muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14587, Karar No: 2015/18402, Tarih: 26.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/14587 E.  ,  2015/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın sendikal sebeple feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken sendikal tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne ve sendikal tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında feshin geçerli sebeple yapılıp yapılamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İşverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

Somut olayda hükme esas alınana bilirkişi raporunda işe alınan ve çıkan personelin sayısı tespit edilmiş ise de işe alınan personelin ve davacının görev tanımlarına ilişkin belgeler dosya içersinde bulunmamaktadır. Bilirkişilere gerekirse davalı işyerinde yerinde inceleme yapma yetkisi verilerek konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli işe alınan ve çıkan personelin görev tanımları ve davacının görev tanımı nazara alınarak davacının değerlendirilebileceği bu pozisyonlarda alım yapılıp yapılmadığı, bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11997, Karar No: 2021/10841, Tarih: 03.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11997 E.  ,  2021/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek ve karşılıklı görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl dava ile birleşen 2007/265 E. sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2004/154 E. sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı, davalı şirket ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti.nin 12 adet işçiyi çalıştırmadığı hâlde, Bakanlığa sunulan kayıtlarda çalıştırmış gibi göstererek 1997-2000 yılları arasında haksız olarak 41.975,54 TL kazanç temin ettiğini ileri sürerek; davalı şirketin, 04/05/2001 tarihli hak edişlerinin mahsubu neticesinde fazla yapılan 10.196,61 TL ödemenin iadesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiş; cevap dilekçesi ile birlikte açtığı karşı davada; davacının sözleşme gereğince ödemesi gereken hak ediş bedellerini talep etmiştir.

Birleşen 2007/265 Esas sayılı dava dosyasında, davacı; çalışmadığı hâlde çalışmış gibi gösterilen işçilere ilişkin kayıtların yeterince denetlenmemesi neticesinde kamu zararına neden oldukları gerekçesiyle davalılardan 41.975,54 TL zararın tazminini talep etmiştir.

Birleşen davada davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Birleşen 2004/154 Esas sayılı davada davacı; davalı ... Bakanlığından 10.196,61 TL hak edişin ödenmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı Bakanlık, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı/karşı davalı ..., davalı/karşı davacı ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... ...'un temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11/03/2014 tarihli ve 2013/29557 Esas 2014/6819 Karar sayılı kararıyla; "1- ...Mahkemece verilen karar ile esas dava ile birlikte birleşen dava dosyaları hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı olarak verilen hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- ...Birleşen Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/154 Esas sayılı dosyasında, davacı-karşı davalı ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti’nin davalı/karşı davacı ... Bakanlığının kabul ederek mahsup talebine konu ettiği bedelin tahsili için yeni bir dava açmasında hukuki yararı bulunmadığı kabul edilerek hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle, tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davalılardan ... ve ...'nın bir önceki verilen kararı temyiz etmediğinden verilen kararın kesinleşmiş olması nedeniyle haklarında önceki karar gibi hüküm kurmak gerektiğinden bahisle; asıl davanın kısmen kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere 19.988,62 TL'nin faizi ile birlikte davalılar ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti. İle ..., ... ve ...'den alınarak davacı Bakanlığa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; birleşen 2007/265 Esas sayılı dosyada ise tahsilde tekerrür olmamak üzere 19.988,62 TL'nin faizi ile birlikte ..., ... ve ...'den alınarak davacı Bakanlığa verilmesine, yargılama gideri ve eksik kalan harcın davalı ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti. ile ..., ... ve ...'den tahsiline; birleşen 2004/154 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı/karşı davalı, davalı/karşı davacı ... birleşen dava davalısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece; önceki kararı temyiz etmeyen davalılar hakkında hükmün kesinleştiğinden bahisle aynı hükmün kurulduğu belirtilmiş ise de, asıl davada davalı olarak sadece ..., Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti. bulunmasına rağmen, bu davanın tarafı olmayan Bakanlık çalışanları hakkında da hüküm kurulmuş olması, birleşen 2007/265 Esas sayılı davada ise sadece Bakanlık çalışanları davalı iken ... Temizlik Organizasyon Tic. Ltd. Şti. aleyhine de yargılama giderlerine hükmedilmiş olması, usul ve kanuna aykırıdır.

2- Asıl davada, davalı şirketin sunmuş olduğu cevap dilekçesi, karşı dava talebini de içermekte olup; karşı dava hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmamış olmasıda usul ve kanuna aykırıdır.

3- Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden şirket ve davalı ...'e iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/354, Karar No: 2020/1427, Tarih: 10.07.2020

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2019/354 E.  ,  2020/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Pet. Ür. Mobilya Ot. Turz. Gıda İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Av. ... ile davalı ... Petrol Ofisi A.Ş. vekili Av.... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 2015/371 esas ve 2018/874 karar sayılı ve 01.11.2018 tarihli hükmün davacı vekilince temyiz edilmesine üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp görüşüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı vekilinin 08.07.2020 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisi olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin feragat nedeniyle reddi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5967, Karar No: 2018/15924, Tarih: 14.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5967 E.  ,  2018/15924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Mahkemece '' Suça sürüklenen çocuk ...'ın Adli Tıp şube müdürlüğü raporunda yüklenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği bildirilmiş ise de, duruşmada gözlemlenen hali itibariyle fiziki, ruhi, gelişmiş düzeyi, anlama ve kavrama yeteneğinin, zihinsel kapasitesinin, yaşıtları seviyesinde gelişmiş bulunduğu yine SİR de herhangi bir rahatsızlığının bulunmadığını, zihinsel gelişiminin normal olduğunun, gerçekleştirdiği bir eylemin sonuçlarını kavrayacak zihinsel kapasiteye sahip bulunduğunun bildirilmesi karşısında Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporuna itibar edilmemiş'' şeklinde gerekçe tanzim edilmiş ise de; Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunun dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle atılı raporun dosya arasına konulması ve gerekirse yeniden rapor aldırılıp sonucuna göre; suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda çelişki giderildikten sonra karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında sair hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8205, Karar No: 2012/8555, Tarih: 29.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/8205 E.  ,  2012/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 110 ada 5, 114 ada 5 ve 7 parsel sayılı sırasıyla 9913.74 m2, 18350.05 m2 ve 29248.56 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 1/3 er payı ... ... kızları ölü Nazime ve ... adlarına, 1/3 payı ise elbirliği mülkiyeti hükümleri gereğince ... ... torunları davacı ... ile davalı ... ve paydaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve paylaşmaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır. Dava konusu 114 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce davacı tarafından meydana getirilmiş muhdesat niteliğindeki 3 katlı kagir ev ile ahırın bulunduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan bu olgular gözetildiğinde 114 ada 5 parsel sayılı taşınmazla ilgili hüküm kurulurken “çoğun içinde azın da bulunduğu” kuralı gözetilerek taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 2 numaralı bendinin sonuna "114 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve tespit gününden önce meydana getirildiği anlaşılan 3 katlı kagir ev ve ahırın davacı ... oğlu ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine,” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacıya iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8168, Karar No: 2018/2646, Tarih: 20.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8168 E.  ,  2018/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın kollukta, aracın yolcu koltuğunda oturan ...'un araçtan inerek yanına geldiğini ve gelişigüzel kendisine vurduğunu, kendisinin de...'a vurduğunu, bu esnada sürücü...'in araçtan elinde sopa ile inerek kendisine vurduğunu, darbelerin etkisi ile yere düştüğünü, yerde bulunduğu süre içerisinde de sanıkların kendisini darp ettiklerini beyan ettiği, mahkemede benzer ifadelerle sanıklar... ve...'un kendisini darp ettiğini belirttiği, cd çözümleme tutanağında, ''şöför olan şahsın(....), altta bulunan kahverengi montlu şahsa(....) vurduğunun'' yazılı olduğu ancak dosya içerisinde mobese kamera görüntülerine ilişkin adli emanetin 2013/150 sırasına kayıtlı olan cd ye rastlanılmadığı, sanık ...'in aşamalarda suçlamaları kabul etmediği anlaşılmakla; hangi delile neden üstünlük tanındığı hükmün gerekçesinde denetime imkan verecek şekilde tartışılıp değerlendirmesi yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7656, Karar No: 2015/18878, Tarih: 25.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7656 E.  ,  2015/18878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş riski tazminatı, vardiya tazminatı farkı, bakım tazminatı farkı ile ikramiye alacağı farkı, ilave tediye alacağı, yevmiye farkı alacağı, ücret farkı alacağı, fazla mesai ücreti farkı alacağı, hafta tatili ücreti farkı ve genel tatil ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı Kurumda “teknisyen” olarak çalıştığını, ...na üye olduğunu ve bu tarihten itibaren sendikalı olarak çalıştığını, günlük yevmiyelerinin yaklaşık 29,00.-TL iken ... ile Tedaş Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince davalı kurum tarafından bu Toplu İş Sözleşmesinin imzalanması ile birlikte 25,00.-TL’ye indirilerek yaklaşık 4,00.-TL civarında indirim yapıldığını, davacının almış olduğu maaşların yanında yevmiyeleri baz alınarak ödenen diğer ücretlerin de kendisine sendika üyesi olmadan önceki ücretlerine kıyasla eksik ödendiğini belirterek, iş riski tazminatı, vardiya tazminatı farkı, bakım tazminatı farkı ile ikramiye alacağı farkı, ilave tediye alacağı, yevmiye farkı alacağı, ücret farkı alacağı, fazla mesai ücreti farkı, hafta tatili ücreti farkı ve genel tatil ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, yevmiye değişikliğinin İş Yasası'nın 22. Maddesi uyarınca davacıya bildirilmesinin gerekmediğini, davacının sendikaya üye olması ile birlikte sendikanın imzaladığı toplu iş sözleşmesine tabi olacağını bildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sendika üyeliği tarihinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 29,00-TL’den 25,41 -TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu ... ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan TİS’e bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı Bedaş’ da 2004 yılında çalışmaya başladığını, 2005 yılında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.