muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12288, Karar No: 2023/1370, Tarih: 13.03.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.05.2018 tarihli ve 2016/8776 Esas, 2018/4053 Karar sayılı kararı ile “tapu iptali ve tescil davası sırasında dava konusu taşınmazın tapuda davalı ... adına kayıtlı iken dava devam ederken 15.05.2014 tarihinde ...'a satıldığı ve tapuda devredildiği, mahkemece dava konusu taşınmazın satış işleminin öğrenildiği ve taşınmazı devralan ...'ın 07.05.2015 tarihli celsede beyanında alındığı, ancak davacı tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 125. madde gereğince iki yoldan hangisini seçtiği sorulmadan davaya tapu iptali ve tescil davası olarak devam edildiği, karar tarihi itibariyle de tapuda malik olmayan, davalı eski malik ... aleyhinde hüküm kurulduğu” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının, davalı ... yönünden kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1501 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişisinin 02.12.2014 havale tarihli krokisinde (B) harfi ile işaretli 10.834,60 m2 lik kısmının davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline; davacının diğer davalılar ..., ..., ..., , ...,... Paz. Ltd. Şti., ..., ... Müdürlüğü, ... ve ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde, Orman Genel Müdürlüğünün harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedildiğini, oysa ki İlk Derece Mahkemesince harcın iadesine karar verilmesi gerektiğini, öte yandan taşınmazın üzerinde bulunan şerhlerin silinmeden karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacı kurumun temyiz itirazlarının yerinde olmadığını, kendi lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescille ilgili davada verilen kararın harç, vekalet ücreti ve şerhler yönünden usul ve kanuna uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Anayasa'nın "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" kenar başlıklı 169 uncu maddesi

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Anayasa'nın "Ormanların Korunması ve Geliştirilmesi" kenar başlıklı 169 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin tüm, davacı ... İdaresi vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Ancak Anayasa'nın 169 uncu maddesinin koruyucu hükmü karşısında ormanlar üzerine hiçbir kısıtlayıcı şerh konulamayacağı gözetilerek taşınmazın tapu kaydında yer alan şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bu nedenle davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde olup İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin tüm, davacı ... İdaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının (V.C.3.1) no.lu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE,

Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları (V.C.3.2) no.lu bentte yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1 inci fıkrasında yer alan “...Tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline” ibaresinden sonra gelmek üzere “Taşınmaz üzerinde yer alan şerhlerin kaldırılmasına, cümlesi eklenmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 438/7 nci fıkrası gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16067, Karar No: 2015/4671, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16067 E.  ,  2015/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak dava konusu Merkez Mahallesi 223 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 120 ada 10 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yolgüden Mahallesi 120 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yolgüden Mahallesi 120 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 14.01.2002 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yolgüden Mahallesi 120 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 14.01.2002 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

6-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Yolgüden Mahallesi 120 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10692, Karar No: 2016/6847, Tarih: 10.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10692 E.  ,  2016/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25/01/2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 09/12/2009'a kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- ...Oluşum İnş... Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın 2003-2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, zamanaşımının değerlendirilebilmesi bakımından gerekçeli karar başlığında 12/10/2006 olarak yazılan suç tarihinin her takvim yılı için son fatura tarihi olarak belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Kamu davasının vergi suçu ve inceleme raporları ile mütalaaya uygun olarak 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açıldığı, her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini, yasaya aykırı,

b-Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeden ve teşdit uygulanmasına ilişkin bir gerekçe gösterilmeden temel cezanın 18 ay yerine 1 yıl 6 ay ve sonuç cezanın 15 ay yerine 1 yıl 3 ay olarak tayin edilmesi suretiyle 5 gün fazla ceza tayini,

c- Sanık hakkında, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmedilebileceği gözetilmeden uygulanan TCK'nun 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- Sanık hakkında, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmedilebileceği gözetilmeden uygulanan TCK'nun 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10/10/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİDİR

Dairemizin 10.10.2016 tarih, 2016/10692 Esas, 2016/6847 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten (kısmen) muhalifim. Sanığın 213 Sayılı VUK’nun 359/b-1 ve TCK’nun 62/1,53 maddeleri ile cezalandırılmasına dair karar esastan incelenip bozulmuş ise de, anılan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra deneme devresi içinde kasti suç işlediğinden bahisle açıklandığı anlaşılmaktadır.

Oysa;deneme devresi içinde yeniden suç işleyen sanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/751 Esas, 2012/476 sayılı kararı ile iki ayrı kasten yaralama eylemi sebebiyle TCK'nun 86/2, 3-a, 62/1, 52/2. maddeleriyle iki kez 3000 TL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiş buna rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu kararla ilgili olarak ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 10.10.2016
Yargıtay — Esas No: 2012/4375, Karar No: 2014/9100, Tarih: 05.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/4375 E.  ,  2014/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın hırsızlık suçunu yakınan ...'a ait iş yerinin ana giriş kapısı ile muhasebe odasının kapısına zarar vermek suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 151/1.maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükmolunan cezadan indirim yapılması; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/222, Karar No: 2010/11907, Tarih: 22.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/222 E.  ,  2010/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 10/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; a)Dava, haksız eylem niteliğindeki hakaret ve tehdit nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminatlar fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

2010/222-2010/11907

b)Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/2. maddesi uyarınca manevi tazminat isteğinin bir bölümünün reddedildiği durumlarda, karşı taraf yararına Tarife'nin üçüncü kısmına göre takdir olunacak ücret, davacı yararına takdir olunan ücreti geçemez.

2010/222-2010/11907

b)Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/2. maddesi uyarınca manevi tazminat isteğinin bir bölümünün reddedildiği durumlarda, karşı taraf yararına Tarife'nin üçüncü kısmına göre takdir olunacak ücret, davacı yararına takdir olunan ücreti geçemez.

Yerel mahkemece davacının manevi tazminat isteminin bir bölümünün reddedildiği gözetilmeyerek, reddedilen bölüm yönünden, duruşmalarda avukat aracılığı ile temsil edilen davalılardan ... yararına eksik avukatlık ücreti takdir edilmiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…2.000,00…" ve "…4.000,00…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine "…1.000,00…" ve "…2.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…324…" ve "…243…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…108,00…" ve "…145,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…115,35…" ve "…76…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…34,35…" ve "…11,43…" sayı dizilerinin yazılmasına; davalılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "...240…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…500,00…" sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1039, Karar No: 2013/5362, Tarih: 09.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1039 E.  ,  2013/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan 1952 tarihinde kesinleşen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orijinal orman tahdit harita örneğinin ilgili yerden getirildikten sonra,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1952 yılında 3116 sayılı Kanunun gereğince yapılan orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.