muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7412, Karar No: 2020/15773, Tarih: 11.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7412 E.  ,  2020/15773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece tanık beyanlarına göre davacının hafta içi 5 gün 07.30-20.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere, çalışma saatleri dikkate alındığında salt davacı tanıık beyanlarına göre ara dinlenme süresinin 1,5 saat yerine 1 saat düşülmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15122, Karar No: 2011/288, Tarih: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15122 E.  ,  2011/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2009 tarih ve 2008/189-2009/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin yöneticisi olarak görev yaptığı dönem içinde kooperatife 51.209 YTL borç para verdiğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatife 51.200 YTL borç para verdiği, ancak takipten önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının takibe yaptığı itirazın 51.209 YTL yönünden iptaline, anılan bedel üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatife ödünç para verildiği iddiasına dayalı alacak için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, ödünç verme iddiasının davacı tarafından kesin delillerle ispat edilmesi gerekmektedir.

Davacı taraf, iddiasının ispatı için davalı kooperatifin defterlerinde ve bilânçolarında alacaklı göründüğüne ilişkin kayıtlara dayanmıştır. Gerçekten de davacının dayandığı davalı kooperatife ait defter ve bilânçolarda davacı alacaklı görünmekte ise de, bu defter ve bilançolar davacının davalı kooperatifin yöneticiliğini yaptığı ve kendi sorumluluğunda tutulan defter ve kayıtlar olup, davacının alacağının varlığını bu kayıtların dışında kasa belgeleri ve yapılan harcamalara ilişkin diğer belgeler ile ispat etmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece, davalı kooperatife borç para verildiği iddia edilen dönemin davacının yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı döneme ilişkin olduğu gözönünde bulundurularak, borç olarak verildiği iddia olunan paranın kooperatif kasasına girip girmediği, bu konunun kooperatif genel kurullarında görüşülüp görüşülmediği ve hangi nedenle davacı tarafından kooperatife borç verildiği, alınan borca ilişkin o tarihte kooperatife bir alım yapılıp yapılmadığı, verildiği iddia edilen borcun gerçek olup olmadığı, davalı kooperatifin borç almasına gerek bulunup bulunmadığı ve kooperatifin ortaklardan temin ettiği gelirler ile kayıt ve kasa belgeleri incelettirilerek borç olgusunun açıklığa kavuşturulmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8619, Karar No: 2023/11129, Tarih: 20.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/8619 E.  ,  2023/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/299 Esas, 2016/448 Karar

SUÇ : Zincirleme tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2015 tarihli ve 2014/6383 Soruşturma, 2015/709 Esas, 2015/647 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/299 Esas, 2016/448 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 112 tam gün karşılığı 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna ve 51 inci madde uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulduğuna, tanık beyanlarının çelişkili ve itibar edilemez olduğuna, kolluk araştırma tutanağının katılanların katılımıyla oluştuğuna, teşdit uygulanmasına ve resen dikkate alınacak sair hususlara ilişkindir.

2. Mağdur Hazine vekilinin temyiz istemi; katılma ve vekalet ücreti talebine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ve resen dikkate alınacak sair hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in tefecilik işi ile uğraştığı, bu işi meslek haline getirdiği, bu işten çok sayıda mal varlığı elde ettiği, köyde yaşayanların bir çoğuna faizle para verdiği, vermiş olduğu paralara karşılık olarak açık senet düzenlendiği ve senetlerin bir çoğunu borçlulara vermediği iddiası ile sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabulüyle zincirleme tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234 üncü maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/299 Esas, 2016/448 sayılı Kararına yönelik mağdur Hazine vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4428, Karar No: 2024/7636, Tarih: 04.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4428 E.  ,  2024/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1124 Esas,2024/711 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/451 E.,2019/1009 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İstinaf mahkemesince verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, temlik alan davacı vekilinin 30.07.2024 tarihli dilekçesi ile davalı borçluların icra takibine yaptıkları itirazdan vazgeçtiklerini, bu nedenle davanın konusuz kaldığını bildirmiştir.

