muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14462, Karar No: 2012/3755, Tarih: 13.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14462 E.  ,  2012/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.02.2010 tarih ve 2008/159-2010/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile müvekkiline devredilen Seka Aksu İşletme Müdürlüğü'nde muhtelif tarihlerde taşeron sıfatıyla iş yaptığını, üstlenmiş olduğu işlerde çalıştırdığı işçilerin kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti gibi işçilik haklarını ödemediğini, bu işçilerin müvekkili aleyhine açtıkları tazminat davalarının kabul edildiğini, hüküm altına alınan meblağların icra yoluyla müvekkilinden tahsil edildiğini, hizmet alımı ihale şartnamelerinde iş mevzuatından kaynaklanan yükümlülüklerin yükleniciye ait olduğunun düzenlendiğini, bu nedenle müvekkili tarafından ödenen tazminattan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 34.562,29 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin asıl işveren alt işveren ilişkisine dair hükümlerinin muvazaalı bulunduğunun ve müteahhit işçileri olarak adlandırılan çalışanların gerçekte davacının işçileri olduklarının mahkeme kararlarıyla sübut bulduğunu, bu durumda davacının kendi işçileri için ödediği tazminatı müvekkilinden rücuen tazmin etmesinin mümkün olmadığını, aksinin düşünülmesi halinde dahi davacının çalıştırdığı işçilerin iş akitlerini ihale döneminin bitmesini beklemeden özelleştirme çerçevesinde feshetmesi nedeniyle müvekkiline atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının alt işveren olarak üstlendiği işlerde çalıştırdığı işçilerin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin gibi işçilik haklarının ödenmediği, bu işçilerin Kocaeli 3.İş Mahkemesi'nde davacı kurum aleyhine açtıkları davaların kabul edildiği, kararların icraya konulması üzerine davacı kurumun hüküm altına alınan miktarları ödemek zorunda kaldığı, davacı kurumun bu işçilere yapmış olduğu ödemeleri rücu yolu ile davalıdan geri isteme hakkının bulunduğu, davaya konu tazminatları hak kazanan 15 işçiden 4'ünün son işvereninin davalı olmadığı, dolayısıyla anılan 4 işçi için ödenen tazminatın da davalının sorumluluğunda bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 31.799,81TL'nın ödemenin yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, asıl işveren sıfatıyla işçilere ödenen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının sözleşme uyarınca alt işverenden rücuen tahsili istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, davalının son işvereni olmadığı işçilere ödenen meblağ yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, alt işverenler işçi alacaklarından olan kıdem tazminatından, işçinin kendi sözleşme sürelerine isabet eden çalışma süresi ile sınırlı olarak sorumludurlar. Somut olayda da, davalı, karar gerekçesinde isimleri belirtilen işçilerin son işvereni olmamakla birlikte bu işçilerin bir süre alt işveren olan davalı nezdinde çalıştıkları sabittir. O halde, mahkemece, davalının kendi sözleşme süresine isabet eden çalışma süresi ile sınırlı olarak davacı tarafından anılan işçiler için ödenen kıdem tazminatından sorumlu olduğu kabul edilerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.848,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24962, Karar No: 2013/3065, Tarih: 28.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/24962 E.  ,  2013/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti

Davalı, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-h bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe

Taraflar arasında feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı işveren tarafından keşide edilen 09.01.2012 tarihli fesih bildiriminde " 16.06.2011 tarihinde spot ürünlerin çalınma ve tahrifata karşı gerekli özeni göstermediği, 01.11.2010 ve 26.02.2011 tarihinde son kullanma tarihli ve raf ömrü dolan ürünleri satışta tutarak halk ve müşteri sağlığını tehlikeye atmış olduğu, tespit edilmiş savunmalarında durumun tekrarlanmayacağını beyan etmesine karşılık olumlu gelişme olmadığının görüldüğü, 10.08.2011-08.09.2011 dönemine ait envanter sayım neticelerine ilişkin olarak 25.10.2011 tarihinde netice oranının kabul edilebilir oranın üzerinde ve yüksek olması sebebiyle yazılı ihtar ve yazılı savunma talep edilmişse de hem yazılı savunmayı vermekten hem de yazılı ihtarı almaktan imtina ettiği, 11.10.2011-14.11.2011 dönemine ait envanter sayım neticelerine ilişkin olarak 06.01.2012 tarihinde netice oranının kabul edilebilir oranın üzerinde ve yüksek olması sebebiyle kendisine yazılı ihtar ve yazılı savunmaları talep edilmiş ise de hem yazılı savunma vermekten hem de yazılı ihtarı almaktan imtina ettiği ve buna karşılık bu durumun da olumlu bir gelişme olmadığının görüldüğü, izah edilen hususlar ile 4857 sayılı Yasanın 25/2-h hükümlerine uygun olarak 09.01.2012 tarihi itibariyle bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiği" belirtilmiştir.

Fesih bildiriminden de anlaşılacağı üzere feshe konu son eylem olan 11.10.2011-14.11.2011 dönemine ait envanter sayım neticelerine ilişkin olarak 30.12.2011 tarihli yazılı ihtar davacıya 06.01.2012 tarihinde tebliğ edilmek istenmiş ancak davacının bundan imtina ettiği şerhi yazılarak işveren işçileri tarafından imzalanmıştır. İş bu yazılı ihtarda " ...şirketimizde çalışmaya devam ettiğiniz süre içerisinde bu konu veya benzer davranışları tekrar etmemeniz, görev, yükümlülük ve sorumluluklarınızı gereği gibi ve eksiksiz olarak yerine getirmeniz, aksi takdirde hizmet akdinizin haklı nedenle tazminatsız olarak feshedileceği hususu ihbar ve ihtar olunur" şeklinde beyanda bulunulduğu görülmüştür. Her ne kadar bu ihtarın davacıya tebliğ edildiği ancak ihtarı imzalamaktan imtina ettiğine dair şerh düşülmüş ise de tebliğ edildiği belirtilen tarihten 3 gün sonra ise görevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle iş sözleşmesi feshedilmiştir.

Davacının son davranışı nedeniyle disiplin cezası olarak yazılı ihtar cezası verilmiştir. Verilen bu ihtar cezasından sonra aynı davranışa devam ettiği kanıtlanmadığından, davacının yazılı uyarı cezası verildikten sonra iş sözleşmesinin aynı davranışı nedeniyle feshedilmesi, bir eyleme bir ceza uygulanır kuralına aykırılık oluşturur. Davalı işveren tarafından yapılan fesih bu nedenle geçerli nedene dayanmamaktadır. Dolayısıyla mahkemece yapılan feshin geçerli olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 118.30 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, artan avansların Mahkemesince taraflara iadesine,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine

Kesin olarak 28.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/27318, Karar No: 2023/6546, Tarih: 16.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/27318 E.  ,  2023/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/918 E.- 2021/920 K.

SAYISI : 2021/İHK-37414

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Reddi

SAYISI : 2021/89968

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yolcu olduğu davalıca zorunlu mali sorumluluk sigortası (...) poliçesi ile sigortalı araç ile dava dışı aracın 12.03.2018 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 39.950,00 TL'ye yükseltmiş, bakiye kalan kısımdan feragat ettiğini belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eksik evrakla başvuru yapıldığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, olaydaki kusur durumunun ve davacının kazadan kaynaklı maluliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun bir rapor alınması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, davalının temerrüdü söz konusu olmadığından faizden sorumlu olmadığını ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Davacı tarafından sunulan 15.03.2021 tarihli maluliyet raporunda maluliyet oranının %4 olarak belirlendiği, sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiği, yapılan hesaplama sonucu davacının 54.702,68 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hak kazandığı, ancak ıslah edilen miktarın dikkate alınması gerektiği" gerekçesiyle davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne, 39.950,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının ıslah hakkını açıkça kötüye kullandığını, bu nedenle ıslahın geçersiz sayılması gerektiğini, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, kusur durumunun hatalı olduğunu, koruyucu tertibat kullanıp kullanmadığının tespitinin yapılarak müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplama yönteminde TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %18 teknik faiz uygulanması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “…15.03.2021 tarihli maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu, TRH-2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant yönteminin esas alınmasının yerinde olduğu ve davacı lehine hükmedilen nisbi vekalet ücretinin yerinde olduğu, başvuranın arka koltukta oturduğu ve kaza tespit tutanağına göre emniyet kemeri takmanın zorunlu olmadığının belirlendiği, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olduğu" gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;davacının ıslah hakkını açıkça kötüye kullandığını, bu nedenle ıslahın geçersiz sayılması gerektiğini, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, kusur durumunun hatalı olduğunu, koruyucu tertibat kullanıp kullanmadığının tespitinin yapılarak müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplama yönteminde TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olarak bulunduğu davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan araç ile dava dışı aracın 12.03.2018 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

1. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nden alınan 15.03.2021 tarihli raporun Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alınarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. 12.03.2018 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlüktedir.

İtiraz Hakem Heyetince; davacının maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden olay tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

2. Olayın meydana geliş şekli gözetildiğinde, davacı yolcunun dosya kapsamında yer alan beyanında "Aliağa Star Rafineri" isimli iş yerinde işçi olarak çalıştığı, davalıca sigortalı aracın iş yerinin servis aracı olduğu, servis aracının dava dışı iş arkadaşlarıyla birlikte davacıyı işten alarak taşıdığı sırada kazanın meydana geldiği hususlarının beyan edildiği anlaşılmakla, olayın iş kazası olduğu dikkate alınmalı, davacıya rücuya esas bir ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. İş kazası kapsamında davacıya ödenen bir bedel varsa hesaplamada bu hususun mahsup edilmek suretiyle dikkate alınması, mahsup sonrası bakiye kalan bir kısım varsa davalı sigortanın bu kısımdan sorumlu olması gerekirken eksik inceleme ile iş kazası nedeniyle ödenen bedel üzerinde durulmamış olması doğru görülmemiş, ... kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3. Bozma nedenine ve şekline göre davalının kusur oranlarına, müterafik kusura ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3367, Karar No: 2012/5134, Tarih: 06.04.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/3367 E.  ,  2012/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.03.2005 ve eksik kalan davalılar aleyhine de 28.02.2008 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacının temliken tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne dair verilen 18.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılardan ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724 ve 729. maddeleri gereğince temliken tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davalılardan ... ve Gayrimenkul Değerler Tic. A.Ş. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının temliken tescil talebinin koşulları oluşmadığından reddine, muhdesatların bedellerinin tazmini taleplerinin kabulü ile 518 parsel üzerinde dava konusu yerdeki ağaçların değeri olan 5.190 TL'nin bu parsel maliki olan ... ve paydaşlarından tahsiline, 517 parselin dava konusu edilen kısmı üzerinde bulunan ağaçların bedeli olan 41.105 TL'nin bu parsel malikleri Hasibe Rana ve paydaşlarından tahsiline, her iki parselin sınırında bulunan yapıların değeri olan 35.524 TL'nin her iki parselin maliki olan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile 518 parsel malikleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-518 parsel maliklerinin temyizine gelince;

Türk Medeni Kanunu madde 684 ve 718/2 hükümleri gereğince yapılar ve bitkiler üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzi haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak bu kuralın istisnaları Türk Medeni Kanununun 722, 723, 724 ve 729. maddelerinde düzenlenmiş, zemin ile üzerindeki yapı ve bitkiler arasındaki bağlantıyı kesmiştir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine, 729. maddesinde bitkiyi dikene tanınan bu hak kişisel hak niteliğinde olup, bina veya bitki sahibi ve onun külli halefleri tarafından inşaat yapılırken veya bitki dikilip yetiştirilirken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekirki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşıda bu kişisel hak ancak nuhdesat sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724 ve 729. maddelerine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır.