muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9353, Karar No: 2019/3881, Tarih: 27.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9353 E.  ,  2019/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, ELATMANIN ÖNLENMESİ, KAL

Davacı Hazine tarafından kadastro tespiti 1994 yılında kesinleşen dava konusu taşınmazın 11.04.2011 tarihinde yapılıp onaylanan kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açıldığı anlaşıldığından; verilen kararı inceleme görevi Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı iş bölümü kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca 8. Hukuk Dairesi'nin görev alanına ait olduğu halde bu husus maddi hata sonucu göz ardı edilerek dosyanın Dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmış olmakla dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7546, Karar No: 2011/8188, Tarih: 11.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7546 E.  ,  2011/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Buldan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :30.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/3053, Karar No: 2018/6134, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3053 E.  ,  2018/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2010 tarihli iddianamesi ile, 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu ve eklerine aykırı olarak “ 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı; “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10374, Karar No: 2013/14041, Tarih: 07.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10374 E.  ,  2013/14041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen destekten yoksun kalma maddi-manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan destekten yoksun kalma tazminatı ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

Yeni Borçlar Yasası'nın 56/2. (eski B.K.nun 47.) maddesi gereğince hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, manevi tazminat yönünden; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, olayın niteliği, vehameti davacılar üzerinde oluşturduğu elem ve ızdırabın fazla olması, günün ekonomik koşulları nazara alındığında manevi tazminat miktarı az olarak tayin olunduğu açıktır.

Zira, manevi tazminat isteminin temelinde davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları zarar, zarar ile fiil arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Zira, manevi tazminat isteminin temelinde davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları zarar, zarar ile fiil arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği 22.06.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda taktir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine, BK 47. ( TBK 56 ) maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü, Mamelek Hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır 0 halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Taktir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, bozulan ruh huzurunun, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nisbetinde iadesini amaçladığından hâkim, M.K'nun 4.maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tesbit etmelidir.

Hakim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir ( Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2003/21-368-355 ve 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları )

İşte bu nedenlerledir ki, taktir olunacak manevi tazminatın uygun oranda ve daha yüksek şekilde tayin ve taktiri gerekecektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7278, Karar No: 2021/16265, Tarih: 07.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7278 E.  ,  2021/16265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dosya kapsamına göre, katılanın ikametinden akşam 22.30’da ayrılıp sabah saat 09.00 sıralarında ikametine döndüğünde hırsızlık eyleminin yapıldığını anladığını beyan ettiğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 21.23'de başlayıp 04.49'da bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19101, Karar No: 2011/19809, Tarih: 31.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/19101 E.  ,  2011/19809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki niteleme ile açıklanan eylemler karşısında suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdureye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca yakınan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 31/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16175, Karar No: 2022/1070, Tarih: 24.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/16175 E.  ,  2022/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklardan ...'un yokluğunda verilen hükmün, "Y.... Mahallesi, ... Sokak, No:11, İç Kapı No:5, ..., Ankara" adresinde 26.01.2019 tarihinde eşi Bahar Karakol imzasına tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan aile nüfus kaydı sorgulamasında sanık ...'un, gerekçeli kararın tebliğ edildiği eşi Bahar Karakol ile 25.06.2019 tarihinde boşandıkları, 19.11.2018 tarihinde yakalama ile alınan savunmasında da adresini ".... Sokak, 15/15, Siteler, ...., Ankara" olarak bildirdiği anlaşılmakla; yokluğunda verilen hükmün sanığın en son beyan ettiği adresine tebliği yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, gerekçeli kararın sanık ...'a usulüne uygun şekilde tebliği ile temyizi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22243, Karar No: 2015/3420, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/22243 E.  ,  2015/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, arsa paylarının hatalı olarak hesaplandığını ileri sürerek malik olduğu 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesinde "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." hükmü yer almaktadır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu ya da olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için işin esasına girilip taraf delilleri toplanıp, keşif yapılarak oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16977, Karar No: 2015/6049, Tarih: 15.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16977 E.  ,  2015/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 245 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 245 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 05.09.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli belediye uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu planın onay tarihi, nazım imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, nazım imar planının tarihi ve ölçeği, yapılış amacı, 1/1000 ölçekli plan içerisinde olması halinde bu planın nazım imar planının uygulanması amacı ile yapılmış olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 245 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 05.09.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 17.01.2008 olan satış tarihleri itibariyle, imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün ilgili belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... Köyü 245 ada 18 parsel sayılı taşınmazın ve somut emsal alınan ... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