Bu durumda, temyiz aşamasında temlik alan davacı vekili tarafından verilen dilekçeye göre bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının usulen BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine YER OLMADIĞINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1950, Karar No: 2022/934, Tarih: 09.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1950 E.  ,  2022/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 23/02/2021 tarihli ve 2021/270 Esas, 2021/278 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 09.02.2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı vekili ve diğer tüm dahili davalılar gelmediler. Yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları Kazım Türk'ün maliki olduğu 1962 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, muris Kazım Türk'ün 2004 yılında öldüğünü, dava konusu satışın ise 1992 yılında üçüncü kişi ...'a yapıldığını, murisin 1992 yılında yapılan satış öncesi ve sonrasında Demirtaş Köyünde başka taşınmazlarını da sattığını, dava konusu taşınmazla ilgili olarak Demirtaş Belediye Başkanlığının 2001 yılında yapmış olduğu şuyulandırma çalışması sonucu oluşan 714 ada 7 parseldeki belediye adına kayıtlı 721m²'lik kısmı bedelini ödeyerek satın aldığını ve dava konusu 1962 parsel ile tevhit işlemi yapılarak dava konusu parselin 2.100 m²'ye ulaştığını, muvazaa iddialarının gerçek dışı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01/03/2018 tarihli ve 2012/538 E., 2018/76 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın paraya ve mal satmaya ihtiyacının olmadığı, davacı tanığı ...'nin "dava dışı ...'ın dava konusu taşınmazı satın aldıktan sonra yeri kullanma, ekip biçme gibi bir durumunun olmadığı, yine dava dışı Eyüp'ün muris Kazım Türk'ten dava konusu taşınmazı satın alıp tekrar dayısı olan Niyazi Türk'e devredinceye kadar Niyazi Türk'ün kullandığı" yönündeki beyanı dikkate alındığında, mirasbırakanın üçüncü kişileri aracı olarak kullandığı, gerçek amacının mirasçılardan mal kaçırmak olduğu, ayrıca akitte gösterilen bedel ile gerçek değer arasındaki farkın da muvazaayı kanıtlayan diğer bir olgu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığını, gerekçenin yetersiz olduğunu, satışın muvazaadan ari gerçek bir satış olduğunu gösteren ancak gerçekte tartışılıp değerlendirilmemiş delil ve olguların olduğunu, davalının alım gücünün bulunduğu hususunun hüküm tesisinde nazara alınmadığını, davacının bu davayı açmak için annesi Nazike Türk'ün vefatını beklediğini, murisin 10 adet taşınmazından sadece birini sattığını, ...'ın murisin tanıdığı ve bedelsiz yer satacak kadar güvenebileceği biri olmadığını, Bilirkişi raporunda yapılan hatalar ve taraflı yorumlarla mahkemenin yanlış yönlendirildiğini, murisin bakımının tamamen davalı ve davalının eşi tarafından yapıldığını, davacının herhangi bir desteği olmadığını, davacının öz annesi Nazike Türk'ün bakımının da müvekkili ve eşi tarafından yapıldığını, iptal edilen payın davacının sahip olduğu miras payından fazla olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/270 E., 2021/278 K. sayılı kararıyla; Yerel Mahkemece muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak davanın tapu iptali ve tescil talebine ilişkin olduğu, tapu iptali ve tescil talebinin tapu malikine karşı yöneltilmesi gerektiği hususu dikkate alındığında, tapu maliki olmadıklarından dahili davalılara yöneltilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece, dahili davalıların gerekçeli karar başlığında taraf olarak gösterilerek haklarında bir karar verilmemiş olmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzeni bakımından kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... yönünden sübut bulan davanın kabulüne, dahili davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle karar başlığında dahili davalı olarak gösterilenler hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmadığı, zorunlu dava arkadaşlığının da söz konusu olmadığı anlaşılmakla, dahili davalıların karar başlığından çıkarılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edilen davacı vekili duruşmaya katılmadığından duruşma vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı 9.322,26 -TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27998, Karar No: 2013/26944, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27998 E.  ,  2013/26944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, eşitsizlik tazminatı, ilave tediye, döner sermaye ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.