diğer davalıya kasko sigortası yaptırılan aracın, meydana gelen tek taraflı kazada pert total olduğunu, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 22.500.00 TL’nın, olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili acentenin, poliçeden doğan tazminat sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Sigorta A.Ş. vekili, gerçeğe aykırı beyanla poliçede kullanım tarzı hususi olan aracın, müvekkili şirketin bilgisi haricinde kiralık olarak kullanımı sırada kazanın meydana geldiğini, TTK.’nun 1290. maddesi ve poliçe özel şarları uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu, proporsiyon (orantı) kuralının uygulanması gerektiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenin bilirkişi raporuna göre, sigortalı araç, davacı tarafından dava dışı Semani Tur. Ltd. Şti.’ne kiraya verildikten sonra bu şirketin çalışanı tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiği, davalı ... şirketinin kira ilişkisini bilerek hususi kategoride poliçe tanzim ederek prim tahakkuk ettirdiği, hasarın teminat kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davalı Liberty Sigorta A.Ş. aleyhindeki davanın kısmen kabulüne, 21.000.00 TL’nın, 01.06.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline, fazla istemin ve acentenin şahsi sorumluluğu doğmadığından, acente aleyhindeki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Liberty Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... ile acentesi arasındaki iç ilişkinin davacı sigortalıyı bağlamayacağına göre, davalı ...., Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 935,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 1.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18232, Karar No: 2018/8270, Tarih: 26.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18232 E.  ,  2018/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat(itirazın iptali) davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 11.11.2012 tarihinde sürücü ... sevk ve idaresindeki otobüsün içinde yolcu olarak bulunduğunu, sürücünün ... plakalı yolcu otobüsü seyir halinde iken havanın yağmurlu ve sürücüsünün dikkatsizliği sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafından yoldan çıkarak devrildiğini, müvekkilinin kaza sonucu yaralandığını ileri sürerek şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep ve dava etmiş, 31.07.2015 tarih havaleli talep artırma dilekçesi ile talebini 225.000,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili, yetki itirazı ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, alınan ... Ana Bilim Dalı Başkanlığının 13.05.2015 havale tarihli sağlık kurulu raporuna göre davacı ...'in genel beden gücünden kayıp oranını % 40.2 ve kalıcı olacak şekilde yaralandığı, Trafik Kazası İnceleme ve Kusur Oranları Tespiti uzmanının sunduğu 23.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre ... plaka sayılı araç sürücü ...'ın % 100 oranında kusurlu olduğu, davacı ...'in ise kusursuz olduğunun tespit edildiği, davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının 410.890,18 TL olduğu gerekçesiyle davanın

kabulüne, 225.000,00 TL ağır bedensel nedeniyle maddi tazminatın dava tarihi olan 13/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 11.527,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5544, Karar No: 2022/5166, Tarih: 28.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5544 E.  ,  2022/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna yönelik 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince zorunlu olan mütalaa bulunmadan dava açılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9861, Karar No: 2023/8729, Tarih: 26.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9861 E.  ,  2023/8729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/7 E., 2023/335 K.

DAVA TARİHİ : 04.03.2014

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre toplam Kurum alacağının 132.684,93TL olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13533, Karar No: 2011/15432, Tarih: 14.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/13533 E.  ,  2011/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali kıyı olarak terkin istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9758, Karar No: 2024/6663, Tarih: 15.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/9758 E.  ,  2024/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/46 E., 2016/243 K.

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, ret

Şikâyetçi kurum vekilinin temyizi yönünden; davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilen şikayetçi kurum adına vekilinin 08.03.2016 tarihli dilekçesi ile 09.03.2016 tarihli duruşmada mazereti nedeniyle bulunamayacağını, davanın yokluğunda görülmesine ve duruşma gününü kalemden öğrenmesine karar verilmesini talep etmiş olmasına rağmen müteakip 20.04.2016 ve 08.06.2016 tarihli duruşmalara katılmadığı, herhangi bir mazeret bildirmediği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 237 nci maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almadığı; aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı;

Sanık müdafiinin temyizi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eylem nedeniyle herhangi bir zarar doğmadığına, eylemin suç oluşturmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eylem nedeniyle herhangi bir zarar doğmadığına, eylemin suç oluşturmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Veraset ve Harçlar Dairesi Müdürlüğününde Vergi Hazırlama ve Kontrol İşletmeni olarak görev yapan sanığın, ...'ün ...'den satın aldığı gayrimenkule ilişkin tapu harcına esas matrahı düşük göstermeleri nedeniyle adlarına borç tahakkuk ettirildiğine dair ihbarnameleri adı geçenlere tebliğ ile görevlendirildiği, ancak sanığın adı geçenlerin adreslerine gitmeden ...'e 13.10.2014 tarihinde, ...'e 14.10.2014 tarihinde adreslerine gitmiş ve ihbarnameleri bizzat tebliğ etmiş gibi tebligat evrakına isimlerini yazıp imzalarını atmak suretiyle zincirleme biçimde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