4-Dava konusu ... Köyü 245 ada 18 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının, somut emsal alınan ... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 17.01.2008 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... Köyü 245 ada 18 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının, somut emsal alınan ... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 17.01.2008 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,

5-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunduğu belirlenen ağaçların (Mandalina) cins ve yaşları itibarıyla 2013 rayiç değerlerinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9354, Karar No: 2019/3882, Tarih: 27.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9354 E.  ,  2019/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, ELATMANIN ÖNLENMESİ, KAL

Davacı Hazine tarafından kadastro tespiti 1994 yılında kesinleşen dava konusu taşınmazların 11.04.2011 tarihinde yapılıp onaylanan kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açıldığı anlaşıldığından; verilen kararı inceleme görevi Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı iş bölümü kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca 8. Hukuk Dairesi'nin görev alanına ait olduğu halde bu husus maddi hata sonucu göz ardı edilerek dosyanın Dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmış olmakla dosyanın temyiz incelemesi yapmakla görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/174, Karar No: 2024/688, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/174 E.  ,  2024/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/7 E., 2023/3 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 12. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili Kumluca 2. Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; davacı ... vekili tarafından borçlu Ömer Sarıoğlu aleyhine İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2016/2226 Esas sayılı dosyasında başlatılan takipte Kumluca İcra Müdürlüğüne yazılan talimat yazılarıyla üçüncü kişi ...’nin işyeri adresinde haciz ve muhafaza işlemlerinin yapıldığını, istihkak davasının görüldüğü Kumluca İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/57 Esas sayılı dosyasında görev yapan hâkimlerin görevlerini ihmal ettiklerini, İstanbul 18. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/547 Esas sayılı dosyasında verilen kesin kararın bir yıl süreyle uygulanmasını engelleyerek haciz konusu 380.000,00 TL’lik malların elden çıkmasına ve zayiine sebebiyet verdiklerini, İstanbul 18. İcra (Hukuk) Mahkemesinin kararının verildiği anda kesin olduğunu, geçici karar bahanesiyle kararın infazının geciktirilemeyeceğini, istihkak davasına ve ilgili şikâyetlere bakmaya İstanbul İcra (Hukuk) Mahkemelerinin yetkili olduğunu, talimat işleminin yapıldığı Kumluca İcra (Hukuk) Mahkemelerinin yetkisiz olduğunu, yetki itirazına olumlu veya olumsuz karar verilmediğini, Kumluca İcra Müdürlüğünün 2016/187 Talimat sayılı dosyasında 15.08.2019 tarihli hacizde hacizli malların yediemin tarafından elden çıkarıldığının tespit edildiğini, Hâkim ... ile ilgili reddi hâkim talebinde bulunmalarına rağmen dosyadan çekilmediğini, Kumluca İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/57 Esas sayılı dosyada son duruşmada davalı vekili olarak verdiği mazeretin dikkate alınmadığını, Hâkim ...’ın Kumluca 1. İcra (Hukuk) Mahkemesi Hâkimi olarak 11. duruşmada davacı ...’ye 2011-2012-2013-2016 yıllarına ait ticari defterlerini sunması için “2 haftalık kesin süre” verdiği hâlde bu süreden sonra defter ibrazını reddetmesi gerekirken kabul kararı verdiğini, dosyayı üç kez bilirkişilere göndermek suretiyle görevini ihmâl ettiğini, Hâkim ...’ın İstanbul İcra (Hukuk) Mahkemesinde aynı menkullerle ilgili dava açıldığını beyan etmelerine ve Kumluca İcra (Hukuk) Mahkemesinin yetkisiz olduğunu ileri sürmelerine rağmen Hâkimin bir karar vermeyerek görevini ihmal ve suiistimal ettiğini, ayrıca birden fazla bilirkişi incelemesi yaptırmak suretiyle de görevini savsakladığını, Kumluca 1. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli geçici kararının usulsüz olup tedbir kararı verme yetkisinin de İstanbul İcra (Hukuk) Mahkemelerine ait olduğunu, İstanbul 18. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/265 Esas, 2016/541 Karar sayılı kararının infazına engel olunduğunu, Hâkim ...’in Kumluca 1. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/61 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararında hacizle ilgili işlemlerin geçici olarak durdurulmasına karar verildiğini ancak mahkemenin yetkisiz olup kararın da hukuka aykırı olduğunu, bu kararla hacizli malların elden çıkmasına sebebiyet verildiğini, Hâkim ...’ın Kumluca 1. İcra (Hukuk) Mahkemesi Hâkimi olarak verdiği 20.05.2016 tarihli geçici durdurma kararının yetkisiz ve hukuka aykırı verildiğini ileri sürerek hâkimlerin 24.05