muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10173, Karar No: 2022/2554, Tarih: 15.02.2022

Dava yaşam sigortası nedeniyle kredi borcundan sorumlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... AŞ vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar murisinin 11.12.2013 tarihinde davalı bankadan aldığı 5 yıllık ihtiyaç kredisi alımı sırasında, bankanın sigorta kuruluşu tarafından 11.12.2012-11.12.2013 dönemini kapsayacak şekilde hayat sigortası yapılmış, sigorta poliçesi süresi bitiminden sonra yenilenmemiş davacılar murisi 10.02.2014 tarihinde vefat etmiştir. Davalılar poliçenin yenilenmemiş olması nedeni ile sorumlulukları olmadığını iddia etmişlerdir.

Muris Fehmi Çetinkaya, davalı bankadan çektiği kredi için imzaladığı Bireysel Kredi Başvuru Formu ve Ekinin 13/C son maddesi “ Banka, tüm teminatlar ve kredi şartı tüm sigortalama işlemlerini sigorta pirimlerinin kredili müşteri tarafından ödenmemesi durumunda, gerekli görüleceği hallerde ve tamamen kendi yetkisi ile gerekli göreceği hertürlü rizikolara karşı, dilediği şart, kayıt ve müddetlerle, lehtarı kendisi olmak üzere dilediği sigorta şirketine sigorta ettirebilir ve bu primleri kredili müşteriden bu kredi sözleşmesi şartları dahilinde talep edebilir ve bu pirimleri kredili müşteriden bu kredi sözleşmesi şartları dahilinde talep edebilir." hükmünü içermektedir. Bireysel Kredilerle Bağlantılı Sigortalar Uygulama Esasları Yönetmeliğinin “İhtiyari sigortalar” başlıklı 6.maddesinin 2.fıkrasında da “İhtiyari sigortalarda, kredi süresi içerisinde yenileme sorumluluğu kredi kullanana, yenilemeye ilişkin bildirim yapma ve bilgilendirme sorumluluğu ise kredi kuruluşuna aittir.” denilmektedir. Sigortayı yenileme yükümlülüğü kredi kullanana ait olmakla beraber yönetmelik gereği bildirim yapma ve bilgilendirme yükümlülüğü kredi kuruluşuna ait olduğu halde davalı banka bu yükümlülüğünü yerine getirmemiştir. Öte yandan, sözleşmede yenilenmeme halinde kendiliğinden sigorta ettirebilceği belirtilmiş, ancak bundan dolayı banka’ya sorumlululuk yüklenemeyeceğini belirtilmiş ise de böyle bir hak kendisine verilmiş olmasına ve süresi biten poliçeyi düzenleyen sigorta şirketinin, bankaya bağlı kuruluş olduğu da dikkate alındığında, bankaya %40 oranı gibi düşük bir oranda müterafik kusur takdir edilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 613,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9372, Karar No: 2012/26810, Tarih: 12.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9372 E.  ,  2012/26810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2019/3393, Karar No: 2022/8920, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3393 E.  ,  2022/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık tarafından 2008 takvim yılında kullanıldığı iddia edilen son sahte fatura tarihinin 19.12.2008 olduğu ve KDV indiriminde kullanıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla suç tarihinin "25.01.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5908, Karar No: 2014/9952, Tarih: 16.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5908 E.  ,  2014/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.02.2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 06.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davacı yararına hükmedilen bedelin ot bedeli olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5497, Karar No: 2018/6619, Tarih: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5497 E.  ,  2018/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanıklar hakkında İİK 331. maddesinden kurulan hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında İİK'nın 337/a ve İİK'nın 345/a maddelerinden kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında İİK'nın 337/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, suç tarihi kesin olarak tespit edildikten sonra şikâyetin süresinde yapılıp yapılmadığı belirlenerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçunun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

III- Sanık ... hakkında İİK'nın 345/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

III- Sanık ... hakkında İİK'nın 345/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Yasa'nın 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 376. (6762 sayılı TTK'nın 324.) maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şikayet tarihi olan 16.10.2014 tarihi itibariyle mevcut durumu tespit etmeyen sadece beyannameler üzerinden düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya Kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar önödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8777, Karar No: 2011/9411, Tarih: 15.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8777 E.  ,  2011/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.07.2009 gününde verilen dilekçe ile alacağın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.08.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, reddi gereken eser nedeniyle yapılan ödemenin istirdadı istemiyle açılmıştır.

Davalı yüklenici, zamanaşımının gerçekleştiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davalının, davacıya ait ahşap panel kapı ve kasalarının yapımı konusunda bir eser sözleşmesinin varlığı çekişmeli değildir. Bilirkişi raporuna göre, kapı ve kasaların dar ve kısa olarak imal edildiği, bu haliyle Borçlar Kanununun 360.maddesi gereğince eserin reddi gerekeceği tespit edilmiştir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan ilişkilerde yüklenicinin, eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi kuraldır. Bu kural, yüklenicinin hem sadakat ve hem de özen borcundan kaynaklanır. Yine bu kural gereği yüklenici, iş sahibinin yararına olan şeyleri yapmak ve zararına olan şeylerden kaçınmak zorundadır. Çünkü, iş

./..

2011/8777 - 2011/9411 -2-

görme niteliği icabı başkasının menfaatine hareket etmeyi gerektirir. Kanunda tanımı bulunmayan sadakat ve özen borcu ise aslında Türk Medeni Kanununun 2.maddesinde düzenlenen “dürüstlük” kuralının bir uzantısıdır. Sadakat ve özen borcu, sözleşmenin ifası sırasında önceden belirlenmeksizin ihlal edildikçe kendini gösterir ve somutlaşır. Yüklenicinin özen borcu, eser sözleşmesinin kurulmasıyla başlar. Eserin iş sahibine teslim edildiği ana kadar devam eder, eserin tesliminden sonra da ayıba karşı tekeffül sorumluluğu şeklinde kendini gösterir.

Somut uyuşmazlıkta; yüklenicinin, eseri meydana getirmede sadakat ve özen borcunu ihlal ettiği, bu şekilde reddi gereken bir eser meydana getirdiği saptandığından, davacı iş sahibinin Borçlar Kanununun 360.maddesi gereğince bu esere bir bedel ödemesi gerekmez.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 15.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10893, Karar No: 2013/13205, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/10893 E.  ,  2013/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dilencilik suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2012 gün ve 2011/289 Esas, 2012/61 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 15.08.1969 doğumlu olup, reşit olan mağdur ...'un kısıtlanlanarak vesayet altına alınmasına ilişkin talebin mağdurun akli ve ruhi yönden sağlam olduğu gerekçesi ile reddine dair ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.02.1010 gün ve 2009/1121 Esas 2010/101 karar sayılı kesinleşmiş ilamına nazaran, mağduru temsile yetkisi bulunmayan ... hakkında verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde bulunduğunun anlaşılması karşısında hükmü temyize hakkı bulunmayan ...'un vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1155, Karar No: 2012/425, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1155 E.  ,  2012/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2006 gün ve 2005/216 Esas, 2006/40 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığa tayin edilen cezaların miktarına göre sanık müdafiin duruşma isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınır itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 07.02.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3694, Karar No: 2017/7188, Tarih: 30.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/3694 E.  ,  2017/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2394 ada 10 parsel sayılı 221,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki evin .... oğlu ...’e ait olduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiş, yargılama sırasında 11.06.2015 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereğince dahili davalı ...’e satılmıştır. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31,40 TL temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

30.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5190, Karar No: 2020/4321, Tarih: 21.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5190 E.  ,  2020/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14.02.2017 tarih ve 2016/122 E- 2017/22 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.10.2019 tarih ve 2017/2436 E- 2019/2306 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; "NİDA" ibaresinin müvekkili şirket adına tescilli tanınmış bir marka olduğunu ve müvekkilinin ticaret unvanında da ana unsur olduğunu, davalının "Nida Life" ibaresini yaptığı inşaat projesinde haksız olarak kullandığını, bu kullanımının davacının marka hakkına ve ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalı kullanımının ticaret unvanına ve marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, men'i ve ref'ini, masrafı davalıdan alınmak suretiyle kararın ilgililere tebliğ edilmesini ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin bitme aşamasında olan İstanbul ili Beylikdüzü ilçesindeki Nida Life projesini inşa ettiğini, davacı markası ile müvekkili kullanımı arasında ayniyet olmadığını, taraflara ait markalar karşılaştırıldığında markaların Nida ibaresi dışında benzer olmadığını, aynı ya da benzer olmayan markaların karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı tarafın katalog, tanıtım evrakı ve internet üzerinde Nida Life ibaresini markasal olarak kullandığı, söz konusu davacı tarafa ait Nida esas unsurlu marka ve seri markalar dikkate alındığında markanın asli unsurunun Nida ibaresi olduğu, Life ibaresinin tamamlayıcı bir ibare olması nedeniyle, davalı kullanımının davacıya ait seri marka kullanımı şeklinde çağrışım yaptığı, aynı işletmeden gelen markalar olduğu imajı yarattığı, her iki tarafın da inşaat sektöründe faaliyet gösterdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı tarafın davacıya ait Nida esas unsurlu markayı benzerlik teşkil eder şekilde Nida Life adlı projede markasal olarak kullanmasının marka hakkına yönelik tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespiti ve men'i'ne, davalının Nida Life olarak kullanımının tabela, tanıtım evrakı ve internet üzerinde kullanımının engellenmesine ve men'i'ne, tanıtım evrakı, katalog ve tabelalara el konulmasına, el konulan tabela, katalog ve evrakın masrafı davalıdan alınmak suretiyle imhasına, internet üzerinde tanıtımın engellenmesine, kararın ilanına karar verilmiştir.