İddia, savunma, tanık beyanları, ilgili cevabi müzekkereler ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ... ve ... adlarına sahte imza atmasında somut bir menfaatinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın sahtecilik kastı ile hareket ettiğini gösterir yeterli delil bulunmaması nedeniyle eylemlerinin, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olmak ya da kişilere haksız bir menfaat sağlamak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/46 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3282, Karar No: 2018/9341, Tarih: 15.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/3282 E.  ,  2018/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-...Temizlik Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 289,21 TL. kalan harcın davalı-... Temizlik Ltd. Şti.'den alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3670, Karar No: 2012/9102, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3670 E.  ,  2012/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ..., ..., ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2007 gün ve 2006/557 Esas, 2007/30 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla sanıklar ... ve ... müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Fuhuş suçunun mağdure sayısınca oluşacağı gözetilmeyerek, tek suçtan uygulama yapılması sebebiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklarla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümler hükümlerden çıkartılarak yerine "sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık müdafiin son oturumdaki beyanında gerekli indirimlerin yapılması talebinin TCK.nın 62. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaması,

Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2012 tarihinde sanık ... hakkındaki hüküm yönünden oyçokluğuyla diğer hükümler bakımından oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz sayın çoğunluğu, sanık ... müdafiin son celse beyanında gerekli indirimleri yapılması talebinin TCK.nın 62. maddesini de kapsadığı gözetilerek bu konuda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmamasını bozma sebebi yapmıştır.

Yerel mahkeme sanık hakkında uygulama yaparken önce TCK.nın 227/2. maddesi uyarınca teşdiden 4 yıl hapis ve üçbin gün adli para cezasına hükmettikten sonra "başkaca yasal artırma ve indirmeye yer olmadığına" karar vermiştir.

TCK.nın 62. maddesinde "… cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, …. diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir.

Takdiri indirim nedeni olarak … gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir." denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 gün ve 2011/8-280 Esas, 2012/13 sayılı Kararında vurgulandığı ve madde metninden de anlaşılacağı üzere, "...ceza hukukumuz cezayı azaltıcı takdiri nedenlerin bir olayda var olup olmadığını ve nelerin cezayı azaltıcı takdiri nedenler olarak kabul edilebileceği konularını yargıcın mutlak takdirine bırakmış, nelerin bu kavrama gireceğini sınırlayıcı biçimde sayıp göstermeyerek ‘serbest takdir’ sistemini benimsemiştir.

Serbest takdir sisteminde, cezayı azaltıcı takdiri nedenlerin varlığın kabul ve değerlendirme yetkisi, tamamen yargıca ait bir haktır.

… dosya kapsamına göre, makul olmayan veya yerinde kullanılmayan yargıcın bu husustaki takdir hakkının Yargıtay tarafından denetleneceği kuşkusuzdur. 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesine ilişkin takdir ... kullanılırken, gösterilen gerekçenin makul olması, hukuk kurallarını zedelemeyecek, yasaların maksat ve amacına aykırı düşmeyecek, vicdanları rahatsız etmeyecek bir nitelik taşıması gerekir. .." denilmektedir.

… dosya kapsamına göre, makul olmayan veya yerinde kullanılmayan yargıcın bu husustaki takdir hakkının Yargıtay tarafından denetleneceği kuşkusuzdur. 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesine ilişkin takdir ... kullanılırken, gösterilen gerekçenin makul olması, hukuk kurallarını zedelemeyecek, yasaların maksat ve amacına aykırı düşmeyecek, vicdanları rahatsız etmeyecek bir nitelik taşıması gerekir. .." denilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında konuya bakılırsa, maddede belirtildiği gibi takdiri indirim nedenleri, bu nedenlerin varlığı halinde kararda gösterilmesi gerekmektedir. İndirim nedeni yoksa bunun neden bulunmadığını tartışmak zorunlu değildir. TCK.nın 62. maddesi, yasada öngörülen takdiri bir indirim maddesidir. Yargılamayı yapan hakimin "başkaca artırım ve indirime yer olmadığı" hususunu kararında belirtirken TCK.nın 62. maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin de varlığını kabul etmemiş olduğunu açıkça vurgulamış olmaktadır. Bunu belirttikten sonra ve kanun maddesi, indirim nedeninin ancak varlığı halinde bu nedenin kararda gösterileceğini belirtmişken TCK.nın 62. maddesinin ayrıca tartışılması istenirse maddenin açık metnine rağmen zorunlu olmayan bir husus zorunlu hale getirilmiş olacaktır.

Keza dosya kapsamına bakıldığında sanığın bir kısmı benzer suçtan birden fazla sabıkalarının bulunması, cezanın şahsileştirilmesinde cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini birlikte değerlendirildiğinde yargılama yapan hakimin TCK.nın 62. maddesini uygulamama takdirinin de dosya ile uyumlu olduğu, mahkemenin de bunun açıklaması olarak, yasada düzenlenmiş bir tahfif sebebi olan TCK.nın 62. maddesini de kapsayacak şekilde başkaca yasal ve takdiri indirim nedeninin bulunmadığını belirtmiş olması karşısında, sanık müdafiin gerekli indirimlerin yapılması talebinin de karşılanmış olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun TCK.nın 62. maddesinin açıkça tartışılmamasını bozma konusu yapması görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/14226, Karar No: 2014/13823, Tarih: 14.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14226 E.  ,  2014/13823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/262007

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2010

NUMARASI : 2009/1365 (E) ve 2010/955 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Okulun açık olmadığı bir saatte hırsızlık amacıyla okula giren sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan müştekinin şikayetçi olması dikkate alınarak zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, yakalandığında, suça konu bayrağı sakladığı yeri göstererek bayrağın müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.