muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/344, Karar No: 2024/3991, Tarih: 13.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/344 E.  ,  2024/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/775 E., 2019/1238 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak mahkumiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/586 Esas, 2019/135 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.09.2019 tarihli ve 2019/775 Esas, 2019/1238 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığın örgüte kendi özgür iradesi ile yardım etmediğine, Bank Asyaya faizsiz bankacılık anlayışı ile para yatırdığına,

2. Suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına,

3. Aktif-Sen üyeliğinin örgüt ile bağlantı anlamına gelmediğine,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığın örgüte kendi özgür iradesi ile yardım etmediğine, Bank Asyaya faizsiz bankacılık anlayışı ile para yatırdığına,

2. Suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına,

3. Aktif-Sen üyeliğinin örgüt ile bağlantı anlamına gelmediğine,

4. Sanığın babasının vefatından sonra birkaç defa sohbetlere katıldığına,

5. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebeplere ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında yer alan Bank Asya hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, örgüt hiyerarşisine girdiği belirlenemeyen sanığın her ne kadar talimat dönemine uygun düşen katılım hesabı açma ve para yatırma işlemleri olduğu görülmüşse de, savunmasında talimatla para yatırmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksine örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraat yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.09.2019 tarihli ve 2019/775 Esas, 2019/1238 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8048, Karar No: 2015/9413, Tarih: 04.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/8048 E.  ,  2015/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün 17.04.2015 tarih ve 1916 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmaz üzerine bulunan ağaçların rayiç değerleri toplamı 6.351,50TL olarak bildirilmiş olup, ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü rayiç değerlerine uygun düşmeyecek biçimde 12.860,50TL ağaç bedeli tespit eden rapora göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.06.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1026, Karar No: 2017/820, Tarih: 09.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1026 E.  ,  2017/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sank hakkında 2003,2004, 2008 takvim yıllarında Vergi Usul Yasasına Muhalefet suçundan beraat

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümlerin 4. bendindeki “İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi işi daire dışına gönderen dairece yapılır” şeklindeki düzenleme uyarınca; davaya daha önce Yüksek 21. Ceza Dairesince bakılarak 06.12.2016 gün ve 2016/2957 esas, 2016/7453 sayılı tevdii kararının verilmiş olmasına göre, temyiz inceleme görevinin Yüksek 21. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6039, Karar No: 2025/2281, Tarih: 18.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6039 E.  ,  2025/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/517 E., 2019/7 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 03.07.2023 tarihli ve 2020/9305 Esas, 2023/3999 Karar, sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından, karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Dairenin 04.06.2024 tarihli, 2023/5461 Esas, 2024/3902 Karar, sayılı ilamı ile onama ilamının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından yeniden karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön incelemeye ilişkin Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairenin 03.07.2023 tarihli ve 2020/9305 Esas, 2023/3999 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş, bu sefer davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine; Dairenin 04.06.2024 tarihli, 2023/5461 Esas, 2024/3902 Karar sayılı ilamı ile onama ilamının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Karar düzeltme talebi üzerine verilen kararın sonuç kısmında maddi hata yapılarak "hükmün karar düzeltme yolu açık olmak üzere verildiği" yazılmış ise de; 1086 sayılı Kanun uyarınca verilen kararlara karşı temyiz ve karar düzeltme yoluna yanlızca bir kez başvurulabileceği, karar düzeltme talebi üzerine verilen kararların şekli anlamda kesinleştiğine göre, karar düzelme talebi üzerine verilen karara karşı yeniden karar düzeltme talep edilmesi mümkün değildir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda yazılı sebepten ötürü davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

İstek halinde peşin harcın karar düzeltme talep edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3294, Karar No: 2022/13743, Tarih: 30.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3294 E.  ,  2022/13743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, yine iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından ve TCK’nın 326/son maddesi gözetildiğinde sonuç cezalar doğru belirlendiğinden sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 24/03/2021 günlü ve 2021/1956 E., 2021/6422 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezaların 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince hırsızlık suçu bakımından 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak infazına, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç olarak hırsızlık suçu bakımından 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden ''1 yıl 8’er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına'' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 1 yıl 8’er ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi '' ibaresinin eklenmesine, yine iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden '' 1 yıl 1 ay 10’ar gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına'' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 1 yıl 1 ay 10’ar gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi '' ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3467, Karar No: 2012/8409, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3467 E.  ,  2012/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - ... K.T.K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 28.01.2009 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında, dilekçeye ekli krokilerde gösterilen ... köyündeki taşınmazların orman sınırları içine alınması gerekirken, kadastro komisyonu tarafından orman sayılmayarak orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek, işlemin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Daha sonra yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, kadastro müdürlüğünce çekişmeli taşınmaz alanı içinde bulunan taşınmazlar, kadastro mahkemesinde davalı olduğundan, malik hanesi açık biçimde tesbit edilerek, davalı olarak mahkemeye gönderilmiş, mahkemece tutanaklar ilân edilmiştir. Aynı parsellere yönelik olduğu anlaşılan davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda mahkemece, çekişmeli 165 ada 1, 2, 3 nolu parseller ile 145 ada 2 nolu parselin (A) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, 145 ada 2 nolu parselin (B) ile gösterilen bölümünün mera olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ve 165 ada 1, 2, 3 nolu parseller ile 145 ada 2 nolu parselin bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen bölümünün orman vasfıyla Hazine adına tesciline, 145 ada 2 nolu parselin aynı krokide (B) ile gösterilen bölümünün mera vasfıyla sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Yasa gereğince 28.01.2009 tarihinde ilân edilerek dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 145 ada 2 nolu parselin (B) ile gösterilen bölümünün mera niteliğinde orman sayılmayan yerlerden olduğu, 145 ada 2 nolu parselin (A) ile gösterilen bölümü ile 165 ada 3 nolu parselin tamamının orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından hükmün onanması gerekmiştir.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 145 ada 2 nolu parselin (B) ile gösterilen bölümünün mera niteliğinde orman sayılmayan yerlerden olduğu, 145 ada 2 nolu parselin (A) ile gösterilen bölümü ile 165 ada 3 nolu parselin tamamının orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından hükmün onanması gerekmiştir.

2) Hazinenin 165 ada 1 ve 2 nolu parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; tesbit tutanağı düzenlendikten sonra açılacak davalarda husumetin, tesbit malikine ya da kadastro komisyonunca malik sonradan değiştirilmişse onlara yöneltilerek açılması gerektiği usul hukukunun temel ilkesidir. Asıl sorun, orman niteliğindeki parsellerin kısmî ilâna çıkartıldığı tarihte henüz kadastro tesbit tutanağı düzenlenmediği için maliki, zilyedi, yüzölçümü ve geometrik durumu belli olmayan ancak orman sayılmayarak hakkında "Olumsuz kadastro harita ve tutanağı düzenlenmiş" sayılan taşınmazlar hakkında Orman Genel Müdürlüğü ya da Çevre ve Orman Bakanlığının kadastro mahkemesinde orman savı ile açacağı davada husumeti kime ya kimlere yöneltileceğidir.

2012/3467 - 8409

2012/3467 - 8409

Dava açıldığı sırada bu davanın sonucu kim ya da kimleri etkileyeceği baştan belli ise, açılacak davada pasif husumet ehliyeti onlara ait olacağı Usul Hukukunun temel kuralıdır. Dava açıldığı sırada orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz hakkında tesbit tutanağı düzenlenmediğinden, taşınmazın gerçek hak sahibi belli değildir. Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ile Orman Genel Müdürlüğü taşınmazda hak sahibinin kimler olduğu konusunda otuz günlük askı ilân süresi içinde idarî bir araştırma yapıp, bu araştırma sonucuna göre belirlenecek gerçek ya da tüzel kişilere husumet yöneltilerek askı ilân süresi bitmeden dava açılmalıdır denebilirse de, bu kısa süre içinde, dava edilecek taşınmazda hak sahibi olanlar her zaman tesbit edilemeyeceği gibi, yapılacak araştırma sonucu tesbit edilecek hak sahipleri her zaman gerçeği de yansıtmayabilir. O halde, kısmî ilâna çıkartılan orman parsellerinin dışında kalan taşınmazlar yönünden Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ya da Orman Genel Müdürlüğü tarafından orman savı ile otuz günlük askı ilân süresi içinde kadastro mahkemelerinde açılacak orman kadastrosuna itiraz davalarında, yapılan kadastro işleminin özelliği ve açılacak davanın niteliği gereği, husumetin Hazine veya taşınmazın içinde bulunduğu ... ya da taşınmazda hak sahibi olduğu varsayılan gerçek veya tüzel kişilere karşı açılabileceğini kabul etmek gerekir. Yargılamanın devamı sırasında yapılan keşifte davaya konu taşınmazda hak sahibi olanların belirlenmesi ya da malik hanesi açık bırakılarak düzenlenecek tesbit tutanaklarının mahkemeye gönderilmesi halinde, tesbit tutanaklarında isimleri geçen, ya da keşif sırasında belirlenecek olan hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler davaya katılıp kendilerine duruşma günü tebliğ edilerek husumet yaygınlaştırılıp davada taraf oluşturulduktan sonra taraf delilleri ve 3402 sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer deliller de toplanarak dava konusu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerekir. Somut olay yönünden, çekişmeli parsellerin tutanaklarının malik hanesi açık bırakılarak davalı olarak gönderilmiş olması nedeniyle, tutanakların edinme sütununda ismi geçen kullanıcıların davadan haberdar edilmeden yürütülmesi doğru değildir.

SONUÇ:1-Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin 145 ada 2 ve 165 ada 3 parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin 165 ada 1 ve 2 parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4/6/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3185, Karar No: 2011/5727, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3185 E.  ,  2011/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, kızının nüfus kütüğünde 1992 olan doğum yılının 1998 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Doğum tarihinin düzeltilmesi istenen ...'ın 19.01.1992 olan doğum tarihi 19.01.1998 olarak düzeltilmiş ise de, adı geçen nüfusa 19.10.1992 tarihinde kaydedilmiştir. Bir şahsın doğmadan nüfusa kaydı söz konusu olamayacağından, bu şekilde düzeltme nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirmektedir.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1298, Karar No: 2017/2578, Tarih: 02.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1298 E.  ,  2017/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen davadan dolayı verilen 04/06/2015 gün ve 2014/648-2015/373 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahele talep eden ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, olan ait 15/11/2014 keşide tarihli 42.700 TL bedelli çekin müvekkilinin rızası dışında elinden çıkarak zayii olduğunu, bu konuda numaralı soruşturma dosyası ile müracaatlarının bulunduğunu iddia ederek bu nedenle çekin TTK hükümleri gereğince iptali ile ödeme yasağı kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlgili vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, ödeme yasağının hukuka aykırı olduğunu, çekin ellerinde bulunduğunu, ödeme yasağına binaen tahsil edilemediğini, davacının yetkili hamil olmadığını, depo kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı TTK 757/1 maddesi uyarınca çek iptali ve ödeme yasağı talep etmiş olup iptali istenen çekin ortaya çıktığı, kayıp olmadığının anlaşıldığı, davacı tarafça çek hamili ... aleyhine istidat davası açması için süre verildiği, davacının verilen süresi içerisinde sayılı dosyası ile istirdat davası açtığı gerekçesiyle çek iptali hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ödeme yasağının devamına karar verilmiştir.

Kararı müdahale talep eden vekili temyiz etmiştir.

Çek zayi iptal davası, 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde sayılan çekişmesiz yargı işlerinden ve hasımsız açılmakta olup, yargılamanın hiçbir aşamasında asli müdahale mümkün değildir. Müdahale talebi kabulü mümkün olmayan kişi davaya taraf olamadığı için hükmü temyiz etme hakkı da yoktur. Bu nedenle müdahale talep eden vekilinin çek zayii iptal davasında verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kaldı ki, 21.02.2014 gün ve 2013/1 Esas - 2014/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre çek için ödeme yasağının devamına yönelik tedbir kararının temyizi de mümkün değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahale talep eden vekilinin temyiz istemlerinin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.